- υπαρχει Δημιουργος; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Υ.Γ. Και για να μη χάσω το καλάζνικοφ, το 4, το 4...

Γράφεις:
"πρεπει να εμπεδωσεις το εξης:
δεν γινεται οι αληθινοι χριστιανοι ουτε να τιμαμε ουτε να λατρευουμε
1) ενα φονικο οργανο
2) ενα ειδωλολατρικο λατρευτικο συμβολο"

Γαλ.6:14
Σ εμένα όμως είθε να μη γίνει να καυχιέμαι παρά μόνο στο σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, μέσω του οποίου ο κόσμος έχει σταυρωθεί ως προς εμένα κι εγώ ως προς τον κόσμο.

Ο Απ. Παύλος λέει σε αυτό το εδάφιο τα ίδια με έσενα ή τα τελείως αντίθετα;;;

quote:

---

eidos
ψηλε

οι Μ.τ.Ι. καταλαβαν το 1928 οτι δεν μπορουν ουτε να τιμουν ουτε να λατρευουν ενα φονικο οργανο,
απο το 1936, οποτε οι ιστορικες αποδειξεις ηταν συντριπτικες υπερ του οτι ο Χριστος πεθανε πανω σε ενα πασσαλο, οι Μ.τ.Ι. απεριψαν την ιδεα των δυο πασσαλων.
τουλαχιστον οι Μαρτυρες το καταλαβαν, εσεις ακομα;

---

σε προηγουμενο μηνυμα σου παρεθεσα μερικες αναφορες, θα το ξανακανω τωρα:

the Companion Bible
"ο Ομηρος χρησιμοποιει τη λεξη σταυρος για να υποδηλωσει ενα συνηθισμενο στυλο η δοκαρι, η ενα μεμονωμενο κομματι ξυλου. Και αυτη ειναι η σημασια και η χρηση αυτης της λεξης σε ολα τα ελληνικα κλασικα εργα. Ποτε δεν σημαινει δυο κομματια ξυλου τοποθετημενα καθετα μεταξυ τους... δεν υπαρχει τιποτα στην ελληνικη γλωσσα της Κ.Δ. που να υπονοη καν δυο κομματια ξυλου"

Dictionaire Encyclopedique Universal
"εδω και πολυ καιρο, πιστευαμε οτι ο σταυρος, που θεωρειται θρησκευτικο συμβολο, ηταν ειδικα για τους χριστιανους. Δεν εχουν ετσι τα πραγματα"

Dual Heritage-The Bible and the British Museum
"...η ελληνικη λεξη σταυρος σημαινει 'δοκαρι' η 'ορθιος πασσαλος'. Ο σταυρος αρχικα δεν ηταν χριστιανικο συμβολο, προερχεται απο την Αιγυπτο και τον Κωνσταντινο"

New Catholic Encyclopedia
"η αναπαρασταση του λυτρωτικου θανατου του Χριστου στο Γολγοθα δεν εμφανιζεται στη συμβολικη τεχνη των πρωτων χριστιανων. Οι πρωτοι χριστιανοι, που ηταν επηρεασμενοι απο την απαγορευση των γλυπτων η οποια υπηρχε στην Π.Δ. δισταζαν να απεικονισουν ακομη και το οργανο του θανατου του Κυριου... ο σταυρος αρχιζει να απεικονιζεται τον καιρο του Κωνσταντινου"

Strange Survivals
"δεν εχουμε καμμια αμφιβολια οτι ο τροπος ενεργειας του (του Κωνσταντινου) ηταν ζητημα πολιτικης, το συμβολο που αυτος εγκαινιασε ικανοποιησε, απο τη μια μερια, τους χριστιανους που βρισκοταν στο στρατο του, και απο την αλλη τους ειδωλολατρες Γαλατες... για τους δευτερους αυτο αποτελουσε συμβολο της ευνοιας της ηλιακης θεοτητας τους"

The Companion Bible
"η λεξη ξυλον... υποδηλωνει γενικα ενα ξερο κουτσουρο η ξυλο, που χρησιμοποιουνταν για καυσιμο η για οποιονδηποτε αλλο σκοπο... αφου αυτη η τελευταια λεξη (ξυλον) χρησιμοποιειται αντι της προηγουμενης, δηλαδη σταυρος, αυτο μας δειχνει οτι το νοημα και των δυο ειναι ακριβως το ιδιο... για αυτο χρησιμοποιειται η λεξη ξυλον... σε σχεση με τον τροπο με τον οποιο πεθανε ο Κυριος μας, και αποδιδεται 'δεντρο' στα εδαφια Πραξεις 5:30, 10:39 13:29 Γαλατας 3:13 1 Πετρου 2:24 (μεταφραση Βασιλεως Ιακωβου)"

An Expository Dictionary of New Testament Words
"η λεξη σταυρος δηλωνει κυριως, εναν ορθιο πασσαλο η ενα δοκαρι. Σ΄ αυτο καρφωνονταν οι κακουργοι προκειμενου να εκτελεστουν. τοσο το ουσιαστικο σταυρος οσο και το ρημα σταυροω, δηλαδη στερεωνω σε ενα δοκαρι η πασσαλο, πρεπει εξαρχης να διαφοροποιηθουν απο τον εκκλησιαστικο τυπο σταυρου με τα δυο ξυλα. Το σχημα του τελευταιου αυτου σταυρου ειχε την προελευση του στην αρχαια Χαλδαια και χρησιμοποιουνταν ως συμβολο του θεου Θαμμουζ η Ταμμουζ (ειχε το σχημα του μυστικιστηκου Ταυ του αρχικου γραμματος του ονοματος του) σε αυτη και σε γειτονικες χωρες, περιλαμβανομενου και της Αιγυπτου... Μεχρι τα μεσα του 3ου αιωνα μ.χ. πο εκκλησιες ειτε ειχαν εγκαταλειψει ορισμενα δογματα της χριστιανοσυνης, ειτε τα ειχαν παραποιησει. Για να αυξηθει το γοητρο του αποστατικου εκκλησιαστικου συστηματος, εισαχθηκαν στις εκκλησιες ειδωλολατρες χωρις να αναγεννηθουν μεσω πιστης και τους επιτραπηκε σε μεγαλο βαθμο να διατηρησουν τα ειδωλολατρικα τους σημεια και συμβολα. Συνεπως το Ταυ η Τ, στην πιο χαμηλη του μορφη, με το οριζοντιο τμημα πιο χαμηλα, υιοθετηθηκε για να αντιπροσωπευει το σταυρο του Χριστου."

quote:

---

Φίλε Dying_Incubus, πιο σφοδρή το αντιλαμβάνομαι, αλλά διευκρίνησε σε παρακαλώ, πιο καταστροφική ως προς τι και ποιόν;

---

Πιο καταστροφική για τους ίδιους τους εμπλεκόμενους, φίλε μου...

Βρήκες όμως την σωστή απάντηση και το δωράκι σε περιμένει.
Από την στάση όμως που έχεις επιδείξει στις Συζητήσεις, δε νομίζω ότι έχεις "δολοφονικές" τάσεις.
Το αντίθετο μάλιστα...

quote:

---

δ) περιπτωση= σαν μονομαχια... μεχρι θανατου, στο Κολοσσαιο

---

Ακριβώς, φίλε eidos.
Οι μονομαχίες στο Κολοσσαίο όμως σταμάτησαν πριν χρόνια, γιατί λοιπόν να αναβιώνουν την σημερινή εποχή έστω και σε διαφορετική μορφή;
Άλλωστε, αυτοί που βγήκαν χαμένοι της υπόθεσης τότε ήταν οι μονομάχοι...

In anticipation of my resurrection...

http://www.youtube.com/watch?v=BYydb89uz9k

αμήν...

λες:
{Άλλωστε, αυτοί που βγήκαν χαμένοι της υπόθεσης τότε ήταν οι μονομάχοι...)

λεω:
οχι ολοι...

Για να γίνει πιο εύκολη η κατανόηση, θα αρχίσουμε από το φυσικό σώμα, γιατί όλοι ξέρουν τι ακριβώς είναι το φυσικό σώμα, όλοι έχουν να κάνουν μαζί του:είναι ορατό, απτό, μια πραγματικότητα για την οποία δεν μπορούμε να αμφιβάλουμε.Το ιδανικό του φυσικού σώματος είναι η υγεία , η ζωή.Τίποτα δεν είναι πιο πολύτιμο και πιο ουσιώδες από την καλή υγεία, την ευρωστία, το σφρίγος. Για να έχει αυτή τη ζωτικότητα, είναι αναγκαίο να τρέφεται με όλων των ειδών τις τροφές: στερεές, υγρές και αέριες. Αν δεν πάρει αυτές τις τροφές , πεθαίνει. Όλοι χωρίς να έχουν πάει σε πανεπιστήμιο, ξέρουν ότι για να υπάρχουν, για να ζουν , πρέπει να τρώνε. Ακόμη και τα παιδιά το γνωρίζουν αυτό. Αλλά για να εξασφαλίσουν αυτή την τροφή χρειάζονται χρήματα.

Σταθείτε όμως αυτό που σας φαίνεται τόσο αυτονόητο στο φυσικό επίπεδο, ποτέ δε σας πέρασε από το μυαλό ότι το συναντάμε και στα άλλα επίπεδα. Η θέληση,η καρδιά, η νόηση, η ψυχή και το πνεύμα, τείνουν κι αυτά προς κάποιο στόχο και για να πετύχουν αυτό το στόχο έχουν ανάγκη τροφής. Για ν΄αποκτήσουν αυτή την τροφή χρειάζονται χρήματα και μάλιστα χρήματα τα οποία δεν κερδίζονται παρά μόνο με την επιτέλεση μιας ορισμένης εργασίας. Όταν βάλουμε καλά στο μυαλό μας αυτό, θα κρατάμε στα χέρια μας το κλειδί, τόσο της φυσικής όσο και της ψυχικής ζωής του ανθρώπου.

