ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- Τελούσαν ανθρωποθυσίες οι αρχαίοι Έλληνες, κατά την ιστορική περίοδο;(πρόσφατη αναγνώριση 12θεϊσμού) - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

- Τελούσαν ανθρωποθυσίες οι αρχαίοι Έλληνες, κατά την ιστορική περίοδο;(πρόσφατη αναγνώριση 12θεϊσμού) - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

macedon30 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 2/2
06/06/2006, 15:33:54
Φίλε Ευστάθιε, όταν παραθέτουμε ιστορικές πηγές, είναι πολλές φορές χρήσιμο να διαβάζουμε πριν και μετά το εδάφιο που μας ενδιαφέρει, ώστε να έχουμε ολοκληρωμένη εικόνα.

quote:
Efstathios
"Ο Παυσανίας στα «Αρκαδικά» του καταγράφει ένα περιστατικό: «Κατά την γνώμη μου ο Λυκάων ήταν σύγχρονος με τον βασιλιά των Αθηναίων Κέκροπα, όμως οι δύο τους δεν υπήρξαν εξ ίσου συνετοί στην αναζήτηση του καλύτερου τρόπου λατρείας: ο Κέκροψ ονόμασε πρώτος τον Δία Ύπατο «ύψιστο θεό) και έκρινε, πως δεν είναι σωστό να θυσιάσει ζωντανή ύπαρξη και πρόσφερε στο θεό γλυκίσματα του τόπου, που τα ονομάζουν πελάνους ακόμα και τώρα οι Αθηναίοι. Ο Λυκάων όμως έφερε πάνω στο
βωμό του λύκαιου Δία ανθρώπινο βρέφος και θυσίασε το βρέφος, για να βρέξει το βωμό με αίμα

Στην αμέσως επόμενη πρόταση ο Παυσανίας αναφέρει ότι μόλις έγινε η θυσία, ο Λυκάων έγινε λύκος. Και αυτός ο μύθος (της θυσίας και της μεταστροφής δηλαδή) είναι γνωστός ανάμεσα στους Αρκάδες. Άρα, όπως βλέπεις, μιλάει για μύθο, όχι για ιστορικό γεγονός.

Για τον ίδιο μύθο μιλάει και ο Απολλόδωρος στο τρίτο βιβλίο του (κεφ. 8) αλλά το περιγράφει διαφορετικά. Λέει ότι μετά τη θυσία ο Λυκάονας έκανε τραπέζι στο Δία. Ο Δίας θύμωσε πολύ με την πράξη της θυσίας που κατακεραύνωσε τον Λυκάονα και τα παιδιά του για τη μιαρή αυτή πράξη. Ήρθε όμως η Γη δίπλα του και τον ηρέμησε. Ο ίδιος μύθος αναφέρεται στην Πολιτεία του Πλάτωνα.

quote:
Efstathios
Παυσανία, Βοιωτικά, 8, 2 «Υπάρχει και ναός του Αιγοβόλου Διόνυσου˙ (...)Αμέσως μετά το φόνο έπεσε σ’αυτούς επιδημία. Για να θεραπευτούν έφτασε σ’ αυτούς χρησμός από τους Δελφούς να θυσιάζουν στο Διόνυσο παιδί στην ακμή της ηλικίας του(...)» («και σφισιν αφικετο ιαμα εκ Δελφων τω Διονυσο θυειν παιδα ωραιον»).

