- Βιασμός Ελλάδας και Ελληνισμού - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

quote:

---

Μα τι λέτε περί ελληνικής φυλής, Έλληνες είναι όχι αυτοί στην καταγωγή, αλλά αυτοί που έχουν Ελληνική Παιδεία ! Αυτοί που επικαλούνται τα λόγια αυτά του Ισοκράτη, για να στηρίξουν τέτοιους συλλογισμούς, είτε είναι αμόρφωτοι, είτε σκοπίμως διαστρεβλώνουν τη Σκέψη και το Πνεύμα του Μεγάλου αυτού Έλληνος.

---

quote:

---

Είμαι υπέρ της διατήρησης των εθνών μέσα στο σύγχρονο κόσμο και είναι πασιφανής η προσπάθεια που γίνεται να αμβλυνθούν οι εθνικές διαφορές με στόχο έναν ομοιόμορφο κόσμο που φυσικά θα εξουσιάζεται πιο εύκολα. Όμως πιστεύεις ότι τα διάφορα έθνη δεν μπορούν να συνυπάρξουν αρμονικά και να οδηγηθούν στη σύνθεση και στη δημιουργία πολιτισμού;

---

"Ειμαστε μικροί Ουρανοί
Ανθρώπινοι πλανήτες σε γιορτή "

Μπορει τα πρωτογενη σπερματα του αναρχισμου να εντοπιζονται στο Ζηνωνα και στους Στωικους,ομως Αναρχισμος και Ελληνισμος, ειναι καθετα αντιθετα.Ο Ελληνισμος ειναι κοσμοθεωρια-ΟΧΙ ΔΟΓΜΑ-που σκοπο του εχει, μεσα απο την παιδεια και τη γνωση, να απελευθερωσει τον ανθρωπο απο τις δυσειδαιμονιες και τον σκοταδισμο και να εξελιξει τον ανθρωπο, συμπλεοντας με το συμπαντικο νομο, αποσκοπωντας στην εδραιωση ανθρωπιστικων κοινωνιων. Παντα ομως σεβομενος το δικαιωμα του καθε ανθρωπου να επιλεγει την κοινωνικη του οργανωση.
• Ο Ελληνισμος προαγει την ομαλη μετεξελιξη των κοινωνιων, με γνωμονα την αρχη της Ελευθεριας- της ελευθερης επιλογης- και των δημοκρατικων διεργασιων.
• Αντιθετα, ο Αναρχισμος εκφραζει την ΠΙΣΤΗ στη ΒΙΑΙΗ και ξαφνικη μεταμορφωση της κοινωνιας.

• Οχι οτι ο Αναρχισμος στερειται λογικης, μαλλιστα θα μπορουσαμε να πουμε οτι ο Αναρχισμος ειναι ενα κραμα ΠΙΣΤΗΣ και ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΥ. Απο τη μια μερια ειναι κληρονομοι των ουτοπικων χιλιαστικων κινηματων που ευαγγελιζονται οτι μεσα απο μια μεγαλη καταστροφη θα αναγεννηθει η τελεια κοινωνια και απο την αλλη, δειχνουν εμπιστοσυηνη στην ορθη λογικη και κριτικη των ανθρωπων και στην ικανοτητα για βελτιωση.
• Ειναι οι ανθρωποι που εξωθουν την πιστη τους στη λογικη, στη προοδο και στην πειθω, μεχρι τα εσχατα ορια της λογικης.
• Ο Αναρχισμος, με την πρωταρχικη του σημασια,ειναι τοσο πιστη,που θα μπορουσε να εκφραστει με θρησκευτικους ορους, οσο και ορθολογικη φιλοσοφια. Με αποτελεσμα, πολλες απο τις αντιφασεις και ασυμφωνιες του, να οφειλονται σ' αυτα τα δυο ακρα.

• Δεν βλαπτει καθολου ομως να γνωριζουμε την ιστορια του αναρχισμου και, διδασκομενοι απο αυτην, να βλεπουμε και τα αδιεξοδα οπου καταληγει ο Αναρχισμος.
• Η μοναδικη εποχη , οπου οι αναρχικοι εγιναν κυβερνηση, ηταν στην Ισπανια πριν το Φρανκο. Ειναι προσφατα τα γεγονοτα και καταγραφηκαν απο ολες τις πλευρες,αρα αρκετα αντικειμενικα.
• Πολιτικα συστηματα -φαινομενικα τελεια- η θεωρητικη σκεψη συνελαβε πολλα. Η Πολιτεια του Πλατωνα, φανταζει σαν ενα πρωτοποριακο συστημα, αλλα στη μερικη εφαρμογη του απο τον Διονυσιο τον Β' των Συρρακουσων, απετυχε παταγωδως, σε βαθμο μαλλιστα να δημιουργησει εντονη αντιπαλοτητα αναμεσα στον Πλατωνα και το Διονυσιο. [/*]

quote:

---

"οσοι δεν ειναι μαζι μας, ειναι εναντιον μας. Ειναι τρομοκρατες, φασιστες, αντιδραστικοι".

---

"Ειμαστε μικροί Ουρανοί
Ανθρώπινοι πλανήτες σε γιορτή "

quote:

---

Στόχος μας πρέπει να είναι η στήριξη της Ελληνικής Γλώσσας και η χαλύβδωση της Ελληνικής παιδείας με τη βοήθεια της Ελληνορθόδοξης παράδοσης, με άλλα λόγια η αναγέννηση του Ελληνικού Πολιτισμού.

---

O αναζητών
Apostolos

Απλώς ήθελα να ξεκαθαρίσω το ζήτημα του Ισοκράτους και την γνωστή πλέον ρήση του – μόνο αυτή γνωρίζουν οι δήθεν ερμηνευτές – που χρησιμοποιούν οι διεθνιστές διαφόρων τύπων, για να μας πούν ότι οι Έλληνες ήσαν «πολυπολιτισμικοί» και «αντιρατσιστές»!!! Αν κάποιοι εδώ μέσα δεν μπορούν να καταλάβουν τί είπε ο Ισοκράτης, αν δεν μπορούν να καταλάβουν τον αρχαίο Ελληνισμό, τον οποίο ευνουχίζουν σύμφωνα με τις «πολυπολιτισμικές» τους ορέξεις, αυτό είναι άλλο θέμα. Η Ιστορία φυσικά θα τους διαψεύδει, αλλά πόσοι έχουν το σθένος να την διαβάσουν ;

Κάποιοι σήμερα επιθυμούν την άμβλυνση των φυσικών φυλετικών αντιστάσεων της Φυλής μας και τη βιολογική νόθευση του Εθνους μας, με την προώθηση της φυλετικής επιμειξίας. Με δόγματα μια δήθεν «ισότητα», έναν δήθεν ψευτοανθρωπισμό, επιθυμούν μια πολυφυλετική κοινωνία με μικτά ζευγάρια και με συμπλέγματα κατωτερότητος (!) στις συνειδήσεις μας ...

