- υπαρχει Δημιουργος; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:
Αλήθεια, μπορεί να αποδεχθεί ο "κοσμάκης" την Λογική? Τον Ορθό Λόγο?
Κατά τη γνώμη μου όχι! Υιοθετώ πλήρως το ρηθέν: Ο άνθρωπος είναι όν μάλλον συναισθηματικόν παρά λογικόν. Γι αυτό συμφωνώ μαζί σου Schwabe στα όσα λες περί θρησκείας. Και για τα ιαματικά ψεύδη επίσης.
Αλλά η κουβέντα μάς πήρε κάπου αλλού. Πρώτα να δώσουμε έναν αποδεκτό από εμάς ορισμό της τελειότητας. Δεδομένου δε ότι ο άνθρωπος ως συναισθηματικό κυρίως ον δεν θα μπορούσε να αποδεκτεί την τελειότητα (μας), διότι έχει ήδη δεκτεί άλλες τελειότητες (θρησκευτικές), να δούμε κατά πόσον θα ήταν δυνατόν η δική μας να χρησιμοποιηθεί έστω και ως ιαματικόν ψεύδος.
Κυνικός
quote:
Νά μιά άλλη πρόταση: η "Τελειότητα" είναι τα πράγματα ακριβώς όπως έχουν, χωρίς καμμμία διανοητική επέμβαση δική μας.
Αν και δεν διαφωνώ ως προς την ουσία, εν τούτοις διαφωνώ ως προς την έκφραση. Θα μπορούσε εύκολα ένας να μας παρεξηγήσει και να μας πει: Όταν λέτε χωρίς διανοητική επέμβαση δική μας, εννοείτε και χωρίς δυναμική επέμβαση δική μας; Διότι αν δεν επέμβεις να ταϊσεις ένα μωρό, το μωρό θα πεθάνει. Τι στην ευχή τελειότητα είναι αυτή; Αν πάλι επέμβεις και το ταϊσεις, πάει να πεί ότι της δυναμικής αυτής επέμβασης προηγήθηκε η διανοητική επέμβαση (αλλιώς δεν γίνεται), οπότε αυτού του είδους η τελειότητα αναιρείται.
Στη δική μου αντίληψη η τελειότητα δεν μπορεί να είναι κάτι στατικό. Πρέπει να είναι κάτι ενεργό. Αλλιώς θα την άφηνε ο χρόνος πίσω. Θα έμενε . . . ανεξεταστέα. Οπότε τι είδους τελειότητα θα ήταν
Και αφού δυσκόλεψε τόσο την ανθρωπότητα να την κατανοήσει πρέπει η τελειότητα να είναι πολύ δυσδιάκριτη. Δεν είναι σύντομη η ανθρώπινη ζωή; Ακόμα και η ηλικία του ανθρωπίνου είδους μπροστά στην ηλικία του πλανήτη μας να πούμε δεν είναι πολύ μικρή; Ώστε γι' αυτό η τελειότητα είναι τόσο δυσδιάκριτη. Διότι είναι εν έργω σε όλη την διαδρομή του χρόνου, ενώ εμείς και η αντίληψη μας πολύ πρόσφατοι. Δεν έχουμε την όλη εικόνα του γίγνεσθαι στη διάθεση μας.
Γι' αυτό χρειαζόμαστε γνώση. Μόνον αυτή μας εφοδιάζει κάθε λίγο και με κάποια περισσότερα κομμάτια του γίγνεσθαι που μας λείπουν. Γνώση όμως και όχι πίστη.
Πρόταση μου: Η τελειότητα είναι το αεί ενεργείν. Ή αλλιώς: Η συνεχής ροή εξυπακούει τελειότηταν.
Ελεύθερος
Να ο δρόμος προς το φως: Τί, γιατί και πώς; Και πότε, πού, και ποιός;
Η πίστη όμως ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΤΕ ΓΝΩΣΗ. Πηγάζει απο την "αποκάλυψη" και επομένως δέν είναι ανάγκη να την κατανοήσουμε και να την αποδεχθούμε με τον ορθό Λόγο.