Βέβαια, το φυσικό σώμα είναι το δοχείο όλων των άλλων αρχών, των πιο λεπτών. Η ψυχή και το πνεύμα, για παράδειγμα, δε βρίσκονται πραγματικά μέσα στο φυσικό σώμα, αλλά εκδηλώνονται μέσω εκείνου...διαμέσου του εγκεφάλου, του πλέγματος, των ματιών... για παράδειγμα, κοιτάμε κάποιον με πολλή αγάπη, με πολλή αγνότητα, με πολύ φως, ποιος εκφράζεται μέσω των ματιών μας; Tα μάτια ανήκουν στο φυσικό σώμα,αλλά αυτός που εκδηλώνεται, αυτός που χρησιμοποιεί τα συγκεκριμένα μέσα έκφρασης,ποιος είναι; Μπορεί να είναι η ψυχή, μπορεί να είναι το πνεύμα, μπορεί να είναι ο Θεός ο ίδιος...

Αν ρίξετε σε κάποιον ένα άγριο βλέμμα ή του πείτε φριχτά λόγια και τον κάνετε να αρρωστήσει, να πέσει στο κρεβάτι, είναι εχθρικές δυνάμεις που σας χρησιμοποίησαν και τον κεραυνοβόλησαν. Το φυσικό σώμα λοιπόν, είναι συχνά απλώς όργανο δυνάμεων, άλλοτε καλών, άλλοτε κακών, που υπάρχουν είτε μέσα του είτε έξω από αυτό.

ΨΥΧΗ

Ας ασχοληθουμε τωρα με την ψυχη.Γυρω απο αυτη την ενοια επισης επικρατει στους ανθρωπους μεγαλη σύγχυση και μεγαλη αγνοια! Οταν μιλας με καποιον για την καρδια για το μυαλο για την θεληση, μολις και μετα βιας καταφερνει να υπαρξει αμοιβαια κατανοηση. Στην περιπτωση της ψυχης ομως... Ολοι εχουμε διαβασει πολλα βιβλια αλλα δεν μας ικανοποιουν οι ορισμοι και οι εξηγησεις που δινονται.Οσο για τις δοξασιες της επιστημης επι του θεματος ουτε το συζηταμε: Την διαγραφει τελειως, διατεινομενη οτι στην πραγματικοτητα οτι η ψυχη δεν υπαρχει,αλλα περιοριζεται σε ενα συνολο διαδικασιων που εξηγουναι απο την φυσιολογια.

Ισως να εκπλαγειτε, αλλα το ιδανικο της ψυχης, αυτο που επιζητα, δεν ειναι ουτε την γνωση ουτε το φως ,ουτε ευτυχια. ιδανικο της ψυχης, ειναι να εχει χωρο, να απλωνεται στο απειρο, καθως δε χρειαζεται παρα μονο ενα πραγμα : να διαστελλεται, να διευρυνεται, να εξαπλωνεται, μεχρι να ερθει να αγκαλιασει το απειρο. Αν την περιορισουμε, αισθανεται δυστυχισμενη. Η ψυχη του ανθρωπου επισης ειναι ενα τοσο δα μερος της Παγκοσμιας ψυχης και μεσα μας αισθανεται τοσο περιορισμενη, τοσο πολυ πνιγεται, που μονη της επιθυμια ειναι να μπορεσει να απλωθει στο χωρο. Επικρατει συνηθως η αποψη οτι η ψυχή χωραει ολοκληρη μεσα στον ανθρωπο,στην πραγματικοτητα ομως δεν συμβαινει αυτο-μονο ενα μικρο τμημα βρισκεται μεσα στον ανθρωπο και το υπολοιπο βρισκεται εξω απ'αυτον και ζει ανεξαρτητα μεσα στον Κοσμικο Ωκεανο. Καθως ομως η Παγκοσμια ψυχη εχει τα σχεδια της για μας και καθως επιθυμει να εχει την δυνατοτητα να μας εμψυχωσει, να μας ζωντανευει, να μας κανει πιο ωραιους, ασχολειται μαζι μας προσπαθωντας να μπει μεσα μας και να μας διαποτισει ολο και περισσοτερο.

Η ψυχη μας δεν ειναι περισρισμενη σε μας τους ιδιους, ειναι κατι το πολυ ευρυτερο, οπως ακριβως το πραγματικο ειναι μας και το ανωτερο εγω μας, δεν ειναι αυτο το ασημαντο εγω που γνωριζουμε, παρα μια οντοτητα πολυ, πολυ πιο υσχυρη. Οσο για την ψυχη, αυτη ξεπερνα στο απειρο αυτο που μπορουμε εμεις να διανοηθουμε οτι ειναι. Υπαρχει εξωτερικα απο το φυσικο σωμα , κι ετσι μπορει να απομακρυνθει απο αυτο, να ταξιδευψει, να επισκευτει αλλες περιοχες του διαστηματος και μακρινες οντοτητες...

Αυτο λοιπον το τμημα της Παγκοσμιας Ψυχης το οποιο βρισκεται μεσα μας προσπαθει ακαταπαυστα να αγγιξει το ατελειωτο διαστημα, το απειρο. Για να φτασει ομως αυτο το ιδανικο χρειαζεται κι αυτο με την σειρα του να αντλησει δυναμεις και υπαρχει γι'αυτον ακριβως το σκοπο η καταλληλη τροφη: προκειται για ολες της ιδιοτητες της ανωτερης συνειδησης - το να αποποιουμαστε τον ευατο μας, την αυταπαρνηση , ολα οσα ωθουν τον ανθρωπονα ξεπερασει τα οροια του και να νικησει τον εγωκεντρισμο του. Γιατι, κοιταξτε, καθε ειδους προσωπικη και εγωιστικη σταση στηνει εμποδια και οδηγει στη διασπαση. Απο τη στιγμη που λεμε '' αυτο ειναι δικο μου!'', ηδη αρχιζουμε να διασπωμαστε. Ενω μια σταση αλτρουιστικη παραμεριζει και τελικα εξαφανιζει οτι φραζει ο δρομος μας.

Για να προμηθευσουμε στην ψυχη την τροφη της χρειαζονται για μια ακομη φορα χρηματα και το χρημα αυτο, το μονο μας μεσο που επιτρεπει στην ψυχη μας να επεκτεινεται μεχρι το απειρο, ειναι η εκσταση.

Για να φτασουμε στην εκσταση, πρεπει πρωτα να εκτελεσουμε καποια καποια εργασια και η εργασια αυτη ειναι η προσευχη, η λατρεια , ο θαυμασμος. Η διαστηριοτητα που αποτελει ιδιον της ψυχης ειναι ο θαυμασμος. H προσευχη ειναι η αναζητηση του θεϊκού μεγαλειου και οταν φτασουμε σε αυτο το μεγαλειο αισθανομαστε τετοια ευδαιμονια που νιωθουμε σαν να βγαινουμε απο το σωμα μας. Αυτο ακριβως ειναι η εκσταση. Ολοι οσοι την εχουν βιωσει λενε οτι δε βρισκονται πια πανω στην γη και μεσα στο περιορισμενο τους φυσικο σωμα, αλλα αισθανονται να βυθιζονται μεσα στην Παγκοσμια Ψυχη, συγχωνευμενοι απολυτα μαζι της. Μετα βεβαια ξανακατεβαινουν, αλλα για λιγα λεπτα, για λιγες ωρες ειχαν ζησει μεσα στο απειρο ,σε μια απολυτη συγχωνευση μαζι του.

Αυτο που σας αποκαλυπτω εδω, αναλογει απολυτα σε ολες τις εξομολογησεις και διηγησεις που μας εχουν αφησει αγιοι, μυστικιστες και Μυστες. Η εκσταση δεν επιτυγχανεται ετσι απλα, διαμιας, αλλα αλλα ειναι αποτελεσμα μιας σειρας ενεργειων - προσευχης, λατρειας, θεωριας, προσπαθειας να φτασει κανεις στον Ουρανο και τον Δημιουργο ωστε να βρει το χρυσο χαρη στο οποιο θα μπορεσει μετα να αγορασει ολες τις επουρανιες απολαυσεις και να διευρυνθει στο απειρο.

Οριστε λοιπον, αγαπητοι μου αδερφοι και αδερφες, ολα αποσαφηνιζονται, ξεκαθαριζουν. Φυσικα οσοι ποτε δεν εζησαν την παραμικρη εμπειρια αυτο του ειδους, θα βρουν τα λογια μου καπως παραξενα και υπερβολικα. Ας σκεφτουν ομως οτι θελουν, σημερα σας δινω αυτο οσο πιο απλα μπορω και οσο πιο ειλικρινα και ολοι οι Μυστες θα συμφωνησουν μαζι μου πανω σ'αυτο.

ΠΝΕΥΜΑ

Ας παμε τωρα στο πνευμα. Κι αυτο εχει κατι το ιδανικο, αλλα επειδη η φυση του ειναι διαφορετικη, δεν επιθυμει, οπως η ψυχη, να γινει ενα με το διαστημα, να χαθει στο απειρο. Η ψυχη ειναι κατ'εξοχην θηλυκη αρχη, μια αρχη που εκφραζεται κατα τροπο θαυμασιο, θειο. Το πνευμα, απο την μερια του, ειναι η θεϊκή εκφραση της αρσενικης αρχης. Η καρδια και το μυαλο αντιπροσωπευουν επισης μια αρσενικη και μια θηλυκη αρχη, αλλα σε κατωτερο επιπεδο, κατα τροπο συνεχως λιγοτερο τελειο. Η εναλλαγη των δυο αρχων επαναλαμβανεται σε καθε χωρο του συμπαντος, αλλα υπο διαφορετικες μορφες - το θετικο και το αρνητικο, η πομπος και δεκτης- και αυτο σε ολους τους τομεις. Οπου και να ψαξετε, δεν θα βρειτε παρα αρσενικη και θηλυκη μορφη.

