- Ελευθερία - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

quote:

---

Η εναρμόνιση αρχίζει να συμβαίνει οταν γνωρίζουμε τι Θέλουμε και αφου το διακρίνουμε απο την απλή επιθυμία, κατευθύνουμε την σκέψη μας προς την πραγματοποίηση του.
Αυτό που θέλουμε δεν μπορεί ποτε να είναι ¨¨κακό¨¨ αν είναι προιόν συνείδησης και καρδιάς.

---

quote:

---

Αυτό που πειράζει φίλη nst, είναι πως ότι κάνουμε,
σαφώς μπορούμε να το κάνουμε καλύτερο..Ότι διαλέγουμε
ένα καλό, που δεν είναι το καλύτερο,αλλά ένα άλλο μερικό,
όπου πάντα το περιορίζουμε..

---

quote:

---

Αυτό που πειράζει φίλη nst, είναι πως ότι κάνουμε,
σαφώς μπορούμε να το κάνουμε καλύτερο..Ότι διαλέγουμε
ένα καλό, που δεν είναι το καλύτερο,αλλά ένα άλλο μερικό,
όπου πάντα το περιορίζουμε..

---

Κάποιοι σοφοί ονόμασαν τη συνείδηση σαν την φωνή της φύσης που βρίσκεται μέσα στον άνθρωπο .

Δεν είναι δε άλλο παρά η συνισταμένη όλων των γνωστικών ικανοτήτων του ανθρώπου , η οποία , ανάλογα με την τελειότητά της , αποφαίνεται με βεβαιότητα , με πίστη αν θέλετε , για το σωστό , το πραγματικό , το αληθινό , της υποκειμενικής αντίληψης .

Την αντίληψη αυτή , η οποία αποτέλεσε την ακράδαντη πίστη μας άλλοτε , δεν αποκλείεται κάποτε να την απορρίψομε σαν πλάνη . Και αυτό είναι που φανερώνει το μεταβλητό του περιεχομένου της Συνείδησης .

Πάντως όμως, η Συνείδηση , επειδή φωλιάζει στα μύχια του ανθρώπου, εάν ευρίσκεται σε οργανισμό που λειτουργεί άρτια και φυσιολογικά και δεν βαρύνεται από διεστραμμένη σκέψη και στείρα συναισθηματικότητα , θα ήταν σε θέση να πλησιάσει περισσότερο την αλήθεια , να την αισθανθεί ακόμη περισσότερο ή να ακούσει με μεγαλύτερη ευκρίνεια τη φωνή της φύσης , η οποία την οδηγεί στην πλήρη σύλληψη της πραγματικότητας .

Για να το πετύχει αυτό η συνείδηση κάθε ανθρώπου , πρέπει να αφεθεί ελεύθερη , να αναπτύσσεται μόνη της και να μην επιζητείται με τον τρόμο , τη βία , τη διαφθορά ή την υποδούλωσή της , από οιονδήποτε ζυγό , έστω και εάν αυτός ο ζυγός θεωρείται από μερικούς ότι έχει σκοπό την πρόοδο και την ευτυχία της .

Όπως είπαμε , η συνείδηση είναι το άδυτο του ναού κάθε ανθρώπου στο οποίο μόνο η ίδια του η ψυχή καταφεύγει για να λειτουργεί την βαθύτερη μυσταγωγία , με την οποία επιτυγχάνεται η μετουσίωση των αγενών ιδεολογικών ή συναισθηματικών στοιχείων σε ευγενή , η μετατροπή της πλάνης σε αλήθεια και η ενατένιση αυτού του ίδιου του φωτός της υλικής και πνευματικής πραγματικότητας της φύσης .

Το άδυτο λοιπόν αυτό πρέπει να παραμένει άβατο και σεβαστό από οποιαδήποτε επέμβαση.

Φιλικά

Κηφεύς

quote:

---

trexagireve -Βλέπεις, η ελευθερία , όταν είναι σχετική,μερική, τότε δεν
αποτελεί ελευθερία αλλά σκλαβιά του ανθρώπου...Εννοώ, όταν
κάποιος δεν γνωρίζει τα πραγματικά όρια του και χρησιμοποιεί
μόνο όσα ξέρει, τότε δεν είναι ελεύθερος να κάνει ότι θέλει,
αλλά, περιορίζεται σε ότι γνωρίζει...
Μοιάζει λοιπόν, αναγκαιο, να συνδυαστεί η ελευθερία με την
γνώση των ορίων της..Με την γνωση της ίδιας της αξίας της, με τη
γνώση του εύρους της...
Το κακό αντέχεται, κάπως, το καλό δεν φτάνεται χωρίς προσπάθεια...

---

Με μπέρδεψες φίλε trexagireve …

Δηλαδή υπάρχει μερική ελευθερία και ολική ελευθερία…

Εκτός και αν εννοείς ότι η ελευθερία είναι ένας δρόμος που πραγματικά γνωρίζουμε, ότι οι επιλογές μας είναι συνειδητές «δημιουργημένες καταστάσεις» που απλά τις ακολουθούμε, τις αποδεχόμαστε, βαδίζοντας πάνω σε ένα μονοπάτι που άνοιξαν κάποιοι άλλοι .

