- Ο άνθρωπος πεταλούδα - Mothman - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
Αν κάποιος σου ζητήσει να του δείξεις το δρόμο για να φτάσει στο σημείο που επιθυμεί (θεωρώντας οτι εσύ γνωρίζεις το δρόμο ενώ αυτός όχι) θα του πεις: "πήγαινε εκεί?" χωρίς να του υποδείξεις σημεία για το πως θα φτάσει εκει?
Διέκρινα εγωισμό σ αυτά που διάβασα.
Ναι μεν ο άνθρωπος μπορεί να καταφέρει πολλά αλλά όχι μόνος του. Διαφορετικά θα είχαμε πιάσει απο ένα σπήλαιο ο καθένας...
Δυστυχώς έχουμε απομακρυνθεί απο τον εαυτό μας αρχικά, απο τον συνάνθρωπο ύστερα και κατ΄επέκταση απο το Θεό, άρα από την αγάπη. Ξέρουμε τον στόχο μας αλλά ο εγωισμός μας κρατάει μακριά.
Ο μοναχισμός έχει ως τελικό σκοπό τη θέωση αλλά δεν είναι ίδιοι οι τρόποι στην ορθοδοξία και στο ισλάμ. Π.χ. οι ορθόδοξοι μοναχοί ζουν ως επι το πλείστον σε κοινόβιες μονές οι οποίες υπόκεινται σε κανόνες. Η άσκηση, η νηστεία, η νοερά προσευχή είναι καθημερινότητα ενώ οι σούφι πολλές φορές χρησιμοποιούν τη μουσική, στροβιλίζονται γύρω απο τον εαυτό τους, αποκαλούν τον Αλλάχ με 99 επίθετα.
Καλό βράδυ
Γράφεις ότι οι σούφι πολλές φορές χρησιμοποιούν τη μουσική, στροβιλίζονται γύρω απο τον εαυτό τους και αποκαλούν τον Αλλάχ με 99 επίθετα. Φαντάζομαι όμως ότι και αυτοί θα έχουν άσκηση, νηστεία, και νοερά προσευχή σε καθημερινή βάση.
Υ.Γ. καλώς ήρθες στην παρέα και καλό βράδυ και σε σένα.
Η σοφία είναι ένα μόνο πράγμα: να γνωρίζει κανείς την αρχή που κυβερνά τα πάντα με τη βοήθεια των πάντων.
(Ηράκλειτος).
Χωρίς να θέλω να σε προσβάλω, αλλά δεν έχεις πένα ρε φίλε. ...και πολύ πεζό. "τα μάτια γίνονται βρύσες";; Γράψε κανένα "Βρύσες που τρέχουνε γίνονται τα μάτια σου"... Ή καλύτερα "Σε βρύσες κελαρυστές μετουσιώνονται" ή ακόμα καλύτερα: "Σαν γάργαρες πηγές ανοίγονται οι πύλες του φωτός σου". Λίγο πλαστικότητα δεν βλάπτει. Παίζει ρόλο και η σειρά των λέξεων... Και λίγο ήχος για τον συμβολισμό. Αυτό το "τρέχουνε", το "ρ" το "χ" το κάνουνε πιο ζωντανό όλο το σκηνικό. Δέσε λίγο το φόντο με το αντικείμενο.
Πάντα φιλικά
Σαμουήλ
Edited by - samuel1974 on 30/10/2008 01:55:22
quote:
samuel1974:
Ή καλύτερα "Σε βρύσες κελαρυστές μετουσιώνονται" ή ακόμα καλύτερα: "Σαν γάργαρες πηγές ανοίγονται οι πύλες του φωτός σου" .
Το πας σιγά σιγά στο πονηρό? ή μου φαίνεται?
Η σοφία είναι ένα μόνο πράγμα: να γνωρίζει κανείς την αρχή που κυβερνά τα πάντα με τη βοήθεια των πάντων.
(Ηράκλειτος).
Edited by - europaios2 on 30/10/2008 10:28:30
Φίλε europaios 2 οι σούφι δεν πετυχαίνουν την ένωση με το Θεό μέσω προσευχής και νηστείας αλλά κυρίως μέσω της καρδιάς και της μεγαλοθυμίας της ψυχής.