Αυτό ακριβώς επισημαίνουνε και οι "Πατέρες" του δόγματος. Το θεολογικό αξίωμα "credo quia absurdum" (=το πιστεύω επειδή είναι παράλογο) του Αυγουστίνου και του απολογητή Τερτυλλιανού, που γράφει στο De Carne Christi: "Πέθανε ο υιός του Θεού. Βεβαιότατα είναι πιστευτό, γιατί είναι αδιανόητο και άτοπο".
Επομένως, χωράει ΟΤΙ ΑΓΑΠΑΤΕ! Ερμηνείες κάθε λογής, και για κάθε γούστο και εποχή.......
quote:Το θέμα Iokaste, είναι να διαβάζεις το θέμα πριν μπαίνεις εδώ μέσα και αρχίζεις να τσαμπουνάς τους αρχαιομουλαδίσμους σου.
Το θεμα φιλε ειναι πως να κανουμε τους πολλους να ξυπνησουν και να αντιληφθουν οτι η εβραικη θρησκεια σκοτωσε τον πολιτισμο μας βυθιζοντας μας στο σκοταδι;
Γιατί αυτο ξυνίζει κάπως την συζήτηση, καταλαβαίνεις, και όσοι τυχόν συνομιλητές έχουν απομείνει, με διάθεση για συζήτηση που απαιτεί πλέον του ενός εγγεφαλικού κυττάρου, βαριούνται και φεύγουν.
Αλλά αφου ο Schwabe ειναι ο αρχικός συγγραφέας, τον αφήνω εκείνον να σε συμμορφώσει.
Κ.
κατ'αρχάς καλώς ήρθες!
Ας το θέσουμε έτσι: δέν υπάρχει συγκεκριμένος αυτοσκοπός παρά η έννοια της προσπάθειας έγκειται στο να "προκαλέσουμε" το δαιμόνιο του καθενός για την (απο κοινού?) διερεύνυση της αλήθειας, αυτού που αποκαλείται ορθός Λόγος.
Τα συμπεράσματα που προκύπτουνε μέσα απο αυτή την συζήτηση θα είναι χρήσιμα για τις εκτιμήσεις που κάνει ο κάθε ένας μας.
Αυτά συσχετίζονται ΒΕΒΑΙΩΣ και με την εβραιοχριστιανική κοσμοθέαση, αλλα όχι μόνο.
Κάνουμε δε συχνά αναφορά και σύγκριση με το δόγμα του εβραιοχριστιανισμού διότι είναι (μεταξύ άλλων..) ΚΡΑΤΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΜΕ ΜΙΣΘΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΛΙΤΗ.
Και αυτό.....θέλει "δουλειά"!
Ας μην υπεραπλουστεύουμε λοιπόν διότι αδικούμε την συζήτηση.
Δέχομαι ευχαρίστως την διόρθωσή σου στην διατύπωσή μου, καθώς και την δική σου πρόταση:
quote:Αναρωτιέμαι αν μπορούμε να το θέσουμε αυτό σαν βάση για όλους τους συνομιλητές, ή αν πρέπει να ψάξουμε ακόμα περισότερο.
Η τελειότητα είναι το αεί ενεργείν.
Ή αλλιώς: Η συνεχής ροή εξυπακούει τελειότηταν.
Αν τό δεχθούμε, προχωράω: Μορούμε να δεχθούμε και οτι μέσα στον κάθε άνθρωπο, υπάρχει και η δυνατότητα να ξεχωρίσει (μεσα στο αεί ενεργείν) την φωνή της συνείδησής του;
Δηλαδη, αυτό που του "λέει" κάθε δεδομένη στιγμή πώς να πράξει ορθά;;
======
Schwabe,
Δεν αισθάνωμαι ακόμα να μπορώ να προβώ σε "ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ", όπως τις λές. Νομίζω οτι χρειάζεται μιά πολύ πιο καλή εικόνα του ΤΙ ειναι σωστό και ΤΙ είναι λάθος μέσα στην σκέψη μας, πριν είμαστε έτοιμοι να προτείνουμε και σε άλλους να μας ακολουθήσουν.
