- Ποιό ήταν το έγκλημα του Σωκράτη; - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Γιατί η κοινωνία της εποχής του δε μπόρεσε να τον ανεχτεί;
Τα κείμενα τον θέλουν πολύ απλό άνθρωπο και απόλυτα ακίνδυνο.
Κι όμως...τον δηλητηρίασαν, τον σκότωσαν.
Ποιό ήταν το έγκλημα του Σωκράτη;
Μήπως το γεγονός ότι ο Σωκράτης ήταν άτομο και ουχί πλήθος;
Μήπως επειδή ακολουθούσε το δικό του μονοπάτι και όχι την κεντρική λεωφόρο, εκεί όπου κινείται το πλήθος.
Χάραζε πορείες, μοναχικές...Χάραζε πορείες, αναζήτησης. Περνούσε τα δικά του τούνελ με αποτέλεσμα να τραβάει σα μαγνήτης κι άλλους δίπλα του.
Οι συνοδοιπόροι του στο θέμα αναζήτηση, (ο καθένας στο δικό του λαβύρινθο) άρχισαν να απομακρύνονται από τη λεωφόρο της κοινωνίας σε μια προσπάθεια να βρουν τους δικούς τους τρόπους.
Τί φοβήθηκε η κοινωνία;
Ο Σωκράτης έλεγε πως:
Πρέπει να περπατήσεις και να φτιάξεις το δρόμο σου με περπάτημα...
Εμείς τί κάνουμε σήμερα;
Περπατάμε σε προκατασκευασμένους δρόμους;
Μονόδρομοι - Διπλής κατεύθυνσης - Αδιέξοδα - Νησίδες και Λωρίδες...λωρίδες...λωρίδες...
Α! Που και που έχουμε και μια πρασινάδα στη μέση, για να παίρνουμε οξυγόνο και για να κρατάμε αποστάσεις από τους... αντίθετης κατεύθυνσης...συν-ανθρωπους!
Με το ένα πόδι στο παραμύθι και το άλλο στην άβυσσο...
Καταδικαστηκε για υποτιθεμενη ελλειψη πιστης στους θεους της πολης[Αθηνας] για εισαγωγη καινων δαιμονιων και για διαφθορα τβν νεων.
Ο Σωκρατης πρεσβευε την υπακοη στις επιταγες της συνειδησης του καθενος,στην ελευθερια της εκφρασης και την ηθικη αρχη οτι το καθηκον υπακοης στι θειο ειναι ανωτερο απο τι καθηκον συμμορφωσης με τους νομους του κρατους.
Γιατι αν το ατομο δεν ειναι ελευθερο να εκφρασει την ηθικη του αυτονομια το κρατος μπορει ευκολα να εκφιλιστει και να καταληξει σε τυραννια.Καθως η δικη διεξηχθη στον αποηχο του πελοποννησιακου πολεμου ,στον οποιον η Αθηνα υπεστει συντριπτικη ηττα απο την Σπαρτη
ωθησε πολλους Αθηναιους να επανεξετασουν αξιες που θεωρουντο θεμελιωδεις για την πολη.
Για να ειναι ο Σωκρατης καλος πολιτης θα επρεπε να ασπασθει τις αντιληψεις των πολλων περι δικαιοσυνης και αρετης.Τελικα επεσε θυμα της λαικης προκαταληψης εναντιον της φιλοσοφιας.
Το τι κανουμε εμεις τωρα. Με τι συγκρινουμε?
Φιλικα
quote:
Ένας μοναδικά μεγαλοφυής άντρας δηλητηριάστηκε. Γιατί;
Επειδή διέθετε ελεύθερη και ανεξάρτητη σκέψη.
Μου προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση η στάση του απέναντι στον θάνατο.
'Η έκφραση "γυμνή αλήθεια" έχει εφευρεθεί για να μπορεί ο καθένας να την ντύνει όπως τον συμφέρει'

quote:
Ένας μοναδικά μεγαλοφυής άντρας δηλητηριάστηκε. Γιατί;
Γιατί η κοινωνία της εποχής του δε μπόρεσε να τον ανεχτεί;
KAΘΕ ΔΥΝΑΤΗ ΚΑΙ ΦΩΤΕΙΝΗ ,ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΓΙΑ ΤΟ ΤΟΠΟ ΤΗΣ ΚΑΙ ΒΑΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ,ΤΗΣ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑΣ..
ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ,ΑΝΑΠΝΕΕΙ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΛΗΓΗ,ΚΑΙ ΑΝΑΡΩΤΙΟΥΝΤΑΙ ΠΟΣΟ ΑΚΟΜΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΕΞΕΙ;
ΑΡΑ ΚΑΤΑ ΒΑΘΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ..ΟΤΑΝ ΦΤΑΣΕΙ Η ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ...ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ,ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ,ΤΟΥ ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ,ΤΟΥ ΓΚΑΝΤΙ ΚΑΙ ΑΛΛΟΝ ΕΠΙΦΑΝΩΝ ΑΝΔΡΩΝ...
ΕΤΣΙ ΗΤΑΝ ΚΙ ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ,ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟ ΛΙΓΟ ΤΟΥ.
ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ ΑΠΟΥΣΙΑΖΕΙ Η ΗΘΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ,ΕΙΔΙΚΑ ΣΤΗΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ,ΓΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΣΠΑΝΙΖΟΥΝ ΠΛΕΟΝ ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ,ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ,ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ..
ΚΑΙ ΓΙ ΑΥΤΟ ΕΠΙΣΗΣ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΔΕΙΧΤΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ ΑΡΚΕΤΑ ΑΝΕΠΤΥΓΜΕΝΟ,ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΔΙΑΛΕΓΟΥΝ ΜΙΑ ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑ ΕΞΟΔΟ,ΟΠΩΣ Ο ΛΙΑΤΙΝΗΣ,Ο ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ ΚΑ
ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΑΝ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΩΣΤΟΣΟ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΝΑ ΧΕΙΡΙΣΤΕΙ
ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΘΕΛΕΙ.

ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ήλιε νοητέ και μυρσίνη σύ δοξαστική
μη παρακαλώ σας μη λησμονάτε τη χώρα μου !
Και τον σκότωσαν στην πόλη που περηφανευόταν ότι ήταν το λίκνο του πολιτισμού,η μητέρα της δημοκρατίας......
Και όλα αυτά εξαιτίας της πλάνης, του ψεύδους, της ιδιοτέλειας, της δημαγωγίας.....
Τελικά ο αρχαίος κόσμος θα παραμένει πάντα νέος......
Φωνές, αλαλαγμοί, χαρές
ενθουσιασμοί, ζητωκραυγές!
Και ποιος τολμάει να τους πει
πως νίκησαν οι δύσμοιροι
τρέχοντας στον ανεμπόδιστο δρόμο της κατηφόρας...
Χρ. Κατσιγιάννης
Έτσι ακριβώς!
quote:
Ο ίδιος έλεγε πως δεν ήταν πολίτης της Αθήνας, αλλά πολίτης του κόσμου.
Πολύ ενδιαφέρον αυτό. Που το συνάντησες;
Ο Σωκράτης και ο Χριστός αποτελούσαν κίνδυνο για την κοινωνία τους γιατί είχαν ξεκαθαρισμένες ιδέες που θα κατέστρεφαν την κοινωνία.
Η κοινωνία είναι δομημένη σε μερικά στάνταρ.
Ο παροδικός ηγεονίσκος.
Οι θαυμαστές του ηγεμονίσκου.
Οι μύθοι βάση των οποίων δικαιολογούμε τα σφάλματά μας και τα εγκλήματά μας.
Ο Χριστός και ο Σωκράτης αν και ήξεραν τι τους περίμενε , γιατί δεν ήσαν από άλλο πλανήτη, αντιμετώπισαν την κατάσταση με αξιοπρέπεια και χωρίς φόβο.
Ο φόβος γι αυτούς δεν είναι ο θάνατος του σώματος αλλά ο θάνατος της ψυχής που τον έβλεπαν κατά χιλιάδες γύρω τους.
Δέν είμαι Αθηναίος ούτε Έλληνας πολίτης αλλά πολίτης του κόσμου!
Δυστυχώς αυτό είναι ένα διαχρονικό φαινόμενο που δέν μπορούμε να το επικεντρώσουμε ούτε στην Αρχαία Ελλάδα, ούτε στην σημερινή, ούτε στην εποχή του Χριστού. Ο σοφός, ο σκεπτόμενος άνθρωπος που έχει πλήρη γνώση και κατανόηση της ύπαρξης της δικής του και των διπλανών του είναι πάντα ενοχλητικός. Δέν στέκουν καλά τα λεγόμενα του και ο ίδιος απο υπερβολική ευαισθησία ίσως θεωρεί άσκοπη την συνέχεια της ύπαρξης του αφού ο ανθρώπινος εγωισμός δέν μπορεί να τον κατανοήσει. Όλοι μας βλέπουμε κατα βάθος και παραδεχόμαστε το δίκιο και το σωστό σε αυτούς τους ανθρώπους αλλά το αρνούμαστε γινόμαστε υποκριτές για να μήν κονταροχτυπηθούμε με τα κοινωνικά ταμπού. Αυτό το γνωρίζουν αυτοί οι πραγματικά σοφοί, θλίβονται και επηζητάνε την εκούσια αποχώρηση τους απο τον κόσμο.
