- ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ - Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΗΡΩΑΣ. - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Εκεινος χαθηκε χαραματα στις 29*05*1453 μετα απο μια τριωρη μαχη μπροστα στην κεντρικη πυλη.
Ο μεγαλυτερος ηρωας των Ελληνων ηταν ο τελευταιος αυτοκρατορας τους...
_________________________________________________________
ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΕΤΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟ M.ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Ο
ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΗΡΩΑΣ. ΣΕ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ - Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΗΡΩΑΣ.
20/01/2007
_________________________________________________________
«Ο Αυτοκρατορας της Κωνσταντινουπολης των Ρωμιων(Ελληνων).. Ο μεγαλυτερος ηρωας των Ελληνων ηταν ο τελευταιος αυτοκρατορας τους..»
Να πούμε απλά ένα ΕΥΤΥΧΩΣ που υπήρξε ο τελευταίος αυτοκράτορας ΕΠΑΝΩ ΣΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, διότι η διαιώνιση του θεοκρατικού συστήματος της Νέας Ρώμης (για «βυζάντιο» τότε κανείς δεν γνώριζε και δεν μίλαγε..) απλά θα σήμαινε και συνέχεια στην πολιτιστική και κοινωνική ατασθαλία των Ελλήνων.
Σχετικά καταθέτει ο Νικόλαος Πολίτης, ο θεμελιωτής της λαογραφικής επιστήμης στην Ελλάδα, τα εξής:
«Μετά την κατάλυσιν του βυζαντινού κράτους εξέλιπε πας λόγος της χρήσεως του εθνικού ονόματος Ρωμιός. Το όνομα καθ' αυτό υπονοεί άρνησιν της εθνικότητος του φέροντος, δηλούν απλώς τον υπήκοον του ρωμαϊκού κράτους. Μετά την άλωσιν και η έννοια αυτή περιωρίσθη, ως είδομεν και το όνομα έμεινεν ως δηλωτικόν του πρεσβεύοντος το ορθόδοξο δόγμα και υπαγομένου εις την δικαιοδοσίαν του οικουμενικού πατριαρχείου. (...)
Αλλά το ελληνικόν έθνος ανακτήσαν το αληθές εθνικό όνομά του καταδίκασε το επείσακτον όνομα του Ρωμιού, προσδώσαν εις αυτό ονειδιστικήν σημασίαν. Ο Ρωμιός είναι ο τύπος του ανθρώπου του συνενούντος εν εαυτώ πάντα τα κοινωνικά και πολιτικά ελαττώματα του Έλληνος και το Ρωμαίικο ο τύπος του κακώς διοικουμένου κράτους. (...)
Ας μη επιμένη λοιπόν (ο Παλαμάς) ζητών να μένη κρυμμένη πάντοτε υπό τα ράκη της Ρωμιοσύνης, η βασίλισσα Ελλάδα!» [Έλληνες ή Ρωμιοί; - Λαογραφικά Σύμμεικτα, τομ. Α΄, 1920]
Αυτά μας υπενθυμίζει αυτός ο μεγάλος εθνικός επιστήμονας....
Να σημειώσουμε επίσης πως οι αποκαλούμενοι Παλαιολόγοι, υπήρξαν φιλότουρκοι και συνεργάτες τους σε αρκετές περιστάσεις.
Έτσι, ο παππούς του «τελευταίου αυτοκράτορα των ρωμιών-ελλήνων», ο Κωνσταντίνος Δραγάτσης (Ντράκατς), πολέμησε π.χ. το 1395 μαζί με τον Σουλτάνο Βαγιαζίτ κατα των Χριστιανών στα νότια Καρπάθια (Βλαχία). Η προσπάθεια αυτή υπήρξε άκαρπη, και εκεί θανατώθηκε ο παππούς του «τελευταίου αυτοκράτορα των ρωμιών-ελλήνων» ΜΑΖΙ με τους πολλούς Τούρκους συμμάχους του.
Τι παράξενα βήματα που έχει κάνει η ιστορία έ??
Όσον αφορά δε τον πατέρα του «τελευταίου αυτοκράτορα των ρωμιών-ελλήνων», τον Μανουήλ Β’, και εκείνος είχε άψογες σχέσεις με τους Τούρκους, και μεταξύ άλλων ακολουθούσε για αρκετά χρόνια τον Σουλτάνο Βαγιαζίτ Γκιλντιρίμ σε διάφορες εκστρατείες του.
Οι συνεργασίες με τους κατα τα άλλα «βάρβαρους κατακτητές» βλέπουμε ότι υπήρξαν πάμπολλες, απλά κάποτε οι σύμμαχοι και συνεργάτες θέλησαν και κάτι παραπάνω. Ας μην ξεχνάμε ότι οι συνεργασίες δεν έμειναν μόνο στο στρατιωτικό σκέλος: η μητέρα του Μωάμεθ του Πορθητή υπήρξε Χριστιανή, και εκείνος μεγάλωσε κοντά της, και φυσικά μίλαγε άψογα ελληνικά...
Τι κανεις αγαπητε βλεπω αν και ελειψα αρκετο καιρο απο το μυθος και θρησκεια συνεχιζεις την ιδια πολιτικη που σε εκανε γνωστο.quote:Ηταν ο ιδιος ομως που προσπαθησε να επαναφερει στον θρονο τον αδερφο του Σουλτανου Βαγιαζιτ ωστε να δημιουργησει εμφυλιο πολεμο μεταξυ των Τουρκων και εως ενα σημειο οτα καταφερε.Η πολιτικη των Ρωμαιων αγαπητε ειδικα η εξωτερικη πολιτικη σου ειναι αρκετα περιπλοκη διαβασε ομως λιγο οτι ο Μανουηλ ειχε προσπαθησει με καθε μεσο να ζητησει βοηθεια απο την Δυση εναντια των Τουρκων .
Όσον αφορά δε τον πατέρα του «τελευταίου αυτοκράτορα των ρωμιών-ελλήνων», τον Μανουήλ Β’, και εκείνος είχε άψογες σχέσεις με τους Τούρκους, και μεταξύ άλλων ακολουθούσε για αρκετά χρόνια τον Σουλτάνο Βαγιαζίτ Γκιλντιρίμ σε διάφορες εκστρατείες του.
quote:Η μητερα του Μωαμεθ ηταν Σλαβα χριστιανη δεν αντιλεγω μονο που ο Μωαμεθ αναγκαστηκε να μεγελωσει μακρυα απο την μανα του απο τα 8 του χρονια στην Αγκυρα για να σπουδασει ενω η μανα του ηταν στην Ανδριανουπολη ολο αυτον το καιρο .
