- Ινδοευρωπαίοι – πως, γιατί και πότε No1 - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Ούτε στην Ιεράπετρα βρήκα κάτι σχετικό με γιόγκα και την υποτιθέμενη προέλευσή της από εκει(όχι ότι περίμενα κάτι διαφορετικό βέβαια)...

http://www.ierapetra.net/gr/sdosigth.html

Αλλη μια ελληνοκεντρική φούσκα έσκασε...

Πάμε γι'άλλα....

«Η ίδια η λέξη yoga προέρχεται από την σανσκριτική λέξη jugam, που σημαίνει κυριολεκτικά ζυγός βοών, και μας εκπλήσσει με την διπλή ηχητική και εννοιολογική ταύτιση της με την αρχαία ελληνική λέξη ζυγόν, που πολύ αργότερα έγινε ζυγός και ως γνωστόν σημαίνει μέχρι και σήμερα ακριβώς το ίδιο πράγμα, δηλαδή τον πανάρχαιο γεωργικό μηχανισμό γεωργικής καλλιέργειας (ζυγός βοών).

Η λέξη αυτή όμως είναι δυνατόν να ετυμολογηθεί μόνο στην Ελληνική γλώσσα, με την τροπή του δ σε ζ (που ως γλωσσικό φαινόμενο συναντάται συχνά, όπως στο όνομα Δευς-γεν. Διός που γίνεται Ζεύς-Διός διατηρώντας το δ στην γενική, η στην λατινική Jupiter η οποία ερμηνεύεται ως ‘Ζ(Δ)ευς- πατήρ’ κλπ ) οπότε η λέξη ζυγόν πριν την τροπή επροφέρετο δυγόν, λέξη που άλλωστε δεν είναι υποθετική, αλλά υπάρχει αυτούσια και με την έννοια ζυγού στην Βοιωτική διάλεκτο. Επομένως ως δυγόν ερμηνεύεται και ετυμολογείται ως: αριθμός δυο + ρήμα άγω (φέρω), δηλαδή το από δύο φερόμενον!»

Πρώτο ερώτημα που προκύπτει είναι ότι ακόμη και αν δεχθούμε σαν βάσιμη την ετυμολογία που προτείνει και όχι από την ΙΕ ρίζα *yeug, γιατί η ετυμολογία αυτή από το δύο + άγω είναι αποκλειστικά Ελληνική, αφού σε όλες σχεδόν τις ΙΕ γλώσσες οι δύο αυτές λέξεις έχουν κοινή ρίζα:

Από την ρίζα *dwoh1 προέρχονται τα Λιθουανικά du/dvi το Ελληνικό δύο, το Αγγλικό two, το Αβεστανικό duua, το Χεταϊκό da, το Λατινικό duo, το Λυκιακό tuwa, το Ρώσικο dva το Σανσκριτικό dva και το Ουαλικό dau. Από την ρίζα *ag- προέρχεται το Ελληνικό ρήμα άγω, το Λατινικό agere και το Κελτικό ogham.

Γιατί να πούμε λοιπόν ότι μόνο στα Ελληνικά μπορεί να παραχθεί η λέξη αυτή από το δύο + άγω; Ο συγγραφέας τού βιβλίου σε διάφορα σημεία δίνει κάτι που πλησιάζει σε απάντηση (και που δεν επαναλαμβάνει εδώ): Συχνά επαναλαμβάνει ότι οι διάφοροι όροι που οι ΙΕ γλώσσες έχουν δανεισθεί από την Πρωτοελληνική είναι «στείροι» και δεν δίνουν παράγωγα. Αν υποστηρίξει το ίδιο κι’εδώ, θα σημαίνει ότι του έχουν διαφύγει λέξεις όπως jugular, adjust, junta, join, joinder, joint, jointure, junction, juncture, adjoin, conjoin, conjugal, conjunct.

Το δεύτερο ερώτημα που προκύπτει είναι κατά πόσον είναι βάσιμη αυτή καθ’αυτή η ετυμολογία δύο+άγω.

Λέει ο Πελασγός:

«Επίσης και οι λέξεις που προέρχονται από την λέξη ζυγόν σε άλλες ‘ινδοευρωπαϊκές’ γλώσσες –αρχαίες ή νέες- διατηρούν εμφανέστατη την σημασιολογική αλλά και ηχητική σύμπτωση με το ίδιο αντικείμενο :

η περσική yugh, η Χιττιτική iúkán, η γοτθική juk, η λατινική iugum, η λιθουανική jungas, η αγγλική yoke, η γαλλική joug, ή η ισπανική yugo, σημαίνουν όλες τον ίδιο γεωργικό μηχανισμό, αλλά είναι επίσης σημαντικό να προσθέσουμε ότι την συναντάμε και σε μη ‘ινδοευρωπαϊκες’ γλώσσες όπως η Αραβική, (zawg) όπου και εκεί σημαίνει ζεύγος !

Η τροπή των φθόγγων από δυ σε zu ,yu, iu και ju, είναι συνήθης και προέρχεται από την διαφορετική απόδοση με βάση την προφορά της κάθε γλώσσας.»
Μάλιστα! (βάζω κι’εγώ το τόσο προσφιλές στον Πελασγό θαυμαστικό!!) Ουσιαστικά το βασικό του επιχείρημα είναι ότι η τροπή των φθόγγων από δυ σε zu, ju κ.λ.π. είναι συνήθης. Γιά να δούμε πόσο συνήθης είναι: Λίγο πιό πάνω αναφέρω την λέξη γιά τον αριθμό «2» σε διάφορες ΙΕ γλώσσες. Πόσες φορές δείχνει να έχουν μετατραπεί οι φθόγγοι δυ σε zu, ju κ.λ.π. Σωστά μετρήσατε: Καμία! Γιατί συμβαίνει αυτό; Είναι λογικό το δύο να μην έχει μετατραπεί σε καμία γλώσσα σε zuo, juo, iuo, you ενώ το παράγωγό του δύο+άγω να έχει μετατραπεί σε όλες;

Ασφαλώς δεν είναι λογικό. Γιά την ακρίβεια εκείνο που συμβαίνει είναι ότι οι λέξεις γιά το δύο και γιά τον ζυγό παράγονται από διαφορετικές ρίζες: Το πρώτο από την *dwoh1 και το δεύτερο από την *yeug. Κάθε μία έχει εξελιχθεί σύμφωνα με τους φωνολογικούς νόμους όπως αναμενόταν στις λέξεις οι οποίες παρατίθενται παραπάνω.

Γιά να δόσει κάποια αληθοφάνεια στο επιχείρημά του, ο συγγραφέας του βιβλίου λέει: «με την τροπή του δ σε ζ (που ως γλωσσικό φαινόμενο συναντάται συχνά, όπως στο όνομα Δευς-γεν. Διός που γίνεται Ζεύς-Διός διατηρώντας το δ στην γενική, η στην λατινική Jupiter η οποία ερμηνεύεται ως ‘Ζ(Δ)ευς- πατήρ’ κλπ )» Ομως, όπως εύκολα μπορεί ο καθ’ένας να δεί, δεν είναι ο φθόγγος δ που μετατράπηκε σε ζ αλλά το σύμπλεγμα δι (ή dy, dj, di) δηλαδή ενός ηχηρού οδοντικού και τού ημιφωνικού i. Αλλωστε, η ονομαστική τού Διός δεν είναι Δευς όπως ανακριβώς ισχυρίζεται ο Πελασγός, αλλά Διεύς=Ζευς, προερχόμενο από την ΙΕ ρίζα *dyeus. Πρέπει επίσης να αποσαφηνίσουμε ότι το δύο δεν περιέχει κανέναν ημιφωνικό ήχο "y". Το υ προφερόταν σαν ου ή σαν το Γερμανικό u-umlaut ανάλογα με την διάλεκτο και την εποχή μέχρη την Βυζαντινή εποχή. Είναι από τους τελευταίους φθόγγους που επιρέασε το φαινόμενο τού ιωτακισμού (δηλαδή η τροπή των φθόγγων σε ι).