Σήμερα υπάρχουν πάνω απο 70 τάγματα σουφιστών τα οποία ανέπτυξαν στην πορεία των χρόνων δικές τους μεθόδους ένωσης με το Θεό.
Τέτοιες είναι όπως έγραψα σε προηγούμενο μήνυμα το άκουσμα της μουσικής, το τραγούδι, ο χορός με ρυθμικές κινήσεις, η ανάμνηση του ονόματος του Θεού, εσωτερική αυτογνωσία. Δεν αρκεί στο σουφιστή η σαρία και οι πέντε στύλοι. Ψάχνει την άμεση εμπειρία με το Θείο η οποία θα τον οδηγήσει στην ένωσή του μ΄αυτό.
quote:
devi_laksmi:
Φίλε europaios 2 οι σούφι δεν πετυχαίνουν την ένωση με το Θεό μέσω προσευχής και νηστείας αλλά κυρίως μέσω της καρδιάς και της μεγαλοθυμίας της ψυχής.
Θες να πεις ότι όποιος προσεύχεται δεν το κάνει με την καρδιά του? και δεν είναι μεγαλόθυμος? ή δεν έχει αυτογνωσία?
quote:
devi_laksmi:
Σήμερα υπάρχουν πάνω απο 70 τάγματα σουφιστών
τα οποία ανέπτυξαν στην πορεία των χρόνων δικές τους μεθόδους ένωσης με το Θεό.Τέτοιες είναι όπως έγραψα σε προηγούμενο μήνυμα το άκουσμα της μουσικής, το τραγούδι, ο χορός με ρυθμικές κινήσεις, η ανάμνηση του ονόματος του Θεού, η εσωτερική αυτογνωσία.
Δηλαδή μια ομάδα σιούφι πετυχαίνει την ένωση με το Θεό χορεύοντας? ενώ μια άλλη τραγουδώντας? ενώ μια άλλη ακούγοντας μουσική?
Η σοφία είναι ένα μόνο πράγμα: να γνωρίζει κανείς την αρχή που κυβερνά τα πάντα με τη βοήθεια των πάντων.
(Ηράκλειτος).
Edited by - europaios2 on 30/10/2008 10:49:20
'Αλλες ομάδες πιο διανοητικές την πετυχαίνουν με την εσωτερική αυτογνωσία και την αυτοσυγκέντρωση σύμφωνα με την Annemarie Schimmel.
Σε ό,τι αφορά την προσευχή θεωρώ ότι είναι μεγάλο το κεφάλαιο αυτό. Δε θέλω να πιστεύω πως όποιος προσεύχεται (κυρίως μυστικιστής)δεν το κάνει μέσα απο την καρδιά του ή πως δεν είναι μεγαλόθυμος. Πιστεύω όμως πως είναι πολύ δύσκολο να πετύχει κανείς την αυτογνωσία του. Ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς γράφει πως η μεγαλύτερη επιστήμη για τον άνθρωπο είναι η γνώση του εαυτού του.
Δεν προλαβαίνω να γράφω πολλά γιατί ο χρόνος είναι περιορισμένος (όπως για όλους).
quote:
Αν κάποιος σου ζητήσει να του δείξεις το δρόμο για να φτάσει στο σημείο που επιθυμεί (θεωρώντας οτι εσύ γνωρίζεις το δρόμο ενώ αυτός όχι) θα του πεις: "πήγαινε εκεί?" χωρίς να του υποδείξεις σημεία για το πως θα φτάσει εκει?
Ναι, δεν θα του πω τίποτε για τον τρόπο. Τον τρόπο πρέπει να τον βρει εκείνος, είναι δικός του. ΑΝ ΞΕΡΩ, θα του πω ΠΟΥ να πάει, όχι ΠΩΣ να πάει. Όλα αυτά, ΑΝ ΞΕΡΩ, αν όχι, δεν θα του πω τίποτε ή θα του πω "δεν ξέρω".
quote:
devi_laksmi:
Ο χορός, η μουσική, το τραγούδι, η ανάμνηση του ονόματος του Θεού είναι τρόποι για να πετύχουν την ένωση πολλά τάγματα σουφιστών.