η μητέρα του Μωάμεθ του Πορθητή υπήρξε Χριστιανή, και εκείνος μεγάλωσε κοντά της, και φυσικά μίλαγε άψογα ελληνικά...
Πάντως θα συμφωνήσω με τον Schwabe περί αστείου της ημέρας. Μετά το "Ήταν οι Ρωμαίοι Έλληνες" τώρα κι αυτό...
Πολύ θα θέλαμε να δούμε τις πηγές σου απ'όπου αντλείς τη θεματολογία σου.
Οσο για την ουσία, θα επισημάνω μόνον πως τα 2/3 του τίτλου σου είναι λάθος.
1. Δεν ήταν Μέγας
2. Δεν ήταν Έλληνας
Και φυσικά δεν ήταν αυτοκράτορας των Ελλήνων
macedon
Edited by - macedon on 10/01/2007 13:41:06
Εχεις δικιο δεν ηταν τελειως Ελληνας ηταν 50% Σλαβος και απο 25% Ιταλος και Ελληνας.Αλλα για σενα ο ορος Ελληνας περιλαμβανει βιολογικα κριτηρια??Οσο για το μεγας θα συμφωνησω.
Αυτοκρατορας των Ελληνων επισης ηταν μιας και οι Ελληνες ειχαν το προνομιο να λεγονται πολιτες της Ρωμης.
quote:
Αυτοκρατορας των Ελληνων επισης ηταν μιας και οι Ελληνες ειχαν το προνομιο να λεγονται πολιτες της Ρωμης.
Πολύ εύκολα βρέπω ξέρουν μερικοί να αλλάζουν την ιστορία του τόπου τους, σύμφωνα με τα μέτρα τους. Συνταυτίσαμε τώρα και τους Ρωμαίους τους πρώτους κατακτητές του Ελληνισμού με τους Έλληνες.
Κάναμε τον Καίσαρα, τον Αύγουστο, τον Διοκλητιανό, τον Νέρωνα, τον Καλλιγούλα Έλληνες και την αυτοκρατορία τους την ονομάσαμε Ελληνική.
Βρέ για δές κάτι ανθρώπους!!!
Μήπως γνωρίζεις οτι ο Μ.Κωνσταντίνος δέν ήξερε γρί απο Ελληνικά;;
Bελισάριε υπολόγισες λάθος λίγο τις εποχές το καρναβάλι αργεί ακόμα
Edited by - EPAITHS on 10/01/2007 14:56:33
«Βρε βρε τον ΣβαμπεΤι κανεις αγαπητε βλεπω αν και ελειψα αρκετο..»
Χαθήκαμε έ??
VELISSARIOS:
«Ηταν ο ιδιος ομως που προσπαθησε να επαναφερει στον θρονο τον αδερφο του Σουλτανου Βαγιαζιτ ωστε να δημιουργησει εμφυλιο πολεμο μεταξυ των Τουρκων και εως ενα σημειο οτα καταφερε.»
Με τέτοια παραμύθια προσπαθείτε να ωραιοποιήσετε την φιλότουρκη στάση των αυτοκρατόρων των νεορωμαίων? Το μόνο που «κατάφερε» φίλτατε, ήταν το να πίνει και να τρώει παρεά με τους Τούρκους!
Τα υπόλοιπα, είναι αέρας κοπανιστός.
VELISSARIOS:
«Η πολιτικη των Ρωμαιων αγαπητε ειδικα η εξωτερικη πολιτικη σου ειναι αρκετα περιπλοκη διαβασε ομως λιγο οτι ο Μανουηλ ειχε προσπαθησει με καθε μεσο να ζητησει βοηθεια απο την Δυση εναντια των Τουρκων.»
Κοίτα να δεις, απλά ΓΛΥΦΥΤΕΣ ήταν, και προκειμένου να σώσουν το αξίωμα και το τομάρι τους άλλοτε έπιναν και έτρωγαν (η και πολεμούσαν!) μαζί με τους Τούρκους και άλλοτε ζητούσαν ψίχουλα στην Ευρώπη. Ο Μανουήλ, ή και Ματθαίος κατα το τέλος της «Εν Χριστώ» πορείας του (!), εισέπραξε τελικά ακριβώς και όσα είχε ο ίδιος κάνει ή άξιζε: ΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ, καθώς ουσιαστική συμβολή δεν είχε σε τίποτα.
Η μπορείς να μας πεις πότε έτυχε ο Μέγας Αλέξανδρος να....τα πίνει και να πολεμάει παρέα με τους εχθρούς του ώστε δήθεν να.......πετύχει ανατροπή εκ των έσω??
Η πολεμάς φίλτατε και ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ, η είσαι γλύφτης και προσπαθείς ως τυχοδιώκτης να αρπάξεις καμιά ευκαιρία άπαξ και υπάρξει. Ο Μανουήλ πέθανε ως ένα τίποτα στο στερέωμα των γενέων μαχητών.
VELISSARIOS:
«Αυτοκρατορας των Ελληνων επισης ηταν μιας και οι Ελληνες ειχαν το προνομιο να λεγονται πολιτες της Ρωμης.»
Αυτοκράτορας των ΕΛΛΗΝΩΝ, δεν ήταν. Ήταν αυτοκράτορας των κατοίκων της Νέας Ρώμης, μεταξύ των οποίων ζούσαν και Έλληνες υπόδουλοι, μιας και η ελευθερία των ελλήνων χάθηκε πολλούς αιώνες πριν, απο τις πηγές εκ των οποίων προήλθε και η Νέα Ρώμη του Ρωμαίου αυτοκράτορα Φλάβιου Βαλέριου, ή και «Μέγα» Κωνσταντίνου κατα όσους ωφελήθηκαν τα μέγιστα για το δόγμα τους.
Τώρα, το αστείο με το «προνόμιο» ας το αφήσουμε καλύτερα, διότι προνόμιο θα ήταν να λέγεσαι ΕΛΛΗΝΑΣ και όχι να αποκαλείσαι ως ταμπέλα της υποδούλωσης σου, δηλαδή «ρωμιός».
Και εάν θέλεις να ψάξεις φίλτατε για ΗΡΩΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, τότε θα βρεις αρκετούς. Υπάρχει ο Μέγας Αλέξανδρος για παράδειγμα.