ΜΦΧ
Κ
Edited by - kynikos on 04/03/2004 20:55:58
Κυνικέ καταλαβαίνω ότι θέλεις να ασχοληθείς με το θέμα "συνείδηση". Είναι πάρα πολύ δύσκολο το θέμα αυτό. Θα ήθελα να σε παρακολουθήσω να το αναπτύσσεις όσο πιο αναλυτικά μπορείς. Αν κατάλαβα καλά έχεις κατασταλαγμένες απόψεις.
Την ερώτηση σου (Μορούμε να δεχθούμε και οτι μέσα στον κάθε άνθρωπο, υπάρχει και η δυνατότητα να ξεχωρίσει την φωνή της συνείδησής του; Δηλαδη, αυτό που του "λέει" κάθε δεδομένη στιγμή πώς να πράξει ορθά;) θα την απαντούσα ως εξής:
Η συνείδηση δεν είναι μια ξεχωριστή οντότητα που "γνωρίζει" και συμβουλεύει το άτομο κατάλληλα, ούτε είναι μια ξεχωριστή φωνή.
Είναι απλά μια ικανότητα του ατόμου να ξεχωρίζει το σωστό από το λάθος. Κατά τη γνώμη μου πρόκειται για μια καθαρά εγκεφαλική λειτουργία. Μια από τις πολλές ικανότητες του εγκεφάλου.
Όσο πιο πολλή γνώση έχει το άτομο τόσο πιο πολύ ανεπτυγμένη είναι κι' αυτή η ικανότητα που θέλουμε να ονομάζουμε συνείδηση.
Επίσης όσο πιο πολύ απελευθερώνεται από τον συναισθηματικό του κόσμο και τα πιστεύω του, τόσο καλύτερη χρήση θα κάνει αυτής της ικανότητας και τόσο πιο πολύ θα προσεγγίζει το αντικειμενικά και πραγματικά σωστό η λάθος. Μεγάλο ρόλο επίσης παίζουν και οι φυσικές ικανότητες του κάθε ξεχωριστού εγκεφάλου.
Πολύ υλιστικά ακούγονται όλα αυτά ε; Περιμένω απόψεις.
Πάντως το "κατά συνείδησην" αν και ακούγεται πολύ φιλελεύθερο, ποτέ δεν θα ανεχόμουν να χρησιμοποιηθεί από ανθρώπους των οποίων οι πράξεις και οι αποφάσεις θα επηρέαζαν την τύχη άλλων ανθρώπων, ούτε και θα ενέκρινα ένα τέτοιο τρόπο ζωής. Επιμένω. Μόνον η γνώσις είναι ωφέλιμη, για να επανέλθουμε και λίγο στο θέμα του δωματίου.
Ελεύθερος
Να ο δρόμος προς το φως: Τί, γιατί και πώς; Και πότε, πού, και ποιός;
Δεν έχω καμμία ιδιαίτερη προτίμηση να συζητήσω την συνείδηση, ούτως ή άλλως. Το θέμα εδώ είναι η ΠΙΣΤΗ, και βέβαια έχει κάποια σχέση με την συνείδηση.
Αλλα επειδή ο Schwabe, ισχυρίζεται οτι η Διανοητική Πίστη ξεκινάει με βαλλίστρες και όναγρους να "πολιορκίσει" το άγνωστο, προσπαθώ να καταλάβω τις βάσεις αυτής της διανοητικής διεργασίας, για να δώ άν διαφέρει από αυτό που ονομάζουμε "συναισθηματική" πίστη.
=========
quote:Εδώ, σε γενικές γραμμές συμφωνούμε, γιαυτό και η σύγχρωνη δημοκρατία θέτει διαχωρισμό κράτους - θρησκείας. Αλλα στην τελική ανάλυση, ακόμα και με τα φώτα της γνώσης, οι νομοθέτες πράτουν "κατά συνείδησην", είτα μας αρέσει, είτα όχι.
