- TAO MAO ΠΑΟ ΚΑΙ ΕΙΔΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Έπρεπε να σταυρωθεί για να δείξει κάποια πράγματα.
Είχε μια αποστόλη την οποία την γνώριζε πολύ όπως ήξερε πολύ καλά πως το μαρτύριο του θα ήταν ένα σημαντικό μήνυμα.
Πως θα ήταν σήμερα ο χριστιανισμός εάν ο Χριστός πέθαινε από βαθιά γεράματα;
Κατηγορούν και μισούν αυτούς που όπως είπα και πιο πριν έχουν ήδη συγχωρεθεί από τον διδάσκαλο τους.
Το θέμα όμως δεν είναι αν το ήθελε ή όχι το θέμα είναι η συγχώρεση και η άρνηση των χριστιανών να δεχτούν αυτή την συγχώρεση η οποία είναι η πράξη της διδασκαλίας του, αν αυτό δεν είναι η βλακεία της ανθρωπινης πιστης τότε τι είναι;
Οι Πολιτικαλικαντζαρια που φτιαχνει εξεδρες.
Έχουμε ένα κράτος το οποίο προσπαθεί να δείξει πως θέλει να βρεθεί μια λύση και να ικανοποίηση την εθνική περηφάνια των ελλήνων και ενώ παλεύει για το όνομα έχει αφήσει στο έλεος του θεού την γεωγραφική Μακεδονία και την Θράκη.
Το ότι σε νοιάζει πιο πολύ η ονομασία παρά οι κάτοικοι που ζουν στην περιοχή δεν σε κάνει βλάκα όμως κάνει βλάκες αυτούς που χειροκροτανε για το όνομα ενώ έχουν αφεθεί στην μοίρα τους.
Το παρήγορο είναι πως οι σκοπιανοί έχουν αποδειχτεί μεγαλύτεροι βλάκες και χώνονται βαθιά ενώ περιμένουν το δυνατό χέρι που θα τους βγάλει από τον βούρκο.
έζησε το ανθρώπινο πάθος για να μας δείξει ότι έπαθε και
σταυρωθηκε για μας, ώστε να εννήσουμε την μεγάλη του αγάπη
για το πλάσμα του, καθώς τυγχάνει κι ο Δημιουργός του κόσμου
και του ανθρώπου..
Ίσως σου διαφεύγουν πολλά γύρω από τον Χριστό, οπότε, δεν
ρίχνεις καμιά ματιά στην Καινή Διαθήκη πριν ξεκινήσεις
την επόμενη ανθρωπιστική σου εκστρατεία, καθώς μου μοιάζεις
για ανενημέρωτος...
Έθεσα και το ερώτημα ¨πως θα ήταν σήμερα ο χριστιανισμός αν δεν σταυρωνόταν ο Χριστός¨
Το θέμα είναι η σταύρωση ή το ότι οι άνθρωποι νομίζουν πως αντιπροσωπεύουν αυτό που δηλώνουν;
Χριστιανοί που δεν καταλαβαίνουν την βασική έννοια του χριστιανισμού είναι έτοιμοι να κατασπαράξουν οποίον αντιτίθεται στον χριστιανισμό ενώ οι ίδιοι αγνοούν τις βασικές αρχές του και ας έχουν περάσει την ζωή τους σε μοναστήρι.
Αυτή είναι η ουσία του θέματος που ξεκίνησα και όχι ο ανθρωπισμός.
ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΩΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΟΥΝ ΚΑΤΙ ΕΝΩ ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ.
Και σήμερα να γεννιόταν ο Χριστός πάλι θα τον σταύρωναν οι ίδιοι οι χριστιανοί.
Αυτοί που σταύρωσαν τον Χριστό πίστευαν στον ίδιο θεό που πιστεύουν οι χριστιανοί, τηρούσαν της ίδιες εντολές, διάβαζαν τον λόγο του ίδιου θεού που διαβάζουν οι χριστιανοί σήμερα.
Δεν είμαι ανθρωπιστής, για να γίνει κάποιος ανθρωπιστής πρέπει να διαβάσει την καινή διαθήκη;
Γιατί οι λάτρεις του ευγενικού αρχαίου ελληνικού πνεύματος γκαρίζουν σαν γαϊδουριά;
Γιατί οι χριστιανοί της αγάπης λιθοβολούν ότι τους ξινίζει;
Τα ερωτήματα είναι αμέτρητα και έχουν σχέση με την θρησκεία, πολιτικές πεποιθήσεις, σχολές, κρυφές γνώσεις και η ανθρώπινη βλακεία παντού.