Τι επιζητα το πνευμα? Δεν επιζητα ουτε χωρο ουτε γνωση, ουτε ευτυχια, ουτε δυναμη , ουτε υγεια. Οχι, τιποτα απ΄ολα αυτα, γιατι αυτο ποτε δεν ειναι αρρωστο, αδυναμο, δυστυχισμενο, στοτεινιασμενο ή αποκαρδιωμενο. Το πνευμα δεν ζητα παρα μονο ενα πραγμα, την αιωνιοτητα. Καθως στην ουσια του ειναι αθανατο, δεν συμπαθει το χρονικα περιορισμενο, αλλα θελει το αιωνιο. Οπως η ψυχη κυριαρχει στον χωρο, το πνευμα κυριαρχει τον χρονο.Οι φυσικοι και φιλοσοφοι ποτε δεν θα καταλαβουν την φυση του χρονου και του χορου αν δεν κατανοησουν την φυση του πνευματος και της ψυχης. Κι αυτο επειδη ο χωροχρονος ειναι μια εννοια της τεταρτης διαστασης , η οποια απτεται της ψυχης και του πνευματος .

Κι εδω επισης υπαρχουν τοσα πολλα πραγματα που μπορουμε να πουμε.. Ας περιμενουμε ομως την σωστη στιγμη.. θα πω μονο οτι οι σπουδαιοτεροι φυσικοι μαθηματικοι και οι φιλοσοφοι που ασχολουνται με τον χωροχρονο ποτε δεν θα μπορεσουν να λυσουν τα μυστήριά του οσο δεν ασχολουνται ενσυνειδητα, με την ψυχη και το πνευμα, με το απειρο και την αιωνιοτητα.

Και για να αποκτησει την αιωνιοτητα, το πνευμα χρειαζεται τροφη. σας εκπλησει το γεγονος? Τροφη του πνευματος ειναι η ελευθερια! Η ψυχη χρειαζεται να εξαπλωνεται, ε, και το πνευμα χρειαζεται να κοβει ολα τα δεσμα που το κρατανε φυλακισμενο.

Και το χρημα με το οποιο το πνευμα αγοραζει την ελευθερια ειναι η αληθεια. Ουτε η σοφια ουτε η αγαπη μπορουν να ελευθερωσουν το πνευμα - μονο η αληθεια μπορει να το κανει αυτο. Καθε αληθεια που αποκτατε πανω σε καποιο θεμα συντεινει στην ελευθερια σας. Ειναι η αληθεια που μας κανει ελευθερους. "" και η αγαπη?"" Αλλιμονο, η αγαπη μαλλον σας κανει πιο δεσμιους, σας δενει χειροποδαρα. Αν θελετε να δεθειτε με κατι η με καποιον επικαλεστειτε την αγαπη: τιποτα δεν θα σας δευμευσει πιο αποτελεσματικα απο την αγαπη. Αν παλι θελετε να ελευεθερωθειτε επικαλεστειτε την αληθεια! Αυτο επαληθευεται αν αναλογιστει κανεις τι συμβαινει με τους γεροντες: ξεκινανε να γνωρισουν την αληθεια και, καθως η αληθεια ειναι ελευθερια, φευγουν για τον αλλο κοσμο ησυχοι. Ενω οταν καποιος ειναι ερωτευμενος , δεν θελει να βρει την ελευθερια, θελει αντιθετα να μεινει πανω στην γη για να γευτει οσο το δυνατον περισσοτερο τον ερωτα του...Σκεφτειτε το, και θα καταληξετε να συμφωνησετε μαζι μου. Αλλα την αληθεια δεν μπορει κανεις να την βρει οπουδηποτε, δεν θα την βρει στο πρωτο μαγαζι που θα συναντησει, υπαρχει καποια δραστηριοτητα, καποια εργασια την οποια πρεπει να εκτελεσει κανεις για να αποκτησει αυτην την αληθεια- και η εργασια αυτη ειναι η ταυτιση με τον Δημιουργο. Δηλαδη το πλησιαζουμε, ενωνομαστε μαζι Του, γινομαστε Ενα, και τοτε κραταμε στα χερια μας την αληθεια τοτε ειμαστε ελευθεροι. Που συνοψιζεται αυτη η διαδικασια της ταυτισης? Στο οτι ''εσυ κι εκεινος εισαστε Ενα''.

Ο διαλογισμος θα σας φωτισει μεχρις ενος σημειου αλλα δεν θα γινετε ετσι ελευθεροι. Ο θαυμασμος θα σας οδηγισει ως στην εκσταση, αλλα ουτε ετσι γινεστε ελευθεροι. Μονο με την εργασια αυτη, την ταυτιση, θα αποκτησετε αυτο που ονομαζετε αληθεια. Και η αληθεια αυτη ειναι οτι ο ανθρωπος δεν ειναι τιποτα παραπανω απο μια απλη ψευδαισθηση , ειναι μοναχα ενας μυθος που πηγαζει απο τον Θεο και που θα καταληξει σ'Αυτον.Να ποια ειναι η αληθεια, τη μερα που θα το καταλαβετε αυτο, που θα το δειτε ξεκαθαρα, που θα το αισθανθειτε, εκεινη την μερα θα αιστανθειτε κι ελευθεροι. Ελευθεροι απο παθη, ελευθεροι απο φιλοδοξιες, ελευθεροι απο βασανα και αγγιζετε την αιωνιοτητα.

Πως ομως ενωειται αυτη η γνωριμια με το Θεο? Δεν μιλαμε για διανοητικη γνωριμια οπως οταν καποιος διαβαζει ενα βιβλιο και μετα μπορει να πει ''το γνωριζω το θεμα'' μιλαμε για αληθινη γνωριμια, '' σημαινει οτι πρεπει να γινει κανεις ενα μαζι Του μια για παντα. Και η ενωση, η ταυτιση ειναι ακριβως αυτο που ονομαζουμε αιωνια ζωη.εκτος απο αυτην την ταυτιση με τον Δημιουργο, τιποτε δεν μπορει να σας κανει να πλησιασετε και να γευτειτε την αιωνια ζωη, Πως να αγγιξουμε το αιωνιο αν ζουμε ακομα με την εννοια του χρονου?

Στην πραγματικοτητα ζουμε με την εννοια του χρονου και με την εννοια της αιωνιοτητας ταυτοχρονα : το πνευμα μας ζει στην αιωνιοτητα ,ενω αντιθετα το φυσικο μας σωμα ,μαζι με ολα οσα μας περοβαλλουν, ζει στο χρονο, σταδιακα συρρικνωνεται και τελος πεθαινει. Σχετικα με το χρονο και την αιωνιοτητα σας δείχνω οτι η αιωνιοτητα δεν ειναι θεμα χρονου,ουτε περιγραφεται ως απειρος χρονος , αλλα ειναι θεμα εντασης. Ειμαστε πλασματα με ημερομηνια ληξης καποτε θα υπαρξει οπωσδηποτε ενα τελος ,κι ομως , σε αυτη την περιορισμενη μας υπαρξη μπορουμε να βρουμε την αιωνιοτητα μεσα στην ενταση της πνευματικης μας ζωης. -Γιατι μονο το πνευμα ανηκει στην ιδια σφαιρα με την αιωνιοτητα.

Και για να μπορεσετε να δειτε πως καταλαβαινουν οι Μυστες την εννοια της λεξης <<γνωριζω>> θα σας δωσω ενα πολυ απλο παραδειγμα. Εχετε προσεξει οτι οταν τα παιδια θελουν να εξερευνησουν κατι, συνηθιζουν να το βαζουν στο στομα; Οι ενηλικες ειναι αυτοι που δεν ξερουν πια πως να γνωρισουν τα πραγματα, γιατι εκεινοι τα κοιτουν , τα μελετουν, τα διαβαζουν ενω τα παιδια απο τη μερια τους χρησιμοποιουν τη σωστη μεθοδο που συνισταται στο να βαζουμε τα πραγματα στο στομα,δηλαδη να τα δοκιμαζουμε. Ας παμε λιγο ποιο μακρια. Αναφερεται οτι ο Αδαμ γνωρισε την Ευα και γεννηθηκε ο Αβελ...η οτι ο Αβρααμ γνωρισε την Σαρα, και γεννηθηκε ο Ισαακ...Να μια ακομα αποδειξη οτι η γνωριμια ειναι η ταυτιση.Γνωριζω, δε σημαινει συνανταω καποιον, ανταλλασσω δυο λεξεις μαζι του,και μετα λεω <<τον ταδε τον γνωριζω>>.Εκανα βεβαια την γνωριμια του, μα αυτο ειναι ολο, δεν τον γνωριζω.!Οταν γινετε ενα μαζι του τοτε θα τον γνωριζεται.Η λεξη <<γνωριμια>> εχει δυο οψεις:μια για τους απλους ανθρωπους και μια για τους Μυστες. Για τους Μυστες μιλουσε κι ο Ιησους οταν ελεγε <<Αιωνια ζωη ειναι να σε γνωρισει κανεις,Εσενα,τον μοναδικο αληθινο Θεο και τον Χριστο που εσυ απεστειλες>> Τωρα λοιπον ξεκαθαριζουν ολα...

