- Το ζήτημα των ανθρωποθυσιών στην ιστορική πορεία του ευρωπαϊκού χώρου - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Φίλε μουDying_Incubus, παρατήρησα πως πέφτεις αρκετά συχνά σε σφάλματα αντίληψης, Γιατί έτσι;
Για ρίξε μια ματιά για τη θέση μου απέναντι στο Δωδεκαθεϊσμό, εδώ

quote:

---

Dying_Incubus :

Έχεις απόλυτο δίκιο, φίλη μου Ostria.
Τα φίλτρα που λέγαμε...
Φιλτράρουμε τα πάντα που έχουμε ανακαλύψει μέσα από το σήμερα και τις παγιωμένες αντιλήψεις του χωρίς να έχουμε νιώσει-βιώσει τη νοοτροπία των λαών αυτών.

---

© unregistered essence

Δεν είναι λίγο επισφαλής η σύνδεση που κάνεις: πολυθεϊσμός = ανθρωποθυσίες / μονοθεϊσμός = όχι ανθρωποθυσίες;

Που το στηρίζεις αυτό; Ποια είναι η αιτιώδης σχέση - εάν υπάρχει - μεταξύ πολυθεϊστικών λατρειών και ανθρωποθυσιών; Προϋποθέτει το ένα το άλλο;

Ένας αυστηρός ορισμός της έννοιας μονοθεϊσμός, θέτει την ύπαρξη ενός μόνο Θεού και συνεπώς δεν αποδέχεται καν την ύπαρξη άλλων θρησκειών, εφόσον δεν μπορεί παρά να υπάρχει μόνο ένας θεός. Τέτοιες θρησκείες είναι ο ιουδαϊσμός, ο χριστιανισμός, ο ισλαμισμός και ο αιγυπτιακός μονοθεϊσμός της περιόδου βασιλείας του Ακενατόν (ο Θεός λεγόταν Ατόν), θρησκεία που έσβησε λίγο μετά το θάνατο του φαραώ αυτού. Θα μπορούσαμε ίσως με πιο ελαστικά κριτήρια να θεωρήσουμε μονοθεϊστική θρησκεία τον μπαχαϊσμό - που είναι όμως πιο σύγχρονος από την περίοδο που συζητάμε - και τον αρχαίο Ζωροαστρισμό, ή ακόμα και τον βεδικό ινδουϊσμό, αλλά τότε πια πλησιάζουμε αρκετά προς τον πολυθεϊσμό.
Για το εάν έκανε ο χριστιανισμός ανθρωποθυσίες την εποχή που υποθέτουμε πως υπήρχαν αυτές οι τελετές είναι εύλογο πως αποκλείεται, εφόσον δεν είχε ακόμα γεννηθεί ως θρησκεία. Για τον κοινό πρόγονο του ισλαμισμού και του χριστιανισμού - τον ιουδαϊσμό - μπορούμε ίσως να κάνουμε κάποιες τέτοιες εικασίες, αν και θα θεωρούσα το ίδιο παράτολμο να εικάσουμε κάτι τέτοιο λόγω μυθολογικών αναφορών (για παράδειγμα όπως υποδεικνείουν διάφορες αφηγήσεις στην παλαιά διαθήκη, που είναι κείμενο αποδεκτό για τις χριστιανικές θρησκείες), όπως παράτολμο είναι να το εικάζουμε και για άλλες θρησκείες. Στον χώρο της Ευρώπης πάντως, οι ανθρωποθυσίες είχαν γίνει ήδη παρελθόν πριν από την έλευση του χριστιανισμού, γεγονός που θα έπρεπε να μας κάνει να αναρρωτηθούμε, εάν ήταν η έλευση μιας μονοθεϊστικής θρησκείας ο λόγος για την παύση αυτή, η εάν κάτι τέτοιο ήταν αποτέλεσμα μιας γενικότερης συνειδησιακής στάσης των ανθρώπων εκείνη την εποχή. Άλλωστε, η απαγόρευση των θυσιών από το χριστιανισμό έγινε τον 3ο μετά Χριστού αιώνα από τον αυτοκράτορα Κωσταντίνο, αυτό όμως δε σημαίνει - και ούτε υπάρχουν αναφορές σχετικά - πως μέχρι τότε γινόντουσαν ανθρωποθυσίες.