Αφού με βρίσκεις ανημέρωτο μπορείς να με ενημερώσεις σε οποίο θέμα πιστεύεις πως είμαι ανημέρωτος, απλά θα ήθελα να μου πεις για πράγματα από την καθημερινή ζωή και όχι από κάποια σελίδα οποιασδήποτε διαθήκης γιατί αυτά που γράφουν τα ιερά βιβλία και τα αρχαία κείμενα δεν έχουν σχέση με τις πράξεις των ανθρώπων σε καθημερινές καταστάσεις.
Θα ζητήσω αυτό που δεν έχει ζητήσει κανένας μέχρι στιγμής στα θέματα που έχω διαβάσει και έχουν σχέση με την θρησκεία
Ζήτω να με ενημερώσεις για την θρησκεία σου, τι σε έκανε να στραφείς σε αυτήν, σε ενοχλούν οι άλλες θρησκείες και σε ενόχλει όταν κάποιος που έχει τα ίδια πιστεύω με εσένα λασπολόγη και κατηγορεί ανθρώπους με διαφορετικά πιστεύω; Χειρίζεσαι τις καταστάσεις όπως έχει ορίσει το πνεύμα της θρησκείας σου;
Το ίδιο θα ζητήσω και από όσους έχουν πάρει μέρος σε συζητήσεις θρησκευτικού χαρακτήρα, να μιλήσουν για τον εαυτό τους και όχι για τους άλλους.
πνεύμα επικοινωνίας στο νεότερο κείμενο σου και δεν μπορώ παρά
να συμφωνήσω στην προσπάθεια να υπάρξει εποικοδομητικότερος
διάλογος.
Ρωτάς τι με έκανε και στράφηκα προς την θρησκεία, γιατί τη
διάλεξα και αν κινούμαι σύμφωνα με αυτήν…
Λοιπόν φίλε μου, γύρισα με την θρησκεία, η οικογένεια μου,
δηλαδή με θαύμα αρχικά,πριν 38 χρόνια, όταν ήμουνα μικρός.
Ο πατέρας μου είχε καρκίνο κι ένα άλλο πρόβλημα με τη μέση
του και δεν έβλεπε προκοπή. Ένας βράδυ είδε την Αγία Ειρήνη
την Χρυσοβαλάντου στον ύπνο του, η οποία τον σταύρωσε στα
επίμαχα σημεία και του είπε: «Τώρα είσαι καλά, έχε όμως
υπόψην σου ότι εγώ είμαι με το παλιό…» Την άλλη μέρα ο
πατέρας μου ήταν καλά και φυσικά , ενδιαφέρθηκε, ρώτησε και
έπειτα γυρίσαμε με το παλιό ημερολόγιο, νεοημερολογίτες
όντες πριν. Εγώ προσωπικά, είδα στον χριστιανισμό, ότι τέτοιο
κλίμα αυταπάρνησης και αγάπης Θεού προς άνθρωπο, μόνο στον
Χριστό υπήρχε, αγάπησα την ανώτερη του υπόσταση και είδα ότι
δεν υπάρχει άλλος Θεός πλην Αυτού, καθώς είχα ασχοληθεί με
πολλές θρησκείες, όχι σαν οπαδός, αλλά διαβάζοντας κι
ερευνώντας περί πολλών.
Τέλος, είδα ότι μόνο μια θρησκεία υπάρχει κι οι άλλες είναι ανθρωποειδείς αντιγραφές της. Όλες οι θρησκείες; Μιλάνε για
τον ίδιο Θεό ή τον διάβολο και φυσικά για το πραγματικό μου
συμφέρον και με προτίμηση, διάλεξα τον χριστιανισμό.
Πιστεύω ότι με λίγα λόγια σου μετέφερα τι με έκανε χριστιανό.