Για Σλάβους αυτοκράτορες και άλλους εκχριστιανισμένους απο το μωσαϊκό της Ρώμης, άσε καλύτερα να μιλήσουν οι αράχνες απο τα χρονοντούλαπα και οι ολίγοι λάτρεις του Εν Χριστώ θεοκρατισμού....
quote:
VELISSARIOS
Αυτοκρατορας των Ελληνων επισης ηταν μιας και οι Ελληνες ειχαν το προνομιο να λεγονται πολιτες της Ρωμης.
Αυτοκράτορας των Ρωμαίων ήταν και ως αυτοκράτορας των Ρωμαίων υπέγραφε.
Κωνσταντίνος πιστός εν τω θεώ βασιλεύς και αυτοκράτωρ των Ρωμαίων Παλαιολόγος.
Οσο για την άποψη πως οι Ελληνες είχαν το προνόμιο να λέγονται πολίτες των κατακτητών τους, την ίδια άποψη είχε εκφράσει για τους Ελληνες και ο Γκαίμπελς, ότι είχαν το προνόμιο να είναι πολίτες του Γ΄Ράιχ. Και υπήρχαν πολλοί σαν και σένα που τους άρεσε αυτό. Δοσίλογους τους λέγανε...
macedon
για ενα χριστιανο που επεσε με το σπαθι στο χερι μπροστα σε καποια τοιχη επηδη δε προλαβε να στοτωσει αρκετους.
αμα αφηνουμε τους αρχαιους για να γινουμε χριστιανοι ας ειμαστε τουλαχιστον στους ηρωες μας χριστιανοι.στα προτυπα που λενε.
ποιος?αυτοκρατορας?ηρωας?απο τι μας σωσαν αυτοι ε παιδια απ'τους αλλους.τρεχα γυρευε...
δεν τρελενομαι για ελληνες αλλα μην τους ξεφτιλιζουμε κιολας.
οτι αξιζει συνεχιζει
(Κ.Παπαρηγρηγόπουλος Ε’355)
Δημοτικό τραγούδι του Πόντου
Την Πόλιν όντες ώριζεν ο Έλλεν Κωνσταντίνον,
Με δεκαπέντε σήμαντρα και δεκαοχτώ καμπάνας,
Ο βασιλιάς, ο βασιλιάς, παργόριαν ‘κ επέρνε.
Επέρεν τ΄ αλαφρόν σπαθίν, το Ελλενικόν κοντάριν.
Τους Τούρκους κρούει σο σπαθίν, τους Τούρκους σο κοντάριν
Τρακόσιους Τούρκους έκοψεν και δεκατρείς πασάδες,
Τσακώθεν το σπαθίν άτου κ’ εσκίγεν το κοντάριν.
Όντεν εκαλοτέρεσεν, απές’ σοι Τούρκ’ ς επέμνεν
Κ’ όντεν εκαλοτέρεσεν και μοναχός επέμ’ νεν.
Και ατείν’ ατόναν έθεψαν σό χλοερόν τουσέκιν.
Απόδοση στην καθομιλουμένη
Την Πόλην όταν ώριζεν ο Έλλην Κωνσταντίνος,
Με δεκαπέντε σήμαντρα και δεκαοχτώ καμπάνες,
Ο βασιλιάς, ο βασιλιάς, παρηγοριά δεν παίρνει.
Μόνο παίρνει τ΄ αλαφρό σπαθί, το Ελληνικό κοντάρι.
Χτυπά τους Τούρκους στο σπαθί, τους Τούρκους στο κοντάρι
Τριακόσιους Τούρκους έκοψε και δεκατρείς πασάδες,
Έσπασε το σπαθί του και τσακίστηκε το κοντάρι.
Κι όντας καλοκύταξε, μένει ζωσμένος με Τούρκους
κι’ όντας καλοκύταξε, κι απόμεινε μονάχος.
Κι αυτόν εκείνοι θάψανε σε χορταρένιο στρώμα.
Ο Ελληνισμός θρήνησε την άλωση της Πόλης και ντο θάνατο του τελευταίου αυτοκράτορά του.
Το πόσο Ελληνική θεωρούσε την αυτοκρατορία, ανάμεσα σε άλλα και φαίνεται και από:
1. Ακόμη μέχρι και σήμερα θεωρεί ότι η Τρίτη (η μέρα της άλωσης) είναι αποφράς.
2. Τους «θρήνους» και «θρύλους» που τραγούδησε επί αιώνες ο λαός για την άλωση.
3. Την βαθειά ριζωμένη πεποίθηση ότι «πάλι με χρόνους με καιρούς, πάλι δικά μας θα είναι» και «η Ρωμανία κι αν πέρασε, ανθεί και φέρει κι άλλο».
4. Τον μύθο για την γιαγιά που τηγάνιζε ψάρια κατά την στιγμή της άλωσης και θα αποτελειώσει το τηγάνισμα όταν η Πόλη ξαναγίνει Ελληνική.
5. Τον μύθο για τον ιερέα που θα συνεχίσει την λειτουργία που έμεινε στη μέση με την είσοδο των Τούρκων στην Αγία Σοφία.
6. τον θρύλο του «Μαρμαρωμένου Βασιλιά» που όταν έλθει το πλήρωμα του χρόνου θα ζωντανέψει για να αναλάβει τα αυτοκρατορικά του καθήκοντα.
Ερώτηση προς τους ανιστόρητους φανατισμένους και φονταμενταλιστές αρνητές του Βυζαντίου και του Παλαιολόγου: Δημιούργησε ποτέ οποιοσδήποτε λαός τέτοιους θρύλους για ξένους υποδουλωτές και καταπιεστές του;
Αγαπητοί μου οι λαϊκές παραδόσεις δεν επιβάλλονται άνωθεν, και η ύπαρξή τους αποδεικνύει ότι ο Ελληνισμός θεωρούσε το Βυζάντιο δικό του, Ελληνικό και ταύτισε απόλυτα την εθνική του ύπαρξη με αυτό.
Με εκτίμηση
Μήπως δεν υπάρχουν δημοτικά τραγούδια για τους γερμανοτσολιάδες; Για τους πρωταίτιους της χούντας; Τι σημαίνει αυτό, πως ο λαός τους αγάπησε και τους θεώρησε κομμάτι του; Μπορώ να σου παραθέσω μερικά αν θέλεις...
Συνεχίζεις να αποκαλείς ανιστόρητους όσους αποκαλούνε το βυζάντιο ρωμαϊκή αυτοκρατορία αλλά ένα ιστορικό στοιχείο δεν έχεις φέρει να δούμε που να αποδεικνύει το αντίθετο. Δημοτικά τραγούδια μας δείχνεις (το ίδιο πάντα) και διηγήσεις της γιαγιάς σου.
