- ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο "ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟΣ ΚΑΡΠΟΣ"; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:
Γένεσις, κεφ Ε΄, 4. "εγένοντο δε αι ημεραι του Αδάμ, ας έζησε μετά το γεννήσαι αυτόν τον Σηθ, έτη επτακόσια, και εγέννησεν υιούς και θυγατέρας."
Η απάντηση είναι μία:
Lux e tenebris
quote:
Στην Ελληνική μυθολογία μόνο μπορώ να σκεφτώ τώρα 2 περιπτώσεις:Το μήλο της Έριδας που κλήθηκε να δώσει ο Πάρις σε κάποια θεά ανάμεσα στις Αθηνά, Ήρα και Αφροδίτη και τα χρυσά μήλα των Εσπερίδων που ήταν στην άκρη του κόσμου.
Το γεγονός οτι ήταν στην άκρη του κόσμου μας δείχνει οτι ο κήπος που τα φιλοξενούσε ήταν καριά ή οτι η γνώση βρίσκεται μακριά από εμάς και παρόλα αυτά με κόπους μπορεί να αποκτηθεί?
Και σε κυπριακούς μύθους (με πρωταγωνίστρια την Αφροδίτη) το μήλο, σύμβολο της θεάς, ήταν το μέσο για να εκφράσουν οι νεόι την αγάπη τους διακριτκά προς τις νέες γράφοντας είτε το όνομα της κοπέλας, που μετά της το πετούσαν, είτε έγραφαν ο τάδε αγαπά τήνδε. Έιμο που απαντάται και στην Βραζιλία.
Άρα το μήλο είναι και σύμβολο της ένωσης των αντιθέτων/συμπληρωμάτων.
samuel1974!! παρέθεσε σε παρακαλώ και άλλα στοιχεία για τον καρπό αυτό και τον συμβολισμό του.
Έχιδνα!! το λεμόνι τι συμβόλιζε για τους Ασσύριους;
ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΡΟΜΟΣ Ή ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΗΡΕΣ ΔΕ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, ΤΟΤΕ ΧΑΡΑΞΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
Odysseus_Nemo
Από την άλλη, η ομορφιά του διαλόγου (και του αντιλόγου) έγκειται στο οτι κατατίθενται διαφορετικές απόψεις κι εξετάζονται διάφορες οπτικές ενός θέματος.
Αγαπητέ Odysseus_nemo, έχεις δίκιο για την Αφροδίτη και τον καρπό του μήλου.
Υπάρχει κι ένας μύθος σχετικά με το πέταγμα του μήλου από έναν νέο προς μια νέα που αγαπούσε και στο οποίο υποσχόταν εν ονόματι της Αφροδίτης οτι θα την παντρευτεί.
Ο μύθος αφορά τον Ερμοχάρη και την Κτήσυλλα και μάλιστα έχει παρατεθεί στο topic:
Μύθοι της αρχαίας Ελλάδας (ΣΠΟΝΔΥΛΩΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ)
κι ο σχετικός μύθος βρίσκεται εδώ:
Θα μπορούσε να προκύψει η υπόθεση σχετικά με αυτό που λες:
quote:
Άρα το μήλο είναι και σύμβολο της ένωσης των αντιθέτων/συμπληρωμάτων.
αν και δεν το είχα σκεφτεί ποτέ από αυτήν την σκοπιά. 
In anticipation of my resurrection...
Ο Ιεχωβας δινει ουσιαστικα την εντολη: Πιστευε και μη ερευνα. Αυτό είναι το «προπατορικο αμαρτημα» η ερευνα και η επιθυμια της γνωσης δηλαδη η φιλο-σοφια. Η φιλοσοφια στηριζεται στη λογικη και η λογικη τορπιλιζει τα δογματα που στηριζονται στην αλογη πιστη ανευ ορων. Απλα τα πραγματα.
ΤΟ ΓΑΡ ΑΥΤΟ ΝΟΕΙΝ ΕΣΤΙΝ ΤΕ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ
quote:
Μην ξεχναμε ότι η γνωση του αληθινου καλου και του κακου είναι από τις σπουδαιοτερες επιδιωξεις της (ηθικης) φιλοσοφιας. Επομενως ο καρπος της γνωσης του καλου και του κακου είναι η φιλοσοφια. Ο κατηραμενος οφις είναι η λογικη, η φιλοσοφια, η κριτικη σκεψη. Για αυτό ο Ιεχωβας καταριεται την φιλοσοφια, την λογικη, την κριτικη σκεψη γιατι αυτές οι αρετες του νου γκρεμιζουν το δογμα του που στηριζεται στην αλογη πιστη. Αυτές οι καταρες απεναντι στην πνευματικη καλλιεργεια συνεχιζονται και από τον Παυλο (Μακαριοι οι πτωχοι τω πνευματι), τους πατερες της εκκλησιας με το μεγαλο μισος απεναντι στον ελληνικο πνευμα. Το πραγμα είναι πολύ ξεκαθαρο νομιζω.Ο Ιεχωβας δινει ουσιαστικα την εντολη: Πιστευε και μη ερευνα. Αυτό είναι το «προπατορικο αμαρτημα» η ερευνα και η επιθυμια της γνωσης δηλαδη η φιλο-σοφια. Η φιλοσοφια στηριζεται στη λογικη και η λογικη τορπιλιζει τα δογματα που στηριζονται στην αλογη πιστη ανευ ορων. Απλα τα πραγματα.
