- Ελεύθερη Σκέψη, Φιλοσοφία, και…. Πινελιές Ομορφιάς - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
«λοιπόν αυτός που γύρευα είμαι...»
ψήγματα φωτιάς στα υγρά υπόγεια λέξεων
που εν λευκώ αδημονούν αίφνης ονειροδίαιτα
συνονθύλευμα ονείρων «τα πάντα ρει»
πορφυρογέννητη φωτιά τρελής ροδιάς
έγκατα κτερίσματα ρέμβης...
διάττοντα ιδανικά ανάσκελα προσηλωμένα
ριπές μονοσύλλαβης ερημίας...
παρανάλωμα αδηφάγου δάσους
κύκνειοι κάλυκες οργασμού
μαιάνδροι παρομοίωσης εικόνας μεταφοράςντύθηκα χειμωνιάτικο σακάκι
έστριψα στην πρώτη γωνία
με μια μορφή ατομικού ιμπεριαλισμού στη τσέπηστην πρώτη ευκαιρία
σου έβγαλα τη γλώσσα
κι εξαφανίστηκα σφυρίζοντας αμέριμνο σκοπόη επωδός σε μάρανε ποιητή
αντιστροφή της παρομοίωσης που πέτυχε
Πολύ ωραίο Spirit!
Δικό σου;
Μια μέρα, ενώ δούλευε, άκουσε μια κραυγή να έρχεται από την κοντινό βάλτο
Άφησε τον κασμά και έτρεξε γρήγορα προς το βάλτο.
Εκεί είδε μέχρι τη μέση βυθισμένο ένα αγοράκι να φωνάζει βοήθεια, και να προσπαθεί να ελευθερωθεί..
Ο αγρότης Fleming, αμέσως τράβηξε και έσωσε από βέβαιο θάνατο, εκείνο το παιδάκι..
Την επόμενη μέρα, μια άμορφη αμαξά διέσχισε τα φτωχό χωράφια του, και από αυτή κατέβηκε ένας ευγενής, πλούσια ντυμένος, και παρουσιάσθηκε ως πατέρας του μικρού που ο αγρότης είχε σώσει την προηγούμενη ημέρα.
Θα ήθελα να σας το ξεπληρώσω, είπε ο ευγενής, μιας και σώσατε τη ζωή του παιδιού μου!
Δεν μπορώ να δεχτώ καμία πληρωμή για ότι έκανα…απάντησε ευγενικά ο αγρότης, αρνούμενος την χρηματική βοήθεια
Εκείνη την στιγμή παρουσιάσθηκε ο Γιος του αγρότη στην πόρτα του φτωχικού τους.
Είναι Γιος σας, ρώτησε ο ευγενής
Ναι, απάντησε περήφανα ο πατέρας.
Σας προτείνω το έξεις, είπε ο ευγενής! Αφηστεμε να του δώσω εγώ την διαπαιδαγώγηση που θα έχει το δικό μου παιδί. Αν το παιδί μοιάζει του πατέρα, δεν υπάρχει αμφιβολία πως θα γίνει κάποιος που και οι δυο μας, θα είμαστε υπερήφανοι!
Έτσι και έγινε!
Ο γιος του Αγρότη Fleming, πήγε στα καλλίτερα σχολεία της εποχής, έγινε γιατρός στο Νοσοκομείο St.Mary του Λονδίνου, και έγινε διάσημος στον κόσμο, με την ανακάλυψη της πενικιλίνης
Χρόνια αργότερα, ο ίδιος ο γιος του ευγενή που είχε σωθεί από πνιγμό στο βάλτο, αρρώστησε βαριά από πνευμονία.
Αυτή τη φορά ήταν η πενικιλίνη που τον έσωσε από το θάνατο!
Το όνομα του ευγενούς ανδρός, ήταν lord Randolph Churchill
Το όνομα του γιου του, που σώθηκε δυο φορές, sir Winston Churchill.
