- Βιβλική Έξοδος: μύθος ή πραγματικότητα; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

quote:

---

Το ότι τους κρατούσε στην έρημο, γιατί, δεν είχαν ξεφύγει, απο την ειδωλολατρεία που γνώρισαν στην Αίγυπτο και κουβαλήσαν μετά, μαζί τους,όπως λέει και η Παλαιά Διαθήκη, το σκέφτηκες, καθόλου, αγαπητέ opsimos;...
Ότι, όπως, γράφει, ηθελε να είναι καθαροί, γιατί και στη γή Χαναάν, βασίλευε, η ειδωλολατρεία και ήθελε,να ασκηθούν, στην έρημο, να
μην λατρεύουν, είδωλα,δεν σου κάνει για αιτία;
Γιατί, γι αυτό έγινε, όπως λέει η Παλαιά Διαθήκη...
Αν τη διαβαζάτε,δε, χωρίς τις παραπομπές του κάθε εθνικολάτρη Δαυλού, καμιά φορά, θα γλυτώναμε, τις τζουφιες...

---

quote:

---

quote:

---

Το ότι τους κρατούσε στην έρημο, γιατί, δεν είχαν ξεφύγει, απο την ειδωλολατρεία που γνώρισαν στην Αίγυπτο και κουβαλήσαν μετά, μαζί τους,όπως λέει και η Παλαιά Διαθήκη, το σκέφτηκες, καθόλου, αγαπητέ opsimos;...
Ότι, όπως, γράφει, ηθελε να είναι καθαροί, γιατί και στη γή Χαναάν, βασίλευε, η ειδωλολατρεία και ήθελε,να ασκηθούν, στην έρημο, να
μην λατρεύουν, είδωλα,δεν σου κάνει για αιτία;
Γιατί, γι αυτό έγινε, όπως λέει η Παλαιά Διαθήκη...
Αν τη διαβαζάτε,δε, χωρίς τις παραπομπές του κάθε εθνικολάτρη Δαυλού, καμιά φορά, θα γλυτώναμε, τις τζουφιες...

---

Έλα τώρα πιστεύεις σ'αυτές τις ανοησίες;
Γυρόφερνε μέσα στην έρημο 40 χρόνια μερικά εκατομμυρια λαου (4.000.000 τους υπολογιζουν)για να τους αλλάξει την πίστη,τι μου λες τώρα,με τι θεό εχουμε να κάνουμε;
ΠΆΡΤΕ ΤΗΝ Π.Δ. ΚΑΙ ΒΑΛΤΕΤΗΝ ΣΤΗΝ ΤΟΥΑΛΕΤΑ ΣΑΣ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΧΑΡΤΙΟΥ ΥΓΕΙΑΣ (κοινώς κωλόχαρτο)ΕΠΕΙΔΗ ΕΚΕΙ ΠΡΕΠΕΙ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΦΥΣΙΚΗ ΤΗΣ ΘΕΣΗ,ΜΟΝΟ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΕΤΕ ΝΑ΄ΧΕΤΕ ΓΙΑ ΡΕΖΕΡΒΑ ΚΑΙ ΤΗΝ Κ.Δ.

---

Φίλε Όψιμε γειά σου!

Μολονότι οι απόψεις διϊστανται και αυτο είναι εμφανές , έχω την αίσθηση ότι θα πρέπει να είμαστε εγκρατείς στις εκφράσεις μας και στους χαρακτηρισμούς μας...!

Μπορεί να μην συμφωνώ με τις απόψεις πολλών φίλων συνδικτύων ή εκείνοι με τις δικές μου αλλα παρ'ολ'αυτά όσα πιστεύει ο καθένας ξεχωριστά , "μπορεί" να αποτελουν παράγοντα ηρεμίας και ψυχικής γαλήνης..!

Δεν συμφωνώ με τόσο ακραίες απόψεις και αυτό διότι ο καθένας μας θα μπορούσε να τις υιοθετήσει για τις απόψεις του άλλου...ας μείνουμε -πιστεύω ότι το θές και σύ- μέσα σε πλαίσια που θα μπορούν να συντελλέσουν σε μια όσο το δυνατόν καλύτερη πρόοδο ανταλλαγής απόψεων και ένδειξης σεβασμού στις ιδέες ή πίστεις των άλλων...σσχέτως αν συμφωνούμε ή όχι με αυτές!

Νά'σαι καλά...

Μείνε μέσα στο παιχνίδι...

Edited by - Εαρινός on 08/08/2010 16:26:59

Edited by - Εαρινός on 08/08/2010 16:27:53

quote:

---

Το έγγραφο που διέρρευσε για τη γενοκτονία των Αρμενίων δίνει μια καλή εικόνα του τι ακριβώς γίνεται στις περιπτώσεις αυτές. Παίρνεται μια απόφαση "εθνικής εκκαθάρισης" σε πολύ υψηλό επίπεδο και με την παρουσία όσως είναι απαραίτητο να γνωρίζουν. Συνήθως στα πρώτα στάδια, στα μεμονωμένα επεισόδια και σαν υποκινητές των ταραχών συμμετέχουν παρακρατικοί με τις τακτικές δυνάμεις να εμφανίζονται αμέτοχες ή να επεμβαίνουν όταν και αν χρειάζεται, σύμφωνα πάντα με το πνεύμα των οδηγιών που εκπορεύονται από τα ανώτατα κλιμάκια.

---

quote:

---

Εγώ αυτό που έχω να πω εδώ, ειναι ότι δεν μπορεί ο καθένας, να αμφισβητεί τα πάντα,πράγματα θέσφατα, εκτός όσων στηρίζουν τη δική του θεωρία λες και δεν υπάρχει αλήθεια και υπάρχει μόνο το πόσο θα προωθήσουμε, τη θέση μας....
Λίγη αποδοχή κάποιων κοινών δεδομένων, αποδεκτών όρων, αριθμών, γεγονότων, που έχουν γίνει αποδεκτά,είναι τουλάχιστον, απαραίτητος..Έστω, σε πηγές που επικαλείται ο κάθε Μακεδών,συγνωμη Κώστα ΜΟΥ, δεν σε θίγω, γενικά μιλάω....Δεν μπορεί να γίνονται δεκτές,γιατί μας συμφέρει και όχι δεκτές, επειδή δεν μας συμφέρει.....Στοιχειώδη πράγματα...
Αν κάποιο αμφισβητείται, να γίνεται διάλογος με στοιχεία,όπου,ομως, να ξέρουμε ότι δεν μπορεί να μην γίνονται δεκτά,στοιχεία, που αιώνες, πιστεύει ο άνθρωπος, για την ιστορία του, όταν συνοδεύονται απο αναλογες αποδείξεις...
Για θρησκευτικά ζητήματα , πάντα, που δεν είναι το ίδιο με ότι σήμερα υπάρχει, ή έχει καταγραφεί με σύγχρονα δεδομένα....
Δεν αμφισβητείς μια στιγμή , ή περισσότερες, απο το παρελθόν,
επειδή δεν υπάρχει,ας πούμε, φωτογραφία του στο γκούγκλ...
Lets get...sensible...

---

Βαγγέλη , κάνεις αναφορά σε "στοιχειώδη πράματα" και σε αποδοχή κοινωνικών όρων που οι περισσότεροι καθημερινα χρησιμοποιουν , χωρίς καν να γνωρίζουν τι ακριβώς σημαίνει καθε όρος...!

-Λές..."Δεν μπορεί να γίνονται δεκτές,γιατί μας συμφέρει και όχι δεκτές, επειδή δεν μας συμφέρει.....Στοιχειώδη πράγματα..."

Αυτή πρόκειται για μια προσωπική δική σου στοιχειώδη σκέψη και δεν σημαίνει σε καμμιά περίπτωση , ότι αποτελεί "ορισμό σκέψης"...και που θα πρέπει να γίνει αποδεκτή..."σεβαστή" μπορεί αλλα αποδεκτή όχι...

Αν ήταν έτσι τα πράματα , τότε πολλά απ'οσα θεωρούντο ως δεδομμένα παλαιότερα δεν θα είχαν σήμερα απορριφθεί , αποκαλύπτοντας την πραγματική αλήθεια...και την "πλάνη" με την οποία είχαν διαποτισθεί γενεές επι γενεών ....!

