- ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΙΣΟΣ - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

quote:

---

Ο PAUL VALERY(1871-1945) EΙΠΕ:

ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΕΙ ΤΗΣ ΙΔΕΕΣ,ΠΟΛΕΜΑΕΙ ΕΚΕΙΝΟΝ ΠΟΥ ΤΙΣ ΕΧΕΙ.

Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΘΕΛΕΙ.
ΤΑ ΜΕΛΗ, ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΖΗΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΘΑ ΚΡΙΝΟΥΝ ΠΟΙΟΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΟΧΙ.

THE TRUTH IS OUT THERE.THE TRUTH IS FRONT OF YOUR EYES.OPEN YOUR EYES TO SEE IT. DON'T STAY BLIND.TRY.

---

- Από Μηνύματα στα οποία υπάρχουν σημεία μη συμβατά με τους κανονισμούς λειτουργίας των Ομάδων Συζήτησης αλλά περιέχουν και στοιχεία τα οποία αποτελούν τμήμα της Συζήτησης (και δεν αντιβαίνουν φυσικά στους Κανονισμούς), διαγράφονται τα "επίμαχα" σημεία και προστίθεται Υπενθύμιση στο τέλος του μηνύματος.

- Μηνύματα που είναι στην πληρότητά τους ασύμβατα με τους Κανονισμούς, διαγράφονται εντελώς.

Δεν έχεις ιδέα πόσο θα ντρέπονταν οι αρχαίοι μας πρόγονοι για σένα.
Το μίσος δεν υπήρχε στην καρδιά τους για τους αλλόθρησκους, μόνο ευγενική κατανόηση και αποδοχή...

ΑΝΑΘΕΜΑ...
ΚΑΙ ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΠΟΤΕ ΣΟΥ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ Η ΕΧΕΙΣ ΜΕΛΕΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ... (γι'αυτό κάνεις και κακή προπαγάνδα για αυτά που πρεσβεύεις)

Ααα!
Και αν θέλεις να μου απαντήσεις υβριστικά μια που σε κάτι τέτοιο μας έχεις συνηθίσει καλό είναι να χρησιμοποιήσεις το προσωπικό μου e mail και να αφήσεις το φόρουμ ήσυχο. Αυτός ο χώρος δεν αξίζει να τον δηλητηριάζουμε.

quote:

---

Και αν θέλεις να μου απαντήσεις υβριστικά (...) καλό είναι να χρησιμοποιήσεις το προσωπικό μου e mail και να αφήσεις το φόρουμ ήσυχο. Αυτός ο χώρος δεν αξίζει να τον δηλητηριάζουμε.

---

-------------------------
"Ζήτησε από τη γη, τον
αέρα και από το νερό, τα
μυστικά που κρατούν για
σένα"
-------------------------

Είδες που άμα θέλεις μπορείς και καλύτερα?

Eυχαριστώ για την ευγενική απάντηση...

quote:

---

Να έχεις πάντοτε υπ’όψιν σου πως η πίστη, μιας και μόνο δια της πίστης μπορείς να προσεγγίσεις αυτή την «βεβαιότητα» που ομιλείς, είναι μια υπόθεση.

---

ΠΩΣ ΕΙΣΑΙ ΤΟΣΟ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ?
ΓΙΑ ΔΕΣ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΤΑ ΝΕΥΡΟ-ΧΗΜΙΚΑ..

http://www.esoterica.gr/articles/religion/brainrlg/brainrlg.htm

Αγαπητέ μου έχεις μπερδέψει την έννοια της βεβαιότητας με την πίστη. Η πίστη είναι μια ΥΠΟΘΕΣΗ, για αυτόν τον λόγο και δεν δύνασαι εξάλλου να τεκμηριώσεις με εξωτερικό λόγο τα όσα εσωτερικά βιώνεις. Μην τα συγχέεις περισσότερο.

Και για να αντιληφθείς λίγο πιο αίθρια το σφάλμα που κάνεις θα σου υπενθυμίσω τα λόγια του Παύλου επί του συγκεκριμένου θέματος: «Πίστις εστί ελπιζομένων υπόστασις, πραγμάτων έλεγχος ου βλεπομένων» (Εβρα. ΙΑ’1)

Δηλαδή σε απλά ελληνικά αυτό που λέει ο Φαρισαίος Σαούλ είναι ότι, πίστη είναι η ΥΠΟΣΤΑΣΙΟΠΟΙΗΣΗ των πραγμάτων που ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ, η πεποίθηση πως υπάρχουν αληθινά όσα ΕΠΙΘΥΜΟΥΜΕ και ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΣΤΕ, έστω και εάν δεν τα βλέπουμε με τα σωματικά μας μάτια, αλλά τα ελέγχουμε ως «υπαρκτά» με την ψυχική μας «όραση».

