- Νέα Ακρόπολη... Νο.1 - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.

Σχετικά με τις αφίσες…όχι φίλε μου, δεν ήμουν εγώ. τότε κολάγαμε σε πολλά άλλα μέρη αλλά ποτέ στη Δωδεκανήσου.

Kost, γεια σου. Είναι πολύ ενδιαφέρουσα η ενέργεια που έκανες μόλις είδες τις δημοσιεύσεις μου. Έψαξες να δεις ποιος είμαι. Εσένα δηλαδή όταν σου δείχνει κάποιος , με το δάχτυλο, τη Σελήνη, εσύ σχολιάζεις το δάχτυλο…
Μάλλον δεν μπορείς να καταλάβεις πως το πρόβλημα δεν είναι Νέα Ακρόπολη – Γαραντζώτης ούτε Γαραντζώτης – Νέα Ακρόπολη. Το πρόβλημα είναι πολύ πιο βαθύ και πολύ πιο διαφορετικό. Το θέμα τίθεται στη βάση του, που μας οδηγούν συγκεκριμένες κοινωνικοπολιτικές θεωρήσεις του παρελθόντος, εφαρμοσμένες στον 21ο αιώνα , καθώς επίσης και συγκεκριμένες θρησκοφιλοσοφικές αντιλήψεις που μπορεί στο παρελθόν να φάνηκαν χρήσιμες στην πορεία της ανθρωπότητας όμως τώρα μπορεί να αποδειχτούν τρομερά καταστροφικές. Τον φασισμό π.χ και τα κύρια χαρακτηριστικά του, μπορούμε να τα αναγνωρίσουμε, αν έχουμε πολιτική συνείδηση, μέσα σε διαφορετικές κοινωνικές δομές, χωρίς αυτό να αποκλείει την μεταστροφή , κάποια δεδομένη χρονική στιγμή, ακόμα και του μεγαλύτερου συνόλου από τα μέλη που τις απαρτίζουν. Φέρε στο νου σου, αν θες, τον προσκοπισμό (δημιούργημα της Θεοσοφικής Εταιρίας ) και δες πως έχει καταλήξει σήμερα. . Ο προσκοπισμός, όπως μας λέει η βικιπαιδεια, είναι μια εθελοντική, μη πολιτική παιδαγωγική κίνηση, για νέους ανθρώπους, ανοικτή σε όλους, χωρίς διάκριση καταγωγής, φυλής ή πίστης, με σκοπό να συμβάλλει στην ανάπτυξη των νέων σωματικά, διανοητικά, κοινωνικά και πνευματικά μέσω της αλληλεκπαίδευσης με έμφαση στην υπαίθρια ζωή. Η κίνηση δημιουργήθηκε το 1907 από τον Λόρδο Μπέηντεν Πάουελ και αυτή την στιγμή περιλαμβάνει 18 εκατομμύρια μέλη σε 217 χώρες και περιοχές. Ο Λόρδος Πάουελ ήταν γνωστός θεόσοφος και η όλη κίνηση ξεκίνησε μετά από την πρόταση της Θ.Ε , στο Λονδίνο, για τη δημιουργία σχολείων εργασίας. Εγώ πάλι, πριν 20 χρόνια ήμουν στέλεχος της ΝΑ, σήμερα είμαι κάτι άλλο, χωρίς αυτό να σημαίνει πως ξέρω τι θα είμαι αύριο.
Έτσι λοιπόν το πρόβλημα δεν τίθεται σε επίπεδο μορφών, αλλά κυρίως σε επίπεδο ιδεολογιών.
Ξέρω πολύ καλά όμως, πράγμα που το απεύχομαι, πως και σε αυτό το θέμα θα υπάρξουν οι επικίνδυνοι βλάκες που το πρόβλημά τους αντί να είναι το τι πρεσβεύει η ΝΑ , αυτοί απλά θα επιτίθενται , κατά της προσωπικότητας όλων όσων έχουν αντίθετη άποψη με αυτούς.

Όσο τώρα γι αυτό που λες, πως έχω ξεκινήσει μια ¨εκστρατεία ¨ κόντρα στην οργάνωση, σηκώνει πολύ συζήτηση… Κατ αρχάς, πιστεύεις στα αλήθεια πως όταν φεύγει, όχι μόνο ένα στέλεχος όπως ήμουν εγώ, αλλά ακόμη και το πιο απλό μέλος από την οργάνωση, τότε όλοι οι υπόλοιποι συνεχίζουν απλά τη ζωή τους λες και δεν συνέβη τίποτα ή λένε πως το συγκεκριμένο μέλος έσπασε (αυτή είναι η λέξι που χρησιμοποιούν ) κάτι που μπορούν να στο επιβεβαιώσουν όλα τα πρώην μέλη, με ότι συνειρμούς συνεπάγετε η χρήση αυτού του όρου….δεν άξιζε, δεν άντεξε, αποκαλύφθηκε τι πραγματικά ήταν… και τόσα άλλα. Αν μάλιστα δουν πως η αποχώρησή του από την ομάδα μπορεί να συμπαρασύρει και άλλους μαζί του, ε! τότε θα δεις τι θα του σούρουν. Έτσι δυστυχώς έχουν τα πράγματα και επομένως την εκστρατεία της κόντρας οι ίδιοι πάντα την ξεκινούν και όχι οι αποχωρήσαντες.
Απλά, στην περίπτωσή μου, έπαιξαν και έχασαν. Η γνωστή συνταγή , από το εγχειρίδιο των οδηγητών, δεν έπιασε γιατί εγώ δεν λούφαξα αλλά βγήκα σε καταμέτωπο αντεπίθεση με όλα τα γνωστά επακόλουθα.
Λες παρακάτω πως, εδώ ο χώρος δεν ενδύκνειτε για διαφήμιση. Καλά τι θέλεις να μας πεις, πως δεν έχεις πάρει είδηση ότι διαφημίζεται , με προσωπικές συνεντεύξεις, η ΝΑ ? Μήπως εθελοτυφλείς λιγάκι ? Ρίξε μια καλύτερη ματιά. Δεν νομίζω πως χρειάζεται να στα μεταφέρω . έτσι δεν είναι?
Όσο τώρα, για τη δυσφήμιση που αναφέρεις, απορώ γιατί το βλέπεις έτσι. Το θέμα δεν το άνοιξα εγώ, αλλά ο Alastis το 2004. το ίδιο ισχύει και για τα άλλα φόρουμ που με παρακολούθησες. Έτσι δεν είναι?
Όταν κάποιος ανοίγει ένα θέμα, νομίζω πως ψάχνει και για τα θετικά και για τα αρνητικά και θέλει να ακούσει όλες τις απόψεις. Αν τώρα, για το συγκεκριμένο θέμα, συμβαίνει εγώ να σχολιάζω τα αρνητικά, δεν νομίζω πως αυτό αποτελεί δυσφήμιση. σύμφωνα και με τα ευρωπαϊκά δικαστήρια, η έκφραση γνώμης δεν μπορεί με κανένα τρόπο να θεωρηθεί συκοφαντική δυσφήμιση. Αν εσύ , ή κάποιος άλλος , έχει αντίθετη άποψη, μπορεί να μου υποδείξει ποιο είναι αυτό το ψέμα το οποίο προσάπτω στην συγκεκριμένη οργάνωση.
Όπως και να έχει πάντως, ότι λέω το λέω ανοιχτά και με ονοματεπώνυμο. Αυτό τουλάχιστον θα πρέπει να εκτιμηθεί.
Αν και υποστηρίζεις πως… εδώ κάνουμε ελεύθερη ανταλλαγή απόψεων, αυτό που εγώ τουλάχιστον διαπιστώνω από εσένα είναι πως, δεν αντιπαρατίθεσαι στις απόψεις μου αλλά σε εμένα. Λίγο αντιφατική στάση δεν νομίζεις?
Κάτι τελευταίο που δεν σου αρέσει είναι η υπογραφή μου…πρώην αρχηγός της νέας ακρόπολης.
Αλήθεια, θες να πεις πως για οποιοδήποτε άλλο θέμα και αν ερευνούσες δεν θα σε ενδιέφερε τι βιωματική εμπειρία είχε αυτός που σου μεταδίδει την πληροφόρηση ?
Μήπως είσαι λίγο προκατειλημμένος? Ελπίζω ο χρόνος να αποδείξει το αντίθετο…