Και είναι αστείο να βλέπεις κάποιους γραφικούς να αφρίζουν για τη διάσωση κάποιων απομονωμένων φυλών ιθαγενών (ανα την υφήλιο) που κινδυνεύουν με αφανισμό – στα πλαίσια μιας μυωπικης ευαισθησίας – και την ίδια στιγμή να αδιαφορούν για τη δική μας βιολογική ύπαρξη !!! Αυτό το ανεξήγητο σύνδρομο φυλετικής αυτοκτονίας χαρακτηρίζει όχι μόνο το λαό μας, αλλά και άλλους ευρωπαϊκούς λαούς, με πολύ περισσότερη ένταση και μεγαλύτερη έκταση κατά την τελευταία δεκαετία ( στα χρόνια δηλ. της ακάθεκτης επέλασης του οδοστρωτήρος που λέγεται «παγκοσμιοποίηση»).

Με διάφορα καινοφανή - αν και κενά περιεχομένου – «αντιρατσιστικά» ιδεολογήματα, εξαπλώνεται ένα είδος μαζικής ψυχώσεως , μια επιδιωκόμενη βιολογική και πολιτισμική αυτοκατάργηση των Ευρωπαϊκών Εθνών! Πρόκειται δηλαδή για ένα φρικτό έγκλημα που αποσκοπεί στην καταστολή και αδρανοποίηση των φυσικών ενστίγκτων φυλετικής αυτοσυντηρήσεως , στην εξουδετέρωση της φυλετικής αυτοεκτιμήσεως , στην κατάργηση της εθνοφυλετικής συνειδήσεως και στην ταπείνωση κάθε εναπομείναντος ίχνους φυλετικής υπερηφάνειας!

Την ίδια στιγμή έχουμε έναν τρομερό ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ – ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΑΡΑΣΜΟ. Υπογεννητικότητα και γήρανση των Ευρωπαϊκών λαών, μαλθακότητα και νοσηρότητα, αποξένωση από τη φυσική ζωή και τη σκληραγωγία, φυσική κατάπτωση ( ναρκωτικά, αλκοολισμός κλπ), βιολογική αποδυνάμωση και λόγω ανθυγιεινής διατροφής. Συγχρόνως γίνεται και το πάν για μια ψυχοπνευματική αλλοτρίωση με την κυριαρχία υποκουλτούρας και νόθων αντι – προτύπων! Όλοι αυτοί οι παράγοντες καταφέρνουν να αποδυναμώσουν την άμυνα της Φυλής απέναντι στη δημογραφική έκρηξη του τρίτου κόσμου, που επελαύνουν ως λαθρομετανάστες στις χώρες μας και καταλαμβάνουν τη Γή μας! Η υπόσκαψη της εθνοφυλετικής μας ταυτότητος και η επιβολή του πολυπολιτισμικού μοντέλου, μετατρέπει σταδιακώς την Πατρίδα μας , από εθνικό κράτος σε κράτος μιγάδων!

Δυστυχώς η πρόσφατη απογραφή του Ελληνικού πληθυσμού επαλήθευσε και τις πιο δυσοίωνες εκτιμήσεις. Στο διάστημα αυτό η Τουρκία αύξησε τον πληθυσμό της σε 71 εκατομμύρια (από 54 που ήταν πριν μιά δεκαετία!), έχοντας το 40% του πληθυσμού της σε ηλικία κάτω των 15 ετών !!! Κι εμείς δεχόμαστε καθημερινές πληθυσμιακές μεταγγίσεις από τη Μέση Ανατολή, οι οποίες εντείνονται συνεχώς. Βέβαια δεν φαίνεται να προκαλεί το γεγονός αυτό, το αναμενόμενο σοκ που θα έπρεπε, στους νεοέλληνες, προφανώς λόγω του θλιβερού εκγυφτισμού και των ιδίων των νεοελλήνων, από την υποκουλτούρα (τσιφτετέλια, αμανέδες,σκυλάδικα), που έχει καλύψει τα πάντα ...

Η μόνη ίσως ελπίδα είναι η πανευρωπαϊκή συνεργασία φορέων που συνδέοντας την κοινή Ευρωπαϊκή καταγωγή με το απόσταγμα του ευρωπαϊκού πολιτισμού – όπως αυτός εκφράστηκε στο ιστορικό γίγνεσθαι – να επιχειρήσουν ένα ρεύμα αντιστάσεως και αμφισβητήσεως της «παγκοσμιοποίησης», προτείνοντας την προσήλωση στις διαχρονικές αξίες των Ευρωπαϊκών Εθνών, για την προάσπιση της υπάρξεώς τους!

«Η ΡΑΤΣΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΩΜΑ, ΤΟ ΤΩΡΙΝΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΥΜΕΝΟ»

ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ - ΑΣΚΗΤΙΚΗ

• Χουαν Πεϊρο :Υπουργος Βιομηχανιας
• Χουαν Λοπεζ Σαντσεζ:Υπουργος εμποριου
• Γκαρθια Ολιβερ: Υπουργος Δικαιοσυνης

• Φεντερικα Μοντσενυ (Ουραλες): Υπουργος Υγειας
• Η κυβερνηση διαλυθηκε τον Ιουνιο του 1937
• Στο λιγο καιρο που ηταν κυβερνηση, πετυχαν να περασουν αρκετα φιλολαϊκα μετρα..