Στο ναό αυτό, όπως εξηγεί ολόκληρη η παράγραφος, κατά τη διάρκεια μιας τελετής, μέθυσαν τόσο πολύ ώστε σκότωσαν κατά λάθος τον ιερέα του Διονύσου. Γι'αυτό κι έπεσε η επιδημία. Και η επόμενη πρόταση από αυτήν που παραθέτεις, λέει: "έτεσι δε ού πολλοίς ύστερον τον θεόν φασιν αίγα ιερείον υπαλλάξαι σφίσιν αντί του παιδός" δηλαδή ότι ο θεός τους είπε να θυσιάζουν μια γίδα αντί του παιδιού.

quote:
Efstathios
Δηλαδή: «Αμόλυντη παρθένα στους θεούς τού Κάτω Κόσμου/ που κληρώθηκε από το αίμα των Αιπυτιδών/ να θυσιάσετε σε νυχτερινή τελετή./Αν κάνετε λάθος, από άλλο αίμα/ να θυσιάσετε, που όμως θεληματικά θα δοθεί για θυσία». Η θυσία έγινε.

Δεν είναι έτσι ακριβώς. Η θυσία ΔΕΝ έγινε. Στην αμέσως επόμενη παράγραφο λέει: "Όταν δόθηκε ο χρησμός, όλες οι παρθένες στον οίκο των Αιπυτιδών έριξαν κλήρο για να δουν ποιά θα σκοτωθεί. Ο κλήρος έπεσε στην κόρη του Λυκίσκου. O Επήβολος όμως δεν της επέτρεψε να θυσιαστεί γιατί δεν ήταν κόρη αλλά γυναίκα του Λυκίσκου. Όσο αποφάσιζε ο Επήβολος, ο Λυκίσκος πήρε το κορίτσι κι έφυγε στη Σπάρτη".

Σε κάθε περίπτωση, το ερώτημα είναι αν τελούσαν οι Έλληνες ανθρωποθυσίες, σαν κοινό τελετουργικό. Ο Ελεάτης σου απάντησε πολύ σωστά ότι οι διάφορες καταγραφές ανθρωποθυσιών αντιμετωπίζονται τόσο από τους συγγραφείς όσο και από τους Θεούς σαν μιαρές πράξεις και οπωσδήποτε δεν αποτελούν οι θυσίες αυτού του είδους πάγια τακτική στην θρησκεία των αρχαίων Ελλήνων.

macedon

TrainmanΜέλος
06/06/2006, 18:18:09

Αγαπητέ Sesotris

Επέτρεψέ μου να παρατηρήσω, ότι το ερώτημα που θέτεις στον τίτλο σου δεν αντιστοιχεί πλήρως με το περιεχόμενο της ανάπτυξής του κατά την αρχική σου τοποθέτηση. Δεν είναι ευκρινές δηλαδή, εάν ερωτάς εάν τελούνταν ανθρωποθυσίες από τους Αρχαίους (και αν ναι, πώς σπεύδεις να προδικάσεις ότι πρόκειται για "ανιστόρητη λάσπη"), ή εάν υπάρχει η υποψία ότι θα τελούσαν ανθρωποθυσίες οι σύγχρονοι Δωδεκαθεϊστές.

Επιπροσθέτως, έχω και κάποιο πρόβλημα με αυτό που αναφέρεις ως "ιστορική περίοδο". Εάν είσαι εσύ ιστορικός ή ιστοριοδίφης, ενδεχομένως να μπορείς να το προσδιορίσεις εύκολα και κάποιος ιστορικός να σε καταλάβει. Επειδή όμως η ανάπτυξη των θεμάτων εδώ, δεν προϋποθέτει και κάποια αυτόματη αντίληψη τέτοιων εννοιών, θα ήταν πιστεύω καλύτερα να προσδιορίσεις την "ιστορική περίοδο" ακριβέστερα: Είτε χρονολογικά, είτε περιφραστικά - για να υπάρχει μία βάση παράθεσης πληροφοριών, αλλά και σύγκρισης.

Τέλος, εάν θα έπρεπε να κάνω κάποιο πρώτο σχόλιο, θα μπορούσα να πω τα εξής: Δεν πιστεύω ότι οι έχοντες σώας τα φρένας νεο-εθνικοί συμπολίτες μας διανοούνται καν να αναβιώσουν οιουδήποτε είδους ανθρωποθυσίες. Εκείνο ωστόσο το οποίο μου διαφεύγει, με δική μου ευθύνη αναμφισβήτητα, είναι η συλλογιστική και το σκεπτικό τους αναφορικά με τις θυσίες εν γένει.