Stiv, γεια και σε σένα. Αλήθεια δεν σε παραξενεύει που η ΝΑ ,σε όλες τις πόλεις που υπάρχει, λέει τα ίδια πράγματα? Τι θα περίμενες δηλ να λέει διαφορετικά ? Το ίδιο φυσικά ισχύει και σε μένα, σε όποια παρέα και αν βρεθώ, σε όποια σύγχρονη αγορά όπως αυτή των φόρουμ, τα ίδια θα λέω. Που είδες το παράξενο.

Αμαλία γεια σου. Συνηθίζεις να μιλάς στον πληθυντικό για τον εαυτό σου ή μήπως όλα όσα γράφεις , μου τα μεταφέρεις μετά από συμβούλιο που κάνατε με τους υπόλοιπους διαχειριστές του φόρουμ ?
Στο σημείο αυτό , θα πρέπει να σε ρωτήσω…είναι αλήθεια η πληροφορία που έχω πως, από το 2006 το φόρουμ παραδόθηκε, από ένα μέλος της ΝΑ , στη ΝΑ ?
Γράφεις… <<θα ήταν καλό να υπήρχε ένα γενικότερο δείγμα γραφής σου στις συζητήσεις, έτσι ώστε να μπορούν να κρίνουν οι συμμετέχοντες εάν δικαιούσαι να προτείνεις ή να αποτρέπεις κάποιον από κάτι >> . Αλήθεια, ακούς τι λες? Τι είσαστε, μια ομάδα που θέλει να ακούει μόνο όσους έχει αποδεχτεί, άσχετα με την ορθότητα ή όχι των απόψεων που κάποιος έχει ?
Δεν είναι και τόσο φιλοσοφική στάση. Δεν νομίζεις ?Επιπλέον νομίζω , πως με τη θέση σου αυτή προσβάλεις και όλους όσους συμμετέχουν, ή μήπως δεν είναι έτσι ?
Όσο τώρα για την λεπτότητα της θέσης σας, δεν έχει κανείς παρά να ανατρέξει σε διάφορους διαλόγους στο φόρουμ και να κρίνει… Για να μη μεταφέρω και τα όσα λένε εναντίον μου, χωρίς να είμαι παρών, που μέχρι και εισαγγελική παρέμβαση θα μπορούσα να προκαλέσω, αλλά εσείς δεν δείξατε ούτε τη στοιχειώδη λεπτότητα να με προστατέψετε αν και ήμουν απών.
Τι να πρωτοσχολιάσω και εγώ δε ξέρω από όσα γράφεις…Το σίγουρο πάντως είναι πως δεν ψάχνω να γίνω αποδεκτός από κανένα. Έχω την μοναδική και ανεπανάληπτη προσωπικότητά μου και σε όποιον αρέσει.
Το θέμα πάντως , δεν είμαι εγώ αλλά η ΝΑ. Σε αυτό το τελευταίο θα επιμείνω είτε σας αρέσει είτε όχι.
Αν κάποιος διαφωνεί , δεν έχει παρά να ανοίξει ένα θέμα σχετικό με την προσωπικότητά μου.
Γράφεις παρακάτω..<< Αν πραγματικά πιστεύεις πως έχεις κάτι να δώσεις σε άλλους Αναζητητές και εάν όντως έχεις κάτι να δώσεις, παρακαλούμε να μας αφήσεις να το κρίνουμε ως κοινότητα μέσα και από μια ευρύτερη συμμετοχή σου στις συζητήσεις.>>. Σχετικά με αυτό το τελευταίο, το μόνο που έχω να σου πω είναι πως, χωριό που φαίνεται κολαούζο, δηλ οδοσύμανση, δεν θέλει. Τι εννοώ με αυτό ? Μα το αυτονόητο…αν τα μέλη της κοινότητάς σας συνομιλούν μαζί μου, ε τότε αυτό σημαίνει πως με εγκρίνουν… και μη ξεχνάς πως και εγώ τώρα πια αποτελώ μέλος της κοινότητάς σας ή μήπως δεν είναι έτσι ? Υπάρχει καμιά δοκιμασία μύησης και εδώ και δεν το γνωρίζω? Ας μου πει κάποιος…
Koukou 1, καλά τα λες. Ποιος σε ακούει όμως ?

