- ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΠΡΟ ΤΩΝ ΘΥΡΩΝ ????? - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

αυτό που μου ήρθε αμέσως στο μυαλό μόλις άκουσα προσφάτως τα λόγια του αρχιξεφτίλα καραγκιόζη Λιάπη, σχετικά με το ότι ..."δεν τον αφήσαμε να χαρεί τις διακοπούλες του" και του χαλασαμε εν ολίγοις τη ζαχαρένια του ήταν τα λόγια του Far-fighter

quote:

---

Βλέπω πως αφιερώσατε άφθονο χρόνο και ενέργεια σε περισπασμούς του 1%, στο να λογομαχείτε και γενικότερα στο τι κάνουν ΑΥΤΟΙ.
Δεν θα καταφέρουμε τίποτα έτσι.
Συστήνω να αρχίσουμε να ασχολούμαστε με το τι μπορούμε ΕΜΕΙΣ να κάνουμε για να τους αφαιρέσουμε το χρήμα και την εξουσία.
Προφανώς απαιτείται άμεση πίεση στα μέλη του 1%, στο κέντρο της εξουσίας.
Κέντρο εξουσίας είναι η γειτονιά τους και όχι τα μέρη όπου γίνονται συλλαλητήρια και απεργίες.
Αυτά δεν τους αγγίζουν και άρα δεν τους καίγεται καρφάκι, για αυτό και δεν πέτυχαν τίποτα παγκοσμίως τις τελευταίες δεκαετίες.
Φυσικά, ούτε οι εκλογές αποτελούν λύση ούτε το κλαψούρισμα και η γκρίνια.

Χρειαζόμαστε ένα νέο είδος δράσεων.
Οι δράσεις του παρελθόντος δεν άλλαξαν τον κόσμο.
Ο Joost van Steenis, έμπειρος Ολλανδός ακτιβιστής, κατέληξε στη δημιουργική παρενόχληση της ιδιωτικής ζωής των ελίτ.
Με αυτόν τον τρόπο τους δείχνουμε ότι υπάρχουν κάποιοι ισχυροί αυτόνομοι άνθρωποι που δεν τους επιτρέπουν να χαρούν το διεφθαρμένο χρήμα τους, εξαλείφουμε το κίνητρο της απληστίας και της διαφθοράς (αριστοκρατική, προνομιακή ζωή) και μεταβαίνουμε σε έναν πιο ανθρώπινο κόσμο με πραγματική ισότητα και αξιοπρέπεια.

http://downwithelite.wordpress.com/
http://members.chello.nl/jsteenis/

---

Αξίζει να διαβαστεί μέχρι τέλους : http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2012/10/1944.html

quote:

---

Καλημέρα σε όλους.
Αξίζει να διαβαστεί μέχρι τέλους : http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2012/10/1944.html

Όπως και πολλά ακόμα από εκεί μέσα.....

---

.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2014/03/blog-post_3849.html#.UxMgMeOSxYd

Υποτίθεται ότι έχουμε μερικούς "εμφυλίους" εν εξελίξει.
Πχ. Συρίας και Ουκρανίας.

Στο παρελθόν φυσικά οι περισσότερες χώρες περάσανε ουκ ολίγες φορές από τετοιες καταστασεις. Και της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης.

Διαφορές υπάρχουν. Σαφέστατα. Δεν είναι όλοι οι "εμφύλιοι" και οι εμφύλιοι ίδιοι.

Το μοτίβο όμως είναι το ίδιο
και επαναλαμβάνεται σαν να πρέπει να τηρεί κάποιον κανόνα.
(Ή απλώς επειδή κόλπο που πιάνει, δεν το αλλάζεις?)

Όταν λοιπόν σπρώχνουν τα Αμερικανά ή η Γερμανία ή αι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο, μιλάμε για λαοφιλείς εξεγέρσεις και επαναστάσεις.
Τώρα που πάει να κάνει και ο Ρώσος το ίδιο, μετά από 20 και βάλε χρόνια χειμερίας νάρκης της Αρκούδας, το λέμε "Εισβολή στην Κριμαία".

Προφανώς 2 μετρα και 2 σταθμά.
Φίλε Αμεινία σε θέλουμε, θα εχεις πολλή δουλειά σε τετοια θεματα με την ερμη την Ιστορία (που επαναλαμβάνεται διαολεμένα συνεχώς!)

Το βασικό μου ερώτημα όμως είναι:

Γιατί η Ελλάδα δεν έγινε ή δεν "είναι" αυτή τη στιγμή μια άλλη Ουκρανία ή Συρία?

