- Δαρβίνος vs Θρησκείας - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:
Schwabe
Ο Γκυ Ρασσέ γράφει: «Δεν μίλησα για το Βυζάντιο, γιατί σε καμιά περίπτωση δεν είναι η Ελλάδα, είναι μάλλον η άρνηση της Ελλάδας.».
Αλήθεια, πόσο κακό επέφερε ο εκχριστιανισμός των Λατίνων («Βυζαντινοί»)?
Ποιά η σχέση της υπεριεραρχημένη βυζαντινής Αυλής με τους χίλιους τίτλους που μας φαίνονται σαν γελοία παιδιαρίσματα, τη δυσκίνητη δημόσια διοίκηση με τα πλήθη των υπαλλήλων, σε πλήρη αντίθεση προς την απλότητα και την ευκαμψία της διακυβέρνησης των δημοκρατιών ή και των ελληνιστικών βασιλείων?
Με αφορμή την συγκεκριμένη παράγραφο φίλε Schwabe , και πειθόμενος στις παραινέσεις του φίλου Dying_Incubus , σ’ αυτό το θέμα δεν θα ασχοληθώ με τα της θρησκείας και των διώξεων , εκτός αν προκληθώ από τους γνωστούς αγνώστους , αλλά με την δημόσια διοίκηση και την ζωή γενικότερα στο Βυζάντιο και στην αυτοκρατορική αυλή που την επηρέαζε , παίρνοντας στοιχεία κατ‘ αρχήν από το βιβλίο της Judith Herin «Γυναίκες στην Πορφύρα» καθώς και από άλλες πηγές τις οποίες θα αναφέρω στη συνέχεια .
Η αυλή της Κωνσταντινούπολης συνδύαζε τρία διαφορετικά στοιχεία . Πρώτον υπήρχε η παραδοσιακή ρωμαϊκή ιεραρχία με τις τάξεις των ακολούθων από τους οποίους ορισμένοι είχαν ειδικά καθήκοντα και άλλοι τιμητικές υπηρεσίες .
Το δεύτερο στοιχείο ήταν το τελετουργικό της περσικής αυλής το οποίο υιοθέτησαν , με τις τελετουργικές ενδυμασίες και τη χρησιμοποίηση ευνούχων η οποία γενικεύθηκε απ’ο τον Διοκλητιανό στα τέλη του Γ’ αιώνα , και τέλος η συνεχώς αυξανόμενη χριστιανική επιρροή , η οποία προσάρμοζε το φυσικό σκηνικό της αυτοκρατορικής Αυλής ώστε να το προσομοιάζει με την αντίστοιχη επουράνεια βασιλεία .
Σύμφωνα λοιπόν με την ανάλυση που εγκαινίασε ο επίσκοπος Ευσέβιος όσο ζούσε ακόμη ο Κωνσταντίνος Α’ , ο αυτοκράτορας ήταν ο αντιπρόσωπος του Θεού και υπηρετούσε ως επίτροπός του επί της γης . Κυβερνούσε δηλαδή την αυτοκρατορία με θεϊκή εξουσιοδότηση και αυτό το κατόρθωνε με τη βοήθεια του Θεού .
Τα αυτοκρατορικά τελετουργικά της υποδοχής , της ακροάσεως και της κρίσεως αναπτύχθηκαν σύμφωνα με αυτό το πρότυπο , το οποίο ενίσχυε συνεχώς την εξουσία του ηγεμόνα που λατρευόταν σαν θεός , αυξάνοντας την απόσταση ανάμεσα σ’ αυτόν και σε όποιο πρόσωπο στεκόταν απέναντί του .
Ο αυτοκράτορας καθόταν σ’ έναν υπευψωμένο θρόνο και οι επισκέπτες επιδίδονταν στην «προσκύνηση» ενώπιόν του ακουμπώντας το μέτωπό τους στο δάπεδο . Σε αυτήν τη σκηνοθετημένη αναπαράσταση του «Δικαστηρίου της Τελικής Κρίσης» , η αυτοκράτειρα έπαιζε τον ρόλο της Παρθένου Μαρίας . Ως Θεοτόκος , μητέρα του Θεού , η Μαρία ήταν ο ισχυρότερος διαμεσολαβητής στο επουράνιο δικαστήριο , ρόλο τον οποίο μιμήθηκαν με επιτυχία πολλές αυτοκρατορικές σύζυγοι στην βυζαντινή αυλή .
Συνεχίζεται .