Είναι όμως αυτό πραγματική Ελευθερία (ελεύθερη βούληση) ;

Ποιος από εμάς μπορεί να πει ότι είναι πραγματικά ελεύθερος, ότι έχει βρεθεί σε μια κατάσταση ελευθερίας που το πνεύμα του (νόηση) έχει καταφέρει και έχει δημιουργήσει έναν καινούργιο κόσμο ιδεών, μια βαθύτερη αντίληψη, μακριά από κάθε επιρροή και από κάθε τι άλλο που απλά μας δείχνει τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε, είτε αυτό γίνεται συνειδητά, είτε ασυνείδητα .

Προσωπικά η συνειδητή «Ελευθερία» που βιώνω εγώ είναι σαν ένα ντόμινο, που όλοι η πορεία του εξαρτάται από την «επιρροή» του πρώτου κομματιού ντόμινο .

Ακόμα και η «ελεύθερη επιλογή» που έχω για να στήσω και να ακολουθήσω ένα άλλο παρακλάδι σε αυτό το παιχνίδι, δεν είναι παρά μια ψευδαίσθηση ότι εγώ το διάλεξα .

Και όμως κάποιοι άλλοι φρόντισαν πρώτοι να στήσουν αυτό το κομμάτι ντόμινου περιμένοντας…

Άλλη μια ταμπέλα ( Ελευθερία) που απλά εξυπηρετεί της επιλογές μας .

Σκέψου κάτι που είναι δημιούργημα αυτό καθ΄εαυτό δικό σου, απλά ακολουθούμε τους «νόμους» .

Πρόσεξε αυτό που γράφεις… «trexagireve-Να επαναφέρει τον κόσμο μας, εκεί που ε΄ναι το υπόλοιπο σύμπαν, σε μια κοσμική αρμονία...»

Ακόμα και το σύμπαν ακολουθεί κάποιους νόμους…

quote:

---

trexagireve -Ελευθερία είναι να μπορείς να παραμείνεις στην πορεία σου χωρίς να σε επηρεάζουν οι αντίθετες θέσεις και δυνάμεις....

---

Όχι Ελευθερία…

Απλά θέληση στο να παραμείνεις στις ράγες που σου ετοίμασε κάποιος άλλος .

quote:

---

Επέτρεψε μου αγαπητέ trexagireve να έχω την προσωπική μου άποψη ότι δεν γνωρίζουμε καν το τι είναι η ελευθερία …

---

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά.

Για ένα τόσο δα μηλαράκι , να τραβάμε όλα αυτά;;;;

Ε δεν θα το ξανακάνουμε.

Γιατί δεν μας συγχωρεί;;;;

Ε ΑΜΑΝ ΠΙΑ.

ΑΥΤΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΣΥΓΧΩΡΕΙ.

ΖΗΤΩ Ο ΙΝΔΟΥΙΣΜΟΣ ΛΟΙΠΟΝ.

ουυυυ...

ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟΝ

Εις τό, Κύριε εκέκραξα, ιστώμεν Στίχους ς' καί ψάλλομεν Στιχηρά Ιδιόμελα.

Ήχος β' Γερμανού

Δεύτε αγαλλιασώμεθα τώ Κυρίω, τό παρόν μυστήριον εκδιηγούμενοι, τό μεσότοιχον τού φραγμού διαλέλυται, η φλογίνη ρομφαία τά νώτα δίδωσι, καί τά Χερουβίμ παραχωρεί τού ξύλου τής ζωής, καγώ τού παραδείσου τής τρυφής μεταλαμβάνω, ού προεξεβλήθην διά τής παρακοής, Η γάρ απαράλλακτος είκων τού Πατρός, ο χαρακτήρ τής αϊδιότητος αυτού, μορφήν δούλου λαμβάνει, εξ απειρογάμου Μητρός προελθών, ου τροπήν υπομείνας, ο γάρ ήν διέμεινε, Θεός ών αληθινός, καί ο ουκ ήν προσέλαβεν, άνθρωπος γενόμενος διά φιλανθρωπίαν, αυτώ βοήσωμεν, ο τεχθείς εκ Παρθένου Θεός, ελέησον ημάς. (Δίς)

Ανατολίου, ο αυτός

Τού Κυρίου Ιησού γεννηθέντος εκ τής αγίας Παρθένου, πεφώτισται τά σύμπαντα, Ποιμένων γάρ αγραυλούντων, καί Μάγων προσκυνούντων, Αγγέλων ανυμνούντων, Ηρώδης εταράττετο, ότι Θεός έν σαρκί εφάνη, Σωτήρ τών ψυχών ημών. (Δίς)

Ο αυτός

Η Βασιλεία σου, Χριστέ ο Θεός, βασιλεία πάντων τών αιώνων, καί η Δεσποτεία σου, εν πάση γενεά καί γενεά, ο σαρκωθείς εκ Πνεύματος Αγίου, καί εκ τής αειπαρθένου Μαρίας ενανθρωπήσας, φώς ημίν έλαμψας, Χριστέ ο Θεός, τή σή παρουσία, φώς εκ φωτός, τού Πατρός τό απαύγασμα, πάσαν κτίσιν εφαίδρυνας, Πάσα πνοή αινεί σε, τόν χαρακτήρα τής δόξης τού Πατρός, Ο ών καί προών, καί εκλάμψας εκ Παρθένου Θεός, ελέησον ημάς.