Καταβαλοντας προσπαθειιες για να πετυχει την ταυτιση, τη θεωρια, το διαλογισμο, τη μουσικοτητα, της ασκησεις αναπνοης και γυμναστικης, ακομα και την κατ΄εξοχην σωματικη εργασια, ο μαθητης αντι να αισθανεται μονιμως πεινασμενος, διψασμενος,ανικανοποιητος, αυτος ο ιδιος αντιθετα δυναμωνει ολες τις αρχες που ενυπαρχουν μεσα του.

Η επιστημη εδω και παρα πολυ καιρο ακουλουθει το δρομο της αναλυσης, ενω ο συγχρονος κοσμος χρειαζεται τωρα μια πιο συνθετικη οψη των πραγματων. Να λοιπον που την εχουμε μπροστα μας αυτη την πιο συνθετικη οψη΄ εγω μονο με τη μεθοδο της συνθεσης εργαζομαι. Βεβαια ειναι απαραιτητο να αναλυσουμε καποιο σημειο.Ομως η δικη μου μεθοδος ειναι η συνθεση, γιατι μονο η συνθεση ζωντανευει τις σκεψεις μου χαρη σε αυτην μπορουμε να ενωθουμε με το Δημιουργο , με το συμπαν ολοκληρο ,ωστε να μπορεσουμε να γινουμε σπουδαιοι ,πλουσιοι , ζωντανοι.Χρησιμοποιωντας την αναλυση, ολο και περιοριζετε τον εαυτο σας, τον απονεκρωνετε, τον συρρικνωνετε και αν συνεχισετε ετσι, συντομα θα ξοφλησετε. Η αναλυση ειναι θανατος. Ενω η συνθεση ειναι ζωη. Το αποδεικνυει το εξης,πως λειτουργει μια μητερα? Για να σχηματιστει το μωρο της, αυτη συνθετει εκατομμυρια διαφορετικα στοιχεια.

Το παιδι ειναι αυτη η ζωντανη συνθεση που κινειται,τρωει μιλα. Αργοτερα, οταν ερθει η ωρα της αναλυσης, καθε μοριο του σωματος σπευδει στη περιοχη οπου ανηκει: στη γη, το νερο, στον αερα,στη φωτια...οπως ακριβως τα τυπογραφικα στοιχεια επιστρεφουν στις ειδικες θηκες του τυπογραφου. Αν λοιπον εχετε την μανια να αναλυετε, να διαλυετε, να αποσυναρμολογειτε τα πραγματα και τους ανθρωπους προχωρατε προς τον θανατο, τον πνευματικο θανατο.

Ο ατομικισμος , ο εγωιστικος τροπος ζωης, ειναι πραγματα που καταληγουν στον πνευματικο θανατο: πρωτα απομακρινεται κανεις, μετα απομονωνεται, ξεκοβει τελειως απο τους αλλους, και καταληγει στον θανατο.Αντιθετα η συλλογικη, η αδελφικη ζωη ειναι μια συνθεση που φερνει την ζωη, την ανασταση. Καποιος που δεν επιθυμει την πραγματοποιηση των σκοπων της Παγκοσμιας αδερφοτητας στον κοσμο, ε, τοτε ειναι ξεκαθαρο οτι οδευει προς τον πνευματικο θανατο.Για να ζησει κανεις πρεπει να εχει ως προτυπο ενα υψηλο ιδανικο συνθεσης, και το ιδανικο αυτο ειναι η Βασιλεια του Θεου.

Παντος μπορουμε οπως και να χει να τοποθετησουμε καπου την συνειδηση. Η συνειδηση, ακριβεστερα δε η συνειδηση του ευατου μας, ειναι υποθεση του πνευματος. Η υπερσυνειδηση ανηκει στους χωρους της ψυχης και του πνευματος μαλιστα , οσον αφορα το πνευμα, μπορουμε να μιλησουμε για θεϊκή υπερσυνειδηση. Στους χωρους της θελησης και της καρδιας αντιστοιχει η συνειδηση και μονο στον χωρο του μυαλου αρχιζει να γεννιεται η συνειδηση του ευατου μας( αυτο-συνειδηση)

Ολες οι ενστικτωδεις εκδηλωσεις της ζωης ( οπως η αναπνοη, η πεψη, η κυκλοφορια του αιματος η απεκριση, η αναπτυξη) ανηκουν στην υποσυνειδηση. Τελος το φυσικο σωμα και ο σκελετος του ανηκουν στη μη-συνειδηση ( ασυνειδητο).

Μα πως να διαχωρισουμε την αγνοτητα απο τα υπολοιπα? Αλλο στο Σεφιροθικο Δεντρο, οπου ειναι τοποθετημενη στη σεφιρα Ιεσοντ. Εδω δεν κατεχει ιδιαιτερη θεση , βρισκετε παντου. Ας την τοποθετησουμε πρωτα απ'ολα σχετικα με το φυσικο σωμα, ως προτερημα της τροφης: η τροφη πρεπει να ειναι καθαρη. Αν ειναι μολυσμενη, δηλητηριασμενη, σε αποσυνθεση, τοτε αρρωσταινετε. Στην θεληση επισης συμβαινει το ιδιο: η δυναμη με την οποια τρεφετε την θεληση σας πρεπει να ειναι αγνη.

Γιατι κι εκει υπαρχουν λογιων - λογιων δυναμεις, και καποιες αναμεσα τους αφηνουν πολλη '' σκουρια ''. Παρτε για παραδειγμα τα διαφορα καυσιμα. Ο ανθρακας και η βενζινη δινουν ενεργεια, αλλα για να μας δωσει η καυση τους οσο το δυνατον περισσοτερη ενεργεια αφηνοντας οσο το δυνατον λιγοτερα καταλοιπα, πρεπει ειτε να καθαρισουμε το ενα και να φιλτραρουμε το αλλο. ειτε να επιλεξουμε την ποιοτητα με την υψηλοτερη καθαροτητα. Αλλιως θα μας μεινουν πολλα καταλοιπα και θα παρουμε πολυ λιγη θερμοτητα πολυ λιγη ενεργεια.

Και τα συναισθηματα επισης πρεπει να ειναι τα αγνοτερα για να χορτασουν απολυτα την καρδιά.Aν επιτρέψετε να μπουν στην καρδιά σας μιαρες υλες οπως ο θυμος, η ζηλια , ο ποθος , η φιληδονια, και γενικα ενα συνολο φρικτων συναισθηματων, η καρδιά αρχιζει να υποφερει, γιατι της δωσατε μολυσμενη τροφη. Εξισου σοβαρα ειναι τα πραγματα για το μυαλο, την ψυχη και το πνευμα. Γιατι βεβαια δεν μπορει να υπαρξει σοφια, εκσταση, η αληθεια εκει οπου υπαρχουν ακαθαρσιες. Βλεπετε ποσο προφανες ειναι αυτο...

Δεν συμπεριελαβα ουτε την ομορφια ουτε την τελειοτητα. Στην πραγματικοτητα ομως η παρουσια τους εννοειται σε ολους τους χωρους σε ολα τα επιπεδα. Ουτε ο πονος δεν αναφερετε πουθενα αλλα ειναι ευνοητοι οι λογοι: αν ανατραπή κατά οποιονδήποτε τρόπο και δωσουμε στο μυαλο (που ειναι νοηση) ακαθαρτη τροφη η αν δωσουμε στο φυσικο σωμα, στην καρδία ( που είναι συναίσθημα) ακαθαρτη τροφη,η αν δώσουμε σε κάποια από τις αρχές κάτι που αρμόζει σε κάποια από τις υπόλοιπες, αμέσως θα εμφανιστεί ο πόνος.

Αν μπορούσαμε μόνο να ακούγαμε όλα τα παράπονα που ακούγονται μέσα μας. ""Δεν είναι αυτό που χρειάζομαι, γιατί μου το δίνεις ως τροφή;"". ""Χρειάζομαι χώρο γιατί λοιπόν με φυλακίζεις εδώ; '". ""Ζεστασιά θέλω γιατί με αφήνεις μέσα στο κρύο;"". Φυσικά, αν ακούτε με τρόπο εγκεφαλικό και αντικειμενικό, ίσως δεν καταλάβατε τίποτα απολύτως,ίσως μάλιστα να βρίσκετε ότι αυτά τα λόγια δεν συμφωνούν με τη δική σας γνώμη.Αν ο σύγχρονος πολιτισμός στο σύνολό του, σας έχει βάλει στο κεφάλι ιδέες που σας εμποδίζουν να καταλάβετε, ποιος φταίει;. Αν σπεύσετε να υιοθετήσετε το δικό μου τρόπο αντίληψης τον πραγμάτων θα μείνετε έκθαμβοι.