Βλέπεις, παρά τα όσα υποστηρίζει στο πρώτο του Post ο Ελεάτης, φθάνοντας στο σημείο να υποστηρίζει ατεκμηρίωτα ότι "οι αρχαίοι θεωρούσαν απρεπές να σκοτώνουν ζώο", τόσο η εθνική, όσο και η εβραϊκή αντίληψη περί της ΘΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΕΞΙΛΕΩΣΗΣ (στην οποία βασίστηκε και η απολογητική του Αποστόλου Παύλου απέναντι στους Εβραίους) έχουν κοινή βάση - και είναι γελοίο, οι εκπρόσωποι των δύο ρευμάτων να ερίζουν για εκείνο που τους είναι κοινό.

Από κει και πέρα, το αν η ΘΥΣΙΑ (σε αντίθεση με την ΠΡΟΣΦΟΡΑ) θα είναι ζώου, ή ανθρώπου, είναι ζήτημα της ποιότητας μιας θρησκείας, των πιστών της, του έθνους που την υιοθετεί και της πολιτισμικής του εξέλιξης.

VasiliscmΜέλος
06/06/2006, 23:17:41
Αγαπητέ Ψηλέ,

Λες:

quote:
Η ποικιλόμορφη, συνεχώς μεταβαλλόμενη, εισαγόμενη (εν μέρει) ειδωλολατρική θρησκεία των προγόνων μας, πολλά από τα παραπάνω που αναφέρεις τα κυνήγησε, δίωξε τους ανθρώπους και έκαψε τα συγγράμματά τους.

Και το στοιχειοθετείς με τα παρακάτω:

quote:
Οι μυστικές αυτές τελετές φαίνεται ότι ήταν μέρος της λατρείας των Προελλήνων κατοίκων της Αιγαιίδας, των Πελασγών, των οποίων η θρησκεία περιστρεφόταν γύρω από τη γη, τις χθόνιες θεότητές της, το μυστήριο της ζωής και του θανάτου και της μετά θάνατον ζωής. Μετά την κάθοδο των ελληνικών φύλων, των Αχαιών και των Ιώνων, οι οποίοι λάτρευαν τους ουράνιους θεούς, οι Πελασγοί ζήτησαν να προστατέψουν τις θρησκευτικές παραδόσεις και τη λατρεία τους από τη βεβήλωση των αλλόθρησκων κατακτητών και γι’ αυτό χρησιμοποίησαν το σκότος της νύχτας. Τη μη ελληνικότητα των μυστηρίων μαρτυρούν και λέξεις μη ελληνικές, όπως παιξ, κογξ, βαυβώ (η μητρική κοιλιά), ευοί σαβοί (προσφωνήσεις προς τον Διόνυσο). Τα μυστήρια λοιπόν της Ελευσίνας είναι η θρησκεία των κατακτηθέντων Πελασγών, οι τελετές της οποίας, εξαιτίας του φόβου των επιδρομέων γίνονταν σε μυστικές συναθροίσεις. Αν και αρχικά η θρησκεία των προελληνικών φύλων υπέστη τους διωγμούς των κατακτητών, με το πέρασμα του χρόνου οι θρησκευτικές τελετές και δοξασίες κατακτητών και κατακτημένων αφομοιώθηκαν.

Από αυτά προκύπτει:

Τα ελευσίνια μυστήρια ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΙΣΑΓΩΜΕΝΑ! οι ΠΕΛΑΣΓΟΊ δεν είναι εισαγώμενοι!!! Οι Δωριείς, οι Ίωνες αφομοίωσαν τα ελευσίνια μυστήρια από ντόπια φύλλα.

Τζίφος οι αποδείξεις σου Ψηλέ! Γι'αυτό περίμενα να μου τις παραθέσεις. Για να εκτεθείς παπαδο-χριστοδουλικέ ΨΗΛΕ για μια ακόμη φορά.