Οσο για το
"«πάλι με χρόνους με καιρούς, πάλι δικά μας θα είναι» και «η Ρωμανία κι αν πέρασε, ανθεί και φέρει κι άλλο»
θα σου απαντούσα
"Παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του".
macedon
Μήπως δεν υπάρχουν δημοτικά τραγούδια για τους γερμανοτσολιάδες; Για τους πρωταίτιους της χούντας; Τι σημαίνει αυτό, πως ο λαός τους αγάπησε και τους θεώρησε κομμάτι του; Μπορώ να σου παραθέσω μερικά αν θέλεις...
Άλλο τα προπαγανδιστικά κατασκευάσματα κάποιων, και άλλο η διαχρονική Ελληνική δημοτική παράδοση. Με τη λαϊκή παράδοση έχω ασχοληθεί ιδιαίτερα, με το ύφος, το ήθος της, για τον τρόπο λειτουργίας της. Σε παρακαλώ, αν δεν καταλαβαίνεις τις διαφορές πχ. των τραγουδιών για τους γερμανοτσολιάδες (τα οποία ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ δημοτικά), με τα δημοτικά τραγούδια του ακριτικού π.χ. κύκλου η του κύκλου της λεβεντιάς, ας μην συνεχίσουμε.
Αν θέλεις εσύ συνέχισε έτσι όπως έχεις συνηθίσει και εγώ ας ελπίζω κάποια στιγμή να συναντηθούμε στο μέλλον.
macedon
Συνεχίζεις να αποκαλείς ανιστόρητους όσους αποκαλούνε το βυζάντιο ρωμαϊκή αυτοκρατορία αλλά ένα ιστορικό στοιχείο δεν έχεις φέρει να δούμε που να αποδεικνύει το αντίθετο.
Φίλτατε δεν αποκαλώ ανιστόρητους όσους αποκαλούνε το βυζάντιο Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Κάθε άλλο, και εγώ έτσι το αποκαλώ. Αν θέλεις βάζε στη λέξη βυζάντιο όπου τη χρησιμοποιώ εισαγωγικά.
Για μένα όμως ακρογωνιαίος λίθος της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας των μέσων χρόνων, ήταν ο Ελληνισμός, τον οποίο περιλάμβανε ολόκληρο μέσα στα σύνορά του.
Η μετατροπή αυτού του κράτους σε καθαρά Ελληνικό ολοκληρώθηκε τον 7ο αιώνα μετά από μακρά σταθερή περίοδο μετεξέλιξης.
Έτσι θεωρώ και τα δυο ονόματα και το Έλληνας και το Ρωμιός ειδικά στην τελευταία περίοδο της αυτοκρατορίας τόσο πολύ δεμένα που το ένα σημαίνει το άλλο, κληρονομιά μου και παρακαταθήκη μου.
macedon
Δημοτικά τραγούδια μας δείχνεις (το ίδιο πάντα) και διηγήσεις της γιαγιάς σου.
Όχι το ίδιο πάντα, αυτό που το τραγούδι που παρουσίασα σήμερα δεν το έχω ξαναπαρουσιάσει και είναι από το «ΑΡΧΕΙΟ ΠΟΝΤΟΥ» της ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΟΝΤΙΚΏΝ ΜΕΛΕΤΩΝ.
Μακεδόνα όσο για το «διηγήσεις της γιαγιάς», πρόλαβα και βίωσα σε μεγάλη διάρκεια της ζωής μου, και δύο προγιαγιάδες, σεβαστές ψιλόλιγνες μορφές, ιέρειες, παστάδες φορείς μιας παράδοσης και ενός πλούτου τεράστιου. Αυτό το θεωρώ καθαρή τύχη.
macedon
Οσο για το
"«πάλι με χρόνους με καιρούς, πάλι δικά μας θα είναι» και «η Ρωμανία κι αν πέρασε, ανθεί και φέρει κι άλλο»
θα σου απαντούσα
"Παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του".
Δηλαδή πιστεύεις ότι κοιμάμαι και ξυπνάω με το όραμα της παλινόστησης της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας; Απλά αγαπώ πολύ αυτό το λαό και δεν ντρέπομαι για τις επιλογές του, στη μακριά του πορεία προς το άγνωστο.
Με εκτίμηση
quote:
Απλά αγαπώ πολύ αυτό το λαό και δεν ντρέπομαι για τις επιλογές του, στη μακριά του πορεία προς το άγνωστο.
ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑΥΤΗ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΔΩΣΜΕΝΗ ΑΠΟ ΑΝΘΩΠΟ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΕΝΟ.ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΟΥΣ .ΚΥΡΙΟΙ ΠΑΡΤΕ ΤΟ ΧΑΜΠΑΡΙ ΡΩΜΑΝΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΞΑΝΑΒΓΕΙ ΜΕ ΚΑΤΙ ΜΥΑΛΑ ΣΑΝ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ(ΜACEDON ΣΒΑΜΠΕ ΚΤΛ)ΓΙΑΤΙ ΕΧΕΤΕ ΔΩΣΕΙ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΜΙΑ ΣΤΕΝΟΜΥΑΛΗ ΘΕΩΡΕΙΑ,Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΥΝΟΡΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΚΑΙ ΟΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΩΚΕΑΝΟΣ ΚΑΙ ΕΝΣΩΜΑΤΩΝΕΙ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΤΟ ΥΓΙΕΣ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΡΩΜΗ ΤΗΣ ΕΔΩΣΕ ΝΕΑ ΠΝΟΗ ΝΕΟ ΟΝΟΜΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ ΚΑΙ ΝΕΑ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ.ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΙΚΑ ΜΑΣ ΚΥΡΙΟΙ.
quote:
Ο Αυτοκρατορας της Κωνσταντινουπολης των Ρωμιων(Ελληνων) ενας μεσαιωνικος Λεωνιδας που ενω ολα ηταν κατα του μετα απο μια καταστροφικη πολιτικη των προηγουμενων αυτοκρατορων σταθηκε στο υψος των περιστασεων και σηκωσε το αναστημα του εναντι αστον κατακτητη τον βαρβαρο κατακτητη οπως κανενας αλλος ηγετης της Ευρωπης εως σημερα.
Εκεινος χαθηκε χαραματα στις 29*05*1453 μετα απο μια τριωρη μαχη μπροστα στην κεντρικη πυλη.