'Αλλες ομάδες πιο διανοητικές την πετυχαίνουν με την εσωτερική αυτογνωσία και την αυτοσυγκέντρωση σύμφωνα με την Annemarie Schimmel.
Δυό λεπτάκια να ξεκαθαρίσουμε λίγο τα πράγματα. Λές ότι ο χορός είναι τρόπος για να πετύχεις την ένωση με το Θεό. Αν δηλαδή αρχίσω να χορεύω με τις ώρες τσάμικο? Θα τα καταφέρω?
Ή θα τα καταφέρω εάν αρχίσω να τραγουδάω? ή ακούγοντας μέρα νύχτα μουσική? Γιατί βλέπω εκεί στη γειτονιά μου μια πιτσιρίκα συνέχεια με τα γουόκμαν στ' αυτιά. Λες να έρχεται σ' επαφή με κανά Θεό?
Δε θέλω να υποβιβάσω elo, το διάλογο αλλά πρέπει ο φίλος devi_laksmi, να μας βοηθήσει. Απ' ότι υποψιάζομαι ενδέχεται να είναι μουσουλμάνος. Οπότε είναι και μια καλή ευκαιρία να μάθομε περισσότερα για αυτή τη θρησκεία. Αλλά για να γίνει αυτό αγαπητέ devi_laksmi, πρέπει να μας βοηθήσεις με ποιο σαφή τρόπο.
quote:
devi_laksmi:
'Αλλες ομάδες πιο διανοητικές την πετυχαίνουν με την εσωτερική αυτογνωσία και την αυτοσυγκέντρωση σύμφωνα με την Annemarie Schimmel.
Όταν αυτοσυγκεντρώνονται τι ακριβώς σκέφτονται? (μέρος της ζωής τους? ότι κάπου περπατάνε και συναντάνε το Θεό? απλά παίρνουν βαθιές ανάσες? τι ακριβώς?)
quote:
devi_laksmi:
Σε ό,τι αφορά την προσευχή θεωρώ ότι είναι μεγάλο το κεφάλαιο αυτό. Δε θέλω να πιστεύω πως όποιος προσεύχεται (κυρίως μυστικιστής)δεν το κάνει μέσα απο την καρδιά του ή πως δεν είναι μεγαλόθυμοςΠιστεύω όμως πως είναι πολύ δύσκολο να πετύχει κανείς την αυτογνωσία του.
Ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς γράφει πως η μεγαλύτερη επιστήμη για τον άνθρωπο είναι η γνώση του εαυτού του.
Ναι και ο ίδιος προσευχότανε.........άρα?
Η σοφία είναι ένα μόνο πράγμα: να γνωρίζει κανείς την αρχή που κυβερνά τα πάντα με τη βοήθεια των πάντων.
(Ηράκλειτος).
quote:
Δυό λεπτάκια να ξεκαθαρίσουμε λίγο τα πράγματα. Λές ότι ο χορός είναι τρόπος για να πετύχεις την ένωση με το Θεό. Αν δηλαδή αρχίσω να χορεύω με τις ώρες τσάμικο? Θα τα καταφέρω?
Το τσάμικο είναι δύσκολο, άμα κάνεις και φιγούρες κιόλας, βλέπω να πετυχαίνεις ένωση με πολλές γράμπες...
Περιστρεφόμενοι Δερβίσηδες
Edited by - samuel1974 on 30/10/2008 14:18:53
Μουσουλμάνα δεν είμαι, με ενδιαφέρει ο συγκρητισμός και επέλεξα το Ισλάμ.Προσπαθώ να βρω τις διαφορές και τα κοινά σημεία των μοναχών της ορθοδοξίας και του Ισλάμ και τους τρόπους με τους οποίους πετυχαίνουν τη θέωση.
Πάντως απο τα χρόνια του Jalal-Al-Din Rumi με τη μουσική και τον χορό γύρω απ΄τον εαυτό τους πετύχαιναν την ένωση με το Θεό οι σουφιστές.
Ευχαριστώ πάντως έστω και γι αυτά που γράψατε.
Για το Ισλάμ δεν μπορώ να σε βοηθήσω πολύ. Αλλά για τις Ορθόδοξες διδασκαλίες ναι.