Περιμένω τώρα τις αποδείξεις σου για το κυνήγι των αλλοθρήσκων και το κάψιμο των βιβλίων.

Αγαπητοί φίλοι.

Για μια ακόμη φορά βλέπουμε ότι το χριστιανοπαπαδαριό τύπου Ψηλός είναι αναίσχυντο. Αντιστρέφει την πραγματικότητα επί σκοπίμου. Λασπολογεί και μισεί την αρχαία Ελλάδα. Το ίδιο ακριβώς έργο παίχθηκε από τους αναίσχυντους πατέρες της εκκλησίας : Ιωάννη Χρυσόστομο, Βασίλειο τον Μέγα, Αμβρόσιο , Γρηγόριο Νύσσης κλπ, πριν από 15 έως 18 αιώνες. Οι πατέρες αυτοί μισούσαν την Ελλάδα και τον πολιτισμό της. Παρήγαγαν σκοταδισμό σε αντιδιαστολή προς το φως της ελληνικής παιδείας. Έδιωξαν σκότωσαν και κυνήγησαν τους Έλληνες ειδωλολάτρες και μη. Το κόμπλεξ κατωτερότητας έμεινε σημάδι παντοτινό στην εκκλησία των Χριστιανών.

Ο ΨΗΛΟΣ παπάς δεν είχε που να μοιάσει !!! και έμοιασε στους σκοταδιστές των πρωτοχριστιανικών χρόνων!

Περαστικά σου φανατισμένε Εβραιο-Χριστιανέ. ( Το Εβραίος δεν το λέω υποτιμητικά. Απλώς Εβραίοι ήταν όλοι οι προταγωνιστές του Χριστιανισμού της Καινής και της Παλαιάς Διαθήκης.
Είναι τίτλος τιμής για τους Χριστοδουλους και τους Ψηλούς να ονομάζονται Εβραίοι, όπως ο Ιησούς και οι Απόστολοι.)

Φιλικά Βασίλης

EfstathiosΜέλος
07/06/2006, 00:21:14
Απο όσο έχω δεί τις απαντήσεις του Ψηλού δεν νομίζω πως μισεί την αρχαία Ελλάδα.Απλώς μέσα σε αυτόν τον φαύλο κύκλο της αντιπαράθεσης ανάβουν τα αίματα και ο καθένας γράφει με σθένος τα επιχειρήματά του.

Καλό θα ήταν οι συζητήσεις αυτές να γίνονται σε πιό ήπιους τόνους.

Στο θέμα μας τώρα.Συμφωνώ και με τον Ελεάτη και με τον macedon.Ως προς το ότι δεν ήταν πάγια τακτική οι ανθρωποθυσίες στην αρχαία Ελλάδα.Ιδίως στα κλασσικά χρόνια θα πρέπει να ήταν σπάνιες εάν γίνονταν.Πρέπει όμως να γίνονταν πιο πολύ πιό πρίν.Πρίν το 600-700 π.χ ,επί Λυκούργου εποχής δηλαδή.

Το θέμα είναι οτι είναι απλώς κωμικό να λέει κάποιος συνέχεια οτι ποτέ δεν γίνονταν ανθρωποθυσίες στην αρχαία Ελλάδα,διότι οι έλληνες δεν ήταν έτσι, αλλά πιο ορθολογιστές, ήταν αλλιώς και αλλιώτικα.Ορθολογιστές και μη δυσειδαίμονες ήταν μόνο ο Αριστοτέλης,ο Αναξαγόρας,ο Σωκράτης (παίζεται γι αυτόν) και κάποιοι άλλοι γνωστοί.Οι πιο πολλοί όμως ήταν δυσειδαίμονες.Ο ίδιος ο μαθητής του Αριστοτέλη ο Μέγας Αλέξανδρος είχε μαζί του στην εκστρατεία του έναν μάντη τον Αρίσταρχο τον οποίο και συμβουλευόταν συνέχεια.