Λυπάμαι Kost , αλλά θα σε διαψεύσω. Εγώ δεν έχω ανοίξει κανένα είδος πολέμου. Τα δικαστήρια που λες δεν έγιναν εκατέρωθεν. Η ΝΑ με κυνηγά δικαστικά και όχι εγώ.
Ευτυχώς απ ότι βλέπω δεν είναι όλοι σαν εσένα, άνθρωποι δηλ που θέλουν να ακούνε μόνο όσα τους χαϊδεύουν τα αυτιά

Ελπίζω μετά από αυτή μου την δημοσίευση, να τελειώσουμε με τις κοκορομαχίες και να ασχοληθούμε μόνο με την ουσία του θέματος. Για να μη λένε μάλιστα, τυχών κακοπροαίρετοι πως θέλω να επιτεθώ ή να χειραγωγήσω την συζήτηση, θα περιμένω να μας οδηγήσει κάποιος άλλος στην εξέταση του όλου θέματος , που μη ξεχνάτε , δεν το άνοιξα εγώ…

quote:

---

γαραντζώτης γιάννης

Zip, γεια σου. Πράγματι , απ ότι έχω διαπιστώσει και εγώ από τις περιηγήσεις μου στα διάφορα φόρουμ είναι αρκετά ασυνήθιστο να γράφει κάποιος με το πραγματικό του όνομα. Εγώ όμως το βρίσκω πάρα πολύ φυσιολογικό. Το αντίθετο μάλιστα, το να γράφει κάποιος με ψευδώνυμο το βρίσκω εντελώς αφύσικο. Όταν συνομιλούμε με οποιοδήποτε συνάνθρωπό μας, είναι πολύ πιο έντιμο, σίγουρα, το να αναλαμβάνουμε τις ευθύνες όλων όσων λέμε φανερώνοντας το πραγματικό μας πρόσωπο παρά φορώντας μια κουκούλα. Μπορεί να μας ευχαριστεί να μιλάμε και να είμαστε διαρκώς στο απυρόβλητο λέγοντας ότι θέλουμε, αλλά πιστεύω πως θα συμφωνήσει μαζί μου κάθε καλοπροαίρετος συνομιλητής πως…άλλο πράγμα είναι το συνηθισμένο και άλλο το φυσιολογικό.

---

quote:

---

γαραντζώτης γιάννης

Το θέμα πάντως , δεν είμαι εγώ αλλά η ΝΑ. Σε αυτό το τελευταίο θα επιμείνω είτε σας αρέσει είτε όχι.

---

ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ ΠΑΙΡΝΩ ΤΟ ΛΟΓΟ ΚΑΤΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΤΡΟΠΟ ΚΑΙ ΑΝΤΕΓΡΑΨΑ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΠΟΥ ΛΕΕΙ Ο γαραντζώτης γιάννης,ΣΕ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΦΟΡΟΥΜ - ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ,εγω απλα αναρωτιεμαι οκ εφυγες ,αλλα γιατι αυτη οι συνεχεις ενημερωση σου.........,ΑΛΛΑ ξαφνικα λες σε ενα σου σημειο οτι απο ενα γεγονος που δεν ηρθαν να σε βοηθησουν αλλαξαν τα παντα ,είδες απο αυτην και μονο την ενεργεια τους οτι βαδίζεις σε λαθος μονοπατι,τουλαχιστον εγω ετσι το καταλαβα.Αν κανω λαθος διορθωσεμαι.

<<Στη νέα ακρόπολη, όπως θα καταλάβατε, ήμουν λόγω βλακείας. Και όταν λέω βλακεία εννοώ αυτή την επικίνδυνη βλακεία η οποία όπως έγραψα αποτελεί ελάττωμα της ψυχής και όχι της νόησης.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ακόμη και ο Χίτλερ ανέβηκε στην εξουσία με δημοκρατικές εκλογές και όχι σε μια τριτοκοσμική χώρα αλλά σε μια προηγμένη πολιτιστικά. Μόνο που οι πολίτες της Γερμανίας είχαν περάσει ένα βαρύ ψυχολογικό σοκ εξ αιτίας της ήττας τους στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο και τα συνεπακόλουθα δεινά. Αλλά δεν ήταν μόνο οι γερμανοί. Ας μη ξεχνάμε τη θεοσοφική εταιρεία στην οποία υπήρχαν τα ίδια ακριβώς στοιχεία και θεωρίες και μη ξεχνάμε επίσης πως από αυτή πήγασαν και ένα σωρό άλλες κινήσεις, όπως το τάγμα της Θούλης στη Γερμανία το 1918 ( μέλος του ήταν και ο Χίτλερ), την ανθρωποσοφία του Ρούντολφ Στάινερ, μέχρι και τους προσκόπους, μετά από την πρόταση της Θ.Ε. στην Αγγλία για δημιουργία σχολείων εργασίας και μπροστάρη τον θεόσοφο Λόρδο Πάουελ, ιδρυτή του προσκοπισμού.
Ας γυρίσω όμως σε μένα. Εγώ προσωπικά προερχόμενος από ένα αδιάφορο και προβληματικό οικογενειακό περιβάλλον με μόνη διέξοδο την ενασχόληση μου, σε επίπεδο πρωταθλητισμού, με την ποδηλασία, άθλημα μοναχικό και λίαν κοπιαστικό, που απαιτούσε πολλές ώρες καθημερινή προπόνηση, γνώρισα τη Ν.Α. έχοντας παντελή άγνοια από πολιτική. Στην αρχή δεν δεχόμουνα να αναλάβω καμία υπευθυνότητα, αλλά σιγά σιγά όταν γνώρισα όλα αυτά που λέει η Ν.Α. άρχισα να νοιώθω την μικρότητά μου και το άπειρο ύψος της αποστολής μου και του καθήκοντός μου. Ξαφνικά ένοιωσα να αναστατώνεται όλη η ζωή μου και να αιχμαλωτίζεται η ύπαρξή μου από ένα δυνατό σκίρτημα, από την καινούρια ιδέα και την νέα πραγματικότητα. ¨άρχισε να με συνεπαίρνει ένας καινούργιος τρόπος ζωής, μια νέα επιτυχία, ένα καινούργιο πρόσωπο, που μπήκε στη ζωή μου αναπάντεχα και μου συγκλόνισε ολόκληρη την ύπαρξή μου. Νέα κύματα άρχισαν να με δονούν συθέμελα. Μέρα, νύχτα, δεν μπορούσα να ζήσω και να σκεφτώ τίποτε άλλο έξω από την νέα πραγματικότητα. Το εσωτερικό μου όλο απορροφήθηκε από τη νέα έλξη της νέας ζωής. Δεν υπήρχα πια εγώ, αλλά η νέα πραγματικότητα, το νεοανακαλυφθέν ιδεώδες. Ζούσα και κινούμουνα μηχανικά, γιατί είχα απορροφηθεί ολοκληρωτικά. Σκέψη, φαντασία, βούληση ήταν όλα αιχμαλωτισμένα από τη νέα γοητεία. Έτσι σιγά σιγά ο χρόνος περνά χωρίς να συνειδητοποιείς από που ήλθες, που είσαι και που πας. Αρχίζεις να δέχεσαι το ένα μετά το άλλο άκριτα και να μαθαίνεις να τα υπερασπίζεσαι γιατί έχουν γίνει οι δικές σου αλήθειες, τα δικά σου όνειρα, τα δικά σου οχυρά. Και έρχεσαι σήμερα κάποιος και μου λέει... καλά, δεν τα γνώριζες όλα αυτά νωρίτερα? δηλ. στερνή μου γνώση να σ είχα πρώτα. Αν είναι δυνατόν! Για όλα υπήρχε μια προκατασκευασμένη απάντηση που την μάθαινες σε σεμινάρια δημοσίων σχέσεων. Δεν υπήρχε ερώτηση που να έκανε κάποιος τρίτος και να μη γνώριζα την κλισέ απάντηση. Έτσι πορευόμουνα, ώσπου ένα γεγονός με συγκλόνισε ανεπανόρθωτα.