ΤΟ ΓΑΡ ΑΥΤΟ ΝΟΕΙΝ ΕΣΤΙΝ ΤΕ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ
Ελεάτη,
Δεν θα σχολιάσω τη διαστρέβλωση που επιχειρείς παραθέτοντας κάποια λόγια του Παύλου και του Ιησού, ούτε και τα άστοχα περί αρετών, θέλω όμως να σε ρωτήσω κάτι άλλο.
Η "λογική", η γνώση, η επιστήμη σώζει τον άνθρωπο;;
Μια σκέψη που έκανα μόλις πριν από λίγο διαβάζοντας την απάντηση σου, είναι οτι θα μπορούσε να συμβολίζει τον/ους περιορισμό/ούς που επιβάλλουμε εμείς οι ίδιοι στο νου μας και μας εμποδίζει/ουν από το να φτάσουμε στο δέντρο της γνώσης.
Τι λες?
In anticipation of my resurrection...
quote:
Ψηλός
Η "λογική", η γνώση, η επιστήμη σώζει τον άνθρωπο;;
πριν λιγες μερες εγινε γνωστο απο τα μ.μ.ε
οτι μια κοπελα 25ετων ενω γνωριζε οτι πασχει απο σκλρυνση κατα πλακας
προτημησε αντι της γνωσης και επιστημης να αφεθει στα χερια του θεου
(καθημερινη επισκεψη σε μονη που γινοντυοσαν θαυματα)
το αποτελεσμα ηταν μετα απο τρια χρονια συνεχης επισκεψης στον οικο του θεου και οχι σε νοσοκομειο που θα της παρειχε επιστημονικη βοηθεια ηταν να ειναι τωρα παραπληγικη
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
quote:
Μην ξεχναμε ότι η γνωση του αληθινου καλου και του κακου είναι από τις σπουδαιοτερες επιδιωξεις της (ηθικης) φιλοσοφιας. Επομενως ο καρπος της γνωσης του καλου και του κακου είναι η φιλοσοφια. Ο κατηραμενος οφις είναι η λογικη, η φιλοσοφια, η κριτικη σκεψη. Για αυτό ο Ιεχωβας καταριεται την φιλοσοφια, την λογικη, την κριτικη σκεψη γιατι αυτές οι αρετες του νου γκρεμιζουν το δογμα του που στηριζεται στην αλογη πιστη. Αυτές οι καταρες απεναντι στην πνευματικη καλλιεργεια συνεχιζονται και από τον Παυλο (Μακαριοι οι πτωχοι τω πνευματι), τους πατερες της εκκλησιας με το μεγαλο μισος απεναντι στον ελληνικο πνευμα. Το πραγμα είναι πολύ ξεκαθαρο νομιζω.Ο Ιεχωβας δινει ουσιαστικα την εντολη: Πιστευε και μη ερευνα. Αυτό είναι το «προπατορικο αμαρτημα» η ερευνα και η επιθυμια της γνωσης δηλαδη η φιλο-σοφια. Η φιλοσοφια στηριζεται στη λογικη και η λογικη τορπιλιζει τα δογματα που στηριζονται στην αλογη πιστη ανευ ορων. Απλα τα πραγματα.
ΤΟ ΓΑΡ ΑΥΤΟ ΝΟΕΙΝ ΕΣΤΙΝ ΤΕ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ
Ελεατη που ειναι γραμμενο αυτο? πιστευε και μη ερευνα.
<ΕΡΕΥΝΑΤΕ ΤΑΣ ΓΡΑΦΑΣ ΓΡΑΦΕΤΕ> Ετσει διεστραβλωνουν και γραφουν οι νεο παγανισται.
Συμβολικα αντιμετωπιζω και εγω τον μυθο. O Ιεχωβας διωχνει κακην κακως τους πρωτοπλαστους γιατι γευτηκαν τον καρπο του δενδρου της γνωσεως του καλου και του κακου πιστευοντας απο τα λογια του οφεως οτι θα φτασουν σε θεικο επιπεδο.