Ο μεγαλυτερος ηρωας των Ελληνων ηταν ο τελευταιος αυτοκρατορας τους...
el.elyon:
ΑΡΑ ΦΙΛΕ VELISSARIOS ΚΑΙ Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Ο V;
ΦΙΛΕ VELISSARIOS ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΠΟΥ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ, ΜΑΛΛΟΝ ΕΙΡΗΝΗ ΗΤΑΝ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ, ΤΟΝ ΤΥΦΛΩΣΕ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΚΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΘΡΟΝΟ; Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ, ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ, ΑΝΕΛΑΒΕ ΑΥΤΗ ΤΟ ΘΡΟΝΟ; ΕΑΝ ΝΑΙ, ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΕΣ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ;
ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΙΚΑ el.elyon.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
Edited by - el.elyon on 12/01/2007 15:23:40
Επίσης μου προκαλεί εντύπωση η εμμονή αποκλειστικά σε ονόματα αυτοκρατόρων και στρατηγών.
Ορίστε μερικά ονόματα από διαφορετικά πεδία που θα μπορούσαν να διεκδικήσουν τον τίτλο, αν όχι του μεγαλύτερου(ουσιαστικά ο όρος "μεγαλύτερος Ελληνας ήρωας" είναι φενάκη), τουλάχιστον ενός από τους μεγαλύτερους Ελληνες ήρωες.
-Κλεισθένης: βασικός θεμελιωτής της Δημοκρατίας στην αρχαιότητα, ένα πολίτευμα που χαρακτηρίζει κάθε σύγχρονο πολιτισμένο κράτος
-Ιπποκράτης: Πατέρας της ιατρικής επιστήμης την οποία απάλλαξε από τις δεισιδαιμονίες εισάγωντας την επιστημονική μεθοδολογία σ'αυτήν. Αυτός έσωζε ζωές αντι να αφαιρεί.
-Θαλής, Πυθαγώρας, Ευκλείδης, Αρχιμήδης και άλλοι που μου διαφεύγουν: Μεγάλη προσφορά στα μαθηματικά και γενικότερα στην απαρχή των θετικών επιστημών
Τώρα αν περάσω στον πολεμικό τομέα, ειλικρινά δεν καταλαβαίνω γιατί τον τίτλο του "μεγάλου Ελληνα ήρωα" δεν μπορούν να διεκδικήσουν άνετα ένα σωρό ανώνυμοι ήρωες του 21 και του 40, που αγωνίστηκαν για την ελευθερία και ανεξαρτησία τους οι πρώτοι, και ενάντια στη σαπίλα του φασισμού και του ναζισμού οι δεύτεροι. Δηλαδή επειδή δεν ήταν επώνυμοι ή επειδή οι ιστορικοί δεν τους κώλλησαν πριν τα ονόματά τους κάποιο κολακευτικό προσωνύμιο, ή επειδή δεν ήταν στρατηγοί και αυτοκράτορες, σημαίνει ότι δεν αξίζουν ισαξιου θαυμασμού και τιμών?
Δυστυχώς πολλοί ενεργείτε "συμφεροντολογικά", ανατρέχοντας στην ιστορική περίοδο που σας ενθουσιάζει περισσότερο, διαλέγοντας από αυτήν τον ήρωά σας για να θεοποιήσετε. Αυτό από μόνο του δεν είναι κατακριτέο. Δηλαδή να τρέφεις συμπάθεια και να θαυμάσεις κάποια ιστορικά πρόσωπα. Το ατόπημα διακρίνεται όταν πλασάρουμε δογματικά σε μια δημόσια συζήτηση με πομπώδες ύφος το αγαπημένο μας Ελληνικό ιστορικό πρόσωπο ώς τον "Μεγαλύτερο Ελληνα Ηρωα", "Μεγιστο των Ελλήνων" κτλ.
Γενικά πιστεύω ότι δεν είναι ορθό να είμαστε ιδιαίτερα προσωπολάτρες. Θα πρέπει να θαυμάζουμε τη γενικότερη προσπάθεια που καταβάλει μια ομάδα κοινωνική, εθνική, επιστημονική και πάει λέγοντας.
Τέλος, μην στέκεστε τόσο πολύ σε ταμπέλες. Μάθετε να εκτιμάτε την ουσία των πραγμάτων και όχι την επιφανειακή "συσκευασία".
Διότι αυτό που έχει πραγματικά σημασία είναι το μπουκάλι του οποίου η ετικέτα αναγράφει "καλό κρασί", να έχει όντως καλό κρασί μέσα.
Αντε, πάρτε και ένα πρόσωπο της νεώτερης Ελληνικής ιστορίας που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από αυτόν που παρουσιάζεται στο τόπικ ως "Μεγαλύτερος Ελληνας Ηρωας"(μα τι αυθαίρετος ορισμός).
http://ta-nea.dolnet.gr/print_article.php?entypo=A&f=16638&m=N22&aa=1
Σας την έσπασα λίγο ε?
Απλά έθεσα το θέμα από διαφορετική - κατ'εμέ ορθότερη και λογικότερη - σκοπιά.
Edited by - Agnostic on 12/01/2007 17:01:13
quote:
el.elyon
ΦΙΛΕ VELISSARIOS ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΠΟΥ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ, ΜΑΛΛΟΝ ΕΙΡΗΝΗ ΗΤΑΝ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ, ΤΟΝ ΤΥΦΛΩΣΕ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΚΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΘΡΟΝΟ; Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ, ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ, ΑΝΕΛΑΒΕ ΑΥΤΗ ΤΟ ΘΡΟΝΟ; ΕΑΝ ΝΑΙ, ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΕΣ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ;
Ειρήνη η Αθηναία. Αυτή και η Λιβία είναι οι θεές μου.
Βασικά ο γιός της ήταν ο Κωνσταντίνος ο ΣΤ', ο οποίος είχε ανέβει νήπιο στο θρόνο. Η αθεόφοβη είχε δηλητηριάσει και τον άντρα της, τον Λέοντα Δ'. Μετά ανέλαβε πάλι εκείνη. Αλλά τι εννοείς
quote:
ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΕΣ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ;
symbol ωραία τα δημοτικά και οι διηγήσεις των μεγαλυτέρων, αλλά πέρα από reference στις παραδόσεις του τόπου, δεν μπορούν να χρησιμεύσουν για ιστορικά συμπεράσματα. Με βάση τα δημοτικά τραγούδια ο Διγενής Ακρίτας υπήρξε, και με βάση τις διηγήσεις της γιαγιάς μου οι κομμουνιστές έτρωγαν μωρά. (ω ναι, τέτοια παραμύθια μας λέει τις κρύες νύχτες του χειμώνα δίπλα στο τζάκι).
