- 121 ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΚΟΤΩΘΗΚΑΝ (Αεροπορικό δυστύχημα 14/08/2005) - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
ΣΤΟ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΟ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ (ΟΧΙ ΤΡΑΓΩΔΙΑ) ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΤΟΥ 15ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ (ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΣ) ΚΑΙ Ο ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ Δ. ΒΕΡΥΚΙΟΣ ΔΗΛΩΣΕ: ΠΑΤΕ ΝΑ ΑΝΑΨΕΤΕ ΚΑΜΜΙΑ ΛΑΜΠΑΔΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΣΚΟΤΩΘΗΚΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ!
αν και οι δημοσιογραφοι γινονται γελιοι για την τηλεθεαση
αυτη την στιγμη αρκετα ατομα πιστευουν οτι εγινε θαυμα και δεν επεσε το αεροπλανο σε κατοικημενη περιοχη
το οτι δεν εκανε θαυμα για να μην σκοτωθουν δεν το εξεταζουν
τελος παντον το θεμα ειναι οτι καποιοι ανθρωποι πηγαν αδικα για να κονομησουν καποιοι αλλοι
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
Το αποτέλεσμα είναι πως 121 ψυχές χάθηκαν άδικα.
Επειδή το θέμα έχει ανοιχθεί και στην κατηγορία "Παράξενο", καλό θα ήταν να συνεχιστεί εκεί η συζήτηση για να μην υπάρχουν πολλά παρόμοια θέματα.
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΟΥΝ ΤΙΣ ΒΕΒΗΛΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ: ΑΦΟΥ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΠΩΣ ΑΦΗΣΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΕΤΟΙΑ ΣΥΜΦΟΡΑ?
ΕΔΩ ΠΑΕΙ ΤΥΛΟΣ ΚΑΙ ΒΛΕΠΕΙ
ΕΚΕΙ ΠΑΕΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΚΑΙ ΠΕΘΑΙΝΕΙ?
ΚΑΙ ΘΑ ΑΡΧΙΣΟΥΝ ΤΙΣ "ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ" ΑΡΛΟΥΜΠΕΣ.
ΜΗΠΩΣ ΑΥΤΗ ΤΟ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ ΓΙΑ ΤΙΣ "ΑΜΑΡΤΙΕΣ" ΜΑΣ?
ΚΑΙ ΑΝΤΕ ΝΑ ΤΟ ΣΥΜΜΑΖΕΨΕΙΣ ΜΕΤΑ!
]
ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ "Παράξενο".
ΚΑΘΟΛΟΥ ΜΑΛΙΣΤΑ
ΕΙΝΑΙ ΒΑΘΕΙΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ:
121 ΝΕΚΡΟΙ ΤΟΝ 15ΑΥΓΟΥΣΤΟ?
ΚΑΙ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ?
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΘΗΣΕ ΣΤΟ ΠΙΛΟΤΗΡΙΟ?
ΑΝ ΣΩΖΩΤΑΝ ΤΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΕΛΕΓΑΝ ΠΩΣ ΤΟΥΣ ΕΣΩΣΕ "Η ΧΑΡΗ ΤΗΣ"
ΟΛΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΘΕΛΟΥΝ?
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
Κρίμα.
for a fistful of
dollars.............
Πολλα ειναι τα ερωτηματα οσο αφορα την αεροπορικη τραγωδια που συνεβηκε χθες στον τοπο μας. Πολλοι αδελφοι μας πεθαναν αλλα ας μην λεμε οτι πεθαναν αδικα, οπως διαβασα πιο πανω σε καποια μηνυματα, διοτι η προνοια του Θεου μας ειναι απειρονοητη. Δεν μπορουμε να γνωριζουμε γιατι επετρεψε ο Θεος να γινει κατι τετοιο διοτι οι εκδοχες ειναι παρα πολλες.
Η παρακατω ιστορια θα σας βοηθησει να καταλαβετε καλυτερα τι θελω να πω.
