- Είναι το Ισραήλ ένα Έθνος σκλάβων? - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Είναι ένα ιατρικό φαινόμενο που δεν είναι καθόλου σπάνιο .
Άραγε σε αυτές τις περιπτώσεις το Ανώτερο εγώ, ο ανώτερος εαυτός, η εξέλιξη της ψυχής, το αγαθό πνεύμα και δεκάδες ονομασίες που έχουν δώσει, τι γίνεται…
Ο άνθρωπος είναι καταδικασμένος να είναι πάντα ένα σάρκινο άδειο δοχείο…
quote:
Άραγε σε αυτές τις περιπτώσεις το Ανώτερο εγώ, ο ανώτερος εαυτός, η εξέλιξη της ψυχής, το αγαθό πνεύμα και δεκάδες ονομασίες που έχουν δώσει, τι γίνεται… Ο άνθρωπος είναι καταδικασμένος να είναι πάντα ένα σάρκινο άδειο δοχείο…
Χαιρετώ σε elo.
Αν μου έθετες το ερώτημα αυτό πριν κάποια χρόνια η απάντηση που θα έδινα θα ήταν άκρως δογματική. Αυτό που τώρα μπορώ πλέον να πω είναι ότι ο άνθρωπος σαν ενεργειακό πύκνωμα στον χωροχρόνο που πιθανότατα είναι, σίγουρα έχει την δυνατότητα να εξελιχθεί σε επίπεδα πραγματικά υψηλά όχι για να πετύχει μια υποτιθέμενη προσωπική αθανασία σε μια βαρετή αιωνιότητα αλλά για να εννοήσει ότι ουσιαστικά είναι μέρος της.
Όμως εδώ και καιρό αναρωτιέμαι μήπως τελικά δεν είμαστε παρά ένα αχνό αποτύπωμα, μια πληροφορία μέσα σε μυριάδες πληροφορίες, που απλά εκτελούν τον σκοπό τους (ύπαρξη) και μετά σβήνουν…
Ακόμα και η εξέλιξη που λέμε ίσως αρχίζει εδώ και τελειώνει στο εδώ, στο τώρα .
Δεν ξέρω και εγώ αναρωτιέμαι σε πολλά .
Θα ήθελα να ρωτήσω κάτι τον πολύ βαθυστόχαστο Marte, γιατί μέσα σε μόλις 3 μηνύματα κατάφερε να με βάλει σε ένα σωρό σκέψεις και ερωτήματα. 
Καταρχήν, καλέ μου Marte δεν κατάλαβα απόλυτα την εξήγηση στην ερώτηση του αγαπητού elo και θα ήθελα να ξαναδιατυπώσω την ερώτηση και εάν μπορείς να ξαναδώσεις την απάντηση σου.
Η ερώτηση είναι, αν κάποιος που ήταν ηθικά "σωστός", δίκαιος και γενικά πράττει πολλά καλά για τους συνανθρώπους τους δεχτεί ένα χτύπημα στο κεφάλι και χάσει αυτά τα χαρακτηριστικά, δεν μπορεί να προβάλλει μια "άμυνα"?
Τα συναισθήματα μας και ο χαρακτήρας μας είναι ένα σύνολο χημικών και βιολογικών αντιδράσεων στον εγκέφαλο μας, άρα εξουσιαζόμαστε από την ύλη και στον έσω κόσμο μας, αλλά παρόλαυτά δεν μπορούμε να αντιστρέψουμε μια βιολογική αντίδραση που δεν μας αρέσει? Τουλάχιστον σε πνευματικό επίπεδο.
Μια δεύτερη ερώτηση, επειδή ανέφερες χαρακτηριστικά
quote:
το να να προσπαθεί κάποιος στην ζωή του να είναι αγαθοποιός για να κερδίσει την "αιώνια ζωή" είναι ότι ποιο εγωιστικό υπάρχει
στο οποίο συμφωνώ προσωπικά, αλλά πιστεύεις ότι άμα κάποιος τελικά πράττει κατά αγαθό τρόπο αλλά με υστερόβουλες προθέσεις μπορεί να χαρακτηριστεί αυτόματα και ως "εγωιστής"?
