- ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ+ΓΛΩΣΣΑΡΙ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΠΙΣΤΗΣ - ΝΕΑ - Μέσα από το Διεθνές Internet

ΣΕ ΤΟΥΤΗ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΠΟΛΛΑ+ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ...
http://www.aegeanweb.gr/pigizois/index.htm

-ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ... ΣΟΦΙΑ...
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΗΤΕΡΑ!-

Μου έκανε εντύπωση ένα γεγονός.

Κανείς από τους καλεσμένους δεν δεχόταν την ύπαρξη ανθρωποθυσιών κατά την αρχαιότητα.

Κάποιος, όμως, αφού είχε φουσκώσει από περηφάνεια και δεν δεχόταν τίποτα περί ανθρωποθυσιών ή κακομεταχείρισης ανθρώπων, σε κάποια στιγμή, θέλοντας να εξυμνήσει τους σπαρτιάτες στρατιώτες, είπε πως ο νεαρός στρατιώτης αποδείκνυε την αξία του όταν σκότωνε έναν είλωτα.

Αν είναι δυνατόν!!!!!!!!

Δεν γνωρίζω αν αληθεύει αυτό, αλλά, είναι δυνατόν, σήμερα, εμείς οι Έλληνες να αισθανόμαστε υπερήφανοι για αυτό το πράγμα;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

quote:

---

Περήφανος πρέπει να αισθάνεσαι για τις πράξεις σου, τα προσωπικά σου επιτεύγματα και την προσωπική σου συμβολή στην κοινωνία. Οχι για το τι έκανε ό ένας και ο άλλος πριν 2500 και 3000 χρόνια.

---

«Ζεύ, θεέ Πελασγικέ, προστάτη στην Δωδώνην
πέρα την κακοχείμωνην, όπου από σε προσφέρουν
οι ανιπτόποδες, χαμόκοιτοι Σελλοί ρήματα θεία,
ως έδωκες ακρόασιν εις τες ευχές μου πρώτα,
κι επλήγωσες τους Αχαιούς κι ετίμησες εμένα,
και τώρα πάλιν την εξής ευχήν ευδόκησέ μου.

Ζεύ άνα Δωδωναίε Πελασγικέ τηλόθι ναίων
Δωδώνης μεδέων δυσχειμέρου, αμφί δε Σελλοί
σοί ναίουσ’ υποφήται ανιπτόποδες χαμαιεύναι,
ημέν δή ποτ' εμόν έπος έκλυες ευξαμένοιο,
τίμησας μεν εμέ, μέγα δ' ίψαο λαόν Αχαιών,
ηδ' έτι και νυν μοι τόδ' επικρήηνον εέλδωρ·

(Ραψωδία Π 235)

Το «ανιπτόποδες» σημαίνει με άπλυτα πόδια προφανώς για τελετουργικούς σκοπούς. Η μητέρα Γη θεωρούταν ως πηγή δύναμης και μαντείας και σαν τέτοια ήταν σημαντική η άμεση επαφή μαζί της. Αυτό είναι ένα ακόμη χαρακτηριστικό που μας δείχνει τον τοτεμικό χαρακτήρα της θρησκείας αυτής. Και όπως οι περισσότερες τοτεμικές θρησκείες δεν είχε ονόματα για τους θεούς της που ήταν οι δυνάμεις της φύσης. Το όνομα «Δίας» άλλωστε έχει ετυμολογική σχέση με το Δωδώνη και ήταν απλός προσδιορισμός . Αργότερα ταυτίστηκε με την Ινδοευρωπαϊκή θεότητα Ζευς που με παρόμοια ονόματα απαντάται σε πλήθος λαών. Το ότι το Δίας δεν αντιπροσώπευε μια αρσενική θεότητα φαίνεται και από το ότι αργότερα στον ίδιο χώρο λατρεύτηκε η Διώνη, το θηλυκό αντίστοιχο του Δία. Η Πελασγική θρησκεία είχε δύο λατρευτικά χαρακτηριστικά: λάτρευε τα δέντρα και τους βαίτυλους.
Όσον αφορά τη δενδρολατρεία ένα καθαρά τοτεμικό χαρακτηριστικό, λάτρευαν τη Φηγό μια ειδική βελανιδιά η οποία υποτίθεται ότι ήταν το πρώτο δένδρο που έδωσε τους καρπούς του για τροφή των ανθρώπων. Από το θρόισμα των φύλλων της οι «υποφήτες» έδιναν τους χρησμούς. Μιας και η βελανιδιά είναι ένα από τα πλέον κεραυνόπληκτα δένδρα, ο Δίας θεωρήθηκε και θεός των κεραυνών. Η δενδρολατρεία δεν έπαυσε ποτέ και διατηρήθηκε ως τις Αμαδρυάδες των αρχαίων, και τα «σημαδιακά δένδρα» της νεότερης παράδοσης.
Το άλλο χαρακτηριστικό της Πελασγικής λατρείας που μας ενδιαφέρει περισσότερο, ήταν ο μη ανθρωπομορφικός της χαρακτήρας. Πράγματι οι Πελασγοί έστηναν στήλες (κωνικές συνήθως) ως βωμούς που αντιπροσώπευαν τους θεούς τους. Πάνω σε αυτούς προσέφεραν χοές και τους άλειφαν με λάδι. Οι βαίτυλοι αυτοί θεωρούταν ιδιαιτέρως ιεροί. Εκτός από αυτόν στο ιερό της Κυβέλης που αναφέρθηκε παραπάνω, οι πιο σημαντικοί ήταν οι περίφημες Ερμές γνωστές από το σκάνδαλο του Αλκιβιάδη:

Αργότερα δε οι στύλοι ταυτίστηκαν και με άλλους θεούς όπως ο Διόνυσος του οποίου οι στύλοι διανθίζονταν με κλαδιά αμπελιού στο πάνω τμήμα τους. Βλέπουμε λοιπόν ότι απομεινάρια της αρχαίας θρησκείας ήταν ζωντανά κατά τους κλασσικούς χρόνους. Οι αθηναίοι αν και αρχικώς θεωρούσαν τους εαυτούς τους ως διαφορετική φυλή κατέληξαν να ταυτιστούν με τους Δωριείς. Στην τραγωδία Πέρσαι του Αισχύλου εμφανίζονται στο όνειρο της Ατόσσα (μητέρας του Ξέρξη) δύο γυναίκες που αντιπροσωπεύουν τα δύο έθνη. Η μία φορά περσικό πέπλο και η άλλη Δωρικό χιτώνα ταυτίζοντας έτσι τους Δωριείς με το ελληνικό έθνος. Παρότι όμως οι Δωρική πίστη ήταν κυρίαρχη στην Αθήνα, οι γλύπτες και οι αρχιτέκτονές της ήταν γνώστες της αρχαίας παράδοσης περί της μη απεικόνισης των θεών. Τρανό παράδειγμα ο ναός του Απόλλωνα στις Βάσσες
Ο ναός αυτός που διατηρήθηκε ανέπαφος στο πέρασμα των χρόνων (τις όποιες καταστροφές τις έκαναν οι βοσκοί που ήθελαν το σίδηρο των συνδέσμων) έχει ένα μοναδικό χαρακτηριστικό. Στο βάθος του σηκού εκεί που κανονικά υπάρχει το λατρευτικό άγαλμά του θεού ορθώνεται ένας και μόνο κορινθιακός κίονας

ενώ ο υπόλοιπος ναός είναι φτιαγμένος με κίονες στον ιωνικό ρυθμό. Είναι λοιπόν φανερό ότι ο κίονας αυτός συμβολίζει τον θεό ηλέκτωρ Απόλλωνα, ισχυροποιώντας έτσι τους ισχυρισμούς του Ηροδότου ότι η αρχαία ελληνική θρησκεία στην αρχική της μορφή, δεν χρησιμοποιούσε ούτε μορφές ούτε ονόματα για τους θεούς της.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Βασιλείου Χλέτσου: «Μυστικισμός και θείο στην Ελλάδα και στο αρχαίο κόσμο» , εκδόσεις Γεωργιάδη.

Το πρόβλημα που καλείται να λύσει ο μελετητής στην ανίχνευση των Διονυσιακών και Ορφικών μυστηρίων, εκτός των ελάχιστων και πολλές φορές αντιφατικών πληροφοριών, είναι αφενός ποια η σχέση του Ορφέα με τον Διόνυσο, και αφετέρου η ανακάλυψη του -ποιος προηγείται ποίου .
Ο Διόνυσος είναι ο «νεώτερος» θεός που εντάχθηκε στο αρχαιοελληνικό πάνθεον, ο οποίος όμως επέδρασε καταλυτικά μετά τον 6ο αιώνα, τόσο στην θρησκεία όσο και στην τέχνη, το θέατρο και την ποίηση. Σύμφωνα με την μυθολογία ο Διόνυσος ήταν υιός Θεού -του Δία- και μίας θνητής της Σεμέλης, την οποία γονιμοποίησε ο Δίας, με τη μορφή χρυσής βροχής.
Η Ήρα από ζήλια έπεισε την Σεμέλη όταν ήταν σε εν - Δια- φέρουσα, να ζητήσει από τον Δία να εμφανιστεί μπροστά της με την Θεϊκή μορφή του. Η Σεμέλη δεν άντεξε την θέα του Θεού και πέθανε. Ο Δίας για να σώσει το βρέφος Διόνυσο, τον μεγαλώνει στον μηρό του, από όπου βγήκε όταν ήρθε η μέρα να γεννηθεί. Έτσι ο Διόνυσος λέγεται ότι έχει διπλή γέννηση.

Στην Ορφική εκδοχή του μύθου ο Διόνυσος Ζαγρέας γιος του Δία και της Περσεφόνης, ως βρέφος κατασπαράσσεται από τους Τιτάνες μετά από προτροπή της Ήρας. Η Αθηνά σώνει την καρδία του Διόνυσου την οποία παρέδωσε στον Δία, ο οποίος στην συνέχεια γεννά επίσης για δεύτερη φορά τον Διόνυσο.
Ο Δίας όμως εξοργισμένος από την πράξη των Τιτάνων τους κατακεραυνώνει, και από τη στάχτη τους, προσθέτοντας λίγο νερό, έφτιαξε την ανθρώπινη φυλή.
Επειδή όμως οι Τιτάνες είχαν φάει τον Διόνυσο πέρασε μέσα τους το Θεϊκό στοιχείο, και από αυτούς σε εμάς. Έτσι είχαν πλέον μέσα τους Θεϊκή φύση αλλά και ένα βαρύ αμάρτημα.
Συνεπώς σε επίπεδο συμβολισμού, ο άνθρωπος οφείλει να νικήσει το «τιτανικό» στοιχείο, και να ενωθεί με το Θεό-Διόνυσο, ενισχύοντας το ενυπάρχον σε αυτόν Θεϊκό στοιχείο του Διόνυσου Ζαγρέα».

Και στις δύο εκδοχές του μύθου λοιπόν, έχουμε έναν Θεό που «πεθαίνει» και «αναγεννάτε». Συνεπώς έχουμε για πρώτη φορά στον Ελληνικό χώρο την εμφάνιση ενός Θεού που, υπόκειται σε φθορά, θάνατο και επαναγγένηση, κάτι που πριν θεωρούνταν αδιανόητο.

Ο «Θεϊκός θάνατος» και η «αναγέννηση», συμβολίζει τις περιοδικές λειτουργίες την Φύσης, τις καταστροφές τις εναλλαγές ζωής και θανάτου της. Συμβολισμοί που θα είναι εφεξής κοινό μοτίβο τόσο στα Μικρά, όσο και στα Μεγάλα Διονύσια και Ελευσίνια Μυστήρια, είτε με το μύθο του Διονύσου, είτε με εκείνο της Περσεφόνης και της αναζητούσας, ως Δηώ, Δήμητρας.

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο οι Πελασγοί άκουσαν για τον Διόνυσο πολύ αργότερα από τα ονόματα των άλλων Θεών.