Κάποιος κάποτε είπε,
Κάτι που πάει….γυρίζει…
Δουλεύετε σαν να μην έχετε ανάγκη από χρήματα…
Αγαπάτε, σαν να μην έχετε ποτέ πληγωθεί…
Χορεύετε σαν να μην σας βλέπει κανένας…
Τραγουδήστε σαν να μην σας ακούει κανείς…
Ζήστε στη γη…σαν να είστε σε παράδεισο!
Είναι, η εβδομάδα της ΦΙΛΙΑΣ!
Στην ΑΤΜΑ, και στο ΓΡΗΓΟΡΗ....
φιλοι μου ειναι οσοι ειναι αληθινοι και δεν παιζουν παιχνιδια σε βαρος μου...
...the soul of the rose...
Είμαι ανοιχτός σε όλους τους ανθρώπους, γίνομαι ένα μαζί τους, δεν είμαι τίποτα παραπάνω σε αυτούς που θα ένοιωθαν αμήχανα, είμαι όλα (γιατί μπορώ) σε αυτούς που μεθούν απο έρωτα πνεύματος και αναγέννηση ψυχής....
αλλά μη μου ζητάς να πισωγυρίσω...όχι φίλε μου...
ο καθένας χαρακτηρίζεται απο τις πράξεις τους, αυτές ας είναι το βαρος του στη ζωή...όχι εγώ...εγώ θα φύγω όπως ήρεμα ήρθα...
Δε μπορώ να εισβάλω στη ζωή κανενός..."ακούω" την πρόσκληση της ψυχής του...όταν πάψει να είναι αληθινή, πάυω κι εγώ-έτσι είμαι δε μπορώ να πώ-να είμαι ψέμματα, συγνώμη αλλά δεν υπάρχει χρόνος για άλλα πιο ρηχά στη ζωή μου...αυτή η ζωή έχει ένα σκοπό...εκεί είμαι αφοσιωμένος
Υ.Γ...όσο κι αν είσαι πολέμιος ή αντίθετος (sorry για τη βαρια λέξη
) του Χριστιανισμού, αυτό που προσπαθείς να κάνεις σε δυο άτομα ονομάζεται ευλογία...το να προσπαθείς να φέρεις την ειρηνη, αυτό ακριβώς είναι...(οχι οτι εγω είμαι φανατικός χριστιανός-κάθε άλλο) αλλά είμαι μέλισσα που ψάχνει άνθη με ενδιαφέρων άρωμα...εκει είναι η θέση μου...μακρια απο ονομασίες και θρησκείες
Καλή σου ημέρα Πλάτωνα...
Ω Μητέρα! Ο αέρας είν'εκείνο το ανάλαφρο πράγμα..
που γυρίζει μέσα στο κεφάλι σου και γίνεται πιο καθαρό όταν γελάς!
Edited by - reptilesalonica on 18/02/2004 01:45:42
οσα μονοπατια και αν διεσχισα,
σε οσα φεγγαρια εφυγαν και με πλανεψαν,
δεν σε βρηκα μεσα μου,ουτε στο φως,
ουτε στο σκοταδι ,μα ουτε το ξημερωμα,
ποσα ποταμια και λιμνες που γεμισαν
τα δακρυα της υπαρξης ,μεσα στην καρδια μου,
απελπισμενος προσπαθω τα κομματια μου να μαζεψω,
θλιμμενος που δεν βρηκα την μαγεια ,να μου δειξει,
τον τροπο να σε βρω,να σε κοιταξω εστω τοσο δα λιγουλακι,
γαληνη....ποσα εχω να σου πω...ποσα εχω να σου ψυθιρισω....
...ποσο σε ποθω...την φλογα δεν θα σβησω...,οσο και αν χρειαστει
θα περιμενω.....μεχρι να μην εχω τιποτα πια να προσφερω...
παρα μοναχα την ζωη μου....
