- ΘΕΩΣΗ ΣΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΙΣΛΑΜ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Για το Ισλάμ δεν μπορώ να σε βοηθήσω πολύ. Αλλά για τις Ορθόδοξες διδασκαλίες ναι.
Σου προτείνω να διαβάσεις το παρακάτω:
http://www.phys.uoa.gr/~nektar/orthodoxy/tributes/gewrgios_grhgoriaths/monasticism_and_view_of_the_unbuilt_light.htm#Ε
Εάν έχεις κάποιες απορίες πάνω σε αυτό, μπορείς να με ρωτήσεις.
Έχω απο το πανεπιστήμιο κάποια βιβλία για το Ισλάμ και θα βρω κι απο γερμανικές σελίδες υλικό. Θα τα καταφέρω που θα παει...
quote:
devi_laksmi:
Κύριοι, ζήτησα μια βοήθεια στο αρχικό μήνυμα μου. Αν δεν μπορεί να γίνει αυτό δεν πειράζει. Προσπαθώ να ξεκινήσω μια εργασία και σκέφτηκα μήπως και μπορείτε να με διαφωτίσετε παραπάνω.
Μουσουλμάνα δεν είμαι, με ενδιαφέρει ο συγκρητισμός και επέλεξα το Ισλάμ.Προσπαθώ να βρω τις διαφορές και τα κοινά σημεία των μοναχών της ορθοδοξίας και του Ισλάμ και τους τρόπους με τους οποίους πετυχαίνουν τη θέωση.
Πάντως απο τα χρόνια του Jalal-Al-Din Rumi με τη μουσική και τον χορό γύρω απ΄τον εαυτό τους πετύχαιναν την ένωση με το Θεό οι σουφιστές.
Ευχαριστώ πάντως έστω και γι αυτά που γράψατε.
Aγαπητέ devi_laksmi, είναι ευχάριστο αυτό που προσπαθείς να κάνεις. Καλή επιτυχία ώστε να ενημερώσεις κι εμάς. Εγώ δεν πρόκειται ν' ασχοληθώ γιατί δεν έχω τον χρόνο που θα έπρεπε, είναι λοιπόν μεγάλη ευκαιρία να μάθω πράγματα μέσα από την έρευνά σου.... και μην πτοείσαι όταν κάνουμε χιούμορ, συνηθίζεται και το χιούμορ είναι μακροζωία.
quote:
samuel1974: Περιστρεφόμενοι Δερβίσηδες
Άρα αποκλείεται ένας χοντρός να γίνει Δερβίσης. Πως θα περιστρέφεται?
Σκέψου έναν Δερβίση Χοντρό την ώρα που εκστασιάζεται.....πέφτει και κάνει μπούμι....που λέει κι ο κανακάρης μου. Τι θα συμβεί?
Εάν είναι στο σπίτι έχει καλώς, όλο και κάπου θα σταματήσει, θες σ' ένα έπιπλο, θες στον τοίχο......
Εάν όμως είναι για πικ-νικ και θελήσει μια επικοινωνία με το Θεό....και αρχίσει και στροβιλίζεται γύρω-γύρω, τι θα γίνει εάν γλιστρήσει? Εάν είναι σε ίσωμα έχει καλώς, θα σταματήσει......κάποια στιγμή να περιστρέφεται σα βαρελάκι, εάν όμως είναι σε λόφο? και αρχίσει και τσουλάει προς τα κάτω? και εάν δεν υπάρχουν δέντρα λόγω πυρκαγιάς? ή είναι χαμηλή η βλάστηση? που θα σταματήσει ο Μουσουλμάνος? ......ίσως στο ποιο κοντινό χωρίο........να προβλήματα....
Η σοφία είναι ένα μόνο πράγμα: να γνωρίζει κανείς την αρχή που κυβερνά τα πάντα με τη βοήθεια των πάντων.
(Ηράκλειτος).
Τι ειναι ΘΕΩΣΗ;;
Πως την μετραμε με αντικειμενικα μετρισημα μεγεθη ;; [ πχ ο Αινειαν εχει ... τοσο τοις εκατο ...Θεωση;;]
Δεν θελω να ειρωνευτω ουτε να χλευασψ καποιον για τις αποψεις του , ομως θεωρω σοφιστικη ρητορικη απατη [ οχι απο τον συνομιλητη μου πουθ ανοιξε το νημα μιλω γενικα οταν μου μιλαει καποιον για εναν στοχο μη προσδιορισημο με γενικες αοριστες κι ασαφεις εκφρασεις του στυλ ... ψαχνω να βρω τον Θεο , κυνηγω την Θεωση , ψαχνω την ..Θεικη Ενωση , ενωση με το Θειο κλπ ]
Εδω ... δεν ξεκαθαριζει ο ερευνων ... τι τελος παντων ζητα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ απο την ζωη του βαζοντας γενικους ασαφεις αοριστους ...ΕΚ ΦΥΣΕΩΣ ...ΑΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΤΟΥΣ θρησκευτικους στοχους και κυνηγωντας ..ΧΕΙΜΕΡΕΣ !!
Το μυστήριο δηλ. της ύπαρξης και της ουσίας του Θεού παραμένει απρόσιτο και ακατάληπτο. Ο Ιωάννης Δαμασκηνός στο έργο του "Έκδοσις Ορθοδόξου Πίστεως" τονίζει, " Άπειρον το Θείον και ακατάληπτον και τούτο μόνον αυτού καταληπτόν η απειρία και ακαταληψία".
Οι ενέργειες είναι μεν άκτιστες όπως η ουσία του Θεού αλλά διαχέονται μέσα στη δημιουργία.
Όλα τα όντα μετέχουν στην ουσιοποιό ενέργεια του Θεού (δηλ.,στη δημιουργική ενέργεια που δίνει ύπαρξη στα όντα). Τα λογικά όντα (άνθρωποι) μετέχουν και στη λογοποιό ενέργεια του Θεού.
Όταν ο άνθρωπος θέλει και επιθυμεί, μπορεί να αποκτήσει μερική γνώση του Θεού.
Η θέωση είναι ο ανώτατος βαθμός μέθεξης στις ενέργειες του Θεού. Η εν Χριστώ ζωή είναι θέωση. Δηλαδή, η συμμετοχή στη δόξα του Θεού, στη θέα του Θεού, στη Χάρη του, στο άκτιστο φως του.
Η πίστη είναι προϋπόθεση.
quote:
1) Τι ειναι ΘΕΩΣΗ;;
2) Πως την μετραμε με αντικειμενικα μετρισημα μεγεθη ;; [ πχ ο Αινειαν εχει ... τοσο τοις εκατο ...Θεωση;;]
1) Κατά βάσην είναι η ολοκλήρωση / τελείωση / πραγμάτωση μιας κατάστασης (π.χ συνειδησιακής, υπαρξιακής κτλ)
2) Δεν είναι μέγεθος. Ο χαρακτήρας της είναι εννοιολογικός και κατά συνέπεια δεν μπορεί να μετρηθεί αντικειμενικά.
Η θεοσοφική αναγωγή στα πλαίσια της αριθμολογίας επιχειρεί να αποτυπώσει ένα είδος κλιμακωτής μέτρησης του θεοποιού στοιχείου, δίνοντας τον ιερό αριθμό "10" στον Θεό. Με την θεοσοφική αναγωγή δηλ. την αποτύπωση μονοψήφιου ακέραιου αριθμού, ο αριθμός 10, ανάγεται σε 1 + 0 δηλ. 1. Αυτό όμως είναι ένα σύστημα υποκειμενικής ερμηνείας, όχι αντικειμενικό δηλ.
