- Ιησους Χριστος: Ελληνας η Εβραιος; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

quote:

---

Παιδιά, τζάμπα σκοτώνεστε..
Η απάντηση είναι πάρα πολύ απλή αν κοιτάξετε τις πράξεις του. Ήτανε 100% Έλληνας!

Οι λόγοι είναι απλοί και φανεροί:

1) Ακολούθησε την δουλειά του πατέρα του
2) Έμενε με την μάνα του μέχρι και μετά τα 30 του
3) Πίστευε πως η μάνα του ήτανε παρθένα
4) Η μάνα του πίστευε πως αυτός ήτανε θεός.

---

Υπέροχο , πνευματόδες και με νόημα...

Εσύ βέβαια φίλε μου παρέθεσες ένα φοβερό αστεϊσμό...

Αλλά διστυχώς οι περισότεροι βρίσκουν αμέτρητα επιχειρήματα για να υποστηρίξουν την ήδη διαμορφομένη άποψή τους......

ουυυυ...

Σκότωνε τον μη-εβραίο που φέρνει δικαιοσύνη.
(Aboda zara 26 b Tosafot)

Αλλά και να ήταν τι σημασία έχει?

Πληροφορίες για τον Απολλώνιο Τον τυανευς που μπορώ να βρω?

Σκεφτείτε στα εξής:

1) Ποτέ δεν παντρεύτηκε...
2) Ποτέ δεν συντηρούσε σταθερή δουλειά...
3) Η τελευταία του επιθυμία ήταν να πιεί...

Δεν υπάρχει περίπτωση.. Σίγουρα ήταν Ιρλανδός...

ΘΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΩ ΕΝΑ ΤΟΠΙΚ ΚΑΙ ΘΑ ΡΩΤΑΩ ΑΝ Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΗΤΑΝ ΕΛΛΗΝΑΣ Η... ΧΜ... ΑΛΒΑΝΟΣ ΑΣ ΠΟΥΜΕ,ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΟΔΑΣ.

ΔΕ ΦΗΜΙΖΟΜΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΥΠΝΑΔΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΓΙ' ΑΥΤΟ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΤΟ... ΒΑΘΥΤΕΡΟ ΝΟΗΜΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΣ...

Τα πάντα σχετίζονται με τις ιστορικές συνθήκες που επικρατούσαν εκείνο τον καιρό που έκαναν την εμφάνιση τους το καθένα ξεχωριστά, και στις περιοχές που «ευδοκίμησαν» υπήρχανε οι απαραίτητοι όροι. Ιδιαίτερα τα Μονοθεϊστικά συστήματα δε, στον αγώνα τους ενάντια στις αντίπαλες θεότητες που προηγήθηκαν, παίρνουν από τις λατρείες τους τη μέθοδο και τα πιο δραστήρια μέσα για να κερδίσουν πιστούς.

Εν προκειμένου το εβραϊκό κίνημα της αίρεσης του αποκαλούμενου «χριστιανισμού» εξελίχθηκε σταδιακά σε κοσμική οργάνωση με θρησκευτικό περιεχόμενο.

Οι ξεκάθαρες ομοιότητες του χριστιανισμού με άλλες θρησκείες που προηγήθηκαν, τόσο στους λατρευτικούς τύπους όσο και «μυστηριακά», αποδεικνύουνε πως δεν υπάρχει τίποτα το υπερφυσικό στην εμφάνιση της χριστιανικής πίστης και πως τα δόγματα τους εξηγούνται ολοκληρωτικά από τα περιστατικά που επικρατούσαν κατά την εμφάνιση της.

Η συριακή λατρεία του Μίθρα για παράδειγμα έχει ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ με την μετέπειτα λατρεία των χριστιανών. Ήτανε τόση μάλιστα η αποδοχή της στην ρωμαϊκή αυτοκρατορία που τον καιρό του Αυρηλιανού (270-275) ο Ήλιος ανακηρύχθηκε επίσημα ανώτατος Θεός, προστάτης της αυτοκρατορίας, και ο αυτοκράτορας έγινε ο μέγας αρχιερέας του έκτοτε. (Μέγας αρχιερέας του Μίθρα υπήρξε και ο γνωστός ως «Μέγας Κωνσταντίνος»)

Να σημειώσουμε π.χ. ότι Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ήταν το σύμβολο του ήλιου στην λατρεία του Μίθρα. Ένας ΣΤΑΥΡΟΣ, ο οποίος αφού υπηρέτησε την στρατιωτική μηχανή του Φλάβιου Βαλέριου, λίγο αργότερα έμελλε να γίνει (μέσω του «θαύματος» του……..ΕΝ ΤΟΥΤΟ ΝΙΚΑ!) και το σύμβολο της πίστης ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ.

Περιττό να σχολιάσουμε ότι από το οργανωτικό σχήμα της λατρείας του Μίθρα (Sol Invictus) όπου ο εκάστοτε αυτοκράτορας ήτανε και Μέγας αρχιερέας, ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΕ ΕΠΙΣΗΣ ΤΙΠΟΤΑ. Στην Α’ οικουμενική σύνοδο της «νέας θρησκείας» των χριστιανών πλέον, ως αρχιερέας πρωτοστάτησε και εκεί ο τότε αυτοκράτορας της Ρώμης: ο μετέπειτα «άγιος» και «Μέγας», Φλάβιος Βαλέριος Κωνσταντίνος. Απλά η συνέχεια δηλαδή υπό άλλη Θεότητα ετούτη την φορά…….

Ο Ιησούς που σκιαγραφούνε οι ανώνυμοι γραφιάδες («Ευαγγελιστές») είναι ακριβώς ο «Χριστός» που όλοι θα φανταζότανε: αυτός που θα ανταμείψει τον φτωχό (στον «άλλο» κόσμο όμως..), αυτός που θα αναδείξει τον επουράνιο πλούτο από τον επίγειο (ζωντανό παράδειγμα…..η εκκλησία!), αυτός που θα αναδείξει την προτεραιότητα της πίστης στα (εξόχως βολικά για το δόγμα) «εξ αποκαλύψεως» έναντι του ορθού Λόγου (δηλαδή της αέναης αμφισβήτησης) και γενικά αυτός που έρθει για να τιμωρήσει τους κακούς που καταδυναστεύουν τους κατατρεγμένους (στην….Δευτέρα Παρουσία όμως..).

Υπό αυτό το, ομολογουμένως ευφυές, πρίσμα ο Ιησούς που εσωκλείεται στα Ευαγγέλια είναι από……όπου αγαπάτε!

Τι θέλετε και το ταλαιπωρείτε?

Αν σπείρουμε τον φόβο στο συναισθηματικό ή φαντασιακό έδαφος της ψυχής τότε θα φυτρώσει Ο ΘΕΟΣ.

Αγαπάμε φίλτατοι τους ομοιοπαθείς. Γι'αυτό και κατασκευάζουμε και "Θεούς" πονεμένους και κατατρεγμένους........

quote:

---

Περιττό να σχολιάσουμε ότι από το οργανωτικό σχήμα της λατρείας του Μίθρα (Sol Invictus) όπου ο εκάστοτε αυτοκράτορας ήτανε και Μέγας αρχιερέας, ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΕ ΕΠΙΣΗΣ ΤΙΠΟΤΑ. Στην Α’ οικουμενική σύνοδο της «νέας θρησκείας» των χριστιανών πλέον, ως αρχιερέας πρωτοστάτησε και εκεί ο τότε αυτοκράτορας της Ρώμης: ο μετέπειτα «άγιος» και «Μέγας», Φλάβιος Βαλέριος Κωνσταντίνος. Απλά η συνέχεια δηλαδή υπό άλλη Θεότητα ετούτη την φορά…….