Γιατί το ΕοΝ, μου φαίνεται σαν...Ε.Ο.Ν. ;

Παρμενίωνα...

quote:

---

Η μόνη ίσως ελπίδα είναι η πανευρωπαϊκή συνεργασία φορέων που συνδέοντας την κοινή Ευρωπαϊκή καταγωγή με το απόσταγμα του ευρωπαϊκού πολιτισμού – όπως αυτός εκφράστηκε στο ιστορικό γίγνεσθαι – να επιχειρήσουν ένα ρεύμα αντιστάσεως και αμφισβητήσεως της «παγκοσμιοποίησης», προτείνοντας την προσήλωση στις διαχρονικές αξίες των Ευρωπαϊκών Εθνών, για την προάσπιση της υπάρξεώς τους!

---

"Ειμαστε μικροί Ουρανοί
Ανθρώπινοι πλανήτες σε γιορτή "

quote:

---

Γιατί το ΕοΝ, μου φαίνεται σαν...Ε.Ο.Ν. ;

---

"Μαθαίνω ελεύθερα να ανασαίνω..."

Ερώτηση – Γιατί αφού όλοι είμαστε ίσοι , δεν έγινε το αντίθετο;

Η αναζήτηση παρόμοιου θέματος στο παρόν forum ανέσυρε ένα αποτέλεσμα με τον τίτλο "Επιστήμη-Θρησκεία: πού συγκλίνουν;" το οποίο δημιουργήθηκε από το μέλος "Amazona" και διαπραγματεύεται ένα δογματικό θέμα του Τορά και τη συμφωνία του με την επιστήμη.

Το περιεχόμενο του παρόντος θέματος αφορά τις σχέσεις της επιστήμης με τη θρησκεία γενικά καθώς και τις αιτίες (και ίσως τα αποτελέσματα) της σύγκρουσής τους και της προσπάθειας "σφετερισμού" των πεδίων της μιας από την άλλη.

Δηλώνω δε υπεύθυνα ότι το παρόν θέμα δεν παραβιάζει καμία από τις αρχές του forum ούτε αυτές (τις αρχές) που αναφέρονται στο μήνυμα "περί απενεργοποίησης θεμάτων". Εάν παρ'όλα αυτά το θέμα θεωρηθεί αντεθνικό, ανήθικο, επικίνδυνο για την εθνική ασφάλεια ή την ασφάλεια των πτήσεων παρακαλώ να απενεργοποιηθεί χωρίς περαιτέρω σχόλια ή δικαιολογίες.

A. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Στον τίτλο του παρόντος "Επιστήμη και θρησκεία" θα μπορούσε να προστεθεί το ερώτημα "βίοι αντίθετοι;". Πιστεύω όμως πως μια τέτοια προσθήκη θα ήταν μάλλον αδόκιμη, καθώς οι δύο αυτές έννοιες δεν είναι αντίθετες. Οι αντίθετες δυνάμεις βρίσκονται πάντα στο ίδιο επίπεδο κι έχουν κοινό σημείο εφαρμογής και αντίθετη φορά. Η επιστήμη και η θρησκεία όμως βρίσκονται σε τελείως διαφορετικά επίπεδα τα οποία φαίνεται να μην έχουν κανένα κοινό σημείο και άρα οι έννοιες αυτές ούτε αντίθετες είναι ούτε συμπίπτουν, ούτε τέμνονται. Απλά συνυπάρχουν.

B. ΕΝΝΟΙΕΣ, ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ

α. Η θρησκεία

Η διαφορά της θρησκείας με την επιστήμη οφείλεται αρχικά σ'αυτήν την ίδια τη φύση τους.

Η θρησκεία δεν ασχολείται με τα θέματα του φυσικού κόσμου. Την ενδιαφέρουν τα "μετά τα φυσικά". Δεν προσπαθεί να ερμηνεύσει το φυσικό κόσμο - τις αιτιώδεις σχέσεις και τα αποτελέσματά του - και εστιάζεται κυρίως σε φιλοσοφικά ερωτήματα και (ενίοτε) σε κοινωνιολογικές προσεγγίσεις. Είναι μάλλον χαλαρή στα δόγματα ή θεωρίες της, με την έννοια της απουσίας ανάγκης αυστηρής απόδειξης των λεγομένων της. Δεν την ενδιαφέρει και δεν μπορεί να αποδείξει τίποτε. Το σύνολο των "αποδείξεων" της κάθε θρησκείας περιέχονται συνήθως στη φράση "Έτσι είναι γιατί έτσι το είπε ο Θεός", όπου η λέξη "θεός" αντικαθίσταται πολλές φορές από το όνομα του ιδρυτή της θρησκείας ή του νόμιμου εκπροσώπου του επί της γης.

Η θρησκεία συχνά είναι κοσμοθεωρία, χωρίς όμως αυτό να αποτελεί ικανή και αναγκαία συνθήκη για την ύπαρξή της. Θεωρεί συνήθως πως κατέχει τη μοναδική αλήθεια η οποία της δόθηκε εξ αποκαλύψεως από τον ίδιο το Θεό (Ιουδαϊσμός), το γιό του (Χριστιανισμός), κάποιον προφήτη των προηγουμένων (Ισλάμ) ή κάποιο "φωτισμένο". Σήμερα υπολογίζεται πως στη γη κυκλοφορούν λίγο περισσότερες από 4.200 "μοναδικές αλήθειες", κάθε μια από τις οποίες κατέχει όλες τις απαντήσεις που άπτονται των μεταφυσικών ανησυχιών του ανθρώπου.

Επειδή κάθε μία από τις 4.200 καταγεγραμμένες θρησκείες θεωρεί πως κατέχει τη μοναδική αλήθεια, είναι φυσικό να θεωρεί τους αλλόδοξους "αιρετικούς" και να προβλέπει κάποια επίγεια, επουράνια ή άλλης διάστασης τιμωρία γι'αυτούς, με χρονικό ορίζοντα από την επόμενη μέρα μέχρι το άπειρο. Ταυτόχρονα διατηρεί για τους "πιστούς" της την υπόσχεση μιας επιβράβευσης η οποία κυμαίνεται σε ποιότητα, ποσότητα και ποικιλία, ανάλογα με τις αρχές της και τις προσδοκίες των πιστών.

