- Το Εξυπνο ΤΕΣΤ!!! - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

..εχει δικιο ο Κ.--

...κι ο Οσσο το ιδιο θαλεγε θαρρω.)

cprtght@tm@2005

Παρ' όλα όσα λέει η σχετική λαϊκή κουλτούρα, η ψυχή δεν είναι μια παχύσαρκη τραγουδίστρια νάϊτκλαμπ που βασανίζεται από κάποιον έρωτα στο Θησείο. Η ψυχή δεν τριγυρίζει σε κάποιο κουρείο του Βαρδάρη, δεν τρώει γατόψαρα για βραδυνό και δεν έχει ένα τριανταοχτάρι Σπέσιαλ στο συρτάρι με τα εσώρουχά της. Οι δοκιμασίες και η εκκεντρική ζωή μπορούν να "ψήσουν" την ψυχή, αυτό είναι αλήθεια, αλλά η μαγιά που την κάνει να φουσκώνει είναι η χαρά.

Από την άλλη μεριά, η ψυχή σαφώς δεν είναι κάποιος χλομός ατμός που αναδίνεται υπό μορφήν αναθυμιάσεων από έναν κουβά μεταφυσικού, ξηρού πάγου. Παρ' όλους τους εκτοπλασμικούς συνειρμούς της, διαψεύδει συστηματικά εκείνους που την φαντάζονται σαν ένα κύμα ιερού μετεωρισμού ή ένα λαμπύρισμα αερίων του προσωπικού μας βάλτου.

Η ψυχή δεν είναι καν το Μεγάλο Τζάκποτ για το οποίο μαλώνουν ο Θεός και ο Σατανάς όταν τα σκουλήκια έχουν πια γλείψει τα κόκαλά μας. Γι' αυτό, όταν αναρωτιόμαστε - κάτι που κάνουμε όλοι μας αργά ή γρήγορα - τι ακριβώς θα 'πρεπε να κάνουμε για την ψυχή μας, η θρησκεία είναι μεν το συμβατικό αλλά όχι και το κατάλληλο μέρος για να στραφούμε. Η θρησκεία δεν είναι τίποτε άλλο από μια δοσοληψία, κατά την οποία ταλαιπωρημένοι άνθρωποι, εμπορεύονται την ψυχή τους για μια πρόσκαιρη ψυχολογική παρηγοριά που είναι σκέτη ψευδαίσθηση : το γνωστό σύστημα "απαρνήσου κάτι για να το σώσεις". Οι θρησκείες προσπαθούν να μας πείσουν ότι η ψυχή είναι το υπέρτατο οικογενειακό κειμήλιο και ότι, με αντάλλαγμα την τυφλή υπακοή μας, μπορούν να μας το φυλάξουν στα χρηματοκιβώτιά τους ή τουλάχιστον να μας το ασφαλίσουν για φωτιά και κλοπή. Κάνουν λάθος.

Αν θέλετε να σχηματίσετε μια εικόνα της ψυχής, φανταστείτε την σαν... - κάτσε να σκεφτώ ! - ... σαν ένα τρένο. Ναι ! ένα μεγάλο, μοναχικό, εμπορικό τρένο που τρέχει μουγκρίζοντας από γενιά σε γενιά, κάποιο αιώνια μοναχικό πρωϊνό : τα βαγόνια του είναι φορτωμένα με αναστεναγμούς και γέλια, οι αλήτες του είναι άγγελοι, ο μηχανικός του είναι η ντάμα μπαστούνι - και η ντάμα μπαστούνι είναι αχαλίνωτη !

Τουουου - τουουου! Ακούστε την θεϊκή σειρήνα του !

Προορισμός του τρένου είναι η Θεότητα, μονάχα που το τρένο προτού φτάσει εκεί, κάνει μερικές στάσεις. Απ' όσα η κούτρα μου μπορεί να ξέρει, η πρώτη στάση είναι το Μπινγκ Μπανγκ, η δεύτερη ο οργασμός και η τρίτη, εκείνη η τρύπα στον φράχτη απ' όπου μπαίνει η αλεπού, πίσω από τον στάβλο. Το τρένο είναι ταυτόχρονα τοπικό και εξπρές, αλλά δεν μεταφέρει όπλα, και σίγουρα, δεν εκτελεί κάποια βαρετή αποστολή ρουτίνας.