α)ΟΤΙ ΝΑΝΑΙ
β)ΓΙΑ ΤΟΝ Π***** ΚΑΒΑΛΑ.
Δεν με εκπλησει τιποτα βλεποντας τον θεματοθετη.
quote:
MIXAHL32 Καλα το θεμα μπορω να το χαρακτηρισω με 2 φρασεις:
α)ΟΤΙ ΝΑΝΑΙ
β)ΓΙΑ ΤΟΝ Π***** ΚΑΒΑΛΑ.
Εγώ πάλι δεν μπορώ να χαρακτηρίσω με τίποτε το αυτές τις ανούσιες απόψεις….
ΑΛΛΑ ΠΟΙΟΙ ΗΤΑΝ ΟΙ ΡΩΜΑΙΟΙ?
Δέν ήταν σύμμαχοι των αρχαίων Ελλήνων, δέν παραδόθηκαν σε αυτούς αμαχητί οι προγόνοι μας όταν βάρεσαν διάλυση αρνούμενη την δική τους ταυτότητα, οικοιοποιήθηκαν τον τίτλο του Ρωμαίου πολίτη?
Δέν κόσμησαν όλοι οι προχριστιανοί Ρωμαίοι αυτοκράτορες με έργα όλες τις Ελληνικές πόλεις, δέν έσπευσαν όλοι οι Έλληνες ηθελημένα να τους θεοποιήσουν χωρίς να χυθεί σταγόνα αίμα?
Δέν λάτρευαν τους ίδιους σχεδόν θεούς με τους Έλληνες?
Δέν είχαν καμιά σχέση με προελληνικά φύλλα?
Ο ψεύτης κι ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται!
quote:
-Πάντα οι αυτοκράτορες (παγκοσμίως) είχαν αλλαζονική συμπεριφορά! Είναι χααρακτηριστικό όλων ανεξαιρέτος! εκτός εάν γνωρίζεται κάποιον μη αλλαζώνα!............
Και πως κάποιοι από αυτούς ανακηρύχθηκαν "άγιοι"?? "Άγιοι και αλαζόνες?
Από την εποχή της μακεδονικής αυτοκρατορίας, εμφανίζεται κάτι πρωτάκουστο για τους Έλληνες: Η λατρεία του Αυτοκράτορα:
«Με την ανατολή του ηλίου, άρχισε η πομπή, στην οποία, μαζί με τις υπόλοιπες μεγαλοπρεπείς κατασκευές, ακολουθούσαν και τα αγάλματα των δώδεκα θεών, φιλοτεχνημένα με μεγάλη τέχνη και πλούσια διακοσμημένα με εκπληκτική λαμπρότητα. Μαζί μ’ αυτά, περνούσε δέκατο τρίτο και το θεοπρεπές άγαλμα του Φιλίππου, εμφανίζοντας ο βασιλιάς τον εαυτό του σύνθρονο με τους δώδεκα θεούς» (Διόδωρος Σικελιώτης - Ιστορική Βιβλιοθήκη 17: 92)
Ο Αλέξανδρος αξιώνει να λατρεύεται ως θεός. Ένα δάνειο που έρχεται από την μηδική παράδοση, για να επιβληθεί μέσω ψυχολογικών και διπλωματικών χειρισμών, όχι μόνον στους στρατιώτες του, αλλά και στις ελληνικές πόλεις.
Στην αρχή, τον προσκυνούν μόνον οι Πέρσες. Μετά αξιώνει το ίδιο από τους Μακεδόνες. Αντιδρώντας ελληνικότατα, πέφτουν διαδοχικά, ο Παρμενίων και ο Φιλώτας (ο γιός του πρώτου), ο Κλείτος (παιδικός φίλος του Αλέξανδρου) και ο φιλόσοφος Καλλισθένης, ανιψιός του ίδιου του Αριστοτέλη.
Ο Αλέξανδρος, θα καταφέρει τελικώς, να εξαναγκάσει τις πόλεις της Ελλάδας να αποδεχθούν και αυτές, έστω και με ειρωνείες, γέλωτες, ή κατάρες, την αξίωσή του να λατρευτεί ως θεός
"Ο Δημοσθένης", ζήτησε και αυτός να λατρευτεί ο Αλέξανδρος ως θεός.
