- ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
...Είναι δείγμα πνευματικής εξέλιξης, η εμφάνιση αυτών των ικανοτήτων ή είναι άσχετη με αυτήν;
Νομίζω ότι σχετίζεται με το θέμα της διαφοράς τέχνης και τεχνικής. Περιμένω τις απόψεις σας.
Η άποψή μου είναι ότι είναι θέμα τεχνικής.
Μπορεί δηλαδή και να μη συμβαδίζει η εμφάνιση εσωτερικών ικανοτήτων με πνευματική εξέλιξη.
Άλλωστε ο ίδιος ο Κ. δεν έδωσε ποτέ έμφαση στην αναζήτηση ικανοτήτων ούτε μιλούσε με επιδεικτικό τρόπο, παρόλο που μπορεί πιθανότατα να είχε αφυπνισμένες τέτοιες αισθήσεις.
Αντίθετα, έμενε πιστός στο αξίωμα "ζητήστε πρώτα τη φώτιση και τα άλλα θα σας δοθούν σαν συμπλήρωμα". Αυτό και μόνο υπονοεί ότι υπάρχει τρόπος να έχεις τέτοιες ικανότητες χωρίς την αντίστοιχη πνευματική εκπαίδευση, άρα, είναι ευκολότερο να κάνεις κατάχρηση και σοβαρά λάθη.
Τι το ον αεί, γέννεσιν δε ουκ έχον, και τι το γιγνόμενον δε αεί, ον δε ουδέποτε;
Ομως θα πω κατι ακομη για το θεμα Συνειδηση και Κ.
Πρωτα πρωτα ,για παραδειγμα,για να αρχισουμε να μαθαινουμε να αγαπαμε,δεν νομιζω να χρειαζεται να 'ανοιξουμε' το chakra Anahata,με τα τυπικα,τις λεξεις Δυναμης,τα χρωματα,τα πετραδια,τα mantrams,και ολα τα υπολοιπα,πιστευω καταλαβαινεις τι εννοω.Απλα καθαριζοντας το θυμικο-αστρικο απο τον ρυπο των αρνητικων συναισθηματων,και αρχισουμε να ΠΡΑΤΤΟΥΜΕ την αγαπη,το κεντρο θα ανοιξει μονο του,και απο τα πεταλλα του θα προκυψουν σαν ΥΠΟΠΡΟΙΟΝ,τα αναλογα σιντις.Ετσι βιωνοντας την Αρετη του κεντρου φυσικα και φυσιολογικα θα προκυψουν τα σιντις.
Ομως η αποπειρα να ανοιχτουν πορτες σε ανωτερα επιπεδα,χωρις τους αντιστοιχους καθαρισμους,φερνουν τον πειραματιζομενο σε χωρους αντιστοιχους με την αστρονοητικη του ρυπαροτητα,ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΚΕΙ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ,γιατι επισης τα πεδια διασχιζονται απο τα παχυλοτερα προς τα πιο αιθερια,και οταν μια πορτα δεν κλεινει τι μπορει να μπει απο εκει?Οι περισσοτεροι προστατευονται απο την καλη τους τυχη και μονον...
Μαλλον γι αυτο ολοι οι σοβαροι Εσωτεριστες,δεν ενδιαφερθηκαν πρωτιστα για τα σιντις αλλα μαλλον εθεταν σαν την ουσια,την εξελιξη της συνειδησης,τους καθαρισμους,και τις αποκρυφιστικες ικανοτητες σαν το υποπροιον της ολης πορειας.
Ετσι και ο Κ. ΕΙΧΕ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΙ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΚΑΙ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ,ΑΛΛΑ ΤΟΝ ΕΝΔΙΕΦΕΡΕ ΠΡΩΤΙΣΤΑ,Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΟΝΤΟΣ,ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ Η ΟΨΗ 'ΔΥΝΑΜΗ'.
Ομως για ολα αυτα θα παραθεσω εμπειριες του μετα.
Θελω να κλεισω το θεμα Συνειδηση και Κ. με ενα κειμενο,απο την διδασκαλια του Κριναετου,πολυ επικαιρο και σχετικο.Δεν εχει ξαναβγει σε κοινη θεα,αλλα δεν πειραζει .Καλο θα κανουμε,και δεν κερδιζουμε ατομικα και ωφελιμιστικα τιποτε.Απλως χτυπαμε,συν τοις αλλοις,και τον Εγωισμο καποιων δηθεν Μυητων...
Η διδασκαλια αυτη ειναι δομημενη σε θεωρηματα και τα σχολια τους.θεωρηματα -οπως στα Μαθηματικα-για προσωπικη αποδειξη απο τον καθενα στην καθημερινη του προσωπικη ζωη και οχι...δογματα.Η κοινη γραμμη της Αληθειας περνα απο ολους τους χωρους και δεν υπαρχουν στεγανα...
Επειδη ειναι λιγο μεγαλο θα μεταδοθει... σε συνεχειες.
ΘΕΩΡΗΜΑ 2ο
-----------
ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΕΒΑΙΩΣΕΙ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ,ΑΦΟΥ ΑΠΑΛΛΑΞΕΙ ΤΙΣ ΕΜΦΥΤΕΣ ΔΥΝΑΜΙΚΕΣ ΤΟΥ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΔΟΞΑΣΙΑ,ΘΕΩΡΙΑ,ΑΝΤΙΛΗΨΗ Η ΓΝΩΜΗ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΗ ΜΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥ.ΕΠΙΣΗΣ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΑΠΑΛΛΑΓΕΙ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΗ Η ΗΘΙΚΗ ΠΡΟΛΗΨΗ.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΣΧΟΛΙΟ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΩΡΗΜΑΤΟΣ
--------------------------
Στο προηγουμενο θεωρημα διαπιστωσαμε οτι παρ ολο που καθε ανθρωπος εχει ιδιαιτερη προσωπικοτητα,ωστοσο δεν την βεβαιωνει παντοτε,γιατι,τις περισσοτερες φορες, η προσωπικοτητα του ειναι παραμορφωμενη απο την ελλειψη πειρας η την επιρροη του κοινωνικου περιβαλλοντος.
Πολλες φορες ,αφου μελετησουμε αρκετα εναν ανθρωπο ,αντιλαμβανομαστε οτι εκδηλωνει κατα διαλειμματα ωρισμενες αρετες,που μας αναγκαζουν να πουμε οτι ο ανθρωπος αυτος,κατα βαθος,ειναι καλος η δικαιος η τιμιος κλπ.Οι παρατηρησεις μας αυτες οφειλονται στο γεγονος οτι παραβρεθηκαμε σε μια παροδικη εκδηλωση της πραγματικης προσωπικοτητας του ανθρωπου αυτου,της προσωπικοτητας που επρεπε να εκδηλωνει και που συνηθως βλεπουμε παραμορφωμενη.
Απο το 2ο θεωρημα αντιλαμβανομαστε οτι ολοι οι ανθρωποι ειμαστε σε θεση να φτασουμε το αποτελεσμα αυτο,αρκει να απαλλαξουμε τις δυναμικες ιδιοτητες που μας εμψυχωνουν απο καθε προληψη,δοξασια και αλλο διανοητικο η ηθικο βαρος,που παρεμποδιζει την εκδηλωση της πραγματικης μας προσωπικοτητας.
Τι ειναι δυναμικη ιδιοτητα?Δυναμικη ιδιοτητα ειναι ενα μεσο εκδηλωσης που καθε ανθρωπος διαθετει εμφυτα,για να ερχεται σε επαφη με τον αντικειμενικο κοσμο και να γινεται αντιληπτος.Δυναμικες ιδιοτητες λοιπον,ειναι τα μεσα δυναμης, που καθε μορφη ζωης κατεχει,για να μπορει να εκδηλωθει και να εκτελεσει τον προορισμο της.Αρα τα μεσα αυτα ειναι φυσικα,δεν αποκτωνται,και αποτελουν μερος της διαπλασης του οντος.Με αλλα λογια ειναι λειτουργικες δυνατοτητες.