Ο αυτός

Τί σοι προσενέγκωμεν Χριστέ, ότι ώφθης επί γής ως άνθρωπος δι' ημάς; έκαστον γάρ τών υπό σού γενομένων κτισμάτων, τήν ευχαριστίαν σοι προσάγει, οι Άγγελοι τόν ύμνον, οι ουρανοί τόν Αστέρα, οι Μάγοι τά δώρα, οι Ποιμένες τό θαύμα, η γή τό σπήλαιον, η έρημος τήν φάτνην, ημείς δέ Μητέρα Παρθένον, ο πρό αιώνων Θεός ελέησον ημάς.

Δόξα... Καί νύν...

Ήχος ο αυτός Κασίας

Αυγούστου μοναρχήσαντος επί τής γής, η πολυαρχία τών ανθρώπων επαύσατο, καί σού ενανθρωπήσαντος εκ τής Αγνής, η πολυθεϊα τών ειδώλων κατήργηται, Υπό μίαν βασιλείαν εγκόσμιον, αι πόλεις γεγένηνται, καί εις μίαν Δεσποτείαν θεότητος, τά Έθνη επίστευσαν, Απεγράφησαν οι λαοί, τώ δόγματι τού Καίσαρος, επεγράφημεν οι πιστοί, ονόματι θεότητος, σού τού ενανθρωπήσαντος Θεού ημών, Μέγα σου τό έλεος, δόξα σοι.

Απολυτίκιον Ήχος δ' εκ γ'

Η γέννησίς σου Χριστέ ο Θεός ημών, ανέτειλε τώ κόσμω, τό φώς τό τής γνώσεως, εν αυτή γάρ οι τοίς άστροις λατρεύοντες, υπό αστέρος εδιδάσκοντο, σέ προσκυνείν, τόν Ήλιον τής δικαιοσύνης, καί σέ γινώσκειν εξ ύψους ανατολήν, Κύριε δόξα σοι.

ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ

Μετά τήν α' Στιχολογίαν

Κάθισμα Ήχος δ'

Κατεπλάγη Ιωσήφ

Δεύτε ίδωμεν πιστοί, πού εγεννήθη ο Χριστός, ακολουθήσωμεν λοιπόν ένθα οδεύει ο αστήρ, μετά τών Μάγων Ανατολής τών Βασιλέων. Άγγελοι υμνούσιν, ακαταπαύστως εκεί. Ποιμένες αγραυλούσιν, ωδήν επάξιον, Δόξα εν υψίστοις λέγοντες, τώ σήμερον εν Σπηλαίω τεχθέντι, εκ τής Παρθένου, καί Θεοτόκου, εν Βηθλεέμ τής Ιουδαίας. (Δίς)

Μετά τήν β' Στιχολογίαν

Κάθισμα όμοιον

Τί θαυμάζεις Μαριάμ; τί εκθαμβείσαι τώ εν σοί; Ότι άχρονον Υιόν, χρόνω εγέννησα φησί, τού τικτομένου τήν σύλληψιν μή διδαχθείσα. Άνανδρος ειμί, καί πώς τέξω Υιόν, άσπορον γονήν τίς εώρακεν, όπου Θεός δε βούλεται, νικάται φύσεως τάξις, ώς γέγραπται. Χριστός ετέχθη, εκ τής Παρθένου, εν Βηθλεέμ τής Ιουδαίας. (Δίς)

Μετά δέ τόν Πολυέλεον, Κάθισμα, όμοιον, ο αχώρητος παντί, πώς εχωρήθη εν γαστρί; ο εν κόλποις τού Πατρός, πώς εν αγκάλαις τής Μητρός, πάντως ως οίδεν ως ηθέλησε καί ως, ηυδόκησεν, άσαρκος γάρ ών, εσαρκώθη εκών, καί γέγονεν ο Ών ο ουκ ήν δι' ημάς, καί μή εκστάς τής φύσεως, μετέσχε τού ημετέρου φυράματος. Διπλούς ετέχθη, Χριστός τόν άνω, κόσμον θέλων αναπληρώσαι. (Δίς)

Οι Αναβαθμοί, τό α' Αντίφωνον τού δ' Ήχου.

Οι Αναβαθμοί Αντίφωνον Α'

· Εκ νεότητός μου πολλά πολεμεί με πάθη, αλλ' αυτός αντιλαβού, καί σώσον Σωτήρ μου.

· Οι μισούντες Σιών, αισχύνθητε από τού Κυρίου, ως χόρτος γάρ, πυρί έσεσθε απεξηραμμένοι.

Δόξα... Καί νύν...

Αγίω Πνεύματι πάσα ψυχή ζωούται, καί καθάρσει υψούται λαμπρύνεται, τή τριαδική Μονάδι ιεροκρυφίως.

Προκείμενον Ήχος δ'

Εκ γαστρός πρό Εωσφόρου εγέννησά σε, ώμοσε Κύριος, καί ού μεταμεληθήσεται.

Στίχ. Είπεν ο Κύριος τώ Κυρίω μου.