Μήπως απλώς δεν ....ηρθε η σειρά μας? (επειδή και αυτοί που τα προκαλούν δεν μπορούν να τα διαχειριστούν όλα μαζί...)
Μήπως δεν είναι για να γίνουμε έτσι καθόλου, διότι έτσι αποφασίστηκε (σε μια άλλη άτυπη Γιάλτα) οπότε θα τη "γλυτώνουμε" με αργό και βασανιστικό τρόπο (μνημόνια, Γερμανική κατοχή 'μεταξωτού τύπου', κλπ) και απλώς θα αποφύγουμε την άμεση και μιλιταριστικη βία (γιατί από τις άλλες τις μορφές ήδη έχουμε μπόλικη...)

Μήπως έχουμε κάποια διαφορά στα μάτια αυτών που καθορίζουν τις εξελίξεις, και έτσι ο Ελληνας δεν μπορεί να ειδωθεί ως Σύριος ή Ουκρανός οπότε να αρχίσουν τα όργανα κι εδώ?

Μήπως ως χώρα ή ως ηγεσία ή ως οτιδήποτε τελοσπάντων έχουμε κάποιο πράγμα που μας κάνει να χρηζουμε διαφορετικής αντιμετώπισης από τους άλλους?

Ή μήπως είναι απλώς θέμα τύχης και συγκυρίας μέχρι τώρα?

.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "

quote:

---

....

Γιατί η Ελλάδα δεν έγινε ή δεν "είναι" αυτή τη στιγμή μια άλλη Ουκρανία ή Συρία?....

---

quote:

---

Το βασικό μου ερώτημα όμως είναι:

Γιατί η Ελλάδα δεν έγινε ή δεν "είναι" αυτή τη στιγμή μια άλλη Ουκρανία ή Συρία?

---

Και ναι οδηγούμαστε προς εμφύλιο πόλεμο, αλλά οι Έλληνες δεν είναι τόσο βλάκες πλέον και καλά κρατούν.

Και θα θέσω την αρχή του οδοιπορικού που πάει να μας οδηγήσει εκεί.
1991 Ο Σαμαράς υπουργός εξωτερικών, θυμόμαστε όλοι το πολύ συζητημένο άνοιγμα των συνόρων με την Αλβανία και το θέμα της Σκοπιανής Μακεδονίας και τον τρίτο όρο και παραθέτω και ένα link εδώ, μία ιστορική πολιτική αναδρομή.

Και φτάνουμε στο 2012 να είναι υποψήφιος υπουργός ο Σαμαράς και η Χρυσή αυγή να μπαίνει πρώτη φορά στο ψηφοδέλτιο και να ψηφίζεται σαν τέταρτο κόμμα, αν θυμάμαι καλά.

Ποιος λοιπόν μας έφτασε εδώ και να βάζουμε δύο τέτοια ακραία κόμματα στην βουλή;

Ο ένας υποτίθεται να παλεύει για να παραμείνουμε στην Ευρώπη και στο μνημόνιο και ο άλλος για τους Έλληνες και το μεταναστευτικό.
Άρα βλέπουμε ότι ήρθαν σε καθαρή ρήξη τα συμφέροντα και πάλι δεν αποφάσισε ο λαός, αλλά επιτήδειοι που μας κυβερνάνε σύμφωνα με τα δικά του πιστεύω.

Τυχαίο αυτό που έγινε το 2012 και με συγκεκριμένες όπως βλέπουμε συνθήκες;

Γιατί ο Έλληνας έτσι είναι και δεν ξέρω αν κάνουν καλά;

Θα μπορούσαμε αυτή την στιγμή να έχουμε απομονώσει τις άκρες και να ήμαστε περίπου στην μέση αλλά ποιος το κάνει αυτό;

Άρα κάπου σε μία καινούργια μέση είναι η εύρεση του προβλήματος και η συλλογική πλέον επίλυση.

Αλλά η Ιστορία να μην πάψει να μας μαθαίνει, γιατί ένα πράγμα έχουμε στην Ελλάδα να μας διδάσκει την Ιστορία.

Το γεγονώς ότι η Αλβανική κυβέρνηση (ενδεχωμένως με προτροπή τρίτων) βρήκε την ευκαιρία να ξεχαρμανιάσει τις φυλακές της, η ευθήνη πιστεύω ότι βαρύνει τα υπουργεία δημοσίας τάξεως και αμύνης για το μπάχαλο που δημιουργήθηκε. Δεν κάνω τον συνήγορο του Σαμαρά, αλλά αν έχω άδικο παρακαλώ διορθώστε με.

quote:

---

Όταν λοιπόν σπρώχνουν τα Αμερικανά ή η Γερμανία ή αι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο, μιλάμε για λαοφιλείς εξεγέρσεις και επαναστάσεις.
Τώρα που πάει να κάνει και ο Ρώσος το ίδιο, μετά από 20 και βάλε χρόνια χειμερίας νάρκης της Αρκούδας, το λέμε "Εισβολή στην Κριμαία".