Το επιχείρημα αυτό τού Πελασγού δεν έχει τελικά τίποτα από την αληθοφάνεια και την κομψότητα εκείνου με τις καταλήξεις σε –τηρ. Γιά να το ανατρέψει κανείς αρκεί να προσέξει αυτά που λέει ο συγγραφέας. Και το γεγονός ότι είναι τόσο πρόχειρο και εύκολο να ανατραπεί δεν μπορεί παρά να προξενεί αγανάκτηση γιά την υποτίμηση τής νοημοσύνης των μετεχόντων στο forum αυτό.

Γιατί τότε το κάνει αυτό ο Πελασγός; Τρία ενδεχόμενα μόνο μπορούν να συμβαίνουν:

- Παρά όσα λέω εγώ, τελικά ο Πελασγός έχει ένα ακλόνητο επιχείρημα το οποίο αποδεικνύει την ακρίβεια του ισχυρισμού του. Στην περίπτωση αυτή, το σωστό είναι να μας το πεί και έτσι να με βάλει στην θέση μου και να το σκεφθώ πολύ καλά αν θα συνεχίσω να σχολιάζω και τις υπόλοιπες απόψεις που παρουσιάζει στο βιβλίο.

- Ο Πελασγός ξέρει το σωστό αλλά διαστρέφει την αλήθεια γιά να εξυπηρετήσει τους ιδεολογικούς και κερδοσκοπικούς του σκοπούς.

- Ο Πελασγός έχει άγνοια τής γλωσσολογίας και ειδικότερα τής φωνολογίας

Τέλος, μετά την απόπειρα ετυμολόγησης τής λέξης ζυγός, ο Πελασγός παραθέτει ένα κείμενο με το οποίο υποστηρίζει την απόλυτη συνάφεια τής έννοιας τής yoga με την Ελληνική Φιλοσοφία. Διερωτάται κανείς, αν αυτό ήταν αλήθεια γιατί να μην υπάρχει και στην Ελλάδα ανάλογη άσκηση όπως η yoga; Μάλιστα, σύμφωνα με τους φωνολογικούς κανόνες του Πελασγού, η λέξη που θα την περιέγραφε θα ήταν κάπως σαν *δύγη!

quote:

---

ΚρατύλοςΜίλησα γιά το θέμα με φίλους που επισκέπτονται το forum, αλλά δεν συμμετέχουν στη συζήτηση, και καταλήξαμε σε ένα κοινό συμπέρασμα: ότι δεν έχει αναδειχθεί όσο θα έπρεπε η αναίρεση των «γλωσσολογικών» επιχειρημάτων του βιβλίου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γεωργιάδη.

---

quote:

---

quote:

---

ΚρατύλοςΜίλησα γιά το θέμα με φίλους που επισκέπτονται το forum, αλλά δεν συμμετέχουν στη συζήτηση, και καταλήξαμε σε ένα κοινό συμπέρασμα: ότι δεν έχει αναδειχθεί όσο θα έπρεπε η αναίρεση των «γλωσσολογικών» επιχειρημάτων του βιβλίου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γεωργιάδη.

---

Προσωπικά έχω ένα ακόμη "γλωσσολογικό" επιχείρημα τού βιβλίου το οποίο έχω υπ'όψη μου να αναιρέσω. Αλλο δεν έχω διακρίνει, καθώς το βιβλίο δεν περιέχει κυρίως γλωσσολογικά επιχειρήματα αλλά ως επί το πλείστον επαναλήψεις των συνήθων Ελληνοκεντρικών θεωριών. Οφείλω να δηλώσω και σε εσένα ότι δεν είμαι γλωσσολόγος (δεν έχω καμία σχέση μάλιστα) πράγμα που αναδεικνύει ακόμη περισσότερο την αδυναμία τού Πελασγού να παρατεθεί με γλωσσολογικά επιχειρήματα.

---

quote:

---

βρίσκομαι τώρα στα Ιωάννινα για το διεθνές συνέδριο γλωσσολογίας. Όποιος θέλει να αναιρέσει την ΙΕ θεωρία ή οτιδήποτε άλλο, ας συμμετάσχει στο επόμενο συνέδριο. Ιδού η Ρόδος! Ας δεχτεί κριτική από τους ειδικούς. Όλα τα άλλα είναι δικαιολογίες.

---

Τα προβλήματα που προκύπτουν από την ανάλυση του Ινδοευρωπαϊκού ζητήματος είναι πολλά και δυσεπίλυτα.

Μια κατανοητή παρουσίαση της διαδικασίας με την οποία δημιουργήθηκαν και εξελίχθηκαν οι γλωσσικές ομοιότητες, αποτελεί ένα μέρος από τις μεγάλες δυσκολίες στην προσπάθεια απεικόνισης του σε επίπεδο καθημερινού και μη εξειδικευμένου λόγου.

Άσχετα με το πόσο αποτελεσματικά έχει προσεγγίσει κανείς την πραγματική εξελικτική διαδικασία αυτής της διαμόρφωσης γλωσσικών συγγενειών, και άσχετα με το επίπεδο εξειδίκευσης του στο ένα ή το άλλο επιστημονικό αντικείμενο, η ανίχνευση λύσης για μια αποτελεσματική και κατανοήσιμη περιγραφή του Ζητήματος με έναν ενιαίο τρόπο αποδεκτό από ειδικούς και μη, είναι κάτι το εξαιρετικά δύσκολο καθώς αποτελεί μια επικοινωνιακή πρόκληση..

Εάν πλέον των παραπάνω, η διαδικασία εξέλιξης που προτείνεται, βρίσκεται σε ευθεία σύγκρουση με την κατεστημένη αντίληψη σχετικά με την εν λόγω γλωσσική διαδικασία, τότε η δυσκολία γίνεται ακόμα μεγαλύτερη.

Ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια για την κατανόηση αυτής της διαδικασίας είναι η ημιμάθεια.

Σύμφωνα με τον Ντοστογιέφκι, είναι η τρομερότερη μάστιγα της ανθρωπότητας, χειρότερη από λοιμό, λιμό και πόλεμο. Ένας τύραννος όπως λέει, που τρέμει μπροστά του ακόμα και η επιστήμη καθώς ξεδιάντροπα συμβιβάζεται μαζί του…

Οι ημιμαθείς επικαλούνται την γνώση μιας διαδικασίας με την ίδια βεβαιότητα που ένας οδηγός τραίνου κατέχει τη γνώση των βασικών λειτουργιών χειρισμού καθώς και του γεγονότος ότι υπάρχουν ράγες κάτω από τις ρόδες του. Αυτά βεβαίως δεν είναι αρκετά, καθώς λίγο πολύ τα γνωρίζουν και οι επιβάτες. Στην πεπατημένη ευθεία που προσφέρουν οι ράγες, μπορεί να οδηγήσει το τραίνο ακόμα και ένα παιδί.