<<Ο γερον Παισιος θελοντας να μας δειξει το πως ο Θεος προνοει και κρινει για τα πλασματα του, ενω εμεις πολλες φορες αγανακτουμε και δεν καταλαμβαινουμε τις ενεργειες Του, μας διηγηθηκε ιστοριες οπως αυτη:
"Ενας ασκητης βλεποντας την αδικια που υπαρχει στον κοσμο προσευχοταν στον Θεο και του ζητουσε να του αποκαλυψει το λογο που δικαιοι και ευλαβεις ανθρωποι δυστυχουν και βασανιζονται, ενω αδικοι και αμαρτωλοι πλουτιζουν και αναπαυονται. Ενω προσευχοταν ο ασκητης να του αποκαλυψει ο Θεος το μθστηριο, ακουσε φωνη που του ελεγε:
- Μην ζητας εκεινα που δεν φτανει ο νους σου και η δυναμη της γνωσης. Ουτε να ερευνας τα αποκρυφα, γιατι τα κριματα του Θεου ειναι αβυσσος. Αλλα, επιδει ζητησες να μαθεις, κατεβα στον κοσμο και καθησε σ'ενα μερος και προσεχε αυτα που θα δεις, για να καταλαβεις απο τη μικρη αυτη δοκιμη, ενα μικρο μερος απο τις κρισεις του Θεου. Θα γνωρισεις τοτε οτι ειναι ανεξερευνητη και ανεξιχνιαστη η προνοητικη διακυβερνηση του Θεου για ολα.
Ο γεροντας, οταν τα ακουσε αυτα, κατεβηκε με πολλη προσοχη στον κοσμο κι εφτασε σ'ενα λιβαδι που το διεσχιζε ενας πολυσυχναστος δρομος. Εκει κοντα ηταν μια βρυση κι ενα γερικο δεντρο, στην κουφαλα του οποιου μπηκε ο γεροντας και κρυφτηκε καλα.
Μετα απο λιγο περασε ενας πλουσιος πανω στο αλογο του. Σταματησε για λιγο στη βρυση, για να πιει νερο και να ξεκουραστει. Αφου ξεδιψασε, εβγαλε απο την τσεπη του ενα πουγγι με εκατο φλουρια και τα μετρουσε. Οταν τελειωσε το μετρημα, θελησε να τα βαλει στην θεση τους. Χωρις ομως να το καταλαβει, το πουγγι επεσε στα χορτα.
Εφαγε, ξεκουραστηκε, κοιμηθηκε και μετα καβαλικεψε το αλογο κι εφυγε χωρις ν'αντιληφθει τιποτα για τα φλουρια.
Μετα απο λιγο ηρθε αλλος περαστικος στη βρυση, βρηκε το πουγγι με τα φλουρια, το πηρε κι εφυγε τρεχοντας μεσ'απ'τα χωραφια.
Περασε λιγη ωρα και φανηκε αλλος περαστικος. Κουρασμενος, οπως ηταν,σταματησε και αυτος στη βρυση, πηρε λιγο νερακι, εβγαλε και λιγο ψωμακι απο ενα μαντηλι και καθησε να φαει.
Την ωρα, που ο φτωχος εκεινος ετρωγε, φανηκε ο πλουσιος καβαλαρης εξαγριωμενος, με αλλοιωμενο το προσωπο απο οργη,και ορμησε επανω του.Με θυμο φωναζε να του δωσει τα φλουρια του. Ο φτωχος, μη εχοντας ιδεα για τα φλουρια, διαβεβαονε με ορκους πως δεν ειδε τετοιο πραγμα. Εκεινος ομως, οπως ηταν θυμωμενος, αρχισε να τον δερνει και να τον χτυπα, μεχρι που τον θανατωσε. Εψαξε μετα ολα τα ρουχα του φτωχου, δεν βρηκε τιποτα κι εφυγε λυπημενος.