Δηλαδή θέλω να πω, δεν είναι όλα άσπρο-μαύρο (στη συγκεκριμένη περίπτωση ειλικρινής αγαθός-εγωιστής αγαθός) υπάρχουν και οι ενδιάμεσες αποχρώσεις.
Για να κάνω και λίγο το δικηγόρο του διαβόλου, άμα ένα τέτοιο άτομο από τη παιδική του ηλικία έχει μάθει σε αυτή τη κατάσταση και πιστεύει ισχυρά ότι θα κερδίσει την αιωνιότητα κάνοντας καλές πράξεις, αλλά άμα είχε επιλογή να κερδίσει την αιωνιότητα και με άλλο τρόπο δεν θα είχε πρόβλημα.
Και ένα τελευταίο ερώτημα, πως εννοείς εσύ φίλε μου την αιωνιότητα?
Προσωπικά εγώ ταυτίζομαι απόλυτα με αυτό που εξέφρασε ο elo με κάποιες επιπλέον προσθήκες που τείνουν να μοίασουν με ηθικά φράγματα.
Υ.Γ: Αν κατάφερα να γίνω κουραστικός και αυτά που γράφω δυσνόητα τότε συγχωρέστε με και ζητήστε μου να επαναλάβω ότι δεν καταλάβατε.
Εφόσον γεννήθηκες με σώμα θνητό, φρόντισε να αφήσεις πνεύμα αθάνατο.
Αριστοτέλης speaking
Ακόμα και πράγματα και οργανισμοί πολύ μικροί μπορούν να διαμορφώσουν μια άλλη αλληλουχία γεγονότων π.χ. άμα από τη τροφική αλυσίδα εξαφανιστούν μια μέρα όλοι οι μικροοργανισμοί έχεις φανταστεί τι θα συνέβαινε σε όλους τους άλλους οργανισμούς?
Και για να φύγω από το υλικό κομμάτι και να περάσω στο άυλο, το πνευματικό, φαντάζεσαι τι θα γινόταν άμα όλοι οι άνθρωποι (η πλειοψηφία των ανθρώπων να πούμε καλύτερα για να μην καταντήσω σαν στον Ιούλιο Βερν να γράφω για Ουτοπίες
) δεχόντουσαν ως τρόπο ζωής το σκεπτικό του Αλβέρτου Σβάιτσερ?
Εφόσον γεννήθηκες με σώμα θνητό, φρόντισε να αφήσεις πνεύμα αθάνατο.
Αριστοτέλης speaking
Αυτά τα σωματίδια, εντελώς εκλαϊκευμένα να το πω, δεν συμπεριφέρονται σαν κύματα, σαν ενέργεια?
Αν θέλω να σκέφτομαι ορθά δεν θα μπορούσα να εννοώ με τίποτα ότι η συνείδηση μου μετά τον θάνατο μου θα υπάρξει έστω και με κάποιον διαφορετικό τρόπο, αφού ο εγκέφαλος μου θα έχει γίνει σκόνη... (κρίμα
). Ο συνδυασμός αυτός των σωματιδίων που ονομάζεται Άρης πάει χάθηκε. Απλά θα επιστρέψω στο Σύμπαν.Εδώ βέβαια μπορώ να πω πολύ περισσότερα αλλά δεν μπορώ να τα στηρίξω επιστημονικά και ίσως αύριο να πιστεύω άλλα, οπότε τα κρατάω για τον εαυτό μου.
Φίλε gilgamesh
quote:
Η ερώτηση είναι, αν κάποιος που ήταν ηθικά "σωστός", δίκαιος και γενικά πράττει πολλά καλά για τους συνανθρώπους τους δεχτεί ένα χτύπημα στο κεφάλι και χάσει αυτά τα χαρακτηριστικά, δεν μπορεί να προβάλλει μια "άμυνα"?