Ομως οπως ξαναειπα μια απο της κυριες επιδιωξεις της αρχαιας ελληνικης ηθικης φιλοσοφιας ειναι γνωση του αληθινου αγαθου και κακου που συμβαινει μεσω του ορθου λογου και της φιλοσοφικης αναζητησης της επιθυμιας του ανθρωπου να προσεγγισει και να γνωρισει το θειο. Ετσι θα κατακτησει την ευδαιμονια που θεωρειται η φυση του θεικου οντος. [Θεικα οντα/θεοι θεωρουνται ψυχες καθαρου λογιστικου απαλλαγμενες απο το επιθυμητικον και το θυμοειδες συμφωνα με την τριμερη διαιρεση της ψυχης. Θεωρουνται τα απευθειας παιδια του Δημιουργου.]
Η ανθρωπινη ψυχη συμφωνα με την αρχαια ελληνικη φιλοσοφια μπορει να υψωθει σε θεικο επιπεδο μιμουμενη την αρετη του θεου βεβαια. Μιλαμε βεβαια για μια αρετη που στηριζεται στη γνωση και την φιλοσοφια, καμια σχεση με τις χριστιανικες αρετες.
Επομενως εξοριζεται απο τον παραδεισο συμφωνα με τον μυθο η ελληνικη σκεψη. Ειναι εμφανεστατη η αντιστοιχια και συμφωνει με τις μετεπειτα αποψεις και ενεργειες των χριστιανων εναντιων της ελληνικης φιλοσοφιας.
Και ειναι αναμενομενο γιατι ενα δογμα που μπορει να ανατραπει απο λογικες ερωτησεις και επιχειρηματα πρεπει να στηριχθει στην πιστη χωρις αμφιβολιες και να καταδικασει την φιλοσοφικη διερευνηση και να καταστρεψει τα παραγωγα της.
quote:
Αγαπητέ Ελεάτη, μήπως κι ο ρόλος του Ιεχωβά στον συγκεκριμένο μύθο έχει ένα συμβολικό χαρακτήρα?
Μια σκέψη που έκανα μόλις πριν από λίγο διαβάζοντας την απάντηση σου, είναι οτι θα μπορούσε να συμβολίζει τον/ους περιορισμό/ούς που επιβάλλουμε εμείς οι ίδιοι στο νου μας και μας εμποδίζει/ουν από το να φτάσουμε στο δέντρο της γνώσης.Τι λες?
Αγαπητε Dying_Incubus δεν μπορω να διακρινω που μπορει να στηριχθει αυτη η ερμηνεια σου. Αντιθετως νομιζω οτι εγω στηριζω την ερμηνεια μου με πραγματικες αντιστοιχιες. Ευχαριστως να ακουσω και να συζητησω αλλες ερμηνειες που να μπορουν να εξηγησουν ολα τα δεδομενα του μυθου.
quote:
Ψηλος
Η "λογική", η γνώση, η επιστήμη σώζει τον άνθρωπο;;
Καταρχας δεν διαστρεβλωνω τιποτα γιατι δεν εχω καμια αναγκη να κανω κατι τετοιο.
Για την ερωτηση σου λεω το εξης συντομο. Το λογικο στοιχειο μας θεωρειται πως εχει θεικη προελευση αφου μας ξεχωριζει απο τα ζωα τα φυτα και τις πετρες. Επιθυμιες και συναισθηματα εχουν και τα ζωα (και τα φυτα λενε μερικοι) Εγω ομως αν θελω να προσεγγισω τον θεο θα χρησιμοποιησω και θα καλλιεργησω τον μεγαλυτερο δωρο του σε εμενα, τον νουν, το λογικο μου. Λογικη της ψυχης βεβαια και οχι της υλης. Κανεις ελληνας φιλοσοφος δεν αμφισβητησε την υπαρξη θεικης οντοτητας. Γιατι ο θεος ειναι λογικη αναγκαιοτητα. Αλλωστε μη ξεχνουμε ποτε οτι τα δεσμα των δεσμωτων του πλατωνικου μυθου του σπηλαιου ειναι οι αισθησεις. Οι συγχρονοι ανθρωποι ειναι ακραιοι υλιστες και χλευαζουν την φιλοσοφια. Θεωρουν "λογικη" το να εξαπατησουν ή να σκεφτονται πως θα εχουν περισσοτερο υλικο οφελος. Τετοια λογικη ομως εχουν και τα ζωα σε καποιο βαθμο. Μιλουμε για πατο σε πνευματικο επιπεδο. Τα αιτια ειναι πολλα.