Πολλές απ'αυτές και ειδικά οι Αβραμικές θρησκείες, απευθύνονται στα πρωτόγονα συναισθήματα των ανθρώπων που είναι ο φόβος για το άγνωστο, αν και σήμερα μεγάλο κομμάτι από το "άγνωστο" αυτό έχει εξηγηθεί επαρκώς. Απαιτούν συνήθως μία άνευ αντιλόγου τυφλή υπακοή, ακόμη κι αν αυτή έρχεται σε σύγκρουση με τη γνώση και την κοινή λογική. Η φράση του Ι.Χρυσοστόμου "Προτιμώ να πλανώμαι μετά της εκκλησίας παρά να ορθοφρονώ μόνος μου" είναι ίσως ενδεικτική της σχέσης πιστού και θρησκείας. Η υπακοή αυτή βασίζεται αναγκαστικά στην πίστη και ενίοτε στην ευπιστία των ανθρώπων προς ό,τι θεωρείται δόγμα, αφήνοντας τη λογική, τη γνώση και αυτήν ακόμη την ανθρώπινη εμπειρία έξω από τη διαδικασία αυτή.

β. Η επιστήμη

Η επιστήμη από την άλλη είναι μία πανανθρώπινη έννοια με αυστηρά οριοθετημένους κανόνες (που είναι αποτέλεσμα παγκόσμιας συναίνεσης), μεθόδους, αρχές, σύστημα αξιολόγησης και (ανελαστική) ηθική. Βασίζεται πάνω στη γνώση και μόνο, χωρίς να δίνει απαντήσεις διαισθητικά. Προσπαθεί να ερμηνεύσει το φυσικό κόσμο και να βρει απαντήσεις για το "πώς" και το "πότε", το "γιατί" και το "εάν" και οι απαντήσεις αυτές πρέπει να είναι επαρκώς αιτιολογημένες και αρκούντως αποδεδειγμένες. Απορρίπτει a priori την έννοια του δόγματος (τόσο με την σημασία της αξιωματικής αλήθειας όσο και μ'αυτήν της χρονικής ισχύος της αλήθειας αυτής) και συχνά αυτοαναιρείται και αναβαθμίζεται καθώς η νέα γνώση αντικαθιστά την παλιά.

Οτιδήποτε πρεσβεύει πρέπει όχι μόνο να έχει αποδειχτεί αλλά θα πρέπει να ισχύει (τουλάχιστον στις θετικές και εφαρμοσμένες επιστήμες) η έννοια της επαναληψιμότητας ώστε η επιστημονική γνώση αυτή να θεωρηθεί πρώτα "γνώση" και κατόπιν "επιστημονική". Σε αντίθετη περίπτωση παραμένει ανίσχυρη και μη εγκυροποιημένη "άποψη". Οι μηχανισμοί αυτοί καθιστούν την επιστημονική γνώση αλλά και την εγκυρότητά της πανανθρώπινη. Κινητήρια δύναμη της επιστήμης είναι ο ανθρώπινος νους και κεντρική ιδέα της ο άνθρωπος.

Γ. Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ

Εξ ορισμού δεν θα έπρεπε να υπάρχει σύγκρουση επιστήμης και θρησκείας λόγω του διαφορετικού πεδίου της κάθε μιας. Στην προσπάθεια της όμως η θρησκεία να επιβιώσει, έρχεται αναγκαστικά σε σύγκρουση με την επιστήμη και μάλιστα σε πολλαπλά επίπεδα. Οι συγκρούσεις αυτές είναι τόσο ενδογενείς όσο και εξωγενείς.

Η ενδογενής σύγκρουση αρχίζει από τη στιγμή που το δόγμα υφίσταται κριτική. Προκειμένου λοιπόν να παρουσιαστούν οι όποιες μυθολογίες, δοξασίες ή φαντασιώσεις ως πραγματικά γεγονότα - προς επίρρωση του δόγματος - αναζητείται η εγνωσμένης εγκυρότητας επιστήμη η οποία καλείται να εξηγήσει τα ανεξήγητα. Το αποτέλεσμα είναι συνήθως κωμικό, καθώς σύμφωνα με την "επιστημονική" ερμηνεία της Βίβλου ο κόσμος έχει ηλικία το πολύ 10.000 ετών αντί των 4.500.000.000 ετών που απέδειξε η επιστήμη, το φως δημιουργήθηκε πριν από την πηγή του, η προσευχή είναι καλύτερη μέθοδος ίασης από την ιατρική και υπήρχε όντως μια πόλη Ναζαρέτ για την οποία η παγκόσμια αρχαιολογία διαθέτει μια ολόλευκη σελίδα.

Η στάση αυτή της θρησκείας (της παρουσίασης συμβολικών μύθων ως πραγματικά γεγονότα) οδηγεί σε εξωγενείς συγκρούσεις με την επιστήμη, όταν η τελευταία καταλήγει σε συμπεράσματα που δεν προβλέπονται από τα "ιερά βιβλία" ή δεν συμπλέουν μ'αυτά. Η αντίδραση αυτή μπορεί να κυμαίνεται από την ολική άρνηση της επιστημονικής γνώσης και την καταδίκη των επιστημόνων (κάψιμο του Τζ. Μπρούνο, δίκη του Γαλιλαίου, διώξεις κατά των Ελλήνων φιλοσόφων, δίκες εναντίον δασκάλων που διδάσκουν τη θεωρία της εξέλιξης αντί για τη Γένεση ακόμη και σήμερα) μέχρι την παραγωγή "θρησκευτικής επιστήμης" που θα είναι σύμφωνη με το δόγμα (θεωρία περί επίπεδης γης από τον Κοσμά Ινδοπλεύστη, θεωρία του ουρανού σε σχήμα σκηνής από τον Ι. Χρυσόστομο, υπολογισμός της δημιουργίας του κόσμου από τον επίσκοπο James Ussher, κτλ.). Το αποτέλεσμα της ερμηνείας των θρησκευτικών δογμάτων με τη βοήθεια της επιστήμης οδηγεί σε τραγελαφικά αποτελέσματα με αποκορύφωμα την "επιστημονική απόδειξη περί ύπαρξης του Θεού" του George Hammond με την οποία γέλασε όλη η επιστημονική κοινότητα (και πολλές από τις θρησκευτικές).