---

Αυτή είναι η κρίση, ότι ήρθε το φως στον κόσμο, αλλά οι άνθρωποι αγάπησαν το σκοτάδι περισσότερο παρά το φώς, επειδή τα έργα τους ήταν πονηρά

ΜΙΑ ΒΑΣΙΚΗ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΟΛΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ: ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΑΔΙΑΜΦΙΣΒΗΤΗΤΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΗΓΗ ΠΟΥ ΝΑ ΜΑΣ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΩΤΗΡΑ «ΥΙΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ» ΠΛΗΝ ΤΩΝ ΟΣΩΝ ΛΕΝΕ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΓΡΑΠΤΑ.

Αυτά ως προς τους σχολιασμούς που αρέσκεστε για την πορεία και την διαδρομή που υποτίθεται πως εξελίχθηκε. Εξάλλου, και αυτό είναι τερατώδες, δεν έχετε ακόμη απαντήσει ως προς τα χαμένα 18 χρόνια. 18 ολάκερα χρόνια δίχως ΤΗΝ ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΑΝΑΦΟΡΑ.

Ο «Ιησούς» που φαντάζεστε ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ. Οι μεγάλοι ιστορικοί των δύο πρώτων αιώνων ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΝΑΦΕΡΟΥΝ. Όλα τα βιβλία που έχουνε γραφτεί για το πρόσωπο του έχουνε ένα κοινό σημείο: σχετίζονται με μία ιδεατή προσωπικότητα για την οποία ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΙΧΝΟΣ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ.

Και το γνωρίζετε πολύ καλά.

Εξάλλου, οι ίδιοι οι πλαστογράφοι-μοναχοί που κατασκεύασαν στα άθλια υπόγεια τους το πρόσωπο του «Χριστού», το ομολογούν «πλαγίως»: συντάσσοντας το σύγγραμμα που μας έγινε γνωστό ως Καινή Διαθήκη και χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο «ευαγγελιστής Ιωάννης» μας πληροφορούνε στο τελευταίο εδάφιο ότι ….« υπάρχουν επίσης πολλά άλλα πράγματα που έκανε ο Ιησούς τα οποία εάν γραφτούν όλα, υποθέτω ότι ο κόσμος δεν θα μπορούσε να χωρέσει τα βιβλία που θα έπρεπε να γραφτούν» (21,25) Τόσο καλά!

Επομένως, άσε ΚΑΙ ΕΣΥ ελεύθερη την φαντασία σου όπως ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΙ. Ότι θελήσεις θα το βρεις. Ακόμη και αν δεν υπάρχει ακόμη αυτό που ψάχνεις, σίγουρα θα βρεθεί σύντομα μία ακόμη….επιστολή του Πουβλίου Λεντούλου π.χ!

Όμως αντί να τυραννάτε το μυαλό σας με ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ, γιατί δεν ασχολείστε ΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ. Αντί να ψάχνετε ψήλους στα άχυρα περί ενός φανταστικού Θεοσοφιστή, ψάξτε λίγο παραπέρα και θα βρείτε π.χ. τον Έλληνα Θεοσοφιστή Απολλώνιο Τυανέα.

Ούτε Μεσσίες και ψευτοδιλήμματα, ούτε μίσος και διχόνοια, ούτε προσμονή νεκρανάστασης και τιμωρών μετά κολάσεως και δεν συμμαζεύεται. Τι λες?

Αντί να λοιπόν να αναμασάτε τα πλαστογραφημένα και χιλιοραμμένα κείμενα των μοναχών που σας μεταφέρανε με τα «εύηχα βιβλικόφερτα ονόματα», γιατί δεν κοιτάτε τα ΓΝΗΣΙΑ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΤΥΠΑ?

Γιατί δεν κοιτάτε ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΥΘΟ? Γιατί δεν σκέπτεσαι φίλτατε Φώτη πως εάν είχες γεννηθεί λίγα χιλιόμετρα παραπέρα τώρα θα μίλαγες για έναν ΠΡΟΦΗΤΗ ΙΗΣΟΥ και όχι για έναν ΘΕΟ?

Όπως γράφει και ο Fauste, ο μεγάλος Μανιχαϊστής του 3ου μ.Χ. αιώνα …«καθένας γνωρίζει ότι τα Ευαγγέλια δεν γράφτηκαν ούτε από τον Ιησού, ούτε από τους αποστόλους του, αλλά πολύ μετά από αυτούς από κάποια άγνωστα πρόσωπα οι οποίοι κρίνοντας ορθά ότι δύσκολα θα γινόντουσαν πιστευτοί, καθώς διηγιόντουσαν πράγματα που δεν είχαν δει οι ίδιοι, κυκλοφόρησαν τις διηγήσεις τους με τα ονόματα των αποστόλων ή μαθητών».

Ώστε ο Θεός έχει παράπονα από εμάς φίλτατε Φώτη? ΤΥΨΕΙΣ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ???

Επιστολή ενός Σύρου στωικού φιλοσόφου η οποία διασώζεται ολόκληρη στο Βρεττανικό Μουσείο. Χρονολογείται μετά το 75 μ.Χ. Μεταξύ των άλλων γράφει: Ποίαν ωφέλειαν απεκόμισαν τάχα οι Αθηναίοι φονεύσαντες τον Σωκράτη; ή οι Ιουδαίοι εκ της καταδίκης του σοφού των βασιλέως....

Μαρτυρία του Κορνήλιου Τάκιτου, ρωμαίου ιστορικού που γεννήθηκε μεταξύ 52 και 54 μ.Χ. Στο έργο του Annales εκθέτει την ιστορία
της Ρώμης επί των αυτοκρατόρων. Περιγράφοντας την πυρπόληση της Ρώμης επί εποχής Νέρωνα γράφει:" Ο Νέρων υπέβαλεν εις ιδιαιτέρας
τιμωρίας εκείνους τους οποίους ... ο λαός ονόμαζε Χριστιανούς. Εκείνος από τον οποίο προήλθε το όνομα είναι ο Χριστός, οποίος εθανατώθη επί της βασιλείας του Τιβερίου, όταν διοικητής της επαρχίας ήτο ο Πόντιος Πιλάτος. Η προς καιρόν κατασταλείσα ολεθρία δεισιδαιμονία ανεφάνη πάλιν όχι μόνον εις την Ιουδαίαν , την εστίαν αυτού του κακού, αλλά και εις την Ρώμην, όπου από παντού μαζεύονται
και ακούονται όλα τα κακά και αισχρά."

Βλέπουμε ότι οι Χριστιανοί ήδη από το 64 μ.Χ. είναι γνωστοί στη Ρώμη. Σημειώνουμε ότι η αρχή της όλης ιστορίας ξεκίνησε από την Ιουδαία.
Ο δε Τάκιτος είναι πολύ καλά πληροφορημένος για το όνομα του Χριστού καθώς διορθώνει σε άλλο σημείο τους συμπατριώτες του οι οποίοι πίστευαν ότι η "αίρεση" αυτή λεγόταν Chrestiany και όχι Christiany, λέγοντας ότι το όνομα από το οποίο προήλθε ήταν το Christus και όχι Chrestus(χρήσιμος).