Συνεπώς, δεν βρίσκω κάποια ιστορική σύνδεση για τη συσχέτηση που κάνεις περί πολυθεϊσμού και ανθρωποθυσιών.

Παραμένει όμως το ερώτημα - έτσι δεν είναι;

Γιατί να θέλει ο πολυθεϊσμός ανθρωποθυσίες και ο μονοθεϊσμός να μη θέλει;

Ποια βαθύτερη θρησκευτική ανάγκη είναι αυτή που θα μπορούσε να δικαιολογήσει στον πολυθεϊσμό τις ανθρωποθυσίες και ποιο στοιχείο από το δογματικό υπόβαθρο αυτών των θρησκειών θα μπορούσε να τις δικαιοδοτήσει;

Αναφέρεις για δεύτερη φορά στο μήνυμά σου, τους μύθους.
Όμως, εάν είναι οι μύθοι υπέυθυνοι για τις πράξεις των ανθρώπων, τότε θα έπρεπε αναγκαστικά να παραδεχτούμε πως δικαίως στο Μεσαίωνα θεωρούσαν τη γυναίκα ως δαιμονικό πλάσμα, εφόσον κάτι τέτοιο θα μπορούσε να συμπεράνει κανείς από το μύθο των πρωτόπλαστων.
Ποιος είχε το λάθος;
Ο μύθος;
Ή οι άνθρωποι οι οποίοι τον ερμήνευσαν με λάθος τρόπο, με αποτέλεσμα να καταλήξουν να καίνε ως μάγισσες ακόμα και απλές γυναίκες, μόνο και μόνο επειδή ως γυναίκες θεωρούντουσαν συνεργοί του διαβόλου; Στο μεσαίωνα έγινε κακοχρησία του μύθου των πρωτόπλαστων. Κάτι τέτοιο δε θα μπορούσε να συμβεί σε έναν συνειδητό χριστιανό. Έχουμε λοιπόν εδώ ένα παράδειγμα, όπου ένας μύθος εκλαμβάνεται με έναν συγκεκριμένο τρόπο από τους ανθρώπους, που δικαιολογεί έτσι κάποιες πράξεις τους.
Ποιον θα καταδίκαζες για την παρερμηνεία αυτή;
Τον μύθο - ή τον άνθρωπο;

Μήπως λοιπόν θα ήταν πιο συνεπές επιστημονικά (και όχι μόνο) να συμπεράνουμε, πως υπάρχουν κύκλοι στην έκφραση της συνείδησης του ανθρώπου; Στους κύκλους αυτούς υπάρχουν περιόδοι δεισιδαιμονίας και ένας μηχανισμός που τις κινητοποιεί και τις συντηρεί είναι ο φόβος του ανθρώπου. Κύρια αιτία για τον φόβο είναι η άγνοια - η χειρότερη ασθένεια της ψυχής κατά τον Σωκράτη - και πολύ φοβάμαι πως και ο δικός μας πολιτισμός βαδίζει σε έναν τέτοιο δρόμο.
Υπάρχουν αναφορές ότι στο μεσαίωνα έφτασαν να πουλούν ανθρώπινο κρέας στα παζάρια. Εάν αληθεύουν, θα τολμούσαμε ποτέ να πούμε, πως ευθύνεται ο χριστιανισμός γι' αυτό; Να συμπεράνουμε ότι οι ευρωπαίοι επιστρέψανε σε κανιβαλιστικές συμπεριφορές λόγω του χριστιανισμού - που ήταν η επικρατούσα θρησκεία εκείνη την εποχή - ή πως ήταν μια γενικότερη παρερμηνεία σε μια εποχή, όπου είτε υπήρχε ένα παράλογο και μη λειτουργικό για την ελευθερία της συνείδησης κοσμοείδωλο, είτε αυτό το κοσμοείδωλο είχε αρχίσει να καταρρέει; Υπήρξε πόλεμος, γενική αναταραχή, ανασφάλεια, άγνοια, φόβος, δεισιδαιμονία. Εκείνη την εποχή η χριστιανική θρησκεία μπορεί να μην έφταιγε για τις εξελίξεις, δεν μπόρεσε όμως και να τις αποτρέψει, να κάνει γενικά κάτι γι' αυτό.
Τα φαινόμενα του γνωστού δυτικού μεσαίωνα Bartimaeus, πολύ λίγο διαφέρουν από τις περιόδους εκείνες, που λόγω παρερμηνείας των διαφόρων μύθων και άλλων θρησκευτικών στοιχείων, γινόντουσαν ανθρωποθυσίες.
Ανθρωποθυσία το ένα - "ανθρωποθυσία" και το άλλο.
Κοινή συνισταμένη, η πτώση του συνειδησιακού ύψους των ανθρώπων συνολικά.