Πάντως το "κατά συνείδησην" ποτέ δεν θα ανεχόμουν να χρησιμοποιηθεί από ανθρώπους των οποίων οι πράξεις και οι αποφάσεις θα επηρέαζαν την τύχη άλλων ανθρώπων,
Κ.
Edited by - kynikos on 05/03/2004 08:22:41
quote:Εδώ μου φαίνεται να πατάς σε "επικίνδυνο" έδαφος....
Όσο πιο πολλή γνώση έχει το άτομο τόσο πιο πολύ ανεπτυγμένη είναι κι' αυτή η ικανότητα που θέλουμε να ονομάζουμε συνείδηση.
Δεν βλέπουμε κάθε μέρα άτομα γεμάτα γνώση, αλλά εντελώς ασυνείδητα;
Δεν βλέπουμε επίσης απλά άτομα, με ελάχιστες γνώσεις, αλλά άκρως ευσυνείδητα;
Μήπως δεν είναι λειτουργία μόνο "εγκεφαλική" ;
Κ
quote:
Ελεύθερε,quote:Εδώ μου φαίνεται να πατάς σε "επικίνδυνο" έδαφος....
Όσο πιο πολλή γνώση έχει το άτομο τόσο πιο πολύ ανεπτυγμένη είναι κι' αυτή η ικανότητα που θέλουμε να ονομάζουμε συνείδηση.Δεν βλέπουμε κάθε μέρα άτομα γεμάτα γνώση, αλλά εντελώς ασυνείδητα;
Δεν βλέπουμε επίσης απλά άτομα, με ελάχιστες γνώσεις, αλλά άκρως ευσυνείδητα;
Μήπως δεν είναι λειτουργία μόνο "εγκεφαλική" ;
Κ
Νομίζω ότι παρερμηνεύεις λικάκι τον Ελεύθερο. Αν υποθέσουμε ότι έχουμε δυο άτομα με το ίδιο επίπεδο γνώσης αυτό δε σημαίνει ότι αυτά θά έχουν και το ίδιο επίπεδο συνείδησης. Η γνώση είναι μια συνιστώσα που διαμορφώνει θετικά τη συνείδηση αλλά η τελευταία έχει και πολλές άλλες συνιστώσες. Σε καμία περίπτωση η συνείδηση δεν ταυτίζεται με τη γνώση, άλλωστε δε θα υπήρχαν και δυο διαφορετικές λέξεις (γνώση, συνείδηση) να περιγράφουν το ίδιο πράγμα.
Τώρα να επανέλθω στο αρχικό θέμα της συζήτησης το τι τελικά προηγείται, η νόηση ή η πίστη. Αν και δεν είμαι ειδικός σε θέματα αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας, από τα λίγα που έχω διαβάσει νομίζω ότι οι πρόγωνοί μας είχαν βρει μια καταπληκτική ισορροπία μεταξύ της γνώσης και της πίστης.
Η πίστη ξεφυτρώνει εκεί που οι γνώσεις του ανθρώπου είναι ανεπαρκείς ώστε να εξηγήσουν διάφορα φυσικά φαινόμενα με κορυφαίο την δημιουργία και τον σκοπό της ύπαρχής μας. Οι αρχαίοι λοιπόν, έχοντας ελεύθερο νου, αναζητούσαν πάντα ορθολογικά αίτια στα διάφορα φυσικά φαινόμενα, αλλά όπως είναι φυσικό δεν ήταν δυνατό να εξηγήσουν ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Εκεί που η γνώση τους δεν έφτανε ερχόταν οι θεοί να συμπληρώσουν τη θεωρία. Η ισορροπία μεταξύ της γνώσης και της πίστης, που προανέφερα έγκειται στο ότι οι θεοί πάντα παραχωρούσαν τη θέση τους στη γνώση όταν καινούργιες ανακαλύψεις ερχόταν και ποτέ το αντίθετο.