Και τα θρησκευτικά ζητήματα -κατα την άποψή μου- είναι προσωπικά ζητήματα...και δεν αντέχουν σε συζητήσεις...και δεν χρειάζεται κιόλας..μιας και έχουν εντελώς υποκειμενικά κριτήρια!!!

Μείνε μέσα στο παιχνίδι...

quote:

---

Άρα κάπου υπάρχει κάποια ΓΡΑΠΤΗ ΑΠΟΔΕΙΞΗ του γεγονότος της γενοκτονίας όχι όμως νόμος

---

Δεν θα μπορούσε να υπάρξει "νόμος" (δηλαδή δεδηλωμένη κυβερνητική πρόθεση και εκτέλεση) για τη γενοκτονία οποιουδήποτε πληθυσμού στην Τουρκία, για πολλούς λόγους. Υπήρξε όμως στη Σοβιετική Ένωση με πολλές εθνότητες.

Επίσης, δεν θα πρέπει να συγχέουμε τις έννοιες "φυλετικές διακρίσεις", "γενοκτονία" και "εγκλήματα πολέμου". Οι "Νόμοι της Νυρεμβέργης" του 1935, για παράδειγμα, συνιστούσαν "φυλετικές διακρίσεις" ενώ η απέλαση των Εβραίων και ο εγκλεισμός τους στα στρατόπεδα συνιστούσε δικαίωμα της γερμανικής κυβέρνησης, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, καθώς αυτοί είχαν κηρύξει επίσημα τον πόλεμο στη Γερμανία (6 Σεπτεμβρίου 1939) αφού είχαν προηγηθεί 6 χρόνια οικονομικού και εμπορικού πολέμου από μέρους τους. Στην ίδια ενέργεια προχώρησε και η κυβέρνηση των ΗΠΑ, μαζεύοντας όλους τους Ιάπωνες που βρισκόταν στο έδαφός τους, μετά την κήρυξη του πολέμου από την Ιαπωνία. Μπορεί λοιπόν να προπαγανδίστηκε σαν "γενοκτονία" αλλά δεν ήταν. Όπως ακριβώς και οι υποτιθέμενοι διωγμοί των χριστιανών από τους Ρωμαίους.

quote:

---

Άρα υπάρχει κάτι απτό για τη γενοκτονία...Μπορείς να επεκταθείς λίγο περισσότερο Μακεδών; Συνοπτικά για να μην παραστρατήσουμε...

---

Το θέμα για την Τουρκία δεν ήταν αν έγιναν εθνικές εκκαθαρίσεις. Το θέμα ήταν αν οι εκκαθαρίσεις αυτές σχεδιάστηκαν και εκτελέστηκαν από την κυβέρνηση στη βάση ενός οργανωμένου σχεδίου εξόντωσης και με στόχο μια συγκεκριμένη εθνική ομάδα, χωρίς καμία αιτία παρά μόνο την ίδια την εθνότητά τους. Αυτό συνιστά γενοκτονία και αυτό είναι που αρνείται η Τουρκία, γιατί ακριβώς οι αποφάσεις αυτές δεν πήραν τη μορφή ενός επίσημου "νόμου" (ώστε να είναι αδιαμφισβήτητες) αλλά παρέμειναν σε επίπεδο "οδηγιών" (εν πολλοίς μυστικών) προς τις διάφορες υπηρεσίες. Έτσι, τις υποκινούμενες από το κράτος σφαγές τις παρουσιάζουν οι Τούρκοι σαν "λαϊκές αντιδράσεις" (περίπτωση Κωνσταντινούπολης, 1955), τα "τάγματα εργασίας" τα ονομάζουν "εναλλακτική θητεία", τις σφαγές των Αρμενίων τις ονομάζουν "μάχη", κτλ.

Στο μεταίχμιο της πολιτικής αλλαγής στην Τουρκία το 1915, και ενώ μαινόταν ο Α΄παγκόσμιος πόλεμος, η Τουρκία δεν θα μπορούσε να δηλώσει επίσημα και απροκάλυπτα ότι "διώκω τους Έλληνες, τους Αρμένιους και τους Ασύριους" γιατί αυτό θα ξεσήκωνε όλη την Ευρώπη και η Τουρκία δεν ήθελε επιπλέον μπελάδες στο κεφάλι της. Από την άλλη, επειδή υπήρχε ήδη εμπόλεμη κατάσταση, ήταν σχετικά εύκολο να γίνουν εθνικές εκκαθαρίσεις υπό το πρόσχημα "πολεμικών ενεργειών".

Η ουσία είναι ο ίδιος ο όρος "γενοκτονία". Δεν είναι τυχαίο ότι η ελληνική κυβέρνηση χρειάστηκε 75 χρόνια για να αναγνωρίσει τις σφαγές των Ποντίων σαν "γενοκτονία". Κι αυτό γιατί θα έπρεπε να τεκμηριωθεί με έγγραφα πως όντως, ήταν κρατικά οργανωμένο και εκτελεσμένο σχέδιο εναντίον της συγκεκριμένης εθνικής ομάδας που διώχθηκε εξαιτίας της εθνικότητάς της και μόνο.

Στο ίδιο πλαίσιο, νόμοι ή οτιδήποτε άλλο σχετικό με τη δίωξη χριστιανών από τους Ρωμαίους, εξαιτίας μόνον του θρησκεύματός τους, δεν υπήρξαν! Ποτέ! Απλά οι χριστιανοί αρνούνταν να υπακούσουν στους νόμους, καταστρέφανε ναούς, βωμούς και αγάλματα, και γενικά είχαν εγκληματική συμπεριφορά. Την παραβατική αυτή συμπεριφορά δίωκε ο νόμος, όχι το θρήσκευμά τους.

Με τον ίδιο τρόπο, ο Ασημάκης Κατσούλας δεν δικάστηκε επειδή ήταν σατανιστής. Δικάστηκε για ανθρωποκτονία, χωρίς να ενδιαφέρει το δικαστήριο αν ήταν οπαδός του σατανά ή του συνεταίρου του, του Ιησού. Την παραβατική συμπεριφορά δίωξε ο νόμος, όχι την πεποίθηση. Και η ιστορία λέει πως η θρησκευτική πεποίθηση των χριστιανών στη Ρώμη δεν διώχθηκε ποτέ, σε αντίθεση με το Βυζάντιο που δίωξε όλες τις μη ορθόδοξες πεποιθήσεις.