Αφου στο 1ο θεωρημα διαπιστωσαμε οτι ο ανθρωπος εχει τριων ειδων εκδηλωσεις(σωματικες η υλικες,ψυχικες η συναισθηματικες και πνευματικες η διανοητικες),θα πρεπει να εχει και τριων ειδων δυναμικες ιδιοτητες,αναλογης φυσης,με τις οποιες θα του ειναι δυνατον να παρουσιαζει τις εκδηλωσεις αυτες.Πραγματικα ο ανθρωπος εχει φυσικες η υλικες δυναμικες ιδιοτητες,ψυχικες και πνευματικες.
Οι υλικες δυναμικες ιδιοτητες του ανθρωπου ειναι οι αισθησεις,η κινηση και η ομιλια.
Σαν ψυχικες δυναμικες ιδιοτητες ο ανθρωπος εχει το συναισθημα,το ψυχικο ρευμα και την πιστη.
Σαν πνευματικες δυναμικες ιδιοτητες εχουμε την φαντασια ,την θεληση και την ισχυ.
(συνεχιζεται)
serpentpan
Αυτό το θεώρημα του Κριναετού, φαίνεται πολύ ενδιαφέρον. Περιμένω την συνέχεια για να δω αν έχω κάποιες παρατηρήσεις.
Προς το παρόν προβληματίστηκα πάνω στο ζήτημα των όρων "απαλλαγή" και "ασυμβίβαστη". Ακούγονται καλοί αλλά ξαναμπαίνει από το "παράθυρο" η υποκειμενικότητα. Αυτό που τώρα θεωρώ ασυμβίβαστο μπορε αύριο να το θεωρώ αποδεκτό. Επίσης θα ήθελα να ρωτήσω για την ορολογία "δυναμικές". Γιατί υπαρχει αυτή η ονομασία;
Mε πολύ ενδιαφέρον παρατηρώ τα γραφώμενα σου serpentpan. Οφείλω να ομολογήσω ότι οι γνώσεις σου ξεπερνούν κατά πολύ τις δικές μου, στα περισσότερα θέματα. Η παρέμβαση μου στο επίμαχο forum (Μπαβάτσκυ), και η απαξίωση απάντησης μου, είχε να κάνει μόνο με το ύφος της επιχειρηματολογίας σου, στο εν λογο θέμα. Όπως και να’χει πραγματικά χαίρωμαι που είσαι στην παρέα μας.
« Η ψυχή μας είναι σαν τους κύκλους , που σχηματίζονται όταν ρίξουμε μια πέτρα στο νερό. Θα πάψουν να σχηματίζονται κύκλοι , όταν ηρεμήσει το νερό. Θα πάψει η ψυχή μας να επανέρχεται στη ζωή , όταν βρει την αγαλλίαση...»
Τις ιδιοτητες της κινησης,της ομιλιας και των αισθηματων(οραση,ακοη,αφη κ.λ.π. τα γνωριζουμε καλα).
Τα συναισθηματα (αγαπη,μισος κ.λ.π.)επισης τα γνωριζουμε.
Το ψυχικο ρευμα,ειναι η ζωτικοτητα του ανθρωπου,η δυναμη εκεινη που τον υποκινει διαρκως προς την ζωη και εξασφαλιζει την πολυπλοκη λειτουργια του σωματος του.Ειναι ο διαρκης ατμος ,η κινητηρια δυναμη, που διατηρει παντοτε σε ενεργεια το ανθρωπινο συγκροτημα.(Μαλλον εννοειται το αστρικο-πρανικο ρευμα-δικη μου αποψη,s.p.).
Η πιστη,ειναι η δυναμικη ιδιοτητα της ψυχης,πανω στην οποια βασιζεται καθε πνευματικη μας εκδηλωση.Ειναι αυτη που επιτρεπει την εξακολουθητικη πεποιθηση προς τους εαυτους μας και στα αποτελεσματα των πραξεων και των συλληψεων μας.
Η φαντασια,ειναι η δυναμικη πνευματικη ιδιοτητα που μας επιτρεπει να επεξεργαζομαστε μια ιδεα και να καταληγουμε σε ωρισμενη πνευματικη συλληψη .
Η θεληση,συμβαλλοντας στο εργο της φαντασιας,προσδιοριζει και καθοριζει τελικα την συλληψη,γεννωντας μεσα μας την επιθυμια να την εξωτερικευσουμε η να την αποδοσουμε υλικα.
Τελος η ισχυς,ειναι η ιδιοτητα,που εξασφαλιζει την πνευματικη μας δραστηριοτητα ως και την εκτελεση των πνευματικων μας συλληψεων σε αλλα επιπεδα της ανθρωπινης υποστασης.(ενν. στο ψυχικο και υλικο επιπεδο,s.p.)
Συνοψιζοντας τις δυναμικες ιδιοτητες εχουμε τον εξης εννεαδικο πινακα,
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ---ΨΥΧΙΚΕΣ---ΥΛΙΚΕΣ
1.Φαντασια----4.Πιστη---7.Ομιλια
2.Θεληση------5.Συναισθημα-8.Αισθησεις
3.Ισχυς-------6.Ψυχικο ρευμα-9.Κινηση
(Ο πινακας αυτος εχει στην μορφη του,κατα την αποψη μου,Πυθαγορεια προελευση,'τακτοποιει' ,σε ενα επιπεδο,την ανθρωπινη υπαρξη,ταιριαζει με πολλες αναλογες μανταλλες,οπως το Δενδρο της Ζωης και το Εννεαγραμμο,και περιεχει γενικα πολυ υλικο και πολλες προεκτασεις...,s.p.)
Λογικο ειναι να αναγνωρισουμε οτι οι ιδιοτητες αυτες,μια και εξασφαλιζουν τις διαφορες εκδηλωσεις μας,πρεπει να ειναι τελειως απαλλαγμενες απο καθε βαρος,που θα εμποδιζε την καλη και ελευθερη λειτουργια τους,γιατι διαφορετικα οι εκδηλωσεις μας θα ειναι ελαττωματικες,και η προσωπικοτητα μας ψευδης.
Ας εξετασουμε λοιπον,ποια θα μπορουσαν να ειναι τα εμποδια αυτα.
Οσον αφορα τις υλικες δυναμικες ιδιοτητες μας,λιγα πραγματα εχουμε να πουμε,γιατι αυτες ειναι υλικης φυσης και δυσκολα επιδεχονται καποιας βελτιωσης.Το μονο που μας επιβαλλεται ειναι να διατηρησουμε το σωμα μας σε καλη κατασταση,αποφευγοντας οποιαδηποτε καταχρηση,ωστε οι υλικες δυναμικες ιδιοτητες μας,να λειτουργουν απροσκοπτα.
Η κατασταση ομως παρουσιαζεται τελειως διαφορετικη αναφορικα με τις ψυχικες και πνευματικες δυναμικες μας ιδιοτητες.
Επειδη ο ανθρωπος δεν συνηθισε να σκεπτεται και να υποβαλλει ολες τις εντυπωσεις του στον ελεγχο της καθαρης και αμεροληπτης λογικης(δεν εννοει την 'ψυχρη' 'μαθηματικη' λογικη μονον,η οποια ειναι μερος αυτου που εννοειται,s.p.),κατεχεται απο μια πνευματικη και ψυχικη παθητικοτητα,που επιτρεπει να διεισδυσουν μεσα του αντιληψεις και συναισθηματα ξενα προς την συνειδηση του.