«Ούτως εγένετο κατ’ ουσίαν δεκτή αγογγύστως η κατάλυσις της πανελληνίου συμμαχίας, κατηργείτο εν τη πράξει το συνέδριον της Κορίνθου και ο Αλέξανδρος ανεγνωρίζετο έχων εξουσίας, αι οποίαι, εν ουδεμία συνθήκη προεβλέποντο έως τότε, πλήττουσαι καιρίως την αυτοτέλειαν των πόλεων. Αυτό επετέλει τον θρίαμβον των πολιτικών σχεδίων του Αλεξάνδρου, ανεξαρτήτως ακόμη του αν θα εξετελείτο αμέσως, ή θα επεβραδύνετο η εκτέλεσις των διαταγών περί επιστροφής των εξορίστων. 
Ο Αλέξανδρος ανεγνωρίζετο υπό σύμπαντος του Ελληνικού κόσμου ως θεός. Τα σκωπτικά σχόλια των ρητόρων και αι ειρωνικαί διατυπώσεις των ψηφισμάτων δεν θα είχον σημασίαν, αν έζη ο Αλέξανδρος, ο οποίος, άνευ αμφιβολίας, δεν θα εβράδυνε να δώση έμπρακτον έννοιαν εις την αναγνώρισίν του ως θεού υπό των Ελλήνων, μεταφέρων την ανεγνωρισμένην θεία ιδιότητά του εις απορρέοντα εκ ταύτης δικαιώματα και εις δικαιοδοσίας επί του πεδίου των πολιτικών επιδιώξεων.
Μόνον ο θάνατός του, επισυμβάς ελάχιστον χρόνον κατόπιν, έσωσε τας ελληνικάς πόλεις από των συνεπειών της τόσον ευκόλου αποδοχής της θεοποιήσεως του Αλεξάνδρου (καθ. Απ. Δασκαλάκης: Ο Μέγας Αλέξανδρος και ο Ελληνισμός - Αθήνα ΟΕΔΒ 1963)»
Δεν έκανε την αρχή ο Κων/νος η αλαζονεία του αυτοκράτορα την έκανε!
Ο ψεύτης κι ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται!
quote:
Marte:
Και πως κάποιοι από αυτούς ανακηρύχθηκαν "άγιοι"?? "Άγιοι και αλαζόνες?
Ξέρεις πόσο εύκολα θα κάνω εγώ "άγιο" τον Βγενόπουλο εάν πάρει το 50% ή μέρος της ΠΑΕ ΠΑΟ φέρει παίκτες και χτυπήσουμε Ευρωπαϊκό?
Τι ήθελες να έκαναν? ξαφνικά βρέθηκαν μες στην τρελή χαρά! όχι απλά ίσοι αλλά πρώτοι! έχοντας την εύνοια του αυτοκράτορα που επ' ουδενεί δεν ήθελαν να τη χάσουν!
Η ανακήρυξη του Κωνσταντίνου σε άγιο της χριστιανικής θρησκείας, μαζί με τη μητέρα του Ελένη, έγινε επειδή, σύμφωνα με το θρύλο, επισκέφτηκαν την Παλαιστίνη (η μητέρα του ήδη 79 ετών) και ανακάλυψαν το σταυρό του Ιησού.
Ο ψεύτης κι ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται!
Edited by - europaios2 on 08/05/2008 14:29:45
quote:
Ξέρεις πόσο εύκολα θα κάνω εγώ "άγιο" τον Βγενόπουλο εάν πάρει το 50% ή μέρος της ΠΑΕ ΠΑΟ φέρει παίκτες και χτυπήσουμε Ευρωπαϊκό?
Εγώ θα τον κάνω "θεό"!!!
Οκ! Ανακοίνωση: Από φέτος ο Κώστας και η Ελένη δεν ξαναγιορτάζονται, Τι μόνο εγώ δεν θα έχω γιορτή ??????? (Άρης
)
και μόνο επειδή βρήκε η Αγία ελένη τον τίμιο σταυρό, αλλά και
για πληθώρα ευεργετικών έργων προς τον χριστιανισμό ( και να μην βιαστέι κανείς να το συνδυάσει με αντάλλου δύστροπων ενεργειών..)
όπως και για τον τρόπο που εβασίλευσαν ποιούντες έργον καλόν προς
τον λαό της αυτοκρατορίας...Επαναλαμβάνω, άγιος δεν κυρήσετται
κανείς ελαφρά η καρδία, όπως κάνει ο πάπας...Υπάρχουν συγκεκριμένι λόγοι που ανακυρήσεται κανείς...
quote:
Υπάρχουν συγκεκριμένι λόγοι που ανακυρήσεται κανείς...