Μαρτυρία του Σουετώνιου. Ρωμαίος Ιστορικός, σύγχρονος του Τάκιτου. Καί πάλι μέσα στις αναφορές σχετικά με την πυρπόληση της
Ρώμης αναφέρεται:" υπέστησαν τιμωρίας οι Χριστιανοί, άνθρωποι νέας και κακοποιού δεισιδαιμονίας". Αλλά οι χριστιανοί εμφανίζονται ακόμη νωρίτερα στη Ρώμη. Ο Σουετώνιος στο βίο του αυτοκράτορος Κλαυδίου αναφέρεται στο διάταγμά του το οποίο εκδόθηκε το 53μ.Χ. ως εξής: "Τους Ιουδαίους οι οποίοι τη υποκινήσει του Χρήστου(Chresto) εδημιούργουν θόρυβον εις την Ρώμην τους εξώρισεν"
Η πληροφορία αυτή διασταυρώνεται και από το βιβλίο των Πράξεων Των Αποστόλων όπου αναφέρεται ότι όταν ο Παύλος πήγε στην
Κόρινθο, βρήκε εκεί τον Ακύλαν και την Πρίσκιλα, Ιουδαίου που ζούσαν προηγουμένος στη Ρώμη και είχαν φύγει από κει γιατί
ο Κλαύδιος είχε διατάξει να φύγουν όλοι οι Ιουδαίοι από τη Ρώμη.

Μαρτυρία του Πλήνιου. Ρωμαίου ιστορικός, σύγχρονος των άλλων δύο ιστορικών. Η μαρτυρία του ανάγεται στο 111μΧ. Ο Πλήνιος ανέλαβε
αγώνα κατά των Χριστιανών όταν μετέβει στη Μικρά Ασία και είδε την εξάπλωση της νέας "αίρεσης¨. Μετά από σύλληψη αιρετικών
και ανάκριση σχετικά με τα πιστεύω τους γράφει:" η μόνη ενοχή ή πλάνη των Χριστιανών ήτο αυτή: συνήθιζον να συμέρχωνται εις τακτή ημέραν προ της ανατολής του ηλίου και να αναπέμπουν ύμνον εις τον Χριστόν ως εις Θεόν..."
Για τον Πλήνιο δεν υπάρχει ζήτημα εάν υπήρξε ή όχι ο Χριστός. Τον θεωρεί απόλυτα ιστορικό πρόσωπο αλλιώς θα έκανε έστω αναφορά
στο έργο του ότι οι Χριστιανοί πιστεύουν σε μύθους. Σύμφωνα με τον Πλήνιο οι Χριστιανοί "μετ' ισχυρογνωμοσύνης" και "πείσματος" έμμεναν στην πίστη στο Χριστό, μέχρι το σημείο να πεθάνουν για αυτή τους την πίστη.

Από Εβραϊκές ιστορικές μαρτυρίες έχουμε τον Φλάβιο Ιώσηπο. Γεννήθηκε το 37 ή 38 μ.Χ. στην Ιερουσαλήμ. Ο ίδιος ήταν Φαρισαίος
και είχε στενό σύνδεσμο με τις οικογένειες του Άννα και του Καϊάφα που ως γνωστόν καταδίκασαν τον Ιησού. Στο έργο του "Ιουδαϊκή Αρχαιολογία" μιλάει τρείς φορές για πρόσωπα της Καινής Διαθήκης. Το δεύτερο είναι το εξής:"Ο (Αρχιερεύς) Άνανος .. καθίζει συνέδριον κριτών και παραγαγών εις αυτό τον αδελφόν Ιησού του λεγομένου Χριστού και τινάς ετέρους, ως παρανομησάντων κατηγορίαν ποιησέμενος
παρέδωκε λευσθησομένους(για λιθοβολισμό). Παρατηρούμε και την ακρίβεια του χαρακτηρισμου του Ιάκωβου ώς αδελφό του Χριστού.
Είναι αδύνατον ο Ιωσηπος να αναφέρεται σε ιστορικά πρόσωπα και να παρεμβάλλει άλλα φανταστικά, χωρίς να κάνει την παραμικρή
αναφορά για αμφιβολίες σχετικά με την ιστορικότητα του προσωπου του Χριστού.
Στό τρίτο σημείο, αναφέρεται απευθείας στο πρόσωπο του Χριστού και γράφει:"εις την εποχήν εκείνην, της ηγεμονίας του Πιλάτου
,έρχεται ο Ιησούς, ανήρ σοφός, εάν βεβαίως πρέπη να τον λέγωμεν άνδρα(δηλαδή άνθρωπο απλούν). Διότι έκαμε παράδοξα έργα και
ήτο διδάσκαλος των ανθρώπων εκείνων που με ευχαρίστηση εδέχοντο την αλήθειαν. Και πολλού μεν Ιουδαίους και πολλούε εθνικούς
προσέλκυσε. Ο Χριστός ήτο αυτός. Και αυτόν με την υπόδειξιν των αρχόντων μας, ο Πιλάτος τον κατεδίκασεν εις τον θάνατον του
σταυρού. Παρά ταύτα δεν διελύθησαν εκείνοι που πρώτοι τον αγάπησαν. Διοτι εφανη πάλι την τρίτην ημέραν εις αυτούς ζωντανός,
συμφώνως προς όσα οι θείοι προφήται είχαν προειπεί... Και ακόμη σήμερον δεν έχει εκλείψει το γένος των Χριστιανών, οι οποίοι
από αυτόν πηραν το όνομά του."
Το χωρίο αυτό βρίσκεται σε όλα τα χειρόγραφα του Ιώσηπου και μαρτυρείται από όλους τους ειδικούς ως αυθεντικό. Οι αρνητές
υποστήριξαν ότι πρόκειται για νοθεία, όμως δεν είναι δυνατόν να νοθεύτηκαν όλα τα χειρόγραφα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και να
μην έχει βρεθεί ούτε ένα ανόθευτο.

Μαρτυρίες από την Εβραϊκή φιλολογία. Εβραίοι καθηγητές δεν έχουν αμφιβολίες για την ύπαρξή του καθώς γίνεται εκτεταμένη αναφορά
στο πρόσωπό του μέσα στην Εβραϊκή παράδοση. ο F.F. Bruce σημείώνει: "Συμφώνως προς του παλαιού ραββίνους, τον οποίων αι γνώμαι
περιέχονται εις τα γραπτά αυτά(τις παραδόσεις) ο Ιησούς ο από Ναζαρέτ ήτο προδότης του Ισραήλ. ο οποίος ήσκει μαγείαν, περιεφρόνει τους λόγους της σοφίας, ωδήγει τον λαόν εις την πλάνην και έλεγε ότι δεν ήλθε να καταλύσει τον νόμο αλλά να τον συμπληρώσει"

Επίσης στο Ταλμούδ έχουμε ειδήσεις ιστορικάς σχετικάς με τον Χριστόν προερχόμενες μάλιστα από το τέλος του 1ου αιώνα.

Αρχαιολογικές μαρτυρίες. Καθ. Sulenik σε εβραϊκό Πανεπιστήμιο, βρήκε σε ανασκαφές δύο τάφους στους οποίους υπήρχαν σκαλισμένες
επιγραφές, που αποτελούσαν προσευχές προς τον Ιησού για ανάσταση των νεκρών που βρίσκονταν στους τάφους. Οι επιγραφές χαράχθηκαν
το 50μΧ. σύμφωνα με τους ειδικούς.
έχουν βρεθεί και ελληνικοί πάπυροι με αναφορές στον Ιησού. Ορισμένοι περιέχουν λόγια του Ιησού. Αν και δε θεωρούνται αυθεντικά,
βλέπουμε τον Ιησού να μιλάει όπως στο ευαγγέλιο του Ιωάννη.

Χριστιανικές μαρτυρίες. Αυτές είναι βέβαια πάμπολλες με κορυφαία τα Ευαγγέλια, τα οποία περιέχουν ιδιαίτερα ακριβείς ιστορικές
πληροφορίες οι οποίες έχουν διασταυρωθεί και από πολλούς άλλους ιστορικούς της εποχής(ανέφερα μερικούς ήδη)

Αν ο Ιησούς ήταν μύθος πρώτα πρώτα οι Εβραίοι θα έσπευδαν να τον διαψεύσουν. Κάτι τέτοιο δε συνέβη ποτέ. Σχεδόν όλοι οι εβραίοι
τον απέρριψαν αλλά κανένας δεν αμφισβήτησε την ύπαρξη του Ιησού.

