- Οι ρίζες της θρησκείας! - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:
αν δεν υπάρχει Θεός, τότε γιατί ο άνθρωπος τον αναζητεί; Δεν είναι παράλογο; Κι αυτό που παρατηρώ είναι πως ακόμα κι όταν οι άνθρωποι δηλώνουν άθεοι ή άπιστοι υπάρχει κάποιο θρησκευτικό υποκατάστατο να αναπληρώνει την κενή θέση.
Γιατί ο άνθρωπος αναρωτιέται από που έχει έρθει και πως δημιουργήθηκε.
Κι επειδή γενικά θέλει να πιστεύει σε κάτι το ανώτερο από αυτόν.
Όσο για τα θρησκευτικά υποκατάστατα...
Άθεος είμαι αλλά δεν έχω κανένα υποκατάστατο, καλή μου! 
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
quote:
αν δεν υπάρχει Θεός, τότε γιατί ο άνθρωπος τον αναζητεί; Δεν είναι παράλογο; Κι αυτό που παρατηρώ είναι πως ακόμα κι όταν οι άνθρωποι δηλώνουν άθεοι ή άπιστοι υπάρχει κάποιο θρησκευτικό υποκατάστατο να αναπληρώνει την κενή θέση.
Ορθή η απάντηση που έδωσε και ο αγαπητός Dying_Incubus Να προσθέσω και εγώ την ανασφάλεια, την ανικανότητα, το άγχος και την αδυναμία μας σάν ανθρώπινα όντα. Την ατέλεια μας υποδηλώνουν και την απελπισία μας, να σηκώνουμε ψηλά τα χέρια ακόμα και στις πιό γελοίες δυσκολίες. Οπότε απο μόνοι μας απο φόβο στην δύσκολη στιγμή εφευρίσκουμε κάτι παραπάνω απο εμάς που θα μας βοηθήσει τάχα και θα μας ξελασπώσει.
Το ίδιο κάνουν και τα οικόσιτα ζωντανά που θεοποιούν τον άνθρωπο αφεντικό τους, αλλά τουλάχιστο αυτά βρίσκουν κάτι το υπαρκτό. Πολλές φορές κοιτάνε και προς τον ουρανό περιμένοντας απο ψηλά κάτι το ανώτερο. Η αναζήτηση λοιπόν κάτι του ανώτερου σάν προστασία για την αφεντιά μας είναι χαρακτηριστικό προσόν κάθε ζωντανού οργανισμού ανασφαλούς όπως και του ανθρώπου.
Απόψεις ποικίλες οι οποίες συγκλινουν στο γεγονός μιας κάποιας ανωτερότητας του ανθρώπινου νου, αν κάνω λάθος διορθώστε με.
Ορισμένοι δέχονται αυτό το κάτι το θεϊκό του ανθρώπου μόνο που δεν δέχονται την ταυτοποίησή του ή τον προσδιορισμό του.
Η Όστρια μίλησε για το ανθρώπινο μυαλό αλλά δεν κατάλαβα ως προς τι προσδιορίζει την εξέλιξή του, ως προς την ποιότητα; την ποσότητα;;
Σωστό και αυτό που λες Όστρια ότι και τα άλλα ζώα μπορεί να έχουν τις ίδιες ανησυχίες με του ανθρώπου αλλά από τις μακρόχρονες παρατηρήσεις μας δεν έχουμε καταλήξει σε κάτι που να μας παρέχει, ενδέιξεις τουλάχιστον, στοιχεία που να το αποδεικνύουν. Δηλαδή, λέμε πως η εξελικτική πορεία (κοινωνία, τεχνολογία, επιστήμες, τέχνες) του ανθρώπου είναι αποτέλεσμα των συνεχών αναζητήσεών του. Κανένα άλλο ζώο όμως δεν έδειξε δείγματα αποτελεσμάτων από παρόμοιες αναζητήσεις.
quote:
Dying_Incubus
Γιατί ο άνθρωπος αναρωτιέται από που έχει έρθει και πως δημιουργήθηκε.