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
WHISPERS OF THE DREAMS
Edited by - manos on 18/02/2004 10:36:44
Ήταν ένα πανέμορφο ψηλό δένδρο. Όταν έβγαινα στο μπαλκόνι, μου άρεσε να χαϊδεύω τα κλωνάρια του. Έφτανε ψηλά, μέχρι τον έκτο όροφο της πολυκατοικίας, και όλοι αναρωτιόντουσαν αν θα την ξεπέρναγε μια μέρα. Λεπτό, υγιές, καμαρωτό, έδινε απλόχερα οξυγόνο γύρω του, το καλοκαίρι δροσιστικό ήσκιο, και τα λεπτότερα κλαριά του, γινόντουσαν αμέτρητες θέσεις σε κάθε λογής πετούμενο. Με τον καιρό είχε γίνει φίλος, αν ξέχναγα να το χαϊδέψω, φαινόταν σαν να μίλαγε, τσκ…τσκ.. ψιθύριζαν τα κλωνάρια του!
Ήταν ένα υπέροχο ψηλό δένδρο, δεν έχανε την φρεσκάδα και το πράσινο, ούτε στο μεσοχείμωνο!
Στην πόλη που ζω, χιονίζει σπάνια, μα πριν δυο μέρες, ούτε οι μετεωρολόγοι μπόρεσαν να προβλέψουν το κύμα ψύχους που πλησίαζε. Πάνω στο δένδρο μαζεύτηκαν κοτσύφια, οι συνηθισμένοι σπουργίτες που περίμεναν καρτερικά για λίγα ψίχουλα…. μα, με τις πρώτες νιφάδες, έφυγαν και αυτά. Ήταν υπέροχο να τις βλέπει κάνεις, πώς κάλυπταν απέναντι το πάρκο, το δρόμο, τα αυτοκίνητα, και το δένδρο…. που τα φανταχτερά πράσινα κλωνάρια του, γινόντουσαν σιγά σιγά κάτασπρα.
Ήταν αργία. Παράξενη η όλη ησυχία που επικρατούσε. Κοίταξα από το παράθυρο, τα πάντα κάτασπρα…άνοιξα την πόρτα της βεράντας…Καμία κίνηση. Ένα μεγάλο άσπρο σεντόνι από χιόνι σκέπαζε τα πάντα, ενώ συνέχιζε να χιονίζει... Θα είχε φτάσει τους 30 πόντους πια. Το μόνο κλωνάρι που δεν ήταν χιονισμένο, ήταν αυτό που έμπαινε μέσα στη μεγάλη βεράντα… Πλησίασα λίγο να το χαϊδέψω, μα αυτή τη φορά το ΤΣΚ..ΤΣΚ…ΤΣΚ ήταν έντονο! Θα κρυώνει σκέφτηκα, μα αμέσως η λογική απάντησε…
Δεν κρυώνουν τα δένδρα…
μα αυτό πάλι μίλησε, ΤΣΚ…ΤΣΚ…ΤΣΚ..ΤΣΚ
Το κοίταξα καλλίτερα! Τα μεγάλα του κλαριά είχαν γείρει από το βάρος. Πήγα στην άκρη στο μπαλκόνι και κοίταξα προς τα κάτω. Το αυτοκίνητο, δεν το είχα βάλει στο γκαράζ... μα σε πριβέ θέση, μπροστά από το δένδρο!
ΤΣΚ…ΤΣΚ…ΤΣΚ…ΤΣΚ...ΤΣΚ...ακόμα αυτό!
Κάτι μου λέει το δένδρο, σκέφτηκε μέσα μου, μα ο ορθολογικός ΝΟΥΣ ακόμα επενέβη!
Σιγά μη μιλάνε τα δένδρα…
Δεν έδωσα σημασία…Φόρεσα της μπότες, έβαλα το μπουφάν, πείρα τα κλειδιά και κατέβηκα στο παρκινκ…εκείνη την ώρα έφτανε ο φίλος, με το ολοκαίνουργιο πολυτελές αυτοκίνητο…
Φεύγεις Πλάτωνα? ρώτησε…
Όχι Σιλβανο, μα μην παρκάρεις εδώ….έλα μαζί μου…του είπα.
Ο Σιλβανο με άκουσε, έτσι αφήσαμε τα αυτοκίνητα λίγο μακρύτερα!
Γυρνώντας, γελώντας, μου είπε!