Ακόμα μεγαλύτερη απόδειξη της ύπαρξης του Ιησού είναι ότι ακόμα και σήμερα,2000 χρόνια μετά την επί γης παρουσίας του αλλάζει
ζωές ανθρώπων, αποδεικνύεται ζωντανός μέσα στη ζωή τους. Καθημερινά σε όλο τον κόσμο. Μέσα σε μουσουλμανικές κοινωνίες, σε βουδιστικές,
αθεϊστικές, ειδωλολατρικές, ανιμιστικές. Οι μύθοι δεν έχουν τέτοια επίδραση στις ζωές των ανθρώπων. Οι μύθοι ξεθωριάζουν και χάνονται,
η πίστη όμως στο προσωπο του Ιησού είναι η αυτή εδώ και 2000 χρόνια. Τί άλλη απόδειξη θέλετε;

αντιλαμβάνομαι φίλτατε την προσπάθεια που καταβάλεις (και’γω παλαιότερα τα ίδια προσπαθούσα να αποδείξω στον εαυτό μου..) αλλά τα δήθεν στοιχεία που μας αναφέρεις είναι ΟΛΑ ΠΛΑΣΤΑ. Θα σου τα σχολιάσω ένα-ένα, αλλά στο μεσοδιάστημα, και για να αντιληφθείς καλύτερα την έκταση του μύθου, ας δούμε κάτι άλλο: ΠΟΣΟΙ ΙΗΣΟΥΔΕΣ ΥΠΗΡΞΑΝΕ ΦΙΛΤΑΤΕ ΦΩΤΗ??

Υπήρξε άραγε ένας Ραβίνος με το όνομα Ιησούς ή περισσότεροι? Για κοίτα λοιπόν και…..διάλεξε!

Και λέω διάλεξε, επειδή η πίστη στον ενσαρκωμένο γιο του θεού Γιαχβε είναι καθαρά θέμα 6ης αίσθησης.

Ο αρχετυπικός εβραϊκός ήρωας ήταν Joshua (ο διάδοχος του Μωυσή), ειδάλλως γνωστό ως Yeshua ben Nun (Ιησούς των ψαριών). Από το όνομα ο Ιησούς (Yeshua ή Yeshu στα εβραϊκά, Ioshu στα ελληνικά) αρχικά ήταν ένας τίτλος και πιθανώς κάθε ζώνη στην εβραϊκή αντίσταση είχε ένα αριθμό ηρώων που, μεταξύ των άλλων, ειχε και αυτό τον τίτλο.

Ο Ιώσηπος (που ΣΙΓΟΥΡΑ δεν τον έχεις μελετήσει!), ο εβραίος ιστορικός του πρώτου αιώνα δεν αναφέρει όχι λιγότερους από…ΔΕΚΑΕΝΝΕΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ «ΙΗΣΟΥ», οι μισοί από τους οποίους είναι σύγχρονοι του υποτιθέμενου Χριστού που περιγράφουνε οι συντάκτες του αποκαλούμενου Ευαγγελισμού!

Στις Αρχαιότητές του, από τους 28 υψηλούς ιερείς που κράτησαν το γραφείο από τότε που βασίλεψε ο Hρώδης ο Μέγας μέχρι και την πτώση του ναού, όχι λιγότεροι από τέσσερις έφεραν την επωνυμία Ιησούς: Ιησούς ben Phiabi, Ιησούς ben SEC, Ιησούς ben Damneus και Ιησούς ben Gamaliel.

Αυτή η πληθώρα των μυθικών Ιησού είναι και ο λόγος εξάλλου που ο Παύλος αναγκάζεται να αναφερθεί στους «κινδύνους» που ελλοχεύουνε από το κήρυγμα των…αντιπάλων Ιησού! (2 κορίνθιοι 11,4)

Οι προηγούμενοι Ιησού είναι:

1) Ιησούς ben Sirach, ο υποτιθέμενος συντάκτης του βιβλίου Sirach, μέρος των απόκρυφων της Παλαιάς Διαθήκης. Αυτός ο Ιησούς, ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ (καλό και ετούτο έ?) περίπου το 180 π.χ, συνδύαζε εβραϊκή σοφία και ομηρικού ύφους εποποιία.

2) Ιησούς ben Pandira. Έζησε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αλεξάνδρου Jannaeus (106-79 π.χ.) Aυτός ο Ιησούς έκανε σταδιοδρομία μέσω τελολογικών προφητειών και αντίστασης στο βασιλιά με σκοπό την ανατροπή του. Είχε πρόωρο τέλος καθώς τον κρέμασαν σε ένα δέντρο. Οι μελετητές καταλήγουν ότι αυτός ο Ιησούς ίδρυσε τη σέκτα Essene (Εσσαίοι). Σου θυμίζουνε τίποτα φίλτατε Φώτη οι Εσσασίοι??

3) Ιησούς ben Ananias. Αρχίζοντας το 62μ.χ., αυτός ο Ιησούς είχε προκαλέσει ανησυχία στην Ιερουσαλήμ. Μάλλον αόριστα: "Μια φωνή από την ανατολή, μια φωνή από τη δύση, μια φωνή από τους τέσσερις ανέμους, μια φωνή ενάντια στην Ιερουσαλήμ και το ιερό σπίτι, μια φωνή ενάντια στους γαμπρούς και τις νύφες, και μια φωνή ενάντια σε ολόκληρους τους ανθρώπους." (Θ*Ιωσηπος, πόλεμοι 6:3) Συνελήφθη από τους Ρωμαίους, απελευθερώθηκε ως τίποτα πιό επικίνδυνο από ένα τρελό άτομο. Πέθανε κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Ιερουσαλήμ από έναν βράχο που εκσφενδονίστηκε από έναν ρωμαϊκό καταπέλτη.

4) Ιησούς ben Saphat. Στην εξέγερση το 68μ.χ. που προκάλεσε χάος στη Γαλιλαία, αυτός ο Ιησούς είχε οδηγήσει τους επαναστάτες στην Τιβερία. Όταν η πόλη ήταν έτοιμη να πέσει στις λεγεώνες του Βεσπασιανού, τράπηκε σε φυγή στο βορρά στη θάλασσα της Γαλιλαίας.

5) Ιησούς ben Gamala. Κατά τη διάρκεια της 68/69μ.χ. αυτός ο Ιησούς ήταν ηγέτης μιας ειρηνικής ομάδας στον εμφύλιο πόλεμο της Ιουδαίας. Όταν μια από τις αντιμαχόμενες πλευρές παραβίασε τα τείχη της Ιερουσαλήμ, θανατώθηκε και το σώμα του ρίχτηκε στα σκυλιά.

6) Ιησούς ben Thebuth. Ένας ιερέας που, στην τελική συνθηκολόγηση της παραπάνω πόλης το 69μ.χ., σώθηκε με την παράδοση των θησαυρών του ναού, που περιλάμβανε δύο ιερά κηροπήγια, ιερές κουρτίνες και τηβέννους των υψηλών
ιερέων.

Και ευλόγως θα αναρωτηθεί κάποιος, καλά, με τόσους πολλούς Ιησούδες δεν θα μπορούσε να έχει υπάρξει και ο Ιησούς από……την Ναζαρέτ?

Το πρόβλημα εδώ είναι ότι απολύτως τίποτα δεν υπάρχει που να επιβεβαιώνει την ιερή βιογραφία, η οποία έχει πολυάριθμους αναχρονισμούς, αντιφάσεις και γελοιότητες.