Ο Παυσανίας αναφέρει τον Πήγασο, ιερέα του Διόνυσου από την Βοιωτία, ο οποίος πήγε στην Αθήνα το άγαλμα του Θεού θέλοντας να εισαγάγει την λατρεία του. Οι Αθηναίοι όμως δεν τον δέχθηκαν μίας και ο Διόνυσος προσέβαλε τα αιδοία των Αθηναίων ανδρών με νόσο την οποία δεν μπορούσαν να θεραπεύσουν, εξαναγκάζοντάς τους να τον λατρεύσουν φτιάχνοντας φαλλούς προς την χάρη του.

Ο Ευριπίδης (Βάκχες,) παριστάνει τη διονυσιακή λατρεία σαν είδος «παγκόσμιας θρησκείας», η οποία προέρχονταν από τα βουνά της Λυδίας και της Φρυγίας, σύμφωνα όμως με τους περισσότερους σύγχρονους μελετητές ο Διόνυσος είναι θρακικής προέλευσης.

Οι Βάκχες πριν την τέλεση των διονυσιακών τελετουργιών υποβάλλονταν σε διάφορα τελετουργικά καθαρότητας, που περιελάμβαναν νηστεία, αλλά και σεξουαλική αποχή. Κατά την διάρκεια των τελετουργιών οι Βάκχες «βάκχευαν» έπεφταν δηλ σε «θρησκευτική μανία» δια μέσω των τελετουργικών χορών, τραγουδιών, και κραυγών υπό των ήχο κυμβάλων. Οι Βάκχες δρούσαν αλλόφρονες σε κατάσταση καταληψίας υπό την επήρεια του πνεύματος που τις είχε καταλάβει. Εδώ ανιχνεύεται και ο Διονυσιακός μυστικισμός, σύμφωνα με τον οποίο ο Διόνυσος ενωνόταν με τις ψυχές των μυημένων μέσω της τελετουργικής « έκστασης».
Οι Βάκχες κρατούσαν στο ένα χέρι αναμμένο πυρσό και στο άλλο την μακριά ράβδο τους, τον Θύρσο, στολισμένο στην κορυφή με κισσό, ενώ κάποιες κρατούσαν στα χέρια και φίδια, ίσως κατάλοιπο των Κρητικών μυστηρίων. Φορούσαν επίσης την «νεβρίδα»που ήταν το ζώο που καταβροχθίζονταν κατά την διάρκεια της Ωμοφαγίας (συνήθως ταύρου).

Ο Ευριπίδης χωρίζει σε δύο στάδια την Ωμοφαγία. Οι Μαινάδες πρώτα ξέσχιζαν το θύμα, ενώ ευρίσκετο ακόμη εν ζωή πολλές φορές, και κατόπιν έτρωγαν το κρέας του ωμό, όπως συνέβαινε και στον μύθο του Διονύσου-Ζαγρέα.

Ο Ευριπίδης αναφέρεται φανερά αμήχανος σε αυτήν την συνήθεια, δύο φορές (Βάκχες, Κρήτες,), μιας και την προσπερνάει γρήγορα και διακριτικά. Και ο Πλούταρχος περιγράφει και αυτός ως βάρβαρο έθιμο και αυτός τον διαμελισμό και την ωμοφαγία:

«Υπάρχουν ορισμένες τελετές και θυσιαστικές τελετουργίες καθώς και άτυχες και ζοφερές ημέρες, κατά τις οποίες λαμβάνουν χώρα ωμοφαγίες και διαμελισμοί και νηστείες και στηθοχτυπήματα και επίσης επαίσχυντοι λόγοι, αναφορικά με πράγματα ιερά και μανία και κραυγές που υψώνονται με ένα δυνατό ήχο και το λαιμό να κινείται πέρα-δώθε».

Ίσως γι’ αυτό οι μέρες που ορίζονταν για την ωμοφαγία ήταν «αποφράδες» και σκυθρωπαί». Είναι πολύ πιθανό η ωμοφαγία να γινόταν σε «αναπαράσταση» της ημέρας όπου το νήπιο Διόνυσος κατασπαράχτηκε και καταβροχθίστηκε από τους Τιτάνες. Από την άλλη, πιθανότατα θεωρούσαν ότι το θύμα ενσάρκωνε τις ζωτικές δυνάμεις του ίδιου του Θεού, που με την πράξη της ωμοφαγίας μεταβιβάζονταν στους λάτρεις του. Ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς κατακρίνοντας τις τελετές αυτές αναφέρει:
«Οι βάκχοι τελούν όργια προς τιμήν του μαινόμενου Διόνυσου, με ωμοφαγία τηρούν την ιερή μανία και η τελετουργία τους ολοκληρώνεται με το μοίρασμα της σάρκας των σφαγιασθέντων θυμάτων, καθώς είναι στεφανωμένοι με φίδια ».

O Ορφισμός πρεσβεύει ένα είδος πανθεϊστικού μονοθεϊσμού, μιλά για διττή ουσία του ανθρώπου, Θεία και τιτανική, θεωρεί το σώμα ως τάφο της ψυχής, δέχεται την μετεμψύχωση, εισάγει τους καθαρμούς, την νηστεία και την αποχή από το κρέας, εκεί που πριν υπήρχε η Διονυσιακή «ωμοφαγία». Ποίος όμως ήταν ο Ορφέας;

Ο Ορφέας σύμφωνα με την μυθολογία έζησε πριν τον Τρωικό πόλεμο (ο οποίος έγινε με τις πιο συντηρητικές εκτιμήσεις γύρω στο 1500 π.χ). Πατέρας του ήταν ο Οίαγρος βασιλέας της Θράκης, και μητέρα του η Μούσα Καλλιόπη. Η συμμετοχή του στην Αργοναυτική Εκστρατεία και η κατάβασή του στον Άδη με σκοπό να επαναφέρει στον πάνω Κόσμο την Ευρυδίκη, αποτελούν τα σημαντικότερα στοιχεία της μυθικής ζωής του.

Η δύναμη της μουσικής και της φωνής του ήταν τέτοια, που μπορούσε να κατευνάσει την οργή των κυμάτων, να υπερισχύσει του τραγουδιού των σειρήνων, να αδρανοποιήσει τον δράκο φύλακα του χρυσόμαλλου δέρατος, να μαγεύει τον κέρβερο έως και τον Πλούτωνα κατά την κάθοδό του στον Άδη.

Στον αντίστοιχο μύθο, ο Πλούτωνας ο βασιλιάς του Κάτω Κόσμου δέχτηκε να ελευθερώσει την αγαπημένη του Ευρυδίκη, με τον όρο εκείνη να μην μιλήσει στον Ορφέα, και εκείνος να μην την κοιτάξει έως ότου βγουν στο φως του Ήλιου. Ο Ορφέας όμως αδημονώντας να την αντικρίσει, στράφηκε λίγο πριν φτάσουν στην «έξοδο» και η σκιά της Ευρυδίκης επέστρεψε στον κόσμο των νεκρών. Ο Ορφέας περιπλανιόταν για 7 ημέρες δίχως τροφή θρηνώντας για τον δεύτερο χαμό της γυναίκας του. Από τότε έγινε αδιάφορος προς τις γυναίκες και ταπείνωνε όσες τον πλησιάζανε.
Μερικοί λένε πως μη αντέχοντας τον πόνο, αυτοκτόνησε. Άλλοι λένε πως ο Διόνυσος τον τιμώρησε επειδή περιφρονούσε τα μυστήριά του και έστειλε τις Βάκχες του να διασπάσουν τα μέλη του και να τα πετάξουν μακριά. Οι Μούσες τότε μάζεψαν τα μέλη του και τα έθαψαν στα Λείβδηθρα, ενώ το κεφάλι του που το έριξαν στον Έβρο κατέληξε στη Λέσβο. Άλλοι λένε πως ο Ορφέας θανατώθηκε από τις γυναίκες της Θράκης που τον εκδικήθηκαν επειδή τις απέκλεισε από τα Μυστήριά του.

Ο Ορφέας ήταν μουσικός, «προφήτης», «δάσκαλος» που έφερε μαζί του μία νέα θρησκεία επιθυμώντας να αναμορφώσει την παλιά. Είναι η πρώτη φορά που στην Ιστορία της Ελληνικής Θρησκείας που συναντούμε τον ιδρυτή μιας Θρησκείας, ο οποίος είναι άνθρωπος αλλά συγχρόνως μυθικός ήρωας, ο οποίος πεθαίνει ως μάρτυρας της πίστης του.

Γνωρίζουμε ότι ο Ορφέας αναδιοργάνωσε και αναμόρφωσε τις τελετές του Βάκχου, σε ποιο βαθμό όμως αναδιοργάνωσε μια θρησκεία ή αναπλάστηκε ο ίδιος ποτέ δεν θα το γνωρίσουμε πλήρως.

Το ερώτημα που τίθεται λοιπόν είναι ο Ορφισμός υπήρξε η εξέλιξη της Διονυσιακής λατρείας ή ο Ορφισμός χρησιμοποίησε ως «όχημα» και μετασχημάτισε την διονυσιακή λατρεία.

Το σίγουρο είναι ότι ο Ορφισμός και οι ορφικές τελετές είχαν έρθει στην Αθήνα πριν την κλασσική περίοδο. Ο ανώνυμος συγγραφέας του έργου «φιλοσοφούμενα» μας λέει ότι οι «βακχικές τελετές του Ορφέα» είχαν εδραιωθεί και δοθεί στους ανθρώπους της Φλύας στην Αττική πριν την καθιέρωση των «Ελευσίνιων τελετών μύησης».

Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ο Ορφέας τροποποίησε οργάνωσε και αναδιαμόρφωσε τις βακχικές τελετές.

Μετά από όλα αυτά φίλε ΑΔΙΑΒΑΣΤΕ μου λες ότι.............

quote:

---

ΑΔΙΑΒΑΣΤΟΣ:
Σχετικα με το Ηροδοτο σου εξηγησα και εγω και ο Schwabe πως πρεπει να εισαι ποιο προσεχτικος . Λεει λοιπον ο ιδιος "καθως ακουσα" ... τιποτα γραπτο , φημες δηλαδη ... ενω ο Ορφεας λεει οτι στις περιοχες που περιπλανηθηκε (Αιγυπτο κλπ) "ιερον λογον εξελοχευσα" ... ε δεν νομιζεις πως ειναι ποιο αξιοπιστος απο τον Ηροδοτο και απο ολους τους μετεπειτα .

---

Τι να σου πω? από πότε ένα μυθικό πρόσωπο είναι ποιο αξιόπιστο από έναν Ιστορικό της εμβέλειας του Ηρόδοτου?...........Απάντηση από τότε που το δηλώνει ο Schwabe και ο ΑΔΙΑΒΑΣΤΟΣ!!

2) Τον Τιμαίο του Πλάτωνα, όπου ο Κριτίας παίρνει το λόγο μετά τον Σωκράτη και αναφέρει τα γεγονότα περί Ατλαντίδας όπως τα άκουσε από...τον παππού του Κριτια

Και εγώ δεν είχα ασχοληθεί με το συγκεκριμένο έργο και νόμιζα ότι ήταν αληθινό. Ο agnostic με τοποθέτησή του θεώρησε τουλάχιστον το συγκεκριμένο διάλογο φανταστικό. Κατόπιν ψαξίματος διαπίστωσα ότι είχε δίκιο και μάλιστα του ζήτησα και συγνώμη γιατί του είχα μιλήσει απότομα περί αυτού.