Τό Ευαγγέλιον κατά τού Ματτθαίου

(Κεφ. 2, 1-20)

· Τού Ιησού γεννηθέντος εν Βηθλεέμ τής Ιουδαίας, εν ημέραις Ηρώδου τού βασιλέως, Ιδού, μάγοι από ανατολών παρεγένοντο εις Ιεροσόλυμα,

· λέγοντες, Πού εστιν ο τεχθείς βασιλεύς τών Ιουδαίων, είδομεν γάρ αυτού τόν, αστέρα εν τή ανατολή, καί ήλθομεν προσκυνήσαι αυτώ.

· ακούσας δέ Hρώδης ο βασιλεύς εταράχθη, καί πάσα Ιεροσόλυμα μετ' αυτού.

· καί συναγαγών πάντας τούς αρχιερείς καί γραμματείς τού λαού, επυνθάνετο παρ' αυτών πού ο Χριστός γεννάται.

· οι δέ είπον αυτώ, Εν Βηθλεέμ τής Ιουδαίας, ούτω γάρ γέγραπται διά τού προφήτου,

· Καί σύ, Βηθλεέμ γή Ιούδα, ουδαμώς ελαχίστη εί εν τοίς ηγεμόσιν Ιούδα, εκ σού γάρ εξελεύσεται ηγούμενος, όστις ποιμανεί τόν λαόν μου τόν Ισραήλ.

· τότε Ηρώδης, λάθρα καλέσας τούς μάγους, ηκρίβωσε παρ' αυτών τόν χρόνον τού φαινομένου αστέρος.

· καί πέμψας αυτούς εις Βηθλεέμ είπε, Πορευθέντες ακριβώς εξετάσατε περί τού παιδίου, επάν δέ εύρητε, απαγγείλατέ μοι, όπως καγώ ελθών προσκυνήσω αυτώ.

· οι δέ ακούσαντες τού βασιλέως επορεύθησαν, καί ιδού, ο αστήρ, όν είδον εν τή ανατολή, προήγεν αυτούς, έως ελθών έστη επάνω ου ήν τό παιδίον.

· ιδόντες δέ τόν αστέρα εχάρησαν χαράν μεγάλην σφόδρα.

· καί ελθόντες εις τήν οικίαν, είδον τό παιδίον μετά Μαρίας τής μητρός αυτού, καί πεσόντες προσεκύνησαν αυτώ, καί ανοίξαντες τούς θησαυρούς αυτών προσήνεγκαν αυτώ δώρα, χρυσόν καί λίβανον καί σμύρναν.

· καί χρηματισθέντες κατ' όναρ μή ανακάμψαι πρός Ηρώδην, δι' άλλης οδού ανεχώρησαν εις τήν χώραν αυτών.

· Αναχωρησάντων τών Μάγων, ιδού, άγγελος Κυρίου φαίνεται κατ' όναρ τώ Ιωσήφ, λέγων, Εγερθείς παράλαβε τό παιδίον καί τήν μητέρα αυτού, καί φεύγε εις Αίγυπτον, καί ίσθι εκεί έως άν είπω σοι, μέλλει γάρ Ηρώδης ζητείν τό παιδίον, τού απολέσαι αυτό.

· ο δέ εγερθείς παρέλαβε τό παιδίον καί τήν μητέρα αυτού νυκτός καί ανεχώρησεν εις Αίγυπτον,

· καί ήν εκεί έως τής τελευτής Ηρώδου, ίνα πληρωθή τό ρηθέν υπό τού Κυρίου διά τού προφήτου, λέγοντος, εξ Αιγύπτου εκάλεσα τόν υιόν μου.

· τότε Ηρώδης, ιδών ότι ενεπαίχθη υπό τών μαγων, εθυμώθη λίαν, καί αποστείλας ανείλε πάντας τούς παίδας τούς εν Βηθλεέμ καί εν πάσι τοίς ορίοις αυτής, από διετούς καί κατωτέρω, κατά τόν χρόνον όν ηκρίβωσε παρά τών μάγων.

· τότε επληρώθη τό ρηθέν διά Ιερεμίου τού προφήτου, λέγοντος,

· Φωνή εν Ραμά ηκούσθη, θρήνος καί κλαυθμός καί οδυρμός πολύς, Ραχήλ κλαίουσα τά τέκνα αυτής, καί ουκ ήθελε παρακληθήναι, ότι ουκ εισί.

· τελευτήσαντος δέ τού Ηρώδου, ιδού άγγελος Κυρίου κατ' όναρ φαίνεται τώ Ιωσήφ εν Αιγύπτω,

· λέγων, Εγερθείς παράλαβε τό παιδίον καί τήν μητέρα αυτού, καί πορεύου εις γήν Ισραήλ, τεθνήκασι γάρ οι ζητούντες τήν ψυχήν τού παιδίου.

· ο δέ εγερθείς παρέλαβε τό παιδίον καί τήν μητέρα αυτού καί ήλθεν εις γήν Ισραήλ.

· ακούσας δέ ότι Αρχέλαος βασιλεύει επί τής Ιουδαίας αντί Ηρώδου τού πατρός αυτού, εφοβήθη εκεί απελθείν, χρηματισθείς δέ κατ' όναρ, ανεχώρησεν εις τά μέρη τής Γαλιλαίας,

· καί ελθών κατώκησεν εις πόλιν λεγομένην Ναζαρέθ, όπως πληρωθή τό ρηθέν διά τών προφητών ότι Ναζωραίος κληθήσεται.