Πιθανόν και να μπορεί. Αλλά και εαν προς το παρόν είναι αδύνατο οφείλουμε να το πετύχουμε!Όχι μόνο για κάποιον που από κάποιο χτύπημα το έπαθε αυτό αλλά ακόμα και γι αυτούς που γεννήθηκαν έτσι. Εάν η φύση μας προίκισε με έναν εγκέφαλο που δημιούργησε "αθάνατες ψυχές" για να μπορέσει το ανθρώπινο είδος να επιβιώσει αποβάλλοντας το καταστρεπτικό άγχος της προσμονής του θανάτου, τι θα εμποδίσει την εξέλιξη να οδηγήσει και σε αυτό?
quote:
πιστεύεις ότι άμα κάποιος τελικά πράττει κατά αγαθό τρόπο αλλά με υστερόβουλες προθέσεις μπορεί να χαρακτηριστεί αυτόματα και ως "εγωιστής"?Δηλαδή θέλω να πω, δεν είναι όλα άσπρο-μαύρο (στη συγκεκριμένη περίπτωση ειλικρινής αγαθός-εγωιστής αγαθός) υπάρχουν και οι ενδιάμεσες αποχρώσεις.Για να κάνω και λίγο το δικηγόρο του διαβόλου, άμα ένα τέτοιο άτομο από τη παιδική του ηλικία έχει μάθει σε αυτή τη κατάσταση και πιστεύει ισχυρά ότι θα κερδίσει την αιωνιότητα κάνοντας καλές πράξεις, αλλά άμα είχε επιλογή να κερδίσει την αιωνιότητα και με άλλο τρόπο δεν θα είχε πρόβλημα.
Τότε αυτός θα πρέπει να μάθει την αλήθεια. Ότι προσωπική αθανασία-αιωνιότητα της συνείδησης του ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.
quote:Εννοώ ότι το Σύμπαν είναι αιώνιο.(ουσιαστικά δηλαδή τα πάντα).
Και ένα τελευταίο ερώτημα, πως εννοείς εσύ φίλε μου την αιωνιότητα?
quote:
alex22:
Άν δεχθούμε την θεωρία της μετανσάρκωσης,μπορούμε να πούμε οτι μερικές ψυχές είναι παλιές και έτοιμες για το μεγάλο βήμα της αφύπνισης.Ενώ μερικές άλλες είναι πολύ μικρές για κάτι τέτοιο,οπότε πρέπει να μαζέψουν εμπειρίες. Μαζί με πολλά άλλα μπορούμε να πούμε οτι είναι πάνω απ'όλα θέμα εξέλιξης της ψυχής,και κάτι τέτοιο γίνεται μόνο απο εμπειρίες.
Για να τη δεχτούμε, θα πρέπει να υπάρχουν και κάποια επιχειρήματα που να δημιουργούν τις ανάλογες υποψίες. Μέχρι στιγμής δεν είδα κανένα απολύτως.
quote:
elo:
Άραγε σε αυτές τις περιπτώσεις το Ανώτερο εγώ, ο ανώτερος εαυτός, η εξέλιξη της ψυχής, το αγαθό πνεύμα και δεκάδες ονομασίες που έχουν δώσει, τι γίνεται…
Σταματάει ως έχει η εξέλιξη της ψυχής. Ότι ήταν να κάνει ως προς την εξέλιξη το έκανε.....θα περιμένει πλέον το σαρκικό θάνατο που την εγκλωβίζει.
quote:
elo:
Ο άνθρωπος είναι καταδικασμένος να είναι πάντα ένα σάρκινο άδειο δοχείο…
Όχι για πάντα.....μέχρι το θάνατο της ύλης.
quote:
Marte:
Αυτό που τώρα μπορώ πλέον να πω είναι ότι ο άνθρωπος σαν ενεργειακό πύκνωμα στον χωροχρόνο που πιθανότατα είναι, σίγουρα έχει την δυνατότητα να εξελιχθεί σε επίπεδα πραγματικά υψηλά όχι για να πετύχει μια υποτιθέμενη προσωπική αθανασία σε μια βαρετή αιωνιότητα αλλά για να εννοήσει ότι ουσιαστικά είναι μέρος της.
Πως δηλαδή?
"Ο πιο σοφός άνθρωπος μπρος στο Θεό θα φανεί πίθηκος και στη σοφία και στην ομορφιά και σ' όλα τ' άλλα."(Ηράκλειτος).
quote:
Πως δηλαδή?
