- Δαρβίνος vs Θρησκείας - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

quote:

---

Ομολογώ ότι δεν το ήξερα. Από ότι τσέκαρα όμως, το κύμα αυτό, είναι στην ουσία ΚΟΣΜΙΚΕΣ ακτίνες που όντως μπορούν να προκαλέσουν καταστροφή στη ζωή αλλά ΟΧΙ τούμπα της γης. Η ΓΕΩΜΑΓΝΗΤΙΚΗ αλλαγή των πολών δεν έχει καμία σχέση με τούμπα της γης. Άλλο το να αλλάξει ο μαγνητικός βοράς με το μαγνητικό νότο (αυτό έχει συμβεί, το ξέρουμε από το μαγνητισμό μεταλλευμάτων) και άλλο ο γεωγραφικός

---

quote:

---

Αρίστος

quote:

---

2. μπορουμε να πουμε πως η συγχρονη βιολογια μπορει να εξηγησει την εμφανιση ζωης και την εξελιξη μεσα απο τα αυτοοργανωμενα συνολα μονο αν καταφερουμε να δημιουργησουμε ζωη στα εργαστηρια μας, αν δεν τα καταφερουμε σημαινει πως αγνοουμε βασικα στοιχεια για το τι ειναι η ζωη και το πως δημιουργειται και κατα συνεπεια το οποιο μοντελο εχουμε για την αυτοοργανωση της Φυσης ειναι θεωρητικο και χωρις καμια πειραματικη επαληθευση...

---

Άλλο η εμφάνισης της ζωής (αστροβιολογία) και άλλο η εξέλιξή της (εξελικτική θεωρία). Στην εξέλιξη κάνουμε την παραδοχή ότι ΚΑΠΩΣ εμφανιστήκε και μελετάμε από εκεί και πέρα.

Η αστροβιολογία υπάρχει για λιγότερα χρόνια και δεν έχει σημειώσει τόσο εκτεταμένες προόδους αλλά παρόλα αυτά έχουν καταφέρει να φτιάξουν μόρια που αυτοοργανώνονται.

quote:

---

3) η διαφορα του να βοηθησαν Αγγελοι η Εξωγηινοι την αναπτυξη της ζωης και την εξελιξη της στον πλανητη μας ειναι μεγαλη...γιατι οι Εξωγηινοι λογικα λειτουργησαν ως οντα της δικης μας διαστασης που ειχαν παρομοιους περιορισμους με τους δικους μας ενω οι Αγγελοι ως μακροκοσμικα και πολυδιαστασιακα οντα...

---

Έχεις πουθενά κανένα τέτοιο σε φωτό;

quote:

---

4. χιλιετιες πριν υπαρξουν οι θεωριες του Δημιουργισμου, του Ευφυους Σχεδιασμου και του Δαρβινισμου, οι αρχαιοι σοφοι υποστηριζαν τα παρακατω..

---

Βρε αυτοί λέγανε ότι θέλανε (και κάποιοι πρόλαβαν το Δαρβίνο, να μην ξαναλέμε για τον Εμπεδοκλή και τον Αναξίμανδρο) στοιχεία δώσανε; Ρωτάω γιατί όταν απορρίπτεις κάτι επειδή δεν έχει πειραματική βάση οφείλεις να απορρίψεις ΟΛΑ όσα δεν έχουν πειραματική βάση. Δογματίζεις, όπως καταλαβαίνεις...

Αμαλία +1000 από μένα...

---

Αλήθεια, πόσο κακό επέφερε ο εκχριστιανισμός των Λατίνων («Βυζαντινοί»)?

Ποιά η σχέση της υπεριεραρχημένη βυζαντινής Αυλής με τους χίλιους τίτλους που μας φαίνονται σαν γελοία παιδιαρίσματα, τη δυσκίνητη δημόσια διοίκηση με τα πλήθη των υπαλλήλων, σε πλήρη αντίθεση προς την απλότητα και την ευκαμψία της διακυβέρνησης των δημοκρατιών ή και των ελληνιστικών βασιλείων?

Εάν παρατηρήσουμε όλη αυτή την επίδειξη, τον δεσποτισμό των αυτοκρατόρων, τον φανατισμό που αποτελεί τη συνηθέστερη εκδήλωση σε όλη τη διάρκεια της μετά θάνατον αποκαλούμενης ως «Βυζαντινής Ιστορίας», τη διαμάχη των εικονοκλαστών που ήταν μια παραφροσύνη ανάμεσα σε τόσες άλλες, εκείνη τη σκληρότητα, τη βαρβαρότητα, το αίμα που ρέει και κηλιδώνει την ιστορία του Βυζαντίου απ' αρχής μέχρι τέλους, εκείνες τις μηχανορραφίες, τις επαναστάσεις του παλατιού, πάντοτε θηριώδεις και φοβερές.