Κάποια μέρα του Απρίλη του 1990 μας ειδοποίησαν από τη Ν.Α. της Αθήνας πως ο Ροζ Ντέιλι, οργανοπαίχτης παραδοσιακής μουσικής και φίλος της Ν.Α. θα ερχόταν στη Θεσσαλονίκη και θα είχαμε την ευκαιρία να διοργανώσουμε μια βραδιά με έθνικ μουσική, πράγμα που ήταν η ιδανική ευκαιρία για να εγκαινιάσουμε την μισοτελειωμένη αίθουσα Αβαλον. Στην οργανωτική συγκέντρωση εκείνης της εβδομάδας που έκανα σαν αρχηγός του παραρτήματος, εν αντιθέσει με όλες τις προηγούμενες συγκεντρώσεις στις οποίες καθόριζα τις εργασίες που θα αναλάμβανε κάθε ένας από τους γραμματείς μου, τους είπα πως δεν τους αναθέτω καμία εργασία για τις επόμενες δέκα ημέρες και ότι εγώ θα βρισκόμουνα διαρκώς στην αίθουσα, δουλεύοντας νύχτα, μέρα και όποιος ήθελε μπορούσε να έλθει να βοηθήσει μιας και όλοι είχαμε συμφωνήσει να επισπεύσουμε τις εργασίες για να είναι η αίθουσα έτοιμη ταυτόχρονα με την άφιξη του Ρόζ Ντέιλι στη Θεσσαλονίκη.
Σας πληροφορώ πως δεν ήλθε κανένας, εκτός από κάποιον που την τελευταία ημέρα στις 5 το πρωί, περνώντας τυχαία με την παρέα του και βρίσκοντάς με να δουλεύω, προσφέρθηκε να βοηθήσει, για να κοιμηθώ λίγο. Για μένα η όλη κατάσταση ήταν μια συγκλονιστική εμπειρία. Ανακάλυπτα πως δεν υπήρχε ούτε αγάπη, ούτε φιλότιμο. Προς τι όλες αυτές οι διδασκαλίες? Αν έδινα εντολές, ξέρω πως όλοι θα τις εφάρμοζαν. Εθελοντικά όμως?
Τι φτιάχναμε με τόσο κόπο, τόσα χρόνια? ανθρώπους ρομπότ, στρατιωτάκια χωρίς εσωτερική ώθηση, χωρίς αγάπη , γιατί?...
Αυτή ήταν και η στιγμή που άλλαξα το στυλ της αρχηγίας μου. Τα έκανα όλα εθελοντικά. Εξηγούσα το γιατί πρέπει να γίνουν τα πράγματα και αν ήθελαν τα έκαναν ή δεν τα έκαναν, χωρίς να έχουν επιπτώσεις όπως γινόταν προηγουμένως. Δεν λειτουργούσε τίποτα, κάθε μέρα τα πράγματα γινόντουσαν και χειρότερα.
Τον Μάρτιο του 1991 παραιτήθηκα από αρχηγός λόγω του ότι όπως είπα, απέτυχα να κάνω τους μαθητές μου, να κάνουν τα πράγματα με τον δικό μου τρόπο. Είχα κάνει ήδη το πρώτο βήμα της αναθεώρησης τόσων χρόνων θυσίας της προσωπικότητάς μου για το καλό του ιδεώδους (θα μιλήσουμε αργότερα για αυτή τη μπαρούφα) και της ανθρωπότητας (και αυτή την έννοια θα χρειαστεί να την επαναπροσδιορίσουμε αργότερα).
Έψαξα με πάθος να βρω που ήταν το λάθος. Χρειάστηκε να απομονωθώ ψυχολογικά, να πάω κόντρα στο ρεύμα της σκέψης των άλλων που με περιέβαλλαν. Να μπω σε χώρους που στην αρχή ούτε που τους υποψιαζόμουν. Ήταν ένα γλυκό βασανιστήριο. Ερχόντουσαν έτσι κάποιες στιγμές που ζήλευα αυτούς που δεν σκεφτόντουσαν βαθιά. Σ εκείνη τη φάση της ζωής μου ήταν που ήλθε ένα διάταγμα του Λιβράγκα.
Το διάταγμα διέταζε όλους τους πελεκυφόρους, τα ηγετικά στελέχη δηλαδή, να βρίσκονται στις 8 Μαΐου, στη κεντρική δομή της χώρας τους για να παρευρεθούν σε μια τελετή για τα 100 χρόνια από το θάνατο της Μπλαβάτσκι, αλλιώς θα έπαυαν από πελεκυφόροι. Αυτό όμως ερχόταν σε αντίθεση με την πρώτη αρχή της Ν.Α., η οποία έλεγε πως στον πυρήνα της μπορούν να είναι όλοι οι άνθρωποι αδιακρίτως θρησκείας, χρώματος, φυλής, φύλου (στο σημείο αυτό πρέπει να εστιάσουμε την προσοχή μας λίγο πάρα πάνω και να αντιληφθούμε την δυνατότητα ύπαρξης άλλων διακρίσεων, γιατί αν ήταν αλλιώς , τότε η πρώτη αρχή της Ν.Α. θα έλεγε απλά... χωρίς διακρίσεις.) και στον όρκο που έδωσα με όλη μου την ψυχή, στην υπηρεσία της ανθρωπότητας και όχι στο να κάνω επιμνημόσυνες τελετές για μια γυναίκα σαν την Μπλαβάσκι.
Το πάρα πάνω γεγονός στάθηκε η αφετηρία του ψαξίματος μου στη προϊστορία της οργάνωσης στον κόσμο, που είχε σαν αποτέλεσμα να αποχωρήσω από αυτήν και να ταχθώ ανοιχτά απέναντί της.
Εξ αιτίας όλων αυτών είναι που γράφω τώρα εδώ, γνωρίζοντας τώρα πια τι πραγματικά είναι ο φασισμός και τι ο ναζισμός. Που μοιάζουν και που διαφέρουν. Τότε όμως ειλικρινά δεν γνώριζα.>>