Παραδείγματος χάριν, το χρόνο που ο Ιωσήφ και η έγκυος Mαρία λέγεται ότι έχουν πάει στη Βηθλεέμ για μια υποτιθέμενη ρωμαϊκή απογραφή, η Γαλιλαία (αντίθετα από την Ιουδαία!) ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΡΩΜΑΪΚΗ ΕΠΑΡΧΙΑ και επομένως δεν είχαν κανέναν λόγο να κάνουν το ταξίδι της «απογραφής»!

Ακόμα κι αν η Γαλιλαία ήταν αυτοκρατορικό έδαφος, δεν υπάρχει καμία ιστορική καθολική απογραφή που να διατάχθηκε από τον Αύγουστο (ούτε από οποιοδήποτε άλλο αυτοκράτορα), ενώ οι ρωμαϊκοί φόροι βασίζονταν στην ιδιοκτησία ΚΑΙ ΟΧΙ στο κατά κεφαλή εισόδημα.

Επίσης, ξέρουμε ότι «πόλη» Ναζαρέτ δεν υπήρξε πριν από το δεύτερο αιώνα….

Αυτό που πρέπει να μας προειδοποιήσει για την (κακοσχεδιασμένη) απατή των συγγραφέων του Ευαγγελισμού είναι ότι σχεδόν όλα τα γεγονότα της υποτιθέμενης ζωής του Ιησού εμφανίζονται στις ζωές μυθικών ηρώων πολύ αρχαιότερης προέλευσης.

Εάν μιλάμε για τη θαυμαστή γέννηση,θαύματα ή θαυμαστές θεραπείες, είναι όλα σημάδια από άλλους Θεούς, αιώνες πριν από οποιοδήποτε εβραϊκό ιερό άτομο. Οι υποτιθέμενες εκφράσεις του Ιησού και τα σοφά λόγια είναι εξίσου κοινά, και προέρχονται από εβραϊκά κείμενα, από τη νεοπλατωνική φιλοσοφία ή τα σχόλια στωικών και κυνικών φιλοσόφων.

Ο Ιησούς από τη Nαζαρέτ υποθετικά έζησε σε μια περίοδο με πολλές τεκμηριωμένες ιστορικές αναφορές - ο πρώτος αιώνας της χριστιανικής εποχής - παρ όλα αυτά δεν υπάρχει ούτε μια ιστορική αναφορά από μη χριστιανική πηγή για κάποιον θαυματοποιό από τον ουρανό.
Όλες οι αναφορές - συμπεριλαμβανομένων των αναφορών του Ιώσηπου - προέρχονται από τις αντιστασιακές χριστιανικές πηγές (και ο Ιωσηπος ο ίδιος, δεν γεννήθηκε μέχρι και μετά την υποτιθέμενη σταύρωση).

Η φρικτή αλήθεια είναι ότι ο χριστιανικός Ιησούς κατασκευάστηκε από τις λεηλατημένες πηγές, ανασκευασμένες για τις ανάγκες της πρόωρης εκκλησίας που διαιωνίζεται έως και σήμερα.

Οι μύθοι του Ιησού δεν αφορούν ένα και μόνο πρόσωπο. Χριστός δεν είναι παρά ένας εξανθρωπισμένος Θεός στον οποίο δόθηκε το όνομα Jesus. Oι πραγματικοί Ιησουδες, εκείνοι που έζησαν και πέθαναν μέσα στις κανονικές ανθρώπινες παραμέτρους, που μπορεί να είχαν αφήσει τις ιστορίες και τους μύθους τους, αργότερα ράφτηκαν και κόπηκαν από τους χριστιανούς γραφείς ως υλικό πηγής για τον ήρωά τους, αλλά αυτή η ιστορία δεν αρχίζει από την σάρκα και το αίμα οποιοδήποτε ραββίνου-επαναστάτη- θαυματοποιού. Μάλλον, η γέννησή της είναι η ίδια θεολογία.

Γιατί οι Ρωμαίοι είχαν επιτρέψει σε έναν καταδικασμένο εγκληματία σχεδόν αμέσως να απομακρυνθεί από το σταυρό του και να τεθεί σε έναν τάφο? Η σταύρωση επιλέχτηκε ακριβώς για να τονίσει δημόσια ότι η σκληρότερη και ταπεινωτική μορφή τιμωρίας περιμένει όποιον αντιτάσσεται στη Ρώμη...

Πολλά στοιχεία του Πάθους δεν έχουν κανένα νόημα ιστορικά. Μια δίκη για τον Ιησού....όταν πιθανοί επαναστάτες συλλαμβάνονταν συνήθως και εκτελούνταν από τους Ρωμαίους χωρίς δίκη. Ο Φίλων της Αλεξάνδρειας μιλά για συνεχείς δολοφονίες από τον Πιλάτο χωρίς δίκες και καταδίκες, και ο Πιλάτος του Ευαγγελισμού ΔΙΑΣΤΡΕΦΕΙ πλήρως την ιστορική πραγματικότητα και μας περιγράφει έναν Πιλάτο…..ΚΟΤΑ!

Σύμφωνα με τη Βίβλο, ο Πιλάτος πρόσφερε στους Εβραίους την απελευθέρωση μόνο ενός φυλακισμένου και αυτοί επέλεξαν το Βαραββά παρά τον Ιησού. Στο αρχικό κείμενο ο επιλεγμένος εγκληματίας ήταν ο Ιησούς Barabbas, και στα εβραϊκά Βar Abba σημαίνει γιος του πατέρα! Δηλαδή ο Πιλάτος είχε τον Ιησού, το γιο του Θεού και τον Ιησού, γιος του πατέρα στη φυλακή του συγχρόνως??!

Ας μην κουράσουμε λοιπόν περαιτέρω, φαντάζομαι να γίνεται εύκολα αντιληπτό πάνω σε ποιο υπόβαθρο χτίστηκε στο διάβα των αιώνων ο Ιησούς του Ευαγγελισμού. Η ο Ιησούς του Παυλισμού αν αγαπάτε………

quote:

---

Ο Ιώσηπος (που ΣΙΓΟΥΡΑ δεν τον έχεις μελετήσει!), ο εβραίος ιστορικός του πρώτου αιώνα δεν αναφέρει όχι λιγότερους από…ΔΕΚΑΕΝΝΕΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ «ΙΗΣΟΥ», οι μισοί από τους οποίους είναι σύγχρονοι του υποτιθέμενου Χριστού που περιγράφουνε οι συντάκτες του αποκαλούμενου Ευαγγελισμού!

---

quote:

---

Είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ εβραίοι να αρχίσουν από το πουθενά να πιστεύουν στο ΧΡΙΣΤΟ εάν δεν υπήρξε καν.

---

Λύσε μου αγαπητέ Φώτη μια μεγάλη απορία μου.

Οι Εβραίοι είναι τελικά Χριστινοί??????

Δεν νομίζω......

Οι Εβραίοι που είδαν τον Χριστό να περπατά στο νερό
να αναστήνει νεκρούς κτλ
γιατί τελικά δεν τον αποδέχτηκαν.
Οι Εβραίοι είναι Εβραίοι και όχι Χριστιανοί. Ελεος.

Και κάτι ακόμη.

Όταν ο Παύλος ήρθε και μίλησε στους Αθηναίους - στον Αρειο Πάγο - μετά την ομιλία του δεν ιδρύθηκε εκκλησία (χριστιανική) διότι οι αθηναίοι με το υψηλό φιλοσοφικό-θρησκευτικό επίπεδο που είχαν ΔΕΝ ΠΕΙΣΤΗΚΑΝ ούτε αυτοί...

ουυυυ...