Κι επειδή γενικά θέλει να πιστεύει σε κάτι το ανώτερο από αυτόν.
Αυτό ακριβώς ρωτάω και εγώ. Από που πηγάζει η αναζήτησή του αυτή;;
Από που η πίστη του αυτή σε κάτι το ανώτερο από αυτόν;;
Όπως λέει και η Αθηναΐς, γιατί να αναζητεί κάτι που δεν υπάρχει;;;
Φιλικά όπως πάντα
quote:
Αυτό ακριβώς ρωτάω και εγώ. Από που πηγάζει η αναζήτησή του αυτή;;
Από που η πίστη του αυτή σε κάτι το ανώτερο από αυτόν;;
Όπως λέει και η Αθηναΐς, γιατί να αναζητεί κάτι που δεν υπάρχει;;;
Νομίζω πως απάντησα γιατί αναζητεί αυτό το κάτι ανώτερο και με κάλυψε κι ο Μηδενιστής που με συμπλήρωσε.
Εξάλλου, έχω ξαναπεί τη γνώμη μου για αυτό το θέμα και παλιότερα.
Προσωπικά δεν αναζητώ τίποτα το ανώτερο, δεν χρειάζομαι άλλωστε κάτι τέτοιο για να εναποθέτω φόβους κι ελπίδες.
Στηρίζομαι στον εαυτό μου κι είμαι μια χαρά.
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
quote:quote:
Αυτό ακριβώς ρωτάω και εγώ. Από που πηγάζει η αναζήτησή του αυτή;;
Από που η πίστη του αυτή σε κάτι το ανώτερο από αυτόν;;
Όπως λέει και η Αθηναΐς, γιατί να αναζητεί κάτι που δεν υπάρχει;;;Νομίζω πως απάντησα γιατί αναζητεί αυτό το κάτι ανώτερο και με κάλυψε κι ο Μηδενιστής που με συμπλήρωσε.
Εξάλλου, έχω ξαναπεί τη γνώμη μου για αυτό το θέμα και παλιότερα.
Προσωπικά δεν αναζητώ τίποτα το ανώτερο, δεν χρειάζομαι άλλωστε κάτι τέτοιο για να εναποθέτω φόβους κι ελπίδες.
Στηρίζομαι στον εαυτό μου κι είμαι μια χαρά.In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
Ο Μηδενιστής αναλύει τη συμπεριφορά του ανθρώπου όταν βρίσκεται εμπρός σε αδιέξοδα.
Αυτό που ρωτώ εγώ είναι: τι είναι αυτό που ορίζει να συμπεριφερθούμε κατά τρόπο έτσι ώστε να αναζητήσουμε την εξ ουρανών βοήθεια;;
Πώς είναι δυνατόν να απευθυνόμαστε σε κάτι αφού δεν γνωρίζουμε ότι υπάρχει;; Δεν είναι παράλογο αυτό;;
Η ερώτηση δεν είναι για το τι είναι αυτό που με κάνει να αναζητήσω το Ανώτερο, αλλά από που εγώ ξέρω ότι υπάρχει κάτι ανώτερο;;
Δηλαδή, να το πω αλλιώς, από πού πηγάζει η ανάγκη αυτή στον άνθρωπο έτσι ώστε να τον στρέψει τα μάτια του προς το κάτι το ανώτερο για να ζητήσει βοήθεια και πώς ξέρει ο άνθρωπος ότι υπάρχει κάτι ανώτερο αν δεν είχε πρότερη σχέση μαζί του;
Όσον αφορά το παράδειγμα με τα οικόσιτα ζώα, δεν νομίζω να κολλά με τη συζήτηση. Αυτά συνδέονται με το αφεντικό τους μέσω μιας υλιστικής καθαρά σχέσης "πεινάω με ταΐζει", δεν απευθύνονται στο αφεντικό τους για να "χορτάσει" τις πνευματικές τους ανησυχίες.