Σου προτείνω να διαβάσεις το παρακάτω:
http://www.phys.uoa.gr/~nektar/orthodoxy/tributes/gewrgios_grhgoriaths/monasticism_and_view_of_the_unbuilt_light.htm#Ε
Εάν έχεις κάποιες απορίες πάνω σε αυτό, μπορείς να με ρωτήσεις.
Έχω απο το πανεπιστήμιο κάποια βιβλία για το Ισλάμ και θα βρω κι απο γερμανικές σελίδες υλικό. Θα τα καταφέρω που θα παει...
quote:
devi_laksmi:
Κύριοι, ζήτησα μια βοήθεια στο αρχικό μήνυμα μου. Αν δεν μπορεί να γίνει αυτό δεν πειράζει. Προσπαθώ να ξεκινήσω μια εργασία και σκέφτηκα μήπως και μπορείτε να με διαφωτίσετε παραπάνω.
Μουσουλμάνα δεν είμαι, με ενδιαφέρει ο συγκρητισμός και επέλεξα το Ισλάμ.Προσπαθώ να βρω τις διαφορές και τα κοινά σημεία των μοναχών της ορθοδοξίας και του Ισλάμ και τους τρόπους με τους οποίους πετυχαίνουν τη θέωση.
Πάντως απο τα χρόνια του Jalal-Al-Din Rumi με τη μουσική και τον χορό γύρω απ΄τον εαυτό τους πετύχαιναν την ένωση με το Θεό οι σουφιστές.
Ευχαριστώ πάντως έστω και γι αυτά που γράψατε.
Aγαπητέ devi_laksmi, είναι ευχάριστο αυτό που προσπαθείς να κάνεις. Καλή επιτυχία ώστε να ενημερώσεις κι εμάς. Εγώ δεν πρόκειται ν' ασχοληθώ γιατί δεν έχω τον χρόνο που θα έπρεπε, είναι λοιπόν μεγάλη ευκαιρία να μάθω πράγματα μέσα από την έρευνά σου.... και μην πτοείσαι όταν κάνουμε χιούμορ, συνηθίζεται και το χιούμορ είναι μακροζωία.
quote:
samuel1974: Περιστρεφόμενοι Δερβίσηδες
Άρα αποκλείεται ένας χοντρός να γίνει Δερβίσης. Πως θα περιστρέφεται?
Σκέψου έναν Δερβίση Χοντρό την ώρα που εκστασιάζεται.....πέφτει και κάνει μπούμι....που λέει κι ο κανακάρης μου. Τι θα συμβεί?
Εάν είναι στο σπίτι έχει καλώς, όλο και κάπου θα σταματήσει, θες σ' ένα έπιπλο, θες στον τοίχο......
Εάν όμως είναι για πικ-νικ και θελήσει μια επικοινωνία με το Θεό....και αρχίσει και στροβιλίζεται γύρω-γύρω, τι θα γίνει εάν γλιστρήσει? Εάν είναι σε ίσωμα έχει καλώς, θα σταματήσει......κάποια στιγμή να περιστρέφεται σα βαρελάκι, εάν όμως είναι σε λόφο? και αρχίσει και τσουλάει προς τα κάτω? και εάν δεν υπάρχουν δέντρα λόγω πυρκαγιάς? ή είναι χαμηλή η βλάστηση? που θα σταματήσει ο Μουσουλμάνος? ......ίσως στο ποιο κοντινό χωρίο........να προβλήματα....
Η σοφία είναι ένα μόνο πράγμα: να γνωρίζει κανείς την αρχή που κυβερνά τα πάντα με τη βοήθεια των πάντων.
(Ηράκλειτος).