Edited by - Anounakis on 30/05/2004 23:24:05

Χριστός: Έλλην ή Εβραίος

UNQUOTE

Ο Χριστός ήταν φυσικά Εβραίος, και δή μάλιστα Shephardic, δηλ. άτομο που παρουσιάζε τα τυπικά χαρακτηριστικά της Μεσανατολίτικης υπο-ομάδας της Καυκασίου φυλής.

Να σου το πώ και αλλιώς, έμοιαζε με κάτι ανάμεσα σε Αραφάτ και Τζανετάκο. Πρίν πέντε μέρες. Αμερικανοί Ανθρωπολόγοι συνέθεσαν μέσω υπολογιστού πώς ήταν ο Χριστός. Έχω το λίνκ για όποιον ενδιαφέρεται.

Πληροφοριακά εντελώς, υπάρχει στην Αμερική μια αίρεση που ονομάζεται "Christian Identity" αλλά οι γνωρίζοντες τους ονομάζουν Εβραιομανείς.

Αυτοί υποστηρίζουν την Αφροκεντρική-Εβραιοκεντρική θεώρηση της Ιστορίας, με βάση την οποία, άπαντες οι Ευρωπαικοί Λαοί (και οι ΄Ελληνες) κατάγονται απο τους Εβραίους.

Την Ελληνική Ιστορία αυτοί, την έχουν τσακίσει κυριολεκτικά.

Μου τους θυμίζεις λιγάκι με αυτά περί του Έλληνος Χριστού. Και αυτοί λένε πώς ο Χριστός δεν ήταν Εβραίος.

Κάποτε θα πρέπει να δούμε πέρα και πάνω απο τον Χριστό και την Ορθοδοξία, εάν θέλουμε να δούμε κάποτε μια αναγεννημένη Αρχαιοκεντρική Ελλάδα.

Λες:
«Όχι δεν τον έχω μελετήσει, αλλά πες μου εσύ που τον έχεις, για πόσους από τους 19 Ιησούδες που αναφέρει τους δίνει το χαρακτηρισμό "Χριστοί"; Έχω την εντύπωση ότι μόνο σε έναν. Επίσης μόνο για έναν νομίζω αναφέρει ότι ο Πιλάτος τον καταδίκασε σε θάνατο.»

Έχεις ακούσει ποτέ σου φίλτατε για πλαστογράφηση και παραποίηση κειμένων? Η φαντάστηκες πως για να καλύψουνε τον κατασκευασμένο Ευαγγελισμό παρέμειναν «Αγγελάκια»?

Οι λιγοστές πληροφορίες που προσπαθεί το δόγμα (από εξωβιβλικές πηγές) να στηρίξει τα λεγόμενα του, όπως τα έργα των Σουητώνιου, Ιώσηπου και Τάκιτου ή το Ταλμούδ, δεν είναι σύγχρονες του Ιησού και αναφέρονται έμμεσα σ' αυτόν, χωρίς να δίνουν αξιόλογες πληροφορίες, κυρίως όμως, θεωρούνται πολύ αμφίβολης εγκυρότητας από μια καταιγιστική σειρά ερευνητών.

Καταρχήν, ο Φίλων ο Αλεξανδρινός (~30 π.Χ.- 54 μ.Χ.), Εβραίος φιλόσοφος με θαυμασμό προς τον ελληνικό πολιτισμό, ο οποίος είχε ενεργό ρόλο εκπροσώπησης των Εβραίων στη Ρώμη, έγραψε σημαντικά ιστορικά και φιλοσοφικά έργα, ΠΟΥ ΕΖΗΣΕ ΤΗΝ ΕΠΙΜΑΧΗ ΠΕΡΙΟΔΟ, αλλά δεν αναφέρει τίποτα για το «Χριστό» του Ευαγγελισμού και τη διδασκαλία του, ενώ περιγράφει στα έργα του μέχρι και ασήμαντες λεπτομέρειες από τη ζωή των Ιουδαίων αλλά και τα γενικότερα δρώμενα της εποχής του.

ΠΩΣ ΤΟΥ «ΞΕΦΥΓΕ» ΛΟΙΠΟΝ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΟΛΥΕΤΕΣ ΓΕΓΟΝΟΣ???

Ο Ιώσηπος Φλάβιος (Josephus Flavius, 37-100 μ.Χ.), ιστορικός με αριστοκρατική καταγωγή και θρησκευτική μόρφωση, έζησε στην Παλαιστίνη, πήρε μέρος στον ιουδαϊκό πόλεμο μέχρι την καταστροφή της Ιερουσαλήμ (70 μ.Χ.) και αιχμαλωτίστηκε από τους Ρωμαίους. Στα βιβλία του «Πόλεμος των Ιουδαίων» και «Ιουδαϊκές Αρχαιότητες» περιγράφει ο Ιώσηπος με λεπτομέρειες διάφορα περιστατικά από την απώτερη και πρόσφατη ιστορία του λαού του, αναφέρεται σε διάφορες εβραϊκές αιρέσεις κτλ., δεν κάνει όμως ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ «ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ».

Σε κάποιο σημείο των «Ιουδαϊκών Αρχαιοτήτων» αναφέρεται όμως απρόσμενα, δίχως καμία απολύτως σύνδεση με το υπόλοιπο κείμενο, και μάλλον επαινετικά στη δραστηριότητα και τα θαύματα του Χριστού, τον οποίο μάλιστα αποκαλεί…… Μεσσία!
Οι ιστορικοί, κρίνοντας από το γεγονός ότι ο Ιώσηπος ήταν πιστός στην ιουδαϊκή θρησκεία και διέθετε βαθιά μόρφωση για θρησκευτικά και ιστορικά θέματα, συνάγουν το συμπέρασμα ότι η αναφορά του Ιώσηπου στο Χριστό οφείλεται σε μεταγενέστερη προσθήκη στο έργο του, πράγμα που είναι προφανές.

Και επειδή το ψέμα έχει κοντά πόδια, αυτό ενισχύεται κι από το γεγονός ότι ο Ωριγένης (3ος αιώνας), πατέρας της χριστιανικής εκκλησίας, κατηγορεί σε κείμενό του τον Ιώσηπο ότι δεν δέχεται πως ο Χριστός ήταν ο αναμενόμενος Μεσσίας της ιουδαϊκής θρησκείας και ΔΕΝ ΤΟΝ ΜΝΗΜΟΝΕΥΕΙ ΩΣ ΤΕΤΟΙΟ. Αντίθετα, ο Ευσέβιος που έζησε τον 4ο αιώνα (και διάβαζε πλέον ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΗΜΕΝΑ κείμενα), θεωρεί δεδομένη την αναφορά του Ιώσηπου στον Χριστό ως Μεσσία!
Έτσι συμπεραίνεται ότι η προσθήκη στα γραπτά του Ιώσηπου έγινε εκείνο το χρονικό διάστημα.

Αντιλαμβάνεσαι φίλτατε Φώτη πως προέκυψαν ετούτες οι άσχετες αναφορές στα ξαφνικά?

Ο ιστορικός Τάκιτος (Publius Cornelius Tacitus, ~55 - 115) αναφέρεται στα «Χρονικά» που γράφτηκαν το έτος 155, με εχθρικό ύφος στους χριστιανούς, πράγμα που σημαίνει ότι κατά το δεύτερο χριστιανικό αιώνα είχαν ήδη συγκροτηθεί και ήταν υπολογίσιμες οι ομάδες οπαδών του χριστιανισμού, οι οποίοι διαμόρφωσαν σταδιακά και την ιστορία του Χριστού.