Τώρα, όσον αφορά το ύφος του διαλόγου, δεν ευθύνομαι εγώ…
Συγνώμη για την άμυνα… Εδώ μέσα δέχτηκα τέτοιες επιθέσεις κι ειρωνείες περί της θρησκείας του χριστιανισμού, που χρησιμοποιώ
τις τεχνικές που βλέπω εδώ ως πιο διεδεδομένες…Σαφώς μπορώ και καλύτερα και κάνω με κάποιους συνομιλητές, αν θέλεις και με
σένα, φέρσου ανάλογα και θα με δεις…
Δεν περίμενα απαντήσειςγιατί πολύ απλά όλοι αυτοί οι καυγάδες που γίνονται εδώ μέσα περί πίστεων είναι τσαρλατανισμοι, ποιος έχει δίκαιο και ποιος όχιγια αυτό άλλωστε αναφέρουν ημερομηνίες και γεγονότα και όχι το νόημα της κάθε θρησκείας.
Στενόμυαλοι, τα άσχημα τα προκαλούν μεμονωμένα άτομα και όχι οι θρησκείες - ιδεολογιες
Όλα αυτά δείχνουν πως έχετε το ίδιο πνευματικό επίπεδο με τους τύπους που κυνηγάνε οποίον φοράει διαφορετικά χρώματα.
Μιας και ανέφερες τους παλαιοημερολογίτες έχω να πω πως υπάρχει σοβαρό πρόβλημα.
Με την απλοϊκή μου σκέψη εγώ βλέπω πως οι ορθόδοξοι δεν θέλουν να γιορτάζουν μαζί με τους καθολικούς και οι δυο μαζί δεν θέλουν να γιορτάζουν με τους εβραίους.
Το ποιος έχει δίκαιο δεν με απασχολειαπλα φαίνεται καθαρά πως οι πιστοί μιας θρησκείας όπως είναι ο χριστιανισμός που έχει σαν πρώτο μέλημα την αγάπη των ανθρώπων τρώγονται σαν τα σκυλιά και όλα τα αλλά περί παπικής και πατριαρχικής εξουσίας είναι δευτερεύοντα, όχι άσχετα γιατί δείχνουν την σκοπιμότητα που έχουν βάλει στην πίστη τους οι άνθρωποι.
Πάντως με παραξένεψε το σημείο που είπες
«Τώρα είσαι καλά, έχε όμως
υπόψην σου ότι εγώ είμαι με το παλιό…»
Μην τοςσυνδέεις υποχρεωτικά με την θρησκεία.¨΄Οπως μην συνδέεις
την αλήθεια της θρησκείς με την εκμετάλυση αυτής, όπως με τον υλιστή πάπα Ρώμης.
Το θέμα είναι μπορείς να δεις ότι υπάρχει κάτι πέρα από την ύλη;
Αν σε παραξένψε το "είμαι με το παλιό", φαντάσου πόσο τον πατέρα
μου... Αν ζητάς κάτι αληθινό, ψάξε τα θαύματα της πίστης, θα δεις κάτι πέραν της στείρας ύλης που ανυψώνει τον άνθρωπ. Περί αυτού
έπρεπε να ερευνά ο άνθρωπος κι όσι περί εξουσάις όπως ο Σίμων ο μάγος...
Πιστεύω πως καμία θρησκεία δεν επικροτεί τον φανατισμοαπλα οι άνθρωποι είναι ανάξιοι να το καταλάβουν.
Η εκμετάλλευση της θρησκείας είναι ο ευκολότερος δρόμος προς την εξουσία και η εξουσία έχει μυστικά γιαυτο και οι πόρτες είναι ανοιχτές μόνο για τους μυημένους – συνεταίρους.
Η ιατρική έχει σώσει πιιο πολλούς ανθρώπους από όσους έχουν σώσει τα θαύματα όμως κανένας δεν έτρεξε να λατρέψει τον παπανικολαου γιατί η ιατρική είναι κάτι δεδομενο, ανθρωπινο και δείχνει περιορισμένη ενώ το θαύμα δεν έχει όρια.
Οι δυνάμεις από το υπερπέραν μαγεύουν πολύ περισσότερο από το πιο επιδέξιο νυστέρι, ακόμα και στην περίπτωση που το νυστέρι το καθοδηγεί κάποιος Άλλος.
Άραγε οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να πιστεύουν όταν η ιατρική νικήσει την φθορά;
Μπορεί να ακουστεί ασέβεια και κάποιοι να το πάρουν στραβά όμως η ιατρική έχει ανάγκη από τα τάματα και όχι η εκκλησία γιατί στο κάτω είναι εντελώς ηλίθιο να θέλει κάποιος να εξαγοράσει το θαύμα με χρυσό.