Τα συναισθηματα και οι αντιληψεις αυτες καταντουν δευτερη φυση και ο ανθρωπος,μεσα απο το πρισμα τους,κρινει πολλα πραγματα που αφορουν την κοινωνικη και προσωπικη τους ζωη.Ωστοσο,στα ζητηματα αυτα ,οι αντιληψεις του θα ηταν τελειως διαφορετικες,αν πρωτα τις υπεβαλλε στο ατομικο του κριτηριο.θα αναφερουμε μερικα παραδειγματα,που θα μας πεισουν για την σπουδαιοτητα των εμποδιων αυτων,στην ανεξαρτητη εκδηλωση της προσωπικοτητας μας.
Σαν νοητικα βαρη,μπορουμε να αναφερουμε τους φυλετικους,εθνικους και θρησκευτικους φανατισμους.Εννοουμε την αδικαιολογητη και παραλογη εκεινη πεποιθηση,να νομιζουμε οτι μονον η δικη μας φυλη η θρησκεια,κατεχει ολες τις αρετες και ολοκληρη την αληθεια.Η πεποιθηση αυτη μας τυφλωνει σεσ τετοιο σημειο,ωστε να παραγνωριζουμε αδικαιολογητα αρατες και αληθειες,που καταχουν προσωπα ανηκοντα σε αλλη φυλη η θρησκεια.Ετσι,καλλιεργουμε ενα αισθημα ιδιοτελειας και εγωισμου,που μας βλαπτει προσωπικα σε μεγαλο βαθμο,αλλα και καθολου προσφορο δεν ειναι για την αρμονικη συμβιωση των ανθρωπων.Η πειρα μας διδασκει οτι οι βαθυτεροι διχασμοι της ανθρωποτητος και οι μεγαλυτερες αντιπαθειες οφειλονται στους φυλετικους και θρησκευτικους φανατισμους,που τοσες συμφορες προξενησαν ομαδικα και ατομικα στους ανθρωπους.
Ομως ο λογικος και ελευθερος ανθρωπος σκεπτεται τελειως διαφορετικα.Μελετωντας προσεκτικα τις αρετες της φυλης του,δεν περηφανευεται καθολου για αυτες,αλλα προσπαθει να τις αναπτυξει προς το τελειοτερο.Μελετωντας συναμα και παραδεχομενος τις αρετες των αλλων φυλων,θα διαπιστωσει οτι μεταξυ των διαφορων εθνικοτητων υπαρχει μια ανταλλαγη αξιων,που αποτελει ενα αρμονικο και αυτοτελες συνολο.Τοτε παυει να αισθανεται φυλετικη εγωπαθεια και αντιλαμβανεται οτι οι ανθρωποι συμπληρωνουν ο ενας τον αλλον και ολοι βαδιζουν προς ενα και τον αυτο σκοπο.
Το ιδιο πραττει και για τις θρησκευτικες του πεποιθησεις.Αρχικα,με προσεκτικη μελετη,κατανοει τις δικες του θρησκευτικες πεποιθησεις.Στην συνεχεια μελετα τις πεποιθησεις των αλλων θρησκειων,οποτε διαπιστωνει οτι και σε αυτες υπαρχουν αληθειες.Ετσι καταληγει στο συμπερασμα,πως αφου η Αληθεια πηγαζει απο μια Αρχη,ειναι ΜΙΑ και οχι πολλες,εκφραζεται ομως απο τον ανθρωπο με διαφορετικο τροπο, αναλογα με την νοοτροπια των διαφορων ολοτητων.
Νοητικα βαρη ειναι επισης οι διαφορες φιλοσοφικες θεωριες,που ισχυουν κατα καιρους και μας κανουν να εχουμε αυτην η εκεινη την γνωμη.Η Φυση μας προικισε με ολες τις απαιτουμενες νοητικες αρετες,για να κρινουμε μονοι μας οποιοδηποτε ζητημα.Κατα συνεπεια,οφειλουμε να υποβαλλουμε καθε θεωρια στον πνευματικο μας ελεγχο και να παραδεχομαστε απο αυτην, μονον οτι συμφωνει με την κριση και την αντιληψη μας ,απορριπτοντας καθε τι που ειναι ξενο προς την συνειδηση μας.
Πιθανον τοτε να σχηματισουμε διαφορετικη γνωμη απο τους αλλους,η γνωμη ομως αυτη θα ειναι δικη μαςκαι θα μας επιτρεψει να αποφυγουμε πολλες πνευματικες πλανες πανω στις οποιες συνηθως ρυθμιζουμε την ζωη μας.
(συνεχιζεται)
serpentpan
Σαν ηθικα βαρη θα μπορουσαμε να αναφερουμε την ψευτοφιλοτιμια,την νοσηρη συναισθηματικοτητα,την ψευτοαξιοπρεπεια και τις διαφορες προληψεις,που πηγαζουν απο τον εγωισμο και την ελαττωματικοτητα μας.
Η φιλοτιμια και η αξιοπρεπεια,ειναι συναισθηματα αγαθα που εξαιρουν την ψυχη μας οσο παραμενουν στα ορια του λογικου και του αληθινου.Η καλως εννοουμενη φιλοτιμια ,ειναι ο σεβασμος προς τους εαυτους μας σαν οντα λογικα και συνειδητα.Με αλλα λογια ,τοτε μονον ειμαστε φιλοτιμοι και αξιοπρεπεις,οταν δεν επιτρεπουμε στον εαυτο μας σκεψεις συναισθηματα και πραξεις,που θα μας υποβιβαζαν στην δικη μας εκτιμηση και οχι των αλλων.
Αφου παραδεχομαστε οτι ειμαστε λογικα και συνειδητα οντα,πρεπει οι εκδηλωσεις μας να ειναι αναλογες.Κανοντας το αντιθετο,ειμαστε πραγματικα αναξιοπρεπεις και αφιλοτιμοι.Μονον εμεις μπορουμε να προσβαλλουμε την φιλοτιμια μας ποτε οι αλλοι.
Οι πραξεις και οι κρισεις των αλλων εκδηλωνουν μονον την δικη τους αξια και δεν μπορουν να μας εξυψωσουν η ταπεινωσουν πνευματικα η ηθικα.
Ηθικα βαρη ειναι επισης οι διαφορες προληψεις,οπως π.χ. η κοινοτατη προληψη οτι ενα νοθο παιδι μειονεκτει κοινωνικα,ως και πολλες αλλες.Τις διαφορες αυτες προληψεις εαν τις υποβαλλουμε σε αυστηρη και σοβαρη εξεταση,θα αντιληφθουμε οτι ειναι πλανεμενες πεποιθησεις,που δεν βασιζονται σε κανενα λογικο δεδομενο.Δημιουργηθηκαν απο τον εγωισμο των ανθρωπων και παραμποδιζουν την εκδηλωση των πραγματικων μας ψυχικων συναισθηματων.
Θα μπορουσαμε να αναφερουμε απειρα παραδειγματα στην συνεχεια,περιοριζομαστε ομως στα γενικου χαρακτηρα,αφηνοντας την λεπτομερεστερη εξεταση του ζητηματος στην ατομικη εργασια του Εταιρου.
Απο το περιεχομενο του θεωρηματος αυτου αντιλαμβανομαστε οτι η διδασκομενη μεθοδος ειναι καθαρα προσωπικη.Προσπαθωντας να καταστησει τον ανθρωπο ελευθερο,τον τοποθετει σε ενα ανωτερο βαθρο,στο οποιο πρεπει να φτασει μονος του χωρις την συμβολη αλλης θελησης εκτος της δικης του.Κατα συνεπεια αποκλειει την δημιουργια μιας δογματικης παραδοσης στην οποια τα μελη του Ταγματος θα οφειλαν να πιστευουν τυφλα(ακουτε 'Μυητες'και'Μυστες'?-s.p.).H πρωτη φροντιδα μας ειναι ο σεβασμος της ελευθεριας του ανθρωπου,γιατι μονον με αυτο το μεσον μπορει να αφυπνισθει η συνειδηση στον ανθρωπο,που συνηθως βρισκεται σε ληθαργο ,μιας και οτιδηποτε κληρονομησαμε απο την κοινωνια ειναι δογματικο.