Η έννοια της θέωσης, εκφράζεται σε πολλές αρχαίες διδασκαλίες ως έννοια της πραγμάτωσης, της τελείωσης και κατ' επέκτασην της μοναδικότητας, του ενός - εξ' ου και ο αριθμός 1 ή ο αριθμός 10. Ο αριθμός 10, συμπεριλαμβάνει στο σύνολό του όλους εκείνους τους αριθμούς - από το 0 έως το 9 - με τους οποίους σχηματίζονται ΟΛΟΙ οι αριθμοί. Επανλαμβάνω όμως, αυτό είναι ένα θεοσοφικό σύστημα υποκειμενικής φύσεως που χρησιμοποιήθηκε - και χρησιμοποιείται - για τον αποσυμβολισμό μαθηματικών ή αριθμητικών εννοιών που σχετίζονται με την Θεολογία.
Κατά την προσωπική μου άποψη τα παραπάνω ... κι ελπίζω να βοήθησα στις απορίες σου.
Edited by - zip on 31/10/2008 14:57:22
quote:
Η θέωση είναι ο ανώτατος βαθμός μέθεξης στις ενέργειες του Θεού.
Πρέπει να ξέρεις πως δεν μπορούμε να ορίσουμε μια έννοια χρησιμοποιώντας στον ορισμό μας κάποια παράγωγή της ή κάποια έννοια που έχει την ίδια ρίζα με αυτή που προσπαθούμε να ορίσουμε. Για να το κάνουμε αυτό θα πρέπει - στον συγκεκριμένο ορισμό που δίνεις - να ορίσουμε την έννοια "Θεός" πρώτα κι έπειτα να πούμε "είναι ο βαθμός μέθεξης στις ενέργεις του Θεού." Δηλ. - δεν ξέρω αν με κατάλαβες - διαβάζοντας κάποιος τον ορισμό σου, θα σε ρωτήσει "τι είναι θεός" δηλ. ερμηνεύεις την θέωση με τον θεό αλλά δεν έχεις ερμηνεύσει τον θεό πρώτα, κατάλαβες ;
quote:
Η εν Χριστώ ζωή είναι θέωση. Δηλαδή, η συμμετοχή στη δόξα του Θεού, στη θέα του Θεού, στη Χάρη του, στο άκτιστο φως του.
Η εν Χριστώ ζωή, είναι κατά βάσην η πιστή εφαρμογή της διδασκαλίας του Ιησού, ανεξαρτήτως τόπου και χρόνου. Τι σημαίνει αυτό ; Σημαίνει πως ένας Χριστιανός ενεργεί σύμφωνα με τον λόγο του Ιησού βρισκόμενος είτε στο 1000 μ.Χ είτε στο 3000 μ.Χ, είτε στην Ιουδαία, είτε στον Νέο Κόσμο. Προσωπικά, δεν γνωρίζω ούτε έναν τέτοιον Χριστιανό. Προσωπικά για μένα είναι λάθος η έκφραση "είμαι Χριστιανός". Το πιο σωστό είναι να λέμε "προσπαθώ να γίνω Χριστιανός". Συνεπώς, η εν Χριστώ ζωή δεν είναι θέωση αλλά ένας δρόμος / μία οδός προς την Θέωση. Δεν είναι ο μοναδικός δρόμος, υπάρχουν κι άλλοι. Είναι ένας εκ των δρόμων ο οποίος εντάσσεται στην μεγάλη κατηγορία του μοναχισμού, του δρόμου δηλ. των μοναχών (με την θρησκευτική έννοια της λέξης "μοναχός").
quote:
1) Όλα τα όντα μετέχουν στην ουσιοποιό ενέργεια του Θεού (δηλ.,στη δημιουργική ενέργεια που δίνει ύπαρξη στα όντα).2) Τα λογικά όντα (άνθρωποι) μετέχουν και στη λογοποιό ενέργεια του Θεού.
1) Η ύπαρξη είναι μία κατάστασης συνέχειας και αλλαγής, μία αέναος κίνηση. Κατά συνέπεια η έννοια του "όντος", του πραγματικά ζωντανού δηλ. συμπεριλαμβάνει και την Ύλη. Μία πέτρα είναι Ον, γιατί τα δομικά συστατικά της, ο μικροκοσμός της δηλ. , βρίσκεται σε συνεχή κίνηση και φέρει ενέργεια. Μετά από χρόνια π.χ στην πέτρα μπορεί να υπάρξουν αλλοιώσεις του σχήματός της ή του χρώματός της. Αυτό σημαίνει πως η πέτρα έχει χαρακτήρα όντος, ενός πραγματικά δηλ. ζωντανού σώματος που αλλάζει στο πέρασμα του χρόνου.
2) Εδώ συμφωνώ.
quote:
Προσπαθώ να βρω τις διαφορές και τα κοινά σημεία των μοναχών της ορθοδοξίας και του Ισλάμ και τους τρόπους με τους οποίους πετυχαίνουν τη θέωση.
Οι σουφιστές και οι δερβίσηδες εντάσσονται κι αυτοί στην κατηγορία του δρόμου του μοναχισμού, αν και θα βρεις ορισμένους δερβίσηδες να ακολουθούν τον δρόμο του γιόγκι. Οι τρόποι που ακολουθούνται δυνάμει του ιδίου δρόμου προς την Θέωση (μοναχισμού) είναι διάφοροι μεταξύ των Χριστιανών μοναχών και των Σουφιστών ή των Δερβίσηδων. Βασίζονται όμως - ως επί τω πλείστον - στο στοιχείο της επανάληψης. Χαρακτηριστικό της επανάληψης είναι τα λεγόμενα μάντρας, πράγμα το οποίο είναι κοινό αλλά χαρακτηρίζεται διαφορετικά από τους Χριστιανούς μοναχούς και διαφορετικά από τους σουφιστές. Κατά βάσην όμως, ένα πολύ σημαντικό στοιχείο που συνυπάρχει στην τεχνοτροπία και στον τρόπο του μοναχισμού, είναι η επανάληψη.
• Στην έρευνά σου, αναζήτησε στοιχεία επανάληψης. Ένα τέτοιο είναι το "κύριε ημών Ιησού Χριστέ ελέησόν με" που επαναλαμβάνεται διαρκώς από τους Χριστιανούς μοναχούς. Είναι ένα είδος μάντρα παρόμοιο με αυτό που συναντούμε στους σούφι. Είμαι σίγουρος πως θα βρεις κι άλλα, όπως π.χ η κυκλική περιστροφή στα πλαίσια ενός χορού. Επίσης υπάρχουν χαρακτηριστικές κινήσεις σώματος που συνυπάρχουν και στους Χριστιανούς μοναχούς αλλά και στους Δερβίσηδες π.χ η ανοιχτή προς τα επάνω παλάμη του ενός χεριού και η ανοιχτή προς τα κάτω παλάμη του άλλου χεριού. Είναι συμβολισμός γείωσης - αν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτόν τον φυσικό όρο - της ενέργειας που λαμβάνεται εκ των άνω. Ο Δερβίσης γειώνει την ένεργεια που λαμβάνει, μετατρέποντας το σώμα του σε αγωγό ενέργειας. Κάτι ανάλογο έκανε και ο Χριστός όταν θεράπευε. Η ενέργεια στον Χριστιανισμό πέρνει άλλη έννοια και γίνεται "Θεία Χάρη" ή "χάρη εκ του Αγίου Πνεύματος". Κατ' ουσίαν όμως μιλάμε και στις δύο περιπτώσεις για "άνωθεν" ενέργεια / δύναμη.
• Χρησιμοποίησε αριθμολογία >
Αναφέρεις κάπου παραπάνω τα 99 επίθετα του Αλλάχ που αναφέρονται από τους Σούφι. Γιατί 99 και όχι 100 ; Γιατί 9 + 9 = 18 δηλ. 1 + 8 = 9, δηλ. μία μονάδα κάτω από το 10.
Το κοσμποσκοίνι των Χριστιανών μοναχών αποτελείται από 33 κόμπους. 3 * 33 = 99. Το 99 είναι πολλαπλάσιο του 33. [στοιχείο επανάληψης] Το 3 είναι ιερός αριθμός και εμφανίζεται και στο κοράνιο και στην Καινή Διαθήκη. Όλα αυτά είναι κοινά σημεία.