Αυτα προς το παρον.
ΥΓ: Και μαλιστα θεωρω ενδιαφερον να μαθετε οτι και εγω πριν απο 1-2 ετη ημουν ενας χριστιανος ομολογητης (ναι, σαν και εσενα Ψηλε και samuel) πιστος στην "ελληνοχριστιανικη παραδοση" αλλα κατα την γνωμη μου ξυπνησα (Ευτυχως ειμαι νεος ακομα). Γιατι αγαπω πολυ την αληθεια.
ΤΟ ΓΑΡ ΑΥΤΟ ΝΟΕΙΝ ΕΣΤΙΝ ΤΕ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ
Edited by - Ελεάτης on 26/07/2006 21:06:36
quote:
Ελεατη που ειναι γραμμενο αυτο? πιστευε και μη ερευνα.
<ΕΡΕΥΝΑΤΕ ΤΑΣ ΓΡΑΦΑΣ ΓΡΑΦΕΤΕ> Ετσει διεστραβλωνουν και γραφουν οι νεο παγανισται.
franandy2001 πλακα μου κανεις ετσι;; ΤΑΣ ΓΡΑΦΑΣ λεει. Δηλαδη να αναπαραγεις το δογμα. Δεν λεει να ακουσεις και τις διαφορετικες αποψεις βεβαια. Αυτες τις καις ή στην καλυτερη περιπτωση τις αφοριζεις ως λογια του διαβολου. ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ "ΠΙΣΤΕΥΕ ΚΑΙ ΜΗ ΕΡΕΥΝΑ" ΜΕ ΤΟ "ΕΡΕΥΝΑΤΕ ΤΑΣ ΓΡΑΦΑΣ".
Και δεν αποδεχομαι συκοφαντικους και υποτιμητικους χαρακτηρισμους οπως "παγανιστης" για το προσωπο μου. Εγω αντιθετα αν χρησιμοποιησω εγω χαρακτηρισμους μπορω να τους στηριξω με επιχειρηματα. ΑΦΗΣΤΕ ΤΙΣ ΥΒΡΕΙΣ ΚΑΙ ΕΚΦΡΑΣΤΕ ΑΠΟΨΕΙΣ ΣΥΝΟΔΕΥΟΜΕΝΕΣ ΜΕ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ.
ΤΟ ΓΑΡ ΑΥΤΟ ΝΟΕΙΝ ΕΣΤΙΝ ΤΕ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ
Στον μύθο του Αδάμ η καταστροφή γίνεται μετά από Θεϊκή (δυνάμεις της φύσεως) παρέμβαση ενάντια στην γνώση (τεχνολογία) που θέλησαν να αποκτήσουν οι άνθρωποι για να εξομοιωθούν με τον Θεό .
Στίς διάφορες ανασκαφές κατά καιρούς , έρχονται στο φως αντικείμενα υψηλής τεχνολογίας , τα οποία ακόμα και σήμερα με τις γνώσεις που έχουμε αδυνατούμε να κατασκευάσουμε .
Υπάρχουν επίσης αναφορές στους χαμένους πολιτισμούς της Μου και της Ατλαντίδας .
Ύστερα λοιπόν από τα παραπάνω , έχω αναρωτηθεί πολλές φορές , μήπως ο μύθος για τον χαμένο παράδεισο και τον απαγορευμένο καρπό , είναι μιά ανάμνηση για την κακή χρήση της τεχνολογίας που οδήγησε τελικά στην καταστροφή του παραδείσου του πολιτισμού και πισογύρησε την κοινωνία στη κόλαση του πρωτογονισμού ;
Μια υπόθεση κάνω .
Οι Εβραίοι μυστικιστές έκλιναν πάντα προς την άποψη του ριμονίμ, δηλ. του ροδιού. Υπάρχει μια αναφορά που συσχετίζει το ρόδι με το Άρειο «σόμα». Την συνάντησα στο έργο του Christian Ratsch, Προφητικά Φυτά (εκδόσεις Οξύ/ Κυκεών) . Δυστυχώς όμως δεν το έχω αυτή τη στιγμή πρόχειρο για να στο παραθέσω.
Πάντως η άποψη μου συγκλίνει με τη θεωρία για τη συκιά, μιας και αναφέρεται ότι σκέπασαν τη γύμνια τους με τα φύλλα του δέντρου, ενώ οι πλούσιοι σε σεροτονίνη καρποί της θεωρούνταν ιεροί σε κάποια μέρη του κόσμου. Μην ξεχνάμε ότι και ο Βούδας φωτίστηκε κάτω από μια συκιά.