Ο ίδιος είχε γράψει τότε.................agnostic:
<<Σύμφωνα με τη λογική του φίλου (μέλος)............. θα πρέπει να δεχτούμε ότι κάθε διάλογος και συνομιλία στα Ομηρικά Επη είναι πραγματικότητα. Δηλαδή οι διάλογοι μεταξύ Αγαμέμνονα - Αχχιλέα, Εκτορα - Αιαντα, Οδυσσέα - Ελπήνορα, Ναυσικάς - Αλκίνοου, Αθηνάς - Δία κτλ έλαβαν χώρα μεταξύ πραγματικών προσώπων. Και φυσικά ο Ομηρος ήταν με το τεφτέρι από δίπλα κάθε στιγμή και σημείωνε τα λεγόμενα!(Να υποθέσω κάτι ανάλογο έγινε και με τον Πλάτωνα)

Ποιος είμαι εγώ που θα αμφισβητήσω το αληθές των ομηρικών διαλόγων και την ιστορικότητά τους? Αφού οι συνομιλίες αυτές περιγράφονται στα κορυφαία λογοτεχνικά έργα της αρχαιότητας από τον κορυφαίο και παγκοσμίας εμβέλειας πλέον επικό ποιητή Ομηρο.
Και μάλιστα όταν χαρακτήρες που συναντάμε στα ομηρικά έπη όπως ο Αγαμέμνονας, η Ανδρομάχη, ο Κύκλωπας Πολύφημος κτλ μνημονεύονται σε έργα σπουδαίων και διαχρονικών τραγικών ποιητών? Ποιος είμαι εγώ που θα αμφισβητήσω την πραγματικότητα των διαλόγων αφού ο μέγιστος στρατηλάτης των Ελλήνων προσκύνησε τον τάφο του Αχχιλέα στην Τροία και θαύμαζε την Ιλιάδα?
Μα τόσες προτομές του Ομήρου έχουμε ανά τον κόσμο, τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε 10άδες γλώσσες και είναι αντικείμενο μελέτης σε πολυάριθμα ξένα Πανεπιστήμια σε έδρες κλασικών σπουδών και αρχαίων ελληνικών. Μέχρι και οι βαρβαροι Ρωμαίοι εμπνεύστηκαν από τα ομηρικά έπη, είναι λοιπόν δυνατόν να αμφισβητήσουμε ότι έλαβαν χώρα οι συγκεκριμένες συνομιλίες που περιγράφονται σ'αυτά? Ο Ομηρος δίνει και τοπωνύμια, ονοματα προσώπων, λαοτήτων κτλ, πώς να αμβισβητησουμε τις ομηρικές συνομιλιες των επών?

"Εξήγησα με το παράδειγμα των επών του Ομήρου γιατί οι επικλήσεις σε αυθεντίες δεν εξασφαλίζουν έγκυρα συμπεράσματα για αληθινούς δήθεν διαλόγους. Ευελπιστώ στην κατανόησή σου (μέλος), εκτός αν πιστεύεις ότι ο Πλάτωνας διακτινιστηκε πίσω στο χρόνο και στην Αιγυπτο την ώρα των συνομιλιών του Σόλωνα με τους Αιγύπτιους ιερείς, κατέγραψε στο τεφτέρι του τους διαλογους και τους παρουσίασε μετά από δύο αιώνες σε φιλοσοφικά κείμενα προβληματισμού για το πώς μια αλλαζωνική πολιτεία καταρρέει. Διότι πριν τον Πλάτωνα δεν αναφέρει κανείς την Ατλαντίδα, ουτε καν ο Σόλων στα ποιήματά του

-Ο Πλάτωνας είναι φιλόσοφος που ξεδιπλώνει τις φιλοσοφικές ιδέες και την κοσμοαντιληψή του χωρίς να απαιτείται απ'αυτόν η καταγραφή ιστορικών γεγονότων με ακρίβεια. Αντίθετα στο έργο ενός φιλοσοφου η αλληγορική προσέγγιση και το φανταστικό παράδειγμα σαφώς επιτρέπεται προς κατανόηση του μηνύματος που θέλει να περάσει ο εκφραστής του
Ελληνες που τάχα μου αντιμετώπισαν τους Ατλάντιους το 10.000 π.Χ.!

Μην ξεχνάς ότι και το ίδιο το όνομα της πόλης (Αθήναι) δεν ετυμολογείται στα ελληνικά. Είναι προελληνικό τοπωνύμιο όπως πολλά άλλα του ελλαδικού και αιγαιακού χώρου (Κνωσσός, Θήβαι, Μυκήναι, Λάρισσα, Κόρινθος, Σάμος κτλ).

Κατ'αρχήν ο Πλάτωνας μέσω των διαλόγων του προσπαθεί να παρουσιάσει τις φιλοσοφικές του αντιλήψεις καθώς και τις απόψεις του για κοσμογονικά θέματα, για ιδανική πολιτεία, για την καταγωγή και τη φύση των λέξεων, να δώσει ηθικά διδάγματα και μηνύματα κτλ...
Αυτό εξυπηρετούν οι διάλογοι προσώπων στα έργα του και δεν σημαίνει ότι ήταν πραγματικοί μεταξύ προσώπων που κάποτε έζησαν(τουλάχιστον όχι όλοι). Δηλαδή τι περιμένεις να σου λέει ο Πλάτωνας? Να κάνει μια εισαγωγη που θα λέει ότι όλοι οι διάλογοι που ακολουθούν είναι φανταστικοί για να εκθέσω τις φιλοσοφικές απόψεις και τους στοχασμους μου?
Τώρα στον Τίμαιο του Πλάτωνα, ο Κριτίας παίρνει το λόγο μετά τον Σωκράτη και αναφέρει τα γεγονότα περί Ατλαντίδας όπως τα άκουσε από...τον παππού του, ο οποίος με τη σειρά του υποτίθεται ότι τα άκουσε από τον Σόλωνα (άντε βγάλε άκρη δηλαδή με χαλασμένα τηλέφωνα).
Για να διαπιστώσουμε αν ήταν πραγματικός ο συγκεκριμένος διάλογος με το συγκεκριμένο αντικείμενο, θα πρέπει να τον εντοπίσουμε τόσο σε γραπτές μαρτυρίες του ίδιου του Σόλωνα, όσο και του Αιγύπτιου ιερέα ο οποίος πρέπει να δεχτούμε ότι ήταν ο Σονχις, αφού έτσι μας λέει ο Πλούταρχος (σε ποιες πηγές στηρίζεται αλήθεια για τον Σόνσχις ο Πλούταρχος?).
Σχετικά με το απόσπασμά του Πλουτάρχου που αναφέρεις......
μέλος:
"Tο πρώτο του ταξίδι(του Σόλωνα) ήταν στην Αίγυπτο, και έζησε εκεί, όπως λέει ο ίδιος -κοντά στο χείλος του Νείλου, στην ακτή της Κανωβίδος, και ξόδεψε κάποιο χρόνο συμφιλοσοφώντας με τον Ψένωφις της Ηλιούπολης και τον Σονχις τον Σαϊτη, τον πιο πολυμαθή απ'όλους τους ιερεις, απ'τον οποίο,καθώς λέγει ο Πλάτωνας, έλαβε την γνώση της ιστορίας της Ατλαντίδος, την οποία ενσωμάτωσε σε ένα ποίημα και επιχείρησε να γίνει γνώση των Ελλήνων."

Agnostic:"Μα φυσικά ο Πλούταρχος, που είναι 3 περίπου αιώνες μεταγενέστερος του Πλάτωνα(ο οποίος είναι 2 περίπου αιώνες μεταγενέστερος του Σόλωνα), αναμασά παλιότερη πληροφορία του Πλάτωνα για την Ατλαντίδα, όπως υποτίθεται εξιστόρησε στον Κριτία ο....παππούς του, ο οποίος παππούς του Κριτία υποτίθεται ότι....άκουσε από τον Σόλωνα! Το χαλασμέν τηλέφωνο που λεγαμε. Δεν έχουμε περαν του ονόματος του Αιγύπτιου ιερέα, κάτι πολύ καινούριο εδώ.
Και επανέρχομαι στο σημαντικό ερώτημα...
Υπάρχουν αναφορές από έργα του ίδιου του Σόλωνα και από έργα του ίδιου του Σόνχις, που επιβεβαιώνουν ότι έλαβε χώρα μεταξύ τους ο συγκεκριμένος διάλογος με θέμα την Ατλαντίδα? Απ'οσο ξέρω όχι.
Δεν αμφισβητώ δηλαδή ότι ο Σόλων στο ταξίδι του στην Αίγυπτο θα συνομίλησε με ντόπιους, με ιερείς, με πολιτικούς κτλ, αλλά τον συγκεκριμένο διάλογο έτσι όπως παρουσιάζεται στον Πλάτωνα. Και επιμένω για γραπτές αναφορές του ίδιου του Αιγύπτιου ιερέα, του δεύτερου εμπλεκόμενου δηλαδή περαν του Σόλωνα, αφού -εντελώς υποθετικά μιλώντας- ο Σόλων θα μπορούσε να μεταδόσει παραφουσκωμένες πληροφορίες στους Αθηναίους για το ένδοξο παρελθόν τους (περί θρίαμβου των προγόνων τους επί των Ατλάντων)που δήθεν του εκμυστηρεύτηκαν οι Αιγύπτιοι, για να κερδίσει συμπάθειες και αίγλη στα πλαίσια λαϊκισμού με χαρμόσυνες ειδήσεις.

Η φράση μου "απορώ με τη λογική σας", αφορά γενικότερα στην μετατροπή φιλολογικών και μυθολογικών αναφορών των αρχαίων σε ακλόνητες αλήθειες από διάφορους τύπους που κυκλοφορούν στα ελληνικά φόρα με σκοπό να αποφανθούν για παλαιότητες πολιτισμών, βγάζοντας πάντα (μα τι σύμπτωση ρε παιδί μου) τον ελληνικό πολιτισμό παλιότερο από τον Αιγυπτιακό και τον Σουμεριακό στην πιο συγκρατημένη εκδοχή, και παλιότερο κι από την ίδια την ηλικία του ανθρώπινου είδους στην πιο ακραία! Αλλος πιπιλάει την Ατλαντίδα, άλλος τους τρεις κατακλυσμούς, άλλος την καταγωγή των Περσών από τον Περσέα και η λογική βγάζει πιστόλι και αυτοκτονεί!

Τι να μας πουν οι αρχαιολογοι, οι γλωσσολόγοι, οι βιολογοι, οι εθνολογοι. Εμεις έχουμε την Ατλαντίδα, τους τρεις κατακλυσμούς, τους Αραουκάνους που μιλούν δωρική διάλεκτο και τους Αϊνού που χορεύουν καλαματιανό,το αρχαίο Ελληνικό θέατρο που έχτισε ο Ηρακλής στη Βιρτζίνια καθώς έφερνε πατάτες(τα χρυσά μήλα των εσπερίδων) από τους Ινκας αλλά για το οποίο η τοπική διοίκηση δεν γνωρίζει απολύτως τίποτα, το ελληνικό αλφάβητο που κρύβει μυστικιστικες προσευχές και την ελληνική γλώσσα που ως μητέρα όλων των γλωσσών με 70.000.000 λέξεις προϋπήρχε του Homo Sapiens, τα ανύπαρκτα μινωικά πιθάρια στις Μπαχάμες και τις ελληνικές τριήρεις βυθισμένες στον πάτο του Αμαζονίου παρέα με τα φαντάσματα των Ελλήνων ναυαγών. Δεν μας πιάνει τίποτα μιλάμε, και σουλατσάρουμε ακράτητοι στα ελληνικά φόρα (και όχι σε κάποιο διεθνές επιστημονικό συνέδριο με τα ευρήματά μας γιατί εκεί δεν μας παίρνει)για να διαδίδουμε τις μοναδικές αλήθειες που βρίσκονται "κωδικοποιημένες"(sic) στην ελληνική μυθολογία και που αποκρύπτουν τάχα μου οι νεοταξίτες πολιτικοί και οι ανθέλληνες επιστήμονες που από το πρωί που ξυπνούν και σκουπίζουν τις τσίμπλες τους, ασχολούνται όλη μα όλη τη μέρα με το πώς θα υποβαθμίσουν τον ρόλο του ελληνικού πολιτισμού, αφού ως γνωστόν δεν έχουν άλλη δουλειά να κάνουν!
Αυτές τις τσαπατσούλικες τακτικές στηλιτεύω φίλε μου (μέλος),
Τις οποίες παπαγαλίζει συχνά η κάθε σάρα, μάρα και το κακό συναπάντημα στο μαγικό κόσμο του διαδικτύου!
Βάζω εδώ μια τελεία και αναμένω τις απόψεις σου επί του θέματος.>>

Όπότε αγαπητέ ΑΔΙΑΒΑΣΤΕ καλά θα κάνεις να ενημερωθείς και εσύ!

quote:

---

europaios2: Οι Δωριείς ΕΡΙΩΠΙΣ, δεν είσαν οι Ηρακλήδες. Κατέβηκαν μαζί με τους Ηρακλήδες από την Πίνδο.