Ο γεροντας εκεινος τα εβλεπε ολα αυτα μεσα απο την κουφαλα και θαυμαζε. Λυποταν πολυ κι εκλαιγε για τον αδικο φονο που ειδε και προδευχομενος στον Κυριο ελεγε¨
- Κυριε, τι συμαινει αυτο το θελημα σου? Γνωρισε μου, Σε παρακαλω, πως υπομενει η αγαθοτητα σου τετοια αδικια. Αλλος εχασε τα φλουρια, αλλος τα βρηκε κι αλλος αδικα φονευθηκε!
Ενω ο γεροντας προσευχοταν με δακρυα, κατεβηκε ο Αγγελος Κυριου και του ειπε¨
- Μη λυπασαι, γεροντα, ουτε να σου κακοφαινετε και να νομιζεις οτι ολα αυτα γινονται ταχα χωρις το θελμα του Θεου. Αλλα απ'αυτα που συμβαινουν, αλλα γινονται κατα παραχωρηση, αλλα για παιδευση κι αλλα κατ'οικονομια. Ακουσε λοιπον¨
Αυτοε που εχασε τα φλουρια ειναι γειτονας εκεινου που τα βρηκε. Ο τελευταιος ειχε ενα περιβολι αξιας εκατο φλουριων. Ο πλουσιος επειδη ηταν πλεονεκτης, τον εξαναγκασε να του το δωσει για πενηντα φλουρια.
Ο φτωχος εκεινος, μη εχοντας τι να κανει, παρακαλουσε τον Θεο να κανει την εκδικηση. Γι'αυτο και οικονομησε ο Θεος και του τα εδωσε διπλα.
Εκεινος, παλι ο φτωχος, ο κουρασμενος, που δεν βρηκε τιποτα και φονευτηκε αδικα, ειχε κανει μια φορα φονο. Μετανοησε ομως ειλικρινα και σε ολη την υπολοιπη ζωη του τα εργα του ηταν χριστιανικα και θεαρεστα. Διαρκως παρακαλουσε τον Θεο να τον συγχωρεσει για τον φονο που διεπραξε και συνηθιζε να λεει¨" Θεε μου, τετοιο θανατο που εδωσα, ιδιο να μου δωσεις!" Βεβαια ο Κυριος μας τον ειχε συγχωρεσει απο την πρωτη στιγμη που εκδηλωσε την μετανοια του. Συγκινηθηκε ομως απο το φιλοτιμο του παιδιου του, το οποιο οχι μονο φροντιζε για την τηρηση των εντολων του, αλλα ηθελε και να πληρωσει για το παλιο του φταιξιμο. Ετσι δεν του χαλασε χατιρι, επετρεψε να πεθανει με βιαιο τροπο - οπως του το ειχε ζητησει - και το πηρε κοντα Του, χαριζοντας του μαλιστα και λαμπρο στεφανι γι'αυτο του το φιλοτιμο!
Ο αλλος, τελος, ο πλεονεκτης, που εχασε τα φλουρια κι εκανε τον φονο, θα κολαζοταν για την πλεονεξια και την φιλαργυρια του. Τον αφησε λοιπον ο Θεος να πεσει στο αμαρτημα του φονου, για να πονεσει η ψυχη του και να ερθει σε μετανοια. Με την αφορμη αυτη αφηνει τορα τον κοσμο και παει να γινει καλογερος!
Λοιπον, που, σε ποια περιπτωση, βλεπεις να ηταν αδικος η σκληρος και απονος ο Θεος? Γι'αυτο στο εξης να μην πολυεξεταζεις τις κρισεις του Θεου, γιατι Εκεινος τις κανει δικαια και οπως ξερει, ενω εσυ τις περνας για αδικες. Γνωριζε επισης οτι και πολλα αλλα γινονται στον κοσμο με το θελημα του Θεου για λογους που οι ανθρωποι δεν γνωριζουν. Κι ετσι το σωστο ειναι να λει ο καθενας: "Δικαιος ει, Κυριε, και ευθειαι αι κρισεις σου."(Ψαλμ. PIH, 137)>>
Κυριε Ιησου Χριστε Ελεησον Μας.