Ο Ν' Δόξα... Ήχος β'

Τά σύμπαντα σήμερον, χαράς πληρούνται. Χριστός ετέχθη εκ τής Παρθένου.

Ωδή α' Ήχος α'

Ο Ειρμός

«Χριστός γεννάται, δοξάσατε. Χριστός εξ ουρανών απαντήσατε. Χριστός επί γής, υψώθητε, Άσατε τώ Κυρίω πάσα η γή, καί εν ευφροσύνη, ανυμνήσατε λαοί, ότι δεδόξασται».

Ωδή α' Ήχος ο αυτός

Ο Ειρμός

· «Έσωσε λαόν, θαυματουργών Δεσπότης, »

· Υγρόν θαλάσσης κύμα χερσώσας πάλαι. »

· Εκών δέ τεχθείς εκ Κόρης, τρίβον βατήν, »

· Πόλου τίθησιν ημίν, όν κατ ουσίαν, »

· Ισόν τε Πατρί, καί βροτοίς δοξάζομεν».

Ωδή γ' Ο Ειρμός

«Τώ πρό τών αιώνων, εκ π ατρός γεννηθέντι αρρεύστως Υιώ, καί επ' εσχάτων εκ Παρθένου, σαρκωθέντι ασπόρως, Χριστώ τώ Θεώ βοήσωμεν, ο ανυψώσας τό κέρας ημών, άγιος εί Κύριε».

Ιαμβικός Ο Ειρμός

· «Νεύσον πρός ύμνους οικετών Εύεργετα, »

· Εχθρού ταπεινών τήν επηρμένην οφρύν, »

· Φέρων τε Παντεπόπτα τής αμαρτίας, »

· Υπερθεν ακλόνητον, εστηριγμένους, »

· Μάκαρ, μελωδούς τή βάσει τής πίστεως. »

Η Υπακοή Ήχος πλ. δ'

Τήν απαρχήν τών Εθνών, ο ουρανός σοι προσεκόμισε, τώ κειμένω νηπίω εν φάτνη, δι αστέρος τούς Μάγους καλέσας, ούς καί κατέπληττεν, ου σκήπτρα καί θρόνοι, αλλ' εσχάτη πτωχεία, τί γάρ, τί δέ ταπεινότερον σπαργάνων, εν ευτελέστερον σπηλαίου, οίς διέλαμψεν ο τής θεότητός σου πλούτος. Κύριε δόξα σοι.

Ιστέον ότι ότε λέγομεν υπακοήν, Κάθισμα ου λέγομεν ως έντισι Τυπικοίς εύρομεν.

Κάθισμα Ήχος πλ. δ'

Τό προσταχθέν μυστικώς

Αγαλλιάσθω ουρανός, γή ευφραινέσθω. ότι ετέχθη επί γής, ο Αμνός τού Θεού, παρέχων τώ κόσμω τήν απολύτρωσιν. Ο Λόγος ο εν τοίς κόλποις ών τού Πατρός, προήλθεν εκ τής Παρθένου άνευ σποράς, όν οι Μάγοι εξίσταντο, ορώντες εν Βηθλεέμ, τικτόμενον ώς νήπιον όν δοξάζει τά σύμπαντα.

Δόξα... Καί νύν... τό αυτό

Ωδή δ' Ο Ειρμός

«Ράβδος εκ τής ρίζης Ιεσσαί, καί άνθος εξ αυτής Χριστέ, εκ τής Παρθένου ανεβλάστησας. εξ όρους ο αινετός κατασκίου δασέος ήλθες σαρκωθείς εξ απειράνδρου, ο άϋλος καί Θεός. Δόξα τή δυνάμει σου Κύριε».

Ιαμβικός Ο Ειρμός

· «Γένους βροτείου τήν ανάπλασιν πάλαι, »

· Αδων Προφήτης Αββακούμ, προμηνύει, »

· Ιδείν αφράστως αξιωθείς τόν τύπον. »

· Νέον βρέφος γάρ, εξ όρους τής Παρθένου, »

· Εξήλθε λαών, εις ανάπλασιν Λόγος. »

Ωδή ε' Ο Ειρμός

«Θεός ών ειρήνης, Πατήρ οικτιρμών, τής μεγάλης Βουλής σου τόν Άγγελον, ειρήνην παρεχόμενον απέστειλας ημίν, όθεν θεογνωσίας, πρός φώς οδηγηθέντες, εκ νυκτός ορθρίζοντες, δοξολογούμέν σε Φιλάνθρωπε».

Ιαμβικός Ο Ειρμός

· «Εκ νυκτός έργων, εσκοτισμένης πλάνης »

· Ιλασμόν ημίν Χριστέ τοίς εγρηγόρως, »

· Νύν σοι τελούσιν ύμνον, ως ευεργέτη, »

· Έλθοις πορίζων ευχερή τε τήν τρίβον, »

· Καθ' ήν ανατρέχοντες, εύροιμεν κλέος. »

Ωδή ς' Ο Ειρμός

«Σπλάγχνων Ιωνάν, έμβρυον απήμεσεν ενάλιος θήροιον εδέξατο, τή Παρθένω δέ, ενοικήσας ο Λόγος, καί σάρκα λαβών διελήλυθε φυλάξας αδιάφθορον, ής γάρ ουχ υπέστη ρεύσεως, τήν τεκούσαν κατέσχεν απήμαντον».