Εντάξει, ίσως να γίνομαι λίγο υπερβολικός και συγνώμη γι' αυτό. Ας το δούμε ως εξής το πράγμα, φίλοι μου : κατά πάσα πιθανότητα, η ψυχή δεν είναι τίποτε περισσότερο από την αυθεντική δόνηση της βιόσφαιρας, καταγεγραμμένη και ενισχυμένη μέσα στο ανθρώπινο αισθητήριο. Φανταστείτε την σαν εκείνο το κάπως άμορφο νέφος της απροσδιόριστης ενέργειας που παράγεται όταν το ανθρώπινο συναίσθημα και η ανθρώπινη νοημοσύνη αλληλεπιδρούν με το ευρύτερο σώμα της φύσης.

Αν αναρωτιέστε - πολύ αμφιβάλλω - σε τι διαφέρει η ψυχή από το πνεύμα, θα σας έλεγα πως, ε λοιπόν, η ψυχή έχει πιο σκούρο χρώμα, πιο πυκνό όγκο, πιο αλμυρή γεύση, πιο τραχιά υφή από το πνεύμα, ενώ τείνει επίσης να έχει περισσότερο μητρικό παρά πατρικό χαρακτήρα. Η ψυχή συνδέεται με την Μητέρα Γη, όπως το πνεύμα συνδέεται με τον Πατέρα Ουρανό. Φυσικά, οι μητέρες και οι πατέρες έχουν μια προδιάθεση προς την συνουσία, και σε αυτή την ανάμεικτη κατάσταση, συχνά είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις την ψυχή από το πνεύμα. Γενικά, αν το πνεύμα είναι ο αγωγός καθαρού αέρα και ο κρυφός φωτισμός μέσα στο σπίτι της συνειδητότητας, αν το πνεύμα είναι το ηλεκτρικό σύστημα που φωτίζει αυτό το σπίτι, τότε η ψυχή είναι το καπνισμένο τζάκι, ο μυρωδάτος φούρνος, το σκονισμένο κελάρι των κρασιών, οι παράξενοι τριγμοί που ακούμε στο πάτωμα αργά την νύχτα.

Είναι κάπως κλισέ να το λες, αλλά όταν σκέφτεσαι την ψυχή πρέπει να σκέφτεσαι πράγματα που είναι αυθεντικά και βαθιά. Οτιδήποτε επιφανειακό, δεν είναι της ψυχής. Οτιδήποτε τεχνητό, μιμητικό ή υπερβολικά εκλεπτυσμένο, δεν είναι της ψυχής. Το ξύλο έχει ισχυρότερη σύνδεση με την ψυχή απ' ότι το πλαστικό, αν και, παραδόξως, χάρη στην ανθρώπινη παρέμβαση, ένα γραφικό ξύλινο τραπέζι ή καρέκλα μπορεί μερικές φορές να έχει περισσότερη ψυχή από την ψυχή ενός ζωντανού δέντρου.

Τελικά, ίσως θα πρέπει απλώς να φανταστούμε ένα ανέκδοτο, ένα μεγάλο ανέκδοτο που κάποιος το επαναλαμβάνει ξανά και ξανά, με μια προφορά πολύ δυσνόητη και παράξενη για να το καταλάβουμε ποτέ τελείως. Η ζωή είναι αυτό το ανέκδοτο, φίλοι μου. Η ψυχή είναι η κατακλείδα, η αστεία φράση στο τέλος του...

Αllicefulloflove, δέν καταλαβαίνω γιατί λές ότι πρέπει να ανακαλύψει κανείς την ουσία της ύλης. Για μένα, η ανακάλυψη της ουσίας της ύλης είναι κάτι που κάνει η επιστήμη. Μπορεί βέβαια κανείς με κάποιες εμπειρίες να βιώσει και την πνευματική πραγματικότητα της ύλης, όμως η ψυχή μας δέ νομίζω ότι κινείται σε υλικό επίπεδο. Και γι'αυτό κιόλας δέ τη χωράει ο λόγος και ο νούς, γιατί περιορίζεται στην αντίληψη της υλικής διάστασης.