Αυτο ειναι τοσο αληθινο ,ωστε η ανοχη να θεωρειται ,και πραγματικα να ειναι, εξαιρετικη αρετη και συνηθως αμφιβολη.Ο ανθρωπος δογματιζει και με τον ιδιο τον εαυτο του.Δεν παραδεχεται οτι μια ολοτητα μπορει να εχει διαφορετικες συνηθειες απο τις δικες του,και θεωρει απολιτιστους οσους τρωνε με διαφορετικο τροπο απο τον δικο του η αντιλαμβανονται διαφορετικα απο αυτον ωρισμενα ζητηματα.
Στο σημειο αυτο επισυρεται ιδιαιτερα η προσοχη μας στο Τυπικο Μυησης του Εταιρου,οπου ενα εδαφιο αναφερει ,οτι απαγορευται να γινεται φανατικη προπαγανδα προς ωφελος και αυτου ακομη του Ταγματος.Η πειρα μας απεδειξε την σπουδαιοτητα της συμβουλης αυτης,γιατι σε πολλες περιπτωσεις χρειαστηκε να περισταλλει ο ζηλος καποιων μελων,που πανω στον ενθουσιασμο τους παραγνωριζαν την ανοχη.(συνεχιζεται)
serpentpan
Edited by - serpentpan on 16/10/2002 19:59:09
Ο δογματισμος παρατηρειται στο ελαττωμα που εχουν πολλοι να συζητουν.Μια Αληθεια δεν συζητειται.Εξηγειται και ειτε κατανοειται η παραμενει ακατανοητη,συνεπως η την παραδεχομαστε η την απορριπτουμε.Ειναι ασκοπο να συζητα κανεις ιδιαιτερες αποψεις,γιατι πισω απο καθε τετοια αποψη υπαρχει παντοτε ο γεννητορας της,που δεν εχει καμμια διαθεση να παραδεχθει οτι εχει αδικο.Ειναι φανατισμενος με την αποψη του και δεν δεχεται να του την καταρριψουν.(χρειαζεται προσοχη για να μην παρερμηνευτει η συγκεκριμενη παραγραφος s.p.).
Για να αποφευχθει ο φανατισμος αυτος,που ειναι ο προδρομος του δογματισμου, οι Διδασκαλοι της Μυησεως,εδιναν στους μαθητες τους θεωρηματα(σπερματικες σκεψεις-s.p.)η απλες βασεις(συμβολα-s.p.)και τους αφηναν ,με τον στοχασμο,να φωτιστουν μονοι τους.
Απο τις ιδιαιτερες περιπτωσεις,ας ερθουμε στις γενικοτητες.Στην κοινωνια,ολα ανεξαιρετως(κατανοηση,εξηγηση,κριση,αντιληψη,ελεημοσυνη,καλο,κ.λ.π.)εχουν μπει κατω απο καθιερωμενους κανονες,που δεν παρεχουν στον ανθρωπο το δικαιωμα να δρα οπως η (αληθινη-s.p.)φυση του προσταζει.Ετσι γινεται ενα φανατισμενο αυτοματο η αν δεν φτασει σε αυτο το σημειο,σεβεται και αποδεχεται την κατασταση που υπαρχει,γιατι,μη γνωριζοντας κανεναν αλλο τροπο ,θα του φαινοταν παραξενο να φερθει διαφορετικα.Εαν αργοτερα μια αλλη δοξασια,περισσοτερο ισχυρη,του επιβληθει,ο αρχικος του ζηλος στρεφεται εναντια στα πρωτα του ειδωλα,τα οποια και καταστρεφει.
Κατ' αυτον τον τροπο η κοινωνια,δημιουργει στους ακληρους της τυχης τον πονο.Σε αυτους παλι ,ο φθονος και η επιθυμια,προκαλουν την επανασταση.Ετσι απο την μια μερια βλεπουμε τους φανατικους υποστηρικτες των καθιερωμενων,και απο την αλλη τους αγριους καταστροφεις.
Το θεωρημα,δινοντας μας τα μεσα να αφυπνισουμε την συνειδηση μας,και να καθοδηγηθουμε προς την εκδηλωση της προσωπικοτητας μας,μας χαριζει το ωραιοτερο εργο που εγινε ποτε,και μας επιδαψιλευει την μεγαλυτερη χαρη που δοθηκε στον ανθρωπο.
Στο θεωρημα αυτο,δινεται η μεθοδος της αυτοδιδαχης.Βαση του ειναι το 'γνωθι σαυτον'.Για να ακολουθησει κανεις αυτην την διδασκαλια,και να την πραγματοποιησει,πρεπει να παρατηρει αντικειμενικα τον εαυτο του και να ειναι δυαδικος,αυτος που διδασκει και αυτος που διδασκεται.Με αυτον τον τροπο θα αποκαλυψει στον εαυτο του ενα ον που υπαρχει μεσα του,το ΕΓΩ,που παντοτε αγνοησε γιατι υπηρχε ενας φραγμος μεταξυ του οντος αυτου και του εαυτου του.Ο φραγμος αυτος αποτελουνταν απο τα διαφορα πνευματικα και ηθικα βαρη.(συγκρατηστε αυτην την παραγραφο,γιατι νομιζω οτι ειναι πολυ σημαντικη για πολλους λογους-s.p.)
Για την πραγματοποιηση λοιπον του θεωρηματος αυτου,πρεπει να καταπολεμησουμε ολες τις θεωριες που αποκομισαμε απο την μορφωση μας,τις θρησκευτικες δοξασιες,τα φιλοσοφικα και κοινωνικα δογματα,τις προληψεις και τις αναγκες της υλικης ζωης.
Οποιος θελει να επανακτησει την προσωπικοτητα του πρεπει να προσανατολιζει την ζωη του προς το φυσικο και λογικο.Δεν χρειαζεται καν να εξετασουμε εαν ενα δογμα,αναγνωρισμενο σαν καλο,πρεπει να επιβληθει αντι ενος αλλου,που θεωρειται κακο.
Καλο η κακο,κανενα δογμα δεν πρεπει να επιβαλλεται.Καθε αρθρο πιστης πρεπει να γινεται παραδεκτο θεληματικα,διαφορετικα η υποχρεωτικη του παραδοχη,βλαπτει την προσωπικοτητα.
Οτι δεν κατανοουμε δεν πρεπει να το καταπολεμουμε,οπως και δεν πρεπει να επιβαλλουμε οτι καταλαβαινουμε.
Με την κατανοηση του θεωρηματος αυτου και με την εφαρμογη του στην ζωη,ο ανθρωπος αποβαλλει καθε φανατισμο και ερχεται πισω στην φυσικη κατασταση,στην οποια θα βρισκοταν,εαν δεν ειχε ζησει για τοσον καιρο μεσα στην κοινωνια,και εαν η λογικη ειχε παντοτε καθοδηγησει τις πραξεις του.Και τοτε ειναι ετοιμος να θεσει σε ενεργεια τις φυσικες δυναμικες του ιδιοτητες,που δεν ειχε ποτε μεταχειριστει.
Η κατασταση αυτη αντιστοιχει σε αλλες Μυησεις με τον εξαγνισμο η το βαπτισμα,με μορφη εντελως συγχρονισμενη και χωρις κανεναν μυστικισμο.
ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΙΟΥ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΘΕΩΡΗΜΑΤΟΣ
serpentpan
Edited by - serpentpan on 17/10/2002 23:56:44
Edited by - serpentpan on 23/10/2002 12:55:45
1.Η συγγραφεας των θεωρηματων,Μαρια Ρουτσιν,ηταν εβραικης καταγωγης,εν τουτοις το πνευμα του συγκεκριμενου θεωρηματος,ειναι καθαρα ελληνικης πνοης και εμπνευσης.Ετσι μπορει να υπαρχουν ανθρωποι εβραικης καταγωγης που να διαπνεονται πληρως απο το Ελληνικο Πνευμα,περισσοτερο Ελληνες και απο τους Ελληνες δηλαδη,οπως και να υπαρχουν Ελληνες πιο δογματικοι και φανατικοι και απο τον πλεον φανατικο και ορθοδοξο Ραββινο.Αυτο γιατι δεν μου φαινεται πως υπαρχουν απολυτα και στεγανα και 'το πνευμα οπου θελει πνεει'.Αυτο βεβαια δεν παρεχει αφεση αμαρτιων στους εβραιοχριστιανους και στα οσα εκαναν σε βαρος του Ελληνισμου.
2.Το παρον κειμενο,δινει και ενα κλειδι η μια λυδια λιθο.Κατ' αρχην μας βαζει μπροστα στις ευθυνες της Εσωτερικης μας πορειας,και μας λεει για το μεγαλο ζητημα της ΑΥΤΟΔΙΔΑΧΗΣ,ΚΑΙ ΘΕΤΕΙ ΣΑΝ ΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΣΚΟΠΟ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΜΑΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΝ ΕΥΡΕΣΗ ΤΟΥ ΕΝΤΟΣ ΜΑΣ 'ΕΓΩ',δηλ.-οπως το εννοω ,την συνενωση με την Ατομικοτητα μας(οντας Ατομικοτητα το MANAS-BUDDHI-ATMA,κατα την θεοσοφικη ορολογια).Ετσι,με την οπτικη αυτη,μπορει κανεις να ρωτα τον εαυτο του ,οταν ερθει σε επαφη με μια Εσωτερικη Σχολη η Διδασκαλια-'προσπαθει η Σχολη και η Διδασκαλια να με φερουν σε επαφη με το Φως μεσα μου,οντας Σχολες-Διδασκαλιες-Διδασκαλοι, εργαλεια και μεσα της προσπαθειας αυτης,η΄ προσπαθουν να με 'δεσουν'πανω τους,για διαφορους λογους,'πηγαινοντας απο Αθηνα στην Λαμια μεσω Κινας?'
3.Και επισης οταν ιδιες ιδεες λεγονται απο ατομα και ομαδες,που δεν φαινεται να ηρθαν ποτε σε επαφη μεταξυ τους ,οπως ο Κ. και ο Κριναετος για παραδειγμα,τοτε γινεται φανερα αισθητο το νημα της Αληθειας,που διαπερνα την εξωτερικη πολυμορφια.
serpentpan
quote:
...Κατ' αρχην μας βαζει μπροστα στις ευθυνες της Εσωτερικης μας πορειας,και μας λεει για το μεγαλο ζητημα της ΑΥΤΟΔΙΔΑΧΗΣ,ΚΑΙ ΘΕΤΕΙ ΣΑΝ ΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΣΚΟΠΟ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΜΑΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΝ ΕΥΡΕΣΗ ΤΟΥ ΕΝΤΟΣ ΜΑΣ 'ΕΓΩ'...
serpentpan
Ευχαριστούμε αγαπητέ serpentpan, ελπίζω να βρω λίγο χρόνο να μελετήσω το κείμενο συνολικά.
Το παραπάνω που ξεχώρισα από τα τελευταία λόγια σου μου θυμίζει μια συζήτηση που είχα όπου κάποιος ανέφερε ότι οι εντολές της Παλαιάς Διαθήκης ήσαν 12 και όχι μόνο 10. Από τις χαμένες δύο εντολές η μια θυμάμαι είχε πάνω κάτω το περιεχόμενο που αναφέρεις. Το καθήκον να αναζητάμε αδιάκοπα το δρόμο μας προς το Θεό. Δεν θυμάμαι τίποτα για την άλλη.
Αν έχει κάποιος ακούσει κάτι, ας το αναφέρει, δεν έχει τόσο σημασία βέβαια καθώς και μόνο τις 10 να τηρούσε ο κόσμος η γη θα ήταν πολύ καλύτερη...
Αθανάτων το ζειν. Bίος θνητών, σπουδή θανάτου.
'Ο Κυριος Βουδδας ειπε,
οτι δεν πρεπει να πιστευουμε σε οτι ειπωθηκε,μονον επειδη ειπωθηκε,
ουτε στις παραδοσεις,επειδη μας κληροδοτηθηκαν απο το παρελθον,
ουτε στις φημες ,σαν φημες,
ουτε σε κειμενα σοφων ,επειδη γραφτηκαν απο σοφους,
ουτε σε φαντασιες που υποψιαζομαστε οτι τις εμπνευστηκαμε απο καποιο Deva(δηλ.σε υποτιθεμενη πνευματικη εμπνευση),
ουτε σε συμπερασματα που προεκυψαν απο προχειρες παραδοχες που καναμε,
ουτε σε οτι φαινεται πως ειναι αναλογικα αναγκαιο,
ουτε σε οτι βασιζεται στην απλη αυθεντια των εκπαιδευτων και διδασκαλων μας.
Ομως οφειλουμε να πιστεψουμε,οταν το κειμενο,η δοξασια η το αποφθεγμα επικυρωνεται απο την λογικη και την συνειδηση μας.
Γι 'αυτο,σας διδαξα να μην πιστευετε απλα και μονον επειδη ακουσατε,οταν ομως πιστεψετε συνειδητα,τοτε να δρασετε αναλογα και χωρις περιορισμους.'
serpentpan
Σχετικα με το θεμα,γραφει, 'Στα ποδια του Διδασκαλου'...
'Μην επιθυμεις να αποκτησεις ψυχικες δυναμεις.θα ελθουν οταν ο Διδσκαλος κρινει,οτι ειναι καλυτερα για σενα να τις εχεις.Η βιαιη αναπτυξη τους ,φερνει συχνα πολλες ενοχλησεις.Οποιος εχει αυτες τις δυναμεις,ξεγελιεται συχνα απο πνευματα της φυσης που τον εξαπατουν η νομιζει οτι ειναι αλανθαστος.
Οπωσδηποτε ο χρονος και η δυναμη που χρειαζονται για να τις αποκτησεις,θα μπορουσαν να χρησιμοποιηθουν ΣΕ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ(ενν.ΥΠΗΡΕΣΙΑ).
Αυτες οι δυναμεις θα ελθουν κατα την πορεια της εξελιξης σου,ΠΡΕΠΕΙ να ελθουν.Και εαν ο Διδασκαλος κρινει πως θα σου ειναι χρησιμο να τις αποκτησεις γρηγορωτερα,θα σου πει με ποιον τροπο θα τις αναπτυξεις ΧΩΡΙΣ ΚΙΝΔΥΝΟ.
Ως τοτε θα εισαι καλυτερα χωρις αυτες.'
serpentpan
Κλασικό παράδειγμα η ξύλινη γλώσσα των (αριστεράς προέλευσης κυρίως) πολιτικών.
«Πρέπει μέσα στα πλαίσια της δημιουργικής ενασχόλησης να δώσουμε προοπτική στις διαχρονικές αξίες που εκφράζουν και εκφράζονται μέσα από το ιδεολογικό μας υπόβαθρο...»
Τουτέστιν π@@τσες μπλε με πράσινες βούλες για τον απονήρευτο ακροατή.
Οι εσωτερισταί, στην προσπάθειά των να μη μείνουν πίσω από τα γεγονότα και τους ρυθμούς της ζωής, απέκτησαν συν τω χρόνω τη δική τους ξύλινη εσωτερική γλώσσα.
Και πού αλλού αν όχι μέσα σε ένα «εσωτερίστικο» περιβάλλον σαν και τούτο θα μπορούσε κανείς να κάνει ντοκτορά στο άθλημα;
Χωρίς μεγάλη δόση υπερβολής, μπορεί να πει κανείς οτι σε κάθε ποστ, άντε κάθε θέμα (για namaste πιό επιεικείς), βρίσκει επαρκείς ποσότητες από το εν λόγω προϊόντο.