Τίποτε άλλο δεν υπάρχει που να έρχεται σε μεγαλύτερη αντίθεση προς το ελεύθερο και φωτεινό πνεύμα της Αθήνας των Ελλήνων!

Η Αθήνα είναι η αξεπέραστη κορωνίδα του πολιτισμού με όλες τις αξίες που αυτός περιέχει, είναι ο θρίαμβος του κάλλους, η κατ' εξοχήν πατρίδα του τίμιου ανθρώπου, του «καλού καγαθού». Στον αντίποδα, το Βυζάντιο είναι ο θρίαμβος των βαρβαροτήτων της Ανατολής, ο θρίαμβος της πιο ανήθικης ιδέας που ταλαιπώρησε τον άνθρωπο, ότι δηλαδή η Γη είναι μια κοιλάδα δακρύων, ότι η αληθινή ζωή βρίσκεται σε έναν νεφελώδη και υποθετικό ουράνιο κόσμο και ότι η ζωή δεν είναι παρά μια.......προετοιμασία για το θάνατο!!

Σε άλλα λόγια, γνωστές χριστιανικές «αξίες».

Η δε βυζαντινή λογοτεχνική παραγωγή είναι εντούτοις εξαιρετικά φτωχή, ρηχή και απογοητευτική. Σε έναν Ηρόδοτο, σε έναν Θουκυδίδη, έναν Πολύβιο, οι μόνοι που έχει να αντιπαρατάξει το Βυζάντιο είναι ο Προκόπιος, ή ο Ψελλός. Στον Ισοκράτη και το Δημοσθένη, ο Νικηφόρος Γρηγοράς. Στον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη και τον Πλωτίνο, ο Δημήτριος Κυδωνιεύς ας πούμε? Στον Πλούταρχο, ο Μάρκος ο Διάκονος?

Δεν τολμά κανείς καν να αναφέρει τον Όμηρο, διότι ούτε η Αλεξιάς της Άννας Κομνηνής ούτε τα ποιήματα του Τζέτζη μπορούν να παραβληθούν με τα ομηρικά έργα! Τα χάνει κανείς μπροστά σε τόση ευτέλεια, σε τόση βυζαντινή ελαφρότητα .

Τέλος, εάν συγκρίνουμε αυτόν τον Παντοκράτορα Χριστό, τον τόσο τυπικά και θλιβερά χριστιανικά-βυζαντινό, με τα κοίλα, υπερμεγέθη μάτια, μαύρα όπως Ο ΘΑΝΑΤΟΣ, με το σκυθρωπό και κάτωχρο πρόσωπο, και ας τον συγκρίνουμε με οποιαδήποτε μορφή του Ερμή, του Απόλλωνα ή του Διονύσου, που ακτινοβολούν από ζωή, ομορφιά, ισορροπία και αρμονία, και ευθέως θα καταλάβουμε τη χαοτική απόσταση που χωρίζει την ελληνική από τη χριστιανική-βυζαντινή ψυχή.

Είναι ο θρίαμβος της ζωής του Έλληνα και του καθαρού λόγου, απέναντι στον θρίαμβο του θανάτου και τoύ ανατολίτικου μυστικισμού που διαποτίζει το σκοτάδι του χριστιανισμού.

Είναι η ψυχή η ξαναμμένη από την ομορφιά, την καλλιτεχνική δημιουργία, την αγάπη για ζωή, απέναντι σε μια φτωχή και αποστειρωμένη ψυχή, συντεθλιμμένη από μια θρησκεία του θανάτου και του πόνου, μια θρησκεία που περιφρονεί τον άνθρωπο, τη φύση, τη ζωή και οτιδήποτε γήινο, όλα δηλαδή όσα κάνουν τη ζωή μας να αξίζει, και τον άνθρωπο να χαίρετε που ζει και όχι να ζει για να πεθάνει!

Θέλω να πιστεύω λοιπόν ότι δεν θα υπάρξουν ούτε παρεκτροπές ούτε οι γνωστές διαμάχες κι ότι με την δική σου φροντίδα το θέμα δεν θα ξεφύγει και δεν θα απενεργοποιηθεί τελικά.
Οψώμεθα...