Τι ειναι ΘΕΩΣΗ;;
Πως την μετραμε με αντικειμενικα μετρισημα μεγεθη ;; [ πχ ο Αινειαν εχει ... τοσο τοις εκατο ...Θεωση;;]
Δεν θελω να ειρωνευτω ουτε να χλευασψ καποιον για τις αποψεις του , ομως θεωρω σοφιστικη ρητορικη απατη [ οχι απο τον συνομιλητη μου πουθ ανοιξε το νημα μιλω γενικα οταν μου μιλαει καποιον για εναν στοχο μη προσδιορισημο με γενικες αοριστες κι ασαφεις εκφρασεις του στυλ ... ψαχνω να βρω τον Θεο , κυνηγω την Θεωση , ψαχνω την ..Θεικη Ενωση , ενωση με το Θειο κλπ ]
Εδω ... δεν ξεκαθαριζει ο ερευνων ... τι τελος παντων ζητα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ απο την ζωη του βαζοντας γενικους ασαφεις αοριστους ...ΕΚ ΦΥΣΕΩΣ ...ΑΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΤΟΥΣ θρησκευτικους στοχους και κυνηγωντας ..ΧΕΙΜΕΡΕΣ !!
Το μυστήριο δηλ. της ύπαρξης και της ουσίας του Θεού παραμένει απρόσιτο και ακατάληπτο. Ο Ιωάννης Δαμασκηνός στο έργο του "Έκδοσις Ορθοδόξου Πίστεως" τονίζει, " Άπειρον το Θείον και ακατάληπτον και τούτο μόνον αυτού καταληπτόν η απειρία και ακαταληψία".
Οι ενέργειες είναι μεν άκτιστες όπως η ουσία του Θεού αλλά διαχέονται μέσα στη δημιουργία.
Όλα τα όντα μετέχουν στην ουσιοποιό ενέργεια του Θεού (δηλ.,στη δημιουργική ενέργεια που δίνει ύπαρξη στα όντα). Τα λογικά όντα (άνθρωποι) μετέχουν και στη λογοποιό ενέργεια του Θεού.
Όταν ο άνθρωπος θέλει και επιθυμεί, μπορεί να αποκτήσει μερική γνώση του Θεού.
Η θέωση είναι ο ανώτατος βαθμός μέθεξης στις ενέργειες του Θεού. Η εν Χριστώ ζωή είναι θέωση. Δηλαδή, η συμμετοχή στη δόξα του Θεού, στη θέα του Θεού, στη Χάρη του, στο άκτιστο φως του.
Η πίστη είναι προϋπόθεση.
quote:
1) Τι ειναι ΘΕΩΣΗ;;
2) Πως την μετραμε με αντικειμενικα μετρισημα μεγεθη ;; [ πχ ο Αινειαν εχει ... τοσο τοις εκατο ...Θεωση;;]
1) Κατά βάσην είναι η ολοκλήρωση / τελείωση / πραγμάτωση μιας κατάστασης (π.χ συνειδησιακής, υπαρξιακής κτλ)
2) Δεν είναι μέγεθος. Ο χαρακτήρας της είναι εννοιολογικός και κατά συνέπεια δεν μπορεί να μετρηθεί αντικειμενικά.
Η θεοσοφική αναγωγή στα πλαίσια της αριθμολογίας επιχειρεί να αποτυπώσει ένα είδος κλιμακωτής μέτρησης του θεοποιού στοιχείου, δίνοντας τον ιερό αριθμό "10" στον Θεό. Με την θεοσοφική αναγωγή δηλ. την αποτύπωση μονοψήφιου ακέραιου αριθμού, ο αριθμός 10, ανάγεται σε 1 + 0 δηλ. 1. Αυτό όμως είναι ένα σύστημα υποκειμενικής ερμηνείας, όχι αντικειμενικό δηλ.
Η έννοια της θέωσης, εκφράζεται σε πολλές αρχαίες διδασκαλίες ως έννοια της πραγμάτωσης, της τελείωσης και κατ' επέκτασην της μοναδικότητας, του ενός - εξ' ου και ο αριθμός 1 ή ο αριθμός 10. Ο αριθμός 10, συμπεριλαμβάνει στο σύνολό του όλους εκείνους τους αριθμούς - από το 0 έως το 9 - με τους οποίους σχηματίζονται ΟΛΟΙ οι αριθμοί. Επανλαμβάνω όμως, αυτό είναι ένα θεοσοφικό σύστημα υποκειμενικής φύσεως που χρησιμοποιήθηκε - και χρησιμοποιείται - για τον αποσυμβολισμό μαθηματικών ή αριθμητικών εννοιών που σχετίζονται με την Θεολογία.
Κατά την προσωπική μου άποψη τα παραπάνω ... κι ελπίζω να βοήθησα στις απορίες σου.