Όμως για να αποφύγεις μια τραγική κατάληξη και να φθάσεις με ασφάλεια στον προορισμό σου, πρέπει να γνωρίζεις καλά χιλιάδες φαινομενικά ασήμαντες λεπτομέρειες και όχι μόνο τα σημεία όπου οι ράγες διασταυρώνονται ή τα δύσκολα περάσματα, αλλά επι πλέον και την κατάλληλη χρονική στιγμή που πρέπει να γίνει ο κάθε χειρισμός. Αυτό συνιστά εκτός από την καλή γνώση του συγκεκριμένου αντικειμένου, και κάποιες ιδιότητες που δεν αποτελούν μόνο την συνισταμένη των επί μέρους τεχνικών γνώσεων.

Ο ημιμαθής έχει μια στάνταρ αντιληπτική προσέγγιση που μπορεί να περιγραφεί πλησιέστερα με το αμερικάνικο ρητό : ‘you’ve seen one, you’ ve seen them all’ .
Στην βιασύνη του να καλύψει την ημιμάθεια του και να την παρουσιάσει ως πλήρη γνώση, ομαδοποιεί, ή τσουβαλιάζει ανάλογα με το επίπεδο του, κάθε νέο ερέθισμα που του παρουσιάζεται, κατατάσσοντας το σε προεγκατεστημένες θέσεις, όπου δηλαδή οδηγούν οι ράγες, χωρίς όμως να διαθέτει τις απαιτούμενες ιδιότητες ενός ικανού οδηγού σύμφωνα με το παράδειγμα. Εκτός αυτού βέβαια υπάρχουν και μέρη δύσβατα όπου έτσι κι αλλιώς δεν πάει το τραίνο !

Στην συγκεκριμένη περίπτωση οι ημιμαθείς δεν είναι καν σε θέση να συνειδητοποιήσουν ότι φέρουν επιχειρήματα βασισμένα σε κανόνες κατασκευασμένους με βάση δογματικά θεωρητικά στηρίγματα, που δεν θα μπορούσαν να αναγνωρισθούν απ' όλους ως θέσφατα μόνο και μόνο επειδή οι περισσότεροι εμπιστεύονται στα τυφλά οτιδήποτε τους παρουσιάζεται ως επιστημονικό !

Αυτό είναι τόσο αστείο που θα μπορούσε μόνο να παρομοιαστεί με τον οπαδό μιας θρησκείας που προσπαθεί να πείσει έναν μη θρησκευόμενο ότι κατέχει την απόλυτη αλήθεια για την δομή του κόσμου, επειδή έτσι αποκαλύπτεται μέσα από όλα τα ιερά βιβλία της θρησκείας του !

Το Ινδοευρωπαϊκό ζήτημα είναι αρκετά μεγάλο ώστε μπορεί να θεωρηθεί κάλλιστα μια επιστήμη από μόνο του, και μάλιστα πολύ πιο σύνθετη από πολλές άλλες. Το ενδιαφέρον στην προκειμένη περίπτωση είναι πως δεν υπάρχουν πανεπιστήμια όπου διδάσκεται η συγκεκριμένη επιστήμη, και κατά συνέπεια όποιος παρουσιάζεται ως ειδικός με βάση οποιαδήποτε άλλη επιμέρους πανεπιστημιακή εξειδίκευση, απλά δηλώνει την ανευθυνότητα του με τον πιο αμετάκλητο τρόπο.

Οι γνώσεις του αρχαιολόγου ή του ιστορικού δεν είναι αρκετές, ούτε του γλωσσολόγου ούτε βέβαια του γεωλόγου ή του ανθρωπολόγου εάν δεν συνδυάζονται αμερόληπτα από κάποιον ή κάποιους που δεν εμποδίζονται από το ερμηνευτικό πρίσμα της κάθε ειδίκευσης.

Αυτά δεν τα αναφέρω για να αναδείξω έμμεσα τον εαυτό μου ως ειδικό επειδή έγραψα ένα βιβλίο γύρω από το θέμα… Το κάνω κυρίως για να δείξω την αντικειμενική δυσκολία του να δώσει κανείς με λίγες κάθε φορά προτάσεις την περιγραφή, μιας εικόνας που έχει συντεθεί από χιλιάδες συγκλίνουσες λεπτομέρειες, μέσα από την κοπιαστική εργασία κάποιων χρόνων, και μέσα από την γνώση που παρέχουν εξειδικευμένα βιβλία και όχι αυτήν που παρέχεται και αντιγράφεται με ευκολία μέσα από το διαδίκτυο.
Για παράδειγμα το εξαιρετικά ογκώδες, αναλυτικό και περιεκτικότατο λεξικό του Monier Monier – Williams, ενός από τους πρώτους καθηγητές Σανσκριτικής του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, (A Sanskrit English Dictionary), απ’ όπου προέρχεται η ετυμολογία της λέξης yoga, ή της λέξης samudra, το οποίο δεν αφήνει καθόλου περιθώρια για παρερμηνείες.

Όσον αφορά την παρουσίαση του θέματος σε γλωσσολογικά συνέδρια όπως η 8η Διεθνής Διάσκεψη του Πανεπιστημίου των Ιωαννίνων, θα πρέπει να πω πως σίγουρα δεν θα ήταν ο πλέον κατάλληλος τόπος για ένα τέτοιο θέμα. Σε μια τέτοια περίπτωση θα έπρεπε να στριμώξουμε το γιγάντιο αυτό ζήτημα ανάμεσα στα πάμπολλα και πολύ εξειδικευμένα θέματα που παρουσιάστηκαν σε ασφυκτικά περιθώρια χρόνου όπως τα λίγα που ενδεικτικά αναφέρω παρακάτω :

‘η δομή και ο λόγος των συνεντεύξεων στην Ελληνική τηλεόραση’,
‘ο επιτονισμός της εστίασης στα Ελληνικά και τα Ρωσικά’,
‘Ελληνοεβραϊκά κείμενα ως πηγή γλωσσικών δεδομένων’ ,
‘Η γλωσσική αγωγή στην Γ’ Δημοτικού’
’Η σύνταξη της κτήσης στην Ελληνική Νοηματική’
’Χρόνος, άποψη και τροπικότητα στο νομικό κείμενο’ ή
Στοιχεία της γλωσσικής ποικιλίας που χρησιμοποιούν οι Έλληνες στρατιώτες’ !

Είναι σαν να στριμώξουμε έναν κόκορα σε ένα κλουβί με καναρίνια, και μετά να περιμένουμε κι αυτός να κελαηδήσει ! Όποιος προτείνει κάτι τέτοιο ή υπερεκτιμά το μέγεθος του κλουβιού, ή υποτιμά το μέγεθος και τις δυνατότητες του κόκορα !

Εάν γίνει κάποιο συνέδριο ειδικά για την διαδικασία σχηματισμού των γλωσσικών συγγενειών ανάμεσα στις λεγόμενες ‘Ινδοευρωπαϊκές’ γλώσσες, θα είμαι από τους πρώτους που θα ενδιαφερθούν.