macedon

"Κατὰ τὸ Συνοδικὸ τῆς Ὀρθοδοξίας, Ἅγιοι εἶναι οἱ γνήσιοι θεράποντες τοῦ Χριστοῦ. «Ἅγιοι εἶναι οἱ εὐσεβεῖς ὀρθόδοξοι χριστιανοί, οἱ ὁποῖοι διὰ μὲν τῆς τελείας ἀγάπης των πρὸς τὸν Θεὸν καὶ τῆς ἀκριβεστέρας ὑπακοῆς των εἰς τὸν Νόμoν Του εὐηρέστησαν ἐνώπιόν Του, διὰ δὲ τῆς δωρεᾶς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἠγιάσθησαν, ἐθεώθησαν καὶ ἐδοξάσθησαν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, καὶ ζῶντες καὶ μετὰ τὴν κοίμησίν των... καὶ διὰ τῆς δοθείσης εἰς αὐτοὺς παρρησίας πρεσβεύουν ὑπὲρ ζώντων καὶ κεκοιμημένων» (Ἐπισκόπου Μελετίου, Ἁγιολογία).
Ἡ ὀνομασία Ἅγιος δίδεται κατ᾿ ἀρχὰς στοὺς Μάρτυρες ποὺ ὁμολόγησαν τὴν πίστη τους στὸν Χριστὸ καὶ γι᾿ αὐτὸ τοὺς ἐθανάτωσαν (μαρτύρησαν). Μετὰ τὸ τέλος τῶν διωγμῶν ἡ ὀνομασία δίνεται καὶ σ᾿ αὐτοὺς ποὺ διακρίθηκαν γιὰ τὴν ἁγία ζωή τους.
Τὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας σέβονται καὶ τιμοῦν τοὺς Ἁγίους «ἐν λόγοις, ἐν συγγραφαῖς, ἐν νοήμασι (μὲ ὕμνους καὶ τροπάρια), ἐν θυσίαις (θεῖες Λειτουργίες), ἐν ναοῖς, ἐν εἰκονίσμασι» (Συνοδικὸ Ζ´ Οἰκουμενικῆς Συνόδoυ), ἐπειδὴ αὐτοὶ ἀπολαμβάνουν τιμὴ καὶ δόξα στὴ Βασιλεία τῶν οὐρανῶν, ἔχουν παρρησία στὸ θρόνο τοῦ Θεοῦ καὶ μεσιτεύουν ὑπὲρ ἡμῶν.
Προσφέρουμε τὴν τιμή μας στοὺς Ἁγίους ὅλους καὶ στὴν Παναγία καὶ στοὺς ἁγίους Ἀγγέλους, ἀλλὰ λατρεία προσφέρουμε μόνο στὸν Τριαδικὸ Θεό, τὸν Πατέρα, τὸν Υἱὸ καὶ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Προσκυνοῦμε καὶ ἀσπαζόμαστε τὶς ἱερὲς εἰκόνες τῶν Ἁγίων τιμητικὰ (ἡ προσκύνηση διαβαίνει στὸ πρωτότυπο, τὸ εἰκονιζόμενο πρόσωπο καὶ ὄχι στὸ ὑλικὸ τῆς εἰκόνας) καὶ τοῦ Θεοῦ λατρευτικὰ (τιμητικὴ - λατρευτικὴ προσκύνηση).
Ἡ Ἐκκλησία μας τὴν τιμὴ αὐτὴ στοὺς Ἁγίους τὴν ἐκδηλώνει:
α. Μὲ ἀνέγερση Ναῶν στὸ ὄνομά τους καὶ τὴν τοποθέτηση ἱερῶν λειψάνων τους στὴν Ἁγία Τράπεζα.
β. Μὲ προσκύνηση τῶν Ἱερῶν εἰκόνων καὶ λειψάνων τους.
γ. Μὲ θέσπιση ἑορτῶν πρὸς τιμή τους.
δ. Μὲ συγγραφὴ ἀσματικῶν ἀκολουθιῶν, ἐγκωμίων κ.λπ.
ε. Μὲ ἐπίκληση τῶν πρεσβειῶν τους καὶ πίστη στὴν ἀποτελεσματικότητα τῆς μεσιτείας τους. Συγχρόνως μας προτρέπει νὰ τοὺς μιμηθοῦμε στὸ φρόνημα καὶ τὴ ζωή τους, ὑπενθυμίζοντάς μας τὸ «Ἅγιοι γίνεσθε ὅτι ἐγὼ Ἅγιος εἰμί» (Α´ Πέτρ. α´, 16) καὶ ὅτι «Μνήμη Ἁγίου, μίμηση Ἁγίου» (Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας).
Σ᾿ αὐτὴ τὴ μίμηση διευκολύνει ἡ Ἐκκλησία τοὺς πιστοὺς μὲ τὴν καθιέρωση ἑορτῶν πρὸς τιμή τους. Καὶ ὑπάρχουν;
α. Ἐπέτειοι τοῦ Μαρτυρίου ἢ τῆς κοιμήσεως τῶν Ἁγίων. Ἡ ἡμέρα αὐτὴ ὀνομάζεται «μνήμη Ἁγίου» ἢ «γενέθλιος ἡμέρα» τοῦ Ἁγίου (εἰσῆλθε - γεννήθηκε στὴν αἰώνια ζωή)1.
β. Συνάξεις. Πρόκειται γιὰ ἑορτὲς ποὺ τελοῦνται τὴν ἑπόμενη ἡμέρα μιᾶς Δεσποτικῆς ἢ Θεομητορικῆς ἑορτῆς. Συνάζονται οἱ πιστοὶ γιὰ νὰ τιμήσουν τὸ πρόσωπο τὸ ὁποῖο συμμετεῖχε ἢ συνέβαλε στὴν ἑορτή. Ἔτσι ἔχουμε: Σύναξη τῆς Θεοτόκου στὶς 26 Δεκεμβρίου (αὐτὴ ἐγέννησε τὸν Χριστό), Σύναξη τοῦ Προδρόμου στὶς 7 Ἰανουαρίου (αὐτὸς βάπτισε τὸν Χριστό), Σύναξη τοῦ ἀρχαγγέλου Γαβριὴλ στὶς 26 Μαρτίου κ.λπ.
γ. Εὑρέσεις καὶ ἀνακομιδὲς ἢ μετακομιδὲς ἁγίων λειψάνων.
δ. Ἐπέτειοι θαυμάτων καὶ σπουδαίων γεγονότων ἀπὸ τὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας ἢ τῶν Ἁγίων.
Ἐπὶ πλέον γιὰ νὰ τιμηθοῦν ὅλοι μαζὶ οἱ Ἅγιοι, γνωστοὶ καὶ ἄγνωστοι, θεσπίστηκε καὶ ἡ ἑορτὴ «Τῶν Ἁγίων Πάντων», ποὺ ἑορτάζεται τὴν πρώτη Κυριακὴ μετὰ τὴν Πεντηκοστή.
Καὶ οἱ πιστοὶ ἀνταποκρινόμενοι στὴ φροντίδα αὐτὴ καὶ ἀγάπη τῆς Ἐκκλησίας προστρέχουν στοὺς Ναοὺς γιὰ νὰ τοὺς τιμήσουν, ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ ζητήσουν τὴν πρεσβεία καὶ μεσιτεία τους: «Ἅγιε τοῦ Θεοῦ... πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν». Αὐτὸ τὸ πνεῦμα ἐκφράζει καὶ τὸ τροπάριο τοῦ Μεγάλου Ἀποδείπνου; «Κύριε, εἰ μὴ τοὺς ἁγίους σου ἔχομεν πρεσβευτὰς καὶ τὴν ἀγαθότητά σου συμπαθοῦσαν ὑμῖν, πῶς τολμῶμεν, Σωτὴρ ὑμνῆσαι σε...».
1. Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ
Ἀρχίζουμε τὴν ἀπαρίθμηση τῶν Ἁγίων ἀπὸ τὴν Θεοτόκο, ἡ ὁποία εἶναι καὶ ΠΑΝ-ΑΓΙΑ.
Τὸ κύριο ὄνομα τῆς Μητέρας τοῦ Θεοῦ εἶναι Μαρία (Μαριάμ). Ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι ἐπίθετα - προσωνυμίες ποὺ δείχνουν ἰδιότητες ἢ χαρίσματά της.
Θεοτόκος λέγεται γιατί ἐγέννησε τὸν Χριστὸ ποὺ εἶναι Θεός. Παναγία λέγεται γιατί συγκεντρώνει ὅλη τὴν ἁγιότητα σὲ ὅλη τὴ ζωή της καὶ στὸν ὑπέρτατο βαθμό.
Ἀειπάρθενος λέγεται γιατί συνέλαβε ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καὶ γέννησε ὑπερφυσικὰ Θεὸ καὶ Ἄνθρωπο μυστήριο ποὺ γίνεται κατανοητὸ μόνο μὲ πίστη. Αὐτὸ δηλώνεται στὴν Ἁγιογραφία μὲ τὰ τρία ἀστέρια ποὺ ἔχει στὸ μέτωπο καὶ ὤμους της καὶ σημαίνουν ὅτι ἡ Παναγία ἦταν Παρθένος πρὸ τοῦ τόκου, κατὰ τὸν τόκο καὶ μετὰ τὸν τόκο (τὴ γέννα).
Ἡ Δέσποινα τοῦ κόσμου καὶ Βασίλισσα τῶν Οὐρανῶν ὑπερέχει ὄχι μόνο τῶν Ἁγίων ὅλων, ἀλλὰ καὶ τῶν ἁγίων Ἀγγέλων. Γι᾿ αὐτὸ χαιρετίζεται καὶ τιμᾶται ὡς «Τιμιωτέρα τῶν Χερουβεὶμ καὶ ἐνδοξότερα ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ». Μόνο ἡ Ἁγία Τριάδα ὑπερέχει τῆς Παναγίας. Γι᾿ αὐτό:
α. Κατέχει τὰ «Δευτερεῖα τῆς Ἁγίας Τριάδος».
β. Στὴν Ἁγία Πρόθεση πρὶν ἀπὸ τοὺς Ἀγγέλους καὶ τοὺς Ἁγίους αἴρεται (βγαίνει) μερίδα πρῶτα γιὰ τὴν Παναγία.
γ. Ἑορτάζεται κάθε χρόνο περισσότερο ἀπὸ ἐννέα φορές: (1) 25 Μαρτίου - Εὐαγγελισμός (2) 2 Ἰουλίου - Κατάθεση ἁγίας Ἐσθῆτος της (3) 15 Αὐγούστου - Κοίμηση (4) 31 Αὐγούστου - Κατάθεση ἁγίας Ζώνης της (5) 8 Σεπτεμβρίου - Γενέσιο (6) 28 Ὄκτωβριου - Ἁγία Σκέπη (7) 21 Νοεμβρίου - Εἰσόδια (8) 9 Δεκεμβρίου -Σύλληψη Ἁγίας Ἄννας (9) 26 Δεκεμβρίου - Σύναξη τῆς Παναγίας κ.ἄ.
δ. Ἡ Τετάρτη κάθε Ἑβδομάδας εἶναι ἀφιερωμένη στὴ Θεοτόκο.
ε. Ὑπάρχει πλῆθος ἑορτῶν πρὸς τιμὴ τῆς ἀνευρέσεως παλαιῶν ἀπωλεσθεισῶν εἰκόνων της.
στ. Ὑπάρχει μέγα πλῆθος Ἐκκλησιῶν ἀφιερωμένων στὴ Χάρη της.
ζ. Καθιερώθηκαν οἱ Χαιρετισμοὶ τῆς Θεοτόκου ποὺ ψάλλονται ὁλόκληρο τὸ χρόνο, ἰδιαίτερα ὅμως τὴ Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ ὡς Ἀκάθιστος Ὕμνος μὲ τέσσερις Στάσεις.
η. Ὁλόκληρος ὁ Αὔγουστος εἶναι ἀφιερωμένος στὴν Παναγία μας: μὲ τὴν Κοίμησή της, τὶς Παρακλήσεις, τὰ Μεθεόρτια, τὰ Ἐννιάμερα καὶ στὶς 31 μὲ τὴν κατάθεση τῆς Ἁγίας Ζώνης μὲ ἑορτὴ τῆς Παναγίας τελειώνει τὸ ἐκκλησιαστικὸ ἔτος!
θ. Οἱ ἀκολουθίες ὅλων τῶν ἑορτῶν τῆς Ἐκκλησίας περιέχουν πλῆθος τροπαρίων πρὸς τιμὴ τῆς Παναγίας καὶ δὲν ὑπάρχει ᾠδὴ Κανόνος Ἁγίου ποὺ νὰ μὴν καταλήγει σὲ Θεοτοκίο, δηλαδὴ τροπάριο ποὺ ὑμνεῖ τὴν Παναγία μας.
Εἶναι κατὰ συνέπεια πλήρως δικαιολογημένη ἡ ἀπεριόριστη εὐλάβεια καὶ τιμὴ ποὺ ἔχει ὁ ὀρθόδοξος Λαὸς στὴ Θεοτόκο Παναγία, καὶ ἡ καταφυγή του στὶς σωστικὲς μεσιτεῖες της πρὸς τὸν Υἱόν της. Καὶ ὁ Χριστός, ὁ Υἱός της, πάντοτε εἰσακούει τὶς αἰτήσεις της καὶ τὶς ἱκανοποιεῖ. Γι᾿ αὐτὸ λέγουμε ὅτι οἱ πρεσβεῖες τῆς Παναγίας μας εἶναι σωστικὲς καὶ αἰτούμενοι τὴν πρεσβεία της λέγουμε ἢ ψάλλουμε «Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς».
2. ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ
Οἱ Ἄγγελοι δημιουργήθηκαν πρὶν ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο καὶ πρὶν ἀπὸ τὴ δημιουργία τοῦ ὁρατοῦ κόσμου. Εἶναι «Λειτουργικὰ πνεύματα εἰς διακονίαν ἀποστελλόμενα διὰ τοὺς μέλλοντας κληρονομεῖν σωτηρίαν» (Ἑβρ. α´, 14), Ὡς πνεύματα εἶναι ἄυλοι καὶ ἀσώματοι, δὲ διακρίνονται σὲ φύλα, δὲν πολλαπλασιάζονται, οὔτε ἀποθνήσκουν. Ὁ ἀριθμός τους εἶναι ἀναρίθμητος καὶ χωρίζονται σὲ ἐννέα ἀγγελικὰ τάγματα:
Ἄγγελοι - Ἀρχάγγελοι - Δυνάμεις
Ἀρχαὶ - Ἐξουσίαι - Θρόνοι
Κυριότητες - Χερουβεὶμ - Σεραφείμ.
Πίστη τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ὅτι γιὰ κάθε ἄνθρωπο, Ἐκκλησία καὶ πόλη ὑπάρχει Ἄγγελος φύλακας - προστάτης.
Τὸ ἔργο τῶν Ἀγγέλων εἶναι νὰ ὑμνοῦν καὶ νὰ δοξολογοῦν τὸν Θεὸ ἀκατάπαυστα καὶ νὰ πρεσβεύουν σ᾿ Αὐτὸν ὑπὲρ τῶν ἀνθρώπων. Ἐπίσης ἀποστέλλονται ἀπὸ τὸν Θεὸ γιὰ νὰ ἐνισχύουν, νὰ βοηθήσουν ἢ νὰ σώσουν ἀτομικὰ ἢ ὁμαδικὰ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν ἀνάγκη. Γενικά, εἶναι λειτουργοὶ τῆς Θείας Πρόνοιας καὶ στὶς ἐμφανίσεις τους, ὅταν ποτὲ συμβεῖ (Ἀγγελοφάνειες), προσλαμβάνουν ἀνθρώπινη μορφὴ ἀνδρική, ἢ νεανική. Ἔτσι ἐμφανιζόταν ὁ Ἀρχάγγελος Μιχαὴλ (στὴν ἐποχὴ κυρίως τῆς Π. Διαθήκης) καὶ ὁ Ἀρχάγγελος Γαβριὴλ (στὴν ἐποχὴ τῆς Κ. Διαθήκης)2.