ΕΞΚΑΛΙΜΠΕΡ

Ο Κύκλος των μυθιστορημάτων της Στρογγυλής Τραπέζης αναπλάθει το Μύθο του Βασιλιά Αρθούρου. Σ' αυτόν μόνο επικαλείται το βάθος των αιτιών, τη διάταξη του σύμπαντος, την ανάπτυξη της ζωής και την επαναφορά μέσω της πολλαπλής χρήσεως των δυνάμεων. Είναι συγχρόνως μοναδικός και παγκόσμιος κύκλος. Κάθε πρόσωπο του μυθιστορήματος της Στρογγυλής Τραπέζης ενσαρκώνει μάσκες που είναι τα πολυάριθμα πρόσωπα μίας και μοναδικής οντότητας που την ονομάζουμε "Δράκοντα". Στη Μυθολογία ο Δράκων είναι ένα σημαντικό πρόσωπο: παρουσιάζει τα χίλια δυο πρόσωπα αυτής της λογικής διάταξης που είναι ο κόσμος.

Η ΜΑΧΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΔΡΑΚΟΝΤΑ

Η καταστροφή του ενσαρκωμένου Δράκοντα δεν υπαινίσσεται την καταστροφή του κακού αλλά την κοσμική ενσάρκωση των ανώτερων δυνάμεων. Στην πραγματικότητα, αυτός ο Δράκων συμπεριλαμβάνει δύο πρόσωπα. Πριν από τη γέννηση του Αρθούρου, έλαβε χώρα μία μάχη ανάμεσα σε δύο Δράκοντες γύρω από τον Πύργο. Εφόσον η διαβολική πλευρά του αναφέρεται σ' αυτές τις μυθικές εξιστορήσεις, ανακαλύπτει κανείς τις βαθιές αλήθειες που συνυπάρχουν: και ο ένας και ο άλλος Δράκων αντίστοιχα αντιπροσωπεύουν τις δυνάμεις του Καλού και του Κακού, την εμφάνιση δύο αντίθετων δυνάμεων στο Σύμπαν, τον ήλιο και τη σελήνη, την ημέρα και τη νύχτα, τον άντρα και τη γυναίκα.

Είναι φανερό ότι όλα αυτά ενσαρκώνουν έναν κοσμικό κύκλο, ένα μυθικό αρχικό όραμα που καλεί προς την υπέρβαση του χρόνου. Υπήρξαν βεβαίως πολλοί Αρθούροι στην Ιστορία της Ανθρωπότητας και άλλοι τόσοι Μέρλιν. Ο αρθουριανός κύκλος αντιπροσωπεύει για την Ευρώπη μία συναφή δομή. Επιτρέπει να δούμε πώς οργανώθηκε η ιστορία γύρω από αρκετά σημαντικές ιδέες οι οποίες ενσαρκώθηκαν κατά τον 5ο και 6ο αιώνα μ.Χ., σε μία περίοδο που όλα βρίσκονταν σε παρακμή. Ο Χριστιανισμός δεν γνώριζε ακόμη την πλήρη ανάπτυξή του.

Η αναζήτηση του Βασιλιά Αρθούρου τοποθετείται στην εποχή της ανόδου του Χριστιανισμού, της πτώσης της Ρώμης σ' έναν κόσμο κελτικο-δρυιδικό που προσπαθεί να αναγεννηθεί. Ο μοναχός Πελάζ θα προσπαθήσει να ευαγγελίσει την Κορνουάλη. Δεν επιδιώκει απλά να εκχριστιανίσει, αλλά να ξαναχρησιμοποιήσει το μήνυμα, να το θέσει σε εφαρμογή και να δημιουργήσει έτσι ένα καινούργιο ιστορικό πεύμα.

Είναι πιθανόν ότι χάρη σ' αυτόν ο μύθος του Αρθούρου θα μπορέσει να εκπληρωθεί, γιατί έτσι δεν θα εμποδιστεί από την κοσμική δύναμη. Βρισκόμαστε στην αυγή μιας νέας ιστορίας, τη στιγμή που δεν είναι ούτε νύχτα ούτε μέρα, όπου όλα είναι δυνατά. Προφανώς σ' αυτή τη στιγμή, το πρότυπο ενσαρκώνεται γι' ακόμα μία φορά μέσω του ανθρώπου.

Για να ξαναβρούμε τον Μύθο του Βασιλιά Αρθούρου, ας γυρίσουμε πίσω στις ρίζες, στην Αγγλία, κυρίως δε στην Κορνουάλη. Ο Αρθούρος γεννήθηκε στον πύργο Τιταγκέλ που βρισκόταν στην άκρη της γης, που χωριζόταν από την παλίρροια του ποταμού Αβαλόν από τη μία πλευρά και από τη θάλασσα από την άλλη. Ο αρθουριανός κύκλος ανασυγκροτείται σ' ένα χώρο μήκους 100 χιλιομέτρων περίπου και 70 χιλιομέτρων πλάτους. Το 508 ήταν δυνατό να διασχίσει κανείς πεζός την απόσταση που χωρίζει σήμερα τη Βρετάνη από τη νήσο Τζέρσεϊ.

Η ΖΩΗ ΚΑΙ Η ΓΝΩΣΗ

Ο πύργος Τιταγκέλ είναι σημαντικός, γιατί συνδέεται με τον Κήπο των Εσπερίδων και με τη ζωή που έρχεται από τον ποταμό που τον περιβάλλει. Μια παλιά παράδοση έλεγε ότι αυτός ο Κήπος των Εσπερίδων (Μυθικά Νησιά του Ατλαντικού, πιθανόν να είναι οι Κανάριοι Νήσοι) ήταν η πηγή των ευτυχισμένων, αλλά και της γνώσης.