(Αυτος ξερει πως να ελεησει τον καθενα μας)
χορευει χουλα χουπ
ο μπολεκ και ο λολεκ που επαιζαν ποιο κατω ειδαν το διαστημοπλοιο να προσγιωνετε πανω σε ενα πουπουλο
η πορτα ανοιξε και απο μεσα βγηκε ο πιτσαδορος αφησε τα σουβλακια και ειπε
δεν κανει τιποτα εγω το καθηκον μου εκανα
η χιονατη ρωτησε τον γιατρο πως πηγε η ενχειρηση και αυτος τη ν κοιταξε παραξενεμενος και ειπε
ενχειρηση; δεν ηταν νεκροψια
ακολουθα το χρυσο μονοπατι και ολα θα ερθουν τρεχοντας
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
Είναι ειλικρινά δραματικό....
"Τα αίτια των συμφορών πρέπει κάπου αλλού να τα ζητάμε και όχι στο Θεό".
ΠΛΑΤΩΝΑΣ "ΠΟΛΙΤΕΙΑ"
Το πιο ακατανόητο πράγμα στον κόσμο είναι ότι ο κόσμος είναι κατανοητός
ALBERT EINSTEIN
Θα μπορούσα να πω κι άλλα αλλά χάσιμο χρόνου...
Μια υπενθύμιση μόνο...
Για τα φανταράκια που χάθηκαν στον Εβρο κάποιος Θεοπρόβλητος μητροπολίτης (κούνια που τον κούναγε) δήλωσε πως ξέρει ο Θεός γιατί χάθηκαν και δεν χάθηκαν άδικα......
Χωρίς σχόλια γιατί....
Φωνές, αλαλαγμοί, χαρές
ενθουσιασμοί, ζητωκραυγές!
Και ποιος τολμάει να τους πει
πως νίκησαν οι δύσμοιροι
τρέχοντας στον ανεμπόδιστο δρόμο της κατηφόρας...
Χρ. Κατσιγιάννης
Τα 48 ανηλικα παιδια γιατι τα πηρε μαζι του;
Οσο και να χτυπαω το κεφαλι μου, δεν μπορω να σας καταλαβω.
Δηλαδη ρε φιλε, δεν ενιωσες λυπη, πονο, οργη, αδικια, θυμο;;;;;;;;;;;
'Η ειπες οτι ηταν η βουληση Του και καλως πρεπει να εγινε οτι εγινε;
Τετοια αναισθησια εσεις οι θρησκοληπτοι;
aa
quote:
Αγαπητοι μου φιλοι,
Πολλα ειναι τα ερωτηματα οσο αφορα την αεροπορικη τραγωδια που συνεβηκε χθες στον τοπο μας. Πολλοι αδελφοι μας πεθαναν αλλα ας μην λεμε οτι πεθαναν αδικα, οπως διαβασα πιο πανω σε καποια μηνυματα, διοτι η προνοια του Θεου μας ειναι απειρονοητη. Δεν μπορουμε να γνωριζουμε γιατι επετρεψε ο Θεος να γινει κατι τετοιο διοτι οι εκδοχες ειναι παρα πολλες.
Καλά, πως μπορείς να τα λές αυτά????
Δεν κοκκινίζεις έστω και λίγο?
Να λές οτι αυτοί οι 121 άνθρωποι πέθαναν αλλά όχι άδικα και να μας μιλάς για την Πρόνοια του Θεού?
48 παιδιά!!!!!
48 ανήλικα νήπια, ακούσαμε μανάδες να έχασαν και τα 3 τους παιδιά, ακούσαμε οτι σκοτώθηκαν μικρά αγγελούδια κι εσύ μας μιλάς για Θεούς και πρόνοιες?
Πώς μπορείς να τα λές αυτά και να παραμένεις έτσι απαθής μπροστά στον ανθρώπινο πόνο?
Ειλικρινά, απορώ πως ένας άνθρωπος φτάνει σε τέτοιο βαθμό...