Τέλος, είναι πράγματι προφανής η αδυναμία μου αντιπαρατεθώ όχι σε έναν ειδικό αλλά σε κάποιον υβριστή που έχει απλώς διαβάσει 5-10 βιβλία (τέλος πάντων, μπορεί να είναι κα περισσότερα) και προτάσσει την κοινή λογική έναντι της γνώσης, όπως ο χρήστης Leporello.

Πελασγός
www.aegean-theory.gr

Glitch, ή γλίστρησα;

Καλά τα λεω φίλε Agnostic;

Λουκάς

.
.
.
.
.
33η σελίδα και βρισκόμαστε στο ίδιο έργο θεατές.
Η πλευρά που απομυθοποιεί τη "θεωρία της βυθισμένης Αιγηίδος" καταθέτει λεπτομερή στοιχεία και επιχειρήματα με τεκμηρίωση, ενώ ο συγγραφέας της εν λόγω θεωρίας σε μια προσάθεια να περισσώσει ό,τι μπορεί από τα συντρίμια της, παραθέτει μακροσκελή ποστ γεμάτα γενικεύσεις, αοριστολογίες, μπηχτές για την επιστήμη της γλωσσολογίας, φράσεις του Σαίξπηρ καθώς και έντεχνα φιλολογικά τεχνάσματα παραπλάνησης που περιλαμβάνουν κόκορες και καναρίνια....

Δυστυχώς έτσι επιβαρύνεται το θέμα με άσκοπα ποστς...

Οσο για τις κατηγορίες περί ημιμάθειας, καλό θα ήταν όσοι τις ξεστομίζουν να ρίχνουν μια δεύτερη ματιά στα γραπτά τους και στα βιβλία τους.

Οχι τίποτα άλλο, αλλά ελλοχεύει κίνδυνος να δημιουργηθεί "διπλωματικό θέμα" μεταξύ Ελλάδας και Ινδίας, αν μάθουν οι Ινδοί ότι στη χώρα μας διαδίδονται από μερικούς συγγραφείς τερατώδεις ανακρίβειες όπως οτι η γιόγκα είχε ελληνική προέλευση και μάλιστα οι πανάρχαιοι προϊστορικοί Ελληνες την δίδαξαν στους άξεστους Ινδούς, οι οποίοι μένοντας ουσιαστικά βάρβαροι και αχάριστοι μέχρι τις μέρες μας έχουν το θράσος να μην θυμούνται τους δασκάλους τους πρωτοέλληνες αλλά να την αποδίδουν στη δική τους εθνική παράδοση.

Λίγο μέτρο στη φαντασίας σας δεν βλάπτει κύριοι ελληνοκεντρικοί....

quote:

---

Τέλος, είναι πράγματι προφανής η αδυναμία μου αντιπαρατεθώ όχι σε έναν ειδικό αλλά σε κάποιον υβριστή που έχει απλώς διαβάσει 5-10 βιβλία (τέλος πάντων, μπορεί να είναι κα περισσότερα) και προτάσσει την κοινή λογική έναντι της γνώσης, όπως ο χρήστης Leporello.

---

Δεν υπάρχει κανένας πεφωτισμένος και η αναφορά στη γνώση δεν παραπέμπει στη δική μου προσωπική γνώση, αλλά στην γνώση που ο καθ’ ‘ενας μπορεί να αποκτήσει παραμερίζοντας την προκατάληψη.

Σχετικά με τους Σουμερίους, στο βιβλίο μου γράφω ότι σήμερα δεν υπάρχει απόλυτη επιστημονική ομοφωνία και βεβαιότητα για το από πού προέρχονται και ποιο ήταν το όνομα με το οποίο αρχικά αναγνωρίζονταν από τους γύρω λαούς.

Δεν λέω λοιπόν πουθενά ότι οι Σουμέριοι ήταν Έλληνες. Αντίθετα λέω ότι πρωτοελληνικά φύλα πιθανότατα απετέλεσαν το υπόβαθρο για τη σύνθεση τους, και ότι αυτός ο λαός συνετέθη από δύο εντελώς ξεχωριστούς πληθυσμούς. Έναν γνωστό, σημιτικής καταγωγής, τους Ακκαδίους ή Ακκάδες, και έναν μη σημιτικό με άγνωστη την προέλευσή του και το πραγματικό του όνομα. Ο όρος ‘Σουμέριοι’ λοιπόν αναφέρεται σήμερα και στην περίοδο που αυτός ο άγνωστος λαός ήταν αυτόνομος και ανεξάρτητος, ενώ θα έπρεπε κανονικά να υποδηλώνει μόνο τον λαό που τελικά διαμορφώθηκε από την μεταγενέστερη συγχώνευση των βορειανατολικών σημιτικών Ακκάδων και του νοτιοδυτικού άγνωστου και μη σημιτικού λαού, που τελικά έδωσε τον Σουμεριακό πολιτισμό. Θα πρέπει επομένως να δώσουμε συμβατικά στον άγνωστο αυτόν λαό την ονομασία ‘Πρωτο-Σουμέριοι’ για να τον διαχωρίσουμε και να δηλώσουμε ότι δεν συμφωνούμε με αυτήν την σύγχυση. Το ότι οι Πρωτο-Σουμέριοι ήταν πρωτοελληνικά φύλλα προκύπτει από πολλές συγκλινουσες ενδείξεις.

Ακόμα και αν ο παραπάνω ισχυρισμός αποδειχθεί 100% αληθής δεν μπορεί να έχουμε αμιγή πρωτοελληνική γλώσσα στην περιοχή τhν 3η ή την 2η π.Χ. χιλιετία, όπου έχουμε τα Σουμεριακά ευρήματα, αλλά μόνο ίχνη από αυτήν την γλωσσική ανάμιξη τα οποία παραθέτω σε κατάλογο στο βιβλίο μου. Άρα η προτροπή σου για γραμματική ανάλυση και σύγκριση πέφτει στο κενό.

Στη συγκεκριμένη λοιπόν περίπτωση γνώση θα ήταν το να γνωρίζεις ή να ρωτήσεις για τα παραπάνω προτού προχωρήσεις σε χαρακτηρισμούς. Αυτό βέβαια θα σήμαινε ότι είσαι προσεκτικός και ότι σέβεσαι τον συνομιλητή σου, πράγμα για το οποίο δεν υπάρχει καν ανάγκη να εκφέρω γνώμη !

Πελασγός
www.aegean-theory.gr

quote:

---

Αντίθετα λέω ότι πρωτοελληνικά φύλα πιθανότατα απετέλεσαν το υπόβαθρο για τη σύνθεση τους, και ότι αυτός ο λαός συνετέθη από δύο εντελώς ξεχωριστούς πληθυσμούς. Έναν γνωστό, σημιτικής καταγωγής, τους Ακκαδίους ή Ακκάδες, και έναν μη σημιτικό με άγνωστη την προέλευσή του και το πραγματικό του όνομα. Ο όρος ‘Σουμέριοι’ λοιπόν αναφέρεται σήμερα και στην περίοδο που αυτός ο άγνωστος λαός ήταν αυτόνομος και ανεξάρτητος, ενώ θα έπρεπε κανονικά να υποδηλώνει μόνο τον λαό που τελικά διαμορφώθηκε από την μεταγενέστερη συγχώνευση των βορειανατολικών σημιτικών Ακκάδων και του νοτιοδυτικού άγνωστου και μη σημιτικού λαού, που τελικά έδωσε τον Σουμεριακό πολιτισμό.