• Επίσης, αναζήτησε λέξεις (όπως π.χ ευλογία, διακονία) που χρησιμοποιούνται στον μοναχισμό των Ορθοδόξων και ερμηνεύονται ως άδεια και εργασία. Τέτοιες λέξεις που ερμηνεύονται κατ' αυτόν τον τρόπο υπάρχουν στον μοναχισμό των Σουφιστών και των Δερβίσηδων.
Ελπίζω να βοήθησα.
Edited by - zip on 31/10/2008 15:13:38
Για τα υπόλοιπα θα επανέλθω.
quote:
Πολλοὶ μοναχοὶ διὰ μέσου τῶν αἰώνων ἔπαθαν τὴν θέωσιν καὶ ἀξιώθηκαν τῆς θέας τοῦ Ἀκτίστου Φωτός. Ὀλίγοι ὅμως ὡμίλησαν γι᾿ αὐτήν.
Μου κάνει εντύπωση το ρήμα που χρησιμοποιείται εδώ. "Έπαθαν". Είναι πολύ σημαντικό. Δεν λέει "έφτασαν στην θέωση" αλλά "έπαθαν την θέωσιν". Γιατί νομίζετε πως χρησιμοποιείται αυτό το ρήμα, το παθαίνω δηλ. ;
παθαίνω [paθéno] -ομαι στη σημ. 3 P αόρ. έπαθα, απαρέμφ. πάθει, (παθ. μόνο στο ενεστ. θ.), μππ. (στη σημ. 1α) παθημένος : 1.(για πρόσ.) α. υφίσταμαι, δέχομαι κτ. κακό, επιζήμιο, δυσάρεστο: ~ μια συμφορά / μια ζημιά / ένα ατύχημα / μια καταστροφή. Πρόσεχε μην πάθεις κανένα κακό. Kαθυστέρησα, γιατί έπαθα ένα μικρό (τροχαίο) ατύχημα. Eυτυχώς κανείς από τους επιβάτες δεν έπαθε κάτι το σοβαρό. Έπαθε πολλά στη ζωή του, αλλά μυαλό δεν έβαλε. || (μππ.) για πρόσωπο που έχει πάθει πολλές και μεγάλες συμφορές, ατυχίες στη ζωή του: Παθημένη γυναίκα είναι, δεν τη λυπάσαι; (έκφρ.) την έπαθα ή την έπαθα σαν αγράμματος / σαν Xιώτης / χιώτικα κτλ., εξαπατήθηκα, ζημιώθηκα κτλ. από αφέλεια, επιπολαιότητα, απροσεξία κτλ.· ΣYN ΦP την πάτησα. είδα κι έπαθα, προσπάθησα πολύ, κοπίασα, ταλαιπωρήθηκα, βασανίστηκα: Eίδα κι έπαθα να τον πείσω. τα ΄θελες και τα ΄παθες ή ήθελές τα κι έπαθές τα, από δική σου υπαιτιότητα έπαθες. την έπαθα τη δουλειά, απέτυχα, έπαθα κτ. κακό, συνήθ. απροσδόκητο. καλά να πάθει, για να δηλωθεί χαιρέκακη ικανοποίηση, του άξιζε να πάθει. ~ πατατράκ*. ~ πλάκα* / την πλάκα της ζωής μου. || σε εκφορές που δηλώνουν έκπληξη, ξάφνιασμα όταν κάποιος συμπεριφέρεται διαφορετικά από τη συνήθειά του: Πώς το ΄παθες και μας χαιρέτησες;, ενώ ως τώρα δε χαιρετούσες. (και ως ειρ. σχολιασμός συνήθειας): Πείνασες; πώς το ΄παθες; β. προσβάλλομαι από πάθηση σωματική ή ψυχική: ~ γρίπη / τύφο / γάγγραινα. Έπαθε μελαγχολία / αμνησία. || Tι έπαθες / έπαθε και…, τι σου / του συμβαίνει και: Tι έπαθες και δε μιλάς; 2. (για πράγματα, μηχανισμούς, κατασκευές) υφίσταμαι βλάβη, ζημιά, φθορά, καταστροφή κτλ.: Kάτι έπαθε το αυτοκίνητο και δεν παίρνει μπρος. Mε το σεισμό πολλά παλιά κτίρια έπαθαν σοβαρές ζημιές. Δες τι έπαθε το φως και δεν ανάβει. ~ λάστιχο* και ως ΦP. 3. (παθ., προφ.) α. εξάπτομαι συναισθηματικά, κυριεύομαι από έντονο πάθος· παθιάζομαι, φανατίζομαι: Παθαίνεται όταν συζητά πολιτικά. β. παθιάζομαι, μερακλώνομαι: Παθαίνονταν σαν άκουγαν σκοπούς ανατολίτικους. [ελνστ. παθαίνω < μεταπλ. του αρχ. πάσχω με βάση το συνοπτ. θ. παθ- (π.χ. αόρ. ἔπαθον) κατά τα ρ. -αίνω (σύγκρ. και ελνστ. πανθάνω)]
Edited by - zip on 31/10/2008 18:22:19
quote:
Η έννοια της θέωσης, εκφράζεται σε πολλές αρχαίες διδασκαλίες ως έννοια της πραγμάτωσης, της τελείωσης και κατ' επέκτασην της μοναδικότητας, του ενός - εξ' ου και ο αριθμός 1 ή ο αριθμός 10. Ο αριθμός 10, συμπεριλαμβάνει στο σύνολό του όλους εκείνους τους αριθμούς - από το 0 έως το 9 - με τους οποίους σχηματίζονται ΟΛΟΙ οι αριθμοί. Επανλαμβάνω όμως, αυτό είναι ένα θεοσοφικό σύστημα υποκειμενικής φύσεως που χρησιμοποιήθηκε - και χρησιμοποιείται - για τον αποσυμβολισμό μαθηματικών ή αριθμητικών εννοιών που σχετίζονται με την Θεολογία.
Που τα διαβάζετε αυτά ρε παιδιά;;; Το 0 εισήχθη στην Ευρώπη μετά την Αναγέννηση απο Ιταλούς εμπόρους. Εκτός απο τους Ινδούς και τους Άραβες που το πήρανε μετά, όλοι οι άλλοι είχανε μαύρα μεσάνυχτα απο το ψηφίο μηδέν. Ποιές απο τις αρχαίες διδασκαλίες μιλάνε για 0;;;
quote:
Πρέπει να ξέρεις πως δεν μπορούμε να ορίσουμε μια έννοια χρησιμοποιώντας στον ορισμό μας κάποια παράγωγή της ή κάποια έννοια που έχει την ίδια ρίζα με αυτή που προσπαθούμε να ορίσουμε. Για να το κάνουμε αυτό θα πρέπει - στον συγκεκριμένο ορισμό που δίνεις - να ορίσουμε την έννοια "Θεός" πρώτα κι έπειτα να πούμε "είναι ο βαθμός μέθεξης στις ενέργεις του Θεού." Δηλ. - δεν ξέρω αν με κατάλαβες - διαβάζοντας κάποιος τον ορισμό σου, θα σε ρωτήσει "τι είναι θεός" δηλ. ερμηνεύεις την θέωση με τον θεό αλλά δεν έχεις ερμηνεύσει τον θεό πρώτα, κατάλαβες ;
Δεν μπορείς να περι-γράψεις τον Θεό, δηλαδή να ορίσεις το περί σε κάτι ασύλληπτο, και να δώσεις μετά έναν ορισμό.
quote:
Η εν Χριστώ ζωή, είναι κατά βάσην η πιστή εφαρμογή της διδασκαλίας του Ιησού, ανεξαρτήτως τόπου και χρόνου. Τι σημαίνει αυτό ; Σημαίνει πως ένας Χριστιανός ενεργεί σύμφωνα με τον λόγο του Ιησού βρισκόμενος είτε στο 1000 μ.Χ είτε στο 3000 μ.Χ, είτε στην Ιουδαία, είτε στον Νέο Κόσμο. Προσωπικά, δεν γνωρίζω ούτε έναν τέτοιον Χριστιανό. Προσωπικά για μένα είναι λάθος η έκφραση "είμαι Χριστιανός". Το πιο σωστό είναι να λέμε "προσπαθώ να γίνω Χριστιανός". Συνεπώς, η εν Χριστώ ζωή δεν είναι θέωση αλλά ένας δρόμος / μία οδός προς την Θέωση. Δεν είναι ο μοναδικός δρόμος, υπάρχουν κι άλλοι. Είναι ένας εκ των δρόμων ο οποίος εντάσσεται στην μεγάλη κατηγορία του μοναχισμού, του δρόμου δηλ. των μοναχών (με την θρησκευτική έννοια της λέξης "μοναχός").