Ναί είπαμε, οι έλληνες ήταν σίγουρα πιό προηγμένης ίσως κουλτούρας από άλλους λαούς,αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτε.Οι αρχαίες ελληνικές λατρείες του δωδεκάθεου πέρασαν απο διάφορα στάδια και το ίδιο και η ηθική των ελλήνων (και γενικότερα των αρχαίων λαών) που σίγουρα δεν έχει σχέση με την δική μας σήμερα.

07/06/2006, 01:38:00
Ο όρος "ιστορική περίοδος" αναφέρεται συνήθως στην ύστερη περίοδο του χαλκού, οπότε έχουν ήδη κατεβεί τα ελληνικά φύλα, ήκμασε ο Μυκηναϊκός πολιτισμόςκαι ξεκινάει η ιστορία της Ελλάδας, δηλαδή γύρω στο 1600.

Ακολουθεί ο ελληνικός μεσαίωνας ή "οι σκοτεινοί αιώνες", από την καταστροφή των Μυκηνών (1150) μέχρι τα μέσα του 8ου αιώνα.

Αυτό δε σημαίνει ότι πριν την αρχή της ιστορίας στην Ελλάδα δεν υπήρχε δραστηριότητα (θρησκευτική, κοινωνική, πολιτική, οικονομική) στον ελλαδικό χώρο. Ο χώρος κατοικούνταν από τα πρώιμα ελληνικά φύλα (Προέλληνες) που θεωρούνταν οι γηγενείς κάτοικοι του ελλαδικού χώρου: Πελασγοί, Άβαντες, Κάρες, Λέλεγες. Ο πολιτισμός του Αιγαίου και της Μινωικής Κρήτης ήταν δικό τους επίτευγμα.

Τα ελληνικά φύλα επέβαλαν αλλά και αφομοίωσαν πολιτιστικά και θρησκευτικά στοιχεία (π.χ. ελευσίνια μυστήρια).

Σχετικά με το θέμα πάντως, για την ιστορική περίοδο η ιδέα που είχαν οι Έλληνες για τις ανθρωποθυσίες αντικατοπτρίζεται πλήρως στη συζήτηση που έχουν ο Σωκράτης με τον Εταίρο (Πλάτωνος: Μίνως, 315b-315d) όπου λέει ο Εταίρος:

"αλλά τούτο γε, ώ Σώκρατες, ού χαλεπόν γνώναι, ότι ούτε οι αυτοί αεί τοις αυτοίς νόμοις χρώνται άλλοι τε άλλοις. Επεί αυτίκα ημίν μεν ου νόμος εστίν ανθρώπους θύειν αλλ' ανόσιον, Καρχηδόνιοι δε θύουσιν ως όσιον ον και νόμιμον αυτοίς, και ταύτα ένιοι αυτών και τους αυτών υείς τω Κρόνω, ως ίσως και συ ακήκοας. Και μη ότι βάρβαροι άνθρωποι ημών άλλοις νόμοις χρώνται, αλλά και οι εν τη Λυκαία ούτοι και οι του Αθάμαντος έκγονοι οίας θυσίας θύουσιν, Έλληνες όντες.

Δηλαδή: "Αυτό δεν είναι δύσκολο να το δεις Σωκράτη, ότι δηλαδή ούτε οι ίδιοι άνθρωποι έχουν τους ίδιους νόμους και οι διαφορετικοί άνθρωποι έχουν διαφορετικούς νόμους. Σε μας για παράδειγμα δεν υπάρχει νόμος για ανθρωποθυσίες και θεωρούμε μια τέτοια πράξη ανόσια. Οι Καρχηδόνιοι όμως κάνουν ανθρωποθυσίες και το θεωρούν και νόμιμο και ιερό και μερικοί απ'αυτούς θυσιάζουν και τα ίδια τους τα παιδιά στον Κρόνο, όπως θα έχεις ακούσει και συ. Δεν είναι όμως μόνον οι βάρβαροι που έχουν διαφορετικούς νόμους από μας γιατί και στη Λυκαία οι επίγονοι του Αθάμαντα κάνουν παρόμοιες θυσίες, αν και είναι Έλληνες".