ΑΔΙΑΒΑΣΤΟΣ:Τιποτα πιο ανιστορητο ... ξαναδεστο προσεκτικα ...

---

Αμ δε! To χω διασταυρώσει από διαφορετικές πηγές σου ανέφερα μία την Εγκυκλοπαίδεια ΥΔΡΙΑ.........και ξέρεις οι εγκυκλοπαίδειες είναι ότι καλύτερο στο να διασταυρώνουν τις πηγές..............μασημένη τροφή που λένε......εκτός αν θέλεις να γράψεις μια δική σου..........

quote:

---

ΑΔΙΑΒAΣΤΟΣ: Η φραση Κονκς ομ παξ λεγοταν στην Μινωικη Κρητη σε τελετη μυησης απο τον ιεροφαντη στους μυστες και σημαινει : αρκετα ανα τα ματια δηλαδη , δεν χρειαζεται να εχετε το χερι στα ματια , αρκετα πια ( μερος της μυησης ηταν το χερι στα ματια). Για τα μυστηρια υπαρχει αναφορα και στα Ορφικα και αρα δεν υπαρχει περιπτωση μη Ελληνικοτητας αυτων .

---

Edouard Schure', "Οι Μεγάλοι Μύσται -Εισαγωγή στην απόκρυφη ιστορία των θρησκειών -
Ράμα-Κρίσνα-Ερμής-Μωυσής-Ορφέας-Πυθαγόρας-Πλάτωνας-Ιησούς"

α' έκδοση 1889

Μετάφραση από την 205η γαλλική έκδοση, Β. Σκληρός
Κεφάλαια:
1. Ράμα - Ο άριος κύκλος.
2. Κρίσνα - Οι Ινδίες κι η βραχμανική μύηση.
3. Ερμής - Τα μυστήρια της Αιγύπτου.
4. Μωυσής - Η αποστολή του Ισραήλ.
5. Ορφέας - Τα μυστήρια του Διόνυσου.
6. Πυθαγόρας - Τα μυστήρια των Δελφών.
7. Πλάτωνας - Τα Ελευσίνια μυστήρια.
8. Ιησούς - Η αποστολή του Χριστού.

Κεφ. 7. "Πλάτωνας - Τα Ελευσίνια μυστήρια"
Περιγράφει αναλυτικά το τελετουργικό των Ελευσινίων, επικαλούμενος
ως πηγή, στο συγκεκριμένο σημείο, τον Πορφύριο.
Σημείωση σελ. 396:

"Κόνξ Ομ Παξ". Οι λέξεις αυτές δεν έχουν κανένα νόημα στα ελληνικά.

Αποδεικνύουν μια φορά πως έχουν πολύ παλιά κι ανατολίτικη προέλευση.
Ο Ουίλφορ τους δίνει σανσκριτική καταγωγή. Το "Κονξ" προέρχεται από
το "Kansha" που σημαίνει: εκείνο που ποθούμε βαθύτατα. Το "Ομ"
προέρχεται από το "Oum", ψυχή του Βράχμα. Και το "Παξ" από το "Pasha",
γύρος, αλλαγή, κύκλος. Η ανώτατη λοιπόν ευχή του ιεροφάντη της
Ελευσίνας σήμαινε: Να εκπληρωθούν οι πόθοι σου. Ξαναγύρνα στην
παγκόσμια ψυχή! [Σημ. Φ.Μ. Εννοεί προφανώς, με την λήξη του κύκλου των ενσαρκώσεων και της ανελικτικής πορείας της ψυχής του μυουμένου]

Στο κεφ. 2 σημειώνει:
ΑΟΥΜ
Η λέξη αυτή στη βραχμανική μύηση σημαίνει ο υπέρτατος Θεός,
ο Θεός-Πνεύμα. Κάθε γράμμα της αντιστοιχεί σε μια απ' τις θείες
ιδιότητες, με απλά δηλαδή λόγια σε ένα από τα πρόσωπα της Τριάδας.

quote:

---

euroapaios2: Έγραφα πολύ ώρα και είδα την απάντησή σου μετά........κρίμα! (σχετικά με την Ελληνικότητα της Κων/λης)

ΑΔΙΑΒΑΣΤΟΣ:
Η αληθεια πονα , ραϊζει βουνα ...

---

Πονά η αλήθεια ΑΔΙΑΒΑΣΤΕ. Aύριο ΌΜΩς θα σχολιάσω σκανάρωντας τι πονάει και ποιον!

Αγαπητέ veritas πολύ ωραίες πληροφορίες......αν ήσουν και ποιο συχνός.
Ή αυτό ή το επόμενο Σ-Κ θα πάω στις Μυκήνες όπως είχα πει. προσπαθώ να βρω μια άκρη, να μην έχω πρόβλημα και να βοηθηθώ στη φωτογράφηση ........αν είμαι τυχερός.......(ήδη έχω στα υπόψη μου μια τυχαία γνωριμία με αρχαιολόγο της περιοχής του Άργους και πιστεύω να με βοηθήσει).

"Μηνύστε με, μηνύστε με σε δίκες ξεφτιλίστε με"

Edited by - europaios2 on 07/07/2008 01:47:17

Στη στενή κοιλάδα ανατολικά του Τόμαρου βρίσκεται το ιερό της Δωδώνης, που στην αρχαιότητα αποτελούσε το θρησκευτικό κέντρο της βορειοδυτικής Ελλάδας και συνδεόταν με τη λατρεία του πατέρα των θεών, Δία. Η Δωδώνη ήταν γνωστή για το ξακουστό μαντείο, που σύμφωνα με την παράδοση ήταν το αρχαιότερο στην ελληνική επικράτεια, στοιχείο που επιβεβαιώνεται και από τις αναφορές του στα ομηρικά έπη. Σχετικά με την ίδρυση του ιερού, ο Ηρόδοτος (2.52) αναφέρει το σχετικό μύθο, που του είπαν οι ιερείς, όταν επισκέφθηκε τη Δωδώνη: από τη Θήβα της Αιγύπτου ξεκίνησαν δύο μαύρα περιστέρια (πελειάδες), από τα οποία το ένα πήγε στη Λιβύη, όπου ιδρύθηκε το ιερό του Άμμωνα Δία, και το άλλο ήλθε στη Δωδώνη και κάθισε επάνω σε μία βελανιδιά, το ιερό δένδρο του Δία, και με ανθρώπινη ομιλία υπέδειξε το σημείο όπου έπρεπε να ιδρυθεί το μαντείο του θεού. Από το θρόισμα των φύλλων του δένδρου και από το πέταγμα των πουλιών που φώλιαζαν σε αυτό, οι μάντεις ερμήνευαν τη βούληση του Δία. Οι χρησμοί δίνονταν και με βάση το κελάρυσμα των νερών της ιερής πηγής και από τον ήχο χάλκινων λεβήτων που στέκονταν πάνω σε τρίποδες γύρω από το ιερό δένδρο. Σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές, οι ιερείς του μαντείου ήταν αρχικά μόνο άνδρες, αλλά αργότερα έκαναν την εμφάνισή τους και γυναίκες, οι λεγόμενες «Πελειάδες». Χαρακτηριστικό των ιερέων ήταν ότι περπατούσαν ξυπόλυτοι και κοιμούνταν στη γη για να έχουν άμεση επαφή με αυτή.

Οι αρχαιολογικές έρευνες επιβεβαίωσαν την αρχαιότητα του χώρου, καθώς η χρήση της θέσης ανάγεται στην Εποχή του Χαλκού.Η πρώτη λατρεία φαίνεται πως ήταν αυτή της θεάς Γης ή κάποιας γυναικείας θεότητας σχετικής με τη γονιμότητα, ενώ η λατρεία του Δία εισήχθη στη Δωδώνη από τους Σελλούς, κλάδο των Θεσπρωτών, και σύντομα εξελίχθηκε σε κυρίαρχη λατρεία. Ο Δίας είχε την προσωνυμία Νάιος και μαζί του λατρευόταν η Διώνη, σύζυγός του σύμφωνα με την τοπική παράδοση, ενώ σταδιακά προστέθηκε και η λατρεία της κόρης τους Αφροδίτης, και αυτή της Θέμιδας, που λατρευόταν μαζί με τη Διώνη ως «νάιοι θεοί», δηλαδή σύνοικοι και σύνναιοι του Δία. Στην αρχική του μορφή το ιερό ήταν υπαίθριο και οι διάφορες τελετουργίες πραγματοποιούνταν γύρω από το ιερό δένδρο (ιερή δρυς ή φηγός), όπου κατοικούσε το ζεύγος των θεών.

Από τον 8ο αι. π.Χ. έφθαναν στο ιερό και αφιερώματα από τη νότια Ελλάδα, ιδιαίτερα χάλκινοι τρίποδες, αγαλματίδια, κοσμήματα και όπλα, γεγονός που σχετίζεται και με την εγκατάσταση αποίκων από ελληνικές πόλεις στις ηπειρωτικές ακτές. Αντίθετα από ό,τι συνέβαινε στα άλλα ιερά της νότιας Ελλάδας (Δελφοί, Ολυμπία, Δήλος), στη Δωδώνη δε σημειώθηκε μεγάλη οικοδομική δραστηριότητα την εποχή αυτή, κάτι που οφείλεται πιθανόν και στην απομονωμένη θέση, μακριά από την υπόλοιπη Ελλάδα και από πολυσύχναστους εμπορικούς δρόμους. Το ιερό εξακολουθούσε να είναι υπαίθριο και ο ιερός χώρος του δένδρου οριζόταν από ένα είδος περιβόλου που σχημάτιζαν οι χάλκινοι τριποδικοί λέβητες.

Η αρχή της οικοδομικής δραστηριότητας στο ιερό τοποθετείται στις αρχές του 4ου αι. π.Χ., όταν κατασκευάσθηκε ο πρώτος μικρός ναός του Δία και τρεις ιωνικές στοές. Τότε κτίσθηκε και ο περίβολος της ακρόπολης της Δωδώνης, που βρίσκεται βορειότερα, στην κορυφή του λόφου. Η μεγαλύτερη άνθηση του ιερού σημειώθηκε τον 3ο αι. π.Χ., στα χρόνια της βασιλείας του Πύρρου (297-272 π.Χ.), ο οποίος έδωσε στο ιερό μνημειακό χαρακτήρα. Τότε κατασκευάσθηκαν οι υπόλοιποι ναοί και τα πιο εντυπωσιακά οικοδομήματα, όπως το θέατρο, το βουλευτήριο, το πρυτανείο και το στάδιο, όπου τελούνταν τα Νάια, αγώνες προς τιμή του Δία. Ο χώρος καταστράφηκε το 219 π.Χ. από τους Αιτωλούς, αλλά ανοικοδομήθηκε και λειτούργησε μέχρι το 167 π.Χ., οπότε καταστράφηκε από τους Ρωμαίους. Νέες καταστροφές προκλήθηκαν στο ιερό το 88 π.Χ. από το Μιθριδάτη ΣΤ΄ Ευπάτορα, ηγεμόνα της σατραπείας του Πόντου, και τους Θράκες πολεμιστές του. Το ιερό λειτούργησε με άλλο χαρακτήρα κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους, ενώ το θέατρό του μετατράπηκε σε αρένα, την οποία επισκέφθηκε ο αυτοκράτορας Αδριανός γύρω στο 132 μ.Χ. Το μαντείο και οι γιορτές προς τιμή του Δία συνέχισαν να προσελκύουν τους πιστούς μέχρι τον 4ο αι. μ.Χ., όταν η αρχαία λατρεία αντικαταστάθηκε από το Χριστιανισμό και στο χώρο του ιερού οικοδομήθηκαν χριστιανικές βασιλικές, ενώ η ιερή βελανιδιά κόπηκε.