Ιωάνν. 14:6 λέγει αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή· οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν πατέρα εἰ μὴ δι' ἐμοῦ.
Πράξεις 11:26 ἐγένετο δὲ αὐτοὺς ἐνιαυτὸν ὅλον συναχθῆναι ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ καὶ διδάξαι ὄχλον ἱκανόν, χρηματίσαι τε πρῶτον ἐν ᾿Αντιοχείᾳ τοὺς μαθητὰς Χριστιανούς.
quote:
Μία πέτρα είναι Ον, γιατί τα δομικά συστατικά της, ο μικροκοσμός της δηλ. , βρίσκεται σε συνεχή κίνηση και φέρει ενέργεια. Μετά από χρόνια π.χ στην πέτρα μπορεί να υπάρξουν αλλοιώσεις του σχήματός της ή του χρώματός της. Αυτό σημαίνει πως η πέτρα έχει χαρακτήρα όντος, ενός πραγματικά δηλ. ζωντανού σώματος που αλλάζει στο πέρασμα του χρόνου.
Δηλαδή η πέτρα έχει συνείδηση της ύπαρξής της;;;
quote:
Επίσης υπάρχουν χαρακτηριστικές κινήσεις σώματος που συνυπάρχουν και στους Χριστιανούς μοναχούς αλλά και στους Δερβίσηδες π.χ η ανοιχτή προς τα επάνω παλάμη του ενός χεριού και η ανοιχτή προς τα κάτω παλάμη του άλλου χεριού. Είναι συμβολισμός γείωσης - αν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτόν τον φυσικό όρο - της ενέργειας που λαμβάνεται εκ των άνω. Ο Δερβίσης γειώνει την ένεργεια που λαμβάνει, μετατρέποντας το σώμα του σε αγωγό ενέργειας. Κάτι ανάλογο έκανε και ο Χριστός όταν θεράπευε. Η ενέργεια στον Χριστιανισμό πέρνει άλλη έννοια και γίνεται "Θεία Χάρη" ή "χάρη εκ του Αγίου Πνεύματος". Κατ' ουσίαν όμως μιλάμε και στις δύο περιπτώσεις για "άνωθεν" ενέργεια / δύναμη.
Μιλάς για την πρακτική, αλλά ο Ορθόδοξος μοναχός δεν μπορεί να εκβιάσει με κανέναν τρόπο την έλευση της Θείας Χάριτος. Η Θεία Χάρη πάει σε όποιον επιλέγει ο ίδιος ο Θεός, γιατί ακριβώς είναι ΩΝ, και όχι μια απρόσωπη έννοια. Ο μοναχός απλά καθαρίζει την ψυχή του (νηπτική θεωρία) ώστε να είναι έτοιμος να δεχτεί την Θεία Χάρη. Ακόμα και εάν φτάσει σε ανώτερο βαθμό απο κάποιον άλλον, μπορεί και να μην τον επισκεφτεί ποτέ η Θεία Χάρη. Το άλλο με την κτιστή ενέργεια της γης την οποία πας να συνδυάσεις με την άκτιστη ενέργεια του Θεού είναι παρατραβηγμένο, λίγο ρωμαιοκαθολικό θα έλεγα... Ξέρεις μήπως να μας πεις εάν η θεία ενέργεια είναι για το Ισλάμ κτιστή ή άκτιστη;;;
quote:
Το κοσμποσκοίνι των Χριστιανών μοναχών αποτελείται από 33 κόμπους.
Όχι απαραίτητα.
Τα θέματα που θίγεις είναι ωραία για γενικό θρησκειολογικό προβληματισμό, αλλά εάν τα πιστεύεις, πρέπει να σου πω, ότι απέχουνε πολύ απο τις διδαχές της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Εμπεριέχουνε πολλά αιρετικά στοιχεία, αρπαγμένα απο διάφορες θρησκείες, και συγκροτούνται όλα σε μια Ζιπολογία. Μη ξεχνάς ότι το μέλος ζητάει να μάθει για τους Ορθόδοξους μοναχούς, να μάθει για τους Μουσουλμάνους και μετά να συγκρίνει...
quote:
Μου κάνει εντύπωση το ρήμα που χρησιμοποιείται εδώ. "Έπαθαν". Είναι πολύ σημαντικό. Δεν λέει "έφτασαν στην θέωση" αλλά "έπαθαν την θέωσιν". Γιατί νομίζετε πως χρησιμοποιείται αυτό το ρήμα, το παθαίνω δηλ. ;
Σου λέει τίποτα η έννοια του θείου έρωτα;;; Ο Χριστός είναι ο εραστής και η ανθρώπινη ψυχή η ερωμένη, για αυτό χρησιμοποιείται η λέξη παθαίνω.
quote:
2) Πως την μετραμε με αντικειμενικα μετρισημα μεγεθη ;; [ πχ ο Αινειαν εχει ... τοσο τοις εκατο ...Θεωση;;]
Η θέα του ακτίστου φωτός, δεν είναι μόνιμη κατάσταση. Είναι μερικές στιγμές που μπορεί να κρατήσουνε το πολύ μερικές ώρες. Μετά την θέα ο άνθρωπος ξαναγίνεται ένας νορμάλ άνθρωπος όπως όλοι οι άλλοι... Το ίδιο πιστεύω ισχύει και για το Ισλάμ.
Edited by - samuel1974 on 31/10/2008 19:02:05
quote:
Τα θέματα που θίγεις είναι ωραία για γενικό θρησκειολογικό προβληματισμό, αλλά εάν τα πιστεύεις, πρέπει να σου πω, ότι απέχουνε πολύ απο τις διδαχές της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Εμπεριέχουνε πολλά αιρετικά στοιχεία, αρπαγμένα απο διάφορες θρησκείες, και συγκροτούνται όλα σε μια Ζιπολογία.
Επειδή οι απαντήσεις σου είναι συνέχεια ειρωνικές, θα σου πω κάτι για να ξεκαθαρίσω την θέση μου > Προσωπικά φίλε, δεν μου καίγεται καρφί για τις διδαχές της Εκκλησίας. Διότι η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει σοδομήσει και έχει κατα-ξεσκίσει τον Λόγο του Ιησού, ερμηνεύοντάς τον όπως την συμφέρει και εκλογικεύοντάς τον για να τον κάνει μασημένη τροφή στους φαφούτηδες πιστούς τους που τα θέλουν όλα έτοιμα στο πιάτο.
Αν κατανοήσεις αυτό που λέω > "Συνεπώς, η εν Χριστώ ζωή δεν είναι θέωση αλλά ένας δρόμος / μία οδός προς την Θέωση." και αυτό που λέει ο Ιησούς, το "ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή· οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν πατέρα εἰ μὴ δι' ἐμοῦ.", θα δεις πως λέμε το ίδιο πράγμα.
Επίσης, θέλω να σου πω πως για μένα η έννοια "Θεός" δεν είναι ασύλληπτη, ούτε ακατάληπτη. Θεωρώ πως μπορεί να συλληφθεί - από τον Νου και το Συναίσθημα μαζί και ταυτόχρονα - και θεωρώ πως μπορεί να καταληφθεί πάλι από μια συνεργασία του νοητού και του συναισθηματικού κέντρου του ανθρώπου, στην περίπτωση που κάποιος άνθρωπος ενεργεί σαν Ενοποιημένο Ον, σαν μοναδικότητα, σαν Ένας.