Ο Σωκρατης καλεσε τους ενορκους να διαχωρισουν την ευγλωτια εκεινου που ψευδεται απο την ευγλωτια εκεινου που λεει την αληθεια.
ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ καν να χρησιμοποιησει την ρητορικη του.
Θεωρουσε οτι το μυαλο επηρρεαζεται απο την πειθω.Η δυναμη του λογου ασκει στο νου την ιδια επειρροη που ασκουν στο σωμα οι διαφορες ουσιες. Ορισμενοι λογοι ελεγε μαγευουν το μυαλο με ενα ειδος δολειας πειθους.
Πιστευε οτι δεν μπορουσε να μεταδοσει την αρετη.Η αρετη ελεγε ειναι μια μορφη γνωσης ,η γνωση του καλου.Κατ'εκεινον αυτο δεν μπορει να μεταδοθει απο τον εναν ανθρωπο στον αλλον,αλλα πρεπει να ειναι προιον αυτοεξετασης.
Για πολλους θεωρηθηκε οτι υποστιριζε οτι αποτελουσε ο ιδιος νομο αφ'εαυτου του.
Ο Σωκρατης διαλεξε να θυσιαστει γιατι ηταν ο μονος τροπος να υποστηριξει και να περασει τις ιδεες του.
Συνεχιζουμε....
αλλά όχι να περάσει τις ιδέες του γιατί τότε θα είχε οπαδούς. Το εκνευριστικό για την κοινωνία είναι να έχει ιδέες αλλά όχι για να τις περάσει.
Τι ακριβως εννοεις εδω Dimitris 2?
Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ζώο. Αισθάνεται στην ομάδα ασφάλεια σε σχέση με το θάνατο. Σχέση με το θάνατο έχει επίσης το γενετήσιο σαν αντίθετό του. Σχέση με το γεννετήσιο έχει και η δύναμη.
Όταν εντάσσεται κάποιος σε μια ομάδα, νιώθει δυνατός. Ο φίλαθλος δεν αθλείται παρότι ονομάζεται έτσι, αν η ομάδα του βάλει ένα γκόλ νοιώθει ότι το έχει βάλει ο ίδιος και ζητωκραυγάζει πολλές φορές θέτοντας σε ισχύ όλες τις δυνάμεις του , εν μέρει και τις γεννετήσιες. "Σήκωσέ το το..." , χουλιγκανικές βίαιες συμπεριφορές κτλ.
Αυτό το έχουν αναλύσει πιστεύω και οι εταιρείες και προσελκύουν το αγοραστικό κοινό υποσχόμενοι σεξ, εστω κι αν πουλάνε γιαούρτι, δύναμη άγριου ζώου ή ισχυρού μετάλου της τάδε αυτοκινητοβιομηχανίας κ.α.
Έτσι το πλήθος ψάχνει και για έναν ιδρυτή μιας θεωρίας ώστε γίνει οπαδός και να καλύπτεται υπαρξιακά από τον εσωτερικό θάνατο που τον υποβάλλει η ευθύνη του σκεπτομένου ατόμου. Και ακολουθεί κάποια θεωρία πλανώντας τον εαυτό του ότι σκέπτεται αφού στην ουσία δεν σκέφτεται γιατί δεν τον ενδιαφέρει η θεωρία.
Π.χ. ο κόσμος φώναζε "ωσσανά" την μία μέρα και την επόμενη πετούσε πέτρες . Φώναζε ωσσανά για τον ερχόμενο απελευθερωτή από τους ρωμαίους αλλά χωρίς να πιστεύει στην απελευθέρωση, χωρίς να κουνήσει το δαχτυλάκι του. Όταν την επόμενη μέρα το πλήθος αισθάνθηκε να απειλείται αλλάζει αμέσως στρατόπεδο και πάει με τη μεριά των ιερέων. Ένα πλήθος αν πιστεύει κάτι πραγματικά δεν αλλάζει γνώμη επειδή το είπαν 10 παπάδες.