Σαν συμπεράσματα μπορούμε να πούμε λοιπόν:
1. Στην αρχαία Ελλάδα και κατά τους ιστορικούς χρόνους η ανθρωποθυσία ήταν μιαρή, ανίερη και καταδικαστέα πράξη, τόσο από Θεούς όσο και από ανθρώπους.
2. Οι ανθρωποθυσίες ήταν χαρακτηριστικό των βαρβαρικών λαών, σύμφωνα με την αντίληψη των Ελλήνων.
3. Τα διάφορα μεμονωμένα περιστατικά που παρουσιάστηκαν, θεωρούνται εξαιρέσεις που απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα.
4. Τέτοια περιστατικά έχουν καταγραφεί και στις μέρες μας και μάλιστα από Ορθόδοξους Χριστιανούς. Αυτό δε σημαίνει ότι μπορούμε να μιλήσουμε για ανθρωποθυσίες σαν θεσμό στην Ορθόδοξη Ανατολική Εκκλησία.

macedon

ΤΙΤΙΝέο Μέλος
07/06/2006, 02:28:34
Υπάρχει μια φυλή ανθρώπων, μια φυλή θεών.
Έχουν και οι δύο πνοή ζωής μόνο από μια μητέρα.
Χωριστές όμως δυνάμεις μας κρατάνε μοιρασμένους,
και η μία είναι τίποτε,
ενώ η άλλη έχει τον ορειχάλκινο ουρανό
για σίγουρη Ακρόπολη.
Και όμως
έχουμε κάποια ομοιότητα
σε μεγάλη ευφυία και δύναμη με τους Αθανάτους,
κι ας μην ξέρουμε τι θα μας φέρει η μέρα.

ΠΙΝΔΑΡΟΣ (ΣΤ' Ωδή Νεμεονίκου)

07/06/2006, 03:15:05
quote:

Για μια ακόμη φορά βλέπουμε ότι το χριστιανοπαπαδαριό τύπου Ψηλός είναι αναίσχυντο. Αντιστρέφει την πραγματικότητα επί σκοπίμου. Λασπολογεί και μισεί την αρχαία Ελλάδα. Το ίδιο ακριβώς έργο παίχθηκε από τους αναίσχυντους πατέρες της εκκλησίας : Ιωάννη Χρυσόστομο, Βασίλειο τον Μέγα, Αμβρόσιο , Γρηγόριο Νύσσης κλπ, πριν από 15 έως 18 αιώνες. Οι πατέρες αυτοί μισούσαν την Ελλάδα και τον πολιτισμό της. Παρήγαγαν σκοταδισμό σε αντιδιαστολή προς το φως της ελληνικής παιδείας. Έδιωξαν σκότωσαν και κυνήγησαν τους Έλληνες ειδωλολάτρες και μη. Το κόμπλεξ κατωτερότητας έμεινε σημάδι παντοτινό στην εκκλησία των Χριστιανών.
Φιλικά Βασίλης


Βασίλη,
Αν πω ότι είσαι μπουμπούνας θα είναι λίγο.
Και πάλι, το λέω χαριτολογώντας γιατί σκοπός μου δεν είναι να σε προσβάλλω, όπως κάνεις εσύ κράζοντας τα ίδια και τα ίδια στα τελευταία μηνύματά σου!!

Όταν σταματήσεις να αφρίζεις και να ξερνάς τα μελιστάλαχτα σχόλιά σου, ρίξε μια ματιά στο παρακάτω:

quote:
macedon
Τα ελληνικά φύλα επέβαλαν αλλά και αφομοίωσαν πολιτιστικά και θρησκευτικά στοιχεία (π.χ. ελευσίνια μυστήρια).