Τέτοια φαινόμενα είναι πράξεις πανικού και η έλλειψη πίστης αναπληρώνεται με χρυσό και όλα αυτά μαζι είναι μια απόδειξη που κανένας δεν θέλει να δει.
Υπάρχουν άνθρωποι που θα κλείσουν την πόρτα ακόμα και στον αδερφό τους αν αυτος αρνηται να μπει στην ιδια κοινωνικη ομαδα όμως οι αυτοι οι ίδιοι άνθρωποι δεν θέλουν ούτε να το σκέφτονται πως κάποια στιγμή θα πεθάνουν και θα πάνε κοντά σε αυτό που λατρεύουν και προτιμούν να έχουν την πόρτα και κλειστή και να είναι ζωντανοί.
Θα πω κάτι που πολλοί θα το πάρουν στραβά
Όσοι πιστεύουν σε μια θρησκεία πιστεύουν και στην μεταθανάτια υπόσχεση που συνήθως δίνουν οι θρησκείες και ευχαριστούν τον θεό για την ευκαιρία που τους δίνει όμως όταν πλησιάζει το τέλος κανένας δεν θέλει μεταθανάτιες υποσχέσεις παρα μονο το θαύμα που θα τους κράτηση σε αυτόν τον μάταιο κόσμο, δεν θέλουν παράδεισο, δεν θέλουν ζωή χωρίς βάσανα.
Ζωή σε μας.
Edited by - happychappy on 14/05/2008 10:58:55
συνήθως δεν έχει τίποτα από τον αρτηριοσκληρωτισμο των ανθρώπων
που είναι φύσει ειδωλολάτρες....
Τώρα το ότι κανείς δεν θέλει να αφήσει τον ...μάταιο τούτο
κόσμο,αυτό δεν είναι αλήθεια... Περιπτώσεις αθρώπων που νεκραναστήθηκαν, αλλά και ατόμων που διηγούνται αστρικά
ταξίδια, λένε ότι όταν βγήκαν από το σώμα και το κοιτάξαν
μετά, ή ήταν να γυρίσουν, δεν θέλανε επ' ουδενί λόγω να επιστρέψουν... ψάξε το το θέμα αν δεν ξέρεις και θα δεις..
Όσο για το γιατί δεν τον αφήνουμε, είναι πολύ εύκολο:
Είναι η μοναδική ζωή που έχουμε ζήσει και κρατιόμαστε πάνω
της, φοβούμενοι την ανυπαρξία, καθώς η λογική μας μας λέει
ότι εδώ είναι η ζωή, άρα μετά... πάπαλα...
Αυτό που μας λείπει και ειδικά τώρα που ο άνθρωπος έχει μεγάλη πολιτισμική εξέλιξη, είναι η αντίληψη, κατανόηση του Θεού, το τι κάνουμε εδώ και που πάμε. Όταν γίνει αυτό θα πετύχουμε ότι
καλύτερο επιδιώκουμε κι αυτό δεν λέω ποιό είναι..
Είναι πεδίο έρευνας...
Έτσι, για τον Θεό των Αβρααμικών θρησκειών, δεν υπάρχει εξήγηση. Υπάρχει μονάχα παρεξήγηση....
quote:
Όσοι πιστεύουν σε μια θρησκεία πιστεύουν και στην μεταθανάτια υπόσχεση που συνήθως δίνουν οι θρησκείες και ευχαριστούν τον θεό για την ευκαιρία που τους δίνει όμως όταν πλησιάζει το τέλος κανένας δεν θέλει μεταθανάτιες υποσχέσεις παρα μονο το θαύμα που θα τους κράτηση σε αυτόν τον μάταιο κόσμο, δεν θέλουν παράδεισο, δεν θέλουν ζωή χωρίς βάσανα.
Θα συμφωνήσω με αυτό που λες αγαπητέ. Η ζωή είναι γλυκιά ακόμη και χωρίς ζάχαρη. Κι επειδή είναι τόσο γλυκιά ο άνθρωπος δεν θέλει να πεθάνει ποτέ. Ο συνδυασμός του τελευταίου με τον εγωισμό του ανθρωπου τον οδηγεί στο να κάνει όνειρα για προσωπική αθανασία ή μάλλον ακόμη χειρότερα να αποδέχεται υποσχέσεις προσωπικής αθανασίας ωσάν να μην βλέπει οτι κάθε τι που συντίθεται κάποια στιγμή αποσυντίθεται.