το διαστρεβλώνεις έχει να κάνει με το πώς αποδίδεις κάποιες ρήσεις τις οποίες και ανέφερες σε προηγούμενο μήνυμά σου.
Αν η λογική και η γνώση ανυψώνει τον άνθρωπο, γιατί δεν το έχει κάνει έως τώρα; Ο σύγχρονος άνθρωπος απομακρύνεται από τα "δεσμά" της θρησκείας, όπως ίσως έκανες και εσύ.
Που είναι οι αρετές που ανέφερες να απαλλάξουν τον άνθρωπο από το "σκοταδισμό" που προωθούν οι θρησκείες;
Βλέπεις εσύ κάποια «ανάκαμψη» στην πνευματική ζωή του σύγχρονου ανθρώπου που εγώ δεν τη βλέπω;;
Η πορεία της κοινωνίας μας κάθε άλλο παρά ενθαρρυντικά μηνύματα μας δίνει.
Λέμε όλοι μας "κάθε πέρυσι και καλύτερα" σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Γιατί;;;
Που είναι τα φρούτα της σύγχρονης ά-θρησκης-θεης- κοινωνίας μας;;;;
Βλέπεις παντού γύρω σου απελπισία και θλίψη!!
Ποια "κριτική σκέψη" οδηγεί τον άνθρωπο εκεί που όλοι, άλλοι φανερά και άλλοι όχι, με δυσαρέσκεια παραδεχόμαστε;;
Πιστεύεις ότι η φιλοσοφία θα μπορούσε να δώσει τη λύση στα προβλήματα του σύγχρονου ανθρώπου;;
Γιατί δεν το έκανε έως τώρα; Μήπως τώρα την ανακαλύψαμε;;
Μη μου πεις τώρα ότι κυνηγήθηκε και τα γνωστά παραμύθια!!!
Πώς φαντάζουν άραγε κάποια φιλοσοφικά «δόγματα-αξιώματα» των αρχαίων μας εμπρός στις ανακαλύψεις της επιστήμης;;
****Πάντως, δεν μου απάντησες σε αυτό που σε ρώτησα. Περίμενα μια πιο συγκεκριμένη απάντηση.
Αγαπητέ Ελεάτη, δε νομίζω οτι σε έναν εβραϊκό μύθο θα κολλούσε η συσχέτιση του με την ελληνική φιλοσοφία κι ούτε νομίζω οτι έχουν κάποια σχέση αυτά τα 2.
Και θεωρώ πως καλό θα ήταν να απαλλάξουμε τις ερμηνείες που κατατίθενται από το πρίσμα το Ελληνικό και το χριστιανικό.
Μιλώντας λοιπόν για το μύθο καθεαυτό ανέφερα οτι ο Ιεχωβάς συμβολίζει για μένα τους περιορισμούς που επιβάλλουμε εμείς οι ίδιοι στον εαυτό μας.
Το δέντρο το οποίο συμβολίζει την γνώση υπάρχει κι είναι στο κέντρο του κήπου κι η ύπαρξη του δεν έχει να κάνει σε τίποτα με τον άνθρωπο.
Θα συνεχίσει να υπάρχει είτε ο άνθρωπος γευτεί τον καρπό του είτε όχι.
Κάποια στιγμή ο άνθρωπος λοιπόν παρασυρμένος από το φίδι γνωρίζει το δέντρο παρά τις συστάσεις του Ιεχωβά να μην φάει από τους καρπούς του.
Α΄ς σκεφτούμε όμως το θέμα λίγο πιο γενικά.
Ο βασικότερος λόγος για τον οποίον ο άνθρωπος δε μπορεί να γνωρίσει καινούρια πράγματα είναι οι περιορισμοί που του επιβάλλει ο ίδιος του ο νους.
Το κατά πόσο θα γνωρίσει μέρος της γνώσης εξαρτάται στο κατά πόσο θα καταφέρει να κάνει το άνοιγμα που θα τον αφήσει να δει καινούρια πράγματα.
Με αυτό το σκεπτικό λοιπόν έκανα τον αποσυμβολισμό του Ιεχωβά, φίλε μου. 
In anticipation of my resurrection...
quote:
Ψηλος
Αν η λογική και η γνώση ανυψώνει τον άνθρωπο, γιατί δεν το έχει κάνει έως τώρα; Ο σύγχρονος άνθρωπος απομακρύνεται από τα "δεσμά" της θρησκείας, όπως ίσως έκανες και εσύ.
Που είναι οι αρετές που ανέφερες να απαλλάξουν τον άνθρωπο από το "σκοταδισμό" που προωθούν οι θρησκείες;
Βλέπεις εσύ κάποια «ανάκαμψη» στην πνευματική ζωή του σύγχρονου ανθρώπου που εγώ δεν τη βλέπω;;
Η πορεία της κοινωνίας μας κάθε άλλο παρά ενθαρρυντικά μηνύματα μας δίνει.