Edited by - zip on 31/10/2008 14:57:22
quote:
Η θέωση είναι ο ανώτατος βαθμός μέθεξης στις ενέργειες του Θεού.
Πρέπει να ξέρεις πως δεν μπορούμε να ορίσουμε μια έννοια χρησιμοποιώντας στον ορισμό μας κάποια παράγωγή της ή κάποια έννοια που έχει την ίδια ρίζα με αυτή που προσπαθούμε να ορίσουμε. Για να το κάνουμε αυτό θα πρέπει - στον συγκεκριμένο ορισμό που δίνεις - να ορίσουμε την έννοια "Θεός" πρώτα κι έπειτα να πούμε "είναι ο βαθμός μέθεξης στις ενέργεις του Θεού." Δηλ. - δεν ξέρω αν με κατάλαβες - διαβάζοντας κάποιος τον ορισμό σου, θα σε ρωτήσει "τι είναι θεός" δηλ. ερμηνεύεις την θέωση με τον θεό αλλά δεν έχεις ερμηνεύσει τον θεό πρώτα, κατάλαβες ;
quote:
Η εν Χριστώ ζωή είναι θέωση. Δηλαδή, η συμμετοχή στη δόξα του Θεού, στη θέα του Θεού, στη Χάρη του, στο άκτιστο φως του.
Η εν Χριστώ ζωή, είναι κατά βάσην η πιστή εφαρμογή της διδασκαλίας του Ιησού, ανεξαρτήτως τόπου και χρόνου. Τι σημαίνει αυτό ; Σημαίνει πως ένας Χριστιανός ενεργεί σύμφωνα με τον λόγο του Ιησού βρισκόμενος είτε στο 1000 μ.Χ είτε στο 3000 μ.Χ, είτε στην Ιουδαία, είτε στον Νέο Κόσμο. Προσωπικά, δεν γνωρίζω ούτε έναν τέτοιον Χριστιανό. Προσωπικά για μένα είναι λάθος η έκφραση "είμαι Χριστιανός". Το πιο σωστό είναι να λέμε "προσπαθώ να γίνω Χριστιανός". Συνεπώς, η εν Χριστώ ζωή δεν είναι θέωση αλλά ένας δρόμος / μία οδός προς την Θέωση. Δεν είναι ο μοναδικός δρόμος, υπάρχουν κι άλλοι. Είναι ένας εκ των δρόμων ο οποίος εντάσσεται στην μεγάλη κατηγορία του μοναχισμού, του δρόμου δηλ. των μοναχών (με την θρησκευτική έννοια της λέξης "μοναχός").
quote:
1) Όλα τα όντα μετέχουν στην ουσιοποιό ενέργεια του Θεού (δηλ.,στη δημιουργική ενέργεια που δίνει ύπαρξη στα όντα).2) Τα λογικά όντα (άνθρωποι) μετέχουν και στη λογοποιό ενέργεια του Θεού.
1) Η ύπαρξη είναι μία κατάστασης συνέχειας και αλλαγής, μία αέναος κίνηση. Κατά συνέπεια η έννοια του "όντος", του πραγματικά ζωντανού δηλ. συμπεριλαμβάνει και την Ύλη. Μία πέτρα είναι Ον, γιατί τα δομικά συστατικά της, ο μικροκοσμός της δηλ. , βρίσκεται σε συνεχή κίνηση και φέρει ενέργεια. Μετά από χρόνια π.χ στην πέτρα μπορεί να υπάρξουν αλλοιώσεις του σχήματός της ή του χρώματός της. Αυτό σημαίνει πως η πέτρα έχει χαρακτήρα όντος, ενός πραγματικά δηλ. ζωντανού σώματος που αλλάζει στο πέρασμα του χρόνου.
2) Εδώ συμφωνώ.
quote:
Προσπαθώ να βρω τις διαφορές και τα κοινά σημεία των μοναχών της ορθοδοξίας και του Ισλάμ και τους τρόπους με τους οποίους πετυχαίνουν τη θέωση.