Αγαπητέ europaios2ουσιαστικά το λέω στο προηγούμενο μήνυμα μου.
quote:
Η αλήθεια είναι ότι ήθελα να το πάω αλλού το θέμα.Πιστεύω πως για όσους πιστεύουνε, το να ακολουθήσουν το δογμα τους, τις αρετές του δόγματός τους, και τις εντολές του Θεού τους, είναι ένα πράγμα κατ'εμέ ΠΑΝΕΥΚΟΛΟ. Αυτός που είναι σίγουρος για τα πιστεύω του είναι γελείο να μην μπορεί να είναι ένας Άγιος, όταν μάλιστα η 'ανταμοιβή' είναι η αιώνια ζωή στον εκάστοτε παράδεισο.
Μακάρι να ήταν έτσι όπως τα λες, τόσο εύκολα. Μακάρι, αυτό που λες «πιστεύω» να ήταν υπόθεση π.χ. γυρίσματος ενός κουμπιού «πιστεύω-δεν πιστεύω» ή να πίναμε κάτι και ξαφνικά να γινόμασταν πιστοί.
Η πίστη στο Θεό και παραμονή στο δρόμο που σε οδηγεί προς τη Αγιότητα, είναι ένας συνεχής αγώνας. Ιδιαίτερα δε, μέσα σε ένα κόσμο φθοράς και πεπερασμένο, που όλα τα μηνύματα που λαβαίνουμε καθημερινά κάθε άλλο παρά ενισχύουν την πίστη μας. Και αυτό δεν αφορά μόνο την πίστη στο Θεό, αλλά γενικότερα όσον αφορά σε θέματα που χρειάζεται να πιστέψεις ότι μπορείς να πραγματοποιήσεις.
Ο δρόμος προς την Αγιότητα, όπως αναφέρεται και στην Κ.Δ., αλλά και σε άλλα συγγράμματα τω Πατέρων της Ορθοδοξίας, κάθε άλλα παρά φαρδύς και κατηφορικός είναι.
Αγιότητα δεν σημαίνει απλά «ηθικός βίος» αλλά σύνδεση (διαμέσου, πολλές φορές, αν όχι πάντα, της στενής και τεθλιμμένης οδού) με Τον μόνο Άγιο ο οποίος αγιάζει αυτόν που αυτοπροαιρέτως έχει επιλέξει να διανύσει την οδό αυτή της ένωσής του με Τον μόνο Άγιο, τον Θεό.
quote:
Και η ερώτηση μου διαφορετικά διατυπωμένη είναι η εξής:
Μήπως η μεγάλη πλειοψηφία των πιστών σε δόγματα που αφορουν μεταθανάτιες αιώνιες ζωες στην κόλαση ή στον παράδεισο, δεν πιστεύουν αρκετά; Μήπως οι αποδείξεις δεν είναι αρκετές;
Ναι, δεν πιστεύουμε αρκετά, όπως λες. Όχι γιατί δεν υπάρχουν αποδείξεις, αλλά γιατί είμαστε κυριευμένοι από τα πάθη. Δες, για παράδειγμα, αυτούς ευεργετήθηκαν οι ίδιοι από το Χριστό. Πού ήταν όταν ο όχλος φώναζε «σταύρωσον» για να πάρουν το μέρος του ευεργέτη τους και να μαρτυρήσουν/καταθέσουν πως ο άνθρωπος που στεκόταν εμπρός τους και χλευαζόταν δεν ήταν κακοποιός;
Εγώ πιστεύω πως οι περισσότεροι ήταν με αυτούς που φώναζαν εναντίον Του.
Οι Αρχιερείς έβλεπαν εμπρός τους, αυτόν που ήξεραν πως από γεννησιμιού του ήταν τυφλός, να έχει την όρασή του, αλλά τίποτα δεν στάθηκε ικανό να τους πείσει για το θαύμα που συνέβη. Γιατί κατά τη γνώμη σου;
Σήμερα, τόσα στοιχεία μας προσφέρει η επιστήμη και μας λέει πως το κάπνισμα σκοτώνει, τι άλλο θέλουμε για να το πιστέψουμε;; Είδες εσύ να έχουμε κόψει το κάπνισμα;;;
Θα μπορούσα να σου αναφέρω πολλά παραδείγματα, αλλά όλα οδηγούν, κατά την άποψή μου, σε αυτό που σου είπα πιο πάνω. Είμαστε σκλάβοι των παθών μας.