Θα σταθώ στην τελευταία φράση του μηνύματος σου:

quote:

---

Αλήθεια, πόση Ελλάδα στέρεισε το μισαλλόδοξο βυζάντιο παρέα με τον χριστιανισμό, απο την ψυχή του Έλληνα?

---

Δεν θα αναφερθώ στην επιβολή του Χριστιανισμού στους χρόνους της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, στους διωγμούς και στο πλήγμα που υπέστη το ελληνικό πνεύμα, ειδικά στους πρώτους αιώνες της Αυτοκρατορίας καθώς έχω ήδη εκθέσει τις απόψεις μου πολλάκις επ' αυτού.
Σίγουρα κάποιες καταστάσεις ήταν αρκετές οδυνηρές αλλά από την άλλη θα πρέπει να σκεφτούμε και τον κύκλο ζωής τον οποίο διαγράφουν τα πάντα στην φύση αλλά και στα διάφορα συστήματα (πολιτικά, κοινωνικά, θρησκευτικά κλπ).

Από την ψυχή όμως ενός ανθρώπου δε μπορεί κανείς να στερήσει το παραμικρό αν ο ίδιος ο άνθρωπος δεν αφήσει τα περιθώρια για αυτό.

In anticipation of my resurrection...

Συνεπώς, καλό είναι να ακουστούνε όλες οι φωνές, καθώς γνωρίζουμε ότι υπάρχουνε αρκετοί και σήμερα που ταυτίζουνε το λεγόμενο Βυζάντιο με την Ελλάδα, τον Έλληνα της διασποράς.

Συνάμα, η συσχέτιση της χριστιανικής κοσμοθέασης με τους εκχριστιανισμένους πλέον Ρωμαίους κατακτητές των Ελλήνων επέφεραν μέγιστα κακά στην πορεία του Ελληνικού ελεύθερου πνεύματος.

Η ζωντάνια αντικαταστάθηκε απο το κλάμα, την οδύνη για το γεγονός ότι ακόμα ζούμε, μιας και όλα τα εγκόσμια είναι απατηλά και συχνότατα βρωμερά, όπως η σάρκα και πόθος για αυτή.

Ο νοών νοείτω.

Λοιπόν, τι χρειαζόμαστε άραγε την οσμή απο αυτό το χρονοντούλαπο?

Κατ' αρχήν μιλάμε για υποκειμενικές απόψεις και όχι για αντικειμενική αλήθεια.
Δεν είναι δυνατόν να εξαφανίστηκαν παντελώς και αιφνιδίως ο ελληνικός λαός και το αίμα του, από την χερσόνησο του Αίμου!
Από που και ως που λοιπόν η φράση: εκχριστιανισμός των Λατίνων («Βυζαντινοί»);
Πότε έγινε ολοκαύτωμα Ελλήνων κατά την εποχή εκείνη και δεν έχει γραφτεί κάτι τέτοιο από τότε και μετά;
Μάλλον εκχριστιανισμός Ελλήνων έγινε, παρά κάτι άλλο!
Η άποψη να έχουν εκφυλιστεί παντελώς οι Έλληνες από όλους τους άλλους λαούς και να έχει γίνει η Ελλάδα χώρα ξανθών, γαμψομύτιδων μελαχρινών τύπου Πακιστάν, φακιδομύτιδων κοκκινομάλλιδων ή ότι άλλο υπάρχει όντως σε άλλα κράτη, δεν με πείθει.

Γίνετε σύγκριση ανάμεσα στην αρχαία Ελλάδα και το Χιλιόχρονο Βυζάντιο.
Και το αποτέλεσμα του Γκυ Ρασσέ είναι η υπεροχή της αρχαίας Ελλάδας!
Μιας Ελλάδας χωρισμένης σε πολλά κράτη που σφάζονταν μεταξύ τους και που δεν κράτησαν σαν δύναμη ούτε για 200 χρόνια!
Γίνετε δηλαδή σύγκριση ανάμεσα σε μια χιλιόχρονη «Αμερική» που υποκλινόταν ο τότε κόσμος με μια έννοια λαού χωρισμένη σε κράτη που έμπαζε...!