Οι σουφιστές και οι δερβίσηδες εντάσσονται κι αυτοί στην κατηγορία του δρόμου του μοναχισμού, αν και θα βρεις ορισμένους δερβίσηδες να ακολουθούν τον δρόμο του γιόγκι. Οι τρόποι που ακολουθούνται δυνάμει του ιδίου δρόμου προς την Θέωση (μοναχισμού) είναι διάφοροι μεταξύ των Χριστιανών μοναχών και των Σουφιστών ή των Δερβίσηδων. Βασίζονται όμως - ως επί τω πλείστον - στο στοιχείο της επανάληψης. Χαρακτηριστικό της επανάληψης είναι τα λεγόμενα μάντρας, πράγμα το οποίο είναι κοινό αλλά χαρακτηρίζεται διαφορετικά από τους Χριστιανούς μοναχούς και διαφορετικά από τους σουφιστές. Κατά βάσην όμως, ένα πολύ σημαντικό στοιχείο που συνυπάρχει στην τεχνοτροπία και στον τρόπο του μοναχισμού, είναι η επανάληψη.
• Στην έρευνά σου, αναζήτησε στοιχεία επανάληψης. Ένα τέτοιο είναι το "κύριε ημών Ιησού Χριστέ ελέησόν με" που επαναλαμβάνεται διαρκώς από τους Χριστιανούς μοναχούς. Είναι ένα είδος μάντρα παρόμοιο με αυτό που συναντούμε στους σούφι. Είμαι σίγουρος πως θα βρεις κι άλλα, όπως π.χ η κυκλική περιστροφή στα πλαίσια ενός χορού. Επίσης υπάρχουν χαρακτηριστικές κινήσεις σώματος που συνυπάρχουν και στους Χριστιανούς μοναχούς αλλά και στους Δερβίσηδες π.χ η ανοιχτή προς τα επάνω παλάμη του ενός χεριού και η ανοιχτή προς τα κάτω παλάμη του άλλου χεριού. Είναι συμβολισμός γείωσης - αν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτόν τον φυσικό όρο - της ενέργειας που λαμβάνεται εκ των άνω. Ο Δερβίσης γειώνει την ένεργεια που λαμβάνει, μετατρέποντας το σώμα του σε αγωγό ενέργειας. Κάτι ανάλογο έκανε και ο Χριστός όταν θεράπευε. Η ενέργεια στον Χριστιανισμό πέρνει άλλη έννοια και γίνεται "Θεία Χάρη" ή "χάρη εκ του Αγίου Πνεύματος". Κατ' ουσίαν όμως μιλάμε και στις δύο περιπτώσεις για "άνωθεν" ενέργεια / δύναμη.
• Χρησιμοποίησε αριθμολογία >
Αναφέρεις κάπου παραπάνω τα 99 επίθετα του Αλλάχ που αναφέρονται από τους Σούφι. Γιατί 99 και όχι 100 ; Γιατί 9 + 9 = 18 δηλ. 1 + 8 = 9, δηλ. μία μονάδα κάτω από το 10.
Το κοσμποσκοίνι των Χριστιανών μοναχών αποτελείται από 33 κόμπους. 3 * 33 = 99. Το 99 είναι πολλαπλάσιο του 33. [στοιχείο επανάληψης] Το 3 είναι ιερός αριθμός και εμφανίζεται και στο κοράνιο και στην Καινή Διαθήκη. Όλα αυτά είναι κοινά σημεία.
• Επίσης, αναζήτησε λέξεις (όπως π.χ ευλογία, διακονία) που χρησιμοποιούνται στον μοναχισμό των Ορθοδόξων και ερμηνεύονται ως άδεια και εργασία. Τέτοιες λέξεις που ερμηνεύονται κατ' αυτόν τον τρόπο υπάρχουν στον μοναχισμό των Σουφιστών και των Δερβίσηδων.
Ελπίζω να βοήθησα.
Edited by - zip on 31/10/2008 15:13:38
Για τα υπόλοιπα θα επανέλθω.
quote:
Πολλοὶ μοναχοὶ διὰ μέσου τῶν αἰώνων ἔπαθαν τὴν θέωσιν καὶ ἀξιώθηκαν τῆς θέας τοῦ Ἀκτίστου Φωτός. Ὀλίγοι ὅμως ὡμίλησαν γι᾿ αὐτήν.