Φοβάσαι μην πέσει το δένδρο? Αν πέσει αυτό… τότε πρέπει να πέσουν όλα!
Του είπα πως είναι ψηλό, και κλαδεμένο από την μεριά της πολυκατοικίας…
Το βράδυ, όπως σχεδόν κάθε Σάββατο, θα περνούσαμε λίγες ώρες μαζί, μια πίτσα, μια μπίρα, όμορφη κουβεντούλα, ενω έξω συνέχιζε να χιονίζει…Είχε έρθει άλλος ένας φίλος με τη γυναίκα του, και βρεθήκαμε στο σαλόνι για κουβεντούλα, λίγο φιλοσοφία, λίγο αστεία, ότι συνήθως γίνεται, όταν βρίσκονται οι φίλοι…
Μέχρι που χαριτολογώντας, είπε ο Σιλβανο!
Ο Φόβος κανονίζει τα πάντα… Ακόμα και εσένα… μιας και μετακίνησες το αυτοκίνητο, και δεν άφησες ούτε και μένα να παρκάρω…
Γέλασαν όλοι, μαζί και εγώ… και μέσα μου σκέφτηκα, πως ίσως έχουν δίκαιο! Πέρασαν άλλα 10 λεπτά, όταν ακούσαμε ένα μεγάλο θόρυβο…από το δρόμο! Βγήκαμε στο μπαλκόνι…το Δένδρο είχε πέσει, τσακίζοντας κυριολεκτικά από κάτω ένα αυτοκίνητο, και είχε κλίσει όλο το δρόμο….μέχρι το απέναντι πεζοδρόμιο… πλακώνοντας ελαφρότερα, άλλο ένα αυτοκίνητο!
Οι φίλοι, γύρισαν προς το μέρος μου…επιδοκιμάζοντας αυτή τη φορά την πρόβλεψη μου, μα εγώ σκέφτηκα πως έχασα ένα φίλο….
Ενα ήσυχο καλό φίλο, που μιλούσε…με τον τρόπο του!
quote:
... μα εγώ σκέφτηκα πως έχασα ένα φίλo...Ενα ήσυχο καλό φίλο, που μιλούσε…με τον τρόπο του!
Goodbye my Friends, I'm leavin' you today
The Quest is hard,
I hope I'll fine a way home one day...
ME EIΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
Τον είχαν κάνει ΑΓΙΟ…
Οι άνθρωποι τον είχαν επιλέξει
Και αυτός είχε δεχτεί…
καμάρωνε κιόλας,
μέσα στις επαναλήψεις
μέσα σε πιστοφανη δόγματα
μέσα σε επιφανειακές ιεροτελεστίες
ζητούσε και ζητούσαν
ψυχολογική ασφάλεια…
μα έτσι Καλλιεργούσαν
νωθρότητα και αναισθησία,
….ο εκφυλισμός ξεκίναγε.
Αχ ευαισθησία,
Εσύ που πας σε βάθος…
και τις ΣΚΙΕΣ διώχνεις,
το μέσα και έξω….
ποτέ δεν ξεχωρίζεις…
γη και ουρανός
είναι μαζί σου.
Λέξεις…σκέψεις…
Παγίδα και Δόλωμα
σύμβολο…και καταφύγιο..
σχήμα και συνέχεια
του παραπλανημένο Νου,
που αν δεν κατανοήσει
το παιχνίδι,
γίνεται σκλάβος τους,
και αρχίζει…. η θλίψη!
ορισμένοι ίσως τις βρουν τραβηγμένες,
δεν είναι για αυτούς,
άλλοι πάλι ίσως σκεφτούν,
πως σωστά είναι όσα γράφω,
….. και αυτό, λίγο μετράει…
αυτό που μετράει στον καθένα,
είναι η αλήθεια,
και είναι τόσο εύκολη και δύσκολη
τόσο φανερή και κρυφή,
τόσο προσιτή και απρόσιτη
όσο και η Ζωή.
Κομμάτια του Νου εδώ και εκεί,
κάποιοι τα θεωρούν αλήθειες,
κάποιοι πάλι κοροϊδεύουν
γιατί έχουν τα δικά τους κομμάτια
να βαυκαλίζονται….