Τέλος πάντων, έχεις δίκιο που δεν ντρέπεσαι για την ιστορία σου. Η ιστορία είναι το παρελθόν και είτε το δέχεσαι όπως είναι, είτε το αφήνεις στην ησυχία του. Όταν όμως προσπαθείς να το ωραιοποιήσεις για να δημιουργήσεις το παρελθόν που θεωρείς πως σου ταιριάζει ως Έλληνα, τότε υπάρχει πρόβλημα.
ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟΤΕΡΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ΕΝΑΣ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΘΡΥΛΟΣ.
Υπεύθυνος ηγέτης ενταγμένος στην Ελληνικότατη αντίληψη περί πολιτικής που θέλει τους ηγέτες του έθνους και επίσης, να αισθάνονται το χρέος τους να λογοδοτούν για τις πράξεις και τις αποφάσεις τους, έναντι της ιστορίας και του λαού. ΄
ΙΣΑΞΙΟΣ ΣΥΝΕΧΙΣΤΗΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΗΡΩΩΝ ... του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του Λεωνίδα, του Μιλτιάδη, του Θεμιστοκή και τόσων άλλων.
Μόνος του με την θυσία της ζωής του έπεσε μαχώμενος υπέρ βωμών και εστιών, προσπάθησε την κρισιμότατη εκείνη στιγμή, την κρισιμότερη σε ολόκληρη την ιστορία του Ελληνισμού να τον σηκώσει μόνος του με τα χέρια του.
Ο ήρωας της Αλώσεως τελευταίος Βυζαντινός αυτοκράτωρας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος δέν πέθανε -πεθαίνουν οι ήρωες?- άλλα έμεινε μαρμαρωμένος, κάποτε θα αναστηθή.
Το λυπηρό είναι πως υπάρχουν σήμερα ορισμένοι νεοέλληνες που πείθονται από τα διάφορα λιβελογραφήματα και μένουν αδιάφοροι εμπρός στη θυσία των ηρώων!
quote:
Άντε να δούμε ένα ένα αυτά που είπες:
Να σημειώσουμε επίσης πως οι αποκαλούμενοι Παλαιολόγοι, υπήρξαν φιλότουρκοι και συνεργάτες τους σε αρκετές περιστάσεις.
Όχι λάθος μεγάλο. Μόνο o Δημήτριος Παλαιολόγος δεσπότης του Μυστρά όταν συγκρούστηκε με τον αδελφό του Θωμά για την κυριαρχία στο Μυστρά. Να σημειωθεί ότι ο Θωμάς ήταν φανατικά υπέρ της δύσης. (Επειχήρημα νο .1 καταρίφθηκε)
Σχετική πηγή:http://en.wikipedia.org/wiki/Thomas_Palaiologos
quote:ο Σβάμπε παραλείπει να πεί ότι ο αυτοκράτορας αλλά και ο Ντράγκατσ ήταν υποτελείς στον σουλτάνο. Ρίξτε μια ματιά εδώ===>http://en.wikipedia.org/wiki/Constantine_Dragas
Έτσι, ο παππούς του «τελευταίου αυτοκράτορα των ρωμιών-ελλήνων», ο Κωνσταντίνος Δραγάτσης (Ντράκατς), πολέμησε π.χ. το 1395 μαζί με τον Σουλτάνο Βαγιαζίτ κατα των Χριστιανών στα νότια Καρπάθια (Βλαχία).
quote:Κάνεις λάθος η μάχη κερδίθηκε για τους τούρκους. Ο John Julius Norwich γράφει: " Η μάχη έγινε στις 25 Σεπτεμβρίου του 1396 στην Νικόπολη στις Σέρρες. Δέκα Χιλιάδες χριστιανοί αποκεφαλίστηκαν μπροστά στον σουλτάνο και άλλοι πολλοί αιχμαλωτίστηκαν
Η προσπάθεια αυτή υπήρξε άκαρπη, και εκεί θανατώθηκε ο παππούς του «τελευταίου αυτοκράτορα των ρωμιών-ελλήνων» ΜΑΖΙ με τους πολλούς Τούρκους συμμάχους του.
quote:Αυτό λέω και γώ είδες τί ωραία που αποδεικνύεται που ήταν έλληνες?
Τι παράξενα βήματα που έχει κάνει η ιστορία έ??
quote:
Όσον αφορά δε τον πατέρα του «τελευταίου αυτοκράτορα των ρωμιών-ελλήνων», τον Μανουήλ Β’, και εκείνος είχε άψογες σχέσεις με τους Τούρκους, και μεταξύ άλλων ακολουθούσε για αρκετά χρόνια τον Σουλτάνο Βαγιαζίτ Γκιλντιρίμ σε διάφορες εκστρατείες του.
Διαστρέβλωση της ιστορίας, ο Σβάμπε έχει διδακτορικό σε αυτό.
Άντε να δούμε τί λένε οι ιστορικοί (μερικοί σοβαροί άνθρωποι δηλαδή και όχι Σβάμπε)παραθέτω το κείμενο αυτούσιο:
Λίγες μέρες μετά την ανάρρησή του στον θρόνο, ο Μανουήλ Β' έδειξε τί άξιζε. Όταν η είδηση του θανάτου του πατέρα του έφτασε στα αυτιά του, ήταν ακόμη όμηρος του Σουλτάνου κι είχε επιστρέψει μαζί του στην πρωτεύουσά του την Προύσα. Ήξερε καλά πως υπήρχε τώρα σοβαρός κίνδυνος ο Βαγιαζήτ, ως επικυρίαρχος τυο Βυζαντίου να ορίσει Βασιλέα τον ανηψιό του, τον Ιωάννη Ζ'. Έτσι την νύχτα της 7ης Μαρτίου 1391 έφυγε απαρατήρητος από την Κωνσταντινούπολη, όπου τον υποδέχθηκαν με ενθουσιασμό. Σε ηλικία 40 ετών, από την άποψη της εξωτερικής εμφάνισης αποτελούσε το πρότυπο του αυτοκράτορα: Ο ίδιος ο Βαγιαζήτ είχε κάποτε παρατηρήσει ότι το αυτοκρατορικό αίμα του Μανούήλ ξεχώριζε από το παρουσιαστικό του και μόνον. Έσφυζε από υγεία και με την απεριόριστη ενεργητικότητά του έμοιαζε περισσότερο στον παππού του παρά στον πατέρα του. Είχε την ίδια αγάπη για τα γράμματα και το ίδιο, παραδοσιακά βυζαντινό, πάθος για την θεολογία. Παρέμενε, ωστόσο, άνθρωπος της δράσης. Δύο φορές, το 1371 και το 1390, είχε σπεύσει να σώσει τον όλο και πιο ανίκανο πατέρα του - και τις δύο φορές με απόλυτη επιτυχία.