---

Για να ξεφυγω απο το στυλ της συζητησης σας θα πω δυο τρια πραγματακια.

1. Με ολη την συζητηση ελπιζω να μην υπαρχει πλεον καποιος που να συμφωνει με την Μαρις Γκιμουτας
2. Επεισης δεν νωμιζω να πιστευει αακομη καποιος την θεωρια Ρενφριου και την καταγωγη της ΠΙΕ απο την Ανατολια-Μεσοποταμια

αν υπαρχει καποιος συνομιλητης που να πιστευει σε ενα απο αυτα τοτε να μην συζηταμε τσαμπα γιατι θα περασουμε στις εναλλακτικες επιστημες αντι για την γλωσσολογια.

Με βαση αυτα λοιπον να πω αλλα δυο τρια πραγματακια σχετικα με αυτα που υποθηκαν τελευταια

1. Οι σημερινοι Δραβιδες σχετιζονται γενετικα με τους Αραβες-Σιμιτες και με τους μαυρους της Ινδονησιας (Παπουα)
2. Η συνδρομη Παπουα στην Μεσογειο ειναι μιδαμινη αλα οχι ανυπαρκτη. Ομως το μικρο ποσοστο της εντοπιζεται μεχρι την Αγγλια χωρις νησιδες αυξησης η μειωσης. Αυτο μου δινει το δικαιωμα να πω οτι τα γονιδια αυτα μαλον σχετιζονται με την πορεια των Γυφτων απο την Ινδια στην Ευρωπη
3. Οι Αραβοσιμητες τωρα.
Ο Απλοτυπος j που χαρακτηριζει αυτην την φυλη χαρακτηριζει και τους Ινδους στο σινολο τους και μαλιστα ειναι ο απλοτυπος που διαφοροποιει τους "Καυκασιους" ασιατες απο τους Κιτρινους. Ο απλοτυπος αυτος συνανταται και στην Ελλαδα και καταληγει στην δυτικη ευρωπη σβηνοντας με μικρα ποσοστα.
Φενεται δηλαδη οτι μαλον ειναι ασιατικος και οτι ηρθε στην Ελλαδα στην νεολιθικη εποχη. Βεβαια δεν μπορουμε να αποκλεισουμε το ενδεχομενο να ξεκινησε απο την Κρητη την παλαιολιθικη περιοδο ερχομενος απο την Αφρικη μεσω ασιας και να μετεδοσε Κρητικο η Αιγιακο πολιτισμο μεχρι την Ινδια. Ομως οι τυποι του απλοτυπου j δεν συναντιουντι ολοι στην Ελλαδα. Αρα αν ισχυει αυτην η υποθεση τοτε ο μεταφορεας πολιτισμου θα ηταν μονο ο συγκεκριμενος "Ελληνικος " τυπος.

Λέει λοιπόν ο συγγραφέας:

«Είναι αδύνατον γιά κάποιον που προσπαθεί να ανιχνεύσει πρωτοελληνικά στοιχεία μέσα στην Σανσκριτική, να αποφύγει την συνάντηση με το αίνιγμα (sic) που παρουσιάζουν πολλές λέξεις που έχουν εμφανή σχέση με τα Λατινικά, από τις οποίες παραθέτουμε ένα δείγμα από τις εμφανέστερες:

Σανσκριτικά Ελληνικά Λατινικά
na,nahi όχι no
vac φωνή vox
divya θεϊκός divinus
deva θεός dues
nau εμείς nos
naptar νήπιος nepos
navaih νέος novus
jugam ζυγόν iugum
damas δόμος domus
maasa μήνας mensis
yauvana νεότης iuventus
agni φωτιά ignis
raja βασιλεύς rex
ke ποιός qui
kva πού qua, quo
sva εαυτός suus
ashva ίππος equus
sapta επτά saptam
novem εννέα nava
dasa δέκα decem

Αν και εκ πρώτης όψεως κάποια ζεύγη, όπως τα deva-deus, jugam-iugum και nau-novus, θα λέγαμε ότι σχετίζονται εμφανέστερα και προέρχονται από τις αντίστοιχες ελληνικές θεός, ζυγόν και νέος, όμως άλλα ζεύγη, όπως π.χ. τα agni-ignis, ke-qui, yauvana-iuventus, kva-qua, raja-rex, diviya-divinus, nava-novem, dasa-desem κλπ. Παρουσιάζουν μία αρκετά διαφορετική εικόνα εξετάζοντάς τα από την σκοπιά των σανσκριτικών:

Αν και θα μπορούσε να αποδειχθεί ετυμολογικά η βαθύτερη προέλευσή τους από την πρωτοελληνική γλώσσα, όμως το ενδιαφέρον στοιχείο στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι πως κατά την χρονική στιγμή που αποκρυσταλλώθηκε και καταγράφηκε η ένταξή τους στα Σνασκριτικά, δείχνουν ηχητικά τουλάχιστον, να σχετίζονται αμεσότερα με τα Λατινικά απ’ό,τι με τα Ελληνικά!

Εάν εξετάσουμε αυτό το φαινόμενο αποκλειστικά από την γλωσσολογική του πλευρά, ίσως παραμείνει ως ένα ακόμη δυσερμήνευτο μυστήριο (sic) ή θα αναγκασθούμε να τού δώσουμε κάποια αστήρικτη ερμηνεία, η οποία θα παραπέμπει έμμεσα ή άμεσα σε μιά κοινή ΙΕ προέλευση και των τριών γλωσσών, όσο και άν αυτό αντιβαίνει σε κάθε λογική ! (αυτή την φορά το θαυμαστικό είναι δικό μου)

Ομως, αν συμβουλευτούμε τις ιστορικές πηγές, θα διαπιστώσουμε ότι μία άλλη, πολύ πιθανότερη εξήγηση μπορεί να ερμηνεύσει αυτή την παραδοξότητα:

Υπήρξε κοινή πεποίθηση μεταξύ των περισσοτέρων αρχαίων ιστορικών, ότι η εγκατάσταση των πληθυσμών στην Ιταλική χερσόνησο προήλθε εξ ανατολών, από αρχαιότατους αποικισμούς από την Ελληνική χερσόνησο και την Μικρά Ασία.»

Στην συνέχεια, αναφέρεται σε διάφορυς αρχαίους συγγραφείς που υποστηρίζουν ότι η καταγωγή των Ρωμαίων είναι από την Αρκαδία. Και καταλήγει:

«Αυτό λοιπόν που αποκαλύπτεται με βάση τα παραπάνωστοιχεία είναι ότι κατά την διάρκεια τής εκστρατείας τού Διονύσου, η οποία έγινε περίπου 6.370 χρόνια π.Χ. σύμφωνα με τις περιγραφές των Ινδών που κατέγραψε ο Μεγασθένης, είναι το εξής:

Πολύ πριν ακόμη εγκατασταθούν οι πρωτοελλαδικοί πληθυσμοί που περιγράφουν οι αρχαίοι ιστορικοί στην χερσόνησο τής Ιταλίας, υπήρχε μία πρωτοελληνική διάλεκτος – πιθανότατα ανήκε στις αρκαδοκυπριακές ή αιολικές – η οποία ομιλείτο και μεταξύ ενός μέρους εκ των μελών τής συνοδείας τού Διονύσου (υπενθυμίζουμε ότι συμμετείχαν 50.000 άνδρες από διαφορετικές περιοχές τής ελλαδικής χερσονήσου). Η διάλεκτος αυτή είχε τέτοια γλωσσικά στοιχεία και προφορά, ώστε μετά την μεταφορά της στην Ιταλική χερσόνησο και μετά από πορσμίξεις ετρουσικών κελτικών και άλλων τοπικών διαλέκτων, απετέλεσε τον πρόδρομο τής Λατινικής όπως την γνωρίζουμε σήμερα.»