και πες μου,
Είναι όντως έτσι;;;

Περιμένω την απάντησή σου!!!!!!


amoralΝέο Μέλος
07/06/2006, 03:30:42
Ο Ελληνικός πολιτισμός βασίστηκε στον ΝΟΜΟ της ζωής.
Τίμησε τη ζωή όσο κανένας άλλος μεταγενέστερος.
Δεν πρόκειται για καλύτερο και χειρότερο.
Δεν θα μιλήσουμε για φυλή γιατι κάποιοι μπορεί να τσιτωθούν ανεπανόρθωτα......
Θα μιλήσουμε για το ΝΟΜΟ των αθανάτων.
Για την τεχνική της αθανασίας , όχι της ψυχης μόνον, αλλά και του σώματος..
Χρειάζονται τεράστια αποθέματα δύναμης για κάτι τέτοιο , αλλά υπάρχουν ιστορικά παραδείγματα που μπορουν να μας οδηγήσουν σ` ενα τέτοιο δρόμο πορείας.
Η ιστορία ποτέ δεν πέθανε.
EfstathiosΜέλος
07/06/2006, 09:35:03
quote:
Ο Ελληνικός πολιτισμός βασίστηκε στον ΝΟΜΟ της ζωής.
Τίμησε τη ζωή όσο κανένας άλλος μεταγενέστερος.

amoral:


Η ιστορία δεν μας δείχνει κάτι τέτοιο.Πως ακριβώς τιμούσαν τη ζωη οι Σπαρτιάτες?Ή οι Αθηναίοι και ο ίδιος ο Σωκράτης οταν πηγαίνανε να πολεμήσουνε?Ή ο Μέγας Αλέξανδρος οταν ισοπέδωνε τη Θήβα?Η ο Αχιλλέας όταν σκότωνε τον Πάτροκλο με μανία και τον έσερνε πίσω απο το άρμα?

Η απάντηση εδώ είναι οτι τότε ήταν άλλα τα ήθη και τα έθιμα.Πού τιμούσαν όμως την ζωή?Σίγουρα ήταν πιό ευγενείς στα ήθη απο άλλους λαούς.Αυτή είναι η ουσία.Αλλά οτι τιμούσαν την ζωή δεν φαίνεται πουθενά.

Έχετε μυθοποιήσει και θεοποιήσει τους αρχαίους έλληνες και το έχω ξαναπεί ότι εάν κάνατε ένα ταξίδι πίσω στην κλασσική Αθήνα ας πούμε θα βρισκόσασταν προ εκπλήξεων.Όταν θα σας δικάζανε σε θάνατο επειδή τολμήσατε να πείτε κάτι ενάντια στα κρατούντα να βλέπαμε τότε πόσο θα λέγατε οτι τιμούσαν την ζωή.Ή όταν θα έπρεπε να βγείτε απο τους φιλοσοφικούς σας στοχασμούς και να πάτε να πολεμήσετε στην Σικελία επειδή έτσι του κάπνισε κάποιου (και γνωρίζουμε τι έγινε εκεί) τότε να βλέπαμε πόσο θα λέγατε οτι τιμούσαν την ζωή και για τεχνικές αθανασίας.Θα κατακτούσατε την αθανασία σίγουρα,αλλά όχι όπως το φαντάζεστε.

Και το όνομα σας θα γραφόταν πάνω σε κάποια πλάκα που θα έμπαινε κάπου στην Αθήνα για να τιμήσει τους νεκρούς της εκστρατείας αυτής.Ή όταν θα βλέπατε την διαφορά των κοινωνικών τάξεων της Αθήνας (όπως είναι και σήμερα δηλαδή) και τους μέν να περπατάνε αμέριμνοι στοχαζόμενοι και τους δε να ψωμολυσσάνε και να πεθαίνουν της πείνας,να βλέπαμε πόσο θα λέγατε οτι τιμούσαν τη ζωη και περι αθανασίας.