Μπορείς λοιπόν να παραθέτεις τις απόψεις σου και τα όσα γνωρίζεις [το ίδιο κάνω κι εγώ], ως πληροφορίες στην devi_laksmi - αν νομίζεις πως μπορείς να την βοηθήσεις στην έρευνά της - αλλά σε παρακαλώ, σταμάτα να ειρωνεύεσαι και χλευάζεις σε προσωπικό επίπεδο.
Το σχολειό της αγάπης .
Επιμέλεια alfa-omega.
Η αγάπη είναι παντοτινή, αθάνατη, ακούραστη ,είναι τρόπος ζωής για πολλούς .
Σε πεθαίνει και σε ανασταίνει σε μια , ………….ίσως αιώνια στιγμή.
Βρε χαζό ποιος άλλος μπορεί να το κάνει για εσένα αυτό ;;;
Δεν είναι μάθημα αυτό ουσιαστικό ;;;
Μα όλα αυτά αν τα ξεχάσεις.
Να θυμάσαι μόνο και να έχεις έναν καθημερινό σκοπό :
Θα κάνω την αγάπη μου θεό.
quote
Αυτό ΑΛΦΑ ΩΜΕΓΑ μου που κάποιοι σε εσένα θα πουν ευαισθησία και σε μένα ενδεχομένως μιάς και σκέφτομαι έτσι, να ξέρεις πως είναι απέραντη δύναμη.
Αν κάνεις την αγάπη σου Θεό τι έχεις να φοβάσαι; Ακόμα και το δάκρυ αυτού του Θεού με σεβασμό θα σκουπίσεις και πάλι από την αρχή. Αυτή η αιώνια στιγμή, μιά όαση φωτός ΑΛΦΑ ΩΜΕΓΑ. Γιά τους λίγους δυστυχώς. Γιατί οι πολλοί φοβούνται την αγάπη. Την αλήθεια της. Την έντασή της τη διάρκειά της. Δεν αγαπάμε γιά μιά στιγμή,κι εσύ το ξέρεις αυτό. ΝΑΙ ΑΛΦΑ ΩΜΕΓΑ όσο κι αν φαινόμαστε ρομαντικοί ή ευαίσθητοι είμαστε δυνατοί και αξεπέραστοι στα πιστεύω μας. Ο καλύτερος δάσκαλος είναι η αγάπη. ΄Εστω κι αν η λογική κάτι φορές βάναυσα αντιτίθεται σε δαύτη. Χωρίς εκείνη, κάποιοι γίνονται δέσμιοι μιάς στείρας μίζερης ζωής.
Έλαβα την αντιπαράθεση αυτήν ,της αγαπητής ΑΦΡΟΔΙΤΗ ,ως έναυσμα, αφορμή, ερεθισμό, ηθική υποχρέωση ,για να προβάλω περισσότερο ,
την διαφήμιση της αγάπης ,ως εσωτερική μου ανάγκη .
Είμαστε λοιπόν δύο , ίσως γίνουμε στην διάρκεια τρις και αργότερα χίλιοι δεκατρείς .
Δεν γνωρίζω αν μπορεί να εξελιχθεί η προσπάθειά μας αυτή σε ένα ανθολόγιο της αγάπης ,αλλά θα το επιδιώξω με όση δύναμη διαθέτει η ψυχή μου .
Είστε όλοι καλεσμένοι, για να εκθέσετε ,περιγράψετε τις απόψεις ,σκέψεις και τρόπους με τους οποίους επιδιώκεται και καλλιεργείται τον σπόρο της αγάπης ,εντός σας.
Σκέφτομαι μερικές φορές :
Θα ήθελα να αγαπήσω τόσο δυνατά ,ην δυνατόν και πέρα από τον θάνατο .
Το αστείο είναι ότι κάθε φορά που το επιχειρώ, με εμποδίζει κάτι, η κάποιος παρεμβάλλοντας τα δάκρυα, ως ασπίδα προστασίας .
Μην είναι ο θεός, μην είναι η φύση, μην είναι ο ίδιος μου ο τόσο γνωστός και συγχρόνως άγνωστος εαυτός ;;;;
Τι είναι τούτο ρε παιδιά, που δεν μας αφήνει να αγαπήσουμε όσο θα θέλαμε βαθιά ;;;
Θα σας ήμουνα υπόχρεος, αν είχατε την ευγενή καλοσύνη ,να εκθέσετε μαζί με τις σεβαστές σας απόψεις και άλλο υλικό ,όπως φωτογραφίες , στοίχους και ποιήματα .
Με πολύ εκτίμηση , ο αδαής Άλφα εις το ωμέγα.
Προϋπήρχε από ανέκαθεν , αλλά δεν γνώριζα.
-Δεν γνώριζες , ε δεν ρώταγες ρε alfa-omega.
Πως ,πως …ρώταγα, αλά .
Αλλά δύσκολα, ανοίγει κάποιος το στόμα του, για να πει κάτι για την αγάπη.
Και όμως τώρα γνωρίζω ότι , θα πρέπει να είναι το ποιο φυσιολογικό πράγμα στο σύμπαν.
Την αγάπη την αφήνεις σαν ελεύθερο πουλί να πετάει τριγύρω και όταν έρθει και κάτσει κοντά σου, δεν την πιάνεις να την φυλακίσεις.
Παίρνεις τα φιλιά, τα χάδια, την στοργή, την χαρά, το σκύρτισμα, τον πόνο ………και την αφήνεις να πάει εκεί που γουστάρει αυτή .
Η αλήθεια είναι ότι το έχει αυτό το χούι η αγάπη.
Πάει και μπορεί να σε πάει εκεί που θέλει αυτή.
Αν πας να την λαδώσεις, η να την επηρεάσεις στον προορισμό της , σε γράφει κανονικά.
Κάποτε Προσπάθησα να την φέρω στα μέτρα μου .
Ήθελα να αγαπάω βρε αδελφέ, όποτε θα γούσταρα εγώ και όχι αυτή, με είχε πιάσει γενικά το πείσμα.
Πόσο μπουμπούνας ήμουνα.
Τα έκανα θάλασσα .
Για παράδειγμα στις ανθρώπινες σχέσεις μου ,άρχισαν να πηγαίνουνε όλα στραβά και ανάποδα.
Ποιο ήτανε το πρόβλημα ;;;
Δεν υπάρχει κοινή αντίληψη αγάπης μεταξύ υμών των θνητών .
Και εγώ προσπαθούσα να επιβάλλω η να αναδείξω την δική μου ως την καλύτερη.
Άντε καλά και αν υπάρχει ορισμένες φορές , την νιώθουμε τόσο προσωπική ( καθαρά προσωπικό δεδομένο ) , που δεν την δημοσιεύουμε .
Μάλλον φοβόμαστε μην εκτεθούμε .
Παίζει καθοριστικό ρόλο, η προσωπική μας αντίληψη για την αγάπη.
Αυτή η αντίληψη ευθύνεται για το πόσο οι ανθρώπινες, η οι δημόσιες σχέσεις μας , κυλάνε σαν το νερό στο αυλάκι, τελείως φυσιολογικά δηλ. ,η έχουνε πρόβλημα που δεν θέλουμε να παραδεχθούμε, ότι φταίμε εμείς και η λανθασμένη ενδεχομένως αντίληψή μας.
Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί, είναι η αποξένωση.
Αυτό βέβαια το έργο το γνωρίζουμε όλοι.
Ένας καλός φίλος γράφει :
Ε, ναι ακόμα και το cinema έχει γίνει home theatre. Ζούμε στην εποχή του ατομισμού και του ιδιωτεύειν, όπως φαίνεται..
Όποιος δεν γνωρίζει από αγάπη , καλά κάνει και δεν μιλάει, η μιλάει λιγάκι.