σκοτεινιασμένα περάσματα,
από θολωμένες συνήθειες,
στο ψάξιμο κάποιας απόλαυσης
που ζητά έντονα την επανάληψη του,
στην ίδια… η σε καινούργια μορφή,
λαχτάρα,…. το λένε μερικοί.
Βρήκαν ιθακες,
Βρήκανε βάρκες,
Βρήκανε όχθες
Βρήκαν δασκάλους
Βρήκανε σκέψεις
Βρήκανε θλίψη.
Βρήκανε δράση,
….της στιγμής η ανάγκη,
μα όχι αγάπη.
Αχ βρε Νου,
σαν μια σημαία, κυματίζεις,
έγινες σπουδαίος…
σε κάνανε σπουδαίο…
Αχ βρε Νου…
Πως κατάντησες,
Σε σύμβολα φυλακίστηκες..
οι στάχτες τους σε θρέψανε
γιατί ήσουν άγονος...
έτσι γεννήθηκες… σαν σκέψη.
Τώρα οι λέξεις,
τα σύμβολα,
Έγιναν σπουδαία….
σε κυριαρχούν.
και εσύ συνεχώς επινοείς,
ασημαντότητες.
Μπρος, για τον επόμενο Ναό,
από πέτρα φτιαγμένο,
να αντέχει στο χρόνο…
και να σε καταστρέφει…
Απεραντοσύνη,
Νοημοσύνη…ελεύθερη,
δεν θα βρεθείς σε μαγαζιά
ούτε σε διδασκάλους,
Κινείσαι αέναα…
άφοβα στο Χρόνο,
μα δεν του ανήκεις.
του άγραφου χώρου επήρε την ψυχή μου,
την πήρε απο τότε και την πήγεν
απάνω απο τον ίλιγγον, απάνω
κι απ' τον φόβο, μέσα στη Νεφέλη
της τρικυμίας και μ' άνοιξε τα μάτια
στις αστραπές και φώτισε βαθιά μου
την πνοή του μυστηρίου, τον τεράστιο
του Μυστηρίου παλμό μες στην καρδιά μου..
..........................
Κι έσκισα με τα χέρια μου
τον πλανερό τριγύρω αγέρα,
κι έφεξε ομπρός στα μάτια μου,
στα πέλαγα και στα βουνά,
ο όρθος των άστρων και η βαθιά,
Ιερή της πλάσης μέρα.
Μια λύρα, του ήλιου.
Ακούγονταν στον τρίσβαθον αιθέρα!
....Και μέσα μου έκραξε η καρδιά
ωσάν αετού φοβερή κλαγγή
ανέβα, ανέβα, ανέβα!
Υπάρχουν στιγμές, που η γλώσσα αδυνατεί να περιγράψει τα συναισθήματα
ή αν προσπαθήσει θα τα αδικήσει, γιατί θα παραλήψει τα περισσότερα... και τότε γίνεται "φυλακή" της ψυχής..
Κάποιες φορές όμως, κάποιοι... με περίσσευμα ψυχής, καταφέρνουν να μας απογειώσουν τόσο ψηλά, εκεί όπου εκείνοι πετούν...
Ισως μερικοί, να νοιώσουν "ίλιγγο" και να γαντσωθούν κάπου για "ασφάλεια", άλλοι να πέσουν.., μα μη λυπάσαι, γιατί εσυ προσπάθησες!
Άλλωστε, δεν τους έδειχνες το δαχτυλίδι στο δάχτυλο σου, αλλά το "δάσος".. την λευτεριά απ' του νου τις αγκιλώσεις.. το δρόμο προς το φως, μακριά απ' τα σκοτάδια και την ζάλη των λιβανιών..
Και, μην υποτιμάς την χαρά που έδωσες, στους "κάποιους", - δεν έχει σημασία "πόσους" - που σε συντρόφευσαν στην "πτήση".
Νά'σαι καλά για το "ταξίδι"...