Φιλικά όπως πάντα
«Πώς είναι δυνατόν να απευθυνόμαστε σε κάτι αφού δεν γνωρίζουμε ότι υπάρχει;; Δεν είναι παράλογο αυτό;;
Η ερώτηση δεν είναι για το τι είναι αυτό που με κάνει να αναζητήσω το Ανώτερο, αλλά από που εγώ ξέρω ότι υπάρχει κάτι ανώτερο;;»
Αλήθεια, ΤΙ είναι αυτό που πια τόσο σε προβληματίζει φίλτατε?
Η ζωή για τον άνθρωπο, αποκτά ουσιαστικά νόημα μόνο με τον θάνατο. Δίδοντας μια ερμηνεία στον θάνατο, ανάλογα με το πνευματικό υπόβαθρο που έχουμε υποστεί, καταλήγουμε είτε σε λογικές απαντήσεις είτε σε «μεταφυσικές τσουλήθρες».
Εάν η σχολή που με έχει περιβάλλει είναι μια με αίθριο λόγο, και έχοντας ξεφύγει από τον φόβο και την δεισιδαιμονία των πρωτόγονων, τότε ΔΕΝ ΑΝΑΖΗΤΩ ΤΙΠΟΤΑ.
Εάν συμβεί το αντίθετο, τότε και απευθύνομαι αλλά και αναζητώ. Και αναζητώ επειδή ΕΤΣΙ ΤΟ ΕΧΩ ΖΗΣΕΙ, έτσι το έχω περάσει στο υποσυνείδητο μου, και έτσι το βιώνω. Ότι σκεπτόμαστε, ΑΥΤΟ ΕΙΜΑΣΤΕ.
Ο καθένας μπορεί, στην προηγούμενη «κατηγορία», να σκεφτεί τα γηρατειά του, μπορεί ακόμα και να συλλάβει τον θάνατο του, όμως αδυνατεί να φανταστεί τον εαυτό του στην ίδια την ανυπαρξία του.
Από αυτή την ΑΔΥΝΑΜΙΑ του λογισμικού μας, πες το και «ψυχή», «πνεύμα» ή ότι άλλο θες, πηγάζει στην ατομική συνείδηση και η τρομερά καθησυχαστική υπόθεση για την ύπαρξη της πέρα και μακριά από τις «επίγειες συνήθειες» μας.
Πρόκειται για μια ΑΔΥΝΑΜΙΑ λοιπόν, και επειδή βλέπεις είμαστε κάθε άλλο παρά «τέλειοι», καλά θα κάνουμε να συμβιβαστούμε με τις αδυναμίες μας.
Εάν βέβαια μέσω αυτής μας της ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ φέρουμε σε…….ανεργία τους «θεούς» και τους παχυλούς «παραδείσους», ε τότε ας μάθουμε και ότι εάν δεν σπάσεις αυγά ομελέτα δεν κάνεις!
quote:
Η Όστρια μίλησε για το ανθρώπινο μυαλό αλλά δεν κατάλαβα ως προς τι προσδιορίζει την εξέλιξή του, ως προς την ποιότητα; την ποσότητα;;
Σωστό και αυτό που λες Όστρια ότι και τα άλλα ζώα μπορεί να έχουν τις ίδιες ανησυχίες με του ανθρώπου αλλά από τις μακρόχρονες παρατηρήσεις μας δεν έχουμε καταλήξει σε κάτι που να μας παρέχει, ενδέιξεις τουλάχιστον, στοιχεία που να το αποδεικνύουν. Δηλαδή, λέμε πως η εξελικτική πορεία (κοινωνία, τεχνολογία, επιστήμες, τέχνες) του ανθρώπου είναι αποτέλεσμα των συνεχών αναζητήσεών του. Κανένα άλλο ζώο όμως δεν έδειξε δείγματα αποτελεσμάτων από παρόμοιες αναζητήσεις.