Οι πρώτες ανασκαφές στο χώρο έγιναν το 1875 από τον Κ. Καραπάνο, επιβεβαίωσαν τη θέση του ιερού και απέδωσαν πολυάριθμα ευρήματα. Η επόμενη σύντομη ανασκαφική έρευνα πραγματοποιήθηκε από την Αρχαιολογική Εταιρεία μετά το 1913 υπό τη διεύθυνση του Γ. Σωτηριάδη, αλλά διακόπηκε από τα γεγονότα του 1921. Οι έρευνες συνεχίσθηκαν από τον Δ. Ευαγγελίδη στο διάστημα 1929-1932. Οι νεότερες συστηματικές ανασκαφές ξεκίνησαν στη δεκαετία του 1950 υπό τη διεύθυνση των Δ. Ευαγγελίδη και Σ. Δάκαρη και μετά το θάνατο του Ευαγγελίδη το 1959, συνεχίσθηκαν από το Σ. Δάκαρη. Από το 1981 και εξής η έρευνα στο χώρο πραγματοποιείται υπό την αιγίδα της Αρχαιολογικής Εταιρείας με συγχρηματοδότηση του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Συστηματικές εργασίες στερέωσης και αναστήλωσης του θεάτρου, του σταδίου και των λοιπών μνημείων, βασισμένες σε μελέτη του αρχιτέκτονα Β. Χαρίση, ξεκίνησαν μετά το 1961 με πιστώσεις της Αρχαιολογικής Εταιρείας και του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Μέχρι το 1975 είχε αναστηλωθεί το μεγαλύτερο μέρος του θεάτρου εκτός από το τρίτο διάζωμα και κάποια άλλα τμήματα και σήμερα το μνημείο χρησιμοποιείται για θεατρικές παραστάσεις.

quote:

---

ΑΔΙΑΒΑΣΤΟΣ

Η φραση Κονκς ομ παξ λεγοταν στην Μινωικη Κρητη σε τελετη μυησης απο τον ιεροφαντη στους μυστες και σημαινει : αρκετα ανα τα ματια δηλαδη , δεν χρειαζεται να εχετε το χερι στα ματια , αρκετα πια ( μερος της μυησης ηταν το χερι στα ματια).

---

Μα πώς είναι δυνατόν να ξέρουμε ότι λεγόταν η συγκεκριμένη φράση στη Μινωική Κρήτη και μάλιστα να ξέρουμε και τι σημαίνει, από τη στιγμή που δεν έχουν διαβαστεί τα κείμενα της Γραμμικής Α και η γλώσσα των Μινωιτών παραμένει άγνωστη?

Αυτό που ξέρω είναι ότι τα λίγα μινωικά κείμενα που φαίνεται να έχουν θρησκευτικό περιεχόμενο είναι οι λεγόμενες "τράπεζες σπονδών",δηλαδή μεγάλα πέτρινα πιάτα που χρησιμοποιούνται για προσφορές σε θεότητες. Υπάρχουν επίσης παρόμοιες επιγραφές σε διάφορα μεταλλικά αντικείμενα, σε μια κουτάλα από τον Τρούλλο η οποία φαίνεται να αναφέρει ένα ιερό όνομα ή τίτλο, σε μια αργυρή καρφίτσα από τον Πλάτανο με επιγραφή αναθηματικού τύπου και μια χρυσή καρφίτσα που φυλάσσεται στο μουσείο του Αγίου Νικολάου με πολύ σκοτεινό περιεχόμενο όμως. Γενικά το περιεχόμενο των συγκεκριμένων ευρημάτων, αν και φαίνεται να είναι θρησκευτικό, παραμένει ακαθόριστο χωρίς να είναι πάντα σαφές πότε οι χαραγμένες λέξεις αναφέρονται σε θεϊκά ονόματα και πότε σε αφιερωτικούς τύπους.

βλέπε John Chadwick:Γραμμική Β και συγγενικές γραφές (σελ. 59-60), εκδ. Παπαδήμα

Lost in Necropolis

La ville de la mort

Δηλαδή αν κατάλαβα καλά φίλε europaios2 για σένα ο Πλάτωνας είναι για τα μπάζα και η διάσπαρτη μυθολογία αξιόπιστη πηγή.

Συνεχίζεις κατόπιν και αναφέρεις ότι «Αυτό σημαίνει ότι και αυτό το φύλο διαμορφώθηκε περίπου την ίδια περίοδο με τους Ίωνες, Αχαιούς και Αιολείς. Όλα τα φύλα διαμορφώθηκαν στην πάλη κατά των Πελασγών.
Το φύλο των Δωριέων διαμορφώθηκε στην περιοχή της Φθιώτιδας, όπως λέει ο Ηρόδοτος. (Α.56)»

Τελικά φίλε europaios2 διαπιστώνει κανείς απ’ τις αναφορές σου ότι θεωρείς τα συμπεράσματά σου ανώτερα των αναφορών του Πλάτωνα για τους Δωριείς. Εδώ βέβαια, μόνο άμα θέλουμε, σου κάνουμε το χατίρι.

Τώρα τα υπόλοιπα που γράφεις για «αποτειχημένες προσπάθειες» δεν τα σχολιάζω. Άσε, όπως έλεγε και η Βασιλειάδου, μέρα πούναι να μη το πω ….αλλά δεν μπορώ, …μόνο αυτό θα πω, εάν φίλε μου φτάσουμε και απαξιώσουμε τον Πλάτωνα, όσες εγκυκλοπαίδειες και να μας αραδιάσει κάποιος, είναι όλες για τα μπάζα.

http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?whichpage=41&ARCHIVEVIEW=&TOPIC_ID=1673

quote:

---

Κάποιος, όμως, αφού είχε φουσκώσει από περηφάνεια και δεν δεχόταν τίποτα περί ανθρωποθυσιών ή κακομεταχείρισης ανθρώπων, σε κάποια στιγμή, θέλοντας να εξυμνήσει τους σπαρτιάτες στρατιώτες, είπε πως ο νεαρός στρατιώτης αποδείκνυε την αξία του όταν σκότωνε έναν είλωτα.

---

Αγαπητέ Ψηλέ, για να μπορέσεις να κατανοήσεις αυτό που ειπώθηκε στην εκπομπή που αναφέρεις και προκειμένου να το επικροτήσεις ή να το αποδοκιμάσεις, θα πρέπει είτε έχεις βιωματική γνώση του είτε να έχεις κατανοήσει σε βάθος το κοινωνικό - θρησκευτικό - πολιτικό - πολιτισμικό σύστημα της αρχαίας Σπάρτης και τον τρόπο διοργάνωσης της.

Εάν επιθυμείς να το προσεγγίσεις θα πρέπει να το προσεγγίσεις με ειλικρινή, αμερόληπτη κι αντικειμενική στάση και με διάθεση να γνωρίσεις όσες περισσότερες πτυχές μπορείς.

Είσαι σίγουρος ότι το πράττεις ή ότι επιθυμείς να το πράξεις αυτό;

In anticipation of my resurrection...

quote:

---

euroapaios2: Έγραφα πολύ ώρα και είδα την απάντησή σου μετά........κρίμα! (σχετικά με την Ελληνικότητα της Κων/λης)

ΑΔΙΑΒΑΣΤΟΣ:
Η αληθεια πονα , ραϊζει βουνα ...

---

Πάρε λίγο αλήθεια...........και αμισβήτησέ την δε θα μου φανεί παράξενο..............εσύ θα εκτεθείς Ας δούμε τους επιφανείς συγγραφείς ιστορικούς του καταπληκτικού έργου Ιστορία του Ελληνικού έθνους τόμος 9 «Βυζαντινός Ελληνισμός. Και φυσικά θα ξεκινήσω εμφανίζοντας την εισαγωγή! Τον καθρέπτη δηλαδή των όσων ακολουθούν.
Για να δούμε αν η Κων/λη και κατ’ επέκταση το Βυζάντιο ήταν Ελληνικό! ή όχι, Και φυσικά αναφέρομαι όχι στην ίδρυση της Κων/λης τους πρώτους αιώνες αλλά στην πορεία και μετά τον 7ο- 8ο αιώνα, οπότε και αρχίζει να ολοκληρώνεται σιγά σιγά η Ελληνοποιησή του.

Νομίζω ότι το κύρος των ιστορικών συγγραφέων δεν αφήνουν κανένα απολύτως περιθώριο αμφισβήτησης! Μιλάμε για τους μετρ τους είδους!

Ο πρώτος μικρός πρόλογος δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης για τη τον Ελληνισμό του Βυζαντίου, καθώς για τα επιτεύγματα στη φιλοσοφία, στη θεολογία και στις καλές τέχνες!

Ενώ στον κυρίως πρόλογο οι διαπρεπείς αυτοί ιστροικοί Βυζαντινολόγοι με τον τίτλο και μόνο της «ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ» και τη φράση ότι καλύπτει τους τελευταίους 4 αιώνες ζωής του Ελληνικού Χριστιανικού κράτους, ρίχνει ταφόπλακα στις φρούδες ελπίδες πολλών ανθελληνικών αλλά και αντιχριστιανικών κέντρων για διαστρέβλωση της ιστορικής αλήθειας!

Και καταλήγει ότι με την πτώση της Πόλης μας έχουμε το τέλος του Βυζαντινού Ελληνισμού και τη γένεση του νεώτερου Ελληνισμού! Ο οποίος και θα αναπτυχθεί όπως χαρακτηριστικά λένε οι διαπρεπείς Βυζαντινολόγοι ιστορικοί με τα πνευματικά εφόδια που κληροδότησε το Βυζάντιο!

"Μηνύστε με, μηνύστε με σε δίκες ξεφτιλίστε με"

Καλά, ότι οι λάτρεις της Οριενταλιστικής ιδεολογίας αρέσκονται στο να παρουσιάζουνε το μεγαλείο του 12θεού των Ελλήνων ως δήθεν «Ανατολικής προέλευσης», είναι γνωστό και κατανοητό θα λέγαμε.

Όταν κάποιος έχει ως θρησκεία ΜΙΑ 100% ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ ΘΕΟΤΗΤΑ, όπως ο Γιαχβέ ή ο μετέπειτα Ιησούς, είναι ηλίου φαεινότερο ότι εύκολα χαριεντίζεται με οποιαδήποτε μπούρδα μπορεί να «εξισώσει» το μεγαλείο των Ελλήνων με την εξ Ανατολών ορμώμενη θρησκεία τους.

Έτσι, ενώ γνωρίζουμε ότι ο Ορφέας αναφέρεται στα Αργοναυτικά να λέει «Αιγύπτω ιερόν λόγον εξελόχευσα», δηλαδή ότι ΔΙΔΑΞΕ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ΚΑΙ ΔΕΝ....«ΔΙΔΑΧΘΗΚΕ» ΕΚΕΙ, εραστές της Οριενταλιστικής κουλτούρας, όπως οι Απολογητές και οι Μεταλληνοί ή ο παρατρεχάμενος Ευρωπαίος, προσπαθούνε να χρεώσουνε στον Ορφέα ότι τάχα «άρπαξε γνώσεις απο τους Αιγύπτιους»!!