Αντιλαμβάνεσαι λοιπόν αγαπητέ ότι ομιλούμε περί ευσεβών πόθων και αναπόδεικτων βιωματικών καταστάσεων στις οποίες αυθυποβάλλουμε τον εαυτό μας μετά από την επιθυμία και την ελπίδα που μας υποδαυλίζουν τα κείμενα που μελετούμε?

Και για να το κάνουμε και πιο «λιανό» το θέμα, να πούμε ότι η θρησκευτική πίστη ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ (ιστορική) ΑΛΗΘΕΙΑ, αφού ο ίδιος ο Θεός και η έννοια του δεν είναι «επιστητόν». Είναι στην ουσία μια ΑΘΕΜΕΛΙΩΤΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΕΛΠΙΔΑ, μια ανεξέταστη αποδοχή θεωριών που έγραψαν μεταξύ άλλων αμφιβόλου ποιότητας και σκεπτικού άνθρωποι, μια υποταγή σε αναπόδεικτη και δογματική ιδεολογία, που συχνά ναρκώνει τη δραστηριότητα και την επιστημονική αντιμετώπιση της πραγματικότητας.

Υπάρχει διαφορά λοιπόν αγαπητέ ανάμεσα στην τυφλή πίστη και στην ΕΛΛΟΓΗ πεποίθηση.

On omma:
«Το συμπέρασμά και η αιτιολόγησή σου είναι λανθασμένα, αφού εν τη ελευθερία τους δεν διαθέτουν όλοι την ίδια "καλή θέληση" ως προϋπόθεση για να δεχθούν αγώγιμα ως προς "το βεβαιούμενο και ελπιζόμενο".»

Δεν υπάρχει αγαπητέ «βεβαιούμενο» παρά ΜΟΝΟ ελπιζόμενο. Ο Μάξιμος ο Απολογητής λέει «Πίστις εστί γνώσις αναποδείκτους έχουσα τας αρχάς, ως υπόστασις των υπέρ νουν πραγμάτων». Αντιλαμβάνεσαι ΤΙ ΛΕΕΙ?

Η θρησκευτική πίστη και το «βεβαιούμενο» που λες είναι μια ΦΑΝΤΑΣΙΑΚΗ ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΗΣ ΕΠΙΘΥΜΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ με ουτοπιστική βάση. Επίσης, συμπέρασμα που εξάγεται από τα όσα γράφει ο Μάξιμος, η πίστη ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΗ, αφού πηγάζει από την Αποκάλυψη και επομένως δεν είναι να την κατανοήσουμε και να την αποδεχθούμε με τον ορθό Λόγο, με την λογική.

Ο παραλογισμός αυτός περιγράφεται εξόχως γλαφυρά από τον Τερτυλλιανό που γράφει στο De Carne Christi: Πέθανε ο υιός του Θεού. Βεβαιότατα είναι πιστευτό, γιατί είναι αδιανόητο και άτοπο»!

Για την ίδια «βεβαιότητα» λοιπόν ομιλείς και’συ φίλτατε On omma. Τέλος, εάν σκεφτείς πως η θεολογία είναι η φιλοσοφία της πίστης και όχι η απόδειξη της πίστης στο Θεό, τότε θα αντιληφθείς και τα λάθη που κάνεις συγχέοντας άσχετες έννοιες.

On omma:
«Ξέρεις τι είναι "πνεύμα" και ποιά η ουσία του ?»

Εγώ θα σου δώσω μια ερμηνεία και θα σε παρακαλέσω να μου τεκμηριώσεις τα όσα υποστηρίζεις περί του πνεύματος.

Το «πνεύμα» προέρχεται από το «πνέω», «φυσώ», «κινούμαι ορμητικά» (ψύχω). Σημαίνει επομένως την ψυχή, την πνοή, την αναπνοή, τη ζωή, την ύπαρξη (…παρέδωσε το πνεύμα, πέθανε).

Η Ψυχή προέρχεται από το «ψύχω», «πνέω», «φυσώ» (η πνοή του αέρα που εξέρχεται ορμητικά από τον ετοιμοθάνατο).
Σημαίνει επομένως την «πνοή», την «αναπνοή», την «ζωή», την ίδια την ύπαρξη, την «πνευματική δραστηριότητα».