Πάντως οι αστρονόμοι λένε ότι μπορει να το δούμε και εμείς στην νότια Ευρώπη και ότι το θέαμα θα είναι εντυπωσιακό.
Το ανησυχητικό; Οτι το ανακάλυψαν μόλις χτες (στις 6 του μηνός).
http://remanzacco.blogspot.com/2008/10/small-asteroid-2008-tc3-to-hit-earth.html
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Τι είναι αυτό που καθορίζει το αν κάτι είναι "μούφα" ή όχι?
Το σενάριο είναι πάνω-κάτω σταθερό. Ενα μέντιουμ/διάμεσος που κάνει "channeling" με εξωγήινους.
Σε ποιο σημείο του όλου concept υπάρχει εκείνο το "κλικ" που τα χαλάει όλα? Στο μέντιουμ? Στο channeling?ή στο ότι "μιλάει" με εξωγήινους?
Ποια είναι τα sos για μια πειστική απάτη που θα την "χάψουν" τουλάχιστον όσοι δέχονται ότι υφίσταται η έννοια "διάμεσος"?
Αν δεν πουλάνε βιβλία και CD βοηθάει?
Αν κάποιος πιστεύει στο όλο concept (όχι στο συγκεκριμένο αλλά γενικά) πως θα περίμενε να είναι διατυπωμένο για να το πάρει στα σοβαρά?
quote:
Ανέκαθεν είχα την ίδια απορία σε κάθε παρόμοια περίπτωση:
Τι είναι αυτό που καθορίζει το αν κάτι είναι "μούφα" ή όχι?
Το σενάριο είναι πάνω-κάτω σταθερό. Ενα μέντιουμ/διάμεσος που κάνει "channeling" με εξωγήινους.
Σε ποιο σημείο του όλου concept υπάρχει εκείνο το "κλικ" που τα χαλάει όλα? Στο μέντιουμ? Στο channeling?ή στο ότι "μιλάει" με εξωγήινους?
Ποια είναι τα sos για μια πειστική απάτη που θα την "χάψουν" τουλάχιστον όσοι δέχονται ότι υφίσταται η έννοια "διάμεσος"?
Αν δεν πουλάνε βιβλία και CD βοηθάει?
Αν κάποιος πιστεύει στο όλο concept (όχι στο συγκεκριμένο αλλά γενικά) πως θα περίμενε να είναι διατυπωμένο για να το πάρει στα σοβαρά?
Αυτό είναι ενδιαφέρον ερώτημα.
Δεν μπορώ όμως να απαντήσω, απλά γιατί δεν πιστεύω στα διάμεσα και στο όλο concept.
Και γενικώς δεν γουστάρω αυτοεκλεγόμενους διαμεσολαβητές, σωτήρες, προφήτες, οραματιστές και τα λοιπά.
Τώρα αν κάποιος δέχεται την έννοια του διαμέσου τότε κάλλιστα μπορεί να δεχτεί παρόμοιες προβλέψεις μέχρις αποδείξεως του εναντίου.
Αν δεν έκανα λάθος στην ώρα ο μικρός αστεροειδής έχει πέσει ήδη. Είδε κανείς τίποτα?
Τελικά αστεροειδής ήταν αυτό το πράγμα που τράκαρε το πατίνι μου; η ασφαλιστική μου το αναλαμβάνει; 
Φιλικά
Κωστάκης
Εν οίδα ότι ουδέν είδα!
quote:
Αν δεν έκανα λάθος στην ώρα ο μικρός αστεροειδής έχει πέσει ήδη. Είδε κανείς τίποτα?
Μέχρι και τώρα (9:15 πμ) στο ντουκου έχει περάσει η είδηση...
Τελικά έπεσε τίποτα ή ράδιο αρβύλα η είδηση ??
Ωραία το προσεγγίζεις φίλε orionboy. Θα μπορούσε να γίνει κουβέντα πάνω στα ερωτήματά σου μέχρι να περάσει και αυτή η εβδομάδα και να δούμε τι μας ξημερώνει στις 14/10.
Έτσι κάνουν βρε αδελφέ ? πως θα κανονίσουμε τις δουλείες μας ?τα ψώνια μας κτλ ?