Ακριβώς το ίδιο ισχύει φυσικά και με τον Ερμή τον Τρισμέγιστο, όπου και εδώ προσπαθούνε παπαγαλάκια αλά Ευρωπαίος να αποδώσουνε τα ερμητικά κείμενα στον Αιγυπτιακό πολιτισμό, αγνοώντας και πάλι πως.....δεν υπάρχει καμία απολύτως αιγυπτιακή πηγή ή πρωτότυπο που να τεκμηριώνει στο ελάχιστο αυτές τις ανοησίες!

Αλλά είπαμε, εάν σε διαποτίζει ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ, είναι επόμενο να αναζητάς γέφυρες να εξισώσεις το αρχαιοελληνικό μεγαλείο με την κουλτούρα των νομάδων.

europaios2:
«Δόγμα ήταν και το δωδεκάθεο. Απόδειξη οι φόνοι των Σωκράτη, Πυθαγόρα και το κυνήγι του Αναξαγόρα για παράδειγμα.»

Το δόγμα, όπως το χριστιανικό, έχει ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΑΠΟΔΟΧΕΣ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΕΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΤΟΥ (οι οποίες έχουνε απόλυτο κύρος και δεν δύνανται να αμφισβητηθούνε απο κανέναν!), έχει ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΑ-ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΟΦΕΙΛΟΝΤΑΙ ΝΑ ΤΗΡΟΥΝΤΑΙ 100%, ενώ στην αρχαιοελληνική κοσμοθέαση και κουλτούρα λείπουνε παντελώς τέτοια ρατσιστικά και μισαλλόδοξα φαινόμενα.

Το 12Θεό δεν είχε ούτε «ιερά κείμενα» αλλά ούτε και επαγγελματίες ιερείς, δεν είχε σχέσεις με την κοσμική εξουσία αλλά ούτε και διατηρούσε μετοχές σε τράπεζες και εταιρίες real estate όπως σήμερα π.χ. η.....«Οδός προς την αγάπη του Χριστού» που με περρισή (πλαστή) ιεροπρέπεια περιφέρει στα κεφάλια των αδαών η Ορθοδοξία.

Οι «φόνοι», ήσαν ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ και έχουμε πάμπολλες φορές εξηγήσει ότι η δίκη του Σωκράτη εκκίνησε μετά απο καταγγελίες πολιτών και όχι ένεκα κάποιας «θρησκευτικής δίωξης».

Θρησκευτικές διώξεις, κείμενα που ρητά απαγόρευαν την άσκηση λατρείας άλλης θεότητας, φόνους και εξαθλίωση αλλόθρησκων θα βρεις αποκλειστικά στα Αβρααμικά δόγματα, ένα απο τα οποία είναι και η Ορθοδοξία.

Βλέπεις, είναι η μήτρα τέτοια (Π.Δ.) ώστε δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για οποιαδήποτε ανεκτικότητα σε θεότητες άλλες που για παράδειγμα ανέχονταν οι Έλληνες!

quote:

---

ΑΔΙΑΒΑΣΤΕ Αναφέρεις ως πηγές:
1) Toν Ορφέα...........

Απόσπασμα από το βιβλίο του Βασιλείου Χλέτσου: «Μυστικισμός και θείο στην Ελλάδα και στο αρχαίο κόσμο» , εκδόσεις Γεωργιάδη.

---

Τι εχουμε ευρωπαιε ; Κοπτοραπτικη ; Απορω πως σου "διεφυγε" η παρακατω παραγραφος του Χλετσου (οχι πως εχει ιδιαιτερη σημασια για μενα τι λεει ο καθε Χλετσος):
«Πράγματι όλη η Ελληνική θρησκεία προέρχεται από την Ορφική μυσταγωγία. Πρώτα ο Πυθαγόρας εδιδάχθη από τον Αγλαόφημο τα μυστήρια των Θεών, και δεύτερος ο Πλάτων αντελήφθη την ολοκληρωμένη σχετικώς με αυτά γνώση από τα Πυθαγόρεια και Ορφικά γραπτά»

quote:

---

Τι να σου πω? από πότε ένα μυθικό πρόσωπο είναι ποιο αξιόπιστο από έναν Ιστορικό της εμβέλειας του Ηρόδοτου?...........Απάντηση από τότε που το δηλώνει ο Schwabe και ο ΑΔΙΑΒΑΣΤΟΣ!!

---

Απο τοτε που το "μυθικο " αυτο προσωπο εδωσε πνευματικη τροφη στο ιστορικο προσωπο που λεγετε Ηροδοτος , Πλατωνας , Ηρακλειτος ....

quote:

---

Και εγώ δεν είχα ασχοληθεί με το συγκεκριμένο έργο και νόμιζα ότι ήταν αληθινό. Ο agnostic με τοποθέτησή του θεώρησε τουλάχιστον το συγκεκριμένο διάλογο φανταστικό. Κατόπιν ψαξίματος διαπίστωσα ότι είχε δίκιο και μάλιστα του ζήτησα και συγνώμη γιατί του είχα μιλήσει απότομα περί αυτού.

---

Ε αφου το εψαξες και εσυ τοτε τι να πω ! Η ταπεινοτητα μου δεν αρκει να αμφισβητηση την δικη σου γνωσιακη βαση ...
Ασε μας βρε ευρωπαιε ... Ο agnostic κανει ενα τοσο λογικο συνειρμο οσο και παραλογο . Καλλιστα βεβαιως θα μπορουσε να ειναι ετσι οπως θα μπορουσε και να μην ειναι . Το σκεπτικο απλο ... Εχουμε δυο συγγραφεις εκεινης της εποχης (Διοδωρος και Πλατων) οι οποιοι εχουν μια ομοια αποτυπωση στα γραπτα τους . Διαβαζουμε στον Διοδωρο : Οι ιερείς των Αιγυπτίων ιστορούν από τις καταγραφές στα ιερά τους βιβλία ότι , και στον Πλατωνα : Εμείς λοιπόν (σ.σ. :οι ιερεις) ό,τι ωραίο, σπουδαίο ή αξιοπερίεργο ακούμε πως συνέβη είτε στη χώρα σας είτε εδώ ή οπουδήποτε αλλού το καταγράφουμε από πάρα πολύ παλιά στους ναούς μας και το διασώζουμε . Τι συμβαινει λοιπον ; Η οντως ειχαν μεταφερθει σ΄αυτους ιστοριες του παρελθοντος δια του προφορικου λογου ή δια του γραπτου λογου ή αφηγουνται και οι δυο ψεματα . Δεν μπορουμε λοιπον να δεχθουμε τον Διοδωρο και να αποριψουμε τον Πλατωνα γιατι αρεσε σε σενα ο τροπος σκεψης του agnostic , τον οποιον σημειωτεων εκτιμω παρα πολυ .

quote:

---

Όπότε αγαπητέ ΑΔΙΑΒΑΣΤΕ καλά θα κάνεις να ενημερωθείς και εσύ!

---

Ειμαι αρκετα καλα ενημερωμενος , μην ανησυχεις ...

quote:

---

Αμ δε! To χω διασταυρώσει ...

---

Δεν εννοω να το πας στην διασταυρωση στην πλατεια του χωριου σου ...

quote:

---

Edouard Schure', "Οι Μεγάλοι Μύσται -Εισαγωγή στην απόκρυφη ιστορία των θρησκειών -
Ράμα-Κρίσνα-Ερμής-Μωυσής-Ορφέας-Πυθαγόρας-Πλάτωνας-Ιησούς"

α' έκδοση 1889

---

Ποιος ειναι αυτος παλι ; Τι ξερεις γι΄αυτον ; Γιατι να εμπιστευτω αυτον και οχι την Παπυρος Λαρους (εγκυκλοπαιδεια ειναι (!) θυμισου τι ειπες νωριτερα)

quote:

---

Πονά η αλήθεια ΑΔΙΑΒΑΣΤΕ. Aύριο ΌΜΩς θα σχολιάσω σκανάρωντας τι πονάει και ποιον!

---

Αντε να δουμε τι θα δουμε ...

quote:

---

Πάρε λίγο αλήθεια...........και αμισβήτησέ την δε θα μου φανεί παράξενο..............εσύ θα εκτεθείς

---

Για σενα να ανησυχεις ... εμενα δεν με πειραζει να εκτεθω , αλλωστε δεν διεκδικω το αλαθητο ... ως "Αδιαβαστος" . Αγαπητε μου φιλε , με ρωτησες για την Κων/πολη οχι για το Βυζαντιο ...
Τελος παντων ... ενα πραγμα να ξερεις , αν δεν βγαλεις τις θρησκευτικες σου παρωπιδες δεν προκειτε να δεις τι στην ουσια συνεβη .
Πρωτα απ΄ολα βλεπομε το ονομα της αυτοκρατοριας : ΡΩΜΑΪΚΗ , την πρωτευουσα της αυτοκρατοριας : ΝΕΑ ΡΩΜΗ και τον αυτοπροσδιορισμο των κατοικων της : ΡΩΜΑΙΟΙ . Στα 1100 χρονια της αυτοκρατοριας δεν υπαρχει ουτε ενα κειμενο που να του λεει ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥΣ ή την αυτοκρατορια ΒΥΖΑΝΤΙΟ . Αν βρεις εστω και ενα , δεχομαι οσα λες . Ο ορος εμφανιζετε ως νεολογισμος το 1562 απο τον Hieronymus Wolf και καθιερωνετε απο τον Ιησουιτη (τι αλλο θα ηταν !) μετα απο εναν αιωνα και κατι .

Το Βυζαντιο προς το τελος του περιοριστηκε εδαφικα στην κυριως Ελλαδα και αρχισε δειλα δειλα η εμφανιση του ορου Ελλην που τοσο κυνηγηθηκε να αποκτα ξανα υποσταση (αυτη ειναι η γεννηση του ελληνικου αισθηματος που αναφερεις). Παρ΄ολα αυτα ομως ο συνδετικος κρικος των κατοικων δεν ειχε εθνικη χροια αλλα θρησκευτικη ... αυτο ηταν και ταφοπλακα της αυτοκρατοριας , ο χριστιανισμος ! Η αυτοκρατορια λειτουργουσε ως υπερασπιστης του χριστιανισμου .

quote:

---

Ο πρώτος μικρός πρόλογος δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης για τη τον Ελληνισμό του Βυζαντίου, καθώς για τα επιτεύγματα στη φιλοσοφία, στη θεολογία και στις καλές τέχνες!

---

Αστο φιλε , δεν τραβαει ...

quote:

---

Ενώ στον κυρίως πρόλογο οι διαπρεπείς αυτοί ιστροικοί Βυζαντινολόγοι με τον τίτλο και μόνο της «ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ» και τη φράση ότι καλύπτει τους τελευταίους 4 αιώνες ζωής του Ελληνικού Χριστιανικού κράτους, ρίχνει ταφόπλακα στις φρούδες ελπίδες πολλών ανθελληνικών αλλά και αντιχριστιανικών κέντρων για διαστρέβλωση της ιστορικής αλήθειας!

Και καταλήγει ότι με την πτώση της Πόλης μας έχουμε το τέλος του Βυζαντινού Ελληνισμού και τη γένεση του νεώτερου Ελληνισμού! Ο οποίος και θα αναπτυχθεί όπως χαρακτηριστικά λένε οι διαπρεπείς Βυζαντινολόγοι ιστορικοί με τα πνευματικά εφόδια που κληροδότησε το Βυζάντιο!

---

Αουτς ! Αυτο πονεσε ... Βρε ελα στα συγκαλα σου , πια πνευματικα εφοδια κληροδοτησε ; Ο Ελληνας βιαστηκε πνευματικα και εγινε χριστιανος , ευνουχυθηκε συνειδησιακα και εγινε ρωμιος ... αυτη ειναι ολη η κληρονομια του . Εγω μια φορα δεν θα κανω αποδοχη κληρονομιας !

Αντε να΄σαι καλα .