Η θεληση εχει ως ιδανικο την ισχυ και την κινηση-αυτα επιζητα. Θα μου πειτε οτι μπορει να επιζητα και την σοφια και την ευφυια και την ομορφια... Οχι ομως αυτα δεν ανηκουν στον τομεα της, ειναι αλλες οι αρχες που τα επιζητουν αυτα. Η θεληση μπορει να επιστρατευεται για να αποκτηθει η ευφυια ή για να δημηουργηθει ενα εργο τεχνης, αλλα αυτο που επιθυμει για τον ιδιο της τον εαυτο, το μονο πραγμα που την δελεαζει, ειναι η ισχυς και η κινηση. Δεν θελει την ακινησια, της αρεσει να ασχολειται με κατι, να αγγιζει, να κινειται, μετακινει τα πραγματα. Οπως ομως και το φυσικο σωμα, ετσι κι αυτη δεν μπορει να φτασει την ιδανικη της κατασταση χωρις τροφη και τροφη της θελησης ειναι η δυναμη. Οταν τρεφεται με δυναμη, η θεληση ενεργοποιειται, αλλα οταν δεν της παρεχουμε τροφη μαραζωνει. Και το στοιχειο που αντιπροσωπευει για κεινη το χρημα, ειναι η κινηση. Ναι, ξεριζωνουμε απο πανω μας την ακινησια και την αδρανεια προκειμενου να δρασουμε, να τονωθουμε, να δραστηριοποιηθουμε. Αποκτωντας την συνηθεια να δρουμε και να κινουμαστε, η θεληση «αγοραζει» δυναμη και ετσι ισχυροποιειται. Και ξερετε πια ειναι η πρωτη αναμεσα στις κινησεις? Ειναι η αναπνοη.Την στιγμη της γεννησης του το παιδι αναπνεει και απο εκεινη την στιγμη ξεκινουν ολες οι αλλες διαδικασιες... Για να βρουμε λοιπον αυτου του ειδους τα χρηματα, πρεπει να συνηθισουμε να εξασκουμαστε στις ασκησεις, γυμναστικης αναπνοης και σε πολλες αλλες δραστηριοτητες της καθημερινης ζωης. Θα μου πειτε: « Ναι αλλα εμεις ουτε καν ειχαμε φανταστει οτι οι ασκησεις αυτες ειχαν τετοια δυναμη αναπτυξης της θελησης –νομιζαμε οτι ηταν φτιαγμενες για να δινουν ζωτικοτητα στο φυσικο σωμα, οπως και η χαρα στην καρδια... ». Κι ομως, βοηθουν πολυ και την θεληση, γιατι ολα εχουν σχεση μεταξυ τους. Για την ωρα, για να γινω κατανοητος διαχωριζω τα διαφορα επιπεδα αποδιδοντας στο καθενα τους αυτα που του ανοικουν, αλλα στην πραγματικοτητα ολες αυτες οι αρχες ειναι αδιαχωριστες.Οταν αναπνεετε, οταν κανετε ασκησεις γυμναστικης και το σωμα ωφελειται και η υγεια βελτιωνεται, και η ευρωστια αυξανεται, και επιπλεον αισθανεσθε καλυτερα.

Η Καρδια

Ο ανθρωπος διαθετει μια ικανοτητα να αισθανεται και να συγκιντειται, την οποια αποκαλουμε «καρδια». Αλλα καθολου δεν προκειται για το ομωνυμο οργανο που μελετα η ανατομια και η φυσιολογια. Η καρδια οπως την εννοουν οι ανατομοι, ως κυριο οργανο της κυκλοφοριας του αιματος, ειναι ενα ειδος υδραυλικης αντλιας –ομως το πραγματικο οργανο αισθησης ειναι το ηλιακο πλεγμα. Οταν οι Μυστες λενε οτι η πραγματικη κατανοηση πηγαζει απο την καρδια, ουσιαστικα αναφερονται στο ηλιακο πλεγμα. Απο την αλλη, το ηλιακο πλεγμα ειναι κατα καποιο τροπο το αντιστροφο του εγκεφαλου. Στον εγκεφαλο, η φαια ουσια βρισκεται εξωτερικα και η λευκη ουσια εσωτερικα, ενω στο ηλιακο πλεγμα συμβαινει το αντιθετο. Η λευκη ουσια ειναι απ’εξω και η φαια ουσια ειναι απο μεσα. Αναφερθηκα σε αυτο μονο και μονο για νας πω οτι το ηλιακο πλεγμα περικλυει πλουτη και θησαυρους ολοκληρους, θαμμενους απο αμνημονευτων χρονων, και παρ’ολο που οι ανθρωποι δεν το εχουν συνειδητοποιησει και τοσο στην πραγαματικοτητα απο κει αισθανονται και απο κει καταλαβαινουν. Οσο για τον εγκεφαλο, αυτος κατανοει τα πραγματα επιφανιακα, αντικειμενικα, θεωριτικα και γι’αυτο πολλοι ανθρωποιεκφραζουν γνωμη επι καποιων θεμετων, χωρις να τα εχουν πραγαματικα αισθανθει,χωρις να τα εχουν γευτει. Ενω στην πραγματικοτητα, μονο οταν εχουμε ζησει, αγγιξει, αισθανθει, γευτει τα πραγματα μονο τοτε τα καταλαβαινουμε πραγματικα. Το ηλιακο πλεγμα λοιπον ειναι ενας κοσμος τον οποιο οι συγχρονη επιστημη δεν γνωριζει ακομα καλα, και τον οποιο δεν μενει παρα να εξερευνησει.

Ας δουμε λοιπον τωρα ποιο ειναι το ιδανικο της καρδιας. Επιζητα την πολυμαθεια, την γνωση, ή μηπως τη δυναμη. Τιποτα απο ολα αυτα. Χρειαζεται ευτυχια, χαρα, ζεστασια, καθως ερχεται και ζωντανευει με την ζεστασια. Το κρυο την σκοτωνει. Οπου και να βρεθει, αποζητα τη ζεστασια μεσα στα αλλα πλάσματα.

Τροφη της καρδιας ειναι το συναισθημα, καθε ειδους συναισθημα-καλο, αλλα δυστυχως και κακο. Εμεις όμως θα πρεπει να περιοριστουμε, για αυτο κι εδω θα μιλησουμε μονο για τις καλες καρδιες, οι οποιες τρεφονται με ευγενη συναισθηματα.Το νομισμα με το οποιο πληρωνουμε την ευτυχια και την χαρα ειναι η αγαπη.Οταν αγαπατε αυτοματα η καρδια σας τρεφεται. Ευτυχισμενους δεν μας κανουν τα πλουτη, η δυναμη και η ομορφια, αλλα μονο η αγαπη. Η αγαπη ειναι που μας κανει ευτυχισμενους.Οτιδηποτε αλλο και να δωσετε στην καρδια δε θα την ικανοποιησει, παρα θα σας πει: ''Δωσε μου αγαπη!'', γιατι με την αγαπη μπορει να αγορασει ολα τα αλλα. Με το που αγαπατε καποιον η αγαπη αυτη ειναι χρημα που σας επιτρεπει να ""αγορασετε"" καθε ειδους αισθησεις και συναισθηματα. Χιλιαδες διαφορετικες αισθησεις γεννιουνται καθε μερα απο την αγαπη σας, Απο την στιγμη που θα παψετε να εχετε αγαπη,δεν θα εχετε πια ουτε χρηματα και τοτε τερμα, και οι αισθησεις και τα συναισθηματα, τερμα ολα!.

Η νοηση

Ο ανθρωπος εχει επισης νοηση, μυαλο, του οποιο το ιδανικο ειναι να μαθαινει, να κατανοει. Πραγμα που ειναι πολυ σημαντικο, γιατι οταν αγνοειτε τη φυση των πραγματων, κανετε κακο στον εαυτο σας, μπερδευεστε, μπαινετε σε επικινδυνες περιοχες απο της οποιες θα σταθει αδυνατον να βγειτε.

Για να φτασει το ιδανικο της η νοηση, χρειαζεται τροφη και η τροφη αυτη ειναι η σκεψη. Βεβαια οταν λεω ''σκεψη'' μπορει καλλιστα να εννοει κανεις ασχημες σκεψεις, οπως συμβαινει με την καρδια-γιατι και οι σκεψεις μπορει να ειναι πολλων ειδων. Ομως εδω, μιλαμε για τις καλυτερες, τις ποιο φωτινες σκεψεις. Η σκεψη λοιπον ειναι που τρεφει την νοηση,αν δεν σκεφτειτε, δεν καταφερνετε να μαθετε, να δειτε τα πραματα ξεκαθαρα. Καποιοι λενε: ''Γιατι να σπαμε το κεφαλι μας. Η πολλη σκεψη δεν κανει καλο, ειναι επικινδυνη, μπορει κανεις να τρελλαθει καμια ωρα"". Ναι, μπορει και να τρελλαθει αν σκεφτεται με λαθος τροπο, ομως η σκεψη ειναι η καλυτερη τροφή για την νοηση. Αν δεν της δωσετε τροφη, αυτη σκοτεινιαζει, γινετε αδυναμη-πραγμα που σημαινει οτι την αφησατε να πεθανει της πεινας.

Για να αγορασει ομως καποιος τις καλυτερες σκεψεις, χρειαζεται χρηματα. Ολο κι εχουμε καποιες σκεψεις, σκεψεις ομως παραξενες, τρελλες, με αποτελεσμα οχι ιδιαιτερα εντυπωσιακο. Οι ζητιανοι, οι αστεγοι και οι φτωχοι δεν ειναι σε θεση να πηγαινουν στα καλυτερα εστιατορια και να χορταινουν με φρεσκομαγειρεμενο φαγητο-δεν τους το επιτρεπει η οικονομικη τους κατασταση-ετσι, αναγκαζονται να ψαχνουν για αποφαγια στους σκουπιδοντενεκεδες. Κατα τον ιδιο τροπο, για να ειναι κανεις σε θεση να αγορασει τις καλυτερες σκεψεις πρεπει να ειναι πλουσιος. Και ξερετε για τι πλουτο μιλαμε;. Για σοφια.

Αν δεν εχετε το χρημα που ονομαζεται σοφια, τοτε οι σκεψεις σας δεν θα ειναι τιποτα παραπανο απο σκετα φλουδια, μιλωντας μεταφορικα.