Θα ξεφύγω λίγο από τα γεωγραφικά όρια της Ευρώπης, για να θέσω εδώ και το παράδειγμα της Τεοτιχουακάν. Η Τεοτιχουακάν είχε λειτουργήσει ως λατρευτικό κέντρο για πιθανότατα χιλιάδες χρόνια πριν από την πρόσφατη εποχή που οι αζτέκοι έκαναν ανθρωποθυσίες. Το ίδιο σύνολο μύθων που ζωοδότησε τη θρησκευτική αντίληψη των αζτέκων και που κατά τη δική σου ερμηνεία αποτελούσε μία μυθολογική εξήγηση για τις ανθρωποθυσίες, ήταν και ο πυρήνας των θρησκευτικών πεποιθήσεων ενός από τα μεγαλύτερα λατρευτικά κέντρα (ίσως και του μεγαλύτερου σε έκταση), στην ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού, για το οποίο η ιστορική - αρχαιολογική έρευνα μάλλον συγκλίνει στο ότι δεν τελούνταν ανθρωποθυσίες. Προφανώς κάποια στιγμή στην πρόσφατη ιστόρία, υπήρξε παρερμηνεία στην αναπαράσταση των μύθων.

Θα κλείσω με ένα ερώτημα:
Οι μεγάλες πολυθεϊστικές θρησκείες της σημερινής εποχής, πολλές από τις οποίες διατηρούν τους μύθους των αρχαίων εποχών, κάνουν ανθρωποθυσίες;

Φίλε Dying_Incubus, δεν νομίζω πως οι δικές μας θέσεις (των χριστιανών) εισάγουν καινά δαιμόνια στην επιστήμη. Εμείς εμμένουμε στα επιστημονικώς παραδεδομένα, στα ευρήματα της αρχαιολογικής σκαπάνης και τα δεδομένα της ιστοριογραφίας. Άλλοι προσπαθούν να μπάσουν τα δαιμόνιά τους από το παράθυρο και την κλειδαρότρυπα στο σαλόνι των επιστημών. Μέχρι και τον Όλυμπο είναι ικανοί να αναποδογυρίσουν, μπας κι εμφανιστούν οι θεοί τους ανάμεσά μας... Για κοίταξε και στο topic με το Νέρωνα πώς αμφισβητούν τις πηγές ακόμα και των ίδιων των ομοϊδεατών τους. Είναι γεγονός ΑΔΙΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΟ πως η τρέχουσα Ιστορική Επιστήμη δεν τους βολεύει, τους χαλάει συνεχώς τις μαγειρικές συνταγές τους. Προσπαθούν λοιπόν ν' ανακαλύψουν κάποιο «στοιχείο», κι αν δεν βρεθεί, να το εφεύρουν δια της νεοπαγανιστικής ερμηνευτικής τους (επιστημονικώς μη αναγνωρισμένη ακόμη, βλ.λ. τσαρλατανισμός), αλλά πάντα κάποιο άλλο ιστορικό στοιχείο, συχνά μάλιστα προερχόμενο από ομοϊδεάτες τους ιστορικούς, ακυρώνει τα μεγαλεπήβολα σχέδιά τους. Είναι εξαιρετικά πείσμονες όμως,οφείλω να το ομολογήσω! Και πιο εντυπωσιακή απ' όλα η φαντασία τους! Αστείρευτη πηγή οραμάτων, μεγαλοϊδεατισμού και ιστορικού ακροβατισμού.

quote:

---

Dying_Incubus :

Αναφορικά με το δεύτερο ερώτημα σου, σαφώς κι η επιστήμη μπορεί να δώσει απαντήσεις σε πολλά ερωτήματα που έχουν γεννηθεί.
Όχι όμως σε απόλυτο βαθμό την στιγμή που δε μπορούμε να γνωρίζουμε 100% τη νοοτροπία ενός λαού και το σύνολο των αρχών του.

