- Περί Αθεΐας των μελών μας. Μύθος ή Πραγματικότητα? - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

quote:

---

Doc
Προσωπικά δεν αντιλαμβάνομαι γιατί η απεραντοσύνη ενός πράγματος, προϋποθέτει τη μηδαμινότητα ενός άλλου. Για μένα τα πάντα σε αυτό το σύμπαν είναι ίσα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο και μικρότερο. Όπως ακριβώς η αγάπη του πατέρα της βίβλου δεν ξεχωρίζει έναν υιο ως δουλευταρά, και έναν άλλο υιο ως άσωτο. Στην ουσία δηλαδή το "μικρότερο-μεγαλύτερο" είναι μια διπολικότητα, η οποία υπάρχει στη θεωρία, στις σκέψεις του νου.

---

quote:

---

Ο άνθρωπος υπάρχει σκεπτόμενος όχι 120.000 χρόνια μόνον,αλλά τουλάχιστον 700.000.Το θέμα όμως παραμένει.Απο τότε έως και σήμερα,δεν έχει αποτινάξει τις θρησκείες.
Γιατί?ποιοί τις επιβάλλουν?Ποιοί ελέγχουν τα απαίδευτα μυαλά να μην σκέπτονται?

---

quote:

---

Καταρχην,τα 120.000 χρονια,φυσικα δεν ειναι δικος μου ισχυρισμος,αλλα αυτο λενε οι αρμοδιοι επιστημονες με βαση τα ευρηματα που εχουν βρεθει.Το γραμμικη δεν το καταλαβαινω,με βαση τα ευρηματα,ξερουμε περιπου τη πορεια του πολιτισμου,ο οποιος φυσικα διαφερει απο τοπο σε τοπο κυριως τα τελευταια 10.000 χρονια.

---

quote:

---

quote:

---

Ο άνθρωπος υπάρχει σκεπτόμενος όχι 120.000 χρόνια μόνον,αλλά τουλάχιστον 700.000.Το θέμα όμως παραμένει.Απο τότε έως και σήμερα,δεν έχει αποτινάξει τις θρησκείες.
Γιατί?ποιοί τις επιβάλλουν?Ποιοί ελέγχουν τα απαίδευτα μυαλά να μην σκέπτονται?

---

H τελευταια μερα ολων των θρησκειων,θα ειναι η μερα που ο ανθρωπος θα ανακαλυψει και θα εχει αποδειξεις για το τι γινεται μετα το θανατο.Αρα οπως καταλαβες νικομαχε,οι θρησκειες δεν θα σταματησουν ποτε,γιατι ειναι σχεδον αδυνατο να υπαρξει αυτη η μερα.

---

quote:

---

Το ερώτημα που θα έχεις να απαντήσεις ΠΡΙΝ από το ποιοι είναι, είναι ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΣΚΟΠΟ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ.

Δώσε μου μια πειστική απάντηση και το συζητάμ

---

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.

Μην ψάχνεις μάταια για εμπνευστές και δημιουργούς και υποκινητές θρησκειών που θέλουν να παγιδεύσουν τον κόσμο!

Το ερώτημα που θα έχεις να απαντήσεις ΠΡΙΝ από το ποιοι είναι, είναι ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΣΚΟΠΟ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ.

Δώσε μου μια πειστική απάντηση και το συζητάμε.
........

Υπάρχει πανος, ακόμα μια ερώτηση, έτσι αλλα socrates!

Όχι ποιοι ούτε ποιο, γιατι και το ποιοι και το ποιο, είναι προϊόν, απο κάτι που έχει δημιουργηθεί στο χρόνο.

Αυτο που ονομάζουμε εαυτο, (χώρις αυτο, δεν θα έκανες ουδεμία ερώτηση) είναι κάτι που δημιουργείται απο μια κίνηση, (ΣΚΈΨΗ) απο ένα παρατηρητη προς κάτι παρατηρούμενο, και δημιουργεί συνεχώς την έμπειρο μνήμη. Αυτη είναι το ξεχωριστό, στην κίνηση της ζωής και η λεγόμενη εξυπνάδα μας. Δεν έχει ποτε βρεθεί που ακριβώς βρίσκεται, έτσι ακριβώς συμβαίνει με οτι αποκαλουμε Θεό.