Είναι καταθληπτικό να βλέπεις τον εβραιοχριστιανισμό να καταδυναστεύει τη γνώση και να τρέμει μπροστά σε κάθε τι καινούργιο μας φέρνει η επιστήμη. Είναι λοιπόν επόμενο να συμπαθείς πιο πολύ τους θεούς του Ολύμπου, αφού είναι δημοκράτες (καλά, υπάρχουν και εξεραίσεις...) παρά τον Γιαχβέ που είναι στυγνός δικτάτορας και ας προσπαθούν μερικοί να τον βαφτήσουν "θεό της αγάπης".
momy
quote:
Εκεί που η γνώση τους δεν έφτανε ερχόταν οι θεοί να συμπληρώσουν τη θεωρία. Η ισορροπία μεταξύ της γνώσης και της πίστης, που προανέφερα έγκειται στο ότι οι θεοί πάντα παραχωρούσαν τη θέση τους στη γνώση όταν καινούργιες ανακαλύψεις ερχόταν και ποτέ το αντίθετο.
Χμ, ωραία διατύπωση momy. Συμφωνούν οι άλλοι άραγε;
Γιατί έτσι όπως τα λές οι θεοί είναι η "καβάντζα" της εμπίστοσύνης μας στο αγνώστο, η βεβαιότητά μας οτι τα πράγματα παν καλά, ακόμα κι αν δεν τα βλέπουμε ή δεν τα κατανοούμε ακόμα. Εννοείτε οτι μόλις τα καταλάβουμε, γινονται γνώση, και δεν χρειάζεται πια πίστη, αλλα ως τότε...
Κ.
Στην "εν ροή τελειότητα", όπως την περιέγραψες, μπορούμρε να πιστεψουμε;
Δηλαδή, λέγοντας "πιστεύουμε", εννοώ να την εμπιστευθούμε ως Αγαθή, και οτι ο'τι απορρέει απο αυτήν είναι επίσης Αγαθόν;;
Γιατι όταν λέω "συνείδηση" εννοώ το μέρος του εαυτού που πιστεύει στο Αγαθόν της "εν ροή τελειότητας".
Κ.
Kynikos θα προσπαθήσω να καταθέσω τις απόψεις μου στις ερωτήσεις-παρατηρήσεις σου. Προσωπικές απόψεις με την παραδοχή εκ των προτέρων βέβαια ότι . . . κάπου πρέπει να ‘χω και λάθος. Δε γίνεται! Άνθρωποι είμαστε
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Η διαφορά της διανοητικής πίστης από τη συναισθηματική είναι τεράστια!
Η διανοητική πίστη πιθανολογεί, ως αποτέλεσμα λογικών διεργασιών και δεν είναι δογματική. Στην εξελικτική της πορεία μετατρέπεται σε γνώση.
Η συναισθηματική πίστη υιοθετεί εκ των προτέρων μια «αλήθεια» απλά και μόνο επειδή θα ήταν αρεστή, και όχι μόνο δεν προβαίνει σε λογικές διεργασίες αλλά τις εχθρεύεται κι’ όλας. Στην εξελικτική της πορεία μετατρέπεται σε ανόητο δόγμα ή . . . περίγελως.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
quote:
Δεν βλέπουμε κάθε μέρα άτομα γεμάτα γνώση, αλλά εντελώς ασυνείδητα;
Δεν βλέπουμε επίσης απλά άτομα, με ελάχιστες γνώσεις, αλλά άκρως ευσυνείδητα;
Μήπως δεν είναι λειτουργία μόνο "εγκεφαλική" ;
Κι’ εγώ βλέπω τέτοια άτομα! Αλλά όταν ενεργούν όπως ενεργούν, πόση από τη γνώση τους χρησιμοποιούν και πόσο από το εγώ, συναίσθημα, πιστεύω, συμφέρον κλπ; Είπαμε χρειάζονται και άλλα εκτός από τη γνώση.