Ο Ηρακλής έφτασε εκεί για να μαζέψει φρούτα, τα χρυσά μήλα, που αντιπροσώπευαν τη χαμένη ζωή των αρχετύπων. Ο Αρθούρος συμβολίζει τον αστερισμό της Μεγάλης Αρκτου. Το κύριο άστρο του λέγεται Αρκτούρος και αντιπροσωπεύει τον Πολικό Αστέρα. Ετσι ενσαρκώνει τον Πολικό άξονα που γίνεται ο ορατός πόλος του κόσμου. Ολόκληρο το σύμπαν απορρέει από αυτό το σταθερό σημείο που προσδιορίζει την κάθετη οργάνωσή του, την εκπόρευση της ζωής με την οποία συνδέεται ο βασιλιάς. Ο βασιλιάς και η γη δεν είναι παρά ένα.

Το σύμβολο της Αρκτου έχει δύο έννοιες. Ως επίγεια Αρκτος αγαπάει τα μήλα, που είναι σύμβολο της ζωής, της γνώσης και της ανάστασης, και ως ουράνια Αρκτος είναι το ορατό μάτι του Σύμπαντος και το κέντρο του κόσμου. Κάτω από τον Πύργο του Τιταγκέλ σημαντικά ερείπια χρονολογούνται από τον 3ο αιώνα, τα οποία αντιπροσωπεύουν ένα πρώτο μεγαλιθικό επίπεδο, όπου όλα αναμειγνύονται.

Εκεί βρίσκεται το σπήλαιο του Μέρλιν. Αυτό το Αντρο, με προσανατολισμό από τα βορειοανατολικά προς τα νοτιοδυτικά, συνδέεται με τα υποχθόνια Μυστήρια. Ενα πέρασμα οδηγούσε απευθείας στον πύργο του Βασιλιά μέσα σ' ένα κάθετο εφορμητήριο, που υπαινίσσετο ότι τα πράγματα είναι γεννημένα από το πνεύμα της νύχτας, από την πρωταρχική άβυσσο και αναβλύζουν προς μία κορυφή η οποία όταν εκραγεί θα δώσει τον ουράνιο θόλο και το ορατό. Πράγματι σε όλους τους καιρούς, ο άνθρωπος σέβεται και θα σέβεται αυτό που βλέπει, γενόμενος λάτρης του ήλιου και της σελήνης... Γι' αυτό τα αστέρια, που είναι γεννημένα από το πνεύμα της νύχτας, θα τα ονομάσουμε Δράκοντα.

Ο ΑΡΘΟΥΡΙΑΝΟΣ ΚΥΚΛΟΣ

Οι ανασκαφές επέτρεψαν να επιβεβαιωθεί ότι αυτό το μέρος, όπου ξαναχτίστηκε ο πύργος του Βασιλιά Αρθούρου, περί τον 12ο αιώνα, είχε κατοικηθεί περί τον 3ο αιώνα από Κέλτες κληρικούς, τους δρυίδες. Αυτός ο τόπος λοιπόν προορίζεται για τους μύθους του Αρθούρου που χάνονται και επανεμφανίζονται σαν την παλίρροια της ισημερίας. Πράγματι, μία επανεμφάνιση θα λάβει χώρα περί τον 8ο με 9ο αιώνα, κατά την εποχή του πολέμου των Σαξώνων και των Βρετανών.

Ενα άλλο αρθουριανό κύμα θα επανέλθει με τον Γουλιέλμο τον Κατακτητή περί τον 12ο αιώνα. Από αυτή την εποχή έχουμε γραπτές αφηγήσεις από τους χριστιανούς της Τροίας στις οποίες ξαναβρίσκουμε την ύπαρξη δύο Δρακόντων, του Καλού και του Κακού. Αυτό εξηγεί πώς ένα καλά δομημένο αρχέτυπο, γύρω από τον ψυχισμό και την αόρατη νοητική αρχιτεκτονική του ανθρώπου, ξαναπαίρνει πολλές φορές τη δύναμή του για να συγκεκριμενοποιήσει το όνειρο του Ιπποτισμού που πρόκειται να διαλυθεί αλλά και να επεκταθεί, γιατί εφόσον ο Μύθος παρουσιάζεται καλύτερα και εμπλουτίζεται, διαλύεται, χάνοντας λίγο λίγο το αόρατο περιεχόμενό του: Η προσωρινότητα τον κατακτά με αργό ρυθμό.

Ο Αρθούρος κυοφορήθηκε χειμώνα και είναι σημαντικό να επιστήσουμε κάποια ιδιαίτερη προσοχή στα σημεία του ηλιοστασίου. Πράγματι στη Χριστιανοσύνη το χειμερινό ηλιοστάσιο συνδέεται ασφαλώς με τη γέννηση του Χριστού, αλλά στην πραγματικότητα συνδέεται περισσότερο με όλα εκείνα που θα ανανεώσουν τον κύκλο. Στο αντίθετο άκρο, το θερινό ηλιοστάσιο, είναι η στιγμή όπου ο ήλιος χάνει τη δύναμή του. Εφόσον ο ήλιος υψώνεται ακριβώς στο μέσον του ορίζοντα, είναι μέσα στον άξονα της ισημερίας (Φθινόπωρο και Ανοιξη), πράγμα σημαντικό για όλα όσα έχουν σχέση με τη ζωή, την ανάπτυξη, τα γηρατειά, την προετοιμασία για το θάνατο. Κάθε σημείο του ορίζοντα είναι συνδεδεμένο και με μία εποχή: η Ανατολή με την Ανοιξη, ο Νότος με το Καλοκαίρι, η Δύση με το Φθινόπωρο και ο Βορράς με το Χειμώνα (και κοντινά σημεία όλων αυτών είναι η αυγή, το σκότος, τα αρχέτυπα).

Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι όλα αυτά τα σημεία δεν έγιναν μόνο για να δείχνουν έναν τελετουργικό κόμβο, αλλά και για να ξανασυνδέσουν έναν γήινο τελετουργικό κόμβο με έναν ουράνιο έτσι ώστε να μεταφερθούν, κάνοντας να κυκλοφορήσουν οι ενέργειες του πάνω και του κάτω. Η αρχή του αρθουριανού κύκλου αντιστοιχεί με μία αλλαγή του χρόνου: Η αλλαγή του κύκλου του Θεού που περνάει μέσα στον κύκλο των ανθρώπων. Αυτή την αλλαγή θα αντιπροσωπεύσει το ταξίδι του Αρθούρου και η δημιουργία ενός οργανωμένου κόσμου, όπου ο ιερέας, ο μύστης δεν είναι παρά ένα ιδεώδες και ένα αόρατο (ο Μέρλιν κλεισμένος στον κόσμο του πάγου). Αυτός ο κύκλος που αρχίζει κάτω από την ευθύνη ενός ανθρώπου, θα είναι επίσης ένα τέλος. Ο Μέρλιν θα πει: "Ο κύκλος των ανθρώπων τελείωσε και ο κύκλος του Θεού αρχίζει". Η επαναφορά του κύκλου αντιπροσωπεύει την επιστροφή του ενσαρκωμένου αρχετύπου από τους ανθρώπους.