Αυτο το ανύπαρκτο πράγμα, δημιουργει κάτι για να συνεχίσει την ύπαρξη του (βασίζεται σε μια ελπίδα) για το τώρα και το μετα. (θάνατο)

Επειδή δεν γίνεται να αποδειχθεί, συνεχίζει θελευμε δεν θελουμε, η ύπαρξη του.

Τώρα ιδιαιτερότητες και ξέχωρα πνεύματα όπως ένας Σωκρατης ένας Χριστός ένας Βουδας, υπήρξαν και θα υπάρχουν, μιας και η ανάγκη της παρουσίας τους κάθε τότ χρόνια, ωφελείται στον ίδιο μηχανισμό της σκέψης που έγραψα.

Έχει ανάγκη η ανθρωπότητα απο τέτοια πνεύματα?

Ε θα παρουσιάζονται...

quote:

---

Τα 120.000 χρόνια τα θεωρώ λίγα και θεωρώ ότι είναι κοντά στο εκατομμύριο (όπως γράφει και ο ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ).

---

quote:

---

quote:

---

Σκαρταδος
Οπως ελεγαν και οι ιθαγενεις σε καποιο μερος του ειρηνικου,οταν ηρθαν,αυτοι κρατουσαν το σταυρο και εμεις ειχαμε τη γη.Τωρα,εμεις κραταμε το σταυρο και αυτοι τη γη.

---

Μεγάλη κουβέντα εκατόνταρχε.
Μακάρι να την καταλάβαιναν μερικοί τύποι σαν τον συνομιλητή σου.

---

quote:

---

quote:

---

Τα 120.000 χρόνια τα θεωρώ λίγα και θεωρώ ότι είναι κοντά στο εκατομμύριο (όπως γράφει και ο ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ).

---

O σημερινος ανθρωπος,ο χομο σαπιενς,ζει 120.000 χρονια συμφωνα με τα μεχρι τωρα ευρηματα.Πριν απο αυτον,οι προγονοι του ηταν αρκετα διαφορετικοι....

---

quote:

---

για τους δικούς σκοπούς να επιλέγουν επίτηδες το κακόηχο (στα Ελληνικά αυτιά τουλάχιστον) Εβραικό "Γιαχβέ" και να επιμένουν ότι αυτό είναι και το Όνομά Του...

---

"אֲנִ֥י יְהוָ֖ה ה֣וּא שְׁמִ֑י" (Ανι Γιαχβέχ χου σεμι - "Είμαι ο Γιαχωβάς κι αυτό είναι το όνομά μου") (Ησαϊας 42:8)

macedon

"ΚΥΚΛΟΥ ΛΗΞΑΙ"

Edited by - Απέριττος on 12/03/2007 09:05:36

Edited by - Απέριττος on 12/03/2007 09:06:29

αρκεί να τα πιστεύεις όλα αυτά !! και να τα εφαρμόσεις !!

....................................................

δυστυχώς , θα συμφωνήσω μαζί σου..

Αν και είμαι νέο μέλος, διαβάζοντας , και γράφοντας , σε κάποια τόπικ, είδα ακριβώς αυτό που λές - δηλαδή άτομα που , διαλέγουν ένα θέμα , όχι τόσο για να συζητήσουν με τους άλλους, αλλά για να βρούν ευκαιρία να επιτεθούν σε κα΄ποιον, και να γίνει μάχη! Με αποτέλεσμα επι του θέματος συνήθως, μηδέν!

Σίγουρα οδηγούνται απο εγωπάθεια, αλλά, αν το πάμε και βαθύτερα, απο ανασφάλεια, πιθανα γιατί κανένας δεν θα ασχολείτο μαζί τους με θετικό τρόπο..

Αλλά επίσης και απο μια φυσική επιθετικότητα, που μπορούν εύκολα να τη διοχετεύσουν μέσα στα φόρουμς - ενώ στην πραγματική ζωή, αν κάνανε το ίδιο , θα παίζανε ξύλο. ( Πιστεύω ότι τέτοιου τύπου άτομα αποφεύγουν τις πολλές κοινωνικές επαφές, γι αυτό ακριβώς το λόγο..)

Το Ιντερνετ , παρά τα καλά του, "προσφέρεται" για τέτοιες εκδηλώσεις, αλλά δεν βοηθάει καθόλου αυτά τα άτομα να κοινωνικοποιηθούν - αντίθετα, τα σπρώχνει περισσότερο στο να γίνουν πιό αντι-κοινωνικά- και καταλήγουν στο Ιnternet Addiction - το μοντέρνο ναρκωτικό της εποχής μας, όπου με " ασφάλεια" μπορούν να αερίζουν την επιθετικότητα τους δεξιά κι αριστερά.