.
Σοβαρά τώρα το καλο της υπόθεσης είναι ότι έδωσαν κοντινή ημερομηνία οποτε
Θα ξεμπερδεύουμε γρήγορα όχι σαν το 2000 που το λέγαμε απ όταν ήμουν πιτσιρίκος
Η το 2012 που και αυτό απ όταν γεννήθηκα το ακούω αλλα ηταν δεύτερο σε δημοτικότητα
Μετά το 2000 .
Άντε να δούμε τι δικαιολογία θα μας πουν στις 1510 προβλέπω να παίρνει παράταση
Η ημερομηνία θα προκύψει κάποιο πρόβλημα μάλλον με το σκάφος των εξωγήινων
Μπορεί να πάθει καμια βλάβη .
Τέλος πάντων ας μην προτρέχουμε ας περιμένουμε να δούμε.
quote:
Kerry,
είχα κάποια τρεχάματα, τώρα όμως ελπίζω πως θα μπαίνω πιο συχνά.Λοιπόν παίδες για να δείτε τι διαστάσεις έχει πάρει αυτή η μπαρούφα.
Εδώ και κάμποσες μέρες, το google earth έχει κάποια προβλήματα με τα σύννεφα στον καιρό. Εκεί λοιπόν που είναι τα σύννεφα βλέπεις κάποιο μπάλωμα από γαλάζιο ουρανό, γιατί μάλλον ο δορυφόρος δεν είχε στοιχεία για το συγκεκριμένο κομμάτι λόγω κάποιας βλάβης.
Τώρα το μπάλωμα είναι πάνω στο Βόρειο Πόλο, αν έχετε το Goggle Earth βάλτε το να το δείτε.
το Google Earth δεν εχει "μπαλωματα" καθως μπορεις να επιλεξεις να μην φαινονται τα συννεφα!
επιπλεον, τα "μπαλωματα" ειναι αλλου... π.χ. στην Αθηνα... σε αλλο κομματι ειναι απο προσφατη φωτογραφιση, σε αλλο ειναι απο πολυ παλιοτερη...
η Ελβετια για παραδειγμα, εχει φωτογραφηθει απο το 1999 και ποτε δεν την ανανεωσαν
na aferethoun ta ekatomyria kai disekatomyria apo tous plousious kai na moirastoune pantou
kai na parei o PAOK to protathlima !
tha mas kanoune poly eytixismenous
Στην πολύ ωραία ερώτηση του orionboy, νομίζω ότι απλά το όλο concept των "επαφικών" έχει τρύπες που δεν μπορείς να τις βουλώσεις με την κοινή λογική.
Η πιό απλή ερώτηση είναι η εξής: γιατί οι εξωγήινοι να επικοινωνούν με ένα-δύο άτομα για να μεταφέρουν τα μηνύματά τους, όταν υποτίθεται ότι αυτά τα μηνύματα αφορούν και απευθύνονται σε όλη την ανθρωπότητα;
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
quote:
pandora72
afou kapioi lene oti milane me ALIENS kai oti autoi mas agapane kai theloun na mas boithisoune tha tous parakalousa osous exoun tetoies prosbaseis na zitisoun na sbisoune apo oles tis trapezes tou kosmou ta arxeia kai na min fainontai ta daneia kanenos !!!
Μισό λεπτό, μπορεί η Ελλάδα να ακολουθεί το αμερικανικό πρότυπο (δανεισμός κλπ.), αν και δε γνωρίζω σε τι ποσοστό, σε μεγάλο όμως μέρος της Ευρώπης ο κόσμος αποταμιεύει. Η γερμανική κυβέρνηση μόλις εγγυήθηκε για όλες τις καταθέσεις των πολιτών της ύψους άνω των 1000 δισ. ευρώ:
Μην καούν και τα χλωρά μαζί με τα ξερά...
quote:
pandora72
kai na parei o PAOK to protathlima !
tha mas kanoune poly eytixismenous
Αυτό είναι από τα προβλήματα που ποτέ δε με απασχόλησαν, ούτε και πρόκειται.