Λέμε όλοι μας "κάθε πέρυσι και καλύτερα" σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Γιατί;;;
Που είναι τα φρούτα της σύγχρονης ά-θρησκης-θεης- κοινωνίας μας;;;;
Βλέπεις παντού γύρω σου απελπισία και θλίψη!!Ποια "κριτική σκέψη" οδηγεί τον άνθρωπο εκεί που όλοι, άλλοι φανερά και άλλοι όχι, με δυσαρέσκεια παραδεχόμαστε;;
Δικιο εχεις για αυτα που λες για την πνευματικη ζωη του συγχρονου ανθρωπου και την πορεια της κοινωνιας μας. Ομως μιλας για την "λογικη" και την "γνωση" ακριβως αυτη που μας οδηγησε σε αυτη την κατασταση. Γιατι σημερα ο ανθρωπος θεωρει "λογικη" το να διαχειριστει τα οικονομικα του για να αποκτησει ενα καινουργιο αυτοκινητο ή κινητο, να κανει καμια μικροαπατη και να μην τον αντιληφθουν και ολα βεβαια οδηγουν στον διακαη ποθο να γινει πολυ πλουσιος και πετυχημενος μεσα στην πολυτελεια για να μπορει να εκπληρωσει καθε επιθυμια του. Και βεβαια η κοινωνια τον στολιζει με χαρακτηρισμους "εξυπνος", "σπουδαιος" κλπ. Ε, με τετοια προτυπα πως να καταληξει η κοινωνια μας.
"Γνωση" θεωρουμε πχ το οτι το ανθρωπινο σωμα αποτελειται απο δισεκατομυρια κυτταρα. Ε, και;;; Μπορει αυτη η "γνωση" να με κανει καλυτερο ανθρωπο;;; ή ειναι απλα αλλη μια περιττη πληροφορια;;;
Σημερα ειναι εμφανες οτι συγχεουμε την γνωση με την πληροφορια. Ειναι η κλασικη περιπτωση του δακτυλου που μας δειχνει το δασος και εμεις οι κοντοφθαλμοι καθομαστε και μελεταμε εξονυχιστικα το δακτυλο αδιαφοροντας για το δασος.
quote:
Ψηλος
Πιστεύεις ότι η φιλοσοφία θα μπορούσε να δώσει τη λύση στα προβλήματα του σύγχρονου ανθρώπου;;
Γιατί δεν το έκανε έως τώρα; Μήπως τώρα την ανακαλύψαμε;;
Μη μου πεις τώρα ότι κυνηγήθηκε και τα γνωστά παραμύθια!!!Πώς φαντάζουν άραγε κάποια φιλοσοφικά «δόγματα-αξιώματα» των αρχαίων μας εμπρός στις ανακαλύψεις της επιστήμης;;
Ναι πιστευω οτι η φιλοσοφια μπορει να δωσει λυση σε ολα τα προβληματα. Γιατι δεν το εκανε;;; Γιατι οι ανθρωποι πρεπει να φιλοσοφησουν. Δεν μπορουμε να ριχνουμε ευθυνη στη φιλοσοφια γιατι οι ανθρωποι εχουν πολυ "σημαντικοτερες" ασχολιες οπως το να πλουτισουν για παραδειγμα απο το να σκεφτουν ποιοι ειναι, που πανε και πανω απο ολα ΓΙΑΤΙ συμβαινει οτι συμβαινει. Και σαν να μη φτανει η αδιαφορια τους κοροιδευουν και χλευαζουν οποιον τολμησει να ανοιξει θεμα με φιλοσοφικες προεκτασεις. Μονο βλακειες να λεμε για να γελαμε.
Το οτι κυνηγηθηκε παλαιοτερα η φιλοσοφια κυνηγηθηκε αλλα δεν μπορουμε να ριχνουμε ευθυνη πια μονο σε φαντασματα του παρελθοντος.
Οσο για την "επιστημη", νομιζω οτι ασχολειται με το να μας παρεχει πληροφοριες και οχι πραγματικη γνωση. Ας μη παραλειψω να πω οτι η επιστημη σε καποιες περιπτωσεις αγγιζει τα ορια του απολυτου παραλογισμου οπως πχ στην θεωρια της εξελιξης. Η "επιστημη" ζητα να δει και γενικως αισθητικες αποδειξεις ενω η φιλοσοφια ζητα λογικες αποδειξεις.
Τελος παντων αυτα ειναι πολυ μεγαλα θεματα.
