- ΝΑΖΑΡΕΤ. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Η ΜΥΘΟΣ? - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Στην πραγματικοτητα τα παντα μπορουμε να κανουμε αρκει να το θελουμε αρκετα και να ξερουμε και τον τροπο που θα το πετυχουμε.
Φιλε blackstate ο λογος που υπαρχουν "περιττα λογια" στο θεμα οπως λες, ειναι απλα επειδη η ερωτηση που εκανες ειναι πολυ γενικη.
Παντα ελεγα οτι ερωτηση χωρις απαντηση ειναι ιστορια διχως τελος...
Ας το παρουμε λιγο αναποδα λοιπον. Υπαρχει μπορώ (διαθετω τη σωματικη ή ψυχικη δυναμη)?
Με εκτίμηση
Α
Η σύνθεσή τους δίνει Θέλω για να Μπορώ ή Μπορώ για να Θέλω ή, ακόμα καλύτερα, Θέλω ΚΑΙ Μπορώ. Όπως μπορώ να αγοράσω αυτά για τα οποία είμαι διατεθιμένος να πληρώσω το αντίστοιχο αντίτιμο, έτσι Μπορώ αυτά για τα οποία είμαι διατεθιμένος να Θέλω. Ένα Θέλω διαφορετικό από το "γουστάρω".
Θεωρητικές κουβέντες. Παράδειγμα: Ένας καπνιστής μένει από χρήματα αλλά ποτέ δεν μένει απο τσιγάρα....
YPARXEI MIA APOPSH POU LEEI: "DEN YPARXEI DEN MPORW...YPARXEI MONO DEN 8ELW"
YPARXEI OMWS KAI ENA RITO POU EIPE AN DEN KANW LA8WS O GANDI
"MPROSTA SE ENA EMPODIO POU EINAI ADINATO NA 3EPERASTEI TO PISMA KATANTAEI ANOHSIA"
PREPEI LIPON NA PROSEXOUME NA MHN MAS XARAKTIRISOUN OUTE DEILOUS ALLA OUTE KAI ANOHTOUS!
ΑΝΤΙΝΟΟΣ
Υπάρχουν όρια στο τί μπορούμε να εντάξουμε μέσα στις επιθυμίες μας. Συνήθως όμως, ότι μπορούμε να το οραματιστούμε, μπορούμε και να το κάνουμε, αν το κάρμα το επιτρέψει (αν είναι η ώρα μας). Σίγουρα όμως υπάρχουν πράγματα που δεν μπορούμε ούτε να τα οραματιστούμε. Αυτά δεν είναι δικά μας. Είναι οράματα άλλων που έχουμε επιτρέψει να εισβάλουν μέσα μας επειδή δεν διαθέτουμε αυτογνωσία.
Το μυρμίγκι, για παράδειγμα, που δεν πάσχει από φαντασιοπληξία, δεν μπορεί να οραματιστεί τον εαυτό του σαν κατασκευαστή αεροπλάνων ούτε θα επιχειρήσει ποτέ να σπουδάσει αεροναυπηγική. Μπορεί όμως να οραματιστεί έναν σπόρο καλαμποκιού μέσα στις αποθήκες της αποικίας του, έναν σπόρο πολύ μεγαλύτερο από το ίδιο του το σώμα, και έτσι, με εντελώς παράδοξο τρόπο, η βούλησή του περισσότερο παρά η σωματική του δύναμη φέρνει τον σπόρο μέσα στις αποθήκες της αποικίας.
Επίσης, ένα χαρακτηριστικό της διάνοιας είναι η προσαρμοστικότητα και γι' αυτό ακριβώς μιλάει το ρητό που αναφέρεις.
Με φιλικούς χαιρετισμούς, Θοδωρής.
theo_