---

quote:

---

Το γεγονώς ότι η Αλβανική κυβέρνηση (ενδεχωμένως με προτροπή τρίτων) βρήκε την ευκαιρία να ξεχαρμανιάσει τις φυλακές της, η ευθήνη πιστεύω ότι βαρύνει τα υπουργεία δημοσίας τάξεως και αμύνης για το μπάχαλο που δημιουργήθηκε. Δεν κάνω τον συνήγορο του Σαμαρά, αλλά αν έχω άδικο παρακαλώ διορθώστε με.

---

Κορνήλιος Τάκιτος. (γενν. 52-54 μ.Χ.) « Christus, the founder of the name was put to death by Pontius Pilate, procurator οf Judea in the reign of Tiberius: but the pernicious superstition, repressed for a time broke out again, not only through Judea, where the mischief originated, but through the city of Rome also. "» Tacitus, Annals XV.

Ιώσηφος Φλάβιος (37-100 μ.Χ.) «3. (63) Now there was about this time Jesus, a wise man, if it be lawful to call him a man; for he was a doer of wonderful works, a teacher of such men as receive the truth with pleasure. He drew over to him both many of the Jews and many of the Gentiles. He was [the] Christ. (64) And when Pilate, at the suggestion of the principal men among us, had condemned him to the cross [2], those that loved him at the first did not forsake him; for he appeared to them alive again the third day [3], as the divine prophets had foretold these and ten thousand other wonderful things concerning him. And the tribe of Christians, so named for him, are not extinct at this day.» Antiquities 18:63-64
Αν και η πηγή του Κορνηλίου Τάκιτου μπορεί να αμφισβητηθεί, με τίποτα δεν μπορούμε να αμφισβητήσουμε την πηγή του Ιουδαίου Ιώσηφου Φλάβιου, καθώς η περίοδος που έγραψε ήταν πολύ κοντά στην εποχή του Χριστού και δεν υπάρχει λόγος να αμφισβητήσουμε τις δικές του πηγές καθώς η προφορική παράδοση σε εκείνη την περίοδο μπορεί να θεωρηθεί αρκετά έγκυρη.

Υπάρχει επίσης μια επιστολή προς τον Τιβέριο από τον Πούλβιο Λέντουλο, η οποία αμφισβητείται επειδή δεν έχει αποδειχτεί η ύπαρξη του Πούλβιου. Αυτός στην επιστολή του περιγράφει συγκλονισμένος κάποια πράγματα σχετικά με τον Χριστό.
Αφού δεν έχουμε αποδείξει την ύπαρξη του Πούλβιου, δεν μπορούμε να αποδείξουμε και την μη ύπαρξή του. Η επιστολή φυσικά βρίσκεται φυλαγμένη στη Ρώμη.

Υπάρχουν επίσης κάποιες επιστολές του ίδιου του Πόντιου Πιλάτου προς τον Τιβέριο σχετικά με το Χριστό οι οποίες φυλάσσονται στο Βατικανό και αντίγραφό τους σε πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον. Διαθέτω όλες τις επιστολές αλλά δεν τις παρέθεσα εξαιτίας του μεγέθους τους. Άμα θέλετε τις δημοσιεύω.

Στην Ιερουσαλήμ βρέθηκε ένα οστεοφυλάκιο με την επιγραφή
«Γιαακόφ μπαρ Γιοζεφ ακχούι αντί Γιοσούα» δηλαδή
«Ιάκωβος, γιος του Ιωσήφ, αδελφός του Ιησού.»
Το οστεοφυλάκιο από ασβεστόλιθο χρονολογείται το 1ο αιώνα μ.Χ. Πολλοί θα πουν, ε καλά, μόνο ένας Ιάκωβος ή Ιωσήφ ή Ιησούς υπήρχε σε εκείνη την περιοχή?
Όχι βέβαια, άλλα είναι ιδιαίτερα περίεργο το ότι αυτά τα ονόματα γράφτηκαν μαζί την συγκεκριμένη χρονική περίοδο στη συγκεκριμένη θέση. Ο Αντρέ Λεμέρ, επιγραφολόγος ειδικευμένος στην βιβλική περίοδο μελέτησε τις στατιστικές πιθανότητες να συνυπάρχουν αυτά τα ονόματα στις δυο γέννες προ του Χριστού υποστήριξε ότι το πολύ 20 τέτοιες περιπτώσεις θα ήταν πιθανές, ακόμα λιγότερες καθώς δεν είχαν όλοι τοποθετηθεί σε οστεοφυλάκια. Η επιγραφή έχει εξεταστεί και δεν τίθεται θέμα να έγινε μετά τον 1ο μ.Χ. αιώνα. Επίσης το όνομα του αδελφού αναφέρονταν μόνο αν ήταν σημαντικό πρόσωπο. Τέλος ο Ιώσηφος μας αναφέρει ότι ο Ιάκωβος εκτελέστηκε το 63 μ.Χ. με λιθοβολισμό.