Από την άλλη πλευρά, η εμπλοκή της επιστήμης σε τομείς που μέχρι πρότινος ανήκαν στο χώρο της θρησκείας και της δεισιδαιμονίας φαίνεται όχι μόνο να απομυθοποιεί το ρόλο και τις δυνάμεις του ιερατείου αλλά πολλές φορές να κλονίζει και ορισμένα από τα θεμέλια της ίδιας της θρησκείας. Έτσι, άνθρωποι που έχουν ψυχικές ή νευρικές ασθένειες δεν θεωρούνται πλέον δαιμονισμένοι αλλά θεραπεύονται από ψυχιάτρους ή νευρολόγους, αντί να καίγονται ζωντανοί όπως παλιότερα.

Δ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Όσο ανόητη φαίνεται η προσπάθεια της ερμηνείας της ευθύγραμμης διάδοσης του φωτός με βάση την Αγία Γραφή, άλλο τόσο ανόητη φαίνεται η προσπάθεια ερμηνείας της γένεσης με βάση τους φυσικούς νόμους. Η Φυσική και η Αγία Γραφή απαντούν σε διαφορετικά ερωτήματα και χρησιμοποιούν διαφορετικές μεθόδους.

Έτσι, η μεν θρησκεία προσεγγίζει διαισθητικά τα θέματα που διαχειρίζεται, βασιζόμενη στην απόλυτη πίστη χωρίς παρεκκλίσεις.

Από την άλλη η επιστήμη διαχειρίζεται τα δικά της θέματα γνωστικά, κριτικά και εμπειρικά, τοποθετώντας στη θέση της πίστης τη λέξη "γνωρίζω" και προσθέτοντας στο τέλος "και μπορώ να το αποδείξω".

E. ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Barbour, Ian: "Όταν η επιστήμη συναντά τη θρησκεία: Εχθροί, Ξένοι ή Συνέταιροι;", 2000

Bucaille, M., Pannell, A.: "Η Βίβλος, το Κοράνι και η Επιστήμη", 2003

Einstein, Albert: "Επιστήμη και θρησκεία", άρθρο στο New York Times Magazine, 1930

Ferngren, Gary: "Επιστήμη και θρησκεία: Ιστορική παρουσίαση", 2002

Los Angeles Sunday Times, διάφορα άρθρα, Σεπτέμβριος 2002-Ιούλιος 2003

Θα συμφωνήσω με τον ορισμό που δόθηκε στην επιστήμη και με τον ορισμό που δόθηκε στην θρησκεία (εννοώ γενικότερα την έννοια θρησκεία κι όχι κάποια μεμονωμένη).

Είναι λογικό να σκεφτούμε οτι αυτές οι 2 έννοιες έρχονται σε αντίθεση κατά κάποιον τρόπο όταν κληθούν να συμπορευτούν.
Μια τέτοια περίπτωση θα μπορούσαμε να πούμε οτι αποτελεί η γένεση του κόσμου μας στην οποία μια θρησκεία μπορεί να την υπολογίζει σε ένα διάστημα χιλιάδων χρόνων ενώ η επιστήμη σε ένα διάστημα δισεκατομμυρίων ετών.

Προσωπικά πιστεύω πως οι 2 αυτές έννοιες είναι ξεχωριστές και δεν υπάρχει κάποιος λόγος να συγχέονται.
Αλήθεια, ποιές ανάγκες του ανθρώπου εξυπηρετεί η θρησκεία και ποιές ανάγκες η επιστήμη?
Υπάρχουν άραγε στιγμές που η βοήθεια που προσφέρει η επιστήμη στον άνθρωπο σταματάει και την βοήθεια αυτή την παρέχει η θρησκεία?
Κι υπάρχουν στιγμές που πρέπει να φύγουμε από την βοήθεια που περιμένουμε από μια θρησκεία και να αναζητήσουμε αυτή της επιστήμης?

Αυτό που θα ήταν ιδανικό για μένα θα ήταν αυτές οι 2 έννοιες να βαδίζουν παράλληλα κατά κάποιον τρόπο στο μέτρο που εξυπηρετούν έναν άνθρωπο και καλύπτουν τις ίδιες ανάγκες από διαφορετικές οπτικές η κάθε μια.

Αν για παράδειγμα κινδυνεύει ένα προσφιλές μου άτομο θα στραφώ στην επιστήμη για να τον σώσω.
Παρόλα αυτά όμως είναι πολύ πιθανό (και λογικό ίσως) να προσευχηθώ στον Θεό πιστεύω (σε όποια ανώτερη δύναμη κι αν πιστεύω) για βοήθεια.
Είναι πολύ πιθανό να πιστεύω οτι ο κόσμος μας δημιουργήθηκε πριν από τόσα δισεκατομμύρια χρόνια.
Είναι όμως πολύ πιθανό να πιστεύω οτι αυτόν τον κόσμο τον δημιούργησε μια ανώτερη δύναμη.

Πιστεύω λοιπόν, φίλε μου, οτι καταλαβαίνεις την διαφορά στο σημείο που μπορεί να επέμβει η θρησκεία και στο σημείο που επεμβαίνει η επιστήμη.
Η Ιστορία έχει αποδείξει οτι τα αποτελέσματα μπορούν να είναι καταστροφικά όταν η θρησκεία προσπαθεί να παρεισφρήσει στο πεδίο που πρέπει να πρωτοστατήσει η επιστήμη.
Σίγουρα όμως θα υπάρχει κι ο τρόπος ώστε να λειτουργήσουν συνδυαστικά και προς όφελος του ανθρώπου...

In anticipation of my resurrection...

Να σου πω τώρα και τη δική μου θέση:

1. Ο ρόλος της θρησκείας, ίσως είναι το να παρέχει την απαραίτητη ψυχική έγερση ως κινητήρια δύναμη για να αρχίσει να δρα η επιστήμη. Η αλήθεια είναι πως ποτέ κανείς δεν σκέφτηκε πως να φτιάξει έναν πυρηνικό αντιδραστήρα, τη θεραπεία της πανούκλας, τα διαστημικά ταξίδια, τα κινητά τηλέφωνα και ένα σωρό άλλα εξαιρετικής διανόησης επιτεύγματα απλά και μόνο προσευχόμενος προς κάποιον θεό. Φυσικά η άποψη-θέση του Ι.Χρυσοστόμου με αφήνει άναυδο αλλά και απόλυτα αντίθετο. Πάντως δεν ήταν ο μόνος που ενστεριζόταν μια τέτοια άποψη. Ακόμα και σήμερα ο ηθελημένος σκοταδισμός μπροστά στο δόγμα είναι παρών στα μυαλά άπειρων ανθρώπων.