Αγαπημένες, καταξιωμένες, τρέντι θα λέγαμε φράσεις εσωτερικού περιεχομένου που κατά κόρον επαναλαμβάνονται σε μια προσπάθεια να μη μείνει κανείς στην απόξω και θεωρηθεί ατζαμής και άσχετος:
- Κοιτάς το δένδρο και χάνεις το δάσος... (πιθανόν απευθύνεται σε ξυλοκόπους).
- Κάνε τα δικά σου βήματα στην ατραπό της ανέλιξης...(πιθανός αποδέκτης ανάπηρος ή νεογέννητο που μαθαίνει να περπατάει)
- Σου δείχνω το φεγγάρι και κοιτάς το δάχτυλο...(μάλλον το δάχτυλο με το φανταχτερό - φο δαχτυλίδι θα κοιτά ο έρμος).
- Κάνε αυτό που λέει η καρδιά σου...(και γιατί όχι το νεφρό μου παρακαλώ;)
- Η γνώση είναι οδυνηρή και κοπιαστική διαδικασία...(εξαιρούνται οι πεφωτισμένοι που την απέκτησαν δια της επιφοίτησης του αγίου...)
- Η γνώση είναι δύναμη...(all time classic)
- H ψυχή ασφυκτιά στο σαρκίο-κέλυφος...(μάλλον για χοντρές ψυχές)
- Κοίτα καλά μέσα σου...(μπαλαντέρ που ταιριάζει σε οποιονδήποτε ρωτά ή ψάχνει για κάτι για το οποίο δεν έχουμε πειστική απάντηση).
- Ξαναδιάβασε σε παρακαλώ το ποστ μου...(απευθύνεται σε άτομα με χαμηλή αντίληψη, από άτομα που (θεωρούν οτι) έχουν υψηλή τέτοια και δύσκολα γίνονται κατανοητά).
- Η αγάπη είναι....(θυμίζει λεύκωμα νεανικών χρόνων και μπορεί να συνδιαστεί με οποιαδήποτε λέξη, ουσιαστικό ή επίθετο συνήθως, όσο πιό καινοφανής τόσο καλύτερα).
Θα μπορούσαμε να γεμίσουμε σελίδες με τέτοιες φράσεις – βάσεις, πάνω στις οποίες μπορεί να χτίσει κάποιος ένα αξιοπρεπές εσωτερικού περιεχομένου ποστ και κατα συνέπεια προφίλ.
Παράδειγμα (συρραφή των προηγούμενων εκφράσεων):
«Μάλλον δεν έγινα κατανοητός. Ξαναδιάβασε σε παρακαλώ το ποστ μου και θα δεις οτι μάλλον συμφωνούμε. Κανείς δε μπορεί να το κάνει καλύτερα από σένα, μόνος πορεύεσαι σε τούτη την πορεία και μοναδικός οδηγός σου η γνώση, που αποκτάται με αγώνα και μετά από βιώματα. Δεν έχει νόημα να σου πει ο άλλος την κατεύθυνση, η πορεία σου στην ατραπό της ανέλιξης είναι μοναχική και δύσκολη. Κάνε αυτό που λέει η καρδιά σου και πιθανότατα είναι το σωστό. Μπορείς να αποφεύγεις τις παγίδες που θα εγκλωβίσουν την ψυχή σου ασφυκτικά στο σαρκίο που την περιβάλει, εστιάζοντας στο φεγγάρι και όχι στο δάχτυλο. Τα μικρά και ανθρώπινα είναι κουρτίνες, δένδρα που σου κρύβουν τη θέα προς το δάσος που είναι και ο τελικός σου στόχος...Εύχομαι να σε κάλυψα...»
Προφανώς τον κάλυψες (το λόγο σου) με φράσεις κενές και χιλιοειπωμένες και προφανώς πέτυχες το στόχο σου, να πεις πολλά χωρίς να πεις κάτι.
Στα πλαίσια της ξύλινης εσωτερικής γλώσσας μπορούν να περιληφθούν και φράσεις σπουδαίων (αρχαίων ελλήνων φιλοσόφων ή ανατολικοσοφιστών κυρίως), οι οποίες τονώνουν το ίματζ του αμολώντος το παλαιόθεν ρηθέν και ανάθεμα αν ξέρει τί ακριβώς και γιατί το είχε πει ο πρώτος λαλήσας, πάντως κάνει τους άλλους να λαλήσουν).
Δεν είναι δύσκολο και δε χρειάζεται να ‘χουμε διαβάσει ούτε καν ένα βιβλίο.
Ανοίγουμε έναν Πλάτωνα (έχει πέραση) ή οποιονδήποτε φιλόσοφο οποιασδήποτε υπηκοότητας, τυχαία επιλέγουμε μια σελίδα (μην πέσουμε σε εικόνα μόνο ή στα περιεχόμενα), ομοίως τυχαία βάζουμε το δάχτυλο σε μια γραμμή και την αντιγράφουμε ως έχει.
Είναι παραπάνω από βέβαιο οτι θα ταιριάξει απόλυτα στο κείμενό μας κι αν δεν ταιριάξει θα φταίει ο άλλος ο μπούφος που δεν το κατάλαβε, οπότε του απαντούμε με το παραπάνω παράδειγμα κείμενο-πασπαρτού και καθαρίσαμε.
Πλείστα τέτοια «διαμάντια» φιλοσοφικά απαντά κανείς στις λεγόμενες ψηφιακές υπογραφές του εσωτεριστού, δείγμα (ή μήπως δήγμα;) κατάρτισης και ξερολισμού του υπογράφοντα.
Ενίοτε δε την ίδια αξία (σε εντυπωσιασμό) μπορεί να έχει και μια εικόνα, η οποία, αν σέβεται τον εαυτό της δε μπορεί παρά να είναι ελαφρώς ψυχεδελική, ελαφρώς μουντή, υποβλητική και να υποκρύπτει βαθέα τινά νοήματα.
Συχνά δε, μπορεί να συνδιαστεί και με λεζάντα, είτε δίκην παραπομπής είτε κρυπτογραφικού υποβάθρου και πάντως ακαθορίστου σε πρώτη τουλάχιστον ανάγνωση νοήματος.
Ετερος κανόνας απαράβατος που δίνει αξία και περιεχόμενο στο βαρύγδουπο μήνυμα του εσωτεριστού είναι το φετίχ του έλληνα και δεν είναι άλλο από ένα μικρό ή μεγάλο στιχούργημα-ποίημα, καθ’ οτι οι μισοί έλληνες έναι ποιηταί (και οι άλλοι μισοί απλοί συγγραφείς).
Το στιχούργημα δηλώνει ανώτερο πνευματικό επίπεδο, μας κατατάσσει ένα κλικ πάνω απ’ τους υπόλοιπους (οι οποίοι παρεμπιπτόντως σκέφτονται το ίδιο για τους εαυτούς τους) και αποτελεί απόδειξη οτι όντως έχουμε πάρει το δρόμο της ανέλιξης.
Κατά κανόνα το πόνημα πρέπει να αναφέρεται στην αγάπη (ή έστω να την υποννοεί), στο άυλο και ασύλληπτο (από τους υπόλοιπους), στο επέκεινα που λένε και οι (ορίτζιναλ) ποιηταί. Επίσης καλόν είναι να αποπνέει μελαγχολία ή προβληματισμό για τη ζωή, το θάνατο, να έχει βροχή, φτερά και πετάγματα, ήλιους και φεγγάρια οπωσδήποτε και να έχει στίχοι ασυνάρτητοι (αλλά όχι σε μεγάλο βαθμό), ίδιον των μεγάλων ποιητώνε.