Φανταστείτε την σημερινή Αμερική να έχει τα ινία του πλανήτη για 1000 χρόνια (όχι για 100) και μετά να έρχεται κάποιος και να λέει ότι... σιγά τα ωά!
Έλεος!
Γίνετε σύγκριση ανάμεσα στον χριστιανισμό που έμεινε αναλλοίωτος τόσα χρόνια όχι με το 12θεό αλλά με το ελεύθερο και φωτεινό πνεύμα της αρχαίας Ελλάδας.
Άδικο.
Και άδικο γιατί αφενός σύγκριση με μια πεθαμένη θρησκεία και μια ζωντανή δεν γίνεται, μιας και η ζωντανή ως ζωντανή κερδίζει πάντα.
Και κατά 2ον άδικο γιατί η «εχθρική» Βυζαντινή αυτοκρατορία διέσωσε και δίδασκε την αρχαία ελληνική φιλοσοφία και γράμματα στα παιδιά της μέσω των βιβλιοθηκών της.
Και 3ον 1000 χρόνια χωρίς πολιτισμό δεν κρατιέσαι όρθιος, θα βαρβαροποιηθείς και θα πέσεις.

Ξεχνά ο Γκυ Ρασσέ ότι η επίσημη γλώσσα της Ρωμανίας ήταν τα Λατινικά και ότι οι αυτοκράτορες μιλούσαν και νομοθετούσαν υπό αυτή την γλώσσα.
Και ότι ο λαός μίλαγε παρά την επίσημη λατινική, τα ελληνικά!!!
Γιατί άραγε, γιατί άραγε να επανήλθαν τα ελληνικά από την μάζα του λαού και όχι επίσημα; Γιατί άραγε να επειμένει ο λαός ελληνικά;
Γιατί άραγε το ευαγγέλιο να είναι γραμμένο στα ελληνικά και να μην του γίνετε μια μετάφραση στα λατινικά για τους... εκχριστιανισμένους Λατίνους;
Γιατί άραγε 2000 χρόνια τώρα έχει διασωθεί η ελληνική γλώσσα σε αυτόν τον τόπο;
Οι Έλληνες δεν άλλαξαν DNA, άλλαξαν θρησκεία και πνεύμα θρησκείας.
Ότι καλό υπήρχε το κράτησαν και δεν το έκαψαν στη πυρά, άλλοι καίνε ότι δεν τους αρέσει.

Εγώ ένα ξέρω, ότι κρατάει τόσο πολύ, γίνεται πρότυπο και δεν φτύνεται ως αποτυχία.
Ότι κρατάει τόσο πολύ, μελετάτε και αναγνωρίζετε ότι έχει κάτι για να αντέξει.
Ότι κρατάει τόσο πολύ, αξίζει!

Στην πορεία η Αν. Ρωμαϊκή αυτοκρατορία πήρε την Ελληνική της μορφή! και άρχισε πάλι η Ελλάδα να παίρνει τα απάνω της. Οι συνεχείς κόντρες όμως για την καρέκλα του αυτοκράτορα-βασιλιά είχε ως αποτέλεσμα μέχρι εμφύλιες διαμάχες και σκοτωμούς. Πίσω από το κάθε τι φαινόταν το βάθος της καρέκλας! Αυτή ήταν η αιτία για την πτώση της αρχαίας Ελλάδας! (ποιος θα κάτσει στην καρέκλα η Αθήνα ή η Σπάρτη?)
Αυτή ήταν και η αιτία της πτώσης του Βυζαντίου το οποίο στους τελευταίους αιώνες είχε αποκτήσει μόνο Ελληνική συνείδηση!
Η εικονομαχία, η διαμάχη ανάμεσα στους ενωτικούς και τους μη από πίσω είχαν πάλι την καρέκλα!
Το Βυζάντιο από πολιτισμό πρόσφερε πάρα πολλά! αυτό μόνο τρελός, ύποπτος και ανηστόριτος θα μπορούσε να το αρνηθεί!
Η αχίλλειος πτέρνα του ήταν το μικρόβιο της διχόνοιας
Παραμονές της πτώσης της πόλης και το μίσος ανάμεσα στους ενωτικούς και τους ανθενωτικούς ήταν άσβεστο. Αρκετοί αυτομόλησαν στον Μωάμεθ ο οποίος ήταν κατάπληκτος για τη διχόνοια των Ελλήνων.
Μέχρι και στην επανάσταση του '21 είχαμε και εκεί εμφύλιο για την καρέκλα.
Αντί να ανοίγονται θέματα όμορφα που μπορούν να στολίσουν πνευματικά το χώρο (όπως τον αντιλαμβάνεται κανείς), ανοίγονται συνεχώς θέματα με μοναδικό στόχο το πως να λασπώσουμε το Χριστιανισμό. Έτσι αναγκαστικά αναλώνεται ανούσιος χρόνος για αυτήν την κόντρα.
Μετά από τον Καιάδα(μύθος ή πραγματικότητα) που άνοιξες και πριν προλάβεις να γράψεις 2-3 μηνύματα το γύρισες στα ξαφνικά στη Χριστιανομαχία.
Ανοίγεις αυτό το θέμα και κάνεις τον Dying_Incubus να αναρωτιέται: <<Αγαπητέ Schwabe, διαβάζοντας το εισαγωγικό μήνυμα του θέματος σου ομολογώ πως αφήνει αρκετά περιθώρια για την ανάπτυξη μιας διαμάχης ανάμεσα σε συνομιλητές μας οι οποίοι είναι Χριστιανοί και σε αυτούς οι οποίοι δεν είναι.
Θα μπορούσα πάλι να πω ότι είναι κι αρκετά προκλητικό...