Θα σας παρακαλούσα να παραθέτετε μόνο στοιχεία για τις όποιες απόψεις σας ώστε να μην γίνονται ανυπόστατες εντυπώσεις.

--------------------------------------------------------------------------------

Which was sent to Tiberius Caesar in Rome.

To the most potent, august, dreadful, and divine Augustus, Pontius Pilate, administrator of the Eastern Province.

I HAVE undertaken to communicate to thy goodness by this my writing, though possessed with much fear and trembling, most excellent king, the present state of affairs, as the result hath shown. For as I administered this province, my lord, according to the command of thy serenity, which is one of the eastern cities called Jerusalem, wherein the temple of the nation of the Jews is erected, all the multitude of the Jews, being assembled, delivered up to me a certain man called Jesus, bringing many and endless accusations against him; but they could not convict him in anything.

But they had one heresy against him, that he said the sabbath was not their proper rest.

Now that man wrought many cures and good works: he caused the blind to see, he cleansed lepers, he raised the dead, he healed paralytics, who could not move at all, but had only voice, and all their bones in their places; and he gave them strength to walk and run, enjoining it by his word alone.

And he did another yet more mighty work, which had been strange even among our gods, he raised from the dead one Lazarus, who had been dead four days,commanding by a word alone that the dead man should be raised, when his body was already corrupted by worms which bred in his wounds. And he commanded the fetid body, which lay in the grave, to run, and as bridegroom from his chamber so he went forth from his grave, full of sweet perfume.

And some that were grievously afflicted by demons, and had their dwellings in desert places, and devoured the flesh of their own limbs, and went up and down among creeping things and wild beasts, he caused to dwell in cities in their own houses, and by a word made them reasonable, and caused to become wise and honorable those that were vexed by unclean spirits, and the demons that were in them he sent out into a herd of swine into the sea and drowned them.

Again, another who had a withered hand, and lived in suffering, and had not even the half of his body sound, he made whole by a word alone. And a woman who had an issue of blood for a long time, so that because of the discharge all the joints of her bones were seen and shone through like glass, for all the physicians had dismissed her without hope, and had not cleansed her, for there was in her no hope of health at all; but once, as Jesus was passing by she touched from behind the hem of his garments, and in that very hour the strength of her body was restored, and she was made whole, as if she had no affliction, and began to run fast towards her own city of Paneas.

And these things happened thus: but the Jews reported that Jesus did these things on the sabbath. And I saw that greater marvels had been wrought by him than by the gods whom we worship.

Him then Herod and Archelaus and Philip, and Annas and Caiaphas, with all the people, delivered up to me, to put him on his trial. And because many raised a tumult against me, I commanded that he should be crucified.

Now when he was crucified darkness came over all the world; the sun was altogether hidden, and the sky appeared dark while it was yet day, so that the stars were seen, though still they had their lustre obscured, wherefore, I suppose your excellency is not unaware that in all the world they lighted their lamps from the sixth hour until evening. And the moon, which was like blood, did not shine all night long, although it was at the full, and the stars and Orion made lamentation over the Jews, because of the transgression committed by them.

And on the first day of the week, about the third hour of the night, the sun appeared as it never shone before, and the whole heaven became bright. And as lightnings come in a storm, so certain men of lofty stature, in beautiful array, and of indescribable glory, appeared in the air, and a countless host of angels, crying out and saying,

Glory to God in the highest, and on earth peace, good will among men: Come up from Hades, ye who are in bondage in the depths of Hades.

And at their voice all the mountains and hills were moved, and the rocks were rent, and great chasms were made in the earth, so that the very places of the abyss were visible.

And amid the terror dead men were seen rising again, so that the Jews who saw it said, We beheld Abraham and Isaac, and Jacob, and the twelve patriarchs, who died some two thousand five hundred years before, and we beheld Noah clearly in the body.

And all the multitude walked about and sang hymns to God with a loud voice, saying, The Lord our God, who hath risen from the dead, hath made alive all the dead, and Hades he hath spoiled and slain.

Therefore, my lord king, all that night the light ceased not. But many of the Jews died, and were sunk and swallowed up in the chasms that night, so that not even their bodies were to be seen. Now I mean, that those of the Jews suffered who spake against Jesus. And but one synagogue remained in Jerusalem, for all the synagogues which had been against Jesus were overwhelmed. Through that terror, therefore, being amazed and being seized with great trembling, in that very hour, I ordered what had been done by them all to be written, and I have sent it to thy mightiness.

Αυτό είναι ένα report του Πιλάτου.Όπως βλέπετε το μέγεθος είναι τεράστιο για να παραθέσω όλες τις επιστολές.