- Το ζήτημα όμως είναι , κι εμείς που τα συζητάμε αυτά, να μην αρχίσουμε να υιοθετούμε τέτοιες συμπεριφορές, καλυμένης η μη, επιθετικότητας, η χλευασμού του συνομιλητή μας..

- Για να δούμε, θα πάρει μέρος στη συζήτηση και κανένας "επιθετικός"?

quote:

---

Φόλε [Απέριττε,/b]

---

Sorry, εννοούσα [b]Φίλε Απέριττε...

Στην προκειμένη περίπτωση ο Διογένης ο Κυνικός νόμιζε πως το πρόβλημα του ήταν ο Πλάτωνας.
Στην ουσία όμως το πρόβλημα που αντιμετώπιζε με τον Πλάτωνα - ή έστω η εμπάθεια που του προκαλούσε - ήταν απλά η κορυφή του παγόβουνου.
Πολλές φορές η καρδιά του προβλήματος έγκειται σ' εμάς.
Αν εγώ σου αποδώσω 2 - 3 χαρακτηρισμούς που σε ενοχλήσουν, συμβαίνουν 2 πράγματα.
Εγώ δεν έχω κατανοήσει την αληθινή σημασία Ελευθερία του Λόγου και σου λέω ό,τι μου κατέβει στο μυαλό.
Εσύ όμως πληγώνεσαι γιατί αυτοί οι χαρακτηρισμοί σου δημιούργησαν ένα άσχημο συναίσθημα.
Κι αυτό το συναίσθημα σου δημιουργήθηκε έπειτα από μια σειρά σκέψεων που έκανες.
Κι εκεί είναι ένα λεπτό σημείο όπου πολλές φορές εμείς οι άνθρωποι το παραβλέπουμε.
Νομίζουμε ότι η αιτία του άσχημου συναισθήματος είναι απλά το άλλο άτομο.
Στην ουσία όμως αυτό το άτομο λειτούργησε απλώς ως το μέσο που κινητοποίησε κάτι σ' εμάς.
Κι αυτό το κάτι πρέπει να το εντοπίσουμε, να το ανασύρουμε από το σκοτάδι στο φως και να το δούμε κατάματα και συστηματικά απ' όλες τις πλευρές του.

Ναι, είναι πολλές φορές που εμείς οι άνθρωποι κοντραριζόμαστε, ερχόμαστε σε ρήξη με τους υπόλοιπους συνανθρώπους μας, πληγώνουμε κάποιους απ' αυτούς (έστω κι άθελα μας) και ταυτόχρονα πληγωνόμαστε κι εμείς.
Γιατί συμβαίνει αυτό?
Γιατί τείνουμε να εστιάζουμε στα σημεία αυτά της προσωπικότητας μας που είναι διαφορετικά με αυτά της προσωπικότητας κάποιου άλλου.
Δεν κοιτάμε όμως τις ομοιότητες που έχει η δική μας ψυχή με την ψυχή εκείνου.
Δεν κοιτάμε εκείνα που μας ενώνουν αλλά αυτά που μας διαφοροποιούν.
Εχθές άκουσα από μια καλή φίλη μου κάτι το πολύ σημαντικό.
Μπορεί να βλέπεις κάποιους ανθρώπους να μαλώνουν συνεχώς σαν τον σκύλο με την γάτα.
Αν όμως τύχει κάποιο γεγονός πολύ αρνητικό και καταστρεπτικό, τους βλέπεις να τρέχουν ο ένας για τον άλλον.
Κι έτσι είναι.
Κι έτσι είναι και στα Forums.
Έχω παρατηρήσει ανθρώπους να έχουν έντονες διαφωνίες μεταξύ τους αλλά όταν συμβεί κάτι σε κάποιον, ο άλλος τρέχει για εκείνον για να τον βοηθήσει.
Πως ονομάζεται αυτό?
Μεγαλείο ψυχής?
Υπερπήδηση του εγώ μας?

Εγώ το ονομάζω απλά αγάπη προς τον διπλανό μας κι ας την ξεχνάμε πολλές φορές.