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
Τελικά θα έπρεπε η Παναγία να σκοτώσει τους υπεύθυνους της εταιρείας? Ο Δίας να ρίξει τους κεραυνούς στους αμελείς ή τυχόν αεροπειρατές?
Ή μήπως αυτά είναι δουλειά του ανθρώπου της οργανωμένης κοινωνίας?
Ισως αυτοί να βρίσκονται κάπου καλύτερα σήμερα. Γιατί όχι?
Το λένε οι θρησκείες, οι αρχαίοι έλληνες σοφοί, είναι κοινή πίστη.
Για μας τους εν τη γη φυσικά και είναι από τα χειρότερα που μπορούν να τύχουν όπως ο αποχωρισμός προσφιλούς προσώπου, ο θρήνος, ο ανθρώπινος πόνος.
Ο Θεός να φυλάει.
και μέτά φώναξε το Χριστό να σε ελεήσει.
ΕΛΕΟΣ
Δύναμη του θεού είναι οι πιστοί του. Μόλις αυτοί τον εγκαταλείψουνε, παύει και η «παντοδυναμία» του.
Έτσι γίνονταν πάντα, έτσι θα συνεχίσει. Οι λίγοι αιώνες διαφοράς, κανέναν απολύτως ρόλο δεν παίζουνε στην σκακιέρα του χρόνου.
Είναι απάνθρωπο!!!!
In the shadows of the night I shall be lost once again to find thee...
Είναι απάνθρωπο!!!!
απανθρωπο μπορει να ειναι αλλα ειναι και θεοπνευστο εργο
και ποιος να τολμησει να τα βαλει με τον γιαχβε;
αρε κουνια που σας κουναγε
Κανεις δεν εμαθε σκοποβολη πυροβωλοντας το κεφαλι του
Δεν θα ηθελα να συζητησω περισσοτερο γι'αυτο το θεμα αλλα νομιζω οτι ειναι αναγκαιο, διοτι δυστυχως πολλοι βγαζουν συμπερασματα για τους αλλους τοσο βιαστικα, και πολλες φορες χωρις καν να γνωριζουν το προσωπο που ειτε επαινουν ειτε κατηγορουν.
Το οτι τωρα εσεις με κατηγορειτε πως ειμαι σκληροκαρδος και αναισθητος,( και να δουμε σε λιγο ποσα αλλα επιθετα θα βρητε), με πληγωνει αφανταστα.Επισης, παρα μα παρα πολυ εχω στεναχωριθει και απο χτες ειμαι συγκινημενος και κλαιω για τα 48 μικρά αγγελούδια οπως τα λες φιλε Dying_Incubus, και που οντως ετσι ειναι, και για τους υπολοιπους συνανθρωπους μας που πεθαναν στο δυστηχημα αλλα και γι'αυτους τους συγγενεις των, που αφησαν πισω και θληβονται.Βλεπετε, ειμαι και εγω απο την Κυπρο και ζω τουτο το δραμα, απο πολυ κοντα, αφου 20 απο τους νεκρους ητανε χωριανοι του πατερα μου και αλλο ενα ζευγαρι κατοικουσε λιγο ποιο κατω απο το σπιτι μου.Πολυ τραγικες φιγουρες οι μαυροφορεμενοι συγγενοις τους! Στεναχωριεμαι πολυ, αλλα ευτυχως εχω το Χριστο μου και Θεο μου να με παρηγορει λεγωντας μου οτι ο ανθρωπος οταν πεθανει δεν χανετε, αλλα πηγαινει καπου αλλου. Μου λεει επισης οτι οι ανθρωποι που πεθαινουν δεν πεθαινουν χωρις λογο η αδικα, αλλα ολοι πεθαινουν την συγκεκριμενη ωρα που πεθαινουν για καποιο λογο. Ευτυχως, εξαιτιας της απειρου ευσπλαχνιας του Θεου μας, ο λογος αυτος ειναι σχεδον παντα προς το συμφερον του ιδιου του κεκοιμησμενου η προς το