Ο Σουητώνιος (Gaius Tranquillus Suetonius) που ήταν σύγχρονος του Τάκιτου, περιγράφει διωγμούς χριστιανών από τον Νέρωνα και τους αναφέρει περιφρονητικά ως «είδος ανθρώπων που είχαν προσηλωθεί σε κάποια καινούργια και βδελυρή δεισιδαιμονία». Επίσης στο έργο του «Κλαύδιος» αναφέρεται ο ιστορικός στην «...υποκίνηση των Εβραίων από κάποιον Χρηστό ...» Αυτό δεν αποτελεί βέβαια μαρτυρία για την ιστορική παρουσία του Χριστού που περιγράφουνε οι «Ευαγγελιστές», αλλά καταγραφή πληροφοριών.
Το γεγονός όμως ότι ο άριστος γνώστης της ελληνικής γλώσσας και γραμματικής Σουητώνιος έγραψε Χρηστός (που ήταν τότε όνομα δούλων, δηλαδή χρήσιμος, καλός) αντί του Χριστός (χρισμένος), αποδεικνύει ότι είτε αυτή η φράση προστέθηκε μεταγενέστερα ή ότι σε κάτι διαφορετικό αναφέρονταν ο άριστος αυτός γνώστης της ελληνικής γλώσσας.

Πέρα από αυτές τις εξόχως αμφισβητούμενες αναφορές, δεν υπάρχει κάποια ενιαία ιστορική περιγραφή της ζωής του Χριστού. Ακόμα και η ημερομηνία γεννήσεώς του, δεν είναι γνωστή, παρότι ακριβώς αυτό το έτος γεννήσεως έχει καθοριστεί ως η αρχή της σύγχρονης χρονομετρήσεως. Το έτος γεννήσεως του Χριστού εκτιμάται ότι βρίσκεται .μεταξύ τού 4 και του 1 π.Χ. Η 25η Δεκεμβρίου ως ημέρα γεννήσεως δεν έχει σχέση με το Χριστό, αλλά ταυτίζεται με την ημέρα γεννήσεως προχριστιανικών θεϊκών μορφών (π.χ. Μίθρας) και με ρωμαϊκές εορταστικές εκδηλώσεις. Στη χριστιανική Ρώμη καθιερώθηκε η 25η Δεκεμβρίου ως εορτή τής γεννήσεως το έτος 354 (προς αντικατάσταση του Θεού Μίθρα), στην Κωνσταντινούπολη το 379 και στην Αντιόχεια το 388.

Σε αυτό το σημείο, απλά να συλλογιστούμε ότι τα («δουλεμένα») χειρόγραφα του Φλάβιου Ιώσηπου ΕΙΝΑΙ ΜΟΛΙΣ ΤΟΥ 9ου ΚΑΙ 12ου ΑΙΩΝΑ, και η περίφημη περικοπή, η οποία υποτίθεται ότι αναφέρεται στον Ιησού και περιέχεται στο δεύτερο μόνο μέρος.

Επίσης, τα υποτιθέμενα χειρόγραφα του Τάκιτου («Ιστορίες» και «Χρονικά») ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ 9ου ΚΑΙ 11ου ΑΙΩΝΑ. Μελετώντας κανείς τα «χειρόγραφα» του Τάκιτου ανακαλύπτει κάτι το ιδιαιτέρως «παράξενο»: λείπει ΟΛΗ η περίοδος ανάμεσα στο 28μχ και το 34μχ δηλαδή τα καθοριστικά χρόνια για τον αναδυόμενο τότε χριστιανισμό……

ΕΠΙΠΛΕΟΝ: τα «χειρόγραφα» πάνω στα οποία στηρίζονται τα λεγόμενα «κανονικά ευαγγέλια» είναι ΑΠΟ ΤΟΝ 4ο ΑΙΩΝΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΑ! Το ίδιο συμβαίνει και με τους πάπυρους. Όποιος έχει διαφορετική γνώμη ΤΟΤΕ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ!

Λες:
«Αλλού γράφεις ότι πέρασε απαρατήρητος ο Θεός μέσα στον κόσμο. Το σύγχρονο ημερολόγιο έχει ως κεντρικό άξονα το πρόσωπό του Χριστού, η Αγία γραφή είναι πρώτο βιβλίο σε κυκλοφορία στον κόσμο, αλλά και σε μεταφράσεις, και εσύ λες ότι πέρασε απαρατήρητος. Φαντάσου να ήταν και διάσημος στη ζωή του τί είχε να γίνει.»

Αυτά είναι τα επιχειρήματα σου φίλτατε για την ύπαρξη ενός Θεού? Το ότι…… μεταφράζουνε για πελατειακούς λόγους οι εκάστοτε προσηλυτιστές την Αγία Γραφή? Έχεις ακούσει ποτέ σου πως την ιστορία την γράφουνε οι νικητές ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ?

Οι πιστοί του Χριστιανισμού είναι σήμερα περίπου το 33% των κατοίκων του πλανήτη (ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΜΑΖΙ!). Δηλαδή το ότι, με απλή αριθμητική, η συντριπτική πλειοψηφία ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ, άρα αναιρεί και την υποτιθέμενη αυθεντία του «ενός και μοναδικού Ευαγγελισμού», έτσι δεν είναι? Η θέλεις να μας πεις πως 2000 χρόνια μετά ΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΕΚΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ αποδεικνύεται πως ετούτος ο «Θεός» κατάφερε να εισχωρήσει απλά στην μειοψηφία των κατοίκων του πλανήτη γη?

Μήπως θα πρέπει να χρησιμοποιείς λίγο πιο πειστικά επιχειρήματα φίλτατε όταν συζητάς με ανθρώπους που έβγαλαν τα γυαλιά της πίστης?

Λες:
«Η απογραφή αυτή είναι ιστορικά αποδεδειγμένη ότι έγινε από τον Κυρήνιο, ο οποίος έκανε δύο φορές διοικητής της Συρίας ενώ για την απογραφή ανάγκασε τους κατοίκους να πάνε στον τόπο καταγωγής τους για να απογραφούν.»

Χαίρομαι ιδιαιτέρως για αυτή σου την αναφορά φίλτατε! Πράγματι η απογραφή του Κυρήνιου είναι μια ιστορική πραγματικότητα. Συσχετίζοντας όμως την απογραφή του Κυρήνιου ξέρεις και τι άλλο προκύπτει? ΠΩΣ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ «ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ» ΕΙΝΑΙ 11 ΧΡΟΝΩΝ ΟΤΑΝ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ «ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ»! Βλέπεις, ο Ηρώδης είχε πεθάνει ήδη το 4 π.χ και, για κακή σας τύχη, οι δυο γραφιάδες δεν συμφωνούνε ούτε στην ημερομηνία γέννησης. Τόσο καλά έχουνε φίλτατε τα θέματα «αξιοπιστίας» του Ευαγγελισμού…………….

Κλείνοντας, κάτι ουσιαστικό για την όλη προσέγγιση είναι ότι ο Ιησούς ΔΕΝ ΑΠΟΚΑΛΕΣΕ ΠΟΤΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΜΕΣΣΙΑ (Messiah, για να αποφεύγουμε τους βαρβαρισμούς ) Σε περίπτωση αντίθετης γνώμης: τα στοιχεία. (αυτά για την ιστορία του πράγματος….)

Οι πηγές πάνω στις οποίες βασίζονται οι οπαδοί του ιουδαιοχριστιανικού δόγματος προκειμένου να επιχειρηματολογήσουνε για το Α ή Β «ιστορικό» περιστατικό είναι τα λεγόμενα Ευαγγέλια, την «εγκυρότητα» των οποίων αντιλαμβάνονται όλοι.

Οι λέξεις από μόνες τους, μας δίνουνε πολλές φορές μια πολύ πιο ξεκάθαρη εικόνα του ΤΙ πραγματικά εννοεί ο συγγραφέας, παρά οι όποιες ετσιθελικές ερμηνείες.