Μονο η σοφια μπορει να τροφοδοτησει τη νοηση με τις καλυτερες σκεψεις, ετσι ωστε να βρει το φως που ψαχνει. Μονο που η σοφια δεν ειναι, οπως συχνα νομιζουμε, γνωσεις, επιστημη η πολυμαθεια. Ειναι μαλλον σταση ζωης. Καποια ατομα ειναι σοφα χωρις να εχουν λαβει καμια μορφωση, ενω αλλα εχουν μεν πολλες γνωσεις στο κεφαλι τους, αλλα ιχνος σοφιας. Η σοφια ειναι ενας τροπος αντιμετωπισης των πραγματων που σημαινει κατα πρωτον να ξερει κανεις να προσανατολιζεται και να επιλεγει την πλεον ενδεδειγμενη κατευθυνση, και μονο κατα δευτερο λογο μας οδηγει στην επιστημη, την καλλιεργεια,τη γνωση. Οι σοφοι δεν τα ξερουν ολα, δεν εχουν αγγιξει την απολυτη και πληρη ''επιστημη''. Εξακολουθουν να μελετουν να μαθαινουν, κι αυτο μπορει να τους παρει μια αιωνιοτητα, γιατι η γνωση επεκτεινεται στο απειρο... Η σοφια, αντιθετως, μπορει να αποκτηθει μεσα σε μια στιγμη.

Η σοφια ειναι χρυσος, χρυσος τον οποιο μας χαριζει ο Ηλιος. Ναι, η σοφια, αυτος ο πνευματικος χρυσος, προερχετε απο τον Ηλιο. Εξαλλου. για αυτο και οι αγιοι απεικονιζονται παντα με φωτοστεφανο- επειδη, πολυ απλα, η σοφια ειναι ενα φως που πηγαζει απο μεσα τους...με το χρυσο αυτο, μπορει κανεις να αγορασει το παν στον αορατο κοσμο, οπως ακριβως και με τον υλικο χρυσο, μπορει να αγορασει ο,τι υπαρχει πανω στη Γη. Οταν παρουσιαστειτε στα καταστηματα εκει ψηλα, θα σας ρωτησουν:''Εχετε χρυσο;". Κι εσεις θα πειτε '' Ναι." Τοτε εκεινοι θα γεμισουν τους σακους σας με προμηθειες.Αν παλι δεν εχετε χρυσο δεν θα σας δωσουν τιποτα.

Αν καποτε πειτε: Καταλαβα...Aυτον τον πινακα θα το κουβαλατε παντα μαζι σας .Πραγματι αυτος ο πινακας μπορει να σας βοηθησει πολυ. Ποτε μην υποτιμησετε τη σημασια του.
Βλεπετε λοιπον οτι ολες αυτες οι εννοιες συσχετιζονται μεταξυ τους κατα τροπο απολυτα σαφη και λογικο.

Ειναι αληθεια οτι ολος ο κοσμος συγχεει την ελευθερια με την ευρυτητα του χωρου. Γενικα θεωρουμε την ελευθερια ως κατι που σχετιζεται με την εννοια της ευρυχωριας -με το να μπορουμε δηλαδη να αλλαζουμε παραστασεις, να ταξιδευουμε... Στο συνοπτικο πινακα βλεπουμε την ελευθερια ως κατι που αποκταται απο το πνευμα και οχι απο την ψυχη.

Ειναι αληθεια οτι ολος ο κοσμος συνχεει την ελευθερια με την ευρυτητα του χωρου .Φανταστειτε εναν ανθρωπακο που καποιος δικος του του σπαει τα νευρα, ωστε μια ωραια πρωια φτιαχνει τη βαλιτσα του και παιρνει τα βουνα. Να ομως που, κι εκει ψηλα ακομα, ελευθερος δεν ειναι. Γιατι; Επειδη στο νου του εξακουλουθει να στριφογυριζει η ιδια ιστορια, οι ιδιες κουβεντες...

Μπορει σωματικα να ειναι μακρια του, στο μυαλο του ομως δεν εχει κουνησει ρουπι,αφου δεν σταματαει να τον σκεφτεται.Και τι "ωραιες" σκεψεις που κανει!...

Η ενοια της ελευθεριας δεν εχει σχεση με το χωρο, γιατι δεν ειναι ο χωρος αυτο εξασφαλιζει την πραγματικη ελευθερια. Ενταξει, δινει καποια ελευθερια, αφου οταν εχουμε χωρο εχουμε και ελευθερια κινησεων, μπορουμε να μετακινηθουμε, να φυγουμε... ομως η ελευθερια του πνευματος, η αληθινη ελευθερια ειναι κατι αλλο.

Φανταστειτε ενα κυκλο: η περιφερεια του μπορει να ειναι τεραστια, αλλα το κεντρο αντιθετως, ειναι παντοτε ενα μικροσκοπικο σημειο, που μαλιστα δεν εχει καθολου διαστασεις. Η περιφερεια συμβολιζει την ψυχη, η οποια μπορει να εκτεινεται στο απειρο, ενω η κουκιδιτσα συμβολιζει το πνευμα. Το πνευμα δεν εχει καθολου διαστασεις, αλλα εχει την αξιοσημειωτη ιδιοτητα να παλλεται τοσο εντονα που να μπορει στην στιγμη να μετακινειται και να ειναι παντου ταυτοχρονα. Γι'αυτο λεμε οτι το πνευμα ειναι παντου και πουθενα. Η περιφερεια ειναι δεδομενη, αλλα το κεντρικο σημειο μπορει να μετακινηθει και το μπορει αυτο, επειδη ειναι ζωντανο.

Το πνευμα δεν καταλαμβανει καθολου χωρο, αντιθετα απο την ψυχη, που εκτεινεται στο χωρο. Το να ειμαστε λοιπον ελευθεροι στο πνευμα δεν εχει καμια σχεση με το χωρο το να ειναι κανεις ελευθερος ειναι μια συνειδησιακη κατασταση. Το πνευμα ξεφευγει απο το χωρο, γιατι το πνευμα δεν ειναι κατι δεν ειναι κατι το υλικο, ενω η ψυχη ειναι. Οχι βεβαια αυτη η χοντροειδης υλη που μπορουμε εμεις να δουμε, αλλα η πρωταρχικη υλη, που ειναι σκετο φως. Το πνευμα δεν μπορει να κανει τιποτε χωρις την υλη της ψυχης. Η ψυχη ειναι αυτη που του παρεχει το θαυμασιο λεπτο της υλικο, χαρη στο οποιο μπορει το πνευμα να δημιουργησει. Το πνευμα ειναι κλεισμενο στην υλη και οταν οι φυσικοι προχωρουν στη διασπαση του ατομου, δεν κανουν αλλο απο το να ελευεθρωνουν το πνευμα, τις δυναμεις που ειναι φυλακισμενες στην υλη. Δεν ειναι η υλη αυτη που προκαλει την εκρηξη, ειναι η ενεργεια που αυτη περιεχει.

Οταν λεμε "η ψυχη και το πνευμα" αγγιζουμε τους δυο αντιθετους πολους του Συμπαντος. Μπορουμε ομως να κατεβουμε σταδιακα για να απαριθμησουμε τους διαφορους βαθμους αυτης της πολωσης: η Θεϊκη Μητερα και ο Επουρανιος Πατερας, η Παγκοσμια Ψυχη και το Κοσμικο Πνευμα, η ψυχη και το πνευμα, η καρδια και το μυαλο, και χαμηλοτερα, στον υλικο χωρο, η γυναικα και ο αντρας. Ο αντρας αντιπροσωπευει το πνευμα ( παρ'οτι μερικες φορες δεν εχει τιποτα το πνευματικο, συμβολικα ανηκει στην κατηγορια του πνευματος) και η γυναικα αντιπροσωπευει την υλη ( παρ'οτι δεν ειναι απολυτα κατι το υλικο, και ειναι μαλιστα πολυ συχνα πιο πνευματικη απο τον αντρα, συμβολικα ακηκει στην κατηγορια της υλης). Και οταν ενωνονται ο αντρας και η γυναικα, τοτε συμβολιζουν της ενωση του πνευματος και της υλης που δημιουργησε το Συμπαν.

anahs
[/quote]
Που το είπε αυτό ο Ιησούς, Άννα;;
Που το διάβασες;;;

Κατα Ιωαννη κα'25."Εστιν δε και αλλα πολλα α εποιησεν οΙησους, ατινα εαν γραφηται καθ' εν, ουδ αυτον οιμα τον κοσμον χωρησαι τα γραφομενα βιβλια.

Κατα Λουκα θ'28.-32.Παραλαβων τον Πετρον, και ιωαννην, και Ιακωβον ανεβη στο ορος για να προσευχηθη...
Ο Πετρος και οι μετ' αυτου ησαν βεβαρημενοι υπο του υπνου...Αυτος ο Λογος εχει μεγαλη σημασια. Πολλοι λενε "γνωριζω'κι ομως ειναι βεβαρημενοι υπο του υπνου...Κι οταν ξυπνησαν οι μαθηται ειδαν την δοξαν Αυτου...