συμφερον καποιου αλλου (συγγενων,φιλων,κτλ), η και των δυο περιπτωσεων. Ο Θεος μονο γνωριζει τι ειναι συμφερον του καθενος. Για τους πραγματικους Χριστιανους η προσωρινη τουτη ζωη που ζουμε δεν σημαινει τιποτε αλλο παρα το οτι ειναι ολοκληρη, μια δοκημασια. Δοκιμασια που αν τελικα την περασουμε με τον τροπο που ο Χριστος μας διδασκει, θα μπουμε στη επουρανια βασιλεια για την οποια ο ιδιος μας μιλα και εκει θα ζησουμε αληθηνα. Γιαυτο τον λογο οταν καποιος χριστιανος εχει το χαρισμα να καταλαμβαινει εστω και λιγο την προνοια του Θεου - που μας αγαπα οσο δεν μπορει κανενας να φανταστει,ουτε ακομα και αν ολος κοσμος ενωσει την φαντασια του - τοτε για πραγματα θλιβερα μπορει νεμεν να λυπατε αλλα απο την αλλη βλεπει και το καλο της ολης υποθεσης και χαιρετε και ευτυχει μεσα στον πονο του, και δοξαζει τον Θεο. Τουτη η ευτυχια ομως μπορει να αναγνωριζετε στο προσωπο του και οι αλλοι που δεν καταλαμβαινουν, να τον παρεξηγουν.
Αληθεια, τις περισσοτερες φορες δεν λυπομαστε περισσοτερο οταν παιθανει ενα παιδακι παρα ενας γερος? Το αντιθετο θα επρεπε να ηταν, διοτι το παιδακι αφου ειναι παιδακι σημαινει ειναι και σωσμενο και η θεση του κοντα στο Θεο ειναι εξασφαλισμενη.Του γερου ομως ανθρωπου δεν γνωριζεις τον βιο και τα μυστικα του και ετσι δεν γνωριζεις αν ειναι σωσμενος η οχι. Εδω, με δακρυα παρακαλουμε τον Θεο να τον συγχωρεσει και να τον αναπαυσει εν ειρηνη.
Θα γραψω τωρα ακομα μια μικρη ιστοριουλλα για να τονισω και παλι την προνοια του Θεου μας.
Υπηρχε καποτε μια μανα οπου πεθαναν και οι δυο γιοι της ενω ηταν ηδη χηρα. Τουτη η μανα λοιπον εμεινε μοναχη στο κοσμο και θληβοταν και φωναζε στο Θεο γιατι και γιατι και γιατι. Τουτο συνεχιζοταν για πολυ καιρο μεχρι οτου ο Θεος την σπλαχνιστηκε και της επετρεψε να δει στον υπνο της τον λογο για τον οποιο πεθαναν οι δυο γιοι της. Στο ονειρο λοιπον (σημ. οτι πολυ λιγες φορες τα ονειρα προερχονται απο το Θεο) η γυναικα αυτη ειδε τους δυο καλοσυνατους και αγαπημενους γιους της να αγαπουν την ιδια γυναικα. Τοτε το μισος και η εχθρα μπηκε αναμεσα τους, οπου μια μερα καθως φιλονικουσαν ο ενας εκ των δυο επιασε το μαχαιρι της κουζινας και μαχερωσε και σκοτωσε τον αδελφο του. Βλεπει επειτα το αδελφοκτονο γιο της να περναει τα χρονια της ζωης του στην φυλακη και να καταστρεφετε εντελως απο τις παρεες που εκανε εκει μεσα.Τοτε ξυπνησε η γυναικα και ευχαριστουσε τον Θεο που δεν επετρεψε να ζησει εκεινα που ειδε στο ονειρο. Ετσι ευτυχισε και εκεινη αλλα και τα παιδια της διοτι ειναι κοντα στο θεο και δεν ειναι κολασμενοι οπως θα ηταν εαν τους αφηνε να ζησουν.