Τώρα, επειδή και οι εσωτερισταί-ποιηταί άνθρωποι είναι κι αυτοί, επιβάλλεται από καιρού εις καιρόν να χώνουν και κάνα μπινελίκι, στην αρχή με μια φαρμακερή ειρωνεία, μετά με φαρμακερώτερη προσβολή και τέλος με κατινόλεξα (ή ταριφόλεξα, ανάλογα το φύλλο), διότι δε μπορεί ο πάσα ένας να αμφισβητεί την αλήθεια που ένας εσωτεριστής κατέχει με 108. Μοναδικός τρόπος αποφυγής του μπινελικίου το γράψιμο (δια του μη γραψίματος στο θρέντι) του ιπτάμενου και φαεινού εσωτεριστή ή, αν η ανάγκη για αύξηση μηνυμάτων είναι αδήριτη, ένα απλό «με κάλυψες», «τί ωραία που το έθεσες, το ίδιο θα έλεγα κι εγώ» είναι αρκετό (το αντιμπινελίκι το λέμε μέσα μας, τί σκτ εσωτερισταί είμεθα).
Α! Ναι. Τα εικονίδια (φατσούλες) με φειδώ, οι εσωτερισταί δε ζωγραφίζουν, δεν έχουν ανάγκη από παράθεση εικόνων γιατί το (οποιοδήποτε) μήνυμά τους περιέχει άπειρες έτσι κι αλλιώς. 
Οπως βλέπουμε, δεν είναι δύσκολο, δε θέλει κόπο θέλει τρόπο κατά τη σοφή λαϊκίζουσα ρήση.
Η συνέχεια (με τη δέουσα αυτοκριτική) προσεχώς.
Σχόλια (κάθε ύφους και ήθους) δεκτά, μπινελίκια εκ των ων ουκ άνευ.
ΘΑ ΜΟΥ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙΣ ΝΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΩ:
ΞΥΛΙΝΗ ΓΛΩΣΣΑ;
ΕΓΩ ΛΕΩ ΞΥΛΙΝΟΙ ΕΓΚΕΦΑΛΟΙ.
ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΓΙΑΤΙ ΣΤΡΑΒΩΣΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΞΥΛΙΝΗ ΓΛΩΣΣΑ...ΕΜΕΝΑ ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΞΥΛΙΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ...ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΩΡΑΙΕΣ ΦΩΤΙΕΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙΣ;
ΑΦΟΥ ΣΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΟΙ ΦΩΤΙΕΣ...ΩΡΑΙΑ...ΟΜΩΣ...ΞΕΧΑΣΕΣ ΤΑ ΚΑΔΡΟΝΙΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ.
ΜΑΛΙΣΤΑ...ΜΑΛΙΣΤΑ.
ΩΡΑΙΑ ΤΑ ΕΙΠΕΣ...ΣΧΟΛΙΟ ΧΩΡΙΣ ΕΙΡΩΝΙΚΗ ΚΟΥΚΟΥΛΑ...ΣΤΑ ΙΣΑ.
Είναι κανείς εδώ ;
Ανοικτή πόρτα.. ας περάσω. Σκοτάδι μαύρο.. για κάτσε, ευτυχώς που έφερα μαζί μου τον φακό (το γνωστό φακό που μοιάζει με πυροσωλήνα..)
κλικ !
Ααα ! επιτέλους ΦΩΣ !
Τι βλέπω ; το lamogio κατεργάζεται ύποπτα σχέδια..
lamogio, γεια χαρά !
Δίκιο έχεις, ειδικά το : "η γνώση είναι δύναμη" είναι πολύ πιασάρικο.. Όλα τα λεφτά που λέμε..
Όμως ξέχασες το σημαντικότερο.. Χμμ. Δεν σε κατηγορώ, εδώ στα σκοτάδια που είσαι πώς να σκεφτείς το ΦΩΣ ;
Φως λοιπόν, άλλη μια τρέντι λέξη για τον εσωτεριστή που θέλει να ανήκει στην ελίτ.
Edited by - Δημήτρης on 18/10/2005 21:28:53
Μου θυμίζει κάποιες φράσεις, ξεσηκωμένες από μια ποιητική συλλογή,
που μαζέυαμε με μια φίλη!
Ποιός ξέρει... μάζευε και μπορεί να σου χρειαστούν...
Κάποιες από δαύτες θα σας παραθέσω.
Μερικές τις έχω χρησιμοποιήσει και του λόγου μου, άλλες τις αφήνω
για περιστάσεις, που μπορεί να σας φανούν χρήσιμες.
Οι σοβαρές, οι "και καλά", θα λέγαμε, ή -με τα λόγια
ενός παλιού φίλου- οι "λα στρουκτούρρρρ"
"Σεντόνι κι ο τάφος σου Γκαίτε!": Δεν υπονοεί τίποτε παραπάνω από
αυτό που είναι, αλλά τί είναι αλήθεια; Αφήστε τους να μαντέψουνε...
Αφήστε τους να περιπλανηθούνε μέσα σε λαβυρίνθους που το
εσωτερικό φως θα λάμψει και η θεία φωτιά θα μεταλλάξει το μινώταυρο
που κοιμάται ανυποψίαστος... ωχ! ανατρίχιαξα καλιέ που τα είπα!
Όπως θα έλεγε και ο Χάρυ Κλίν σε εκείνον τον άμοιρο τον Αρτέμη:
"Σέρνεσαι και μετασχηματίζεσαι σε λύκνο και καντύλα. Υποψία Σελήνης
στο άδειο μου τραπέζι" κλπ. κλπ. κλπ.
Στο είδος αυτό ταιριάζει και το αείμνηστο:
"Βαθιά κοχυλωμένος στο φως", ξεσηκωμένη φράση από την ίδια συλλαγή
ποιημάτων, που κατά τα φαινόμενα σημαίνει ότι κάποιος λιάζεται σε
κάποια παραλία το κατακαλόκαιρο, αλλά μπορεί εξίσου καλά να
χρησιμοποιηθεί ως μεταφορά για έναν φωτισμένο -ή δεβαχανιασμένο-
ανάλογα με την προτίμηση...
και μερικά κοινότυπα να συμπληρώσω στη συλλογή του φίλου μας εδώ:
-ψάξε μέσα σου να βρεις τις απαντήσεις...
-σπάσε τα νοητικά σου δεσμά, απελευθερώσου!...
και μερικές κοινότυπες λέξεις:
δοκιμασία, βίωμα (και όλα τα παράγωγα)...
Και μια τελευταία φράση -ασχέτου βέβαια- αλλά είχα μια εξαιρετική
ενόραση την ώρα που έγραφα το μήνυμα ότι η παρακάτω φράση κρύβει
κάποιο βαθύτατο -και πάντα σχετικό με την παρούσα συζήτηση- μήνυμα:
"τα όμορφα χωριά, όμορφα καίγονται!"
και για να μην το ξεχάσω, να τελειώσω με τους απαραίτητους
για την περίσταση γελαστούλιδες...
Πολύ μ' αρέσει το θέμα σου. Αν και μιλάει για ξύλο, δεν είναι ξύλινο.
Μου αρέσει καταρχήν, γιατί βάζει τον συγγραφέα της εκάστοτε απάντησης να αναρρωτηθεί σε κάθε λέξη: "βρε, μπας και γράφω ξύλινα τώρα; Για μένα τό 'λεγε ο παλιολαμόγιος!"
Αυτό στα ξυλέζικα, λέγεται αυτοκριτική.
Προτιμώ βέβαια τον - επίσης στα ξυλέζικα - αυτοέλεγχο. Γιατί είναι πιο δυναμικός. Ελέγχει με σκοπό ανά πάσα στιγμή να διορθώνει. Αυτό που λένε δηλαδή - με "ξύλινο τρόπο" - να δρας με συνείδηση. Σε ότι κάνεις. Και σε ότι προσλαμβάνεις.