Όποιος όμως γνωρίζει , θα πρέπει να ανοίξει διάπλατα το στόμα .
Θαρρώ πως έχει ηθική υποχρέωση να το κάνει .
Απέναντι σε όλους εμάς που δεν τα πάμε και τόσο καλά μαζί της.
Αναρωτιέμαι καμιά φορά :
Μπορώ να αγαπήσω τους πάντες και τα πάντα ;;;
Μια γειτόνισσα με προβλημάτισε κάποτε αρκετά με την συμπεριφορά της.
Δεν έλεγε να ξεστομίσει ούτε μια καλημέρα σε εμένα.
Πήγα με τα μυαλά της.
Της έκοψα και εγώ την καλημέρα μου.
Δεν ένιωθα όμως καλά.
Ο ψυχικός κόσμος μέσα μου, επαναστάτησε .
Κάποια στιγμή βρήκα το θάρρος και όταν πέρασε από μπροστά μου ,προσπάθησα και όρθωσα , όσο ποιο ευγενικά μπορούσα την μαγική λέξη λέξη :
Καλημέρα .
Αυτό ήταν.
Με χαιρέτησε και εκείνη και μάλιστα ονομαστικά.
Αυτό παίζει μεγάλο ρόλο, γιατί εγώ το έκανα ανώνυμα.
Από τότε ανέβηκε η ψυχολογία μου.
Αυτά είχα προς το παρών μέσα στην ψυχή μου .
Αν υπάρξουνε νεώτερα ,η αν θυμηθώ κάτι που έχει σχέση με την αγάπη θα ξαναγράψω .
quote:Πόσο το χαίρομαι που γράφω πρώτη -όχι καλύτερη- εδώ ΑΛΦΑ ΩΜΕΓΑ. Ευαίσθητη αρχή και δυνατή.΄Ετσι μας ταιριάζει. Τώρα τι λές μπορώ να σε δυσαρεστήσω και να μην σκάσω μύτη με στίχους και ποιήματα; ΩΡΑΙΟ ΘΕΜΑ.
Έλαβα την αντιπαράθεση αυτήν ,της αγαπητής ΑΦΡΟΔΙΤΗ ,ως έναυσμα, αφορμή, ερεθισμό, ηθική υποχρέωση ,για να προβάλω περισσότερο ,
την διαφήμιση της αγάπης ,ως εσωτερική μου ανάγκη .
Θα σας ήμουνα υπόχρεος, αν είχατε την ευγενή καλοσύνη ,να εκθέσετε μαζί με τις σεβαστές σας απόψεις και άλλο υλικό ,όπως φωτογραφίες , στοίχους και ποιήματα .
*Υπάρχουν αστείρευτες πηγές αγάπης
απέραντες ψυχές
που γλυκαίνουν τον πόνο
υπάρχουν
φωτίζουν
χαμογελούν...
Κόντρα στον ένοχο κόσμο της αγριότητας της μικρότητας
και της κακομοιριάς
στην ασάφεια την αβεβαιότητα
αισιόδοξοι φέροντες δώρα αγνών οιωνών.
Πόσοι αφήνονται με ειλικρίνεια στο νόημα της αγάπης;
Τολμώντας το αμόλυντο όνειρο τον ανυπέρβλητο στόχο,
πόσοι πέρα από τα σύνορα του σήμερα
αφήνουν την ειλικρίνειά της να τους αιχμαλωτίσει
οδηγώντας σε λατρευτές πανδαισίες στιγμής; Και όχι μόνο...
Απ΄το πικρό κατακάθι
προτιμώ το άγιο δισκοπότηρο της αγάπης.
Μπορούμε ακόμα να πλάθουμε ονείρατα,
που δεν σταματούν την ομορφιά της ανάσας
μήτε ανακόπτουν το πέταγμα, τη φλόγα τη δύναμη το φως.
Σβήνοντας πικρίες οδύνες κλαυθμούς ψεμάτων.
Η αγάπη είναι μία.
Υπέρτατη σαν την αξία της ύπαρξης.
Γλυκαίνει μαγεύει αισιοδοξεί εμπνέει
οραματίζεται παθιάζεται και δεν κουράζεται
να σπάει τα σύνορα του άυλου κόσμου. Χρόνου. Χώρου.
Είναι μιά άνοιξη με άπλετο φως εντός της.
Σ΄αιώνια άνθιση ιερή δοσμένη.
Σπάει την μηδαμινότητα των χλιαρών στιγμών,
τις καταθρυμματισμένες ευτέλειες θαμπών περιστάσεων.
Γελά νικά περισυλλέγοντας την επανάληψη αποριών κι αγωνιών μας.
Η αγάπη δεν χαρτογραφήθηκε ποτέ.
Στη μέση των ωκεανών
παθιάζεται στο φιλί της αιωνιότητας.
Πλάθει μύθους πεπρωμένων κι αλήθειες.
Χαιρετά τον ορίζοντα την κραυγή του Σύμπαντος.
Κατοικεί σε κάθε ευτυχές βλέμμα.
Πέρα από δίνες οδύνες και δρόμους χωρίς προορισμό.
Η αγάπη είναι μιά ηλιαχτίδα μες το χάος
Λάμπει
εντός σου
εντός μου
εντός μας.
Ποιός μετράει τους ανασασμούς και τους χτύπους της καρδιάς
όταν εναρμονίζονται με το Σύμπαν;
΄Οταν δινόμαστε σε ένα τέλειο εξαγνισμό.
Τραγούδι που διαθλάται στο ονειρικό εκστάσεων.
Σταγόνα δακρύων που πάντα στεγνώνει τ΄αγέρι.
Η ΑΓΑΠΗ.
Αργά έμαθα πόσο πονάει και λυτρώνει.
Κάτι είναι κι αυτό
Δεν είναι;
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Τα χέρια μου ντυθήκαν τα δικά του,ταξίδεψα στη λήθη του θανάτου,και της ζωής, φιλί βροχής.Πριν μέρες γνώρισα τα δάκρυά του, κι ας είχε όλο τον κόσμο χάρισμά του,και άντρας,και τραγούδι, και παιδί,δεν ήξερα πως κλαίνε κι οι Θεοί!!!
---***---
΄Ανευ εσού, εγώ ουδέν ειμί...
---***---
Χειμαρρώδηε και χιμαιρικός...
Πάρε με στα περάσματα υπερόριων αναζητήσεων.
Μύστη συμπαντικών περασμάτων, ή και σε διαβάσεις υψηλών κορυφών,
κάνε με να υπερβατώ απλά,
πάνω και πέραν
απ΄την πληθύ των αιώνων.
Μου λες πως είσαι εδώ,
και όμως λείπεις,
γυμνή μένει η χούφτα μου
απ΄το δικό σου χέρι.
Πριν φύγεις νανούρισε τον παρόντα χρόνο,
τη στιγμή
κι άσε τις προσδοκίες
γιά το αύριο
αβέβαιες και σκιώδεις
άσε το φίλημα μας να κυλήσει στην αιωνιότητα.
Κάνε με φλόγα, μάντιδα, πνεύμα προφήτιδα.
Μάθε μου την κτίση του κόσμου.
---***---
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Τα χέρια μου ντυθήκαν τα δικά του,ταξίδεψα στη λήθη του θανάτου,και της ζωής, φιλί βροχής.Πριν μέρες γνώρισα τα δάκρυά του, κι ας είχε όλο τον κόσμο χάρισμά του,και άντρας,και τραγούδι, και παιδί,δεν ήξερα πως κλαίνε κι οι Θεοί!!!
quote:O έρωτας θέλει γιά τον εαυτό του,
Η αγάπη είναι παντοτινή, αθάνατη, ακούραστη ,είναι τρόπος ζωής για πολλούς .
Σε πεθαίνει και σε ανασταίνει σε μια , ………….ίσως αιώνια στιγμή.
η αγάπη γιά τους άλλους.
Οι σημερινοί άνθρωποι καλώς ή κακώς βλέπουν τη ζωή ως επικερδή επένδυση.