Σωστά. Ένας, για παράδειγμα, είναι αν μυρίζει "DOLCE&GABBANA."
Edited by - Marte on 08/05/2008 18:26:56
Μητσάκο, λυπάμαι που θα σε στενοχωρήσω αλλά τα εγκλήματα που διέπραξαν οι Βυζαντινοί για να εκχριστιανίσουν τους Έλληνες είναι γραμένα στα κατάστοιχα των ίδιων των "αγίων" προσώπων της εκλησίας ως θεάρεστα έργα.
Μπορείς αν θέλεις να τα διαπιστώσεις και μόνος σου αν βρεθείς σε μια εκλησιαστική βιβλιθοθήκη και αν είναι να πας πες το μου για να σου πω ποιά βιβλία θα ζητήσεις απο τον ιερέα και που να κοιτάξεις.
Λες πως ότι κρατάει τόσο πολύ θα πει πως είναι και καλό, και το 12Θεο κράτησε για πάνω απο 2.000 χρόνια άρα ήταν κι αυτό καλό, πως λοιπόν μέσα σε 2 αιώνες δεν έμεινε τίποτα όρθιο? Εγώ εδώ θέλω απάντηση.
Να είσαι καλά.
Ό,τι κλείνει, ανοίγει!
quote:
οι Βυζαντινοί για να εκχριστιανίσουν τους Έλληνες.
Οι Βυζαντινοί αποτελούνταν απο πολλες εθνότητες.Εσύ τι εννοείς φίλε οταν λες Βυζαντινοί?
ΕΛΛΗΝ
Η καρδιά του Βυζαντίου ήταν οι Έλληνες. Οι μόνοι Ορθόδοξοι ήσαν οι Έλληνες και αργότερα οι Σλάβοι και οι Βούλγαροι. Ποιοι κυνηγούσαν τους Έλληνες? Οι Αιγύπτιοι? οι Σύριοι? οι Αρμένιοι? Γιατί αυτοί ήσαν αιρετικοί και αν σκεφτείς ότι η Ορθοδοξία ήταν το κυρίαρχο δόγμα! άνθρακας ο θυσαυρός.
Το παραμυθάκι αυτό δεν πιάνει και δεν περνάει πουθενά.
Τουλάχιστον γράψε στοιχεία όπως κάνουν και οι άλλοι για να τα δούμε καλύτερα.
Ο ψεύτης κι ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται!
Η αυλή προμήθευε τον μηχανισμό της διακυβέρνησης και ήταν ο τόπος των πιο σημαντικών αποφάσεων . Όταν ο αυτοκράτορας χρειαζόταν κάποια συμβουλή , συγκαλούσε την Σύγκλητο , η οποία συνεδρίαζε ύστερα από δική του απαίτηση αφού δεν αποτελούσε πλέον ανεξάρτητο βουλευτικό σώμα όπως άλλοτε .
Ο διορισμός , η υποδοχή και οι συνεντεύξεις με τους πρέσβεις ελάμβαναν χώρα εντός της Αυλής . Όλες οι επίσημες απονομές βραβείων και τίτλων , καθώς και τα συμπόσια γίνονταν εκεί . Το μεγαλύτερο μέρος του κυβερνητικού έργου διεκπεραιωνόταν από υπηρεσίες εντεταγμένες στην Αυλή , και η αυτοκρατορική οικογένεια συμπεριλαμβανομένων των παιδιών , καθώς και όλο το υπηρετικό προσωπικό , κατοικούσε εντός των τειχών της .
Με το πέρασμα των αιώνων αναπτύχθηκε μια ακόμη όψη της αυλικής ζωής , ένα ετήσιο εορτολόγιο που το τελούσε ο αυτοκράτορας και μέλη της αυλής , όπου γινόταν ο εορτασμός σημαντικών ημερομηνιών , γενέθλια , (επέτειοι , ιδίως της ίδρυσης της πόλης) , εκκλησιαστικοί εορτασμοί και παραδοσιακές δραστηριότητες .
Πολλές από αυτές τις λειτουργίες γινόντουσαν μέσα στο «Μέγα Παλάτιο» και αφορούσαν μόνο τα μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας και τους επισήμους της αυλής . Άλλες όμως δραστηριότητες όπως η επιθεώρηση των σιταποθηκών , οδηγούσαν τον αυτοκράτορα έξω από τα τείχη του ανακτόρου .