Ευρύτερα σκεπτόμενοι, ορίζουμε ως πνεύμα τη ψυχική λειτουργία δια της οποίας ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα. Το «πνεύμα», έπειτα από τη λογική κατανόηση της πραγματικότητας, συσχετίζοντας κριτικά τις καταστάσεις και τον εαυτό του προς το σύνολο, γεννά τη διάνοια, τον Λόγο.

Αυτά είναι και τα όσα πρέσβευαν αγαπητέ οι Ίωνες προσωκρατικοί φιλόσοφοι. Η ίδια ουσία που διατρέχει το σύμπαν ως διάχυτη κοσμική δύναμη-ενέργεια («υλο-ζωική αρχή= αρχή της ύλης και της ζωής).
Είναι η «ψυχή» που συνέχει, κινεί, ζωοποιεί και κυβερνά το σώμα. Η ίδια η «ψυχή» που υπάρχει στον άνθρωπο υπάρχει και σε όλο το σύμπαν. Η ανθρώπινη «ψυχή» ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΚΟΣΜΙΚΗΣ ΨΥΧΗΣ.

Ο Αναξιμένης μας λέει «Η ψυχή η ημετέρα, αήρ ούσα, συγκρατεί και κινεί ημάς. Και όλος ο κόσμος πνεύμα και αέρα περιέχει». Για αυτό και οι οντολογικές θεωρίες των προσωκρατικών θεωρήθηκαν ως «παμψυχισμός» ή «υλοζωικός μονισμός» ή «πανθεϊσμός».

«Πνεύμα» λοιπόν σημαίνει αρχικά την «πνοή του ανέμου» και την αναπνοή (πνοή ζωής). Αργότερα βλέπουμε να ταυτίζεται με την «ψυχή» (ψύχω-φυσώ) που θεωρήθηκε κάτι το αόρατο και άυλο.
Χωρίς την πνοή όμως (φύσημα) που προέρχεται πάλι από κάποιους υλικούς όρους (κίνηση υλικών σωματιδίων), δεν υπάρχει «πνεύμα» ή αναπνοή-ψυχή.

On omma:
«Σωστότατο, όμως είναι πρόσωπο από πνεύμα και όχι από ύλη.»

Δηλαδή???? ΠΩΣ το γνωρίζεις? ΠΩΣ γνωρίζεις ότι είναι ένας ο Θεός π.χ.? ΠΩΣ είσαι σίγουρος πως δεν είναι 10 ή 1010 οι Θεοί?? ΠΩΣ γνωρίζεις ότι αντιπροσωπεύεις τον σωστό θεό και όχι έναν Σατανά?

Αποδείξεις θέλω αγαπητέ, και όχι απλές και χιλιοειπωμένες σοφιστείες.

quote:

---

Και για να αντιληφθείς λίγο πιο αίθρια το σφάλμα που κάνεις θα σου υπενθυμίσω τα λόγια του Παύλου επί του συγκεκριμένου θέματος: «Πίστις εστί ελπιζομένων υπόστασις, πραγμάτων έλεγχος ου βλεπομένων» (Εβρα. ΙΑ’1)

Δηλαδή σε απλά ελληνικά αυτό που λέει ο Φαρισαίος Σαούλ είναι ότι, πίστη είναι η ΥΠΟΣΤΑΣΙΟΠΟΙΗΣΗ των πραγμάτων που ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ, η πεποίθηση πως υπάρχουν αληθινά όσα ΕΠΙΘΥΜΟΥΜΕ και ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΣΤΕ, έστω και εάν δεν τα βλέπουμε με τα σωματικά μας μάτια, αλλά τα ελέγχουμε ως «υπαρκτά» με την ψυχική μας «όραση».

---

Ωραία τα απλά ελληνικά σου, αλλά είναι περισότερο ΣΟΥ παρά ελληνικά.

Εγώ παραποιώ? ΠΟΥ αγαπητέ? Μήπως θα πρέπει να αναθεωρήσεις το πώς ερμηνεύεις τα ελληνικά σου?

Για να δούμε λοιπόν ΤΙ ΛΕΕΙ ΕΠΑΚΡΙΒΩΣ Η ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΚΑΙΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ώστε να διαπιστώσουμε τι είδους «παραποίηση» εντόπισες:

«Είναι δε η πίστις ύπαρξις των ΕΛΠΙΖΟΜΕΝΩΝ, τα οποία ΤΩΡΑ ΜΕΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ, αλλά η πίστις τα κάνει εις την ψυχήν του πιστού χειροπιαστά, ΣΑΝ ΝΑ ΥΠΗΡΧΑΝ ΤΑΥΤΑ ΑΠΟ ΤΩΡΑ. Είναι ακόμη η πίστις και απόδειξις πραγμάτων, που δεν βλέπονται με τους σωματικούς οφθαλμούς, αλλά η πίστις φέρει τέτοιαν πληροφορίαν περί αυτών εις τον πιστόν, ΣΑΝ ΝΑ ΤΑ ΕΒΛΕΠΕ και τα αντελαμβάνετο με τας σωματικάς αισθήσεις».