---

© unregistered essence

" Ο ενδοξος πολεμος ειναι προτιμοτερος απο μια ατιμωτικη ειρηνη "

Δηλ στην Παλαιά Διαθήκη, στους Κριτές ας πούμε κεφ 11 οι στίχοι 34-40 δεν αναφέρονται σε ανθρωποθυσία στον Θεό;

Περιληπτικά:
Ο Ιεφθαέ προτού ξεκινήσει εναντίον των Αμμωνιτών υποσχέθηκε στο Θεό πως εάν τον βοηθούσε να νικήσει, θα θυσίαζε τον πρώτο που θα έβγαινε από το σπίτι τους για να τον προϋπαντήσει (Κριτές 11:30,31). Ο Ιεφθαέ νίκησε τους Αμμωνίτες και επανέκτησε είκοσι πόλεις (Κριτές 11:32,33). Έτσι οι Αμμωνίτες έγιναν υποτελείς στους Ισραηλίτες (Κριτές 11:33)

Κατά την επιστροφή του στη Μισπά, όπου διέμενε, η πρώτη που ήρθε να τον προϋπαντήσει με τύμπανα και χορό ήταν η κόρη, που ήταν και μοναχοπαίδι του (Κριτές 11:34). Τότε ο Ιεφθαέ θρήνησε σχίζοντας τα ρούχα του. Εκείνη όμως τον ενθάρρυνε λέγοντάς του πως εάν το υποσχέθηκε στο Θεό, έπρεπε να το κάνει (Κριτές 11:36). Ζήτησε μόνο δύο μήνες παράταση για να πάει στο βουνό και να κλάψει μαζί με τις φίλες της για τα νιάτα της. Μετά από δύο μήνες η κόρη του Ιεφθαέ θυσιάστηκε στο Κύριο (Κριτές 11:38-40).

Στο Κοράνι δεν υπάρχει η ιστορία του Αβραάμ που ο θεός του ζητά να θυσιάσει τον γιό του Ισμαήλ; (πριν τον Ισαάκ εννοείται)

Τέλος πάντων. Παραθέτεις στο τελευταίο μήνυμά σου, κάποια τμήματα από την απάντησή μου:

quote:

---

Γιατί "ανήκει η ανθρωποθυσία στα πλαίσια της πολυθεϊστικής λατρείας";

Δεν είναι λίγο επισφαλής η σύνδεση που κάνεις: πολυθεϊσμός = ανθρωποθυσίες / μονοθεϊσμός = όχι ανθρωποθυσίες;
...................................................................................................................
...................................................................................................................
...................................................................................................................
Συνεπώς, δεν βρίσκω κάποια ιστορική σύνδεση για τη συσχέτηση που κάνεις περί πολυθεϊσμού και ανθρωποθυσιών.

Παραμένει όμως το ερώτημα - έτσι δεν είναι;

Γιατί να θέλει ο πολυθεϊσμός ανθρωποθυσίες και ο μονοθεϊσμός να μη θέλει;

---

Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!

Όπως είπα και σε κάποια προηγούμενα μηνύματα μου σαφώς κι η επιστήμη, η οποία είναι όσο το δυνατόν απαλλαγμένη από διάφορες σκοπιμότητες, θα δώσει πολλές απαντήσεις αλλά και θα ρίξει άπλετο φως στο θέμα των ανθρωποθυσιών αλλά και σε πολλά άλλα θέματα που αφορούν το παρελθόν.
Αυτό όμως που πιστεύω οτι εκλείπει είναι οτι δε μπορούμε να ξέρουμε 100% μια κοινωνία της τότε εποχής εφόσον εμείς την παρατηρούμε σήμερα μέσα από τις πεποιθήσεις που έχουμε διαμορφώσει σήμερα.
Για να το θέσω αλλιώς λοιπόν μας λείπει η συναισθηματική βίωση κάποιων παρελθοντικών καταστάσεων.
Δε μπορώ να στο εκφράσω καλύτερα με άλλα λόγια...