Καλά και ειδικά αν διαλέγατε να πάτε στη Σπάρτη...

Όχι διότι ίσως πολλοί νομίζουν ότι αρχαία ελλάδα ήταν οι φιλόσοφοι που περπατούσαν στα σοκάκια της Αθήνας και πηγαίναν στα συμπόσια τρώγωτας λιχουδιές και πίνοντας κρασί η τους ιερείς στους ναούς που κάνανε μυστικές τελετουργίες κάθαρσης,εξαγνισμού και κάνανε ταξίδια μέσα στη γή και ξέρανε τα απίστευτα μυστικά.

Και άν περνούσατε απο έναν ναό της Αφροδίτης και βλέπατε τον λυμασμένο να βιάζει στην κυριολεξία την νεαρή παρθένα των 14 χρονων που οι ιερείς την βάλανε εκεί να "εξυπηρετεί" τους ξένους,τί θα λέγατε?Αλήθεια το πρόγραμμα των σύγχρονων δωδεκαθεϊστών το περιλαμβάνει αυτό?ή την λατρεία της Αφροδίτης την αφήνουμε απ'έξω?

Καί άν όταν θα πηγαίνατε να πολεμήσετε εναντίον των Περσών και βλεπατε τους έλληνες μισθοφόρους απέναντι σας να έρχονται να σας σκοτώσουν τί θα λέγατε τότε?

Υπάρχουν πάρα πολλά παραδείγματα.Με κάνετε και αναφέρω τα αρνητικά της αρχαίας ελλάδας και δεν θέλω γιατί είμαι και εγώ λάτρης του πολιτισμού μας.Αλλά όταν πετάγεται κάποιος και αρχίζει τα περι αθανασίας και της τίμησης της ζωής από τους έλληνες και για τον υχώρ και οτιδήποτε άλλο τέτοιο,έ θέλει να τα ακούσει μετά.

Edited by - Efstathios on 07/06/2006 09:40:18

TrainmanΜέλος
07/06/2006, 10:56:31

Αγαπητέ Macedon

Δεν ξέρω εάν τα περί της "ιστορικής περιόδου" τα έγραψες για μένα. Το ερώτημα βεβαίως το απηύθυνα στον Sesotris ο οποίος δεν απάντησε. Αν πάντως μου επιτρέπεις, θα επισημάνω μία αντίφαση στα όσα έχεις γράψει:

Λες ότι

quote:
Ο στιγματισμός της ανθρωποθυσίας απ'όλους δείχνει ότι αυτή ήταν ξένη προς τα ήθη και έθιμα και ποινικά κολάσιμη πράξη.

Το "απ' όλους", βασικά αφορά κάποιες αναφορές του Πλάτωνα ο οποίος όμως, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποτελεί ένδειξη για τις πεποιθήσεις και πρακτικές των Αρχαίων συνολικά. Νομίζω επίσης, ότι η αναφορά του Απολλόδωρου ότι ο Δίας εξέφρασε τον αποτροπιασμό του για την ανθρωποθυσία, δεν τεκμηριώνει και την εκρίζωση του βάρβαρου εθίμου από τους Λυκάονες. Αλλά παρακάτω, επικαλείσαι πάλι ένα απόσπασμα του Πλάτωνα...

quote:
Σε μας, για παράδειγμα, δεν υπάρχει νόμος για ανθρωποθυσίες και θεωρούμε μια τέτοια πράξη ανόσια.

...το οποίο αποδεικνύει ότι η ανθρωποθυσία, τουλάχιστον στην Αθήνα, δεν ήταν "ποινικά κολάσιμη πράξη".

Το θέμα μένει κατά τη γνώμη μου ανοικτό για επαναθεώρηση στο πλαίσιο του καλόπιστου διαλόγου και σ' αυτό ελπίζω να συμβάλλω με μερικές ακόμη αναφορές.