Επίσης! Αυτά που . . . βλέπουμε τι είναι; Δεν είναι η προσωπική μας άποψη; Είμαστε σίγουροι ότι βλέπουμε σωστά και καλά και . . . όλες τις πλευρές; Μπορεί να είμαστε λανθασμένοι. Ποιος θα κρίνει;
Θα διατηρήσω την άποψη μου ότι είναι εγκεφαλική λειτουργία. Αλλιώς δεν θα επηρεαζόταν από μερικά . . . τσιπουράκια ας πούμε. Γιατί μη μου πεις ότι δεν επηρεάζεται και δεν . . . χαλαρώνει Να μη σου πω που την στέλλει τη συνείδηση η θέα ενός θυληκού αγγέλου άμα λάχει να πούμε
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
quote:
Στην "εν ροή τελειότητα", όπως την περιέγραψες, μπορούμε να πιστέψουμε;
Αν μείνουμε στην πίστη δεν κάνουμε τίποτε!
Μπορούμε και πρέπει να ενεργήσουμε είναι κατά την άποψη μου η σωστή απάντηση. Εφ όσον μιλούμε για το ενεργείν, δεν πρέπει να συντονιστούμε; Αυτό μου φαίνεται ότι είναι το καθήκον μας.
Αυτό που είπε ο Schwabe στην Iokaste ταιριάζει πολύ εδώ πέρα:
quote:
Ας το θέσουμε έτσι: δέν υπάρχει συγκεκριμένος αυτοσκοπός παρά η έννοια της προσπάθειας έγκειται στο να "προκαλέσουμε" το δαιμόνιο του καθενός για την (απο κοινού?) διερεύνυση της αλήθειας, αυτού που αποκαλείται ορθός Λόγος.
Τέλειο!
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
quote:
Δηλαδή, λέγοντας "πιστεύουμε", εννοώ να την εμπιστευθούμε ως Αγαθή, και ότι απορρέει από αυτήν είναι επίσης Αγαθόν;
Εδώ χρειάζεται να μου εξηγήσεις. Τι είναι το αγαθόν; Τι εννοείς με αυτή τη λέξη; Και πώς συνδέεται με την τελειότητα;
Άντε βίβα σε όλα τα παιδιά του δωματίου.
Ελεύθερος
Να ο δρόμος προς το φως: Τί, γιατί και πώς; Και πότε, πού, και ποιός;
Edited by - Ελεύθερος on 06/03/2004 01:38:02
quote:
Το θεμα φιλε ειναι πως να κανουμε τους πολλους να ξυπνησουν και να αντιληφθουν
οτι η εβραικη θρησκεια σκοτωσε τον πολιτισμο μας βυθιζοντας μας στο σκοταδι;
quote:
Αλλα επειδή ο Schwabe, ισχυρίζεται οτι η Διανοητική Πίστη ξεκινάει με βαλλίστρες
και όναγρους να "πολιορκίσει" το άγνωστο, προσπαθώ να καταλάβω τις βάσεις αυτής της διανοητικής
διεργασίας, για να δώ άν διαφέρει από αυτό που ονομάζουμε "συναισθηματική" πίστη.
Τα βάζω μαζί για να δείξω αυτο που προκύπτει μοιραία.
Είναι πολύ κακό να αποδίδουμε στους δε ιδιότητες των μέν.
Πολύ απλά θα το πώ :
Το να είσαι Έλληνας σημαίνει να κάνεις πολύ βαθειές βουτιές στην ουσία των πραγμάτων, και να είσαι σε θέση να πειθαρχείς στα συναισθήματά σου , να αντιμετωπίζεις τον κόσμο σαν άγραφο χαρτί .
Η "πολιορκία" του αγνώστου ίσως να απαιτεί και την επιστράτευση πιθήκων , γάτων και σκύλων, της ίδιας της ανθρωπότητας ίσως.
Ανάθεμα στην έρευνα που στηρίζεται σε κάποια πίστη.