Φίλε μου ΑΔΙΑΒΑΣΤΕ, αναφέρεις:

quote:

---

Χμμ ! Δεν ξερω αγαπητε αν ειναι σωστο . Δεν μπορω να το δω ως μορφη ανθρωποθυσιας . Αλλο η αυτοδιαθεση του καθενος και αλλο να "αυτοδιαθεσεις" αλλον ... Περισσοτερο με δολοφονια μου μοιαζει ! Δεν υπηρχε αλλη εναλλακτικη λυση ; Αν ειναι δυνατον ! Το πιο πιθανο ειναι να μην ειχε σωας τας φρενας ο Ξυνογαλης ... οι υπολοιποι ομως ; Δεν ξερω αγαπητε , καπου σταματαει η λογικη !

---

Πρώτα απ' όλα ας μην ξεχνάμε πως σε τέτοιες περιπτώσεις είναι πολύ εύκολο ο πανικός να μεταδοθεί σε όλη την "ομάδα".
Δηλαδή οι άνθρωποι εκείνοι προσπαθούσαν να κρυφτούν από τους Τούρκους.
Γυναικόπαιδα, οικογένειες Ελλήνων οι οποίοι φοβόντουσαν σε τέτοιο βαθμό που ίσως μερικές φορές ο φόβος αυτός να θόλωνε την σκέψη τους.
Όμως δε μπορώ να επεκταθώ περαιτέρω μιας και δε μπορώ να γνωρίζω τις συνθήκες του συμβάντος αυτού.

Αυτοδιάθεση λοιπόν...
Επέτρεψε μου να σε ρωτήσω κάτι, φίλε μου!
Ποιός θυσιάστηκε σ' αυτό το περιστατικό?
Το μικρό παιδί μόνο ή το μικρό παιδί κι ο πατέρας μαζί?

In anticipation of my resurrection...

Βλέπω, Ostria, μετέρχεσαι άριστα την ερμηνευτική των «ήξεων & αφίξεων...» Μάθε τέχνη (παγανιστική) κι άστηνε... που λέει κι ο λαός. Εντέλει θα αποφασίσετε επιτέλους τι είναι η Βίβλος, η Παλιά και η Καινή Διαθήκη; Ιστορία, Μυθολογία, Μυθιστόρημα, Βιογραφία, Ρομάντζο, Νουβέλα... ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΕ. Όταν ψάχνετε τον Ιστορικό Ιησού, τη βαφτίζετε εβραιοχριστιανική μυθολογία, κι όταν ψάχνετε για ανθρωποθυσίες, ξαφνικά ανακαλύπτετε ιστορικά στοιχεία!! Excellent!... ....Master στην τσαρλατανολογία!

Εν πάσει περιπτώσει, (νεο)παγανιστές ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΩΣ είστε, μαγικά θα κάνετε... ας χορέψουμε λοιπόν ινδιάνικα:

Για το τάξιμο του Ιεφθάε στο Θεό υπάρχουν δύο εκδοχές: η μια δέχεται πως πρόκειται για ανθρωποθυσία και η άλλη, την οποία προσωπικά και υιοθετώ ως ερμηνευτικά πιο βάσιμη, υποστηρίζει πως δεν πρόκειται για ανθρωποθυσία αλλά για παρθενική αφιέρωση της θυγατέρας του Ιεφθάε, δηλ. για τάμα αγαμίας της μοναχοκόρης του. Πάντως ΚΑΜΙΑ εκδοχή δεν στοιχειοθετεί κατηγορία εις βάρος των δύο μονοθεϊστικών θρησκειών, όπως θα δούμε:

A. Εκδοχή ανθρωποθυσίας

i) Αν κατακρίνεις την υποτιθέμενη ανθρωποθυσία του Ιεφθάε, ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ πράττεις και ΜΠΡΑΒΟ σου!
ii) Αν κατακρίνεις τον Ιουδαϊσμό, επίσης ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ πράττεις, αλλά όχι για την «ανθρωποθυσία» του Ιεφθάε.
iii) Αν, για την «ανθρωποθυσία» του Ιεφθάε, ενοχοποιείς τον Χριστιανισμό, μόνο και μόνο επειδή αποδέχεται την Παλαιά Διαθήκη, ΠΛΑΝΑΣΑΙ μη οιδούσα τας Γραφάς.
iv) Στη Βίβλο διαλαμβάνεται η κατηγορηματική ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ των ΑΝΘΡΩΠΟΘΥΣΙΩΝ επανειλημμένως:

1η.
«30. προσεχε σεαυτω μη εκζητησης επακολουθησαι αυτοις μετα το εξολεθρευθηναι αυτους απο προσωπου σου ου μη εκζητησης τους θεους αυτων λεγων πως ποιουσιν τα εθνη ταυτα τοις θεοις αυτων ποιησω καγω
31. ου ποιησεις ουτως κυριω τω θεω σου τα γαρ βδελυγματα α κυριος εμισησεν εποιησαν τοις θεοις αυτων οτι τους υιους αυτων και τας θυγατερας αυτων κατακαιουσιν εν πυρι τοις θεοις αυτων
32. (13:1) παν ρημα ο εγω εντελλομαι σοι σημερον τουτο φυλαξη ποιειν ου προσθησεις επ αυτο ουδε αφελεις απ αυτου»
(Δευτερον. ιβ΄ 30-32)

2η.
«9. εαν δε εισελθης εις την γην ην κυριος ο θεος σου διδωσιν σοι ου μαθηση ποιειν κατα τα βδελυγματα των εθνων εκεινων
10. ουχ ευρεθησεται εν σοι περικαθαιρων τον υιον αυτου η την θυγατερα αυτου εν πυρι μαντευομενος μαντειαν κληδονιζομενος και οιωνιζομενος φαρμακος
11. επαειδων επαοιδην εγγαστριμυθος και τερατοσκοπος επερωτων τους νεκρους
12. εστιν γαρ βδελυγμα κυριω τω θεω σου πας ποιων ταυτα ενεκεν γαρ των βδελυγματων τουτων κυριος εξολεθρευσει αυτους απο σου
(Δευτερον. ιη΄ 9-12)

v) Εφόσον λοιπόν οι ανθρωποθυσίες απαγορεύονταν αυστηρά από το Νόμο, αυτονόητο είναι ότι και η ανθρωποθυσία του Ιεφθάε ήταν παρά τω Νόμω, δηλ. ΠΑΡΑΝΟΜΗ.
vi) Καταρχήν δεν έπρεπε να τάξει ανθρωποθυσία στο Θεό ο Ιεφθάε, καθόσον η ανθρωποθυσία κατά το Νόμο «βδέλυγμα εστί τω Κυρίω».
vii) Η Πάνσοφος Θεία Πρόνοια του δίνει το μάθημα: επιτρέπει να εμφανιστεί πρώτη προς συνάντησή του η πολυγαπημένη του θυγατέρα, μοναχοκόρη και μοναχοπαίδι! Του δίνεται λοιπόν η άνωθεν διαμήνυση για το άτοπο της ασύνετης και παράνομης «ευχής» του.
viii) Ο Ιεφθάε σοκάρεται, αντί όμως να λάβει το «μήνυμα» και να ταπεινωθεί για το ανόητο και παράνομο τάμα του, συνεχίζει εγωιστικά με την ισχυρογνωμοσύνη του στην εκπλήρωση της υπόσχεσής του...
ix) Τηρουμένων των αναλογιών, η υπόθεση αυτή θυμίζει τον αποκεφαλισμό του Ιωάννη του Προδρόμου και Βαπτιστού από τον Ηρώδη εξαιτίας του όρκου του προς τη Σαλώμη. Προτίμησαν και οι δύο ν' αθετήσουν το Νόμο του Θεού με τις θεομίσητες πράξεις τους παρά να αθετήσουν το λόγο τους!!
x) Επομένως Ostria, ναι, είναι καταδικαστέα η ανθρωποθυσία του Ιεφθάε, αλλά ήταν δικό του φταίξιμο κι όχι της θρησκείας του. Καταφανέστατα οι ανθρωποθυσίες είναι κατηγορηματικά εκτός Δόγματος και «Καταστατικού» των δύο μονοθεϊστικών θρησκειών, Ιουδαϊσμού και Χριστιανισμού.