Για τη ζωή του Χριστού δεν υπάρχουν σημαντικές πληροφορίες, εκτός των Ευαγγελίων. Οι λιγοστές πληροφορίες από εξωβιβλικές πηγές, όπως τα έργα των Σουητώνιου, Ιώσηπου και Τάκιτου ή το Ταλμούδ, δεν είναι σύγχρονες του Ιησού και αναφέρονται έμμεσα σ' αυτόν, χωρίς να δίνουν αξιόλογες πληροφορίες, κυρίως όμως, θεωρούνται πολύ αμφίβολης εγκυρότητας.

Καταρχήν, ο Φίλων ο Αλεξανδρινός (30 π.Χ.- 54 μ.Χ.), Εβραίος φιλόσοφος με θαυμασμό προς τον ελληνικό πολιτισμό, ο οποίος είχε ενεργό ρόλο εκπροσώπησης των Εβραίων στη Ρώμη, έγραψε σημαντικά ιστορικά και φιλοσοφικά έργα, αλλά δεν αναφέρει ΤΙΠΟΤΑ για το Χριστό και τη διδασκαλία του ή τους περίφημους 12 μαθητές του, ενώ περιγράφει στα έργα του μέχρι και ασήμαντες λεπτομέρειες από τη ζωή των Ιουδαίων της εποχής του.

Ο Ιώσηπος Φλάβιος (Josephus Flavius 37-100 μ.Χ.), ιστορικός με αριστοκρατική καταγωγή και θρησκευτική μόρφωση, έζησε στην Παλαιστίνη, πήρε μέρος στον ιουδαϊκό πόλεμο μέχρι την καταστροφή της Ιερουσαλήμ (70 μ.Χ.) και αιχμαλωτίστηκε από τους Ρωμαίους. Στα βιβλία του «Πόλεμος των Ιουδαίων» και «Ιουδαϊκές Αρχαιότητες» περιγράφει ο Ιώσηπος με λεπτομέρειες διάφορα περιστατικά από την απώτερη και πρόσφατη ιστορία του λαού του, αναφέρεται σε διάφορες εβραϊκές αιρέσεις καθώς και στους αρχηγούς τους, δεν κάνει όμως καμιά αναφορά σε χριστιανούς ή χριστό.

Σε κάποιο σημείο των «Ιουδαϊκών Αρχαιοτήτων» αναφέρεται όμως……απρόσμενα και μάλλον επαινετικά στη δραστηριότητα και τα θαύματα του Χριστού, τον οποίο αποκαλεί Μεσσία! Οι ιστορικοί, κρίνοντας από το γεγονός ότι ο Ιώσηπος ήταν πιστός στην ιουδαϊκή θρησκεία και διέθετε βαθειά μόρφωση για θρησκευτικά και ιστορικά θέματα, συνάγουν το συμπέρασμα ότι η αναφορά του Ιώσηπου στο Χριστό οφείλεται σε μεταγενέστερη προσθήκη στο έργο του. Αυτό ενισχύεται κι από το γεγονός ότι ο Ωριγένης (3ος αιώνας), πατέρας της χριστιανικής εκκλησίας, κατηγορεί σε κείμενό του τον Ιώσηπο ότι….δεν δέχεται πως ο Χριστός ήταν ο αναμενόμενος Μεσσίας της ιουδαϊκής θρησκείας!! Αντίθετα, ο Ευσέβιος που έζησε τον 4ο αιώνα, θεωρεί δεδομένη την αναφορά του Ιώσηπου στον Χριστό ως Μεσσία.
Έτσι συμπεραίνεται ότι η προσθήκη στα γραπτά του Ιώσηπου έγινε εκείνο το χρονικό διάστημα όπου και είχε επιτευχθεί πλέον το πάντρεμα των σχολαστικών χριστιανών με την ρωμαϊκή εξουσία.

Το Ταλμούδ για παράδειγμα, αναφέρεται στον Ιησού σε κεφάλαιο που γράφτηκε τον 3ο αιώνα, τον ονομάζει όμως τις πιο πολλές φορές Μπεν Σταντά ή Μπεν Παντιρά και τον συνδέει με πρόσωπα και περιστατικά που συνέβησαν περίπου 100 χρόνια πριν από αυτά που αναφέρονται στα Ευαγγέλια. Την εποχή που γράφτηκε αυτό το μέρος του Ταλμούδ υπήρχε όμως ήδη εξάπλωση του Χριστιανισμού και γι' αυτό είναι ανεξήγητη η αντίφαση. Πιθανολογείται λοιπόν ότι στο Ταλμούδ καταγράφηκαν όχι οι «επίσημες» χριστιανικές απόψεις, οι οποίες έτσι κι αλλιώς δεν είχαν διαμορφωθεί ακόμα, αλλά εκείνες κάποιας από τις πολλές χριστιανικές κοινότητες που είχαν δημιουργηθεί στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία.