Ο ΜΕΡΛΙΝ ΚΑΙ Ο ΑΡΘΟΥΡΟΣ

Ο Μέρλιν αντιπροσωπεύει τον αόρατο πόλο, ο Αρθούρος τον ορατό πόλο. Ο Μέρλιν φέρνει τη μυητική γνώση, είναι επίσης ο Κύριος της σπηλιάς, αυτής της σπηλιάς που αντιπροσωπεύει τη μήτρα, την αρχή του κόσμου. Η σπηλιά αντιπροσωπεύει την επικοινωνία μεταξύ του ουρανού και της γης.

Ο Μέρλιν κατοικεί σ' αυτό το σκοτεινό κέντρο, αλλά έχει άμεση σχέση με τον πύργο, με τον Αρθούρο που βρίσκεται στην επιφάνεια επιβεβαιώνοντας το αόρατο μέρος του Μέρλιν ο οποίος είναι ο σύμβουλός του. Ο Μέρλιν δεν ενεργεί μέσα στον κόσμο, αλλά μόνο ψιθυρίζει, αφήνει τη ροή του πεπρωμένου, δηλαδή το παρόν. Επιτρέπει στον άνθρωπο να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες. Ο αόρατος πόλος του Μέρλιν είναι αυτό που θα ονομάσουμε "ήλιο του μεσονυκτίου", γιατί αν ο ήλιος του μεσημεριού είναι ο ορατός ήλιος που αντιπροσωπεύει τις ζωτικές δυνάμεις οι οποίες αναπτύσσονται κατά το θερινό ηλιοστάσιο, τότε έχει την αντίθεσή του στο χειμερινό ηλιοστάσιο, δηλαδή στον ήλιο του μεσονυκτίου, σε έναν τέλειο συγχρονισμό.

Ο Μέρλιν είναι το πνεύμα που έχει την ικανότητα να επικαλείται τις αόρατες δυνάμεις, αλλά οι οποίες μπορούν να σχηματίζονται γύρω από κινήσεις ορατές. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο θα παραμείνει κλεισμένος μέσα σ' ένα μαγικό κύκλο που αντιπροσωπεύει το χειμώνα, καθώς επίσης και ένα σύμβολο ζωδιακό, τον Υδροχόο.

Ο Μέρλιν, μετά από κάθε μεσολάβηση στη γη, πρέπει να αναγεννιέται με το να κοιμάται, γιατί ο βαθύς ύπνος είναι ένα είδος καταλυτικού θανάτου. Αυτό το γεγονός συνδέεται με τον "πνιγμό εντός του ύδατος του Οσιρι" στην αιγυπτιακή παράδοση. Ο Μέρλιν θα βοηθήσει να ξαναγεννηθεί ο Αρθούρος στο κέντρο του χειμερινού ηλιοστασίου, κατά τη στιγμή που οι δυνάμεις των αρχετύπων είναι κοντά και οι κοσμικές δυνάμεις πιο μακριά.

Η γνώση που ο Μέρλιν φέρνει στους ανθρώπους είναι το ξύπνημα, η επανενθύμηση, η καταστροφή της λήθης. Ο Μέρλιν αντιπροσωπεύει αυτή τη συνεχόμενη μνήμη, αυτή την ικανότητα ανανέωσης και ερμηνείας των πραγμάτων, όπως είναι στον άνθρωπο "κέντρο του κόσμου", τον ιδεώδη άνθρωπο που αντιπροσωπεύει ο Αρθούρος, γιατί ανάμεσα στον Αρθούρο και τον Μέρλιν τα δύο ηλιοστάσια συνδέονται με αλληλοδιείσδυση και πέρασμα. Ο άξονας του κόσμου είναι έτσι χαραγμένος: Αρθούρος - Μέρλιν, Μέρλιν - Αρθούρος.

Ο Αρθούρος -η αντίληψη ενός σκοτεινού πράγματος που αντιπροσωπεύεται από τον Μέρλιν- είναι λίγο ο γιος της φωτιάς χωρίς φλόγα, της αλχημικής φωτιάς, είναι σαν άστρο φτιαγμένο από αναλλοίωτη σχεδόν ύλη.

Ο Αρθούρος και η γη είναι ένα και το αυτό, γι' αυτόν το λόγο όσο ο αρθουριανός κύκλος προχωρεί μέσα στο χρόνο, η μόρφωση του Αρθούρου παραμένει μυστική μέχρι την περίφημη δοκιμασία του Εξκάλιμπερ. Αφού γίνει ο άξονας, όλα αυτά πρέπει να κρυσταλλοποιηθούν σε μια σημαντική διεργασία, γιατί το ξίφος, εκτός του ότι είναι ένα φονικό όπλο, είναι πάνω απ' όλα ένα συμβολικό στοιχείο, αλλά και ένα λειτουργικό επίσης.

ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΞΙΦΟΣ

Οι παραδοσιακές κοινωνίες δεν έχουν ποτέ προσδιορίσει το σύμβολο σαν υποτιθέμενη διακόσμηση. Το σύμβολο είναι ένας δυναμικός μεσολαβητής ανάμεσα σ' αυτό που είμαστε και σ' αυτό που δεν είμαστε, ανάμεσα σε μας και στο περιβάλλον μας, συγκεντρώνει αισθητική και ηθική. Είναι φορέας της αλήθειας των αρχών, αλλά είναι εξίσου και δραστικό.

Το ξίφος, όπλο μαγικό, όπου το νήμα είναι πάντοτε μπροστά, είναι τέλειο σύμβολο μιας τριγωνικής ώθησης, άλλοτε προς τα άνω ή προς τα εμπρός, ιδιαίτερα ακριβές σύμβολο μίας φύσης, της φωτιάς και της νόησης, άλλοτε μέσα στην πραγματικότητα της αιχμής του, άλλοτε από το κράτημά του που το κάνει να μοιάζει με σταυρό. Κατά κάποιον τρόπο το ξίφος διατηρεί το νήμα, που κόβεται από το αόρατο, γιατί το κοφτερό είναι και αόρατο.