Ιαμβικός Ο Ειρμός

· «Ναίων Ιωνάς, εν μυχοίς θαλαττίοις, »

· Ελθείν εδείτο, καί ζάλην απαρκέσαι. »

· Νυγείς εγώ δέ, τώ τυραννούντος βέλει, »

· Χριστέ προσαυδώ, τόν κακών αναιρέτην, »

· θάττον μολείν σε τής εμής ραθυμίας. »

Κοντάκιον

Ήχος γ' Αυτόμελον

Ποίημα Ρωμανού τού Μελωδού

Η Παρθένος σήμερον, τόν υπερούσιον τίκτει, καί η γή τό Σπήλαιον, τώ απροσίτω προσάγει. Άγγελοι μετά Ποιμένων δοξολογούσι. Μάγοι δέ μετά αστέρος οδοιπορούσι. δι' ημάς γάρ εγεννήθη, Παιδίον νέον, ο πρό αιώνων Θεός.

Ο Οίκος

Τήν Εδέμ Βηθλεέμ ήνοιξε, δεύτε ίδωμεν, τήν τρυφήν εν κρυφή εύρομεν, δεύτε λάβωμεν, τά τού Παραδείσου ένδον τού Σπηλαίου. Εκεί εφάνη ρίζα απότιστος, βλαστάνουσα άφεσιν, εκεί ευρέθη φρέαρ ανώρυκτον, ού πιείν Δαυϊδ πρίν επεθύμησεν, εκεί Παρθένος τεκούσα βρέφος, τήν δίψαν έπαυσεν ευθύς, τήν τού Αδάμ καί τού Δαυϊδ, διά τούτο πρός τούτο επειχθώμεν, ού ετέχθη, Παιδίον νέον, ο πρό αιώνων Θεός.

Σ υ ν α ξ ά ρ ι ο ν

Τή ΚΕ' τού αυτού μηνός, Η κατά σάρκα Γέννησις τού Κυρίου καί Θεού καί Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.

Στίχοι

· Θεός τό τεχθέν, η δέ Μήτηρ Παρθένος.

· Τί μείζον άλλο καινόν είδεν η κτίσις;

· Παρθενική Μαρίη Θεόν εικάδι γείνατο πέμπτη.

Τή αυτή ημέρα, Η προσκύνησις τών Μάγων.

Στίχοι

· Σέ προσκυνούσα τάξις εθνική, Λόγε,

· Τό πρός σέ δηλοί τών Εθνών μέλλον σέβας.

Τή αυτή ημέρα, Μνήμη τών θεασαμένων Ποιμένων τόν Κύριον.

Στίχοι

· Ποίμνην αφέντες τήν εαυτών Ποιμένες,

· Ιδείν καλόν σπεύδουσι Χριστόν Ποιμένα.

Αυτώ η δόξα εις τούς αιώνας τών αιώνων. Αμήν.

Ωδη ζ' Ο Ειρμός

«Οι Παίδες ευσεβεία συντραφέντες, δυσσεβούς προστάγματος καταφρονήσαντες, πυρός απειλήν ουκ εκπτοήθησαν, αλλ' εν μέσω τής φλογός εστώτες έψαλλον, ο τών Πατέρων Θεός, ευλογητός εί».

Ιαμβικός Ο Ειρμός

· «Τώ παντάνακτος εξεφαύλισαν πόθω, »

· Άπλητα θυμαίνοντος ηγκιστρωμένοι, »

· Παίδες τυράννου δύσθεον γλωσσαλγίαν, »

· Οίς είκαθε πύρ άσπετον, τώ Δεσπότη, »

· Λέγουσιν, Εις αιώνας ευλογητός εί. »
Ωδή η' Ο Ειρμός

«Θαύματος υπερφυούς η δροσοβόλος, εξεικόνισε κάμινος τύπον, ού γάρ ούς εδέξατο φλέγει νέους, ως ουδέ πύρ τής θεότητος, Παρθένου ήν υπέδυ νηδύν, διό ανυμνούντες αναμέλψωμεν. Ευλογείτω η κτίσις πάσα τόν Κύριον, καί υπερυψούτω, εις πάντας τούς αιώνας».

Ιαμβικός Ο Ειρμός

· «Μήτραν αφλέκτως εικονίζουσι Κόρης, »

· Οι τής παλαιάς πυρπολούμενοι νέοι, »

· Υπερφυώς κύουσαν, εσφραγισμένην. »

· Άμφω δέ δρώσα, θαυματουργία μιά, »

· Λαούς πρός ύμνον εξανίστησι χάρις. »

Ωδή θ'

ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΑ

Ψαλλόμενα εντή Ωδή ταύτη Ήχος α'

· Μεγάλυνον ψυχή μου, τήν τιμιωτέραν, καί ενδοξοτέραν τών άνω στρατευμάτων. (Δίς)

· Μεγάλυνον ψυχή μου, τόν εκ τής Παρθένου, Θεόν σαρκί τεχθέντα.

· Μεγάλυνον ψυχή μου, τόν εν τώ Σπηλαίω, τεχθέντα Βασιλέα.

· Μεγάλυνον ψυχή μου, τών υπό τών Μάγων, Θεόν προσκυνηθέντα.