2. Σίγουρα η θρησκεία άπτεται πιο φιλοσοφικών και αν θέλεις "ελαφρών" θεμάτων. Μιλάμε όμως για θέματα-ζητήματα που σου δίνουν το περιθώριο του λάθους. Εκεί δεν κρίνεται η ζωή ενός μεγάλου συνόλου ανθρώπων, δεν ψάχνει ο προσευχόμενος να λύσει το ενεργειακό πρόβλημα του κόσμου, απλά η ύπαρξή της κρίνεται αναγκαία για ένα μεγάλο σύνολο ανθρώπων. Σίγουρα όμως με απλά και ίσως χοντρά λόγια, ο κόσμος δεν προόδευσε με τις αγρυπνίες εντός των ναών αλλά με αγρυπνίες επί μηχανών, σχεδίων, αντιδραστηρίων, σημειώσεων κλπ.

3. Μια άλλη διαφορά που διακρίνω είναι ότι η θρησκεία, πολλές φορές δημιουργεί ερωτήματα για να μπορεί να υφίσταται, ενώ η επιστήμη, έχει ως ρόλο να απαντά σε ερωτήματα. Σίγουρα το να αφήνουμε τη θρησκεία να ερμηνεύει τα φυσικά φαινόμενα είναι μέγιαστο λάθος και μας οδηγεί στις αμέτρητες ερμηνείες της βίβλου αλλά και στα απίστευτα συμπεράσματα της Δογματικής του Ι. Δαμασκηνού περί φυσικού κόσμου. Κάποτε οι άνθρωποι διδασκόντουσαν τη Δογματική κι ένοιωθαν καλά. Αυτό ήταν και το ζητούμενο εξ αρχής. Δηλαδή η θρησκεία αποτελούσε πάντοτε μέσω γαλήνευσης του πνεύματος, ενώ η επιστήμη διαρκώς κρατά το πνεύμα σε ανησυχία.

4. Δε νομίζω να υπάρχει πραγματική διαμάχη μεταξύ θρησκείας κι επιστήμης αν κι εφόσον κάθε πλευρά γνωρίζει τα όριά της. Ακροβατισμοί του τύπου "μαθηματική απόδειξη του θεού" όπως ανέφερες ή μια υποτιθέμενη θεολογική προσέγγιση της κβαντικότητας στο σύμπαν είναι απόλυτα αποπροσανατολιστικοί. Αν ο θεός είναι απαραίτητος για την επιβίωση της όποιας θρησκείας, αυτό την καθιστά τρωτή και το να χρησιμοποιεί την επιστήμη για να επιβιώσει αποτελεί ανωριμότητα. Από την άλλη πλευρά, αν η επιστήμη ασκείται μόνον για την απόρριψη της έννοιας του θεού αλλά ξεχνά την ανάγκη "θέωσης" (εξέλιξης) του ανθρώπου, τότε πάλι δεν έχουμε αποτέλεσμα.

5. Η αλήθεια είναι ότι στο σύμπαν υπάρχουν συγκεκριμένα "μοντέλα" (patterns) βάσει των οποίων εξελίσσονται τα διάφορα φαινόμενα. Αυτό έχει οδηγήσει πολλούς στο να αναζητούν μέσα από αυτά την απόδειξη της ύπαρξης του θεού. Εμπλέκουν-χρησιμοποιούν δηλαδή την επιστήμη προς ίδιον όφελος.

6. Στο τέλος αναφέρεις κάτι περί διαισθητικής προσέγγισης των θεμάτων από τη θρησκεία. Δεν ξέρω σε ποιόν αρκεί μια τέτοια προσέγγιση. Μια προσέγγιση δηλαδή με πολλά περιθώρια λάθους. Όμως αυτό δεν είναι το χειρότερο. Το χειρότερο είναι η τυφλή υποταγή στο δόγμα που όλοι ξέρουμε πως το δημιουργούν ΠΑΝΤΟΤΕ άνθρωποι. Αυτό έχει ως συνέπεια την άρνηση του λάθους και την απόλυτη "αδιαθεσία" προς αλλαγή πλεύσης. Μεταμέλεια, αλλαγή πλεύσης, αναθεώρηση κλπ είναι λέξεις άγνωστες για έναν δογματικό γιατί εξ' αρχής είναι απαγορευμένες. Δόγμα κι έρευνα (άρα και αναθεώρηση, αμφισβήτηση) δεν μπορούν να συνυπάρξουν. Ακόμη και επιστήμονες που έγιναν μοναχοί παρουσιάζονται ως ενδιάμεσοι κρίκοι στην (επικίνδυνη) σύνδεση θρησκείας κι επιστήμης. Ποιοί όμως αναφέρουν τους μοναχούς που τα παράτησαν κι αφοσιώθηκαν στην έρευνα και την επιστήμη της Γνώσης;

7. Ανέφερα πιο πάνω πως η θεωρητική προσέγγιση υποθάλπτει και πολλά περιθώρια λάθους. Δεν είναι όμως μόνον αυτό. Πιστεύω πως η θεωρητική προσέγγιση, τελικά δεν δίνει καμία απάντηση, ποτέ δεν καταλήγει σε ένα σαφές συμπέρασμα που να συνοδεύεται από επιχειρήματα. Οι σύγχρονοι άνθρωποι θέλουν επιχειρήματα. Θέλουν σαφείς και ξεκάθαρες απαντήσεις. Ζούμε στην εποχή της πληροφόρησης. Οι άνθρωποι στο σύνολό τους είναι πλέον αναλυτικά πνεύματα και δεν επαφίωνται στο "άγνωστες αι βουλαί του θεού". Βλέπουμε γύρω μας πως τα πανεπιστήμια γεμίζουν, τα παιδιά 4-5 χρονών μας κολλάνε στον τοίχο με τα ασύλληπτα ερωτήματα που μας υποβάλλουν. Αν ο γονιός προσπαθήσει να απαντήσει "θεωρητικά", έχασε. Κι έχασε διπλά. Πιστεύω τελικά πως ο κόσμος για να πάει μπροστά, θα το κάνει μόνον μέσω της επιστήμης. Κάποιοι όμως, στην πορεία της αναζήτησης απαντήσεων, θα χρειαστούν και τη θρησκεία, όχι όμως όλοι. Το σίγουρο όμως είναι ότι μόνον με τις προσευχές τα ερωτήματα δεν απαντώνται, ούτε φτιάχνονται μηχανήματα, φάρμακα, ηλεκτρονικοί υπολογιστές, αυτοκίνητα κλπ.