Και όπως έλεγε ο σοφός Επίκουρος:
"Ο θάνατος ουδέν προς ημάς, το γαρ διαλυθέν αναισθητεί, το δ' αναισθητούν ουδέν προς ημάς."
quote:
happychappy:
Μπορεί να ακουστεί ασέβεια και κάποιοι να το πάρουν στραβά όμως η ιατρική έχει ανάγκη από τα τάματα και όχι η εκκλησία γιατί στο κάτω είναι εντελώς ηλίθιο να θέλει κάποιος να εξαγοράσει το θαύμα με χρυσό.
Τέτοια φαινόμενα είναι πράξεις πανικού και η έλλειψη πίστης αναπληρώνεται με χρυσό και όλα αυτά μαζι είναι μια απόδειξη που κανένας δεν θέλει να δει.Υπάρχουν άνθρωποι που θα κλείσουν την πόρτα ακόμα και στον αδερφό τους αν αυτος αρνηται να μπει στην ιδια κοινωνικη ομαδα όμως οι αυτοι οι ίδιοι άνθρωποι δεν θέλουν ούτε να το σκέφτονται πως κάποια στιγμή θα πεθάνουν και θα πάνε κοντά σε αυτό που λατρεύουν και προτιμούν να έχουν την πόρτα και κλειστή και να είναι ζωντανοί.
Θα πω κάτι που πολλοί θα το πάρουν στραβά
Όσοι πιστεύουν σε μια θρησκεία πιστεύουν και στην μεταθανάτια υπόσχεση που συνήθως δίνουν οι θρησκείες και ευχαριστούν τον θεό για την ευκαιρία που τους δίνει όμως όταν πλησιάζει το τέλος κανένας δεν θέλει μεταθανάτιες υποσχέσεις παρα μονο το θαύμα που θα τους κράτηση σε αυτόν τον μάταιο κόσμο, δεν θέλουν παράδεισο, δεν θέλουν ζωή χωρίς βάσανα.
Ζωή σε μας.
H ζωή είναι γλυκιά! Δεν είναι η αίσθηση ότι πάει! πέθανες! και τι θα απογίνεις? γίνεσαι φουσκί!
Το βάζεις νομίζω σε λάθος βάση.
Εάν ήμουν μόνος στον κόσμο! (ορφανός, χωρίς παιδί-γυναίκα, αδέλφια και κολλητούς, ποσός θα με ενδιέφερε! εάν πέθαινα ή όχι!)
Τη στιγμή όμως που δε συμβαίνει κάτι τέτοιο! με νοιάζει και πολύ η ζωή! Δεν είναι ο φόβος για το άγνωστο! (υπάρχει δεν υπάρχει παράδεισος, αλλά η πραγματικότητα ότι χάνεις αγαπημένα σου πρόσωπα!)
Τώρα αυτό που γράφεις με τα τάματα, για εξαγορά! των θαυμάτων! είσαι λάθος. Οι πιστοί κάνουν τάματα στη σκέψη τους! Όταν πραγματοποιηθεί το θαύμα! δεν τρέχουν να το αγοράσουν! ήδη το έχουν! ούτε τρέχουν να πραγματοποιήσουν το τάμα! για να μη τους πάρει ο Θεός πίσω το θαύμα! Τρέχουη από ευγνωμοσύνη! από <<φιλότιμο>> να στο πω ποιο απλά!
Και γω έκανα τάμα κάποτε! και το πραγματοποίησα μόλις πραγματοποιήθηκε η παράκληση μου! <<Ζητείτε>> είπε ο Κύριος και θα σας δώσω! Όταν λοιπόν πήγα και πραγματοποίησα το τάμα μου! αυτό τουλάχιστον που σκεφτόμουν ήταν να μη βγω ψεύτης και να πραγματοποιήσω την υπόσχεσή μου!.
Είναι κάτι που δεν μπορούν να καταλάβουν όσοι δεν πιστεύουν. Αυτοί βλέπουν μια εικόνα, μια ζωγραφιά! γύρω γύρω με ξύλο! Οι πιστοί βλέπουν έναν άγιο! τον Χριστό! και την Παναγία αυτοπροσώπως.
Ο ψεύτης κι ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται!