«Κατά» Ιωάννη π.χ. = η λέξη αυτή («Κατά») ΔΕΝ τοποθετείται τυχαία ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΚΑΘΕΝΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ. Φανερώνει πως ΔΕΝ γράφτηκαν από τα ίδια τα χέρια των ευαγγελιστών που αναφέρουν, αλλά μας ΞΑΝΑΔΙΝΟΥΝ, περισσότερο ή λιγότερο, πιστά όσα (υποτίθεται..) είπαν κάποτε οι λεγόμενοι ευαγγελιστές. Εάν επρόκειτο περί των αυτούσιων γραπτών, τότε πολύ απλά θα μας έλεγαν «ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ»! Βέβαια, το παπαδαριό κατα την ανάγνωση πληροφορεί το ποίμνιο σύμφωνα με τα όσα γράφει Ο ΙΩΑΝΝΗΣ και όχι ΤΟ ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗ...

Και κάτι ακόμα: Σύμφωνα με την παράδοση, οι ευαγγελιστές Μάρκος και Λουκάς ήταν μαθητές ο πρώτος του Πέτρου και ο δεύτερος του Παύλου. Ακόμα λοιπόν και με την αυστηρή Ορθόδοξη άποψη, τα ευαγγέλια ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΟ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΠΤΕΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΩΝ ΠΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΥΝ!

Τα πρώτα τρία ευαγγέλια, αποκαλούνται και συνοπτικά, μας μιλούνε ουσιαστικά για τη ζωή και την διδασκαλία του Ιησού. Τα συνοπτικά ευαγγέλια πολύ συχνά αντιφάσκουν μεταξύ τους σε δραματικό βαθμό!

Ας σκεφτούμε απλά και μόνο το παράδειγμα με τις διαφορετικές γενεαλογίες του Ιησού (Ματθ.Λουκά). Στο πρώτο, η γενεαλογία αποτελείτε από 42 γενιές και στο δεύτερο από 55……

Ο Ευσέβιος, στην «Εκκλησιαστική Ιστορία» του (Ι, 7) ομολογεί κατά βάθος την αδυναμία του να εξηγήσει την αντίφαση αυτή, όταν καταλήγει στον αυθαίρετο ισχυρισμό: «όπως και αν έχει το πράγμα, μόνο τα Ευαγγέλια λένε την αλήθεια»! (Μάλιστα….)

Το…………«επιχείρημα» αυτό βέβαια, ΔΕΝ ΕΞΗΓΕΙ ΤΙΠΟΤΑ, αλλά ούτε και εξαφανίζει την ασυμφωνία ανάμεσα στους «Θεόπνευστους». Αλλά, από τέτοιες αντιφάσεις…..όσες θέλετε!!

Συχνά, ακούμε από τους επιπόλαια σκεπτόμενους οπαδούς του δόγματος εξηγήσεις του τύπου: «μα νομίζετε ότι δεν τους έκοβε να εξαφανίσουνε αυτές τις αντιφάσεις, και περιμένανε εσάς για τις εντοπίσετε?». Τέτοιες δικαιολογίες, φανερώνουνε θα έλεγα και το μέγεθος της άγνοιας τους καθώς και της κατήχησης που έχουνε υποστεί.

ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΔΕΝ ΕΓΙΝΑΝ «ΤΥΧΑΙΑ» ΦΙΛΤΑΤΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΑΥΤΕΣ ΟΙ «ΑΠΡΟΣΕΞΙΕΣ», ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΠΟΥ ΣΥΜΠΕΡΙΛΗΦΘΗΚΑΝ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΚΑΝΟΝΑ! Έλεος πια, με την «τυφλή» σας πίστη!

Τα ευαγγέλια, ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΟΥΣ. Μπορείτε να αντιληφθείτε το πότε, καθώς και το πώς παίχτηκε το όλο σκηνικό? Λίγο θάρρος θέλει !

Αποσκοπούσανε στο κήρυγμα και την προπαγάνδα, και το καθένα τους απευθυνόταν σε ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ.

Το «Κατά Ματθαίον» π.χ. χρησίμευε στην ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΣΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ. Έτσι, σε αυτό βρίσκονται και οι περισσότερες προφητείες της «Παλαιάς Διαθήκης» περί του αναμενόμενου Μεσσία. Για αυτόν το λόγο ακριβώς ο προπαγανδιστής-συγγραφέας και προειδοποιεί: «Μη νομίσητε ότι ήλθον καταλύσαι τον νόμον ή τους προφήτας. Ουκ ήλθον καταλύσαι αλλά πληρώσαι. Αμήν γαρ λέγω υμίν, έως αν παρέλθη ο ουρανός και η γη, ιώτα εν μία κεραία ου μη παρέλθη από του νόμου»

Το ίδιο συμβαίνει και με τα άλλα. Κάθε ένα (τότε ΔΕΝ αποκαλούνταν καν «Ευαγγέλια»…) προπαγανδιστικό σύγγραμμα απευθυνόταν ΣΕ ΟΡΙΣΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΧΗ! Πολύ αργότερα συμπεριελήφθησαν τα συγκεκριμένα στον «ιερό κανόνα» (δηλαδή στα γούστα της Κωνσταντίνειας άποψης…) αλλά και έγιναν ξάφνου αποδεκτά ως «Θεόπνευστα», μέσα από μία ΠΛΗΘΩΡΑ τέτοιων συγγραμμάτων (πάνω από 100 μας είναι γνωστά σήμερα).

Επειδή το αλαλούμ που επικρατούσε περί των «πηγών» ήτανε χαώδες, οι Θεολόγοι ΤΗΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ προσπάθησαν το δεύτερο μισό του 3ου αιώνα να αποκαταστήσουν κάποιο…ενιαίο ευαγγελικό κείμενο. Επειδή όμως ΚΑΙ ΕΔΩ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΧΑΜΟΣ, έγιναν τελικά τρεις παραλλαγές αποδεκτές (!): του Ησύχιου της Αλεξάνδρειας, του Πάμφυλου της Καισάρειας και του Λουκά της Αντιόχειας.

Ωστόσο, ακόμα και μετά αυτή τη κατάληξη των κουρασμένων «Πατέρων», τα διάφορα αποσπάσματα από τα «κανονικά ευαγγέλια» (δηλαδή ΜΟΝΟ τα τέσσερα από τα πάνω από 100!!) που βρίσκονται σε χριστιανικούς παπύρους, ΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΣΥΧΝΟΤΑΤΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ ΑΥΤΕΣ!
Για να αντιληφθείτε το χάος που επικρατεί από κείμενα και «ερμηνείες» διαφόρων θερμόαιμων «Θεόπνευστων», να σκεφτείτε ότι ΕΧΟΥΝΕ ΒΡΕΘΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ 3.500 ΜΕΡΗ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΔΙΑΤΥΠΩΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟ «ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ»………….

Το ότι οι θεολόγοι του ιουδαιοχριστιανισμού δέν καταθέτουν τα όπλα μπροστά στην ορθολογική κριτική της «Καινής Διαθήκης» αυτό δέν σημαίνει πως η κριτική αυτή είναι λιγότερο ισχυρή, αλλά αποκλειστικά πως η χριστιανική παράδοση προστατεύεται απο τον πανίσχυρο κοσμικό μηχανισμό της εκκλησίας καθώς και τις εκάστοτε κυρίαρχες τάξεις (το «εκάστοτε»...το εννοούμε!) των χωρών που ενεργεί, οι οποίες και έχουν μεγάλο συμφέρον να σκεπάζουν με μυστήριο την ιστορική εμφάνιση της ιουδαϊκής αίρεσης των αποκαλούμενων «χριστιανών».