quote:
Και προσωπικά σε σένα ψηλέ που σε παρακολουθώ χρόνια και μου είσαι πολύ συμπαθής αν και τελείως αντίθετος στις απόψεις σου, απάντησε μου σε παρακαλώ σ αυτό.... Είναι τόσο δύσκολο να είσαι αναμάρτητος ή να τείνεις στον αναμάρτητο όταν είσαι σίγουρος για την ύπαρξη του Θεού και του λόγου του;;;;
Ναι, είναι δύσκολο να μείνεις αναμάρτητος, αλλά όχι ακατόρθωτο.
Ανοίγεις μεγάλο θέμα αναφερόμενος στην αμαρτία. Είναι κάτι για το οποίο έχουν γραφτεί πολλά βιβλία και είναι αδύνατο να το συμπτύξουμε τόσο, ώστε να χωρέσει μέσα σε λίγες γραμμές και μόνο.
Πρέπει ο άνθρωπος να νικήσει τα πάθη του. Μέχρι τώρα, ένας μόνο το κατάφερε αυτό. Εγώ, όχι ακόμη. Ελπίζω κάποια στιγμή, πριν να είναι αργά, να το καταφέρω.
Marte
quote:
Αυτό που τώρα μπορώ πλέον να πω είναι ότι ο άνθρωπος σαν ενεργειακό πύκνωμα στον χωροχρόνο που πιθανότατα είναι, σίγουρα έχει την δυνατότητα να εξελιχθεί σε επίπεδα πραγματικά υψηλά όχι για να πετύχει μια υποτιθέμενη προσωπική αθανασία σε μια βαρετή αιωνιότητα αλλά για να εννοήσει ότι ουσιαστικά είναι μέρος της.
quote:
Εννοώ ότι το Σύμπαν είναι αιώνιο.(ουσιαστικά δηλαδή τα πάντα).
quote:
«Ότι προσωπική αθανασία-αιωνιότητα της συνείδησης του ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.
Αν σε ένα «σύμπαν αιώνιο», «δηλαδή τα πάντα», ο άνθρωπος είναι «μέρος της αιωνιότητας», πώς είναι δυνατόν να «μην υπάρχει η προσωπική αθανασία-αιωνιότητα της συνείδησής του»;
Η συνείδηση δεν είναι ένα κομμάτι, ένα μέρος του ανθρώπου που, με τη σειρά του είναι και μέρος της αιωνιότητας του αιωνίου σύμπαντος, δηλαδή των πάντων, όπως λες και ο ίδιος;
***Παίζει και να μην σε εννόησα καλά, οπότε αναμένω διευκρίνιση.
quote:
Πιθανόν και να μπορεί. Αλλά και εαν προς το παρόν είναι αδύνατο οφείλουμε να το πετύχουμε!Όχι μόνο για κάποιον που από κάποιο χτύπημα το έπαθε αυτό αλλά ακόμα και γι αυτούς που γεννήθηκαν έτσι. Εάν η φύση μας προίκισε με έναν εγκέφαλο που δημιούργησε "αθάνατες ψυχές" για να μπορέσει το ανθρώπινο είδος να επιβιώσει αποβάλλοντας το καταστρεπτικό άγχος της προσμονής του θανάτου, τι θα εμποδίσει την εξέλιξη να οδηγήσει και σε αυτό?
Εγώ προσωπικά πιστεύω ότι υπάρχουν άτομα, άνθρωποι φυσιολογικοί, που μπορούν να "ορθώσουν" ένα εμπόδιο σε μια βίαιη προσπάθεια μεταβολής των συναισθημάτων τους. Και μην τους φανταζόμαστε σαν υπερ-ήρωες ή και εγώ δεν ξέρω τι...αλλά σαν καθημερινούς ανθρώπους με πολύ ισχυρή θέληση (και όχι μόνο βέβαια).
Από την άλλη όπως σωστά γράφεις, ακόμα και εάν δεν το πετύχαμε ως τώρα, πρέπει να το πετύχουμε.