Παρότι η Κωνσταντινούπολη υπήρξε ανέκαθεν Ελληνική πόλη , ο Κωνσταντίνος Α’ χρησιμοποιούσε στη νέα του πρωτεύουσα τα λατινικά που είχε διδαχθεί στην Ιλλυρία και στη Δύση . Η Ελληνική έγινε επίσημη γλώσσα στα μέσα του ΣΤ’ αιώνα , όταν μεταφράστηκε ο «Αστικός Κώδικας» του Ιουστινιανού , από τα Λατινικά .
Όμως οι νομικές σχολές ,ορισμένοι αυλικοί ποιητές , τα στρατιωτικά παραγγέλματα και μερικοί τελετουργικοί χαιρετισμοί , εξακολουθούσαν να εκφέρονται με τον παραδοσιακό τρόπο στα Λατινικά .
Οι συγγραφείς πάλι , επιδιώκοντας να επιδείξουν τις γνώσεις τους , χρησιμοποιούσαν μια πολύ πιο λόγια μορφή Ελληνικών η οποία είχε σαν πρότυπο την Αττική διάλεκτο του Ε’ παχχ αιώνα , αντίθετα η «κοινή» που μιλούσαν στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης , επέτρεπε σε όλα τα μέλη της αυτοκρατορικής Αυλής να συμμετέχουν στη γλώσσα της κυβέρνησης , της χριστιανικής πίστης και της καθημερινής συνομιλίας .
Αντίθετα στη Δύση που δέσποζε η Λατινική και μορφωμένος σήμαινε να την κατέχης , η χρήση της περιορίστηκε σταδιακά στους μοναχούς , τους κληρικούς και στα μέλη της κοινωνικής ελίτ , και ενώ ο λαός μιλούσε τις Ρωμανικές παραλλαγές των Γαλλικών , των Ιταλικών , και των Ισπανικών , η Δυτική εκκλησία είχε αποδεχθεί την άποψη ότι μόνο τρεις γλώσσες ήσαν ιερές , η εβραϊκή , η ελληνική , και η λατινική , και για να πιάνουν τόπο οι προσευχές θα έπρεπε να εκφέρονται μόνο σε μία από τις τρεις αυτές αρχαίες γλώσσες , καταγγέλλοντας παράλληλα την χρήση της κοινής για την άσκηση της χριστιανικής λατρείας .
Συνεχίζεται .
«Να συγκρίνουμε το Δία που είχε για γυναίκα του την αδελφή του? Με τι? Με τη διδασκαλία του Ιησού?»
Δεν σου μάθανε ότι στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί?
Για ποια «διδασκαλία» του Ιησού άραγε μιλάς? ΤΙ είναι αυτό που τάχα είπε ο Ιησούς και έχει κάποια ιδιαίτερη αξία? ΠΟΙΟ είναι αυτό που είπε ο Ιησούς και δύναται να ΕΝΩΣΕΙ εθνότητες, και ΠΟΣΑ είναι αυτά που είπε ο Ιησούς και μπορούνε να φέρουνε μίσος και αίμα ανάμεσα σε εθνότητες?
Η ανθρωπότητα σήμερα πλέον δεν χρειάζεται τέτοιες ρηχότητες.
Επίσης, κοίτα πρώτα τις «ιδιαίτερες επιδόσεις» των κυρίων επίλεκτων του Θεού της Βίβλου (Μωυσής, Αβραάμ και πάει λέγοντας) σε θέματα ηθικής και μετά έλα να μιλήσουμε για την μυθολογία των Ελλήνων.
europaios2:
«Η καρδιά του Βυζαντίου ήταν οι Έλληνες.»
Μπούρδες.
Ακόμα και η αναφορά του ονόματος «Έλλην» θεωρούνταν μίασμα απο τους κατοίκους του Βυζαντίου. Και αυτό βέβαια ένεκα της «εκκλησίας της αγάπης του Χριστού»...
Επί τη ευκαιρία, το παρακάτω βίντεο είναι εξόχως ενδιαφέρον για το υφαρπαγμένο παραμύθι της ιστορίας του Χριστιανισμού. Απο το 21ο λεπτό και μετά, αποκτάει ιδιαίτερο ενδιαφέρον...
http://video.google.com/videoplay?docid=-4539685261180437718&hl=en
Πάω στοίχημα ότι θα σου ήταν η καλύτερη θρησκεία, αν τον
γνώριζες πραγματικά...
....Νικόλα..