Ο Σωκράτης ήταν μυημένος στους πυθαγορικούς οι οποίοι απαγόρευαν να λέγονται τα μυστικά στο λαό. Λογικό ήταν.
Αν ο Σωκράτης έλεγε από την πρώτη μέρα αυτά που πίστευε θα είχε θανατωθεί. Δεν το έκανε από φόβο αλλά επειδή σαν ολοκληρωμένο άτομο έβλεπε την αδυναμία του πλήθους να κατανοήσει αυτά που ο ίδιος πίστευε γιαυτό και τα σερβίριζε τα νοήματα καλυμμένα ώστε να τα ακούσει όποιος έχει αυτιά. Το πλήθος και οι αρχηγοί του, δεν πίστευαν τόσο σε θεούς ώστε να τον καταδικάσουν όσο δεν πίστεψε σε θρησκεία ποτέ και κανένα πλήθος. Ήθελε την ησυχία του, την ομαλή ζωή μέσα στην ομάδα και με αδιαφορία άκουγε τούς περί ηθικών λόγους και περί αρετής και ανδρείας εν καιρώ ειρήνης.
Ο Σωκράτης έλεγε απλά τη γνώμη του. Ούτε παράσημα τον ενδιέφεραν ούτεζητωκραυγές.
Με νεύρα και αδιαφορία πιστεύω θα πήγαινε σήμερα σε κάποια ακαδημία για να πάρει το βραβείο και να απολαύσει μια βραδιά βαριεστημάρας.
Δεν ήθελε οπαδούς, δεν έγραφε συγγράμματα, δεν υποστήριζε κάποια θρησκεία που υποτίθεται ότι γι αυτή καταδικάστηκε.
Απλά ήταν ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟ άτομο και έλεγε τη γνώμη του στην αγορά με απλό ανθρώπινο και χαριτωμένο τρόπο.
Στην αρχή κανείς δεν έδωσε σημασία.
Καθώς όμως περνούσαν τα χρόνια τον προσέγγισαν ορισμένα άτομα συνήθως νέοι που έβλεπαν απάνω του κάτι διαφορετικό, τόσο στον τρόπο σκέψης όσο και στην συμπεριφορά, από διάφορες ιστορίες που γνωρίζουμε.
Τότε η κοινωνία άρχισε να νιώθει ότι μέσα στα σπλάγχνα της κάτι δεν πάει καλά. (Η κοινωνία έχει ορισμένες μεθόδους επιβίωσης και δρα σύμφωνα με αυτές. Συνήθως όμως η ίδια επιτίθεται σε αυτές και τις καταστρέφει).
Αυτό που δεν πήγαινε καλά με το Σωκράτη είναι ότι οι μαθητές του άρχιζαν και αυτοί να ολοκληρώνονται.
Όσο ήταν μόνο ο Σωκράτης κανείς δεν έλεγε τίποτα. Όταν όμως άρχισε κάτι να κινείται, η κοινωνία αντέδρασε με τον ίδιο γνωστό τρόπο που αντιδρά πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις, προσφέροντας από τα μέλη της τον δολοφόνο. Δολοφόνος δεν είναι ο δήμιος που κάνει απλά το επάγγελμά του αλλά αυτός που καραδοκεί σε κάθε κοινωνία να πνίξει στο αίμα τον αθώο, αυτόν που δεν μπορεί να έχει ούτε κατά φαντασία δάσκαλο ή ίνδαλμα.
Αυτός είναι ένας από την κοινωνία, κάποιος Μουσολίνι, κάποιοι δικαστές της αρχαίας Αθήνας, κάποιος μπλεγμένος πολύ βαθιά μέσα στα γρανάζια της κοινωνικού τέλματος.
Δεν τον ενοχλεί η διαστροφή του γενετήσιου ενστίκτου προς την παιδεραστία της εποχής του και κάθε εποχής αλλά τον ενοχλεί η μεταστροφή της αγαπητικής δύναμης που περιέχει το ένστικτο προς τις ανώτερες ιδέες.
Edited by - dimitris2 on 29/06/2005 19:57:16
ΥΠΗΡΞΕ Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ Ή ΑΠΛΑ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΤΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ?
Και όσοι θα βιαστείτε να γελάσετε καλά θα κάνετε να το φιλοσοφήσετε λίγο. Σας αφήνω μερικές μέρες και θα επανέλθω με την εξήγηση του ερωτήματος.