Ἡ Ἐκκλησία μας κατεδίκασε τὴ λατρευτική τους προσκύνηση καὶ τιμάει τοὺς Ἀγγέλους ὅπως καὶ τοὺς Ἁγίους:
α. Μὲ γιορτὲς πρὸς τιμή τους.
β. Ἀφιερώνοντας τὴ Δευτέρα κάθε Ἑβδομάδας ὑμνολογικὸ σ᾿ αὐτούς.
γ. Βγάζοντας μερίδα «εἰς τιμὴν καὶ μνήμην τους» καὶ μάλιστα ἀμέσως μετὰ τὴ μερίδα τῆς Παναγίας.
δ. Μὲ τὴν εἰδικὴ εὐχὴ τοῦ Ἀποδείπνου «Εἰς φύλακα Ἄγγελον», τὸν Παρακλητικὸ Κανόνα στὸ φύλακα Ἄγγελο καὶ ἄλλον ἕνα στοὺς Ἁγίους Ἀγγέλους.

Μὲ αὐτοὺς τοὺς τρόπους δίδεται ἀφορμὴ στοὺς πιστοὺς νὰ ζητοῦν τὴ βοήθεια καὶ τὴ μεσιτεία τους.

3. Ο ΤΙΜΙΟΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ
«Ἕνας εἶναι ὁ Κύριος, δεύτερ᾿ εἶναι ἡ Παναγιά, τρίτος εἶν᾿ ὁ Πρόδρομος,.». Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος ἀκολουθεῖ μόνο τὴν Παναγία καὶ βρίσκεται πάνω ἀπὸ κάθε ἄλλο Ἅγιον τῆς Ἐκκλησίας μας, σύμφωνα μὲ τὸ λόγο τοῦ Κυρίου «...οὐκ ἐγήγερται ἐν γεννητοῖς γυναικῶν μείζων Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ» (Ματ. ια´, 110).