Ο διακεκριμένος στωικός φιλόσοφος Σενέκας που έζησε τον 1ο χριστιανικό αιώνα, αν και εκφράζει στα έργα του φιλοσοφικές απόψεις που δεν διαφέρουν σημαντικά από αυτές του χριστιανισμού και γι' αυτό επαινείται από τους πατέρες Τερτυλλιανό και Ιερώνυμο, δεν κάνει στα έργα του ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΝΑΦΟΡΑ στο Χριστό και στους χριστιανούς, παρ' ότι σχολιάζει επιπτώσεις στην πολιτική της Ρώμης από διάφορα σημαντικά και ασήμαντα γεγονότα της εποχής.
Γι' αυτό πιθανολογείται ότι, αυτό που καθιερώθηκε αργότερα ως «χριστιανική διδασκαλία», έχει εμπλουτιστεί, μεταξύ άλλων, με υλικό από τη φιλοσοφία του Σενέκα και όχι ότι ο Σενέκας απηχεί τις, έτσι κι αλλιώς ακόμα αδιαμόρφωτες, χριστιανικές απόψεις.

Ο ιστορικός Τάκιτος (Publius Cornelius Tacitus, 55 - 115) αναφέρεται στα «Χρονικά» που γράφτηκαν το έτος 155, με εχθρικό ύφος στους χριστιανούς, πράγμα που σημαίνει ότι κατά το δεύτερο χριστιανικό αιώνα είχαν ήδη συγκροτηθεί πολλές από τις διάφορες ομάδες των χριστιανών, οι οποίες και διαμόρφωσαν σταδιακά και την ιστορία του Χριστού.

Ο Σουητώνιος (Gaius Tranquillus Suetonius) που ήταν σύγχρονος του Τάκιτου, περιγράφει διωγμούς χριστιανών από τον Νέρωνα και τους αναφέρει περιφρονητικά ως «είδος ανθρώπων που είχαν προσηλωθεί σε κάποια καινούργια και βδελυρή δεισιδαιμονία». Επίσης στο έργο του «Κλαύδιος» αναφέρεται ο ιστορικός στην «...υποκίνηση των Εβραίων από κάποιον Χρηστό ...» Αυτό δεν αποτελεί βέβαια μαρτυρία για την ιστορική παρουσία του Χριστού της Καινής Διαθήκης, αλλά καταγραφή πληροφοριών. Το γεγονός όμως ότι ο άριστος γνώστης της ελληνικής γλώσσας και γραμματικής Σουητώνιος έγραψε Χρηστός (που ήταν τότε όνομα δούλων, χρήσιμος, καλός) αντί του Χριστός (χρισμένος), έχει δώσει λαβή σε υποψίες ότι αυτή η φράση προστέθηκε μεταγενέστερα.

Αναφορές στο Χριστό γίνονται σε μία επιστολή του Πόπλιου Λεντούλου (Publius Lentulus) που ήταν Ρωμαίος στρατιωτικός διοικητής στην Ιερουσαλήμ. Η επιστολή αποτελεί αναφορά προς τη Γερουσία της Ρώμης και στον Τιβέριο που ήταν αυτοκράτωρ στα έτη 14 - 37 μ.Χ. και περιλαμβάνει φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά του Ιησού, όπως το μέτριο ανάστημά του (statura procerus, mediocris et spectabilis), το χρώμα των μαλλιών του κ.ά. Η επιστολή αυτή εμφανίστηκε πρώτη φορά κατά το 13ο αιώνα στη Ρώμη ως……..ανακαλυφθείσα ανάμεσα σε διάφορα χειρόγραφα και φυσικά αντιμετωπίστηκε με καχυποψία!

Να σημειώσουμε ότι η σύγχρονη Καθολική Εγκυκλοπαίδεια αναφέρει ότι Ρωμαίος διοικητής με τέτοιο όνομα ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ στην Ιουδαία, και συμπεραίνει ότι η επιστολή αυτή είναι χαλκευμένη από θρησκόληπτους ζηλωτές του δόγματος.

Πέρα από αυτές τις (αμφισβητούμενες) αναφορές, δεν υπάρχει κάποια ενιαία ιστορική περιγραφή της ζωής του Χριστού. Ακόμα και η ημερομηνία γεννήσεώς του, δεν είναι γνωστή, παρότι ακριβώς αυτό το έτος γεννήσεως έχει καθοριστεί ως η αρχή της σύγχρονης χρονομετρήσεως. Το έτος γεννήσεως του Χριστού εκτιμάται ότι βρίσκεται.μεταξύ τού 4 και του 1 π.Χ. Η 25η Δεκεμβρίου ως ημέρα γεννήσεως δεν έχει σχέση με το Χριστό, αλλά ταυτίζεται με την ημέρα γεννήσεως προχριστιανικών θεϊκών μορφών ( Μίθρας) και με ρωμαϊκές εορταστικές εκδηλώσεις. Στη χριστιανική Ρώμη καθιερώθηκε η 25η Δεκεμβρίου ως εορτή τής γεννήσεως το έτος 354, στην Κωσνταντινούπολη το 379 και στην Αντιόχεια το 388.