Λοιπόν αγαπητέ ΠΟΥ είναι η παραποίηση? ΠΟΥ ομιλεί ο Παύλος πως η πίστη είναι αυτή που σε κάνει να βλέπεις πράγματα ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ, αν και δεν μπορείς να τα δεις?

Μας λέει λοιπόν πως η πίστη κάνει τον πιστό να υποστασιοποιεί τα όσα ελπίζει, και έτσι γίνονται στην ψυχή του «χειροπιαστά», λες και υπάρχουν από τώρα. Έτσι, μεταβάλλεται η πίστη σε «απόδειξη», η οποία αν και δεν βλέπεται παρόλα αυτά φέρει τέτοια πληροφορία στον πιστό, ώστε νομίζει πως είναι σαν να τα έβλεπε.

Και μια ερώτηση: Τι είδους «έλεγχος» και «αποδείξεις» είναι αυτές που ούτε βλέπονται αλλά ούτε και αποδεικνύονται????

Υπάρχουνε πολλοί τρόποι λοιπόν για να χρυσώσει το χάπι κανείς αγαπητέ, και αλλοίμονο, κάτι θα πρέπει να ακουστεί στα αυτιά του άμοιρου του πιστού. Αλλά άλλο η αναγκαία «εξήγηση» που πρέπει να δώσει κάποιος που «ομιλεί» με κάτι το οποίο σιωπούσε και σιωπά, και άλλο η δήθεν παραποίηση.

Ας είμαστε λοιπόν λίγο πιο θαρραλέοι με την πίστη μας και ας μην κακοποιούμε την γλώσσα μας εις το όνομα των «εξ αποκαλύψεων» κενών.

quote:

---

Δηλαδή μας λες πως απαιτούνται προσωπικά αιτήματα για να δει κανείς τον Δημιουργό? ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ?

---

quote:

---

On omma:
« Ξέρεις τι είναι πνεύμα και ποιά η ουσία του ? »

Εγώ θα σου δώσω μια ερμηνεία και θα σε παρακαλέσω να μου τεκμηριώσεις τα όσα υποστηρίζεις περί του πνεύματος.

Το «πνεύμα» προέρχεται από το «πνέω», «φυσώ», «κινούμαι ορμητικά» (ψύχω). Σημαίνει επομένως την ψυχή, την πνοή, την αναπνοή, τη ζωή, την ύπαρξη (…παρέδωσε το πνεύμα, πέθανε).

Η Ψυχή προέρχεται από το «ψύχω», «πνέω», «φυσώ» (η πνοή του αέρα που εξέρχεται ορμητικά από τον ετοιμοθάνατο).
Σημαίνει επομένως την «πνοή», την «αναπνοή», την «ζωή», την ίδια την ύπαρξη, την «πνευματική δραστηριότητα».

Ευρύτερα σκεπτόμενοι, ορίζουμε ως πνεύμα τη ψυχική λειτουργία δια της οποίας ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα. Το «πνεύμα», έπειτα από τη λογική κατανόηση της πραγματικότητας, συσχετίζοντας κριτικά τις καταστάσεις και τον εαυτό του προς το σύνολο, γεννά τη διάνοια, τον Λόγο.

Αυτά είναι και τα όσα πρέσβευαν αγαπητέ οι Ίωνες προσωκρατικοί φιλόσοφοι. Η ίδια ουσία που διατρέχει το σύμπαν ως διάχυτη κοσμική δύναμη-ενέργεια («υλο-ζωική αρχή= αρχή της ύλης και της ζωής).
Είναι η «ψυχή» που συνέχει, κινεί, ζωοποιεί και κυβερνά το σώμα. Η ίδια η «ψυχή» που υπάρχει στον άνθρωπο υπάρχει και σε όλο το σύμπαν. Η ανθρώπινη «ψυχή» ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΚΟΣΜΙΚΗΣ ΨΥΧΗΣ.