· Μεγάλυνον ψυχή μου, τόν υπό Αστέρος, τοίς Μάγοις μηνυθέντα.

· Μεγάλυνον ψυχή μου, τήν αγνήν Παρθένον, τήν γεννησαμένην, Χριστόν τόν Βασιλέα.

· Μάγοι καί Ποιμένες, ήλθον προσκυνήσαι, Χριστόν τόν γεννηθέντα, εν Βηθλεέμ τή πόλει.

Έτερα εις τόν Ιαμβικόν Κανόνα

· Σήμερον η Παρθένος, τίκτει τόν Δεσπότην, ένδον εν τώ Σπηλαίω.

· Σήμερον ο Δεσπότης, τίκτεται ως βρέφος, υπό Μητρός Παρθένου.

· Σήμερον οι Ποιμένες, βλέπουσι τόν Σωτήρα, σπαργάνοις ειλημένον, καί κείμενον εν Φάτνη.

· Σήμερον ο Δεσπότης, ράκει σπαργανούται, ο αναφής ως βρέφος.

· Σήμερον πάσα κτίσις, αγάλλεται καί χαίρει, ότι Χριστός ετέχθη, εκ τής Παρθένου Κόρης.

· Ουράνιαι Δυνάμεις τεχθέντα τόν Σωτήρα, Κύριον καί Δεσπότην, μηνύουσι τώ κόσμω.

Δόξα...

Μεγάλυνον ψυχή μου, τής τρισυποστάτου, καί αδιαιρέτου, θεότητος τό κράτος.

Καί νύν...

Μεγάλυνον ψυχή μου, τήν λυτρωσαμένην, ημάς εκ τής κατάρας.

Ο Ειρμός

«Μυστήριον ξένον, ορώ καί παράδοξον! ουρανόν τό Σπήλαιον, θρόνον Χερουβικόν, τήν Παρθένον. τήν φάτνην χωρίον, εν ώ ανεκλίθη ο αχώρητος, Χριστός ο Θεός, όν ανυμνούντες μεγαλύνομεν».

Ιαμβικός Ο Ειρμός

· «Στέργειν μέν ημάς, ως ακίνδυνον φόβω, »

· Ράον σιωπήν, τώ πόθω δέ Παρθένε, »

· Ύμνους υφαίνειν, συντόνως τεθηγμένους, »

· Εργώδές εστιν, αλλά καί Μήτηρ σθένος, »

· Όση πέφυκεν η προαίρεσις δίδου. »

Εξαποστειλάριον Αυτόμελον

Επεσκέψατο ημάς, εξ ύψους ο Σωτήρ ημών, ανατολή ανατολών, καί οι εν σκότει καί σκιά, εύρομεν τήν αλήθειαν, καί γάρ εκ τής Παρθένου ετέχθη ο Κύριος. Εκ γ'.

Εις τούς Αίνους, ιστώμεν Στίχους δ' καί ψάλλομεν Στιχηρά. Ιδιόμελα.

Ήχος δ'

Ανδρέου Ιεροσολυμίτου

Ευφραίνεσθε Δίκαιοι, ουρανοί αγαλλιάσθε, σκιρτήσατε τά όρη, Χριστού γεννηθέντος, Παρθένος καθέζεται, τά Χερουβίμ μιμουμένη, βαστάζουσα εν κόλποις, Θεόν Λόγον σαρκωθέντα. Ποιμένες τόν τεχθέντα δοξάζουσι. Μάγοι τώ Δεσπότη δώρα προσφέρουσιν. Άγγελοι ανυμνούντες λέγουσιν, Ακατάληπτε Κύριε, δόξα σοι.

Ο αυτός

Ο Πατήρ ευδόκησεν, ο Λόγος σάρξ εγένετο, καί η Παρθένος έτεκε, Θεόν ενανθρωπήσαντα, Αστήρ μηνύει. Μάγοι προσκυνούσι. Ποιμένες θαυμάζουσι, καί η κτίσις αγάλλεται.

Ο αυτός

Θεοτόκε Παρθένε, η τεκούσα τόν Σωτήρα, ανέτρεψας τήν πρώτην κατάραν τής Εύας, ότι Μήτηρ γέγονας, τής ευδοκίας τού Πατρός, βαστάζουσα εν κόλποις, Θεόν Λόγον σαρκωθέντα, ου φέρει το μυστήριον έρευναν, πίστει μόνη τούτο πάντες δοξάζομεν, κράζοντες μετά σού καί λέγοντες. Ανερμήνευτε Κύριε, Δόξα σοι.

Ο αυτός

Δεύτε ανυμνήσωμεν, τήν Μητέρα τού Σωτήρος, τήν μετά τόκον πάλιν οφθείσαν Παρθένον. Χαίροις Πόλις έμψυχε, τού Βασιλέως καί Θεού, εν ή Χριστός οικήσας, σωτηρίαν ειργάσατο. Μετά τού Γαβριήλ ανυμνούμέν σε, μετά τών Ποιμένων δοξάζομεν κράζοντες, Θεοτόκε πρέσβευε, τώ εκ σού σαρκωθέντι, σωθήναι ημάς.