Βέβαια δεν θεωρώ ότι ο εγκέφαλος είναι αυτός που δημιουργεί τις "αθάνατες ψυχές". Απλά όσο χρησιμοποιούμε αυτό το σώμα, ο εγκέφαλος είναι αυτός που κουβαλάει το άυλο κομμάτι μας, το πνεύμα που λένε. Δηλαδή την άφθαρτη ενέργεια η οποία εγκαταλείπει το φθαρτό σώμα όταν εκείνο πεθαίνει και συνεχίζει να υπάρχει κάτω από άλλη μορφή.
Στο κάτω κάτω αυτό είναι και κανόνας της Φυσικής. Καμμία ενέργεια δεν δημιουργείται και δεν καταλήγει στο μηδέν. Όλες μετατρέπονται σε διαφορετική μορφή και συνεχίζουν να υπάρχουν.
quote:
Τότε αυτός θα πρέπει να μάθει την αλήθεια. Ότι προσωπική αθανασία-αιωνιότητα της συνείδησης του ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.
Σωστό σύμφωνα με αυτά που πιστεύω εγώ και σωστό και για τη δικία σου αντίληψη, μπορεί και σωστό για άλλα άτομα με παρόμοιες ή ίδιες πεποιθήσεις. Όμως είμαστε σίγουροι?
Θέλω να πω ότι λογικές, πεποιθήσεις και ιδέες σε αυτό το κόσμο? διάσταση? ζωή? τόπο? μπορούμε να βρούμε όσες και οι κάτοικοι του.
Σύμφωνα με ποίο κανόνα μπορούμε να του χαράξουμε αυτού (που πρέπει να μάθει την αλήθεια εννοώ) το δρόμο για να δει την αλήθεια?
Ή μήπως δεν μπορούμε και πρέπει απλά να αρκεστούμε στο να ακολουθήσει ο καθένας απλά το τι πιστεύει ότι είναι ή μπορεί να οδηγήσει στην αιωνιότητα της συνείδησης?
quote:
Εννοώ ότι το Σύμπαν είναι αιώνιο.(ουσιαστικά δηλαδή τα πάντα).
Λογικό και με βρίσκει αρκετά σύμφωνο ότι τα πάντα έτσι είναι αιώνια. Όλα τα συγγράματα Φυσικής κάνουν αναφορά στο αιώνιο Σύμπαν του οποίου αποτελούμε κομμάτι έτσι και αλλιώς.
Όμως εμείς όσο κατοικούμε στο φθαρτό μας σώμα αντιλαμβανόμαστε ένα μικρό κομμάτι της αιωνιότητας του Σύμπαντος (παρότι μπορούμε να επηρεάσουμε την εξέλιξη του όπως φαίνεται) το ίδιο και άλλοι ζωντανοί οργανισμοί.
Όταν η ενέργεια εγκαταλείπει το σώμα μας έχουμε αντίληψη της αιωνιότητας?
Δεν το ξέρουμε αυτό. Δεν νομίζω να το μάθουμε σύντομα (μη πω ποτέ).
Απλά εικασίες μπορούμε να κάνουμε για αυτό το ερώτημα.
Εφόσον γεννήθηκες με σώμα θνητό, φρόντισε να αφήσεις πνεύμα αθάνατο.
Αριστοτέλης speaking
Ο εγκέφαλος μου αποτελείται από 100 δισεκατομμύρια νευρώνες, καθένας από τους οποίους δημιουργεί από 1.000-10.000 συνάψεις με γειτονικούς νευρώνες! (όπως πολύ σωστά έχει αναφέρει σε άλλο θέμα ο elo)Αυτό το θαυμαστό όργανο με κάνει και έχω αυτοσυνείδηση. Πεθαίνοντας σταματούν οι γνωσιακές διεργασίες και έτσι πεθαίνει η συνειδητή εμπειρία μου. Τα σωματίδια από τα οποία αποτελούμαι διασκορπίζονται μαζί με την ενέργεια μου στο Σύμπαν με οποιαδήποτε μορφή. Η ίδια συνειδητή εμπειρία είναι αδύνατο να υπάρξει ξανά. Ποτέ δεν θα ξαναγίνει ο ίδιος μοριακός συνδυασμός. (μιλάω ορθολογικά το τονίζω, υπάρχουν και άλλες σκέψεις αστήρικτες που δεν τις εκφράζω)
Άρα κάτι από εμένα μένει στην αιωνιότητα, όχι όμως η συνείδηση μου. Όχι δεν είμαι αθάνατος, δυστυχώς είμαι θνητός.