Σε καλύτερες εποχές θα μπορούσε να είναι ένας μεγάλος ηγεμόνας.
Άλλα η τότε κατάσταση άφηνε ελάχιστα περιθώρεια για μεγαλοφροσύνη. Ο Μανουήλ δεν ήταν πλέον παρά ένας υποτελής του Σουλτάνου και ο Σουλτάνος είχε εξαγριωθεί με την ανάρρησή του στο θρόνο χωρίς την άδειά του. Η αντίδραση του ήταν να επιβάλλει δύο ακόμη ταπεινωτικούς όρους στον νέο Αυτοκράτορα. Ο πρώτος ήταν να παραχωρήσει μια ολόκληρη περιοχή της Κωνσταντινούπολης στους τούρκους εμπόρους, που δεν θα υπάκουαν πια στην αυτοκρατορική νομοθεσία' οι υποθέσεις τους θα ρυθμιζόταν από ένα μουσουλμάνο καδή (δικαστής). Και ο δεύτερος - Το Μάιο του 1391, μόλις δύο μήνες μετά την ανάρρηση του Μανουήλ στο θρόνο - ήταν να τον καλέσει πίσω στην Ανατολία για να πάρει μέρος σε μια ακόμη εκστρατεία, αυτήν τη φορά στη Μαύρη Θάλασσα.
John Julius Norwich
Σύντομη ιστορία του Βυζαντίου σελ. 539-540
Εκδόσεις Γκοβόστη
Να 'χαμε να λέγαμε είσαι ρε Σβάμπε. Μέσα σε ένα μικρό κείμενο ανατρέπει όλες τις ανιστόρητες κοτσάνες που πέταξες παραπάνω. Είπαμε το βυζάντιο δεν ήταν κράτος αγγέλων αλλα εν πάσει περιπτώσει δεν στερούταν ούτε μεγάλων ανδρών ούτε παιδείας.
quote:Ποιός τα λέει αυτά? Δώσε μια πηγή και θα δείς μάστορα....
Οι συνεργασίες με τους κατα τα άλλα «βάρβαρους κατακτητές» βλέπουμε ότι υπήρξαν πάμπολλες, απλά κάποτε οι σύμμαχοι και συνεργάτες θέλησαν και κάτι παραπάνω. Ας μην ξεχνάμε ότι οι συνεργασίες δεν έμειναν μόνο στο στρατιωτικό σκέλος: η μητέρα του Μωάμεθ του Πορθητή υπήρξε Χριστιανή, και εκείνος μεγάλωσε κοντά της, και φυσικά μίλαγε άψογα ελληνικά...
Η ιστορία λέει ότι οι σουλτάνοι ήθελαν να είναι οι απόλυτοι κληρονόμοι της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και για αυτό είχαν τον τίτλο Σουλτάνοι του Ρούμ (της ρώμης). Προσπάθησαν με τους γάμους αυτούς να αποκτήσουν και την πραγματική κληρονομιά έχοντας δεσμούς αίματος με την αυτοκρατορική οικογένεια.
Να μην αναφέρω και τον πρόσφατο λόγο του πάπα που κάνει αναφορά στον Μανούηλ τον Β' ο οποίος μιλά ανοιχτά εχθρικά προς το Ισλάμ και τις διαδασκαλίες του και ο οποίος σήκωσε πολύ ντόρο..
Και αγνοείτε ότι ο Μανουήλ είχε γυρίσει όλες τις πρωτεύουσες του δυτικού κόσμου σε μια προσπάθεια να ενώσει τον χριστιανικό κόσμο ενάντια στους τούρκους.
Όσο για τον αν οι αυτοκράτορες έλεγαν ότι δεν ήταν έλληνες όπως πολύ λανθασμένα ειπώθηκε από κάποιον ανιστόρητο παραπάνω, δείτε την επιστολή του Ιωάννη Γ' Δούκα Βατάτζη Αυτοκράτορα του Βυζαντίου, στον Πάπα Γρηγόριο όταν αυτός του ζήτησε να μην ανακαταλάβει το λατινικό βασίλειο της Κων/πολής μετά την άλωση:
“Ιωάννης εν Χριστώ τω Θεώ πιστός βασιλεύς και αυτοκράτωρ Ρωμαίων ο Δούκας , τω αγιωτάτω πάπα της πρεσβυτέρας Ρώμης Γρηγορίω σωτηρίας και ευχών αίτησιν .
Οι αποσταλέντες παρά της σης αγιότητος κομισταί του γράμματος τούτου διετείνοντο ότι είναι της σης αγιότητος , αλλ` η βασιλεία μου αναγνούσα τα γεγραμμένα , δεν ηθέλησε να πιστεύσει ότι είναι σον , αλλ` ανθρώπου ζώντος εν εσχάτη απονοία , έχοντος δε τη ψυχήν πλήρη τύφου και αυθαδείας , διότι πώς να μη υπολάβωμεν τοιούτον τον γράψαντα , απευθυνόμενον εις την βασιλείαν μου , ως ένα των ανωνύμων και αδόξων και αφανών , μη διδαχθέντα εκ της πείρας περί του μεγέθους της αρχής ημών και της δυνάμεως ;
Δεν είχομεν χρείαν σοφίας ίνα διαγνώσωμεν τις και ποίος είναι ο σος θρόνος .Εάν έκειτο επί των νεφελών ή μετέωρός που , ίσως υπήρχεν ανάγκη σοφίας μετεωρολογικής προς ανεύρεσίν του , αλλ` επειδή είνε εστηριγμένος επί της γης , και ουδόλως διαφέρει των λοιπών θρόνων , η τούτου γνώσις πρόχειρος είνε τοις πάσι .