Τί ποταπό αντικείμενο είναι η πίστη άραγε;
Προδομένη ελπίδα;;
Γίναμε λάτρεις των τεχνικών σκέψης.
Απόδειξη;; Κάναμε "επιστήμες" κάποιες τεχνοτροπίες σκέψης, με αποτέλεσμα να θεωρούμε την κοινωνιολογία επιστήμη.
Μπερδέψαμε το συναίσθημα με την πραγματικότητα.
Φτάνει πιά με τις επίπλαστες επιστήμες.
Όταν σήμερα ισχύει η επιστημοφανής δεοντολογία ως υποκατάστατο της επιστήμης,το μόνο που μπορώ να πώ είναι ότι η λογική υφίσταται αδέξια επίθεση.
Ελεύθερος
Να ο δρόμος προς το φως: Τί, γιατί και πώς; Και πότε, πού, και ποιός;
Πριν προχωρήσω με τα όσα ειπώθηκαν, να επισημάνω οτι με τον ορισμό που δίνουν κάποιοι φίλοι στον όρο "Έλληνες", οι Έλληνες τελικά είναι λιγοστοί! Μιά χούφτα, όλοι και όλοι.
Θα πώ λοιπόν οτι δέν συμφωνώ καθόλου με αυτό, και πιστεύω οτι ο Έλληνας ακολούθεί πρώτα την καρδιά του και μετά (αν μπει στον κόπο καν) τον νου του. Αυτό είναι πολλές φορές (κατ'εμέ) Καλό Πράγμα. Ο καπετάν-Μιχάλης του Καζαντζάκη είναι για εμένα καλός Έλληνας.
Προτίμώ την χρήση του όρου Ορθολογιστικού, χωρις απαραίτητη ταύτιση με τον Έλληνα, η οποία εξ άλλου δεν στηριζεται και στην πραγματικότητα .
Πάντως αν ΤΟΟΟΣΟΟΟ πια κόπτει κάποιους, δέχομαι συμβατικά έστω και την ταύτιση του Έλληνα με τον Ορθολογισμό (χαχαχαχαχαχα), αφού ακόμα δεν έχω αντιληφθεί καμμία διαφορά μεταξύ διανοητικής και συναισθηματικής πίστης.
Τελικά, ρε παιδια, ή πιστεύεις ή δεν πιστεύεις. Το στύλ του καθενός είναι καθαρά προτίμηση δική του. Μόνο μουλάδες (κάθε χροιάς) λένε: "εγώ πιστεύω σωστά, εσύ λάθος".
=================================================================
Ελευθερε, λες οτι όχι μονο μπορούμε να πιστέψουμε στην "εν ροή τελειότητα", αλλα και "μπορούμε" και "πρέπει να ενεργήσουμε" βάσει αυτής της πίστης.
Συμφωνώ απόλυτα, και επισημαίνω οτι αυτό εννοώ όταν λέω οτι η φύση της "εν ροής τελειότητας" είναι Αγαθή. Δηλαδή μπορούμε να εμπιστευθούμε την υποδομή του "είναι" μας, της "ύπαρξης" μας, σαν βάση για την συνέχισή της.
Πάντως, έχε υπ'όψιν σου, οτι αυτή η διατύπωση σου συμφωνά απόλυτα με την (συναισθηματική;;) θεολογική άποψη που λέει οτι πίστη χωρίς πράξη δεν αξίζει τίποτα...
==================================================================
Και για να'χουμε καλό ερώτημα, μια που είμαστε στην συζήτηση, οσοι ταυτίζουν τον "Ελληνισμό" με τον Ορθολογισμο (χαχαχαχαχα - με συγχωρείτε πάλι) απορρίπτουν άραγε και την συναισθηματική πίστη στους Ελληνικούς θεούς, ή μόνο στους Χριστιανικούς;;
Είναι ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ η πιστη στα Ελληνικα ορθολογιστική, και ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ η πίστη στα αλλόθρησκα "συναισθηματική";;
Δεν γίνεται να υποκύπτουν Ελληνόθρησκοι στην συναισθηματική πίστη;
Η συναισθηματική πίστη -είπαμε- υιοθετεί εκ των προτέρων μια «αλήθεια» απλά και μόνο επειδή θα ήταν αρεστή...