α. Ἀναγνωρίζεται ὡς ὁ μεγαλύτερος τῶν Προφητῶν ὅπως ἀναφέρεται στὸ Ἀπολυτίκιό του.
β. Ὑπῆρξε Πρόδρομος τοῦ Κυρίου καὶ προετοίμασε ζωντανοὺς καὶ νεκρούς, ὅπως πάλι ἀναφέρεται στὸ Ἀπολυτίκιό του, γιὰ νὰ δεχθοῦν τὸν Χριστό.
γ. Ὀνομάστηκε καὶ Βαπτιστὴς τοῦ λαοῦ καὶ τοῦ Χριστοῦ στὸν Ἰορδάνη ποταμό.
δ. Ὑπῆρξε καὶ Μάρτυρας γιατί ἀποκεφαλίστηκε ἐπισφραγίζοντας τὸ ἔργο του μὲ τὸ αἷμα του.
ε. Εἰκονίζεται στὰ εἰκονοστάσια τῶν Ναῶν (τέμπλο) κατὰ κανόνα ἀριστερὰ τοῦ Κυρίου.
στ. Ἡ Ἐκκλησία βγάζει εἰδικὴ μερίδα στὴν Ἁγία Πρόθεση στὸ ὄνομά του.
ζ. Κάθε Τρίτη εἶναι ὑμνολογικὰ ἀφιερωμένη στὴ μνήμη του.
η. Τιμᾶται ἡ μνήμη τοῦ ἕξι φορὲς τὸ χρόνο (1) 7 Ἰανουαρίου - Σύναξη (2) 24 Φεβρουαρίου - α´ καὶ β´ εὕρεση τῆς τιμίας Κεφαλῆς του (3) 25 Μαΐου - γ´ εὕρεση τῆς τιμίας Κεφαλῆς του (4) 24 Ἰουνίου - Γενέθλια (5) 29 Αὐγούστου - Ἀποτομὴ τιμίας Κεφαλῆς του καὶ (6) 23 Σεπτεμβρίου - Σύλληψη.

4. ΑΓΙΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ
Οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι ἐξελέγησαν ἀπὸ τὸν Κύριο καὶ Τὸν ὑπηρέτησαν μέχρι θανάτου. "Ἔγιναν φορεῖς τῆς ἐν Χριστῷ ἀποκαλύψεως, φωτίστηκαν ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα μὲ ὅλα τὰ Χαρίσματα καὶ ἀποτελοῦν τὰ θεμέλια τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία γι᾿ αὐτὸ καλεῖται καὶ «Ἀποστολική». Θεωροῦνται ἀνώτεροι ὅλων τῶν ἄλλων Ἁγίων.

Ἕκτος ἀπὸ τοὺς δώδεκα Ἀποστόλους ποὺ ἀποτέλεσαν τὸ στενὸ κύκλο τῶν Μαθητῶν Του, ὁ Χριστὸς διάλεξε καὶ ἄλλους ἑβδομήκοντα οἱ ὁποῖοι συμπλήρωναν τὸ ἔργο τῶν δώδεκα.

Ἡ Ἐκκλησία τοὺς τιμᾶ τὸν καθένα σὲ ἰδιαίτερη ἡμερομηνία τοῦ ἔτους ἀλλὰ καὶ ὅλους μαζΐ τοὺς δώδεκα στὴ Σύναξη τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων στὶς 30 Ἰουνίου καὶ τοὺς Ἑβδομηκοντὰ στὴ Σύναξη τῶν Ἑβδομήκοντα στὶς 4 Ἰανουαρίου.

Ἔχει ἀφιερώσει ὑμνολογικὸ τὴν ἡμέρα Πέμπτη τῆς Ἑβδομάδας γιὰ νὰ τιμήσει αὐτοὺς γιὰ τὸ μεγάλο ἔργο τους, ἐνῶ ἐξάγει ἰδιαίτερη μερίδα στὴν Ἱερὰ Πρόθεση γιὰ τοὺς δώδεκα καὶ ἑβδομήκοντα.

5. ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ
Ἀποστολικοὶ λέγονται οἱ Πατέρες ποὺ ἀποτέλεσαν τὴν πρώτη μεταποστολικὴ γενιὰ στὴν κορυφὴ τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἱεραρχίας. Ὑπῆρξαν Μαθητὲς τῶν Ἀποστόλων, συνοδοί, αὐτόπτες καὶ αὐτήκοοι τῶν Ἀποστόλων.

Τὰ γραπτά τους ἔργα ἔχουν μεγάλο κύρος, γιατί γράφτηκαν στοὺς χρόνους ἀμέσως μετὰ τοὺς Ἀποστόλους καὶ διατηροῦν πολλὲς Ἀποστολικὲς παραδόσεις.

Οἱ σημαντικότεροι ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι:
- Ἅγιος Κλήμης, ἐπίσκοπος Ρώμης
- Ἅγιος Ἰγνάτιος, ἐπίσκοπος Ἀντιοχείας
- Ἅγιος Πολύκαρπος, ἐπίσκοπος Σμύρνης
- Ὁ Ἐρμᾶς, ποὺ ἔγραψε τὸ ἔργο «Ποιμήν» καὶ ὁ Παπίας, ποὺ ἔγραψε τὸ ἔργο «Λογίων Κυριακῶν Ἐξηγήσεις».

6. ΟΙ ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟΙ
Τὸν τίτλο τοῦ Ἰσαποστόλου ἡ Ἐκκλησία τὸν ἀπένειμε σὲ Ἁγίους ποὺ ἀφιέρωσαν τὴ ζωή τους στὴ διάδοση τοῦ Χριστιανισμοῦ.

Τέτοιοι ἰσαπόστολοι εἶναι:
- Ἡ Ἁγία Φωτεινὴ ἡ Σαμαρείτιδα (26 Φεβρουαρίου καὶ Ε´ Κυριακὴ ἀπὸ τοῦ Πάσχα).
- Ἡ Ἁγία Μαρία Μαγδαληνὴ ἡ Μυροφόρος (22 Ἰουλίου).
- Οἱ Θεόστεπτοι Βασιλεῖς Κωνσταντῖνος καὶ Ἑλένη (21 Μαΐου).
- Ἡ Ἁγία Θέκλα (24 Σεπτεμβρίου).
- Οἱ Θεσσαλονικεῖς Φωτιστὲς τῶν Σλάβων Κύριλλος καὶ Μεθόδιος (11 Μαΐου).
- Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς (24 Αὐγούστου).
- Ἡ Ἁγία Νίνα, Φωτίστρια τῆς Γεωργίας.
- Ὁ Ἅγιος Βλαδίμηρος Βασιλιὰς τῶν Ρώσων, ἡ μητέρα του Ἁγία Ὄλγα (11 Ἰουλίου) κ.ἄ.

7. ΟΙ ΙΕΡΑΡΧΕΣ - ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ὀνομάζονται ὅσοι ἀπὸ τοὺς κληρικοὺς τῆς Ἐκκλησίας, κυρίως Ἐπίσκοποι, διακρίθηκαν γιά:
-Τὴν ἁγιότητα τοῦ βίου τους, ἀκολουθώντας πιστὰ τὰ ἴχνη Χριστοῦ.
-Τὴν Ὀρθόδοξη διδασκαλία τους. Συστηματικὰ καὶ ὀρθὰ ἑρμήνευσαν καὶ ἐδίδαξαν τὴν Ἁγία Γραφή.
-Τὴν κοινὴ ἀναγνώρισή τους ἀπὸ τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας.

Οἱ περισσότεροι ἀπὸ αὐτοὺς ἔλαβαν μέρος στὶς Οἰκουμενικὲς ἢ Τοπικὲς Συνόδους, ἀγωνίστηκαν σθεναρὰ ἐναντίον τῶν αἱρέσεων καὶ πρωτοστάτησαν στὸν ἀγώνα ὑπὲρ τῆς Ὀρθοδοξίας. Αὐτοὶ συστηματοποίησαν τὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μὲ τοὺς Ὅρους, (Δογματικὲς ἀποφάσεις), τῶν Οἰκουμενικῶν καὶ Τοπικῶν Συνόδων, καθὼς καὶ μὲ τοὺς Κανόνες τῶν συγγραμμάτων τους.

8. ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ
Οἱ Χριστιανοὶ ποὺ διώχτηκαν καὶ βασανίστηκαν γιὰ τὴν πίστη τοὺς στὸ Χριστὸ καὶ τελικὰ μαρτύρησαν, ὀνομάζονται Μάρτυρες.

Τὸ μαρτύριο ποὺ εἶναι ἀποτέλεσμα ὁμολογίας τῆς πίστεως στὸ Χριστὸ καὶ τὴν Ὀρθοδοξία εἶναι ἐθελούσια μίμηση τοῦ πάθους τοῦ Χριστοῦ. Ἀπὸ τὴν πρώτη Ἐκκλησία θεωρήθηκε ὡς βάπτισμα, «βάπτισμα δι᾿ αἵματος» καὶ μάλιστα ἀνώτερο ἀπὸ τὸ βάπτισμα «δι᾿ ὕδατος». Τὸ μαρτύριο, ὅταν ὁ μάρτυρας ἔχει τὶς ἀπαραίτητες προϋποθέσεις σωτηρίας, παρέχει πλήρη ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν.

Μέγα νέφος Μαρτύρων δημιουργήθηκε στοὺς τρεῖς πρώτους αἰῶνες τοῦ Χριστιανισμοῦ ἀπὸ τοὺς διωγμοὺς τῶν Ῥωμαίων Αὐτοκρατόρων, οἱ ὁποῖοι μὲ δαιμονικὴ μανία ἐκκίνησαν τὸν ἕνα διωγμὸ μετὰ τὸν ἄλλο ἐναντίον τῶν Χριστιανῶν, φέροντες τὰ ἀντίθετα ἀκριβῶς ἀποτελέσματα.

Οἱ Μάρτυρες διακρίνονται σέ:
α. Μεγαλομάρτυρες (λόγω ἀντοχῆς καὶ διαρκείας τῶν βασανιστηρίων, λαϊκοὶ ἢ κληρικοί).
β. Ἱερομάρτυρες (ὅσοι ἦσαν ἱερωμένοι).
γ. Ὁσιομάρτυρες καὶ Ὁσιοπαρθενομαρτυρες (ἄνδρες ἢ γυναῖκες, μοναχοὶ ἢ ἀσκητές).
δ. Μάρτυρες (οἱ λαϊκοί).
ε. Παρθενομάρτυρες (οἱ νέες ποὺ ζοῦσαν στὸν κόσμο).
στ. Νεομάρτυρες (λαϊκοὶ καὶ κληρικοὶ ποὺ μαρτύρησαν στὴν περίοδο τῆς Τουρκοκρατίας, μετὰ ἀπὸ αὐτὴ καὶ ὅσοι θὰ μαρτυροῦν μέχρι τῆς συντέλειας τοῦ κόσμου.

9. ΟΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ
Ὅσοι ὁμολόγησαν τὸν Χριστό, ἀλλὰ δὲν μαρτύρησαν - εἴτε γιατί οἱ διῶκτες τους δὲν τοὺς βασάνισαν τόσο ὥστε νὰ ἀποθάνουν, εἴτε γιατί ἔπαυσαν τὴ δίωξή τους καὶ ἀπέθαναν τελικὰ μὲ φυσικὸ θάνατο - ὀνομάζονται Ὁμολογητές.

Ἡ Ἐκκλησία τιμάει τοὺς Ὁμολογητὲς βασιζόμενη στὴ διαβεβαίωση τοῦ Κυρίου «Πᾶς ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός μου» (Ματ. ι´, 32).

10. ΟΙ ΑΠΟΛΟΓΗΤΕΣ
Ὁ Χριστιανισμὸς μὲ τὴν ἐμφάνισή του ἀνετάραξε τοὺς θεσμοὺς τῆς ἐποχῆς του καὶ γι᾿ αὐτὸ θεωρήθηκε «Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλον, Ἕλλησι δὲ μωρία...» (Α´ Κορ. α´, 23) καὶ κατηγορήθηκε καὶ διώχθηκε.

Ὅσοι ὑπερασπίστηκαν θεωρητικὰ τὸ Χριστιανισμὸ καὶ προέβαλλαν τὴν ἀλήθεια τοῦ μπροστὰ σὲ Αὐτοκράτορες καὶ γενικότερα μπρὸς στὴν πολιτικὴ ῥωμαϊκὴ ἐξουσία ἢ μπρὸς στὴν ἰουδαϊκὴ ἱεραρχία ὀνομάστηκαν Ἀπολογητές.

Μετὰ τοὺς Ἀπολογητὲς τῶν πρώτων αἰώνων, Ἀπολογητὲς ἐμφανίστηκαν καὶ μετὰ τὴν ἐξάπλωση τοῦ Μωαμεθανισμοῦ καὶ ἀνέζησαν στοὺς νεότερους χρόνους πρὸς ἀπόκρουση τῶν ἀθεϊστικῶν κηρυγμάτων.

Οἱ πιὸ γνωστοὶ Ἀπολογητὲς τῶν πρώτων αἰώνων ἦσαν οἱ Ἀθηναῖοι Κοδράτος, Ἀθηναγόρας καὶ Ἀριστείδης, ὁ Παλαιστίνιος Ἰουστίνος ὁ φιλόσοφος καὶ μάρτυς, Κλήμης ὁ Ἀλεξανδρεύς, Ὠριγένης καὶ οἱ Ἀφρικανοὶ Λατίνοι Τερτυλλιανὸς καὶ Κυπριανός. Μετὰ τοὺς διωγμοὺς ἀπολογητικὰ ἔργα συνέγραψαν οἱ μεγάλοι θεολόγοι Πατέρες τῶν Δ´ καὶ Ε´ αἰώνων.

11. ΟΙ ΟΣΙΟΙ
Μετὰ τὸ τέλος τῶν διωγμῶν ἐπεκράτησε ἡ ἄποψη ὅτι ἡ ἐνάρετη ζωὴ ἐν Χριστῷ εἶναι ἰσάξια μὲ τὸ μαρτυρικὸ θάνατο. Ἔτσι, ἐφαρμόζοντες τὸ λόγιο «διὸ ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε (ἀποχωριστεῖτε)» (Β´ Κορ. στ´, 17), πολλοὶ ἐγκατέλειπαν τὸν κόσμο καὶ ἀφιερώθηκαν στὸν Χριστὸ ἐξ ὁλοκλήρου. Αὐτὸ θεωρήθηκε «μαρτύριο τῆς συνειδήσεως» καὶ ἐξομοιώθηκε μὲ τὸ «μαρτύριον τοῦ αἵματος». «Μάρτυρες τῇ βουλήσει ἄνευ μαστίγων καὶ διωγμῶν» (Μέγας Βασίλειος).

Αὐτοὶ εἶναι οἱ Μοναχοί, οἱ Ἀσκητὲς καὶ οἱ Ἀναχωρητές, ποὺ ἔζησαν ἢ σὲ Κοινόβια Μοναστήρια ἢ σὲ σπηλιές. Ἀποτέλεσμα τῆς αὐστηρῆς καὶ ἀσκητικῆς αὐτῆς ζωῆς εἶναι ἡ κάθαρση, ὁ φωτισμός, καὶ ἡ χαρίτωσή τους μὲ τὶς δωρεὲς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἡ προσφορά τους πρὸς τὸν κόσμο μὲ τὶς δεήσεις τους ὑπὲρ τοῦ σύμπαντος κόσμου, τὶς ποικίλες θαυματουργικὲς ἐπεμβάσεις τους, τὶς θεόπνευστες συγγραφές τους, τὶς ὁποῖες καὶ σήμερα ἀπολαμβάνουμε καὶ τοὺς ποικίλους ἀγῶνες τους ὑπὲρ τῆς Ὀρθοδοξίας, ὁδήγησε τὴν Ἐκκλησία στὴν ἀναγνώριση τους ὡς ἐμπροσθοφυλακῆς τοῦ Σώματός της κατὰ τῶν ἐχθρῶν της πίστεως καὶ τοὺς τιμάει ὡς Ὁσίους καὶ Θεοφόρους Πατέρες.