Δεν είναι μυστήριο. Το ιδεώδες της είναι η αγάπη.
Εξαγνισμός της η θυσία.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Τα χέρια μου ντυθήκαν τα δικά του,ταξίδεψα στη λήθη του θανάτου,και της ζωής, φιλί βροχής.Πριν μέρες γνώρισα τα δάκρυά του, κι ας είχε όλο τον κόσμο χάρισμά του,και άντρας,και τραγούδι, και παιδί,δεν ήξερα πως κλαίνε κι οι Θεοί!!!
quote:
Η ΑΓΑΠΗ.
Αργά έμαθα πόσο πονάει και λυτρώνει.
Κάτι είναι κι αυτό
Δεν είναι;
Σοφά μίλησες .
Η ίδια η ζωή ξεκινάει και τελειώνει συνήθως με πόνο.
Μια γυναίκα που γεννάει , περνάει τον ποιο φριχτό πόνο .
Αυτός ο πόνος είναι η αιτία ,που η αγάπη της μεταβάλλεται σε ανιδιοτελή .
Αν δεν πονέσεις κάτι δεν πρόκειται ποτέ να το αγαπήσεις υπέρμετρα .
Αν ο ίδιος δεν πονέσεις δεν πρόκειται ποτέ, να νιώσεις να αισθανθείς και να καταλάβεις τον πόνο του άλλου.
Και γιατί να το κάνει κάποιος ;;;
Η ζωή μας προσπερνάει και εμείς , θα κάτσουμε να βοηθήσουμε αυτούς ,που αδυνατούνε να την ακολουθήσουνε .
Τους ανάπηρους, τους ορφανούς, τους άπορους, και γενικά αυτούς που δεν ευνόησε η τύχη.
Μωρέ δεν πάμε καλά, που θα κάτσω εγώ να χασομερήσω.
Ζούγκλα είναι η ζωή και όποιος προλάβει .
Και όμως αυτός που μιλούσε κάποτε έτσι, άλλαξε.
Όχι όπως το ρητό :
Άλλαξε ο μανολιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς.
ΌΟΟΟΟΧΙ.
Άλλαξε μέσα Του , ο εσωτερικός κόσμος.
Πρώτα ήτανε ταυτόσημος , ο έσω με τον έξω.
Τώρα μέσα του ( μου ) , είναι όλα τακτοποιημένα.
Η αγάπη σου ΑΦΡΟΔΙΤΗ , η αγάπη μου και καμπόσων άλλων ανθρώπων δεν πρόκειται να σώσουνε ,λυτρώσουνε τον κόσμο αυτόν από την αδικία και το μίσος.
Αυτό είναι βέβαιο , όπως το αμήν του παπά στην εκκλησία.
Δεν μπορούμε να γίνουμε τόσο δυνατοί, ακόμη και αν πεθάνουμε για αυτόν τον σκοπό.
Όμως εγώ βλέπω το κέρδος , κάπου αλλού.
Αυτούς που ήταν κάποτε σαν εμένα και εσένα, η τουλάχιστον μας θυμίζουνε τον παλιό μας εαυτό,
μπορούμε να τους βοηθήσουμε .
Βοηθώντας αυτούς, βοηθάς τον θεό που σου δίνει καθημερινά την :
Εντολή της αγάπης.
Βοηθώντας τον θεό, βοηθάς τον εαυτό σου, να ταυτισθεί μαζί του.
Όταν συμβαίνει αυτό, η αγάπη σου, μου αποκτά θεϊκή ενέργεια .
Μέχρι τώρα θα σου έχει βέβαια δημιουργηθεί μια απορία .
Βρε ο alfa-omega για κοροΐδα ψάχνει, η τα έχει χαμένα .
Που τα ξέρει αυτά που ξέρει ;;;
Μήπως δεν ξέρει την μύγα και την τύφλα του, και προσποιείται , για να εντυπωσιάσει ;;;
Μέσα μου κατοικεί ο θεός ο ίδιος .
Αν μετακομίσει , μπορώ να υπάρχω ακόμη και να αναπνέω, θα είμαι όμως :
Ένα χαμένο παρτάλι .
Ένα ανθρωπόμορφο ζώο.
Ένα ακόμη τεχνοποιημένο ων .
Όχι φίλη μου, θέλω να τον κρατήσω ζωντανό μέσα μου .
Ένας νεκρός θεός , είναι το ίδιο και το αυτό με μια νεκρή ( ναρκωμένη ) συνείδηση .
Αυτό δεν θα συμβεί ποτέ ,γιατί τώρα η άγνοια μου ,έγινε ένα με το παρελθόν .
Σας ευχαριστώ θερμά για την ανάγνωση.
quote:Ωραίο κείμενο.
Η ΑΓΑΠΗ.
Αργά έμαθα πόσο πονάει και λυτρώνει.
Κάτι είναι κι αυτό
Δεν είναι;
Σοφά μίλησες .
Η ίδια η ζωή ξεκινάει και τελειώνει συνήθως με πόνο.
Μια γυναίκα που γεννάει , περνάει τον ποιο φριχτό πόνο .
Αυτός ο πόνος είναι η αιτία ,που η αγάπη της μεταβάλλεται σε ανιδιοτελή .Αν δεν πονέσεις κάτι δεν πρόκειται ποτέ να το αγαπήσεις υπέρμετρα .
Αν ο ίδιος δεν πονέσεις δεν πρόκειται ποτέ, να νιώσεις να αισθανθείς και να καταλάβεις τον πόνο του άλλου.
Η αγάπη σου ΑΦΡΟΔΙΤΗ , η αγάπη μου και καμπόσων άλλων ανθρώπων δεν πρόκειται να σώσουνε ,λυτρώσουνε τον κόσμο αυτόν από την αδικία και το μίσος.
Αυτούς που ήταν κάποτε σαν εμένα και εσένα, η τουλάχιστον μας θυμίζουνε τον παλιό μας εαυτό,
μπορούμε να τους βοηθήσουμε .Βοηθώντας αυτούς, βοηθάς τον θεό που σου δίνει καθημερινά την :
Εντολή της αγάπης.
Βοηθώντας τον θεό, βοηθάς τον εαυτό σου, να ταυτισθεί μαζί του.
Όταν συμβαίνει αυτό, η αγάπη σου, μου αποκτά θεϊκή ενέργεια .
Μέχρι τώρα θα σου έχει βέβαια δημιουργηθεί μια απορία .
Βρε ο alfa-omega για κοροΐδα ψάχνει, η τα έχει χαμένα .
Που τα ξέρει αυτά που ξέρει ;;;
Μήπως δεν ξέρει την μύγα και την τύφλα του, και προσποιείται , για να εντυπωσιάσει ;;;
Μέσα μου κατοικεί ο θεός ο ίδιος .
Όχι φίλη μου, θέλω να τον κρατήσω ζωντανό μέσα μου .
Ένας νεκρός θεός , είναι το ίδιο και το αυτό με μια νεκρή ( ναρκωμένη ) συνείδηση .
Σοφά μιλάς κι εσύ. Και γράφεις.
Η Αγάπη ΑΛΦΑ ΩΜΕΓΑ είναι αντίθετη προς τον εγωισμό και την ελεεινότητα κάθε είδους, κι αφού είναι καλή δίκαιη και όμορφη περιτριγυρίζεται από καλά δίκαια και όμορφα πράγματα. ΄Ετσι θα την αναγνωρίζουμε και μέσα μας και έξω μας.
Η αγάπη ζει με τις συνήθειες των λουλουδιών,
ακολουθεί το ατόφιο περπάτημα της γνώσης,
αθόρυβα και ταπεινά
από τα σκοτάδια τους αποτρέπει τους ανθρώπους.
Την περιγελούν αλλά με μιάν αέναη προσδοκία την ποθούν μυστικά λαχταρώντας την φωτιά της να προσεγγίσουν.