Εστι λοιπόν νομίζει ότι έδωσε μία εξήγηση και καθάρισε. Π.χ. απουσιάζει οποιαδήποτε προσπάθεια να βρεί ό,τι στοιχεία υπάρχουν που να δικαιολογούν την προέλευση των «περίεργων» Σανσκριτικών λέξεων από αρκαδοκυπριακές διαλέκτους. Ανακατεύει επίσης τις Αιολικές με τις Αρκαδοκυπριακές διαλέκτους, παρ’ ό,τι οι περισσότεροι συγγραφείς κατατάσσουν τις πρώτες στις Δυτικές Ελληνικές διαλέκτους και τις δεύτερες στις Ανατολικές. Κυρίως όμως αποφεύγει να θίξει εκείνο που ο καθ’ένας μπορεί να διαπιστώσει με την βοήθεια ενός λεξικού: Οτι υπάρχουν λέξεις που δείχνουν μεγαλύτερη συγγένεια των Σανσκριτικών με τα σύγχρονα Ρώσικα, παρά με τα Ελληνικά ή με τα Λατινικά. Π.χ.

Σανσκριτικά Ελληνικά Λατινικά Ρώσικα
bratr φράτηρ frater brat
snusa νύφη nurus snoxa
usi ους auris usi
usas ηώς (αυγή) aurora utro
vasanta έαρ ver vesna
sneha νιφάς nix sneg
(η λέξη σημαίνει χιόνι στις υπόλοιπες γλώσσες πλην τής Ελληνικής)
dhuma θυμός fumus dym
(η λέξη σημαίνει καπνός στις υπόλοιπες γλώσσες πλην τής Ελληνικής)
sari κόραξ cornix soroka
atis νήσσα anas utie
vrka λύκος lupus volk
svan κύων canis suka
siras κέρας cornus serna
dvar θύρα fores dver
giris όρος mons gora
sata εκατό centum sto

Γιά να είναι συνεπής ο συγγραφέας θα έπρεπε να βρεί μιά διάλεκτο των Ελληνικών που να μοιάζει με τα Ρώσικα (!) και να πεί ότι και ομιλητές αυτής τής διαλέκτου μετείχαν στον στρατό τού Διονύσου. Εναλλακτικά, θα μπορούσε να πεί ότι οι Ινδοιρανοί (όμως δεν παραδέχεται κοινή καταγωγή των Ινδικών και των Ιρανικών γλωσσών) διέδωσαν τις λέξεις αυτές στους Ρώσους μέσω Σκυθών κ.λ.π. Αν το έκανε αυτό, αμέσως θα ερχόταν το δεύτερο χτύπημα: υπάρχουν και Σανσκριτικές λέξεις που μοιάζουν πιό πολύ όχι με τα Ελληνικά ή τα Λατινικά ή ακόμη και με τα Ρώσικα, αλλά με τα σύγχρονα Γερμανικά! Η σύγκριση των Σανσκριτικών με τα σύγχρονα Γερμανικά μοιάζει αστεία, αφού τα Γερμανικά εκτός από το γεγονός πως ανήκουν σε εντελώς διαφορετικό κλάδο από τα Σανσκριτικά και εκτός από το ότι τα χωρίζουν χιλιάδες χρόνια, επιπλέον έχουν υποστεί εκτεταμένες φθογγικές αλλαγές τον 16ο-17ο αιώνα. Παρ’ όλα αυτά μπορεί κανείς να βρεί ομοιότητες με τα Σανσκριτικά που δεν υπάρχουν στις άλλες γλώσσες.

Σανσκριτικά Ελληνικά Λατινικά Γερμανικά
manu ανήρ hommo mann
naman όνομα nomen name
bratr φράτηρ frater bruder
svasr έορ (αδελφή) soror schwester
sunus υιός filius sohn
manya λαιμός monile mahne
hrdaya καρδιά cor herz
svedate υδρώς sudor schweiss
nakti νύξ nox nacht
sama θέρος aestas sommer

Ε, εδώ αντί να ψάχνει να βρεί Ναζί αξιωματικούς στον στρατό τού Διονύσου, ο Πελασγός θα ήταν πολύ απλούστερο να παραδεχθεί ότι σφάλλει στις εξηγήσεις που δίνει. Μάλιστα, αυτό είναι ένα από τα φαινόμενα που δείχνουν ότι καμία από τις γνωστές γλώσσες δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι κατέχει κεντρική θέση μεταξύ των ΙΕ γλωσσών.

Συνεχίζεται ....

Γιά την ουσία τής υπόθεσης τι έχει να ψελίσει; Μόνο το εξής:

quote:

---

Για παράδειγμα το εξαιρετικά ογκώδες, αναλυτικό και περιεκτικότατο λεξικό του Monier Monier – Williams, ενός από τους πρώτους καθηγητές Σανσκριτικής του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, (A Sanskrit English Dictionary), απ’ όπου προέρχεται η ετυμολογία της λέξης yoga, ή της λέξης samudra, το οποίο δεν αφήνει καθόλου περιθώρια για παρερμηνείες.

---

Μήπως κρίνουμε εξ ιδίων τα αλλότρια μιλώντας για δούλεμα ;
Φαίνεται να αντιγράφεις μέρη από το κείμενο μου αλλά δεν φαίνεται να τα διάβασες κιόλας.

Σε τι αλλάζει αυτό που λέω αν οι ίδιοι οι Ακκάδες (όποιος και αν ήταν ιδρυτής τους, ο θετός γιος του κηπουρού ή του μαραγκού) έδωσαν το όνομα στους Σουμέριους ; Μήπως είπα ότι το όνομα Σουμέρ είναι Ελληνικό ;

Σε τι αλλάζει αυτό που λέω αν οι Ακκάδες ήρθαν πολύ ή λίγο μετά τους πρωτο- Σουμέριους (διευκρίνισα ότι το όνομα είναι συμβατικό)
Σε τι αλλάζει αυτό που λέω αν η καταγωγή των Σημιτών είναι Αφρικανική, Ασιατική ή Πολυνησιακή ;

Αν όπως λες δεν γράφεις για πλάκα, και από τη δουλειά σου έχεις μάθει να περιμένεις κάποιο αποτέλεσμα στο τέλος της συζήτησης, μήπως έτσι παραδέχεσαι απλά πως γράφεις από σκοπιμότητα περιμένοντας κάποιο όφελος ; Ύστερα γιατί ζητάς από τους άλλους ποιο είναι το αποτέλεσμα της συζήτησης ; Δεν θα έπρεπε να το διακρίνεις μόνος σου;