Μερικοὶ ἀπὸ τοὺς ἐπιφανέστερους Ὁσίους εἶναι ὁ Μέγας Ἀντώνιος, ὁ Παχώμιος, Σάββας ὁ ἡγιασμένος, ὁ Μέγας Εὐθύμιος, Θεοδόσιος ὁ Κοινοβιάρχης, Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος, Ἀθανάσιος ὁ Ἀθωνίτης κ.λπ.

12. ΟΙ ΔΙΚΑΙΟΙ
Ὅλοι ὅσοι ἔζησαν πρὸ Χριστοῦ σύμφωνα μὲ τὸ θεῖο Νόμο καὶ μὲ τὴν ἐλπίδα τῆς ἐλεύσεως τοῦ Μεσσία: Προπάτορες, Θεοπάτορες, Προφῆτες, Πατριάρχες, Βασιλεῖς κ.λπ. λέγονται Δίκαιοι, (δηλαδὴ Ἅγιοι πρὸ Χριστοῦ)."
Αυτοί εορτάζονται Μακεδών, ως άγιοι, υπήρξαν και για την πάρτη σου,
θα βάζουμε κάθε μέρα, κάποιες δεκάδες, χιλιάδες, μέχρι να τους αναγνωρίσεις...
Να αρχίσουμε με την πονεμένη Πολωνία, όπου οι καθολικοί, μέχρι
πρόσφατ,α σκοτώνανε χριστιανούς ορθόδοξους:

Πολωνοί Άγιοι που μαρτύρησαν από τους Παπικούς.
Διακήρυξις της Αγιώτητος των Νεομαρτύρων της Πολωνίας, 8 Ιουνίου 2003
Πράξις της Ιεράς Συνόδου
της Ορθοδόξου Πολωνικής Εκκλησίας
δια την κατάταξιν εις τον χορόν των Αγίων,
των Μαρτύρων του εικοστού αιώνος εις την επαρχίαν Χελμ και Ποντλάσκια
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

Εις τας αρχάς της τρίτης χιλιετηρίδος της χρηστότητος Κυρίου, η Ορθόδοξος Εκκλησία της Πολωνίας δρέπει τους καρπούς της θείας σποράς, οι οποίοι ηυξήθησαν δια της ομολογίας της ορθοδόξου πίστεως και του μαρτυρικού τέλους του πιστού λαού της επαρχίας Χελμ και Ποντλάσκια.
Η περιοχή Χελμ και Ποντλάσκια (σημερινή νότιο-ανατολική Πολωνία), η οποία προ χιλίων ετών εδέχθη την ορθόδοξον πίστιν, πολλάκις υπέμεινε δυσχερείς περιστάσεις και διωγμούς υπό των αλλοθρήσκων. Παρ’ όλα ταύτα πάντοτε διετήρησε την αφοσίωσιν εις τον Χριστόν και εις την Αγίαν Εκκλησίαν, δια πρεσβειών της Θεοτόκου, η οποία εδώρησε εις την επαρχίαν Χελμ την θαυματουργόν εικόνα της. Ακόμη και εις τας δυσκολοτέρας δοκιμασίας της πίστεως, κατά τας οποίας εφαίνετο να σβήνη το φως της Ορθοδοξίας διεφύλαξεν αυτήν την αγίαν κληρονομίαν και παρακαταθήκη της πίστεως όπως την έλαβε απ’ τον Άγιο Βλαδίμηρο.
Αφού παρήλθαν λοιπόν οι φοβεροί διωγμοί και το μέγα σκότος, πάλιν η πίστις λαμπρύνεται, δια της αναδείξεως ομολογητών και μαρτύρων, οι οποίοι ιδιαιτέρως κατά τον εικοστόν αιώνα, επότισαν δια των μαρτυρικών αιμάτων αυτών την χώραν τους.
Το αποκορύφωμα των διωγμών της περιοχής Χελμ και Ποντλάσκια έλαβε χώραν το έτος 1944, και καθώς μαρτυρούν οι εντόπιοι του καιρού εκείνου: «Φοβερά και δυσχερή υπέστημεν από τους εχθρούς της πίστεως οι οποίοι επλημμύρισαν την περιοχή μας με ποταμούς αιμάτων και επυρπόλησαν τας οικίας μας. Κατ’ αυτάς δε τας ημέρας ορισμένοι έλαβον μαρτυρικόν στέφανον, αφιερώσαντες την καρδιάν τους και την πίστιν τους εις τον Θεόν και τον πλησίον τους».
Δια των μαρτυρικών τους αιμάτων και πρεσβειών ενισχύεται η σημερινή εκκλησιαστική μας κοινότης και εμείς διατηρούμε την μνήμην του μαρτυρίου τους, συμφώνως με την κατά το έτος 1944 μαρτυρίαν του τοπικού Ιεράρχου Ιλαρίωνος, ο οποίος είπε: «Εγώ ελπίζω ακραδάντως, ότι πολλούς από τους μαρτυρήσαντας ιερείς της επαρχίας μου, η Εκκλησία θα κατατάξη εις τον χορόν των Αγίων». Κατά τους πεντήκοντα μεσολαβήσαντας χρόνους ήταν αδύνατον να γίνη η αγιοποίησίς των, εξ αιτίας των μη ευνοϊκών προς τούτο περιστάσεων. Εν τούτοις η μνήμη αυτών παρέμεινε ζωντανή εις τον λαόν της περιοχής, μέχρις ότου η Ορθόδοξος τοπική Εκκλησία, επί τη βάσει ερευνών και στοιχείων ειδικής επιτροπής, απεφάσισε:

1. Καθορίζεται η σύναξις των Αγίων Μαρτύρων και ομολογητών της επαρχίας Χελμ και Ποντλάσκια, την πρώτην Κυριακήν του μηνός Ιουνίου.

2. Κατατάσσονται εις τον χορόν των Αγίων:

α) Ο Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Μαρτίς (μαρτυρήσας εις το χωρίον Τερατίν την 4ην Μαΐου 1945).

β) Ο Πρωθιερεύς Παύλος Σβάικο και η πρεσβυτέρα του Ιωάννα (μαρτυρήσαντες εις το χωρίον Γκραμπόβιετς την 28ην Αυγούστου 1943).

γ) Ο Ιερεύς Νικόλαος Χολτς (μαρτυρήσας εις Νοβοσιόλκι, την 2αν Απριλίου 1944).

δ) Ο Ιερεύς Λέων Κορόμπτσουκ (μαρτυρήσας εις Λάσκοφ την 10ην Μαρτίου 1944).

ε) Ο Ιερεύς Πέτρος Οχρίσκο (μαρτυρήσας εις Τσαρτόβιετς την 10ην Απριλίου 1944).

στ) Ο Ιερεύς Σέργιος Ζαχάρτσκουκ (μαρτυρήσας εις Νάμπρουζ την 6ην Μαΐου 1943).

ζ) Ο Μοναχός Ιγνάτιος (μαρτυρήσας εις την Μονήν του Αγίου Ονουφρίου εις Γιαμπλέτσνα, την 10ην Αυγούστου 1942).

3. Να συνταχθούν Απολυτίκιον, Κοντάκιον και μεγαλυνάριον των ανωτέρω Αγίων, ενώ η Ασματική Ακολουθία του ευρίσκεται εις το Μηναίον των Μαρτύρων.

4. Να τιμηθούν όσα άγια λείψανα αυτών ευρέθησαν και να αγιογραφηθή η Εικόνα αυτών.

5. Να ενημερωθούν τα ομόδοξα Πατριαρχεία και οι αυτοκέφαλοι Εκκλησίες.