Αλήθεια, αν παραμερίζαμε για λίγο μόνο τον εγωϊσμό μας - δε νομίζω ότι μπορεί να εξαλειφθεί εντελώς και δεν βρίσκω και το λόγο για κάτι τέτοιο - πως θα ήμασταν ως άνθρωποι?
Πόσα πράγματα τα οποία υπάρχουν μέσα μας ήδη και που ενεργοποιούνται "αυτοματικά" σε μεμονωμένες περιστάσεις, θα μας επισκέπτονταν συχνότερα?

In anticipation of my resurrection...

quote:

---

Μέσα απο αυτήν την ιστορία κατάλαβα γιατί το φόρουμ είναι η χαρά του κάθε πικραμένου. Η μεγαλύτερη μάζα των ανθρώπων είμαστε τόσο εγωϊστές, τόσο φιλάρεσκοι και τόσο ερωτευμένοι με τον εαυτό μας, ώστε να προσπαθούμε προκαλώντας με τον χειρότερο τρόπο, να κάνουμε τους άλλους να ασχολούνται μαζί μας έστω και αρνητικά. Κατάλαβα τόσο καλά τι πραγματικά συμβαίνει με αυτήν την κατηγορία των ανθρώπων και εν μέρει ίσως και με μένα τον ίδιο ώστε θα καταβάλω μεγάλη προσπάθεια να μην εμπλακώ ξανά σε τέτοια διαδικασία όσο και να προκληθώ. Και κατάλαβα επίσης ότι οι περιπτώσεις αυτές στην πραγματικότητα δεν είναι ούτε για να γελάς ούτε για να θυμώνεις. Ίσως μόνο για να λυπάσαι και να δείχνεις κατανόηση για το που μας οδηγεί η εγωπάθειά μας...

---

You may say that I'm a dreamer
But I'm not the only one
I hope someday you'll join us
And the world will be as one

Άντε και να δούμε αν θα αλλάξει τίποτα...

Το ότι τείνουμε να επαναπαυόμαστε είναι γεγονός, το θέμα είναι που επαναπαυόμαστε.
Σε μια κατάσταση στην οποία έχουμε εισέλθει εμείς εδώ και καιρό ή σε μια κατάσταση που επικρατεί γενικότερα γύρω μας και - παρόλο που μπορεί να μη μας ικανοποιεί - δε μας κινητοποιεί αρκετά ώστε να αγωνιστούμε.
Δυστυχώς το εγώ μας προβάλλεται σε μεγάλο βαθμό ακόμα και στην καθημερινή μας ζωή.
Αυτό φυσικά και δεν είναι κάτι το κακό, όλοι μας έχουμε μια ταυτότητα και πρέπει να την έχουμε.
Ακόμη κι όταν ανήκουμε σε μια ομάδα ή σε ένα ευρύτερο κοινωνικό σύνολο το ζητούμενο δεν είναι να χάσουμε την ταυτότητα μας ούτε να υϊοθετήσουμε μια καινούρια, ανάλογη με τις ταυτότητες των υπολοίπων.
Το ζητούμενο είναι μέσα σε ένα σύνολο όλες οι επιμέρους ταυτότητες να βρουν τον τρόπο εκείνο που θα τους επιτρέψει να συντονιστούν μεταξύ τους και να συνυπάρξουν αρμονικά ώστε να παραχθεί κάποιο Έργο.

Πιστεύω λοιπόν πως πολλές φορές αυτός είναι κι ο λόγος που δε μπορούμε να λειτουργήσουμε μέσα σε μια ομάδα.
Επικρατεί και ξεπροβάλλει το Εγώ μας με αποτέλεσμα να επέρχονται συγκρούσεις.
Τα επιμέρους Εγώ όμως μέσα σε μια ομάδα θα πρέπει - μέσω της διατήρησης τους και της συνεργασίας τους παράλληλα - να δημιουργήσουν κάτι το ανώτερο.
Το οποίο δεν είναι άλλο από το Εμείς.

Αν επιτευχθεί αυτό, τότε αυτό που αναφέρεις:

quote:

---

Απο την άλλη πάλι είναι προσωπική δουλειά του κάθε ένα απο εμάς η βελτίωση του εαυτού του. Κάνοντας καλύτερο τον εαυτόν μας κάνουμε καλύτερο και τον κόσμο.

---

μπορεί να έρθει πολύ πιο γρήγορα.
Από την στιγμή που υπάρχει το Εμείς, φίλε μου, υπάρχει κι η αλληλοβοήθεια κι η αλληλοϋποστήριξη του ενός μέρους στο άλλο...

In anticipation of my resurrection...