μεγαλώνει, ωριμάζει, παράλληλα με την φθορά του σώματος...
quote:
Marte
Φίλτατε Ψηλέ, διευκρινίζω:Ο εγκέφαλος μου αποτελείται από 100 δισεκατομμύρια νευρώνες, καθένας από τους οποίους δημιουργεί από 1.000-10.000 συνάψεις με γειτονικούς νευρώνες! (όπως πολύ σωστά έχει αναφέρει σε άλλο θέμα ο elo)Αυτό το θαυμαστό όργανο με κάνει και έχω αυτοσυνείδηση. Πεθαίνοντας σταματούν οι γνωσιακές διεργασίες και έτσι πεθαίνει η συνειδητή εμπειρία μου. Τα σωματίδια από τα οποία αποτελούμαι διασκορπίζονται μαζί με την ενέργεια μου στο Σύμπαν με οποιαδήποτε μορφή. Η ίδια συνειδητή εμπειρία είναι αδύνατο να υπάρξει ξανά. Ποτέ δεν θα ξαναγίνει ο ίδιος μοριακός συνδυασμός. (μιλάω ορθολογικά το τονίζω, υπάρχουν και άλλες σκέψεις αστήρικτες που δεν τις εκφράζω)
Άρα κάτι από εμένα μένει στην αιωνιότητα, όχι όμως η συνείδηση μου. Όχι δεν είμαι αθάνατος, δυστυχώς είμαι θνητός.
Για να μιλάς ορθολογικά θα πρέπει να υπάρχουν αποδείξεις γι' αυτό που λες. Είσαι σίγουρος πως υπάρχουν επιστημονικές αποδείξεις πως η αυτοσυνείδηση είναι ΜΟΝΟ το αποτέλεσμα "μοριακών συνδυασμών";
Πώς γνωρίζεις πως ΜΟΝΟ κάτι από σένα και, ποιο είναι αυτό το κάτι, θα μείνει στην αιωνιότητα; Υπάρχει κάποια επιστημονική μέθοδος που να αποδεικνύει/πιστοποιεί αυτό που λες;
***Γιατί δεν εκφράζεις και τις άλλες σκέψεις; Τουλάχιστον εγώ, δεν πρόκειται να τις χλευάσω. Τι φοβάσαι;
quote:
Για να μιλάς ορθολογικά θα πρέπει να υπάρχουν αποδείξεις γι' αυτό που λες. Είσαι σίγουρος πως υπάρχουν επιστημονικές αποδείξεις πως η αυτοσυνείδηση είναι ΜΟΝΟ το αποτέλεσμα "μοριακών συνδυασμών";
ΜΟΝΟ, όχι. Υπάρχουν αρκετές αποδείξεις ότι η αυτοσυνείδηση προέρχεται από μοριακούς συνδυασμούς(αυτοσυνείδηση δεν έχει μόνο ο άνθρωπος αλλά και οι χιμπατζήδες και ουραγκοτάγκοι). Το αν επηρεάζει και κάτι άλλο, αυτό δεν το ξέρω. Άλλωστε τα μόρια είναι "ύλη". Και αμφιβάλλω αν μπορεί ΣΗΜΕΡΑ με σιγουριά η επιστήμη να δώσει έναν ορισμό της "ύλης".Δώσε μου έναν καλόορισμό της "ύλης" και ίσως τότε να μπορώ να εκφράσω και τις άλλες απόψεις μου σωστά.
Edited by - Marte on 05/08/2009 19:47:25
μορφή του, ως υπόσταση....
quote:
Ότι έχει αρχή μέση και τέλος και εξαρτιέται απο την
μορφή του, ως υπόσταση....
quote:
Για ποιόν λόγο, ενώ είστε σίγουροι για την πίστη σας, δεν βλέπουμε ούτε έναν άνθρωπο σήμερα να θυσιάζει 60-70 χρόνια από τη ζωη του προς χάριν της αιωνιότητας;
διοτι υπαρχουν και συντομοτεροι τροποι!