Γίνεται να προσεγγίζουν Έλληνες τον Χριστιανισμό με διανοητική πίστη;
Η διανοητική πίστη -είπαμε- πιθανολογεί, ως αποτέλεσμα λογικών διεργασιών
Κ.
. Οι ερωτήσεις σου με βοηθούν να ξαναδώ τα πράγματα. Γιατί όχι; Άλλωστε γι' αυτόν ακριβώς το λόγο συζητάμε. Αυτό πρέπει να είναι το ζητούμενο. Το ερέθισμα για να δούμε τα πράγματα και από άλλες οπτικές γωνίες. Είναι κι αυτό ένα "ενεργείν"Ξέχασες όμως να μου εξηγήσεις το αγαθόν. Τι είναι για σένα το αγαθόν;
Και πρόσεξα ότι δυσκολεύεσαι να αποδεκτείς την άποψη ότι η συνείδηση είναι εγκεφαλική λειτουργία. Γιατί; Τί νομίζεις εσύ ότι είναι η συνείδηση;
Βίβα!
Ελεύθερος
Να ο δρόμος προς το φως: Τί, γιατί και πώς; Και πότε, πού, και ποιός;
quote:
Και πρόσεξα ότι δυσκολεύεσαι να αποδεκτείς την άποψη ότι η συνείδηση είναι εγκεφαλική λειτουργία. Γιατί; Τί νομίζεις εσύ ότι είναι η συνείδηση;
Θα με βοηθούσε και εμένα πολύ στο θέμα που έχω ανοίχει "Είναι δυνατό οι υπολογιστές να "γίνουν" άνθρωποί;" http://www.esoterica.gr/FORUMS/topic.asp?TOPIC_ID=3485 , η συζήτηση γύρω από το τι είναι συνείδηση.
Είναι εγκεφαλική λειτουργία;; Πως εξηγείτε αυτό; Ποιος ακριβώς ο μηχανισμός λειτουργίας; Γιατί δεν αρκεί να το λέμε, πρέπει και να το αποδεικνύουμε!
Φιλικά, athakandr
Τι σημαινη "ενωο ινα πιστευσω"? Οταν ενωο κατι το πιστευω η το γνωριζω πλεον η εστω το κατανοω? Κατ'εμε υπαρχει μια σαφης διαφορα στις δυο προσεγγισεις διοτι η λεξη "πιστευω" εμπεριεχει και την ενοια" εμπιστευομαι" προς τριτους η και σε μια ανωτερη νοηση, προυποθεση ειναι επισης και μια υποτιθεμενη ελειψη πληροφοριων π.χ, ενω οταν γνωριζω θεωρειτε οτι κατεχω κατι, σε αυτην την περιπτωση γνωση!
Φιλικα
Ένας καθόλα ευσυνείδητος οδηγός ας πούμε, μετά από μερικά ποτηράκια ρετσίνα, οδηγά εντελώς ασυνείδητα και . . . όποιον πάρει ο χάρος! Ε το αλκοόλ τι επηρέασε ; Δεν είναι τον εγκέφαλο που επηρέασε;
Όταν ο εγκέφαλος είναι μεθυσμένος η λεγόμενη συνείδηση του λέει "Πάτα γκάζι μεγάλε και γράφτους ολονούς".
Την επόμενη μέρα που ο εγκέφαλος θα ξεμεθύσει η λεγόμενη συνείδηση του λέει "Τί έκανες βρε παλιάνθρωπε, δεν σκέφτηκες τίποτε;"
Συμφωνείς athakandr;
Ελεύθερος
Να ο δρόμος προς το φως: Τί, γιατί και πώς; Και πότε, πού, και ποιός;