Edited by - europaios2 on 16/05/2008 14:19:05
Γαλάνη Δήμητρα
.
Αυτός που ξέμεινε εδώ, θα ξαναρθεί με τον καιρό
να τον πληγώσεις
.
Φίλοι κι εχθροί θα τον ζητούν, κατάματα θα σε κοιτούν
Μη με προδώσεις
.
Ψέματα οι ψεύτες θα σου πουν, στα όνειρά σου για να μπουν
θα το πληρώσεις
.
Ρίξε τον ήλιο απ' τα κλαδιά, στον κόρφο κρύψε τα καρφιά
Μη με προδώσεις
.
Απλώνει η νύχτα τη βροχή, μαζί ξεμάκραινες κι εσύ
Θα μετανιώσεις
.
Αν βρεις στο δρόμο νικητές, φωτιά, τσεκούρι και ληστές
Μη με προδώσεις
Alatariel
πολλές φορές το Φως είναι
πιο απειλητικό απ' το σκοτάδι
Θέλω μια νύχτα σκοτεινή αέρας να γινώ
να τρέξω πίσω μες τη θύμησή μου
Θέλω ν' ανάψω μια φωτιά, να κάψω πριν χαθώ
τα παραμύθια που πίστεψε η ζωή μου
Σαν άρχοντας αλλoτινός καλπάζοντας να βγώ
στου γέρικου αλόγου μου τη ράχη
το μαγικό καθρέφτη μου έχω πάψει να κοιτώ
αφού μου δείχνει ακόμα την αγάπη
Κι αν με νικήσει το θεριό, ποια κόρη θα με κλάψει
σ’ ό,τι αγάπησα θα ζω, δρόμους που πέρασα περνώ
σ’ ένα ταξίδι αλλοτινό, ταξίδι είν’ η αγάπη
ταξίδι είν’ η αγάπη
Εϊ –α εϊ-α ι-ω, Εϊ –α εϊ-α ι-ω
Εϊ –α εϊ-α ι-ω, Εϊ –α εϊ-α ι-ω
Αφήνω το τραγούδι μου βαριά κληρονομιά
σ’ εσάς που προσκυνάτε την αγάπη
κι ας είν’ στο παραμύθι μου τα πάντα αληθινά
μια ωραία κοιμωμένη είν’ η αγάπη
Κι όταν ξυπνήσει θα τη δεις, μα μη τη περιμένεις
απ’ την ανέμη αν τρυπηθείς, κι απ’ το φιλί αν κοιμηθείς
κι απ’ την αγάπη αν κρυφτείς, έτσι κι αλλιώς πεθαίνεις
έτσι κι αλλιώς πεθαίνεις
Εϊ –α εϊ-α ι-ω, Εϊ –α εϊ-α ι-ω
Εϊ –α εϊ-α ι-ω, Εϊ –α εϊ-α ι-ω
Παραμύθι της αγάπης ~ Μονεμβασιώτης Γιώργος
.
.
.
The She Mantis...
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
Θέλω να πω ένα τραγούδι δίχως όνομα
να ψάξω μέσα μου στο χρόνο να χαθώ
να πλέξω νότες τα στιχάκια τα επόμενα
να τα βουτήξω στης καρδιάς σας το βυθό
Να σας μιλήσω για τα χρόνια που περάσανε
για την αγάπη που περίμενα να ‘ρθει
για τα όνειρα που ξεχαστήκαν και γεράσανε
για της ψυχής που ακόμα καίει το κερί
Θα ‘θελα τόσα να σας πω
μα είν’ το τραγούδι μου μικρό και δεν μπορώ
φτιάχνουν οι σκέψεις μου ιστό
οι λέξεις γόρδιο δεσμό
και να τον λύσω δεν μπορώ
Μέσα στα μάτια σας μικραίνει η απόσταση
και βρίσκω δρόμους για να έρθω πιο κοντά
όλους τους φόβους μου που έχουν πια υπόσταση
θέλω να ρίξω εδώ στα πόδια σας μπροστά
Να σ’ αγαπώ και να σε νοιάζομαι τι το ‘θελα
να σε προσμένω απ’ το βράδυ ως το πρωί
και να περάσει η ζωή μου έτσι ανώφελα
για να μου δώσεις μια κουβέντα σου μισή
Θα ‘θελα τόσα να σας πω
μα είν’ το τραγούδι μου μικρό και δεν μπορώ
φτιάχνουν οι σκέψεις μου ιστό
οι λέξεις γόρδιο δεσμό
και να τον λύσω δεν μπορώ
Εγώ μικρός ονειρευόμουνα τη θάλασσα
πάνω στα κύματα μια μέρα να ριχτώ
κι έγινε ο πόνος μου καράβι και σαλπάρισα
σ’ ένα ταξίδι που δεν έχει γυρισμό
κι ακόμα ψάχνω τη στεριά να βρω
Μικρό τραγούδι ~ De Facto
.