ΣΟΦΟΝ ΤΟ ΣΑΦΕΣ

quote:

---

Schwabe:
Καλά, ότι οι λάτρεις της Οριενταλιστικής ιδεολογίας αρέσκονται στο να παρουσιάζουνε το μεγαλείο του 12θεού των Ελλήνων ως δήθεν «Ανατολικής προέλευσης», είναι γνωστό και κατανοητό θα λέγαμε.

Όταν κάποιος έχει ως θρησκεία ΜΙΑ 100% ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ ΘΕΟΤΗΤΑ, όπως ο Γιαχβέ ή ο μετέπειτα Ιησούς, είναι ηλίου φαεινότερο ότι εύκολα χαριεντίζεται με οποιαδήποτε μπούρδα μπορεί να «εξισώσει» το μεγαλείο των Ελλήνων με την εξ Ανατολών ορμώμενη θρησκεία τους.

Έτσι, ενώ γνωρίζουμε ότι ο Ορφέας αναφέρεται στα Αργοναυτικά να λέει «Αιγύπτω ιερόν λόγον εξελόχευσα», δηλαδή ότι ΔΙΔΑΞΕ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ΚΑΙ ΔΕΝ....«ΔΙΔΑΧΘΗΚΕ» ΕΚΕΙ, εραστές της Οριενταλιστικής κουλτούρας, όπως οι Απολογητές και οι Μεταλληνοί ή ο παρατρεχάμενος Ευρωπαίος, προσπαθούνε να χρεώσουνε στον Ορφέα ότι τάχα «άρπαξε γνώσεις απο τους Αιγύπτιους»!!

Ακριβώς το ίδιο ισχύει φυσικά και με τον Ερμή τον Τρισμέγιστο, όπου και εδώ προσπαθούνε παπαγαλάκια αλά Ευρωπαίος να αποδώσουνε τα ερμητικά κείμενα στον Αιγυπτιακό πολιτισμό, αγνοώντας και πάλι πως.....δεν υπάρχει καμία απολύτως αιγυπτιακή πηγή ή πρωτότυπο που να τεκμηριώνει στο ελάχιστο αυτές τις ανοησίες!

Αλλά είπαμε, εάν σε διαποτίζει ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ, είναι επόμενο να αναζητάς γέφυρες να εξισώσεις το αρχαιοελληνικό μεγαλείο με την κουλτούρα των νομάδων.

---

Kαλησπέρα....

Ερμής ο Τρισμέγιστος
Από τη Βικπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ερμής Τρισμέγιστος ήταν το όνομα που χρησιμοποιούσαν οι Αρχαίοι Έλληνες για τον σεληνιακό θεό των Αιγυπτίων Θωθ, προστάτη και εμπνευστή της αστρολογίας και αλχημείας που ταυτίσθηκε με τον Ερμή της ελληνικής μυθολογίας.
Ονομάσθηκε δε έτσι από το πλήθος των ανακαλύψεων που αποδίδονταν σ΄ αυτόν όπως της γλώσσας, του αλφαβήτου, γεωμετρίας, αριθμητικής, αστρονομίας, ιατρικής, γυμναστικής, χορού, μουσικής, γλυπτικής και πάντων των τεχνών και επιστημών ή ακόμα λόγω της τριπλής όπως πίστευαν ιδιότητάς του φιλοσόφου - ιατρού και βασιλέως. Αποτελούσε το σύμβολο της θείας διάνοιας, "ο ζων λόγος" όπως τον αποκαλούσαν, η ενσαρκωμένη σκέψη.

Στον "Τρισμέγιστον Ερμήν" αποδίδονται και πολλά ελληνικά συγγράμματα περί των οποίων εικάζεται ότι μεταφράσθηκαν από την αιγυπτιακή στην ελληνική επί των Πτολεμαίων.
Μερικά δε που έχουν σωθεί φέρουν το όνομα του Ερμή του Τρισμέγιστου, θεωρούμενα μεταγενέστερα του 3ου μ.Χ. αιώνα και που γράφηκαν από τους Νεοπλατωνικούς. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται:

«Λόγος τέλειος» σε λατινική μετάφραση με την επιγραφή «Ασκληπιός» ή «Ερμού Τρισμέγιστου Ασκληπιός ήτοι περί φύσεως θεών διάλογος»,
«Ερμής Τρισμέγιστος Ποιμάνδρης»,

]«Κυρανίδες» ως αποδίδονταν παλαιότερα οι Τυρανίδες,
καθώς και άλλα συγγράμματα ιατρομαθηματικά, αστρονομικά κ.ά.

Ο Ερμής ο Τρισμέγιστος έγινε γνωστός στη Δύση κατά την Αναγέννηση, όταν ο Μαρσίλιο Φιτσίνο μετάφρασε στα λατινικά το (ελληνικό) κείμενο των σωζόμενων γραπτών περί του θεού αυτού, γνωστών σήμερα ως Hermetica ή Corpus Hermeticum. Το κείμενο αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τους αλχημιστές και κρατούνταν μυστικό, κι έτσι η ετυμολογία της "ερμητικής γνώσης" και της λέξης "ερμητικός" προέρχεται από εδώ.

Γνωστότερο γραπτό που αποδίδεται στον Ερμή τον Τρισμέγιστο είναι ο Σμαραγδένιος πίνακας (emerald tablet). Τα γραπτά του Ερμή διδάσκονταν στους μύστες από τους Αιγυπτίους Ιερείς πολύ πριν από τον Πλάτωνα. Δεν είναι εύκολο να προσδιοριστεί η ηλικία τους, αλλά όλα δείχνουν ότι είναι παλαιότερα της πυραμίδας του Χέοπα - τη οποία σημειωτέον ότι ο Χέοπας συντήρησε/αποκατάστησε το εξωτερικό της (συμφωνα με την επιγραφή με το όνομά του που βρέθηκε στην πυραμίδα), χωρίς να είναι γνωστό στην εποχή του ούτε ποιός ούτε πότε την έκτισε.

Οι αρχαίοι έλληνες που είχαν σπουδάσει και στην Αίγυπτο και αλλού ήταν γνώστες των γραπτών του Ερμή του Τρισμέγιστου, αλλά δεν μιλούσαν ανοικτά για αυτά, τηρώντας τους όρκους μυστικότητας των ιερέων-δασκάλων τους. Αρκετά σημάδια δείχνουν ότι τα ίδια γραπτά ή τουλάχιστο τμήματά τους ήταν γνωστά στους Ερμητικούς.

Καημένε Schwabe!!!!

Ας δούμε και μιά άλλη πηγή: Εγκυκλοπαίδεια "Γεια σας παιδιά"....
Eρμής ο Τρισμέγιστος: Λόγιος στον οποίο αποδίδονται 19 πραγματείες του Β-Γ' αιώνος μ.Χ. Φαίνεται όμως ότι πρόκειται για ανύπαρκτο πρόσωπο
Το όνομά του γεννήθηκε μάλλον από τη σύνδεση του Ελληνικού Θεού Ερμή και του Αιγυπτιακού Θεού Θώθ.
Η απόδοση πραγματειών στον Ερμή τον Τρισμέγιστο οφείλεται στην τάση που είχε επικρατήσει κατά την Ελληνιστική εποχή να εμφανίζουν ως συγγραφείς διαφόρων κειμένων θεότητες ή αρχαίους συγγραφής των οποίων άγνωστα "δήθεν" έργα ανακαλύφθηκαν πρόσφατα.......

Ωραία Schwabe, καλά τα πας με τους μύθους και τους 12θεους σοφούς.... αλλά τι κρίμα ...... όλο και κάποιοι σου γκρεμίζουν τα όνειρα......

quote:

---

Schwabe:
Το δόγμα, όπως το χριστιανικό, έχει ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΑΠΟΔΟΧΕΣ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΕΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΤΟΥ (οι οποίες έχουνε απόλυτο κύρος και δεν δύνανται να αμφισβητηθούνε απο κανέναν!), έχει ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΑ-ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΟΦΕΙΛΟΝΤΑΙ ΝΑ ΤΗΡΟΥΝΤΑΙ 100%, ενώ στην αρχαιοελληνική κοσμοθέαση και κουλτούρα λείπουνε παντελώς τέτοια ρατσιστικά και μισαλλόδοξα φαινόμενα.

Το 12Θεό δεν είχε ούτε «ιερά κείμενα» αλλά ούτε και επαγγελματίες ιερείς, δεν είχε σχέσεις με την κοσμική εξουσία αλλά ούτε και διατηρούσε μετοχές σε τράπεζες και εταιρίες real estate όπως σήμερα π.χ. η.....«Οδός προς την αγάπη του Χριστού» που με περρισή (πλαστή) ιεροπρέπεια περιφέρει στα κεφάλια των αδαών η Ορθοδοξία.

Οι «φόνοι», ήσαν ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ και έχουμε πάμπολλες φορές εξηγήσει ότι η δίκη του Σωκράτη εκκίνησε μετά απο καταγγελίες πολιτών και όχι ένεκα κάποιας «θρησκευτικής δίωξης».

Θρησκευτικές διώξεις, κείμενα που ρητά απαγόρευαν την άσκηση λατρείας άλλης θεότητας, φόνους και εξαθλίωση αλλόθρησκων θα βρεις αποκλειστικά στα Αβρααμικά δόγματα, ένα απο τα οποία είναι και η Ορθοδοξία.

Βλέπεις, είναι η μήτρα τέτοια (Π.Δ.) ώστε δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για οποιαδήποτε ανεκτικότητα σε θεότητες άλλες που για παράδειγμα ανέχονταν οι Έλληνες!

Έε φουκαρά Ευρωπαίε, θα πρέπει πρώτα να πλύνεις το στόμα σου και τα χέρια σου πριν προσπαθήσεις να πετάξεις λάσπη στον Ελληνισμό υπέρ της Οριενταλιστικής σου κουλτούρας!!

---

A! οι φόνοι τώρα έγιναν πολιτικά αίτια.............ενώ οι φόνοι των ειδωλολατρών ή αιρετικών έγιναν για θρησκευτικά αίτια..... 2 μέτρα 2 σταθμά....... να σου γράψω λίγο πάλι την κύρια κατηγορία θανάτου του Σωκράτη για εισαγωγή ξένων Θεών?
Όταν έπαιρναν οι αρχαίοι Έλληνες από τα μαντεία χρησμούς δίνανε μπαξέσια στους ιερείς.
Ενώ τις αφιερώσεις στους ναούς φαίνεται ότι κατέβαινε ο Δίας με τον Ερμή και τις μαζεύανε και οι κακόμοιροι οι ιερείς ήσαν οι μούτσοι της παρέας......Δε χρειαζόντουσαν να κάνουν φόνους αλλοθρήσκων κάθε τρεις και πέντε οι πρόγονοί μας κάναν φόνους μεταξύ τους........τόσο πολύ τους είχε αγγίξει το δωδεκάθεο που θέλησαν με τους εμφυλίους να το επιβεβαιώσουν..........
Στον Ελληνισμό γιατί ρίχνω λάσπη? Επειδή σχολιάζω το μύθο του Ορφέα? ή το μύθο του Τρισμέγιστου? Φέρε πηγές να γελάσουμε με όλη τη σημασία της λέξης δε θα ξέρεις που να κρυφτείς......θα προτιμούσα βέβαια αυτά τα περί Γένεσις του σύγχρονου παραμυθατζή Καλόπουλου.
Όσο για το οριεντάλ σου το επιστρέφω εσύ είσαι υπέρ των γάμων τον ομοφυλοφίλων και υπερ της πορείας των μαϊμούδων στη Θεσσαλονίκη που έδειξα με τις φωτό.........δεν έχω τίποτα με αυτό το χορό αλλά όπως τα παρουσιάζεις σίγουρα σου ταιριάζει…………..
Μεγαλύτεροι λάσπη από αυτή που επιχείρησες ότι η Κων/λη δεν ήταν Ελληνική δε θα βρούμε πουθενά.........ακόμη και τα δήθεν εκατομμύρια των νεκρών Ελλήνων και άλλων από τους Βυζαντινούς Χριστιανούς ωχριούν μπροστά σε αυτό για την Πόλη μας.