Για τα χρόνια από τη γέννηση μέχρι τη δημόσια εμφάνιση του Ιησού, η οποία τοποθετείται σύμφωνα με αναφορές στο κατά Λουκά Ευαγγέλιο περί τα έτη 28-29, δεν υπάρχουν επίσης ιστορικά στοιχεία. Αντίθετα, ιστορικές αναφορές υπάρχουν για τη σταύρωση τού Χριστού κατά τα χρόνια που ήταν διοικητής ο Πόντιος Πιλάτος (26-36). Η θανάτωση στο σταυρό επιβαλόταν κατά το ρωμαϊκό ποινικό δίκαιο για πολιτικά εγκλήματα σε μη Ρωμαίους πολίτες. Η σταύρωση εκτιμάται ότι εκτελέστηκε στα έτη μεταξύ 29 και 31.

Ο χριστιανισμός αποτελεί το τέκνο της σύγκρουσης μεταξύ του ελληνικού ορθολογικού ανθρωποκεντρισμού και του ανατολικού μεταφυσικού μυστικισμού. Ο μεταφυσικός μυστικισμός, έκδηλος και στο μονοθεϊστικό χαρακτήρα, επικράτησε, με αποτέλεσμα η ανθρωπότητα να χρειασθεί να φθάσει στον Kαρτέσιο για να ανακαλύψει εκ νέου, ό,τι είχε ήδη τεκμηριωθεί από την εποχή της ελληνικής αρχαιότητας!!

Τα μακριά μαλλιά και το «δυτικού τύπου» πρόσωπο είναι κάτι που καθιερώθηκε μετά το μισό του δευτέρου αιώνα από τον Αδριανό, προκειμένου να μιμηθεί τους Έλληνες φιλοσόφους που όλοι θαύμαζαν.

Χαρακτηριστικό είναι ότι ο Παύλος δεν συμμερίζεται καθόλου αυτή την εικόνα του μακρομάλλη Ιησού, καθώς γράφει στην Α’ Κορινθίους επιστολή του πως όποιος έχει μακριά μαλλιά «ατιμία αυτώ έστιν»!

Συγκεκριμένα:
«2 ᾿Επαινῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, ὅτι πάντα μου μέμνησθε καὶ καθὼς παρέδωκα ὑμῖν τὰς παραδόσεις κατέχετε….. 14 ἢ οὐδὲ αὐτὴ ἡ φύσις διδάσκει ὑμᾶς ὅτι ἀνὴρ μὲν ἐὰν κομᾷ, ἀτιμία αὐτῷ ἐστι, 15 γυνὴ δὲ ἐὰν κομᾷ, δόξα αὐτῇ ἐστιν; ὅτι ἡ κόμη ἀντὶ περιβολαίου δέδοται αὐτῇ.»

" Αντίθετα, ιστορικές αναφορές υπάρχουν για τη σταύρωση τού Χριστού κατά τα χρόνια που ήταν διοικητής ο Πόντιος Πιλάτος (26-36). Η θανάτωση στο σταυρό επιβαλόταν κατά το ρωμαϊκό ποινικό δίκαιο για πολιτικά εγκλήματα σε μη Ρωμαίους πολίτες. Η σταύρωση εκτιμάται ότι εκτελέστηκε στα έτη μεταξύ 29 και 31."

Εδώ δεν καταλαβαίνω αν τα παραθέτεις ως πληροφορίες για την σταύρωσή του ή ως στοιχείο υπεράσπισης της απόψεώς σου.Διευκρίνησε.

PAO UBER ALLES
GATE 13

quote:

---

Συγκεκριμένα:
«2 ᾿Επαινῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, ὅτι πάντα μου μέμνησθε καὶ καθὼς παρέδωκα ὑμῖν τὰς παραδόσεις κατέχετε….. 14 ἢ οὐδὲ αὐτὴ ἡ φύσις διδάσκει ὑμᾶς ὅτι ἀνὴρ μὲν ἐὰν κομᾷ, ἀτιμία αὐτῷ ἐστι, 15 γυνὴ δὲ ἐὰν κομᾷ, δόξα αὐτῇ ἐστιν; ὅτι ἡ κόμη ἀντὶ περιβολαίου δέδοται αὐτῇ.»

---

gh

Αυτό ακριβώς που ανέφερες και σχολίασα. Το κείμενο είναι μια προσθήκη προκειμένου να δημιουργηθούνε εντυπώσεις.