Για μένα πάντως καμία καταγεγραμμένη ιστορία δεν είναι υπεράνω αμφισβήτησης. Εάν η αμφισβήτηση της ιστορίας για σένα σημαίνει την καταστροφή ή την διαστρέβλωσή της, τότε φοβάμαι ότι βρίσκεσαι σε λάθος συζήτηση. Προσωπικά δεν έγραψα ποτέ με σκοπό να επιβεβαιώσω την ιστορία αλλά μόνο για να επιβεβαιώσω υπαρκτά στοιχεία και ευρήματα, συνθέτοντας μια πιο ρεαλιστική εικόνα από τη βολική εκείνη που μαθαίνουμε στα σχολεία, που κάνει τους εύπιστους να αισθάνονται πως γκρεμίζεται ο κόσμος γύρω τους όταν αμφισβητούνται ‘οι παραδόσεις’ !
Αυτά για την θεωρία. Στην πραγματικότητα τα ευρήματα και τα ιστορικά στοιχεία δεν αντιβαίνουν με αυτά που προτείνω. Η πρωτοελληνική γλώσσα κατά την δική μου άποψη δεν δημιουργήθηκε την 3η π.Χ. χιλιετία στη Μεσοποταμία, ώστε να καταγραφεί αυτούσια σε Σουμεριακά αγγεία, αλλά στο Αιγαίο και πολύ παλαιότερα από οποιαδήποτε γνωστά ίχνη στη Σουμερία. Θα πρέπει βέβαια να σου κάνω ανάλυση πως έφθασα σε αυτό το συμπέρασμα. Όμως σύμφωνα με την επιστημονική σκέψη για την οποία όλοι εδώ κόπτονται με φανατισμό, σου διαφεύγει κάτι εξαιρετικά απλό που δεν ακολουθεί κανένας … ότι πηγαίνουμε σταδιακά από τη γνώση του γενικού στη γνώση του ειδικού..

Πρώτα αποκτάμε γνώση της φυσιολογίας και μετά αναζητάμε τη γνώση της παθολογίας.
Πρώτα εντρυφούμε στην χημεία και μετά περνάμε στη φαρμακολογία.
Ξεκινάμε από την αριθμητική, πάμε στην άλγεβρα και μετά ψάχνουμε τι είναι ασύμμετρος τανυστής π.χ.
Με απλά λόγια πρώτα μαθαίνουμε να χτυπάμε την ομελέτα και μετά συζητάμε για χρονισμό στο αυγολέμονο..

Συνεπώς, για να φθάσουμε να συζητήσουμε την λεπτομέρεια θα πρέπει να γνωρίζεις πολλά άλλα βασικά πράγματα γύρω από το θέμα, τα οποία σε μια εποικοδομητική συζήτηση θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως κοινώς αποδεκτά και να τεθούν ως βάσεις.
Δυστυχώς οι απαντήσεις σου δείχνουν πως δεν κατέχεις αυτή τη βάση, και άλλωστε εκ των πραγμάτων σε έναν τέτοιο χώρο δεν είναι δυνατόν να υπάρξει εποικοδομητική συζήτηση.

Ο καθένας μπορεί και μπαίνει όποτε πέσει πάνω στο θέμα, πλασάροντας κάτι χιλιοειπωμένο για καινούριο, ή με απορίες για πολλοστή φορά απαντημένες αλλά και με διαφόρων ειδών ψευδαισθήσεις.
Συνήθως νομίζει ότι το θέμα είναι στα μέτρα του επειδή τυχαίνει να γνωρίζει ένα ελάχιστο μέρος από τα στοιχεία που το αφορούν. Είναι πραγματικά κωμική η προσπάθεια να υποκατασταθεί η πολύτιμη πληροφορία όταν προκύπτει από πραγματικά στοιχεία, με την σοφιστεία που μασκαρεύεται με την ‘κοινή λογική’.

Όπως είπα και σε προηγούμενα μηνύματα δεν αισθάνομαι καμία υποχρέωση και καμία ανάγκη να αναλύσω εις τα εξ ων συνετέθη μια εργασία τριών και πλέον ετών, για χάρη του καθ’ ενός που μπαίνει επιθετικά και χωρίς προηγούμενη πρόκληση στη συζήτηση αυτή ενώ προτού καλά καλά καταλάβει περί τίνος πρόκειται, αρχίζει να κομπάζει και να ειρωνεύεται με τον γνώριμο ενθουσιασμό του ημιμαθούς. Εάν αυτό δεν είναι ορισμός της προκατάληψης, δεν ξέρω τι άλλο θα μπορούσε να είναι.
Λυπάμαι αλλά αν δεν υπάρχει ο στοιχειώδης σεβασμός στον συνομιλητή, θα παραμείνουμε στην ομελέτα.

Seleykos

Σχετικά με την Μ.Gimbutas, πράγματι η θεωρία της έκανε αδικαιολόγητο θόρυβο, ενώ δεν είδα να έχει προσέξει κανένας από τους εδώ ‘έξυπνους’ παρατηρητές, ότι δεν έκανε καν τον κόπο να δικαιολογήσει τις σχέσεις πρωτοελληνικών και σανσκριτικών .. Ο C.Renfew παρ’ ότι δείχνει πιο προσγειωμένος από όλους τους άλλους και πολύ πιο προσεκτικός στην διατύπωση του, φοβάμαι ότι δεν θα μπορέσει ποτέ να διαφύγει από τους έμφυτους περιορισμούς των επαγγελματιών αρχαιολόγων : κατά βάθος βασίζονται αποκλειστικά σε απτά ευρήματα, και δεν είναι σε θέση να πάνε ούτε βήμα πιο πέρα από αυτά.

Σχετικά με την βαρύνουσα σημασία που αποδίδεις στη βιολογική πλευρά του θέματος. Έχω αναφέρει τα αποτελέσματα των ερευνών του Δρα Brian Sykes, μοριακού γενετιστή του πανεπιστημίου της Οξφόρδης στο μιτοχονδριακό DNA.
Αυτά δείχνουν πράγματι μια ισχυρή γενετική συνέχεια στην Ευρώπη, σύμφωνα με την οποία τουλάχιστον το 80 % του υπάρχοντος γενετικού υλικού προέρχεται βιολογικά από την παλαιολιθική εποχή, γεγονός που όχι μόνο αποδεικνύει επιστημονικά την αυτοχθονία των Ελλήνων, αλλά επιβεβαιώνει από βιολογική τουλάχιστον άποψη την αρχαιότητα τους ως φυλή.

Επί πλέον, έχουμε παρόμοια συμπεράσματα από τον γενετιστή Δρ Γιώργο Σταματογιαννόπουλο, διευθυντή του Markey Molecular Medicine Center, της Ιατρικής Σχολής, του Πανεπιστημίου Washington, Seattle, ο οποίος είναι γνωστός από τις μελέτες του για τη μεσογειακή και τη δρεπανοκυτταρική αναιμία. Η ερευνητική του ομάδα, έχει ήδη πραγματοποιήσει γενετικές αναλύσεις σε περίπου 50 δόντια Μινωιτών και 30 Μυκηναίων. Οι έρευνές του επί γενετικού υλικού από αρχαία οστά και δόντια έχουν ήδη αποδείξει και από την δική τους επιστημονική σκοπιά, ότι οι 'Έλληνες ζουν στο χώρο της Μεσογείου από το 2.900 π.Χ., περίπου 1.000 χρόνια περισσότερα από ότι ήταν ως τώρα η επικρατούσα άποψη.

Παρ’ όλο που τα παραπάνω δεν είναι το ζητούμενο στην συζήτηση μας, είναι μια ισχυρή αποδεικτική βάση, αν και είναι ταυτόχρονα εμφανές ότι οι βιολογικές έρευνες στην προκειμένη περίπτωση μπορεί να έχουν συμπληρωματικό και όχι κύριο αποδεικτικό χαρακτήρα.