Δόξα... Ήχος πλ. β' Γερμανού

Ο τε καιρός, τής επί γής παρουσίας σου, πρώτη απογραφή τή οικουμένη εγένετο, τότε έμελλες τών ανθρώπων απογράφεσθαι τά ονόματα, τών πιστευόντων τώ τόκω σου, διά τούτο τό τοιούτον δόγμα, υπό Καίσαρος εξεφωνήθη, τής γάρ αιωνίου σου βασιλείας, τό άναρχον εκαινουργήθη. Διό σοι προσφέρομεν καί ημείς, υπέρ τήν χρηματικήν φορολογίαν, ορθοδόξου πλουτισμόν θεολογίας, τώ Θεώ καί Σωτήρι τών ψυχών ημων.

Καί νύν... Ήχος β' Ιωάννου Μοναχού

Σήμερον ο Χριστός, εν Βηθλεέμ γεννάται εκ Παρθένου. Σήμερον ο άναρχος άρχεται, καί ο Λόγος σαρκούται. Αι δυνάμεις τών ουρανών αγάλλονται, καί η γή σύν τοίς ανθρώποις ευφραίνεται, οι Μάγοι τά δώρα προσφέρουσιν, οι Ποιμένες τό θαύμα κηρύττουσιν, ημείς δέ ακαταπαύστως βοώμεν. Δόξα εν υψίστοις Θεώ, καί επί γής ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία.

Απολυτίκιον Ήχος δ'

· Η γέννησίς σου Χριστέ ο Θεός ημών, ανέτειλε τώ κόσμω, τό φώς τό τής γνώσεως, εν αυτή γάρ οι τοίς άστροις λατρεύοντες, υπό αστέρος εδιδάσκοντο, σέ προσκυνείν, τόν Ήλιον τής δικαιοσύνης, καί σέ γινώσκειν εξ ύψους ανατολήν, Κύριε δόξα σοι.

Καί τό Κοντάκιον Ήχος γ'

Η Παρθένος σήμερον, τόν υπερούσιον τίκτει, καί η γή τό Σπήλαιον, τώ απροσίτω προσάγει. Άγγελοι μετά Ποιμένων δοξολογούσι. Μάγοι δέ μετά αστέρος οδοιπορούσι. δι' ημάς γάρ εγεννήθη, Παιδίον νέον, ο πρό αιώνων Θεός.

ΖΗΤΩ Ο ΙΝΔΟΥΙΣΜΟΣ

ουυυυ...

quote:

---

ΚΑΙ Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ...

---

Edited by - VIKING on 27/12/2003 18:21:07

Ινδουισμος RULEZ

Μια μοναχή της ιεράς Μονής Αγίας Ειρήνης του Κρουσώνα Ηρακλείου που είχε μεταφερθεί στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου και επρόκειτο να κάνει αιμοκάθαρση, έχασε τις αισθήσεις της και θεωρήθηκε νεκρή, καθώς τα ζωτικά της όργανα δεν λειτουργούσαν. Κι ενώ είχαν ξεκινήσει τα διαδικαστικά για την ταφή της, η μοναχή ανέκτησε ξαφνικά τις αισθήσεις της .
Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα «Νέα Κρήτη› η νεφροπαθής μοναχή παρέλειψε να κάνει την απαραίτητη αιμοκάθαρση όταν έπρεπε, με αποτέλεσμα δυο μέρες αργότερα να νιώσει έντονη αδιαθεσία. Μεταφέρθηκε τότε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο, όπου δέχτηκε τις φροντίδες του ιατρικού προσωπικού. Το επόμενο πρωί όμως η κατάστασή της επιδεινώθηκε, ώσπου επήλθε το... μοιραίο -στην προκειμένη περίπτωση η επιστροφή της από το θάνατο στη ζωή.

quote:

---

ΕΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΕΟΣ, ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΜΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ. ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΟΜΙΛΟΥΝ ΕΝ ΑΓΙΩ ΠΝΕΥΜΑΤΙ ΕΝΩ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΟΧΙ. ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΙΔΟΠΟΙΟΣ ΔΙΑΦΟΡΑ...ΠΡΟ ΧΡΙΣΤΟΥ ΗΤΑΝ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΗ ΚΑΠΩΣ Η ΥΠΑΡΞΗ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΩΝ. ΜΕΤΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΗ. ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΣΤΕ ΒΑΦΤΙΣΜΕΝΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ...ΕΠΡΕΠΕ ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΕΜΒΑΘΥΝΕΤΕ ΣΤΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΝΑ ΤΡΕΧΕΤΕ ΣΤΗΝ ΙΝΔΙΑ...ΣΑΣ ΣΥΝΙΣΤΩ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ: Ο ΝΕΟΣ Ο ΓΚΟΥΡΟΥ ΚΑΙ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ. ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΝΕΟ ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΕ ΜΙΑ ΣΤΟΥΣ ΙΝΔΟΥΙΣΤΕΣ ΜΙΑ ΣΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΠΑΪΣΙΟ, ΩΣΠΟΥ ΓΝΩΡΙΣΕ ΠΩΣ Η ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΣ. ΕΞΩ ΑΠ΄ΑΥΤΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΚΑΙ ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ...

ΧΑΙΡΕΤΕ ΠΑΝΤΟΤΕ ΕΝ ΚΥΡΙΩ!
http://clubs.pathfinder.gr/SYNTAKTIKO
ΚΑΙ...ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΝΔΟΥΙΣΜΟ...

---