Δια πρεσβειών πάντων των εν Χελμ και Ποντλάσκ μαρτυρησάντων Αγίων, οι οποίοι παρίστανται εμπρός εις τον θρόνον του Υψίστου, ικετεύοντες Αυτόν υπέρ της Ορθοδόξου Εκκλησίας και του πιστού λαού της πατρίδος των, είθε ο Κύριος να ενισχύση την πίστιν μας και να μας δώση πλουσίαν την ευλογίαν Του. Αμήν.
† Μακαριώτατος Μητροπολίτης Σάββας,
Αρχιεπίσκοπος Βαρσοβίας και πάσης Πολωνίας.
† Σεβασμιώτατος Σίμων,
Αρχιεπίσκοπος Λοτς και Πόζναν.
† Σεβασμιώτατος Αδάμ,
Αρχιεπίσκοπος Πσέμισλ και Σάνοκ.
† Σεβασμιώτατος Ιερεμίας,
Αρχιεπίσκοπος Βρότσλαβ και Στσέτσιν.
† Σεβασμιώτατος Άβελ,
Αρχιεπίσκοπος Λούμπλιν και Χελμ.
† Θεοφιλέστατος Μύρων, Επίσκοπος Χαϊνούβκα.
† Θεοφιλέστατος Ιάκωβος,
Επίσκοπος Μπιαλύστοκ και Γκντανσκ.
† Θεοφιλέστατος Γρηγόριος, Επίσκοπος Μπιέλσκι.
Εν Λούμπλιν της 20η Μαρτίου 2003
Εκδόσεις: Ορθόδοξος Κυψέλη Θεσσαλονίκη
Άγιος Ιερομάρτυς Βασίλειος
Ο Άγιος Ιερομάρτυς Βασίλειος γεννήθηκε στην ευλογημένη από τον Θεόν επαρχία της Χελμ, στο χωρίον Τερατίν κατά τα τέλη του 19ου αιώνος. (24/10/08)
Άγιος Ιερομάρτυς Παύλος και η πρεσβυτέρα του Ιωάννα
…και έτσι οι παπικοί αντάρτες, την ημέρα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, συνέλαβαν τον ίδιο και την πρεσβυτέρα του και τους υπέβαλλαν σε φρικτά βασανιστήρια
(24/10/08)
Άγιος Ιερομάρτυς Νικόλαος
Ο Άγιος Ιερομάρτυς Νικόλαος κηδεύθηκε στον τόπον, όπου το 1938, η παπική κυβέρνηση κατεδάφισε τον προϋπάρχοντα ενοριακό Ναό… (24/10/08)
Άγιος Ιερομάρτυς Λέων
Ο εικοσιπεντάχρονος ιερεύς με την οικογένειά του και διακόσιους ενορίτες του στο Λάσκοφ, έλαβαν τον στέφανο του μαρτυρίου από τους παπικούς.
Άγιος Ιερομάρτυς Πέτρος
Ο Άγιος Μάρτυς Πέτρος γεννήθηκε το 1891 στο χωριό Ταρναβάτκα, νομού Τομάσουφ. (24/10/08)
Άγιος Ιερομάρτυς Σέργιος
Οι παπικοί τον βασάνισαν επί τόπου και τον κατακρεούργησαν. Παρέδωσε την ψυχή του, σε ηλικία 28 ετών. 24/10/08
Άγιος οσιομάρτυς Ιγνάτιος
Ο μοναχός Ιγνάτιος γεννήθηκε στην δεκαετία του 1860. (24/10/08)

Η εθνική μας βρισιά, μπορεί να καταλογισθεί ώς απαράδεκτη σε ένα χώρο συζήτησης.

Η δεοντολογία όμως και η υπό όρους παραβίασή της, δεν αποτελεί "αδίκημα", αλλά αμυντική στάση.

Δεδομένου βέβαια, ότι κάλυψα πλήρως e-mail και όνομα αποστολέα και εξέθεσα μόνο τα ήδη υπ' αυτού ρηθέντα.

Επομένως η παρούσα συζήτηση δεν γίνεται επί της ποινής, η οποία θα εκτιθεί ούτως ή άλλως, αλλά περί του καταλογισμού άνευ ελαφρυντικών.

Δεν παίζω την κολοκυθιά.
Δημοσιοποίησα ενα mail, που ήρθε στον λογαριασμό μου στην google.
Δεν το έλαβα με pm εντός του φόρουμ.Εχει διαφορά.

Εχω ένα mail π.χ με κάποιον άγνωστο και το κοινοποιώ στο φόρουμ.Παραβιάζω κάποια δεοντολογική αρχή?

Καταρχήν, δεν ζητάω συγγνώμη από τον Νικόμαχο για κάτι. Απλώς για να εξηγηθούμε.

Συνάντησα άνθρωπο με το ίδιο ακριβώς όνομα και τα ίδια ακριβώς πιστεύω, κατά την διάρκεια βόλτας μου επί της Διονυσίου Αεροπαγίτου. Τελικά ο άλλος Νικόμαχος είχε 2 mail, στο 1ο που του είχα στείλει δεν δούλευε. Όμως το 2ο δούλευε και έπειτα από επικοινωνία μας τελικά λύθηκε η παρεξήγηση πως δεν είναι ο Νικόμαχος του εσοτέρικα.

Εγώ είχα την εντύπωση πως ο Νικόμαχος του σάιτ είχε εσκεμμένα αγνοήσει το μύνημα στο 1ο mail που έγραφα ότι συνάντησες τον Χρίστος Έλ(το οποίο τελικά δεν είναι δικό του), και αφού συνέχισε να παίζει μαζί μου στο σάιτ με το γνωστό του στυλ και έπειτα από δημοσιεύσεις του σχετικά με εξωγήινους στην Διονυσίου Αεροπαγίτου, άρχισα φυσικά να τα παίρνω στο κρανίο γιατί πίστευα πως θα διέδιδε μαλακίες για εμένα.

Από εκεί και πέρα οι βρισιές, και οι προσβολές του Νικόμαχου, του Αμεινία και του Dsm περί καθυστερημένων, άσχετων, ψυχασθενών κτλ. δεν με ενδιαφέρουν καθόλου, γιατί σε άλλο κύκλο ανθρώπων ανήκουν αυτοί, σε άλλον εγώ.

Απλώς να πω στον Αμεινία πως αν δεν ξέρει, μην ασχολείται και γράφει βλακείες για αστυνομίες και ψυχασθενείς.

Αυτά. Από εκεί και πέρα σας αφήνω να συνεχίσετε τις κουβέντες πάνω στα θέματά σας στο σάιτ.

Ουσιαστικό
κολοκυθιά θηλυκό

-κοινή ονομασία για τα φυτά που παράγουν κολοκύθια ή κολοκύθες, το γένος Κολοκύνθη (Cucurbita)
-ομαδικό παιδικό παιχνίδι στο οποίο αμφισβητείται το πόσα κολοκύθια κάνει η κολοκυθιά του καθενός

Εκφράσεις
-την κολοκυθιά θα παίξουμε τώρα;:
δηλωτικό του συνομιλητή ότι η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από άχρηστο και χωρίς νόημα παζάρεμα

-"μού έδωσες πέντε, όχι σου έδωσα τέσσερα, όχι ήταν παραπάνω", την κολοκυθιά θα παίξουμε τώρα;
περιστρέφεται γύρω από το ίδιο θέμα και δεν καταλήγει πουθενά συνήθως λόγω των αντιρρήσεων του συνομιλητή σε λεπτομέρειες

quote:

---

Αμαλία
Εκφράσεις
-την κολοκυθιά θα παίξουμε τώρα;:
δηλωτικό του συνομιλητή ότι η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από άχρηστο και χωρίς νόημα παζάρεμα

---

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.

quote:

---

Εντάξει, αφήστε τις φιλοσοφίες, για να σας λύσω την παρεξήγηση.

---

quote:

---

Εχω ένα mail π.χ με κάποιον άγνωστο και το κοινοποιώ στο φόρουμ.Παραβιάζω κάποια δεοντολογική αρχή?

---

quote:

---

Χριστος Ελ
Εγώ είχα την εντύπωση πως ο Νικόμαχος του σάιτ είχε εσκεμμένα αγνοήσει το μύνημα στο 1ο mail που έγραφα ότι συνάντησες τον Χρίστος Έλ(το οποίο τελικά δεν είναι δικό του), και αφού συνέχισε να παίζει μαζί μου στο σάιτ με το γνωστό του στυλ και έπειτα από δημοσιεύσεις του σχετικά με εξωγήινους στην Διονυσίου Αεροπαγίτου, άρχισα φυσικά να τα παίρνω στο κρανίο γιατί πίστευα πως θα διέδιδε μαλακίες για εμένα.

---

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.

quote:

---

quote:

---

Εντάξει, αφήστε τις φιλοσοφίες, για να σας λύσω την παρεξήγηση.

---

quote:

---

Αμαλία πολλά λέτε,

---

Αυτό με τα πίτουρα και τις κότες το έχεις υπόψη σου Χρίστος Έλ;

---