Για τον μυθο τωρα:
quote:
Dying_Incubus
Α΄ς σκεφτούμε όμως το θέμα λίγο πιο γενικά.
Ο βασικότερος λόγος για τον οποίον ο άνθρωπος δε μπορεί να γνωρίσει καινούρια πράγματα είναι οι περιορισμοί που του επιβάλλει ο ίδιος του ο νους.
Το κατά πόσο θα γνωρίσει μέρος της γνώσης εξαρτάται στο κατά πόσο θα καταφέρει να κάνει το άνοιγμα που θα τον αφήσει να δει καινούρια πράγματα.Με αυτό το σκεπτικό λοιπόν έκανα τον αποσυμβολισμό του Ιεχωβά, φίλε μου.
Ας εξετασουμε λοιπον το μυθο.Βλεπουμε λοιπον πως το περιβοητο δεντρο ειναι αποσυμβολισμενο αρα ξεκινουμε απο δω. Αφου δεν ειναι καποια συκια, αλλα το "δενδρο της γνωσης του καλου και του κακου". Και το οτι γευθηκαν οι ανθρωποι τον καρπο του ειναι το λεγομενο "προπατορικο αμαρτημα". Γιατι λοιπον ο μυθος παρουσιαζει την γνωση (του καλου και του κακου) ως κατι τοσο κακο;;; Γιατι ο νους- Ιεχωβας, οπως ερμηνευεις εσυ, καταρχας θελει να απαγορευσει στον ανθρωπο την γνωση του καλου και του κακου;;; Μονο αν εχω την γνωση του αληθινου καλου μπορω να το πραξω και να γινω καλυτερος ανθρωπος ετσι;;; Γιατι ο νους -Ιεχωβας μου το απαγορευει;;; Επομενως καποιος θα μπορουσε να πει οτι ο Ιεχωβας συμβολιζει ουσιαστικα την παρανοια του ανθρωπου που τον κρατα μακρια απο την γνωση του καλου. Ομως τοτε γιατι η ανυπακοη στην παρανοια- Ιεχωβα να θεωρειται το μεγαλυτερο αμαρτημα που εξοριζει τον ανθρωπο απο τον παραδεισο-ευτυχια;; Και πως ειναι δυνατον ενας θεος να συμβολιζει την ανθρωπινη παρανοια;;; Εδω υπαρχει ανυπερβλητο προβλημα σ'αυτη την ερμηνεια.
ΤΟ ΓΑΡ ΑΥΤΟ ΝΟΕΙΝ ΕΣΤΙΝ ΤΕ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ
Edited by - Ελεάτης on 27/07/2006 11:13:40
Edited by - Ελεάτης on 27/07/2006 11:15:00
Ο ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟΣ ΚΑΡΠΟΣ συμφωνα με τα λογια του παπα ηταν η παραφυσην ερωτικη πραξη ..πιστευω να καταλαβαινετε ..τα σχολια δικα σας :)
Ίσα - ίσα που η γνώση έχει ένα πολύ σημαντικό ρόλο στον κήπο της Εδέμ, βρίσκεται στο κέντρο του κήπου.
Ο άνθρωπος λοιπόν πρέπει να αρχίσει να την βιώνει και να την ανακαλύπτει όταν είναι έτοιμος.
Αλήθεια, δεν πιστεύεις οτι ο νους μας μπορεί να μας βάλει εμπόδια, παρωπίδες από το να φτάσουμε σε ένα ανώτερο σκαλοπάτι στην προσωπική μας εξέλιξη?
Κι όταν μιλάμε για νου εννοούμε τα πάθη μας, τις αδυναμίες μας, τους φόβους μας κι όλους εκείνους τους παράγοντες που μας κρατούν δέσμιους στο σημείο που βρισκόμαστε τώρα.
Αν θέλουμε, φίλε μου, να ανελιχθούμε ως οντότητες θα το κάνουμε σιγά - σιγά κι όταν είμαστε έτοιμοι.
Δε μπορούμε να σπάσουμε μονομιάς τις αλυσίδες με τις οποίες έχουμε δέσει τον εαυτό μας αμέσως και να τρέξουμε στο φως αμέσως γιατί μπορεί να μας τυφλώσει.
Θα χαλαρώσουμε τις αλυσίδες μας λίγο - λίγο και θα πλησιάζουμε στο φως αργά και σταθερά μέχρι να μας ζεστάνει κι όχι να μας κάψει.
Ο Αδάμ κι η Εύα οι οποίοι έφαγαν τον καρπό της απαγορευμένης γνώσης ήταν έτοιμοι να τον γευτούν?
Είχαν ολοκληρώσει την προσωπική τους πορεία προς την γνώση ή προσπάθησαν να τη λάβουν βιαστικά και χωρίς την εσωτερική τους διεργασία?