Κι εκεί, εντοπίζω τη διαφορά σε οτιδήποτε χαρακτηρίζεται ως ξύλινο. Συνάμα αναγνωρίζω, τη δυσκολία μας να εντοπίσουμε το ξύλινο μέσα μας, αν και όταν αυτό αποκτάει ζωντάνια, τότε δε χωράει αμφιβολία πως είναι ζωντανό.
Θα διαφωνίσω λοιπόν, αλλά και θα συμφωνήσω μαζί σου.
Συμφωνώ στον εντοπισμό του προβλήματος της ξύλινης γλώττας των εσωτεριστώνε.
Διαφωνώ όμως, στο να εξετάζεται κάθε περίπτωση χρήσης αυτής της γλώσσας ως ίδια.
Ο καθένας βέβαια θα μπορούσε να πει, πως όλοι οι άλλοι είναι ξύλινοι και ο ίδιος ξέρει καλά τι λέει. Εκεί βρίσκεται όμως και ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων, αλλά και της επικοινωνίας μας με τα ενδότερά μας. Για να το πω λαϊκιστί, δεν εμπιστευόμαστε ούτε τα σώψυχά μας. Δεν τα χωνεύουμε, δεν τα κατανοούμε, δεν τα πάμε με τίποτα! Παίζουμε θέατρο στον ίδιο μας τον εαυτό, στους άλλους και είμαστε σίγουροι πως και οι άλλοι κάνουν το ίδιο σε εμάς.
Μεγάλο μπλέξιμο. Άντε να ξεχωρίσεις μετά, τι είναι αληθινό και τι όχι. Μα κάθε τι είναι αληθινό για το επίπεδό του, αλλά το τελευταίο είναι μια original ξύλινη κουβέντα! Μήπως και καταλαβαίνουμε τι σημαίνει αυτό; Ή μήπως μας αρέσει και το χρησιμοποιούμε ως δικαιολογία για να καλύψουμε την αδυναμία μας να βρούμε το γιατί και το πως των σώψυχών μας, αλλά και της σχέσης μας με τον εξωτερικό κόσμο;
Όμως.
Πανεπιστημιακή φρασεολογία, αναφορά σε κείμενα φιλοσόφων, χρήση αποφθεγμάτων δυτικής και ανατολικής προέλευσης, εμπλουτισμός με φράσεις του τύπου "όποιος βλέπει το δέντρο χάνει το δάσος" (αν και αυτό παραέγινε κλισέ πια), κ.λπ.
μπορούν και να μην είναι ξύλινα.
Να σου πω το γιατί.
Το νόημα σε αυτά που λέμε, είναι σαν το κρασί.
Ο τρόπος που τα λέμε, είναι σαν το δοχείο.
Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να ξέρουμε σε τι είδους δοχείο θα βάλουμε το κρασί. Και να εκτιμήσουμε εάν ταιριάζει στο τραπέζι, εάν το μέγεθός του είναι ικανοποιητικό, εάν μεταφέροντάς το θα χυθεί, κ.λπ.
Επίσης, πρέπει να μεταφέρουμε και το σωστό κρασί. Να ξέρουμε δηλαδή τι περιέχει το δοχείο.
Εάν μπορούμε να τα συνδιάσουμε αυτά τα δύο, δηλαδή εάν ξέρουμε για τι πράγμα μιλάμε και γιατί χρησιμοποιούμε τις συγκεκριμένες εκφράσεις, σε ποιόν απευθυνόμαστε, τι θέλουμε να πετύχουμε, τότε η επιλογή μας δεν είναι ξύλινη.
Τα παραπάνω "ξέρουμε" που ανέφερα, καλό θα είναι να είναι πραγματικά "γνωρίζουμε" κι όχι ξύλινα "ξέρουμε".
---------------
Δυστυχώς πρέπει να φύγω.
Δεν πρόλαβα να το θίξω εμπεριστατωμένα και δια της διαλεκτικής ατραπού της εαυτοσυνειδησιακής αυτοτέλειας το θέμα.
lamogio, θα επανέλθω.
Μέχρι τότε, θα περιμένω την απάντησή σου σε αυτά που έχω μέχρι στιγμής γράψει.
κλικ me 
Ποτέ μην δεχτείς τα σύνορα του ανθρώπου!
Να σπας τα σύνορα! Ν'αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου!
Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
___***___
Λοιπόν χάθηκες εσύ, και οι σοφίες σου θαρρώ.
Μήπως προετοίμαζες μυστικά εκείνα τα μεγάλα κόλπα; ΄Αγνωστο...
___***___
AMA ET FAC QUOD VIS...
ΑΦΡΟΔΙΤΗ.[Μου΄μαθες το κρασί να πίνω, ως την τελευταία σταγόνα,γουλιά να μην αφήνω στο ποτήρι,μου ΄μαθες την ψυχή να δίνω στου ορίζοντα τη σκάλα, στα μάτια σου να γίνω ένα χατήρι.Κι εγώ σου έχω μάθει το γιορτάσι, να πίνεις σ΄ένα στόμα, όλη την πλάση].
χάνεις στο δάσος σε αυτό το θέμα. Κάνε καλύτερα τα δικά σου βήματα
στην ατραπό της εξέλιξης, ή αλλιώς κάνε αυτό που ζητά η καρδιά σου.
Έτσι και αλλιώς οι άνθρωποι, μέσα και εσύ όταν τους δείχνουν το
φεγγάρι κοιτούν το δάκτυλο...Τί να σου λέω και εγώ όμως ο πονεμένος!
Η γνώση είναι οδυνηρή και κοπιαστική διαδικασία, καθότι η γνώση
είναι άγνωστα γνωστό!!! οτι είναι δύναμη και πολλοί πασχίζουν για
να την αποκτήσουν, όλα αυτά μια ψυχή που πασχίζει σε ένα σαρκίο
κέλυφος. Άν κοιτάξεις λοιπόν αγαπητέ lamogio μέσα σου και
ξαναδιαβάσεις προσεκτικά το ποστ σου!!! θα ανακαλύψεις
μια πληθώρα καινοφανών αντιλήψεων που δεν αρμόζουν σε εσωτεριστή
του μεταλλικού ή του γυάλινου λόγου.
Παρά του άλογου θα έλεγα. Παράλογου ίσως.
Ένα πεφταστέρι έπεφτε...Αν δεν ήταν πεφταστέρι θα έπεφτε;
Τέλωσπάντων έκανα μια ευχή..Να με κάλυπτες κάπως σε αυτό το θέμα
αλλα διάβασα προσεκτικά παρακάτω οτι
quote:
Μάλλον δεν έγινα κατανοητός. Ξαναδιάβασε σε παρακαλώ το ποστ μου και θα δεις οτι μάλλον συμφωνούμε. Κανείς δε μπορεί να το κάνει καλύτερα από σένα, μόνος πορεύεσαι σε τούτη την πορεία και μοναδικός οδηγός σου η γνώση, που αποκτάται με αγώνα και μετά από βιώματα. Δεν έχει νόημα να σου πει ο άλλος την κατεύθυνση, η πορεία σου στην ατραπό της ανέλιξης είναι μοναχική και δύσκολη. Κάνε αυτό που λέει η καρδιά σου και πιθανότατα είναι το σωστό. Μπορείς να αποφεύγεις τις παγίδες που θα εγκλωβίσουν την ψυχή σου ασφυκτικά στο σαρκίο που την περιβάλει, εστιάζοντας στο φεγγάρι και όχι στο δάχτυλο. Τα μικρά και ανθρώπινα είναι κουρτίνες, δένδρα που σου κρύβουν τη θέα προς το δάσος που είναι και ο τελικός σου στόχος...Εύχομαι να σε κάλυψα...»
ΜΗΔΕΝ ΑΠΟ ΠΡΟ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ ΜΑΚΑΡΙΖΕ
quote:
Ένα πεφταστέρι έπεφτε...Αν δεν ήταν πεφταστέρι θα έπεφτε;
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-