Το μαγικό ξίφος ενσαρκώνεται μέσα σ' ένα βράχο (καθαρή ύλη, άξονας - λίθος, κέντρο - λίθος). Αυτή η έδρα που περιέχει το ξίφος, ενσάρκωση της ουράνιας φλόγας επί της γης και της αφθαρσίας, δίνει τη δυνατότητα σε κάποιον άνθρωπο να επικοινωνήσει με το ακατάλυτο. Ο Αρθούρος είναι ο άνθρωπος ο καθετοποιημένος που μπορεί να ανακαλύψει τον κάθετο άξονα, εφόσον είναι και οι δύο ένα και το αυτό.

Οταν το ξίφος αποσπάται από το βάθος του αρχέγονου βράχου, που δεν έχει λαξευτεί, ο χρόνος αρχίζει, ο κύκλος αρχίζει να γεμίζει. Οι ιππότες ξανασμίγουν γύρω από ένα ξίφος φωτιάς κόβοντας τα σκότη ενός αόρατου νήματος. Ο ιππότης που φοβάται τα σκότη δεν μπορεί να τα κατοικήσει.

Ο Αρθούρος πρέπει να νικήσει τα σκότη χωρίς να τα καταστρέψει. Αυτό δημιουργεί μια δυνατότητα ένωσης προσώπων μέσα σ' έναν κύκλο στην κορυφή των βουνών και συγχρόνως επικοινωνίας με αυτά, έτσι ώστε όλοι όσοι έχουν βαθιά μέσα τους το φως να μπορούν να υψωθούν προς το θείο. Η ύψωση προς το θείο είναι η ικανότητα να ταυτίζεται κανείς με τα πράγματα, χωρίς να τα κομματιάζει ή να τα καταστρέφει και να δημιουργεί μια ζωτική ενότητα μεταξύ των πραγμάτων και του ίδιου. Διαφέρει αυτή η ικανότητα από την ιδιοκτησία στην οποία τα πράγματα συσσωρεύονται σ' εκείνον τον ίδιο και γίνονται αντικείμενα. Η θεωρητική στάση είναι η δυνατότητα όλων σε συμβίωση, άρα σε αντήχηση με τη φύση. Δεν πρόκειται για την κατάκτηση της φύσης, αλλά για τη θεώρησή της. Θεώρηση και πράξη είναι στενά συνδεδεμένες.

ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΤΟΥ GRAAL

Ο Αρθούρος που είναι η προβολή του Μέρλιν ξεθάβει το ξίφος και αρχίζει έναν κύκλο. Ο μαγικός βράχος ξεχνιέται, συνενώνεται με το αρχέτυπο και ένας νέος άξονας γεννιέται. Η Γκουίνιβερ αντιπροσωπεύει τον άξονα του φθινοπώρου, δεν είναι μόνο το συμπληρωματικό θηλυκό, άρα μεσολαβητής και ισημερινός του Αρθούρου. Είναι σε σχέση με τον αστερισμό της Παρθένου, η ωρίμανση της φύσης. Φέρει τα φρούτα, το κρασί, το αίμα. Συμβολίζει τη μάχη με τον εαυτό μας, όπως αυτήν που αντιμετωπίζει ο Λάνσελοτ. Η ένωση της Γκουίνιβερ και του Λάνσελοτ συμβολίζει την ανθρωπότητα.

Ο Αρθούρος θα τοποθετήσει το σπαθί του ανάμεσα σ' αυτούς τους δύο: Το ξίφος είναι ο άξονας που αντιπροσωπεύει τη μονολιθική ιδέα του κάθετου. Ξαναπετώντας το ξίφος στην εκδηλωμένη γη, φυτεύει ένα σταυρό πάνω στη σφαίρα και κατά κάποιον τρόπο γονιμοποιεί τη γη και γεννά τον κόσμο. Ο Λάνσελοτ φεύγει.

Ο Αρθούρος μένει, αλλά διαχωρίζεται από το Εξκάλιμπερ. Θα διαλυθεί και θα μπει στην τεκνογονία. Γίνεται αδύνατος, όπως ο χειμώνας μέχρι που η γη δεν παράγει πια.

Ο Μέρλιν είναι μέσα στο παγωμένο σπήλαιο, μέσα στον Υδροχόο. Υπάρχει αυτή τη στιγμή η αναζήτηση του χαμένου δεσμού.

Πρέπει λοιπόν οι ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης να φύγουν προς αναζήτηση του χαμένου δεσμού, του αίματος του Αρθούρου, που υπάρχει μέσα στο Graal, την κούπα με το διπλό μυστήριο.

ΑΠΟ http://www.nea-acropoli.gr/publications/arthra/arthouro.htm

Εδώ μπαίνει όμως ένα πολύ λεπτό ερώτημα. Μπορούμε να παραθέτουμε αποσπάσματα ή και ολόκληρα άρθρα από άλλον δικτυακό τόπο (άσχετα αν δίνουμε και την πηγή) χωρίς να υπάρχει έγκριση από τον άλλον δικτυακό τόπο;

Νομίζω ότι εδώ μπαίνει ένα ηθικό ζήτημα (να μην πω και νομικό) που με προβληματίζει.

Το μόνο που βλέπω ως μια λύση σε αυτό το ερώτημα είναι να στείλω ένα μήνυμα σε αυτόν τον δικτυακό τόπο και να τους ζητήσω (καθυστερημένα μάλλον)την έγκρισή τους για αυτές τις αντιγραφές των άρθρων τους.

Θα ήθελα να αποσαφηνίσω ότι το καλύτερο θα ήταν απλώς να αναφερόμαστε γενικά στα άρθρα άλλων δικτυακών τόπων. Να βάζουμε ένα μικρό απόσπασμα αν χρειαστεί αλλά δεν θα πρέπει να βάζουμε όλο το άρθρο χωρίς έγκριση.

Αν δεν πάρουμε έγκριση δυστυχώς θα πρέπει να διαγράψω τα κείμενα και να αφήσω μόνο τα links.

Ελπίζω να μην χρειαστεί αλλά θα θέλω να δείξει κατανόηση ο strangewonderer για αυτήν μας την παρέμβαση. Αν υπάρχει κάποια αντίρρηση ή ερώτηση παρακαλώ να μου την γράψετε στο esoterica@esoterica.gr για να εξηγηθώ καλύτερα.

Υ.Γ. Αυτό το κείμενο το επαναλαμβάνω σε όλα τα "επίμαχα" μηνύματα