In anticipation of my resurrection...
ανδρεας
Κάνοντας μια καλοκαιρινή βόλτα από το topic, αισθάνθηκα την ανάγκη να αφήσω μερικά ακόμα αποτυπώματα σε ένα μοίρασμα αγάπης.
Πολλά μπορούμε να πούμε για το θέμα. Αλλά ίσως, θα έπρεπε να φτάσουμε σε ένα μέγεθος βάθους που να έχει ουσιαστικό νόημα η Γραφή για την καθημερινότητα μας.
Η καρδιά μου αισθάνεται ότι, το βαθύτερο νόημα που βγαίνει από το γεγονός του προπατορικού αμαρτήματος είναι όταν για μια σκέψη μας, για ένα λόγο μας, μια αποδοχή που κάνουμε, για ένα θέμα, μια απόφαση μας, μια επιλογή μας, και μια πράξη μας, η ΠΡΟΘΕΣΗ μας, έχει πονηρή δικαιολογία η άλλοθι. Κέρδος η ατομικό συμφέρον αδιαφορώντας για το υπόλοιπο σύμπαν. Θεωρώντας έως σύμπαν μόνο τον εαυτό μας.
Μπορεί, καθημερινά, κάθε στιγμή και λεπτό να πραγματοποιείται το προπατορικό αμάρτημα σε κάθε μας ενέργεια.
Θέλει πολύ μεγάλη διάκριση, αληθινή δικαιοσύνη και ταπεινοφροσύνη απέναντι στον εαυτό μας για να μπορέσουμε να δούμε την αλήθεια μας.
Αυτό όμως, έχει πολύ μεγάλο πόνο. Πόνο που προέχετε από τον εμπαθή εγωισμό μας και την υπερηφάνεια μας.
Όλοι μας υψώνουμε το ανάστη μας, και διαμαρτυρόμαστε για την κατάσταση που έχει φτάσει η ανθρωπότητα. Για το Θεο …
Αλλά τελικά ίσως το προπατορικό αμάρτημα να μας βάζει ακόμα δύο ερωτήματα μέσα στην καθημερινότητα μας.
Το πρώτο είναι να αναρωτηθούμε: Τη έκανα μέσα στην διάρκεια της ημέρας για τον εαυτό μου, για τον συνανθρώπου μου, για την Δημιουργία, για το Θεό μου … που ΔΕΝ έπρεπε να το κάνω.
Και το δεύτερο είναι να αναρωτηθούμε: Τη ΔΕΝ έκανα μέσα στην διάρκεια της ημέρας για τον εαυτό μου, για τον συνανθρώπου μου, για την Δημιουργία, για το Θεό μου … που έπρεπε να το κάνω.
Είναι δύσκολο να αποδεχόμαστε καθημερινά ουσιαστικά τον εμπαθή εγωισμό μας.
Μα, είναι το μόνο που μας θεραπεύει και μας ελευθερώνει.
Η μονή αλήθεια που έχουμε, είναι η Ειλικρίνεια μας. Με τον εαυτό μας, με τους συνανθρώπους μας, και με τον Δημιουργό μας.
Η θεραπεία του εγωισμού γίνεται δια της Ειλικρίνειας, την τήρηση των Εντολών του Χριστού και δια της Χάριτος.
Είναι αλήθεια ότι ίσως, να μην μπορέσουν όλοι να καταλάβουν τον συνειρμό των σκέψεων. Μερικά μπορεί να θεωρηθούν ξένα προς το θέμα. Τo θέμα παραμένει πολύ μεγάλο και δεν αναλύετε σε λίγες γραμμές. Κρατήσετε το μέλι.
Λίγους κόκκους από ψελλίσματα.
Συχωρέστε με, αν σας κούρασα.
Καλή συνέχεια στο topic.
999
Θα συμφωνήσω σε πολλά σημεία με το μήνυμα σου και τις απόψεις που εκφράζεις, τόσο για την αναγνώριση της αλήθειας μας όσο και για τον εγωϊσμό μας και την προσπάθεια μας να τον περιορίσουμε.
Σε όλα αυτά ίσως να μην έχει πρωτεύοντα ρόλο η πίστη μας προς κάτι το θείο και το προς τα που είναι αυτή προσανατολισμένη όσο να βρεις μια "βοήθεια" για να βαδίσεις στο μονοπάτι σου.
Άντε να κάνουμε μια προσπάθεια να αποσυμβολίσουμε και το μύθο τώρα ώστε να δούμε τι δίδαγμα έχει να μας αφήσει.
Για περάστε! 
In anticipation of my resurrection...