Για αυτό και γράφω: Σε κάποιο σημείο των «Ιουδαϊκών Αρχαιοτήτων» αναφέρεται όμως……απρόσμενα και μάλλον επαινετικά στη δραστηριότητα και τα θαύματα του Χριστού, τον οποίο αποκαλεί Μεσσία! Οι ιστορικοί, κρίνοντας από το γεγονός ότι ο Ιώσηπος ήταν πιστός στην ιουδαϊκή θρησκεία και διέθετε βαθειά μόρφωση για θρησκευτικά και ιστορικά θέματα, συνάγουν το συμπέρασμα ότι η αναφορά του Ιώσηπου στο Χριστό οφείλεται σε μεταγενέστερη προσθήκη στο έργο του. Αυτό ενισχύεται κι από το γεγονός ότι ο Ωριγένης (3ος αιώνας), πατέρας της χριστιανικής εκκλησίας, κατηγορεί σε κείμενό του τον Ιώσηπο ότι….δεν δέχεται πως ο Χριστός ήταν ο αναμενόμενος Μεσσίας της ιουδαϊκής θρησκείας!! Αντίθετα, ο Ευσέβιος που έζησε τον 4ο αιώνα, θεωρεί δεδομένη την αναφορά του Ιώσηπου στον Χριστό ως Μεσσία.

Αντιλαμβάνεσαι τώρα την πλαστότητα?

Grom Hellscream:
«Σχετικά με τον Πούλβιο Λέντουλο,όντως έχει αμφισβητηθεί πάρα πολύ καθώς θεωρείται ανύπρκτος. όμως Schwabe να ξέρεις ότι δεν είναι δυνατόν να έχουν καταγραφεί όλα τα ονόματα των ρωμαίων διοικητών.»

Δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα αγαπητέ, και η Καθολική Εκκλησία δεν κατατάσσει ΠΟΥΘΕΝΑ αυτό το χάλκευμα!

Είναι τρομερό το τι σκαρφίζονται οι ιουδαιοχριστιανοί όταν διαπιστώνουνε ότι ο μύθος τους ΜΠΑΖΕΙ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ.

Να επαναλάβουμε λοιπόν ότι ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΠΟΝΤΙΟ ΠΙΛΑΤΟ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ. Και αυτό το βεβαιώνουνε ΤΑ ΠΟΛΥΑΡΙΘΜΑ ιστορικά στοιχεία που έχουνε στα χέρια τους οι Ιταλοί ιστορικοί ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟ.

Λες αγαπητέ να μην ήθελε το Βατικανό ένα τόσο σημαντικό στοιχείο υπέρ του Ιησού? Απλά όμως προτίμησαν την σοβαρότητα από την γελοιοποίηση.
Αυτή η «απόδειξη» κατάφερε να βγάλει «έξω από τα ρούχα της» ακόμα και την Καθολική Εκκλησία κάποια στιγμή. Έτσι, και το σχετικό «κράξιμο» στην Καθολική Εγκυκλοπαίδεια.

(http://www.newadvent.org/cathen/09154a.htm:)
«Ο Πούμπλιος Λέντουλος είναι ένα φανταστικό πρόσωπο, που λέγεται ότι υπήρξε κυβερνήτης της Ιουδαίας πριν από τον Πόντιο, και ότι είχε απευθύνει την ακόλουθη επιστολή στην ρωμαϊκή Σύγκλητο...»

Grom Hellscream:
«Εδώ δεν καταλαβαίνω αν τα παραθέτεις ως πληροφορίες για την σταύρωσή του ή ως στοιχείο υπεράσπισης της απόψεώς σου.Διευκρίνησε.»

Σε αντίθεση με το μυθικό πρόσωπο που πραγματεύεται η Καινή Διαθήκη, υπήρξαν ουκ ολίγοι Ιησού-Μεσσίες στην Ιουδαία που ήσαν πραγματικοί. Το φαινόμενο του Μεσσία-διδασκάλου ήταν τότε κάτι το συνηθισμένο, δεδομένου ότι ο Εβραϊκός λαός ανέμενε την έλευση του θρυλικού Μεσσία της Πεντατεύχου και ετούτο ποτέ δεν γινόταν.

Υπήρξαν λοιπόν πολλοί διεκδικητές Ιησού, και όλοι έφεραν τον τίτλο του Μεσσία. Ένας τέτοιος ήταν και ο Ιησούς από τα Γαμαλα, του οποίου ο πατέρας, ονομάζονταν Ιούδας, είχε επίσης σταυρωθεί για τους ίδιους λόγους, δηλαδή εξέγερση κατά της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.

Εκείνος ο Ιησούς, ο Ιησούς από τα Γάμαλα, θεωρούσε τον εαυτό του Βασιλιά του Ισραήλ διότι είχε βασιλική καταγωγή……..

Η άποψη του Παύλου για τα μακριά μαλλιά στον άνδρα είναι αρνητική. Την ονομάζει ατιμία μάλιστα.