Ο Αναξιμένης μας λέει «Η ψυχή η ημετέρα, αήρ ούσα, συγκρατεί και κινεί ημάς. Και όλος ο κόσμος πνεύμα και αέρα περιέχει». Για αυτό και οι οντολογικές θεωρίες των προσωκρατικών θεωρήθηκαν ως «παμψυχισμός» ή «υλοζωικός μονισμός» ή «πανθεϊσμός».

«Πνεύμα» λοιπόν σημαίνει αρχικά την «πνοή του ανέμου» και την αναπνοή (πνοή ζωής). Αργότερα βλέπουμε να ταυτίζεται με την «ψυχή» (ψύχω-φυσώ) που θεωρήθηκε κάτι το αόρατο και άυλο.
Χωρίς την πνοή όμως (φύσημα) που προέρχεται πάλι από κάποιους υλικούς όρους (κίνηση υλικών σωματιδίων), δεν υπάρχει «πνεύμα» ή αναπνοή-ψυχή.

---

Το λυχνάρι του σώματος είναι το μάτι.
Εάν το μάτι είναι καθαρό,
όλο το σώμα είναι φεγγοβόλο.
Εάν το μάτι είναι πονηρό,
όλο το σώμα είναι σκοτεινό.

Δεν απαντάς αγαπητέ αλλά απλά επαναλαμβάνεις στερεότυπα. Μια προσωπικότητα με νόηση, όπως υποστηρίζεις, προϋποθέτει έναν ΥΛΙΚΟ ΦΟΡΕΑ. Τα αισθητήρια, τον εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα. Η νόηση αναδύεται από την ύλη ως ενδογενής δυνατότητα.

ΠΟΘΕΝ λοιπόν τα στοιχεία σου? ΠΟΘΕΝ η βεβαιότητα σου ότι πρόκειται περί μιας αλήθειας και όχι περί μιας φαντασιακής προβολής?

Καταλαβαίνεις ότι απλά φιλοσοφείς και δεν τεκμηριώνεις ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΣΑ ΛΕΣ?

On omma:
«Διότι αγαπητέ φίλε έδωσε στον άνθρωπο ελεύθερη βούληση για να κάνει τις επιλογές του. Εάν θα αποκαλυπτόταν πρώτα Εκείνος θα επηρέαζε την ελευθερία επιλογής του ανθρώπου.»

Ποιες «επιλογές» εννοείς φίλτατε? Εννοείς π.χ. το επέλεξε με αν θες, αλλά αν δεν θες θα σε τιμωρήσω? Για τέτοια «επιλογή» μιλάς? Αυτό δεν είναι επιλογή φίλτατε αλλά ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ!

Επιλογή σημαίνει να ΕΙΣΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ. Και ελεύθερος φίλτατε δεν είσαι ΠΟΤΕ!

On omma:
«Αγαπητέ φίλε, ίσως παλαιότερα να χρησιμοποιούσα και εγώ τον ίδιο τρόπο έκφρασης με σένα, τώρα όμως που ξέρω, προσέχω πολύ ότι λέω σχετικά μ' Αυτόν σεβόμενος την Άπειρα Μεγαλειώδη Προσωπικότητά Του.»

Σέβεσαι λες φίλτατε την προσωπικότητα του (την οποία συνάμα δεν μας περιγράφεις..) αλλά ταυτόχρονα αδυνατείς να εξηγήσεις τους λόγους από αυτό το κρυφτούλι! ΠΟΙΑ λοιπόν η ανάγκη για μια τέτοια πρακτική? Για ΠΟΙΟΝ ΛΟΓΟ ένας Πάνσοφος θεός θα έχει ανάγκη από τέτοια τερτίπια?

Μήπως γιατί απλά κολλάνε με τις εξαρτήσεις που αναζητά το αδηφάγο ιερατείο?

On omma:
«Είδες φίλε μου πόσες επιλογές έχεις για να ψάξεις ποιά απ'όλες είναι η σωστή? Εάν δεν Του ζητήσης σε προσωπικό επίπεδο θα εξακολουθείς να πελαγοδρομείς.»

Ο χριστιανισμός είναι αγαπητέ η μειοψηφία στον πλανήτη, ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 2000 ΧΡΟΝΙΑ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΒΟΛΗΣ. Τι είναι αυτό που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι αντιπροσωπεύεις τον σωστό θεό? Για ποιο λόγο ο Θεός που οραματίζεσαι είναι καλύτερος από αυτόν των 1,3 Δις. Κινέζων?

Θες να μας πεις ότι ο Ένας Δημιουργός που μας ομιλείς στάθηκε πια τόσο ανήμπορος ώστε μετά από 2000 χρόνια να μην καταφέρει να πείσει………τα ίδια τα δημιουργήματα του? Τελικά, πολύ αδύναμος είναι αγαπητέ ετούτος ο Θεός!