Για τα ξεκούραστα λοιπόν η θρησκεία, για τα δύσκολα η επιστήμη!

Lux e tenebris

Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

"η δε γη ήν αόρατος και ακατασκεύαστος και σκότος επάνω της αβύσσου και πνεύμα θεού επεφέρετο επάνω του ύδατος" (Γεν. 1, 1-2).

Πριν τη δημιουργία του κόσμου είναι λογικό να θεωρούμε πως υπήρχε μόνο σκοτάδι. Το να μιλάμε για νερά σ'αυτήν την περίοδο αποτελεί προϊόν καθαρής φαντασίας.

"και είπεν ο θεός Γενηθήτω φως και εγένετο φως... και εκάλεσε ο θεός το φως ημέρα και το σκότος νύχτα". (Γεν. 1, 3-5)

Το φως αυτό προέρχεται προφανώς από τις αντιδράσεις των αστέρων, οι οποίοι όμως ακόμη δεν έχουν δημιουργηθεί.

"και εποίησε ο θεός το στερέωμα ανά μέσον του ύδατος, ό ήν υποκάτω του στερεώματος και ανά μέσον του ύδατος του επάνω του στερεώματος" (Γεν. 1, 6-8)

Ο μύθος των νερών συνεχίζεται και εδώ. Η εικόνα της διαίρεσης των νερών σε δύο διακριτές μάζες είναι τελείως αντιεπιστημονική.

"Και είπεν ο θεός συναχθήτω το ύδωρ.... βλαστησάτω η γη η γη βοτάνην χόρτου, σπείρον σπέρμα κατά γένος και ομοιότητα..." (Γέν. 1, 9-13)

Το οργανωμένο φυτικό βασίλειο με αναπαραγωγή με σπόρους είναι απίθανο να δημιουργήθηκε πριν τη δημιουργία του ήλιου η οποία ακόμη δεν έχει λάβει χώρα.

"και είπεν ο θεός εξαγαγέτω τα ύδατα ερπετά ψυχών ζωσών και πετεινά..." (Γεν. 20-23).

Η σειρά δημιουργίας περιγράφεται ως εξής: ερπετά, πτηνά, θαλάσσια όντα ενώ η δημιουργία των θηλαστικών τοποθετείται πολύ αργότερα. Η επιστήμη έχει αποδείξει πως η ζωή ξεκίνησε μέσα από τη θάλασσα απ'όπου αποικίστηκε η γη ενώ τα πτηνά δημιουργήθηκαν πολύ αργότερα, με την εξέλιξη ορισμένων ειδών ερπετών και οπωσδήποτε μετά τα θηλαστικά που ακόμα (κατά τη γένεση) δεν έχουν δημιουργηθεί.

Ο ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΣ

Από τις πληροφορίες που βρίσκουμε μέσα στην ΠΔ μπορούμε να υπολογίσουμε πότε έγινε ο κατακλυσμός. Ο Νώε φαίνεται να γεννήθηκε 1056 χρόνια μετά τον Αδάμ και ο κατακλυσμός έγινε όταν ο Νώε ήταν 600 ετών (Γεν. 7, 11), δηλαδή 1656 χρόνια μετά τη δημιουργία του Αδάμ και 292 χρόνια πριν τη γέννηση του Αβραάμ. Επιπλέον ο κατακλυσμός σκοτώνει όλη τη ζωή στη γη και η ζωή ξεκινάει από το μηδέν. Όταν όμως γεννιέται ο Αβραάμ βρίσκει ήδη οργανωμένες διακριτές κοινωνίες οι οποίες θα ήταν αδύνατο να δημιουργηθούν μέσα σε 3 αιώνες.

Επιπλέον τα ιστορικά δεδομένα είναι ασύμβατα με τη σύγχρονη γνώση. Ο Αβραάμ τοποθετείται γύρω στο 1800-1850 παχχ και ο κατακλυσμός έγινε περίπου τρεις αιώνες πριν απ'αυτόν (20ός-21ος αι. παχχ). Την περίοδο αυτή και στη γύρω περιοχή ακμάζουν πολιτισμοί σε ένα σωρό μέρη, οι οποίοι δεν επηρεάζονται από κανένα κατακλυσμό και η πορεία τους είναι αδιατάρακτη (Αίγυπτος, Βαβυλώνα, κτλ.).

Ο κατακλυσμός λοιπόν (και μάλιστα παγκόσμιος!) δε φαίνεται να έχει συμβεί ποτέ και αυτός, όπως και πολλά άλλα "΄γεγονότα" φαίνεται να ανήκουν καθαρά στη σφαίρα της μυθολογίας.

2.

quote:

---

Ο κατακλυσμός λοιπόν (και μάλιστα παγκόσμιος!) δε φαίνεται να έχει συμβεί ποτέ και αυτός, όπως και πολλά άλλα "΄γεγονότα" φαίνεται να ανήκουν καθαρά στη σφαίρα της μυθολογίας.

---

Στην επιστήμη της Αρχαιολογίας, δεν υπάρχει τίποτε “σίγουρο”.
Εξ’ άλλου τα φαινόμενα απατούν

quote:

---

mature
Εγω γνωρίζω πολλούς επιστήμονες καταξιωμένους που είναι βαθιά θρησκευόμενοι και δεν αισθάνονται πουθενά να συγκρούεται η πίστη τους στο θείο με τον ορθολογισμό της επιστήμης.

---

Διάβασε το πρώτο άρθρο του topic

macedon

Edited by - macedon on 28/08/2006 22:25:40

quote:

---

Εγω γνωρίζω πολλούς επιστήμονες καταξιωμένους που είναι βαθιά θρησκευόμενοι και δεν αισθάνονται πουθενά να συγκρούεται η πίστη τους στο θείο με τον ορθολογισμό της επιστήμης.

---

<< Η επιστήμη είναι ένα αναμένο κερί μέσα στο σκοτάδι. >> Carl Sagan

Μια ολόλευκη σελίδα για τις μαύρες χαλκευμένες σελίδες……

Ως προς το κεντρικό ερώτημα, είναι σαφέστατος ο διαχωρισμός. Αν και όχι για όλους…

Η θρησκεία, ως κοσμοθεώρηση, μπορεί να είναι ένα ποίημα. Ενα ποίημα για την ζωή.