.
.
The She Mantis... end of part II
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
This is the end, my only friend, the end
Of our elaborate plans, the end
Of everything that stands, the end
No safety or surprise, the end
I'll never look into your eyes
Again
Can you picture what will be
So limitless and free
Desperately in need
Of some stranger's hand
In a desperate land
Lost in a Roman wilderness of pain
And all the children are insane
All the children are insane
Waiting for the summer rain
There's danger on the edge of town
Ride the king's highway, baby
Weird seems inside the gold mine
Ride the highway west, baby
Ride the snake
Ride the snake, to the lake, the ancient lake, baby
The snake is long seven miles
Ride the snake
He is old and his skin is cold
The West is the best
The West is the best
Get here and we'll do the rest
The blue bus is calling us
The blue bus is calling us
Driver, where you taking us
The killer awoke before dawn
He put his boots on
He took a face from the ancient gallery
And he walked on down the hall
He went to the room where his sister lived
And then he paid a visit to his brother
And then he walked on down the hall
And he came to a door,and he looked inside
"Father?" - "Yes, son?" - "I want to kill you,
Mother, I want to..."
Come on, baby, take a chance with us
Come on, baby, take a chance with us
And meet me at the back of the blue bus
(Blue bus still now...
Come on, girl)
This is the end, beautiful friend
This is the end, my only friend, the end
It hurts to set you free
But you'll never follow me
The end of laughter and soft lies
The end of night we tried to die
This is the end
Λοιπόν... Aκόμη ένας κύκλος ολοκληρώθηκε. Πάμε γι' άλλα.
Xαιρετίζω, φυσικά, την πρωτοβουλία της Mantis να ανοίξει το vol -3-
Aν και σε ένα τέτοιο topic δεν χρειάζονται κουβέντες, επιτρέψτε μου μια δική μου προσέγγιση στη μουσική.
Η μουσική είναι ένα ταξίδι από νησί σε νησί, στο οποίο προσπαθούμε να περάσουμε ανάμεσα από σκοπέλους και υφάλους αλλά και με τη δυνατότητα να επισκεφτούμε τα αξιοθέατα. Αυτό ισχύει και για τον δημιουργό και για τον ακροατή. O δημιουργός προσπαθεί να περάσει τους υφάλους και τους σκοπέλους προσπαθώντας να υλοποιήσει το εσωτερικό του όραμα, ενώ ο ακροατής προσπαθεί να μπει στο μυαλό του δημιουργού και να αναπλάσει τις προθέσεις του ενώ ακούει μια συνεχή ροή από νότες.
Μια μουσική σύνθεση μπορεί να υποκινήσει ή ακόμη και να δημιουργήσει τα πιο ακραία μας συναισθήματα. O ανθρώπινος ψυχικός κόσμος μπορεί να επαναδημιουργηθεί με της δύναμη της μουσικής. Αυτό, βεβαίως, δεν είναι ένας επιστημονικός ορισμός, αλλά παρ' όλα αυτά, η δύναμη της μουσικής και η βαθύτερη ουσία της είναι πάρα πολύ σημαντική.
Kλείνοντας, λοιπόν, το vol -2-, αφιερώνω σε όλους (ακόμη και σ' αυτούς που λοιδωρούν και χλευάζουν αυτά τα «αχλαδοτυρικά» topics) μια φράση που άκουσα πρόσφατα και μου άρεσε:
«Ο Θεός χαίρεται όταν εργάζομαι. Oταν τραγουδώ μ' αγαπάει»
Η συνέχεια στο εξίσου εμπνευσμένο:
ΣΙΓΟΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΟΛΗ ΜΕΡΑ - vol 3 -
κλικ me 
Ποτέ μην δεχτείς τα σύνορα του ανθρώπου!
Να σπας τα σύνορα! Ν'αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου!
Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!