Είναι εύστοχες οι υπενθυμίσεις σου στη δεδομένη χρονική στιγμή :
1) Δεν έχουμε κοιτίδα που να υποστηρίζεται από αντάξια ευρήματα για καμία από τις προτεινόμενες θεωρητικές κοιτίδες της υποθετικής ΠΙΕ φυλής,
2) Ο τρόπος μετάδοσης της ΠΙΕ όπως προτείνεται ως μητέρα-γλώσσα, θα πρέπει να ήταν υπερφυσικός διότι αν αποκλείσουμε την ναυσιπλοΐα ως βασικό επικοινωνιακό μέσο που προτείνω εγώ, και την έλλειψη αξιόπιστων στοιχείων για μαζικές μετακινήσεις δεν δικαιολογείται η ασύμμετρη διασπορά γλωσσικών συγγενειών.
3) Η πρωτοελληνική-Πελασγική γλώσσα εμπεριέχει όλα τα φωνολογικά και εννοιολογικά στοιχεία που ανιχνεύονται στις λίγες τον αριθμό λέξεις που χαρακτηρίζονται κοινές για όλες τις υποομάδες της ‘ΙΕ’ γλωσσικής ομάδας.

Δεν είναι νομίζω λογικό να υποθέσουμε ότι υπήρχαν περισσότερες της μιας ΠΙΕ γλώσσας. Σε αυτή την περίπτωση θα έπρεπε να δεχθούμε την πιθανότητα πολλαπλών συμπτώσεων σε μεγάλη κλίμακα, πράγμα απίθανο. Αν πάλι μιλάς για μεταγενέστερες διαφοροποιήσεις μιας αρχικής ΠΙΕ αυτό προτείνει και η ΙΕ θεωρία !
Είναι σημαντικό να διαφοροποιήσουμε την πολύ αργή ταχύτητα αλλοίωσης των γλωσσών κατά τους προϊστορικούς χρόνους από την σημερινή μεγάλη ταχύτητα που οφείλεται στην τεχνική πρόοδο, ώστε να αντιληφθούμε την δυνατότητα επιβίωσης τους σε εξαιρετικά μεγάλα χρονικά διαστήματα.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση παίρνοντας ως οδηγό την Ελληνική ως ενιαία εξελισσόμενη γλώσσα, παρατηρούμε ότι ομιλείται συνεχώς –και επιστημονικώς αποδεδειγμένα- επί πέντε χιλιάδες χρόνια από σήμερα, ( χωρίς να υπολογίσουμε τις πολλές συνδυαζόμενες πηγές, μυθολογία, μεμονωμένα ευρήματα γραφής, παραδόσεις κλπ, οπότε ο αριθμός αυτός είναι δυνατόν να αποβεί τουλάχιστον διπλάσιος), και τότε ερχόμαστε αντιμέτωποι με το ερώτημα :

Εφ’ όσον υπάρχει η Ελληνική που ομιλείται για τουλάχιστον πέντε χιλιάδες χρόνια συνεχώς, και παρ’ όλη την την φυσιολογική της εξέλιξη παραμένει αμοιβαία κατανοήσιμη σε πολύ μεγάλο βαθμό, μεταξύ όλων των μορφών και διαλέκτων της, τότε ποιος είναι αυτός ο παράγοντας, που θα έκανε μια άλλη γλώσσα, την υποθετική ΠΙΕ μητέρα-γλώσσα, να μην είναι κατανοητή, ούτε να ομιλείται από κανέναν υπαρκτό ή ιστορικό λαό για όλη αυτήν την ίδια και συγκεκριμένη διάρκεια των πέντε χιλιάδων χρόνων, αλλά να παρουσιάζεται αποκλειστικά με την μορφή κοινών γλωσσικών καταλοίπων, μεταξύ λαών εντελώς διαφορετικών από γεωγραφική και φυλετική άποψη, ομιλούντων γλώσσες μη αμοιβαία κατανοήσιμες, παρά την όποια συγγένεια τους την στιγμή που εξαιρούνται δύο πολύ σημαντικές καταστάσεις που εκ φύσεως είναι αδύνατον να ισχύουν :

α) Δεν θα ήταν δυνατόν να ήταν κάποια ασήμαντη και ολιγάριθμη φυλή η οποία αποροφήθηκε αμέσως από τις γειτονικές της, με δεδομένη την έκταση των γλωσσικών συγγενειών που δημιούργησε, και τις εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων που επηρέασε, γνωρίζοντας ότι πρόκειται για πολύ ριζικές επιρροές
(π.χ. οι όροι συγγενείας) που υπό λογικά σχηματίζονται μόνο κατά την δημιουργία μιας γλώσσας και όχι στην πορεία της εξέλιξης της..

β) Δεν είναι δυνατόν να θεωρηθεί ότι η γλώσσα αυτή χάθηκε επειδή ήταν υπερβολικά αρχαία, για τον λόγο ότι ακριβώς μέσα στα ίδια χρονικά πλαίσια των πέντε χιλιάδων χρόνων που αποδεδειγμένα ομιλείται συνεχώς η Ελληνική, τοποθετείται και η ύπαρξη και του ίδιου του υποθετικού λαού που υποτίθεται ότι την μετέδωσε στους Έλληνες !

Πελασγός
www.aegean-theory.gr

Σε ολες τις γλωσσες συμαινει ελαιο ενω η ριζα τις λεξης ειναι ενα δεντρο και καμια σχεση δεν εχει η ετυμολογια της με υγρα ελαια και λιπαρα

quote:

---

ελαία - έλαιο -oleum-oile-olio- oil απο την ιδια ριζα "ελιά"
Σκεψου οτι "ελια" σαν λεξη δεν εχει σχεση ουτε με λαδι ουτε με τιποτε λιπαρο αλα ειναι ενα δεντρο.

Σε ολες τις γλωσσες σημαινει ελαιο ενω η ριζα τις λεξης ειναι ενα δεντρο και καμια σχεση δεν εχει η ετυμολογια της με υγρα ελαια και λιπαρα
(το ελ ή ειναι ηλιος ή θεος ή βραχος-βουνο-υψος, και η καταληξη -ια)

ειναι ενα καλο παραδηγμα για να δουμε πως μεταφερθηκαν οι λεξεις της ελληνικης χερσονησου παραλλαγμενες με σημειολογικο τροπο και οχι με ετυμολογικο

---

Θα φερω το παραδηγμα τις γραφης
βλεπουμε σημερα οτι οι μισες Σλαβικες, ολες οι λατινικες, η Αλβανικη, η τουρκικη ,η Ουγγρικη και δεν ξερω ποσες αλλες γλωσσες (π.χ. Βασκικη, Κελτικες,) γραφονται με την λεγομενη (κακως) λατινικη γραφή. Δηλαδη με την Χαλκιδαϊκή η οποια χρησιμοποιουνταν στην μιση ελληνικη χερσονησο.

quote:

---

Σε τι αλλάζει αυτό που λέω αν οι ίδιοι οι Ακκάδες (όποιος και αν ήταν ιδρυτής τους, ο θετός γιος του κηπουρού ή του μαραγκού) έδωσαν το όνομα στους Σουμέριους

---