Θέλω να πιστεύω λοιπόν ότι δεν θα υπάρξουν ούτε παρεκτροπές ούτε οι γνωστές διαμάχες κι ότι με την δική σου φροντίδα το θέμα δεν θα ξεφύγει και δεν θα απενεργοποιηθεί τελικά.
Οψώμεθα...>>
Dying_Incubus! ειλικρινά αναρωτιέσαι ή έτσι για το θεαθήναι?

Ας δούμε απόσπασμα από την Άννα Κομνηνή, η οποία ήταν συγγραφέας φιλότεχνη και άλλα πολλά ακόμη όχι όμως του παρόντος, (1083-1146) ήταν η μεγαλύτερη κόρη του αυτοκράτορα Αλεξίου Α΄ Κομνηνού και της Ειρήνης
1.2 Ταῦτα δὲ διεγνωκυῖα ἐγὼ Ἄννα͵ θυγάτηρ μὲν τῶν βασιλέων Ἀλεξίου καὶ Εἰρήνης͵ πορφύρας τιθήνημά τε καὶ γέννημα͵ οὐ γραμμάτων οὐκ ἄμοιρος͵ ἀλλὰ καὶ τὸ Ἑλληνίζειν ἐς ἄκρον ἐσπουδακυῖα καὶ ῥητορικῆς οὐκ ἀμελετήτως ἔχουσα καὶ τὰς Ἀριστοτελικὰς τέχνας εὖ ἀναλεξαμένη καὶ τοὺς Πλάτωνος διαλόγους καὶ τὸν νοῦν ἀπὸ τῆς τετρακτύος τῶν μαθημάτων πυκάσασα (δεῖ γὰρ ἐξορχεῖσθαι ταῦτα͵ καὶ οὐ περιαυτολογία τὸ πρᾶγμα͵ ὅσα ἡ φύσις καὶ ἡ περὶ τὰς ἐπιστήμας σπουδὴ δέδωκε καὶ ὁ Θεὸς ἄνωθεν ἐπεβράβευσε καὶ ὁ καιρὸς συνεισήνεγκε).

Αρχαία Ελλάδα μελετούσε! Μπορεί Ο Έλληνας να έχει τη διχόνοια στο πετσί του αλλά εκεί έχει και την Αρχαία Ελλάδα!
Μπορείς Schwabe! να αποβάλεις το πρώτο?

""Ρήτορας πολυφθόγγους ως ιχθύας αφώνους
ορώμεν επί σοι, θεοτόκε,
...
Χαίρε, φιλοσόφους ασόφους δεικνύουσα,
Χαίρε, τεχνολόγους αλόγους ελέγχουσα,
Χαίρε, ότι εμωράνθησαν οι δεινοί συζητηταί,
Χαίρε, ότι εμαράνθησαν οι των μύθων ποιηταί,
Χαίρε, των Αθηναίων τας πλοκάς διασπώσα ... "

Από τον "ύμνο εις την πεντηκοστή" του Ρωμανού του Μελωδού:

"Τί φυσώσιν και βαμβεύουσιν οι Έλληνες;
Τί φαντάζονται προς 'Αρατον τον τρισκατάρατον;
Τί πλανώνται προς Πλάτωνα;
Τί Δημοσθένη στέργουσι τον ασθενή;
Τί μη νοούσι Όμηρο όνειρον αργόν;
Τί Πυθαγόραν θρυλούσιν τον δικαίως φιμωθέντα"

Χωρίς σχόλια.

quote:

---

Dying_Incubus! ειλικρινά αναρωτιέσαι ή έτσι για το θεαθήναι?

---

europaios2! ειλικρινά αναρωτιέσαι ή έτσι για το θεαθήναι (και την δημιουργία εντυπώσεων)?

In anticipation of my resurrection...