Τα καταλαβατε ολα αυτα? "ναι"του απαντουν. Κι Αυτος τοτε τους λεει, "Για τουτο πας γραματευς μαθητευθεις τα της βασιλειας των ουρανων ειναι ομοιος με ανθρωπον οικοδεσποτην, οστις εκβαλλει εκ του θησαυρου αυτου νεα και παλαια.Κατα Ματθαιον ΙΓ'52.

quote:

---

<<Αιωνια ζωη ειναι να σε γνωρισει κανεις,Εσενα,τον μοναδικο αληθινο Θεο και τον Χριστο που εσυ απεστειλες>> Τωρα λοιπον ξεκαθαριζουν ολα...

anahs

---

"Αφού τα είπε αυτά ο Ιησούς, σήκωσε τα μάτια του στον ουρανό και είπε: Πατέρα, έφτασε η ώρα. Δόξασε τον Υιό σου ώστε και ο υιός Σου να Δοξάσει Εσένα καθώς του έδωσες εξουσία πάνω σε όλους τους ανθρώπους ώστε να δώσει την αιώνια ζωή σε όλους αυτούς που του εμπιστεύτηκες. Διότι αυτό είναι η αιώνια ζωή, να Σε γνωρίσουν Εσένα τον μόνο αληθινό Θεό και εκείνον που έστειλες, τον Ιησού Χριστό."
Κατά Ιωάννην 17: 1-3

Oλοι οσοι εχουν διαλογιστει πανω σε αυτα τα εδαφια του κατα Ιωαννην Ευαγγελιου και ιδιαιτερα πανω στο τελευταιο, διερωτηθηκαν τι να σημαινει η παραξενη αυτη συνδεση αναμεσα στο να γνωριζει καποιος τον Θεο και να εχει την αιωνια ζωή. Πως μπορει η γνωριμια να δωσει την αιωνια ζωη; Ποια σχεση, ποιος συνδεσμος υπαρχει στην καθημερινη ζωη, αναμεσα σ'αυτα που μαθαινουμε και την ζωη που δεν τελειωνει ποτε;...

Μερικοι νομισαν πως το " να γνωρισουν τον Θεο" δεν ειναι παρα ενας τροπος του λεγειν που δεν κρυβει τιποτε το δυσκολο, και οτι για να γνωρισει καποιος τον Θεο αρκει να διαβασει τις θεολογικες, φιλοσοφικες ή γνωστικες, καββαλιστικες, ακομα και αλχημικες πραγματειες οπου εξηγουνται τα χαρακτηριστικα του γνωρισματα, η δυναμη του, και το πως δημιουργησε τον κοσμο... κι'οτι αρκει να ξερει καποιος οτι ο Θεος ειναι αγαπη, σοφια, αληθεια , δικαιοσυνη κλπ., για να Τον γνωριζει. Αυτο ομως δεν εξηγει την συνδεση αυτη αναμεσα στο να γνωριζει καποιος τον Θεο και τον Υιο του και να εχει την αιωνια ζωη. Εξ'αλλου το ζητημα της γνωσης, της γνωριμιας, αυτο καθ'ευατο δεν ειναι και τοσο σαφες. Η σοφια και η ψυχολογια ασχολουνται μαζι του, η βιολογια επισης, η οποια μελετα τη δομη των νευρωνων, τις διαφορετικες τους λειτουργιες και τις διασυνδεσεις που υπαρχουν αναμεσα στα διαφορα κεντρα του εγκεφαλου και του νευρικου συστηματος. Παρα τις ανακαλυψεις τους ομως, η πραξη της γνωσης παραμενει ενα μυστηριο.

Ολοκληρη η ζωη δεν ειναι παρα μια αλληλουχια γνωσεων και γνωριμιων. Οι ανθρωποι πασχιζουν να σχετιστουν με ανθρωπους πλουσιους , με επιστημονες, με ανθρωπους που εχουν επιρροη ή με ομορφες γυναικες, πιο ειναι ομως στην συνεχεια το αποτελεσμα που θα προκληθει εξ'αιτιας των γνωριμιων αυτων;... Διαβαζουν βιβλια για να ειναι ενημεροι για ενα σωρο πραγματα, οι γνωσεις ομως αυτες ειναι καμια φορα δηλητηρια που μεταμορφωνουν την ζωη σε κολαση... Γιατι θελουμε να ξερουμε και να γνωριζουμε; Πολυ συχνα υπαρχει ενα ιδιοτελες κινητρο: νομιζει κανεις πως θα κερδισει κατι απ'αυτο, να ομως που συμβαινει το αντιθετο. Η μυγα κοιταζει με περιεργεια εναν ιστο αραχνης, θελει να ξερει περι τινος προκειτε, δεν περνα απο το μυαλο της, πως στο κεντρο αυτου του δικτυου νηματων βρισκεται ενα πολυ νοημων ον το οποιο εχει δημιουγησει αυτον τον ιστο. Αν η μυγα το αποτολμησει θα γνωρισει πραγματι καλα την αραχνη, θα τα χασει ομως ολα. Ο καλλιτεχνης που εχει κατασκευασει την παγιδα αυτη θα ενθουσιαστει, θα ειναι ομως το τελος της μυγας! Παρομιως και η υπαρξεη ειναι γεματη απο ιστους αραχνης και παγιδες που μας παραμονευουν. Δεν κανει καθολου καλο ν'αγγιζουμε, να αιστανομαστε, να γευομαστε το οτιδηποτε υπο το προσχημα οτι θελουμε να μαθουμε τι ειναι.