On omma:
«Καλέ μου φίλε, το αν αντιδρά ή όχι είναι προσωπική μου εμπειρία και με κανένα τρόπο δεν μπορείς να με πείσης ότι δεν μου έχει δώσει λύσεις σε άλυτα ζητήματα και ένα σωρό άλλα πράγματα. Μην ξεχνάς ότι "ουδείς ο γινώσκων ειμή ο λαμβάνων".»

Σου έχω εξηγήσει ότι όσα λες είναι προσωπικές σου απόψεις που δεν αποδεικνύονται. ΠΟΥ είναι η δράση του σε πανανθρώπινο επίπεδο? ΠΟΥ? Στα εκατομμύρια που πεθαίνουν από την πείνα και τις αρρώστιες? Στους χιλιόχρονους πολέμους που διεξάγονται στο όνομα του? Στους ελεεινούς και άθλιους εκπροσώπους του?

ΠΟΥ λοιπόν φίλτατε On omma δρα ο Θεός σου?

On omma:
«Είναι σα να έχω στο σπίτι τον Πατέρα μου, που εσύ δεν τον γνωρίζεις, και προσπαθείς να με πείσης πως είναι ψευδαίσθηση.»

Με απογοητεύεις φίλτατε. Θα περίμενα περισσότερη φαντασία. Ο πατέρας σου όμως ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ στο σπίτι, και εάν π.χ. πάω να σε βλάψω ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥ τότε θα μου κοπανήσει ότι βρει για να σε προστατέψει από τον κίνδυνο. Εάν πας να πέσεις σε κάποια λούμπα θα σε πιάσει από το αυτί και θα σε συνετίσει.

Ο θεός που ομιλείς το κάνει ή αποτελεί μονάχα μια παρήγορη μεταθανάτια ελπίδα? Αντιλαμβάνεσαι τώρα γιατί σου λέω Θεός που δεν δρα δεν είναι Παντοδύναμος?

On omma:
«Αγαπητέ αυτά που μου έγραψες υπάρχουν στα λεξικά και στις εγκυκλοπαίδιες. Ελάχιστα αγγίζουν τον ορισμό και την ουσία του πνεύματος.»

Εγώ σου έδωσα ΤΕΚΜΗΡΙΑ που αποδεικνύονται. ΠΟΥ είναι τα δικά σου? ΠΩΣ αποδεικνύεις τον ορισμό που αποδίδεις? ΠΩΣ αγαπητέ?

Και κάτι ακόμα: σε ρώτησα ΠΩΣ ΕΙΣΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΠΩΣ Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ? Πως μπορείς να αποδείξεις πως δεν είναι 1000 Θεοί?

Καλά θα κάνεις να μην υπεκφεύγεις αλλά να βάζεις το δάχτυλο εκεί που καίει, έστω και εάν θα πρέπει να παραδεχθείς πως απλά δεν γνωρίζεις ή ότι δεν είσαι σίγουρος.

quote:

---

...καλό θα ήταν εάν ανέλυες και επιχειρηματολογούσες επάνω στα όσα μετά βεβαιότητας ισχυρίζεσαι. Σου ετέθησαν σειρά ερωτημάτων αλλά προτίμησες να αναλωθείς σε εύηχα ευφυολογήματα, αποφεύγοντας να χρωματίσεις κατηγορήματα και ενέργειες περί του θείου για τις οποίες παρουσιάζεσαι σίγουρος.

---

Κατά ένα παράξενο τρόπο φίλτατε τα ίδια ακριβώς λέει και ένας Βουδιστής, ένας πιστός του Αλάχ, ένας που ασπάζεται την Καμπάλλα. Με λίγα λόγια, ουδέν νεότερο.

Τα όσα μου αναφέρεις είναι λόγια ενός που έχει παραδοθεί στο δίχτυ της θρησκείας. Για τον θρησκευόμενο, η ωρίμανση της πίστης που του έγινε βίωμα, θεωρείται «βεβαιότητα». Ο πιστός ΥΠΟΤΙΜΑ ΤΗΝ ΛΟΓΙΚΗ, καθώς και τα σοφά παράγωγα της, και αυτοεγκαταλείπεται στο υπέρτατο φαντασιακό πλάσμα του: τον προσωπικό Θεό, που του…αποκάλυψε την αλήθεια και τη σωτηρία της ψυχής του, πράγματα που πλέον μόνος του ΔΕΝ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΕΠΙΤΥΧΕΙ!

Η μέγιστη «αρετή» φίλτατε του πιστού είναι η τυφλή εμπιστοσύνη στο Θεό του και η αποπομπή κάθε αμφιβολίας ή έρευνας των «λόγων της αλήθειας Του». Ο kant, τόσο την ύπαρξη του θεού όσο και την περίφημη και αναπόδεικτη αθανασία της ψυχής, τις θεώρησε έννοιες αδιέξοδες και αδιερεύνητες από την λογική-ΠΑΡΑ ΤΟΝ ΛΟΓΟ-.

Και όπως αντιλαμβάνεσαι, όποιος επιχειρεί να εξηγήσει έναν παραλογισμό, καταφεύγει αναγκαστικά σε έναν άλλον. Βλέπεις τίποτα διαφορετικό στα λόγια σου?

On omma:
«..αλλωστε δεν προβάλλω τον εαυτό μου, όπως προσπαθούν ορισμέμοι υδροκέφαλοι γνώσεων μάταια φυσιούμενοι υπ' αυτών, αλλά προβάλλω Αυτόν που συνεχίζω και θα συνεχίσω να γνωρίζω.»

Προβάλλεις φίλε μου κάτι ΑΝΑΠΟΔΕΙΚΤΟ και ανούσιο ως τελικό συμπέρασμα για την ανθρωπότητα. Ο άνθρωπος μόνο όταν αποδεσμεύθηκε από το χαλινάρι του Θεού κατάφερε να δημιουργήσει ΕΛΕΥΘΕΡΑ. Εσύ ΤΙ προβάλλεις λοιπόν? ΠΟΙΟ το διαχρονικό όφελος από τον ή τους Θεούς σου για τον άνθρωπο ή για την κοινωνία?

On omma:
«Και σίγουρος 100% είμαι, και να περιγράψω μπορώ.»

Είσαι «σίγουρος»? ΠΩΣ μπορείς λοιπόν να τεκμηριώσεις στον καθένα πως ο Θεός είναι ένας και όχι εκατό θεοί? Πως μπορείς να αποδείξεις πως ο Θεός χρειάζεται την πίστη σου? ΓΙΑΤΙ ΤΗΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ? Έχει ανάγκες προσέγγισης ή προσεγγίζει ο ίδιος του τους ανθρώπους βάση όρων και μενού καλής συμπεριφοράς?

Αυτό που θα πρέπει να αποφύγουμε είναι τα εύσχημα λογοπαίγνια και αναφορές δίχως αντικειμενικό αντίκρισμα.

«Προτιμώ να πλανώμαι μετά της Εκκλησίας παρά να ορθοφρονώ μόνος μου», διακηρύσσει ο Πατέρας της Χριστιανοσύνης Ι. Χρυσόστομος. Η πίστη σε ένα γεγονός, είτε αυτό είναι μια Α μεταβολή είτε κάτι σχετικό με τις παρούσες ζυμώσεις, προϋποθέτει την ΟΡΘΟΛΟΓΙΚΗ ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ για το γεγονός αυτό.
Τότε, και μονάχα τότε, η πίστη ταυτίζεται με την πεποίθηση η οποία βασίζεται σε κάποια πειστική απόδειξη και μας παρέχει ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑΣ.

Κατά τους αυτόκλητους «Σωτήρες» όμως η πίστη είναι ένα δοχείο γεμάτο από φαντασιώσεις, ελπίδες, επιθυμίες και συμφέροντα. Σκληρό για πολλούς ως άκουσμα, αλλά η αλήθεια σπανίως γίνεται αποδεκτή.

Η Ελληνική θεώρηση φίλε μου φωνάζει από τα βάθη των αιώνων, φωνάζει ώστε να σκεφτόμαστε ΛΟΓΙΚΑ και όχι ΠΑΡΑΛΟΓΑ. Ο Αριστοτέλης π.χ. στο θέμα της πίστης είναι λίαν ενημερωτικός θα λέγαμε. «Η πίστις απόδειξεις τις εστί. Τότε γαρ πιστεύομεν μάλιστα, όταν αποδεδείχθαι υπολάβωμεν». Όταν ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ πως υπάρχει απόδειξη λοιπόν, τότε πιστεύουμε.

Εντοπίζεις τίποτα διαφορετικό από το «νομίζω» στα όσα λες?