Απλά εγώ αντιλαμβάνομαι διαφορετική την ουσία της ύλης, απ'την ουσία της ψυχής. Το μόνο πρόβλημα που υπάρχει στο να περιγράψει κανείς τη Ψυχή και το βίωμά της είναι ότι κάθε περιγραφή μας , αφού έτσι λειτουργεί το ανθρώπινο μυαλό , θα ξεκινά : "Είναι σάν να..." . Όμως δέν υπάρχει τίποτα σ'αυτόν τον υλικό κόσμο που να είναι σάν την ψυχή και καμία αίσθηση που να μπορείς τα την παρομοιάσεις. Έτσι όπως πολύ σωστά λές, άν κάποιος δέν έχει καταδυθεί δέν μπορείς να του παρομοιάσεις την εμπειρία αυτή με τίποτα άλλο, πόσο μάλλον την αίσθηση της ψυχής.

Δέν θέλω να ακυρώσω έτσι οποιαδήποτε κουβέντα γιά την Ψυχή ώς ανούσια και αδύνατη. Γιατί πιστεύω ότι άν κάποιος βιώσει μιά εμπειρία "ψυχική" , την οποία παρακολουθήσει και το μυαλό του, τότε μπορεί να έχει και στο νού του μιά αντίληψη. Όμως αυτή η αντίλήψη δέν θα είναι λογική - αντίθετα : θα είναι παράλογη, ανεξήγητη, αλλά πραγματική , μιά αίσθηση που δέν μπορεί να την εξηγήσει, μιά φωνή που δέν μπορεί να την προσδιορίσει, αλλά ξέρει ότι υπάρχει, γιατί τη βλέπει.

Υπάρχουν διάφορα επίπεδα εμπειριών. Μπορεί κάποιος να βιώσει εμπειρίες στο υλικό επίπεδο, όπου μπορεί να δεί πράγματα, να ταξιδέψει σε ανεξήγητα μέρη και να αισθανθεί διάφορα μέσα του, αλλά όλα αυτά να προέρχονται απ'το υλικό επίπεδο ή από κάποιο άλλο, και όχι απ'την ψυχή του. Γι'αυτό απλά θέλω να πώ ότι υπάρχει αυτός ο κίνδυνος πολλές φορές να βιαστούμε να πούμε ότι κάτι που βιώσαμε είναι της ψυχής, ενώ μπορεί να είναι κάτι άλλο.

Χαιρετώ!

Συμφωνώ απόλυτα. Ούτε διαφώνησα εξάλλου στο προηγούμενο πόστ μου αφού συνεχίζω ότι μπορεί κανείς να βιώσει και να ανακαλύψει την πνευματική διάσταση της ύλης, κάτι στο οποίο εννοείται ότι η επιστήμη είναι απούσα και ανεπαρκής κιόλας να το εξηγήσει. Και βέβαια ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ πως την Οδό για την ανακάλυψη και την εκπλήρωση της Ψυχής μας ούτε κάν τη φαντάζεται η επιστήμη, ούτε κάν την αγγίζει και δέν έχει καμία θέση σ'αυτή την αναζήτηση.

Απλά νομίζω πώς πρέπει κανείς σ'αυτή τη ζωή να αντιληφθεί τις διαφορετικές "χροιές" των υλικών δυνάμεων, των φυτικών, των ζωικών , των ανθρώπινων, και της Ψυχής του, ώστε να γνωρίζει τί του συμβαίνει κάθε στιγμή και να μπορέσει ν'αρχίσει να βλέπει κάποια αχνά σημάδια για την κατεύθυνση αυτής της Οδού, και ίσως και να αποκτήσει τη δύναμη να την ακολουθήσει. Γι'αυτό λέω ότι δέν αρκεί η ανακάλυψη της ουσίας της ύλης, αλλά και των άλλων "ουσιών" που κουβαλάμε. Αυτές οι ουσίες θα μας αποχωριστούν στο θάνατό μας. Θα μείνει τότε μόνο η Ψυχή μας, με τη συνειδητότητα που έχει "κερδίσει" στη (ή στίς) γήινη ζωή της. Δέ συμφωνούν επόμένως με την αντίληψή μου κάποια απ'τα προηγούμενα πόστ που αναφέρουν ότι η ψυχή είναι μικροσωματίδια ύλης. Οι υλικές ψυχές είναι στο επίπεδο της ύλης. Οι ανθρώπινες ψυχές είναι στο επίπεδο του ανθρώπου. Απλά πρέπει να αναστήσουμε την Ψυχή μας μέσα στη γήινη ύπαρξή μας...

Γράφω πολύ αόριστα,αλλά εάν κοιτάξτε την κάθε λέξη ξεχωριστά,θα καταλάβετε τι εννοώ...