Για ναγνωρισουμε δεν αρκει να διαβαζουμε, να μελετουμε, να αναλυουμε, να αναλογιζομαστε. Η αληθινη γνωση δεν ειναι αποκλειστικα θεωρητικη, διανοητικη αλλα συνισταται στο να αγγιζουμε, να γευομαστε το αντικειμενο που θελουμε να γνωρισουμε, να ενωνομαστε και να συγχωνευομαστε μαζι του ενω η διανοητικη γνωση παραμενει εξωτερικη επιφανειακη. Δεν γνωριζουμε τα πραγματα η τα οντα παρα μονον αν συγχωνευτουμε μαζι τους. Μαθαινουμε επισης να γνωριζουμε με τα αυτια, την μυτη, τα ματια... για να μπορεσουμε να γνωρισουμε τα πραγματα πρεπει τουλαχιστον καποια στοιχεια μεσα να παλλονται σε συμφωνια σε αρμονια με αυτο που θελουμε να γνωρισουμε. Αν δεν ειμαστε προετοιμασμενοι, αν δηλαδη η καρδια μας η νοηση μας δεν βρισκονται σε μια δεδομενη κατασταση απερισπαστες, δεκτικες, ικανες να ανταποκριθουν στις εσωτερικες και εξωτερικες δονησεις, δεν υπαρχει δυνατοτητα γνωσης.
Kαι αν ισχυριζομαστε πως θελουμε να γνωρισουμε τα πλεον εξελιγμενα αορατα οντα, κατι τετοιο ειναι αδυνατο οσο δεν θα ξερουμε πως να απαντησουμε στις δονησεις που αυτα παραγουν. Αντιθετως, αν η ψυχη μας ξερει να παλλεται σε αρμονια με αυτα τα οντα θα κανουμε αμεσως τη γνωριμια τους. Για να υπαρξει γνωριμια, δυο στοιχεια ειναι απαραιτητα: το ενα ενεργητικο, θετικο , το αλλο παθητικο , αρνητικο. Δηλαδη το ενα αρσενικο και το αλλο θηλυκο . τα δυο αυτα στοιχεια πρεπει να συνευρεθουν για να διεισδυσει το ενα μεσα στο αλλο. Ετσι ειναι δομημενη η ζωη. Για να γνωρισουμε κατι πρεπει αυτο το κατι να εισχωρσει μεσα μας.Αν θελουμε να το γνωρισουμε απο την γευση,πρεπει να το παρουμε και να το βαλουμε στο στομα μας. Αν θελουμε να το μυρισουμε,τοτε εισπνεουμε απο την μυτη τα μορια που αναδυονται απ’ αυτο. Αν θελουμε να γνωρισουμε απο το αυτι, πρεπει τα ηχητικα κυματα να εισελθουν στο ακουστικο καναλι, κοκ... Αν θελουμε να γνωρισουμε το Πνευμα του Παντος πρεπει να το αφησουμε να εισχωρισει μεσα μας.
« Διοτι αυτο ειναι η αιωνια ζωη, να Σε γνωρισουν Εσενα τον μονο αληθινο Θεο και εκεινον που εστειλες, τον Ιησου Χριστο.» Για την καββαλιστικη παραδοση η ουσια του Θεου περιεχεται σε τεσσερα γραμματα του Ονόματος του: Γιοντ, Χε, Βαου, Χε. Τα τεσσερα αυτα γραμματα αντιστοιχουν στις τεσσερις Αρχες που δρουν μεσα στον ανθρωπο. Το πνευμα, την ψυχη, τον νου και την καρδια. Τον Γιοντ ειναι η αρσενικη δημιουργικη Αρχη, η Αγια αρχεγονη δυναμη η οποια βρισκεται στην απαρχη ολων των κινησεων, το Πνευμα. Το δευτερο γραμμα, το Χε αντιπροσωπευει θηλυκη Αρχη ,την ψυχη η οποια απορροφα, συντηρει, προστατευει και επιτρεπει στην δημιουργικη Αρχη να εργαζεται μεσα της. Το τριτο γραμμα, το Χε αντιπροσωπευει την θηλυκη Αρχη την Ψυχη η οποια απορροφα συντηρει, προστατευει και επιτρεπει στην δημιουργικη Αρχη να εργαζεται μεσα της. Το τριτο γραμμα, το Βαου αντιπροσωπευει τον Υιο που γεννιεται απο την ενωση των δυο πρωτων Αρχων, της αρσενικης και της θηλυκης, του πατερα και της μητερας. Ειναι το πρωτο παιδι της ενωσης αυτης και εκδηλωνεται σαν ενεργητικη Αρχη επισης, σ’ενα ομως διαφορετικο επιπεδο. Ο Υιος ειναι ο νους που βαδιζει συμφωνα με την γραμμη του Γιοντ, Του Πατερα, του Πνευματος και εξαλου μπορειτε να παρατηρησετε πως το Βαου ειναι μια επιμηκυνση του Γιοντ. Το επομενο γραμμα το Χε ειναι πανομοιοτυπο με το δευτερο γραμμα το οποιο εχουμε πει, οτι ειναι η ψυχη, η μητερα. Το τεταρτο αναπαριστα την καρδια, την κορη που ειναι η επαναληψη της μητερας. Τα τεσσερα γραμματα του Ονοματος του Θεου αντιπροσωπευουν επομενως: το πνευμα (πατερας), την ψυχη ( μητερα), το μυαλο (υιος) και την καρδια ( κορη ). Αν το Πνευμα κυριαρχει μεσα σας, ειστε οπως ο Πατερας. Αν κυριαρχει η ψυχη, οι ιδιοτητες σας ειναι αυτες της Μητερας.Αν ειναι το μυαλο που εχει την υπεροχη ,ειστε οπως ο Υιος και αν ειναι η καρδια που κυριαρχει , μιαζετε με την Κορη. Βρισκουμε ξανα τις τεσσερις αυτες Αρχες στο προσωπο του ανθρωπου που ειναι πλασμενο καθ’ εικονα του Θεου. Τα ματια αντιπροσωπευουν το Γιοντ, το πνευμα , Τα αυτια, το Χει, την ψυχη. Η μυτη αντιπροσωπευει το Βαου, το μυαλο και το στομα τοδευτερο Χει, την καρδια. Περιληπτικα, υπαρχουν επομενως τεσσερις δυναμεις που βρισκονται σε αντιστοιχια:
Γιοντ, το πνευμα, αντιστοιχει στα ματια. Χε, η Ψυχη, αντιστοιχει στ’αυτια Βαου, ο νους, αντιστοιχει στη μυτη, Χε, η καρδια, αντιστοιχει στο στομα.
Οι τεσσερις αυτες δυναμεις αντιπροσωπευουν επομενως τις τεσσερις αισθησεις: την οραση, την ακοη, την οσφρηση και την γευση. Η πεμπτη αισθηση ειναι η αφη, τα χερια με τα οποια εργαζομαστε. Στα τεσσερα γραμματα του ονοματος του Θεου προστιθεται επομενως ενα πεμπτο γραμμα, το Σσιν το οποιο βρισκουμε στο κεντρο του ονοματος του Ιησου: Γιεσσουα. Το ονομα αυτο ειναι το συμβολο της σχηματοποιησης, της ενσαρκωσης του Θεου μεσα στην υλη. Δια μεσω του Ιησου, του Χριστου, το πνευμα, η ψυχη, ο νους και η καρδια του Θεου ενσαρκωνονται στο υλικο επιπεδο για να γινουν ορατα και χειροπιαστα. Ειναι ο Λογος που εχει γινει σαρκα. Ο Χριστος ειναι η ενσαρκωση του Θεου μεσα στην υλη, ειναι αυτος που δινει στις τεσσερις Θειες Αρχες την δυνατοτητα να εκδηλωθουν. Να γιατι αναπαρισταται επισης απο το χερι του οποιου απο τα πεντε δακτυλα αντιπροσωπευουν τις πεντε αρετες: την αγαπη, την σοφια, την αληθεια, την δικαιοσυνη και την καλοσυνη, τοποθετημενες στις ακτινες του πεντακτινου αστεριου που ειναι το συμβολο του τελειου ανθρωπου.
Ο Ιησους ειναι ο υιος του Θεου που κατηλθε στην γη για να μας δειξει πως πρεπει να ενεργουμε. Αν παραμεινουμε με το πνευμα, την ψυχη, τον νου και την καρδια χωρις να τις εκδηλωνουμε στο φυσικο επιπεδο, δεν θα γνωρισουμε την Θεοτητα. Ισως να Την γνωρισουμε οταν θα εχουμε φυγει για τον αλλο κοσμο, θα ειναι ομως πολυ αργα, κατι τετοιο δεν θα μας οφελησει σε τιποτε. Εδω ειναι που πρεπει να Την γνωρισουμε για να γευτουμε την αιωνια ζωη. Εχουμε ενα πνευμα, μια ψυχη, ενα νου και μια καρδια αλλα αυτο δεν αρκει, πρεπει επισης να εκδηλωνουμε τις ιδιοτητες τους δια μεσω του φυσικου σωματος. Ειναι ο Ιησους που εκδηλωνεται με την δραση, το χερι. Ελεγε : «Ο Πατερας εργαζεται και γω επισης εργαζομαι μαζι Του.» Δηλαδη: ο Πατερας μου εργαζεται παντου μεσα στους εγκεφαλους, τις καρδιες, τις ψυχες, τα πνευματα και γω επισης εργαζομαι αναμεσα αναμεσα στους ανθρωπους, εδω , μεσα στην υλη με τα χερια μου.
Ο ανθρωπος εχει καταντησει τοσο αφηρημενο το θεμα της αιωνιας ζωης που δεν αντιλαμβανεται οτι ο ιδιος διαθετει ολα τα στοιχεια που το καθιστουν ικανο να την ζησει: τα ματια, τ’αυτια, την μυτη, το στομα, τα χερια. Οσο περισσοτερο θα εκτιματε με σεβασμο τις πεντε αισθησεις σας και θα προσεχετε τον τροπο που τις χρησιμοποιειτε, τοσο πιο κοντα θα ερχεστε στην γνωση των υπερτατων θεματων που κανενα βιβλιο, κανενας φιλοσοφος, δεν θα σας αποκαλυψει ποτε. Η αποκαλυψη ερχεται μεσα απο σας τους ιδιους και δεν σας παραπλανα ποτε, κι’αυτη ειναι το αποτελεσμα της ορθης χρησης των πεντε αισθήσεών σας. “H αιωνια ζωη ειναι να σε γνωρισουν, Εσενα, τον μονον αληθινο Θεο...» Η αιωνια ζωη ειναι να καταφερουμε να πραγματοποιησουμε ενα συνδεσμο, ν’ανοιξουμε το πνευμα μας, την ψυχη μας, τον νου μας, την καρδια μας, την θεληση μας σ’ολες τις αρετες του Ονοματος του Θεου και του Υιου του, του Χριστου. Θα μας τροφοδοτησει τοτε μια αστειρευτη πηγη, ενας κεντρικος σταθμος δυναμεων οπως η ηλεκτρικη λυχνια τροφοδοτειται απο μια γεννητρια ενεργειας. Ας ανοιξουμε λοιπον την καρδια μας με την αγνοτητα.... Ας ανοιξουμε τον νου μας με το φως... Ας ανοιξουμε το πνευμα μας με την δυναμη και την ισχυ του Θεου... Και ας επιτελεσουμε την θεληση του Κυριου μας, του Χριστου!
Δεν ειναι με το μυαλο μας και τα τεχνητα κατασκευασματα του που μπορουμε να γνωρισουμε τον Θεο και τον Χριστο αλλα εξαγνιζοντας ολες μας τις ικανοτητες και λειτουργιες. « Μα πως να τις εξαγνισουμε; » θα πειτε. Κοιταξτε πως καθαριζει το νερο μεσα στην φυση, θα διαπιστωσετε πως υπαρχει η δυνατοτητα για δυο διαφορετικες διαδικασιες. Με την πρωτη το νερο εισχωρει στο εδαφος και διασχιζει τα διαφορα στρωματα αφηνωντας τις ακαθαρσιες του περνωντας. Ετσι ειναι που σιγα σιγα γινετε καθαριο και αναβλιζει κατοπιν καπου αλλου σαν νερο πηγης. Με την δευτερη διαδικασια το νερο θερμαινεται κατω απο τις ακτινες του ηλιου, γινετε πιο ελαφρυ, ανεβαινει στην ατμοσφαιρα υπο την μορφη ατμου και ευφραινεται μεσα στην διαυγεια: εξαγνιζεται μεσα απο την ιδια του εξατμιση και στην συνεχεια πεφτει ξανα πανω στην γη σαν δροσια η βροχη που φερνει την ζωη σ’ ολη την βλαστηση. Για τους ανθρωπους επισης, υπαρχουν δυο μεθοδοι εξαγνισμου. Οσοι δεν θελουν να εξαγνιστουν απο τις ακτινες του ηλιου θα πρεπει να κατεβουν υπο την γη, συμβολικα, να περασουν δηλαδη διαμεσου σκοτεινων περιοχων, δυστυχιων και να υποστουν μεγαλες πιεσεις. Οι μαθητες ομως επιλεγουν την δευτερη μεθοδο: εκτιθενται στις ακτινες του πνευματικου ηλιου και εξυψωνονται για να απορροφησουν τα πλεον φωτεινα στοιχεια τα οποια και θα τους εξαγνισουν.
Διαλογιστειτε πανω σ’αυτα τα λιγα λογια. Συσχετιστε το ονομα του Θεου και το ονομα του Ιησου με τις πεντε αισθησεις. Μαθετε να εργαζεστε να εργαζεστε με τις πεντε αισθησεις σας και να δειτε πως αυτα τα λογια του Ιησου θα καταστουν για σας ολο και πιο σαφη και προσιτα: «Η αιωνια ζωη ειναι να Σε γνωρισουν, Εσενα τον μονο αληθινο Θεο και εκεινον τον οποιον εστειλες, τον Ιησου-Χριστου.» Το να γνωριζει καποιος τον Θεο δεν ειναι τιποτε αλλο απο του να ειναι σε θεση να παλεται σε συντονισμο με Αυτον, σε πληρη συμφωνια διαμεσου των σκεψεων του, των συναισθηματων του και των πραξεων του... Και επειδη ο Θεος ειναι αιωνιος, ετσι κι’ο ανθρωπος γινεται κι’αυτος αιωνιος σαν κι’Αυτον. Κι’αυτη ακριβως η γνωση γινεται η αιωνια ζωη, η κατασταση συνειδησης η πλεον υψη