Η επιστήμη, ως ασφαλές λιμάνι όλων των ανθρώπων (σε αντίθεση με τις διαχωριστικές γραμμές των θρησκειών..), ξεκινάει όλες τις παραδοχές της με το Κ.Σ. (κανονικές συνθήκες). Ποιος λαμβάνει όμως κανονικές συνθήκες?

Ο άνθρωπος!

Το ερώτημα ευθέως, υπάρχουν Κ.Σ.?

Οχι!

Ποιός αντιλαμβάνεται συνάμα την διαφορά Κ.Σ. με Π.Σ. (πραγματικές συνθήκες)? Π.χ. ο τεχνολόγος ο εφαρμοστής.

Πώς την νοούμε την διαφορά Π.Σ. προς Κ.Σ.? Ως ανοχή σφάλματος. Σωστά?

Ετσι, η θεολογία είναι λόγος περί θεού για ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ άνευ ανοχών. Δηλαδή είναι μια εφαρμογή ΑΝΕΥ θεωρίας, καθώς δεν υπάρχουν αναφορές σε ΚΑΝΟΝΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ. Με αυτόν τον τρόπο δεν υπάρχουν σφάλματα, και συνεπώς έχουμε ανύπαρκτες Κ.Σ. άρα η διαφορά Π.Σ.-Κ.Σ. είναι…..Π.Σ!!

Συνοψίζοντας, μπορούμε νομίζω να πούμε ότι τα συμπεράσματα περί της έννοιας και περιεχομένου της θεολογίας είναι:

Α) Η θεολογία δεν είναι θεωρία. (καμία σχέση με επιστήμη)
Β) Η θεολογία είναι αλάθητη εφαρμογή. (δεν είναι τεχνολογία)
Γ) Η θεολογία είναι ρεαλιστική. (προσφέρεται ως ένα ποίημα για την ζωή?)

Επίσης, υπάρχουνε και ορισμένες ακόμη λέξεις και έννοιες που συχνά ταυτίζονται στο μυαλό των ανθρώπων με λαθεμένες τελικά προσδοκίες. Το φαινόμενο αυτό καλύπτεται αλλά και τροφοδοτείται από τα δόγματα, όπως και ο χριστιανισμός.

Μπερδεύουμε (ή μάλλον θέλουνε..) την έννοια θεωρία με την έννοια άποψη.
Η διαφορά είναι στην αναφορά.

Η άποψη, λαμβάνει την αναφορά από ΕΜΑΣ τους ίδιους, λέμε αυτό που βλέπουμε ή αυτό που ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ ότι βλέπουμε ή συμβαίνει πραγματικά. Αυτός και ο λόγος για το ότι κατά 99,9% οι αναφορές πιστών για «θαύματα» (όπως εικόνες που «κλαίνε»..) εξαϋλώνονται στα μάτια του επιστήμονα ανοίγοντας τελικά και τα μάτια του ίδιου του πιστού….

Η θεωρία, ξεκινάει με παραδοχές, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ να λέμε αυτό που βλέπουμε.

Ως παράδειγμα, μπορούμε να θέσουμε δυο ορισμούς για τον Θεό, ένας που να αποτελεί άποψη και ένας που αποτελεί θεωρία.

Η άποψη έχει ως εξής: Θεός είναι η αντίληψη της μεταβλητότητας του Κόσμου.

Η θεωρία ακούει στο ότι: Το σύμπαν είναι λόγος πραγματικότητας προς νόηση. Η πρώτη μορφή του σύμπαντος ήταν το 0/0 (απροσδιόριστο μαθηματικά). Αμέσως μετά το 0/1 (η διαφορά πραγματικότητας παραμένει 0 άρα δεν υπάρχει ακόμα χρόνος). Αμέσως μετά έχουμε το Χ/Υ όπου Χ η πραγματικότητα και Υ η νόηση. Το Σύμπαν είναι ένας τεράστιος αριθμός που προκύπτει από τον λόγο δυο άλλων τεράστιων αριθμών, της πραγματικότητας και της νόησης.

Η διαφορά πραγματικότητας είναι αντιληπτή (στο βαθμό που βλέπουμε τον Κόσμο -το μέρος της παρατηρίσημης/μετρήσιμης πραγματικότητας). Η διαφορά της νόησης δεν είναι αντιληπτή αλλά σαν αίτιο της μεταβολής της πραγματικότητας ΔΥΝΑΤΑΙ να το δεχθούμε. Αυτή η νόηση του σύμπαντος είναι το αίτιο για να υπάρχει και ο απλός ορισμός που μας λέει η άποψη. Έτσι άποψη και θεωρία συνδέονται.

Ως επίλογο, ας θυμηθούμε τα λόγια του Γαλιλαίου ενώπιον της ιεράς εξέτασης, όταν αυτός τόλμησε να αμφισβητήσει την θεοπνευστία και την ορθότητα των εκκλησιαστικών απόψεων, προκειμένου να μην επιτρέψουμε να ορθώσει ποτέ ξανά βήμα ο θεολογικός φονταμενταλισμός:

«Επειδή όμως η Αγία έδρα με διέταξε να εγκαταλείψω τελείως την ψεύτικη ιδέα που διατείνεται ότι ο Ήλιος είναι ακίνητος και αποτελεί το κέντρο, και μου απαγόρεψε να πιστεύω, να υπερασπίζομαι ή να διδάσκω αυτή την ψεύτικη θεωρία με οποιονδήποτε τρόπο απαρνούμαι , αναθεματίζω και αποστρέφομαι όλες αυτές τις πλάνες και τις αιρέσεις, και γενικά κάθε άλλη πλάνη και αίρεση που αντίθετη στα λεγόμενα της Αγίας εκκλησίας…».

quote:

---

quote:mature
Εγω γνωρίζω πολλούς επιστήμονες καταξιωμένους που είναι βαθιά θρησκευόμενοι και δεν αισθάνονται πουθενά να συγκρούεται η πίστη τους στο θείο με τον ορθολογισμό της επιστήμης.

Διάβασε το πρώτο άρθρο του topic

---