On omma:
«Δε νομίζω πως μπορεί η αυθυποβολή, να στείλη γραπτό μήνυμα στο κινητό,
απάντηση σε σοβαρότατο πρόβλημα που μόνο εγώ γνώριζα,
την ώρα που το σκεπτόμουν απεγνωσμένα, μη ξέροντας τι να κάνω....
Για σκέψου το,... σκανδαλιστικά συμπτωματικό για σένα ε ;»

Ας είμαστε λίγο σοβαροί! Άκου, έστειλε....μήνυμα στο κινητό προς λύση του προβλήματος το Θείο! Έλεος φίλτατε, ΈΛΕΟΣ!

Άκου λοιπόν λίγα λόγια για την έννοια του Θείου αγαπητέ, και ας πάψουμε να υποβιβάζουμε τέτοιες έννοιες με…….μηνύματα στο κινητό!

Ο Θεός είναι το αίτιο του εαυτού του. Είναι δύναμη και ενέργεια. ΘΕΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΡΑ, ΕΙΝΑΙ ΘΕΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ. (και ο νοών…νοείτω!) Ενεργεί ΧΩΡΙΣ αρχή και τέλος, με νόηση και αυτογνωσία, ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΙΚΟ ΑΙΤΙΟ. Δηλαδή, ΧΩΡΙΣ ΣΚΟΠΟ!

Η αποχαύνωση και τα καραγκιοζλίκια που προπαγανδίζει το παπαδαριό ως «θρησκεία» και «Θεό», είναι ΤΑ ΟΣΑ ΦΑΝΤΑΣΤΗΚΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΓΩΙΣΤΕΣ ΘΕΟΛΑΓΝΟΙ. Σαρκικές θυσίες για «εξαγνισμό», «άμωμος» σύλληψη για να εξηγήσουμε την ενσάρκωση που μας λείπει, τρισυπόστατο αλλά συνάμα…ΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ (!), παιχνίδια και δοκιμασίες για να κερδίσουμε την εύνοια Του, υλικές προσφορές και εξευτελισμούς για να κάνει το «θαύμα» Του, και κάθε λογής ματζούνι και παραλογισμό της ιουδαϊκής ερήμου ντυμένο με φαντεζί εξελληνισμένες λέξεις.

Παν ότι υπάρχει φίλτατε, υπάρχει μέσα στο Θεό και τίποτα δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς Θεό. Το σύμπαν είναι η άπειρη ουσία του Θεού, γι’αυτό και αποτελούν ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ: Θεός η φύση, που είναι ΕΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΤΟ. Ο άνθρωπος, είναι ένα τμήμα της Θείας ουσίας.

Εάν ο ΘΕΟΣ ενεργούσε αποβλέπων σε έναν τελικό σκοπό (σαν τις τιμωρίες, τις κρίσεις, τις νεκραναστάσεις, τα «θαύματα» και τους παραδείσους ), θα ποθούσε κάτι ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΣΤΕΡΕΙΤΑΙ, και που θα περίμενε να πραγματοποιηθεί σε κάποιο χρόνο. Αλλά αυτό ΑΝΤΙΒΑΙΝΕΙ στους αναλλοίωτους νόμους της Θείας νόησης. Άρα, δεν θα ήταν τέλειος και άχρονος!

Αντιλαμβάνεσαι φίλτατε πως αυτό που περιγράφεις είναι Η ΑΝΑΓΚΗ ΚΑΙ Ο ΦΟΒΟΣ ΣΟΥ?

quote:

---

τα σοφά παράγωγα της, και αυτοεγκαταλείπεται στο υπέρτατο φαντασιακό πλάσμα του: τον προσωπικό Θεό, που του…αποκάλυψε την αλήθεια και τη σωτηρία της ψυχής του, πράγματα που πλέον μόνος του ΔΕΝ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΕΠΙΤΥΧΕΙ!

---

ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΝΝΟΕΙΣ ,ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΑΝΩ ΑΚΡΙΒΩΣ ?

ΜΗΠΩΣ ΟΤΙ ΣΟΥ ΗΡΘΕ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΝ (ΦΙΛΟ ΙΣΩΣ..) ΚΑΠΟΙΟ ΕΙΔΟΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗΣ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΟΥ ?
Η ΕΣΤΩ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟ ΑΓΝΩΣΤΟ ΝΟΥΜΕΡΟ ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ ΤΕΤΟΙΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑ ΚΑΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ ΣΟΥ ΕΔΕΙΧΝΕ ΤΗΝ ΛΥΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΟΥ ?

ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕ ΤΟ ΛΙΓΟ ΑΝ ΘΕΣ ,ΝΑ ΤΟ ΨΑΞΟΥΜΕ ..