Και ως προς τα δύο, φίλε Ψηλέ.
Οσο για τα ζώα, ας καταφέρουμε να επικοινωνήσουμε πρώτα μαζί τους πιό συστηματικά και μετά ίσως κατανοήσουμε πώς σκέφτομαι και τι σκέφτονται. Πάντως έχουμε πολλά κοινά με τα ζώα και ειδικά με αυτά που ζουν δίπλα μας, όπως είπε και ο incubus (βασικά επειδή έχουμε εμείς τον χρόνο να τα παρατηρήσουμε). Εχεις δει ποτέ γάτα ή σκύλο να ονειρεύεται στον ύπνο του; Σε κάτι να αναρωτιέσαι άραγε τι ονειρεύεται;!
quote:
Όσον αφορά το παράδειγμα με τα οικόσιτα ζώα, δεν νομίζω να κολλά με τη συζήτηση. Αυτά συνδέονται με το αφεντικό τους μέσω μιας υλιστικής καθαρά σχέσης "πεινάω με ταΐζει", δεν απευθύνονται στο αφεντικό τους για να "χορτάσει" τις πνευματικές τους ανησυχίες
Τις πνευματικές του ανησυχίες όχι, αλλά την αίσθηση της ασφάλειας, της συντροφικότητας, της ευγνωμοσύνης... μήπως οι πνευματικές μας ανησυχίες δεν τα εμπεριέχουν ως πρακτικό αποτέλεσμα όλα αυτά;
Αναζητούμε τον θεό για να νοιώσουμε ασφάλεια, συνδεόμαστε μαζί του, και τον ευγνωμονούμε γιά όσα καλά μας προσφέρει...
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Θέλει λοιπόν ο «Παντοδύναμος» Θεός να εμποδίσει το κακό αλλά δεν είναι ικανός? Τότε ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΣ!
Μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο αλλά δε θέλει?
Τότε ΕΙΝΑΙ ΜΟΧΘΗΡΟΣ!
Και θέλει και μπορεί άραγε ο Θεός?
Τότε…από ΠΟΥ προέρχεται τελικά το κακό?
Μήπως δεν είναι ΤΙΠΟΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΔΥΟ?
Τότε ΓΙΑΤΙ λέμε ότι είναι Θεός με τόσα επίθετα??
quote:
Κάτι γνωστό, ωστόσο ενδιαφέρον για να θυμόμαστε τον «Θεό».Θέλει λοιπόν ο «Παντοδύναμος» Θεός να εμποδίσει το κακό αλλά δεν είναι ικανός? Τότε ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΣ!
Μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο αλλά δε θέλει?
Τότε ΕΙΝΑΙ ΜΟΧΘΗΡΟΣ!
Και θέλει και μπορεί άραγε ο Θεός?
Τότε…από ΠΟΥ προέρχεται τελικά το κακό?
Μήπως δεν είναι ΤΙΠΟΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΔΥΟ?
Τότε ΓΙΑΤΙ λέμε ότι είναι Θεός με τόσα επίθετα??
Φίλε μου έκανες πολύ άσχημα που έθεσες αυτή την ερώτηση! Ο Ψηλός θα σου απαντήσει ότι είναι μια ερώτηση που κάνουν παιδάκια του νηπιαγωγείου, όπως είχε απαντήσει και σε μένα. Παρ' όλα αυτά δεν έχει απαντηθεί ποτέ από τους χριστιανούς σοφούς.
Για να το θέσουμε λίγο πιο φιλοσοφικά, αν ο Θεός είναι Παντοδύναμος και Πανταχού παρών αφενός, Πανάγαθος αφετέρου πως εξηγείται το κακό στον κόσμο; Και μάλιστα από τη στιγμή που Ο Σατανάς, η προσωποποίηση του κακού στον χριστιανισμό, είναι επίσης δημιούργημα του Θεού που εξέπεσε;