Και ότι μεν από του ημετέρου γένους η σοφία και το εκ ταύτης αγαθόν ήνθησε και εις άλλους διεδόθη , καλώς είρηται .Πως όμως ηγνοήθη ή και μη αγνοηθέν , πως εσιγήθη , ότι μετά της σοφίας είναι προσκεκληρωμένη εις το γένος ημών παρά του μεγάλου Κωνσταντίνου και η βασιλεία ;
Τις αγνοεί ότι και ο κλήρος της διαδοχής εκείνου εις το ημέτερον διέβη γένος, και ότι ημείς είμεθα οι τούτου κληρονόμοι και διάδοχοι ;
Έπειτα συ απαιτείς να μη αγνοήσωμεν τον σον θρόνον και τα τούτου προνόμια , αλλά και ημείς έχομεν να ανταπαιτήσωμεν όπως διαβλέψης και γνωρίσεις τα δικαιώματα ημών επί της αρχής και του κράτους της Κωνσταντινουπόλεως , όπερ από του Μεγάλου Κωνσταντίνου επί χιλιετηρίδα παραταθέν ,έφθασεν άχρις ημών .Οι γενάρχαι της βασιλείας μου, οι από του γένους των Δουκών και Κομνηνών, ίνα μη τους άλλους λέγω , τους από γενών Ελληνικών άρξαντας επί πολλάς εκατοστύας ετών την αρχήν κατέσχον της Κωνσταντινουπόλεως , ούς και η της Ρώμης εκκλησία και οι ιεράρχαι προσηγόρευον Ρωμαίων αυτοκράτορας .Πως λοιπόν ημείς φαινόμεθα σοι ότι ουδαμού άρχομεν και βασιλεύομεν , εχειροτονήθη δε παρά σου ο Ιωάννης εκ Βριέννης; Τίνος δίκαιον επρυτάνευσενεν τη περιστάσει ταύτη ; Πως η ση τιμία κεφαλή επαινεί την άδικον και πλεονεκτικήν γνώμη , και την ληστρικήν και μιαιφόνον κατάσχεσιν υπό των Λατίνων της Κωνσταντινουπόλεως εν μοίρα τίθεται δικαίου ;
Ημείς βιασθέντες μετεκινήθημεν του τόπου , αλλά δεν παραιτούμεθα τα δικαιώματα ημών επί της αρχής και του κράτους της Κωνσταντινουπόλεως. Ο βασιλεύς άρχει και κρατεί έθνους και λαού και πλήθους , ουχί λίθων τε και ξύλων , άτινα αποτελούσι τα τείχη και τα πυργώματα .
Το γράμμα σου περιείχε και τούτο ότι κήρυκες της σης τιμιότητος το του σταυρού διήγγειλαν κήρυγμα εις όλον τον κόσμον , και ότι πλήθος ανδρών πολεμιστών έσπευσεν εις εκδίκησιν της Αγίας Γης. Τούτο μαθόντες εχάρημεν και ελπίδων μέστοί γεγόναμεν ότι ούτοι οι εκδικηταί των αγίων τόπων ήθελον αρχίσει την εκδικίαν από της ημετέρας πατρίδος , και ότι ήθελον τιμωρήσει τους αιχμαλωτιστάς αυτής , ως βεβηλώσαντας αγίους οίκους ,ως ενυβρίσαντας θεία σκεύη , και πάσαν ανοσιουργίαν διαπράξαντας κατά χριστιανών . Επειδή όμως το γράμμα ωνόμαζε βασιλέα τον Ιωάννην Βριέννιον της Κωνσταντινουπόλεως και φίλον υιόν της σης τιμιότητος , αλλ` όστις προ πολλού απεβίωσε , και προς βοήθειαν τούτου εστέλλοντο οι νέοι σταυροφόροι , εγελώμεν αναλογιζόμενοι την των αγίων τόπων ειρωνείαν και τα κατά του σταυρού παίγνια .
Επειδή δε η ση τιμιότης διά του γράμματος παρακινεί να μη παρενοχλώμεν τον σον φίλον και υιόν Ιωάννην Βριέννιον , καθιστώμεν γνωστόν εις την σην τιμιότητα ότι δεν γνωρίζομεν που γης ή θαλάσσης είνε η επικράτεια αυτού του Ιωάννου .Εάν δε περί Κωνσταντινουπόλεως είνε ο λόγος ,
δήλον καθιστώμεν και τη ση αγιότητι και πάσι τοις χριστιανοίς,
ως ουδέποτε παυσόμεθα μαχόμενοι και πολεμούντες τοις κατέχουσι την Κωνσταντινούπολιν . Ή γαρ αν αδικοίημεν και φύσεως νόμους και πατρίδος θεσμούς , και πατέρων τάφους , και τεμένη θεία και ιερά , ει μη εκ πάσης της ισχύος τούτων ένεκα διαγωνισόμεθα .
Εάν δε τις διά τούτο αγανακτή και δυσχεραίνη και οπλίζεται καθ` ημών , έχομεν πως κατά τούτου να αμυνθώμεν , πρώτον μεν διά της βοηθείας του Θεού , έπειτα δε διά των υπαρχόντων και παρ` ημίν αρμάτων και ίππων και πλήθους ανδρών μαχίμων και πολεμιστών , οίτινες πολλάκις επολέμησαν τους σταυροφόρους .Συ δε , ως Χριστού μιμητής , και του των Αποστόλων κορυφαίου διάδοχος , και γνώσιν έχων θείων τε νομίμων ,και των κατ` ανθρώπους θεσμών , θα επαινέσης ημάς υπερμαχούντας της πατρίδος και της εγγενούς αυτή ελευθερίας .
Και ταύτα μεν θα συμβώσι κατά το δοκούν τω Θεώ . Η δε βασιλεία μου πάνυ ορέγεται και ποθεί να διασώση το προς την αγίαν της Ρώμης εκκλησίαν προσήκον σέβας , και να τιμά τον θρόνον του κορυφαίου των αποστόλων Πέτρου , και εις την σην αγιότητα να έχη σχέσιν και τάξιν υιού , και να κάμνη όσα εις τιμήν και θεραπείαν αφορώσιν αυτής , μόνον εάν και η ση αγιότης μη παρίδη τα δικαιώματα της ημετέρας βασιλείας , και μη γράφη προς ημάς αφερεπόνως και ιδιωτικώς .Όπως δε διακείμεθα εν ειρήνη προς την σην αγιότητα , την του γράμματος απαιδευσίαν αλύπως υπεδέχθημεν και προς τους κομιστάς αυτού ηπίως προσηνέχθημεν .”
Παραδέχεται ευθέως ότι είναι και έλληνας και ότι ακολουθεί το αρχαιοελληνικό "Υπερ βωμών και Εστιών". Τώρα τί να σας πω περισσότερο, όποιος έχει μυαλό καταλαβαίνει, οι υπόλοιποι ας μείνουν στην κοσμάρα τους. Η κληρονομιά του Βυζαντίου είναι δική μας (των Ελλήνων) και κανενός άλλου.
O Μέγας Απο-συντονιστής και σεντονιστής!!!
Περονόσπορος