Ο Σωκράτης σαφέστατα είχε πάρα πολλές γνώσεις απο τους κορυφαίους τιτάνες της ανθρώπινης ιστορίας. Ήξερε και πράγματα φανταζόμενα ώς απαγορευμένα για την λαική μάζα. Αλλά παρόλα αυτά αψήφισε τις απαγορεύσεις και αποφάσισε να δώσει ένα κομμάτι περισσότερο απο τις γνώσεις που θα του επιτρεπόταν να δώσει. Και μοιραία ήρθε η αντίδραση απο το κατεστημένο που του στοίχισε την ίδια του την ζωή. Χωρίς βέβαια αυτό να κοστήσει στον ίδιον αφού ώς ένα σημείο έπιδίωξε και ο ίδιος τον θάνατο του άσχετα άν δέν κατέφυγε στην πέρα για πέρα ακραία αντίστοιχη ενέργεια του Λιαντίνη.
quote:
Όλα καλά αλλά επιτρέψτε μου να κάνω μια ερώτηση που τα τελευταία χρόνια βασανίζει πολλούς ερευνητες:
ΥΠΗΡΞΕ Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ Ή ΑΠΛΑ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΤΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ?
Και όσοι θα βιαστείτε να γελάσετε καλά θα κάνετε να το φιλοσοφήσετε λίγο. Σας αφήνω μερικές μέρες και θα επανέλθω με την εξήγηση του ερωτήματος.
ποιος ο λογος να δημιουργησει ο πλατωνας ενα ανυπαρκτο προσωπο?


Δεν εχουμε μαρτυριες οτι ο Σωκρατης ηταν δημιουργημα της φαντασιας του Πλατωνα.Αν ηταν γιατι να μην τον εβαζε ο Πλατων να αντιμετωπισει τις κατηγοριες πιο αποτελεσματικα και ολοκληρωμενα απ'οτι τις αντιμετωπισε? Ετσι θα δικαιωνε και τον μεντορα του.
Εκτος αυτου ο Σωκρατης εμφανιζεται να συνομιλει και στο συμποσιο και στον Φαιδωνα με αλλα υπαρκτα προσωπα οπως ο Αριστοφανης, ο Αλκιβιαδης
ο Φαιδρος, ο Αγαθων ,ο Ερυσιμαχος κλπ .Θα πρεπει να αμφισβητισουμε τοτε και αυτους.
Η απολογια του Σωκρατους αναφερεται και απο τον Ξενοφοντα.
Εκει που υπαρχει διαφωνια αναμεσα στους ιστορικους ειναι η ακριβεια της απολογιας και ο χρονος γραφης της.
Γραφτηκαν πολλες απολογιες εκτος του Πλατωνα.Μια ηταν του Θεοδεκτη ,ρητορα και φιλου του Αριστοτελη και η αλλα του Δημητριου του Φαληρεως μαθητη τιυ θεοφραστου αλλα ειναι αρκετα μεταγενεστερες.
Επεισης ενα προσχεδιο απολογητικου λογου ειχε γεαψει και ο Λυσιας που ομως ο Σωκρατης δεν δεχθηκε.
Πιο αξιοπιστη παντως θεωρειται η του Πλατωνος επειδη παριστατο και στην δικη.
Η απολογια ειναι το μοναδικο εργο του Πλατωνα που αναφερει το ονομα του Σωκρατη στον τιτλο του.
Συμφωνω οι ο Σωκρατης διαλεξε την ποινη του γιατι ειχε και την ευκαιρια να απαρνηθει τις ιδεες του και να αυτοεξοριστει πραγμα που εκαναν μετα οι υπολοιποι για να σωθουν αλλα δεν ξερω αν μπορουμε να τον παραληλησουμε με τον Λιαντινη .
Νομιζω οτι οι συνθηκες διαφερουν πολυ.
Όπως τότε έτσι και τώρα υπάρχουν άνθρωποι (η πλειοψηφία νομίζω) που μόλις διαβάζουν Σωκράτη βγάζουν σπιράκια.
Δεν είναι κουλτούρα το διάβασμα του Πλάτωνα, είναι τρόπος ζωής.
Είναι προκλητική θεωρία για τον σημερινό (και χτεσινό) τρόπο ζωής.
Για το Λιαντίνη, όσοι τον γνώρισαν από κοντά ξέρουν ότι δεν είχε τάσεις αυτοκτονίας αλλά το αντίθετο.
Προσωπικά πιστεύω ότι ζει.
Αυτός που ποτέ δεν ακούει ποτέ δεν μαθαίνει
http://minimata.50webs.com