B. Εκδοχή παρθενικής αφιερώσεως στο Θεό

Καταρχήν γεγονός είναι πως η αποδοχή της εκδοχής αυτής σκοντάφτει προφανώς στη λέξη «ολοκαύτωμα». Για να δούμε λοιπόν πως στην εκδοχή αυτή ερμηνεύεται η λέξη «ολοκαύτωμα»:

i) Δεδομένης της συμπερίληψης του Ιεφθάε στον κατάλογο των Δικαίων όπως τον κατέγραψε ο απόστολος Παύλος στην προς Εβραίους επιστολή του «Καὶ τί ἔτι λέγω; ἐπιλείψει γάρ με διηγούμενον ὁ χρόνος περὶ Γεδεών, Βαράκ, τε καὶ Σαμψὼν καὶ Ἰεφθάε, Δαυΐδ τε καὶ Σαμουὴλ καὶ τῶν προφητῶν» (Εβρ. ια΄ 32)
και
ii) συναρτήσει αφενός του αχαρακτήριστου της πράξης του, αφού πουθενά η Γραφή, τόσο η Παλαιά όσο και η Καινή Διαθήκη, δεν στιγματίζει την πράξη του Ιεφθάε, γεγονός εξαιρετικά ασυνήθιστο αν επρόκειτο για μια τόσο απάνθρωπη και βδελυρή κατά το Νόμο πράξη, όπως της υποτιθέμενης ανθρωποθυσίας,
και
iii) αφετέρου της παντελούς απουσίας σχετικής αναφοράς στη Γραφή, για επίδειξη μετανοίας εκ μέρους του Ιεφθάε εφόσον υποτίθεται πως είχε τελέσει ανθρωποθυσία, όπως συνέβη χαρακτηριστικά με την εκδιήγηση της μετάνοιας του Δαυίδ, ο οποίος επίσης συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο των Δικαίων παρά τη σοβαρότητα των αμαρτιών στις οποίες περιέπεσε,
και
iv) με τη συνηγορία όλων των προηγούμενων βάσιμων και ισχυρών επιχειρημάτων η ερμηνεία του «ολοκαυτώματος» τω Κυρίω φωτίζεται στο χωρίο «και εγενετο μετα τελος δυο μηνων και ανεκαμψεν προς τον πατερα αυτης και επετελεσεν ιεφθαε την ευχην αυτου ην ηυξατο και αυτη ουκ εγνω ανδρα και εγενηθη εις προσταγμα εν ισραηλ» (Κριτές ια΄ 39),
όπου και
v) καταδεικνύεται το νόημα του «ολοκαυτώματος» τω Κυρίω ως παρθενικής αφοσίωσης της θυγατέρας του στο Θεό, αφού για το υπόλοιπο της ζωής της «ουκ έγνω άνδρα» και μάλιστα με έκδοση προστάγματος σε όλο το λαό, προφανώς προς γνώση και συμμόρφωση των επίδοξων γαμπρών...
έτι δε
vi) αν επρόκειτο για ανθρωποθυσία, τότε μετά τη διαβεβαίωση πως «επετελεσεν ιεφθαε την ευχην αυτου ην ηυξατο», δηλαδή την θυσίασε, δεν είχε κανένα νόημα το υπόλοιπο του ίδιου χωρίου «και αυτη ουκ εγνω ανδρα και εγενηθη εις προσταγμα εν ισραηλ», καθόσον δεν υπηρχε ανάγκη να καταδειχθεί η παρθενία της θυγατέρας του Ιεφθάε, μιας και κάτι τέτοιο δεν το είχε υποσχεθεί καν στην «ευχή» του προς το Θεό. Κάλλιστα δηλαδή το θύμα της υποτιθέμενης ανθρωποθυσίας, όπως προκύπτει απ' το τάμα του Ιεφθάε, θα μπορούσε να ήταν μια παντρεμένη γυναίκα ή εταίρα ή άνδρας, οιοσδήποτε εξ αυτών τον συναντούσε πρώτος/η.

quote:

---

Στο Κοράνι δεν υπάρχει η ιστορία του Αβραάμ που ο θεός του ζητά να θυσιάσει τον γιό του Ισμαήλ; (πριν τον Ισαάκ εννοείται)

---

© unregistered essence