"Μηνύστε με, μηνύστε με σε δίκες ξεφτιλίστε με"

Edited by - europaios2 on 08/07/2008 00:56:43

quote:

---

Ostria:
Πώς γίνεται να υπάρχουν ταυτόχρονα σε μία πόλη, καταδίκη ανθρώπων για "εισαγωγή καινών δαιμονίων" και βωμοί αφιερωμένοι 'τω αγνώστω θεώ";

---

"Μηνύστε με, μηνύστε με σε δίκες ξεφτιλίστε με"

quote:

---

Για το βωμό του "άγνωστου Θεού", που χτίστηκε τον 5ο αιώνα
π.Χ., υπάρχουν δύο εκδοχές.

Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, ο βωμός αυτός εκφράζει τη διάθεση
των Αθηναίων να γνωρίσουν τον αληθινό Θεό, αφού δεν ήταν
ικανοποιημένοι από τους θεούς που κάλυπταν τις θρησκευτικές τους
αναζητήσεις.

Κατά τη δεύτερη εκδοχή, ο βωμός αυτός υπήρχε επειδή οι Αθηναίοι
φοβόντουσαν μήπως κάποιος θεός, τον οποίο δε γνώριζαν ή
είχαν λησμονήσει, οργιστεί που δεν είχε βωμό προς τιμήν του.

Και στις δύο περιπτωσεις ο ναός φαίνεται να είναι μαλλόν μεταγενέστερος του Σωκράτη και για αυτό ο Σωκράτης να μη στάθηκε σε αυτόν.

Πέραν τούτου όμως το Οκ. για την εισαγωγή ή όχι, της όποιας Θεότητας θα το έδινε το εκάστοτε ιερατείο. Εξάλλου άλλο εισαγωγή "καινών δαιμονίων" και άλλο .........ξεχάσαμε έναν Θεό.

"Μηνύστε με, μηνύστε με σε δίκες ξεφτιλίστε με"

---

στην πρωτη περιπτωση, ισως ο ορος "αληθινος" ειναι αδοκιμως για την περιπτωση των Αθηναιων... ισως επρεπε να πεις "εναλλακτικος"...

"αληθινοι" θεοι για εκεινους ηταν οι 12 (κυριοτερα) και σε καποιες περιπτωσεις, καποιοι απο τους μικροτερους (π.χ. ΠΑΝΑΣ)

"Say HELLO to My Little Friend"

quote:

---

Για το βωμό του "άγνωστου Θεού", που χτίστηκε τον 5ο αιώνα
π.Χ., υπάρχουν δύο εκδοχές.

---

'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-

Βρε ΑΣΧΕΤΕ, δεν σου είπα ότι στην Βικιπαίδεια ακόμα και.....εσύ μπορείς να γράψεις για τις «γνώσεις» σου????

Συνεπώς, το τι λέει η Βικιπαίδεια έχει τόση αξία όσο και οι δικές σου «γνώσεις»!!

europaios2:
«Στον "Τρισμέγιστον Ερμήν" αποδίδονται και πολλά ελληνικά συγγράμματα περί των οποίων εικάζεται ότι μεταφράσθηκαν από την αιγυπτιακή στην ελληνική επί των Πτολεμαίων.»

Ναι, και επειδή ακριβώς αυτό που αντιγράφεις λέει ότι Ε Ι Κ Α Ζ Ε Τ Α Ι πως μεταφράστηκαν απο την αιγυπτιακή, άντε σούρε να φέρεις τα σχετικά ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΤΕΚΜΗΡΙΑ και μετά συζητάμε για τις............Οριενταλίστικες σου αγάπες και πάλι!!

europaios2:
«Οι αρχαίοι έλληνες που είχαν σπουδάσει και στην Αίγυπτο και αλλού ήταν γνώστες των γραπτών του Ερμή του Τρισμέγιστου, αλλά δεν μιλούσαν ανοικτά για αυτά, τηρώντας τους όρκους μυστικότητας των ιερέων-δασκάλων τους. Αρκετά σημάδια δείχνουν ότι τα ίδια γραπτά ή τουλάχιστο τμήματά τους ήταν γνωστά στους Ερμητικούς.»

Αϊντε, αϊντε ευρωπαίε, με το ζόρι που τραβάς με την ΑΣΙΑΤΙΚΗ ΣΟΥ ΘΡΗΣΚΕΙΑ πολλές μπανανόφλουδες ακόμα θα πατήσεις στη ζωή σου!!

Ορίστε λοιπόν τρία απλά ερωτήματα, τα οποία και σε ΞΕΒΡΑΚΩΝΟΥΝΕ, καθώς κανένα απο αυτά δεν είσαι σε θέση να απαντήσεις με ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΤΕΚΜΗΡΙΑ:

1) ΠΟΙΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΙΓΥΠΤΙΩΝ ΜΑΣ ΒΕΒΑΙΩΝΟΥΝΕ ΟΤΙ «ΣΠΟΥΔΑΣΑΝ» ΕΛΛΗΝΕΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ??

2) ΠΟΙΑ ΓΛΩΣΣΟΛΟΓΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΜΑΣ ΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΤΗΝ ΔΗΘΕΝ «ΥΦΑΡΠΑΓΗ» ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ??

3) ΠΟΙΑ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΜΑΣ ΒΕΒΑΙΩΝΟΥΝΕ ΤΗΝ «ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ» ΑΠΟ ΤΑ ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ??

Αλλά είπαμε, όταν όλο σου το είναι βρίσκεται χαμένο στην μυθολογία της Ασίας (Αγία Γραφή), τότε αναζητάς δεκανίκι ώστε να προσάψεις και κάτι αντίστοιχο στο μεγαλείο των Ελλήνων!

Έτσι δεν είναι τλεκνον μου? SHALOM!!!

europaios2:
«Eρμής ο Τρισμέγιστος: Λόγιος στον οποίο αποδίδονται 19 πραγματείες του Β-Γ' αιώνος μ.Χ. Φαίνεται όμως ότι πρόκειται για ανύπαρκτο πρόσωπο»

Έμ, με τις «εγκυκλοπαίδειες» που διαβάζεις τι θέλεις να μάθεις??

Εάν άνοιγες όμως τσάκαλε ευρωπαίε το λεξικό του Σουδα, τότε στο λήμμα Ερμής θα δεις ότι: «ονομαστηκε δε Τρισμέγιστος, διοτι δια την Τριαδα μιλησε λεγοντας οτι εις μια Τριαδα ευρισκεται η θεοτητα.

Το πιάνεις τσάκαλε??

Το θέμα δεν είναι όμως μόνο η ελληνικότητα του Ερμή, αυτό είναι ξεκάθαρο πλην των Οριενταλιστών σαν και εσένα (προφανείς οι λόγοι ανάγκης..), αλλά και το ΠΟΣΑ ΕΚ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΕΡΜΗ ΕΧΟΥΝΕ ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΙ ΩΣ ΔΗΘΕΝ....«ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ»!!

Ας δούμε ένα τέτοιο σημείο, που μας αποδεικνύει και την σοβαρότητα που είχανε τα κείμενα του Ερμή για τους πλαστογράφους μοναχούς που συνέταξαν τον μύθο του «θεανθρώπου Ιησού».

Η βασίλισσα Ίσις (η θεά Ίσιδα των Αιγυπτίων) είχε ρωτήσει τον Ερμή εάν ήταν δυνατόν να ενωθεί με τον άντρα της μετά τον θάνατό της, και ο Ερμής της απάντησε:

« Αι ψυχαί ομοφυείς εισίν εαυταίς, καθ’όπερ εξ ενός ούσαι χωρίου, και ούτε εισίν άρρενες ούτε θήλειαι. Η γαρ τεύτη διάθεσις επί σωμάτων γίνεται και ουχί επί ασωμάτων.»

Όμως, όλως............«τυχαίως» αιώνες μετά βλέπουμε ότι ένα εξόχως παρόμοιο ερώτημα είχαν υποβάλλει στον Χριστό οι Σαδδουκαίοι, όπως διαβάζουμε στην Καινή Διαθήκη:

« Διδάσκαλε, σε ποιόν θα ανήκει μια γυναίκα κατά την ανάστασιν των νεκρών, η οποία μετά τον θάνατο του άντρα της καθώς είχε μείνει άτεκνη, παντρεύτηκε κατά νόμον Μωϋσή άλλους έξι αδελφούς του πρώτου συζήγου της, για να μη χαθεί το αδελφικό σπέρμα;»

Και ο Χριστός απάντησε:

« Πλανάσθε, μη γνωρίζοντες τας γραφάς... Διότι εν τη αναστάσει ούτε νυμφεύονται, ούτε νυφεύουσιν, αλλά είναι ως άγγελοι του Κυρίου εν ουρανώ».

Οι «συμπτώσεις» είναι ολοφάνερες, αιώνες μετά τις τόσο «καινοφανείς» απαντήσεις που έδιδε ο Ιησούς....

europaios2:
«Δε χρειαζόντουσαν να κάνουν φόνους αλλοθρήσκων κάθε τρεις και πέντε οι πρόγονοί μας κάναν φόνους μεταξύ τους........τόσο πολύ τους είχε αγγίξει το δωδεκάθεο που θέλησαν με τους εμφυλίους να το επιβεβαιώσουν...»

Ανοησίες και βλακείς μεταξύ των ανθρώπων υπήρχαν και θα υπάρχουνε. Το θέμα είναι ότι στην αρχαία ελλάδα δεν υπήρχε θρησκευτική μισαλλοδοξία, δεν υπήρχανε απαγορεύσεις ώς προς τον ποιό θεό και λάτρευε κανείς.

Και φυσικά, δεν υπάρχουνε δήθεν «ιεροί κανόνες», πράγμα που αποδεικνύει την ελαστικότητα που ίσχυε στην ελεύθερη ελληνική αντίληψη.

Φυσικά, πράγματα άγνωστα για τον θεοκρατισμό του χριστιανισμού, τότε και τώρα!

europaios2:
«Φέρε πηγές να γελάσουμε με όλη τη σημασία της λέξης δε θα ξέρεις που να κρυφτείς..»

Σου θέτω και πάλι τα ερωτήματα, και ορίστε να μας «διαφωτίσεις»!

1) ΠΟΙΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΙΓΥΠΤΙΩΝ ΜΑΣ ΒΕΒΑΙΩΝΟΥΝΕ ΟΤΙ «ΣΠΟΥΔΑΣΑΝ» ΕΛΛΗΝΕΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ??

2) ΠΟΙΑ ΓΛΩΣΣΟΛΟΓΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΜΑΣ ΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΤΗΝ ΔΗΘΕΝ «ΥΦΑΡΠΑΓΗ» ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ??

2) ΠΟΙΑ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΜΑΣ ΒΕΒΑΙΩΝΟΥΝΕ ΤΗΝ «ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ» ΑΠΟ ΤΑ ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ??

Άντε να σε δούμε.....

europaios2:
«Μεγαλύτεροι λάσπη από αυτή που επιχείρησες ότι η Κων/λη δεν ήταν Ελληνική δε θα βρούμε πουθενά.»

Φυσικά και δεν ήταν «ελληνική»!

Οι ΥΠΟΔΟΥΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ήσαν ένα σημαντικότατο ΚΟΜΜΑΤΙ της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αλλά αυτό δεν κάνει «ελληνική» την πόλη που ίδρυσαν οι κατακτητές των Ελλήνων!!

Φυσικά, εάν π.χ. δεν είχανε οι Ρωμαίοι και αργότερα οι υπόδουλοι Έλληνες την ίδια θρησκεία, ούτε λόγος δεν θα γίνονταν τώρα για «ελληνική Κωνσταντινούπολη»....