Η αγάπη μετατρέπει τις ώρες της θλίψης σε οάσεις παρηγοριάς.
Δεν φοβάμαι αυτός ο λαμπερός σπόρος της θα φυτρώνει πάντα εντός μου εντός σου εντός των λίγων και τρυφερών εκλεκτών αληθινών.
Ακόμα κι αν αιμορραγούν έτσι οι εποχές ή κάποιες ψυχές που ραγίσαν και την φοβούνται.
Κράτα τη μέσα σου την αγάπη κι εσύ, κράτησέ την γιά να αντικρίζεις με δύναμη και σθένος τους άσπλαχνους μελλούμενους καιρούς.
Κράτα την και θα δεις πως ανταμώνεται η καρδιά με κείνη των θΕΩΝ, με ήλιους κι αμέτρητα άστρα.
Δεν αλλάζω ούτε στον άλλο ή στους άλλους κόσμους.
Ξαναγεννιέμαι από τη λάμψη της αιώνιας διδαχής της αγάπης, γι΄αυτό την λέω ζωή ανάσα και μάνα.
Μάνα.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Τα χέρια μου ντυθήκαν τα δικά του,ταξίδεψα στη λήθη του θανάτου,και της ζωής, φιλί βροχής.Πριν μέρες γνώρισα τα δάκρυά του, κι ας είχε όλο τον κόσμο χάρισμά του,και άντρας,και τραγούδι, και παιδί,δεν ήξερα πως κλαίνε κι οι Θεοί!!!
quote:Κανονικά σε γράφει και με τον νόμο. Αν σε πιστέψει όμως; Κάτι δεν αλλάζει;
Την αγάπη την αφήνεις σαν ελεύθερο πουλί να πετάει τριγύρω και όταν έρθει και κάτσει κοντά σου, δεν την πιάνεις να την φυλακίσεις.
Παίρνεις τα φιλιά, τα χάδια, την στοργή, την χαρά, το σκύρτισμα, τον πόνο ………και την αφήνεις να πάει εκεί που γουστάρει αυτή .
Η αλήθεια είναι ότι το έχει αυτό το χούι η αγάπη.
Πάει και μπορεί να σε πάει εκεί που θέλει αυτή.
Αν πας να την λαδώσεις, η να την επηρεάσεις στον προορισμό της , σε γράφει κανονικά.
---***---
Αθήνα, 22 Σεπτέμβρη βροχερό μεσημεράκι.
Μυρώνοντας την ζήση.
Γνωρίζω τον εαυτό μου
από τότε που με γνώρισες.
Το χέρι σου ποιό δυνατό απ΄ το ηφαίστειο.
Μου δίδαξε ποιά είμαι. Τι...
Η θάλασσα του κορμιού μου ανάσαινε πιό γρήγορα
τ΄αγέρι έπλαθε και πλάθει τα μαλλιά όπως τα θέλεις.
΄Οποιο δρόμο κι αν πάρεις περπατάς
στα μονοπάτια μου,
σκιά φύλλου
δροσιά στον κρόταφό σου.
Αγαπώ εμένα
όπως εσύ με αγάπησες.
Φοβάμαι μόνο.
Τα σφιγμένα χείλη σου σαν σωπαίνουν
όταν τα μάτια σου φιλοξενούν αστραπές.
Σε φοβάμαι.
΄Οταν με ξεριζώνεις
απ΄τη γη και με πετάς με ορμή
στον άλλο σου κόσμο.
Ανεπανόρθωτα διωγμένη
στην άκρη του απείρου
στην αυγινή φρεσκάδα πρωτόγονου πάθους
στην αρετή της μαγείας
στην άβυσσο των μυριάδων μυστηρίων!
Μιλιά της καρδιάς μου
απευθύνεσαι στο βλέμμα...
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Τα χέρια μου ντυθήκαν τα δικά του,ταξίδεψα στη λήθη του θανάτου,και της ζωής, φιλί βροχής.Πριν μέρες γνώρισα τα δάκρυά του, κι ας είχε όλο τον κόσμο χάρισμά του,και άντρας,και τραγούδι, και παιδί,δεν ήξερα πως κλαίνε κι οι Θεοί!!!
Είναι η μόνη , που δεν ανήκει αποκλειστικά σε κανέναν .
Και όμως περνάει μέσα από τις καρδιές μας , τις ζεσταίνει .
Μια καρδιά που αγάπησε αληθινά , είναι αδιανόητο να ξεχάσει τα αισθήματα που ζωγραφιστήκανε μέσα της .
Αν η αγάπη ήτανε ατελής, το καταλαβαίνει κανείς ,από τα εξής γνώρισμα .
Μέσα της έμεινε , ένα μονάχα συναίσθημα .
Αυτό μπορεί να είναι :
Ο πόνος, η λύπη, η χαρά , η ευτυχία ,η απογοήτευση ………..
Αυτό είναι μια ένδειξη της ατελούς αγάπης ,διότι δεν ολοκληρώθηκε .
Όταν ολοκληρώνεται το γνωρίζουμε ,από το εξής .
Μέσα μας επικρατεί η αγαλλίαση .
Όλα τα αισθήματα εξισορροπούνε σε ισχύ και δυναμικότητα και δεν υπερέχει κανένα .
Είναι θα έλεγα μια :
Ώριμη αγάπη .
Για να ωριμάσει κάποιος την αγάπη μέσα του, θα πρέπει να την δοκιμάζει .
Η καθημερινότητα αποτελεί για όλους μας ένα προσβάσιμο περιβάλλον .
Για προσπαθήστε φίλοι μου να ( βιώσετε ) συναισθανθείτε , κάτι για κάποιο άτομο . Τι λέτε είναι απλό η δύσκολο ;;;;
Για εμένα δεν ήτανε απλό, έγινε όμως με την εξάσκηση .
Με παίδεψε πολύ η αγάπη ( το συναίσθημα για κάτι ,κάποιον ) .
Αλλά τούτο το παίδεμα , το είδα κάποια στιγμή , ως :
Εκπαίδευση .
Ναι η αγάπη με εκπαίδευσε και το λέω με πεποίθεση :
Η αγάπη είναι ο τέλειος δάσκαλος .
Σε αναπλάθει .
Ξαναφέρνει το συναίσθημα μέσα σου , στην φυσιολογική του νόρμα .
Στην αρχική του μορφή και αυτή είναι :
Η αγαθότητα .
Και είναι αυτή ( όταν την φτάσουμε ) , ταυτόσημη με αυτήν ενός βρέφους .
Η ουσιαστική διαφορά που υπάρχει μεταξύ ενός αγαθού ανθρώπου και ενός βρέφους είναι :
Η νόηση .
Το βρέφος, θα πρέπει να ζήσει ,για να αναπτύξει την νοημοσύνη του ,ενώ ο μεγάλος άνθρωπος ,έχει περάσει αυτήν την διαδικασία και μπορεί να την εφαρμόσει στην ζωή του .
Θα έλεγα ότι :
Ο αγαθός άνθρωπος , έχει περάσει σε άλλη σφαίρα νοημοσύνης , σε σχέση πάντοτε με αυτούς , που δεν είναι .
Ναι φίλοι μου, έχει περάσει στην σφαίρα της θεϊκής πρόνοιας .
Ξέρετε τι εννοώ.
Ένα σύστημα παρόμοιο με αυτό της γήινης κοινωνικής ιατρικής κάλυψης .
Μόνο που το θεϊκό σύστημα :
Προσφέρει περισσότερα στον ασφαλιζόμενο του , από ότι το γνωστό σε όλους μας Ι.Κ.Α .
Προσπαθήστε να ( ζωγραφίσετε ) , περιγράψετε και εσείς τα συναισθήματά σας, σε αυτό το ανθολόγιο της αγάπης ,αξίζει τον κόπο .
Το άρωμα των συναισθημάτων σας , θα ευωδιάσει τις ψυχές των συνανθρώπων σας .
Χαμογελάστε στην αγάπη (στο συναίσθημα), κάνει καλό στην υγεία .