Σ'αυτη την ιστορια δεν φενετε και παλυ η αβυσσος της αγαπης του Θεου μας? Τους πηρε κοντα του πρην προλαβουν και κολαστουν αφου ηταν καλα παιδια και μεχρι την συγκεκριμενη στιγμη ηταν σωσμενοι. Η μανα ομως δεν το καταλαμβαινε αυτο και ετσι ρωτουσε γιατι και γιατι, και τα εβαζε με τον Θεο μεχρι που ο ιδιος της αποκαληψε τον λογο.
Τωρα, οσον αφορα αυτη την αεροπορικη τραγωδια δεν ειμαι σε θεση να γνωριζω τους λογους που ο Θεος επετρεψε να γινει.
Υπαρχουν πολλες οπως ειπα εκδοχες για τις οποιες μπορει να πεθανει καποιος. Καποιες απο αυτες ειναι
α) Να ειναι η τελεια ωρα για την ψυχη να πεθανει διοτι δεν εφτασε να κανει αμαρτιες που να τον κολαζουν (συνηθως τα παιδακια), η μετανοησε .
β) Να πεθανει για να μην αμαρτησει περισσοτερο και κολαστει περισσοτερο.
γ) Να πεθανει για να σωσει τις ψυχες αλλων, με συνδιασμο ενος εκ των δυο πιο πανω. ( οταν καποιος θλυβει σε μεγαλο βαθμο πολλες φορες ταρακουνιετε ο κοσμος του και τοτε ξυπνα απο τον λιθαργο και επιζητα να μαθει την αληθεια, που ειναι ο Θεος, και οταν τελικα την βρει την αγαπα πολυ και νοιαζετε γ'ιαυτην. Ειναι οπως στη παραβολη που ειπε ο Κυριος για την επουρανια βασιλεια << Η βασιλεια των ουρανων μοιαζει μ'εναν εμπορο, που ζητουσε να βρει ομορφα μαργαρηταρια. Κι οταν βρηκε ενα πανακριβο μαργαριταρι, πηγε και πουλησε ολα οσα ειχε και το αγορασε >>Ματθ. 13, 45-46
δ) Και πολλες αλλες εκδοχες που δεν μπορω να σκεφτω.
Το να με κατηγορει καποιος και εγω να υπερασπιζομαι τον εαυτο μου ονομαζετε υπερηφανεια και τουτο το πραγμα προσωπικα το μισω διοτι ειναι μεγαλη αμαρτια αφου και ο διαβολος απο αυτη εχει "πεσει". Ο Χριστος δεν σιωπουσε οταν το κατηγορουσαν για τοσα και τοσα ενω ηταν εντελως αθωος? Ο Χριστος μας διδασκει την ταπηνοφρωσινη και σατανας την υπερηφανεια.
Αν κανω λαθος σε οτιδηποτε ζητω συγγνωμη απο εσας. Επισης, παρακαλω των Θεο να με συγχωρεσει διοτι αφου μιλω γι'αυτον παει να πει οτι Θεολογω και για να ειναι καποιος αξιος να θεολογει σωστα πρεπει να ειναι αγιος. Αφου εγω αγιος δεν ειμαι, τοτε παλι αμαρτανω. Ο Θεος να με συγχωρεσει.
Επισης θελω να ξεκαθαρισω οτι εκει που αναφερομαι για πραγματικους χριστιανους δεν εννοω τον εαυτο μου (μακαρι να ημουν), ουτε επισης εχω το χαρισμα να καταλαβαινω την προνοια του Θεου σε οποιοδηποτε βαθμο. Επισης θελω να τονισω πως οταν λεγω "ο Θεος επετρεψε να γινει αυτο" δεν εννοω αναγκαστικα οτι το δημιουργησε. Δηλ. στην συγκεκριμενη περιπτωση π.χ οτι ο Θεος δημιουργισε την ολη κατασταση ετσι ωστε να πεσει το αεροπλανο.
Κυριε Ιησου Χριστε Ελεησον Μας.
Edited by - Αβραμης on 16/08/2005 04:39:30