Μου κάνει εντύπωση το ρήμα που χρησιμοποιείται εδώ. "Έπαθαν". Είναι πολύ σημαντικό. Δεν λέει "έφτασαν στην θέωση" αλλά "έπαθαν την θέωσιν". Γιατί νομίζετε πως χρησιμοποιείται αυτό το ρήμα, το παθαίνω δηλ. ;
παθαίνω [paθéno] -ομαι στη σημ. 3 P αόρ. έπαθα, απαρέμφ. πάθει, (παθ. μόνο στο ενεστ. θ.), μππ. (στη σημ. 1α) παθημένος : 1.(για πρόσ.) α. υφίσταμαι, δέχομαι κτ. κακό, επιζήμιο, δυσάρεστο: ~ μια συμφορά / μια ζημιά / ένα ατύχημα / μια καταστροφή. Πρόσεχε μην πάθεις κανένα κακό. Kαθυστέρησα, γιατί έπαθα ένα μικρό (τροχαίο) ατύχημα. Eυτυχώς κανείς από τους επιβάτες δεν έπαθε κάτι το σοβαρό. Έπαθε πολλά στη ζωή του, αλλά μυαλό δεν έβαλε. || (μππ.) για πρόσωπο που έχει πάθει πολλές και μεγάλες συμφορές, ατυχίες στη ζωή του: Παθημένη γυναίκα είναι, δεν τη λυπάσαι; (έκφρ.) την έπαθα ή την έπαθα σαν αγράμματος / σαν Xιώτης / χιώτικα κτλ., εξαπατήθηκα, ζημιώθηκα κτλ. από αφέλεια, επιπολαιότητα, απροσεξία κτλ.· ΣYN ΦP την πάτησα. είδα κι έπαθα, προσπάθησα πολύ, κοπίασα, ταλαιπωρήθηκα, βασανίστηκα: Eίδα κι έπαθα να τον πείσω. τα ΄θελες και τα ΄παθες ή ήθελές τα κι έπαθές τα, από δική σου υπαιτιότητα έπαθες. την έπαθα τη δουλειά, απέτυχα, έπαθα κτ. κακό, συνήθ. απροσδόκητο. καλά να πάθει, για να δηλωθεί χαιρέκακη ικανοποίηση, του άξιζε να πάθει. ~ πατατράκ*. ~ πλάκα* / την πλάκα της ζωής μου. || σε εκφορές που δηλώνουν έκπληξη, ξάφνιασμα όταν κάποιος συμπεριφέρεται διαφορετικά από τη συνήθειά του: Πώς το ΄παθες και μας χαιρέτησες;, ενώ ως τώρα δε χαιρετούσες. (και ως ειρ. σχολιασμός συνήθειας): Πείνασες; πώς το ΄παθες; β. προσβάλλομαι από πάθηση σωματική ή ψυχική: ~ γρίπη / τύφο / γάγγραινα. Έπαθε μελαγχολία / αμνησία. || Tι έπαθες / έπαθε και…, τι σου / του συμβαίνει και: Tι έπαθες και δε μιλάς; 2. (για πράγματα, μηχανισμούς, κατασκευές) υφίσταμαι βλάβη, ζημιά, φθορά, καταστροφή κτλ.: Kάτι έπαθε το αυτοκίνητο και δεν παίρνει μπρος. Mε το σεισμό πολλά παλιά κτίρια έπαθαν σοβαρές ζημιές. Δες τι έπαθε το φως και δεν ανάβει. ~ λάστιχο* και ως ΦP. 3. (παθ., προφ.) α. εξάπτομαι συναισθηματικά, κυριεύομαι από έντονο πάθος· παθιάζομαι, φανατίζομαι: Παθαίνεται όταν συζητά πολιτικά. β. παθιάζομαι, μερακλώνομαι: Παθαίνονταν σαν άκουγαν σκοπούς ανατολίτικους. [ελνστ. παθαίνω < μεταπλ. του αρχ. πάσχω με βάση το συνοπτ. θ. παθ- (π.χ. αόρ. ἔπαθον) κατά τα ρ. -αίνω (σύγκρ. και ελνστ. πανθάνω)]
Edited by - zip on 31/10/2008 18:22:19