- ΗΛΙΑΚΗ ΚΑΙ ΠΛΑΝΗΤΙΚΗ ΙΕΡΑΡΧΙΑ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
η συνειδηση παμφωτη...
Αγαπητέ oros777, αρχικά θα συμφωνήσω μαζί σου σ' αυτό που αναφέρεις:
quote:
Επιμένουμε να κάνουμε το δικό μας νομίζοντας ότι είμαστε σπουδαίοι, ενώ στην πραγματικότητα τις περισσότερες φορές συμπεριφερόμαστε εντελώς ανόητα. ...Αυτό το υπερφίαλο μικρό εγώ που συνεχώς το έχουμε στο στόμα και μας χωρίζει ακόμη και από τα μέλη της οικογένειάς μας, πότε θα κατανοήσουμε ότι είναι υπεύθυνο της δυστυχίας μας;
Είναι πολλές οι φορές που ακόμη και στην καθημερινή μας ζωή συμβαίνει κάτι τέτοιο.
Πιστεύοντας ότι έχουμε την καθαρότερη κρίση και τον σωστότερο τρόπο σκέψης ενεργούμε συνεχώς χωρίς να έχουμε συνείδηση των πράξεων μας και κυρίως χωρίς να έχουμε επίγνωση των πιθανών συνεπειών τους, είτε σ' εμάς τους ίδιους είτε στους γύρω μας.
Το εγώ μας είναι δύσκολο να σπάσει γιατί επιφέρει πόνο.
Όταν έχουμε μάθει να λειτουργούμε τόσο αλαζονικά είναι πολύ λογικό να μας προκληθούν αρνητικά συναισθήματα όταν αρχίζουμε να προσπαθούμε να σπάσουμε την αντίληψη μας αυτή.
Από κει και πέρα το κάθε άτομο θα επιλέξει αν θα συνεχίσει να βιώνει τον πόνο αυτό που σύντομα όμως θα τον ανταμείψει με τόσα πράγματα ή θα σταματήσει να πονάει, οπότε και σταματάει εκεί την προσπάθεια του...
Διάβασα με προσοχή το απόσπασμα που παρέθεσες κι ομολογώ πως δεν κατάλαβα αρκετά κάποιο σημείο (αυτό το οποίο υπογραμμίζω):
quote:
ε. Θα διδάξουν την ανθρωπότητα πώς να τρέφει σωστά το σώμα και να προσελκύει από τους περιβάλλοντες αιθέρες την απαιτούμενη τροφή. O άνθρωπος θα συγκεντρώσει την προσοχή του πάνω στο αιθερικό σώμα και το έργο και η υγεία του φυσικού σώματος θα γίνει αυξανόμενα αυτόματη.
Θα μπορούσες μήπως να το εξηγήσεις καλύτερα?
In anticipation of my resurrection...
Αγαπητέ Dying Incubus
Στο ερώτημά σου προς τον oros777
quote:
ε. Θα διδάξουν την ανθρωπότητα πώς να τρέφει σωστά το σώμα και να προσελκύει από τους περιβάλλοντες αιθέρες την απαιτούμενη τροφή. O άνθρωπος θα συγκεντρώσει την προσοχή του πάνω στο αιθερικό σώμα και το έργο και η υγεία του φυσικού σώματος θα γίνει αυξανόμενα αυτόματη.
Υπάρχει ένας Ινδός, ο Hira Ratan Manek ο οποίος απέδειξε ότι το άτομο μπορεί να ζήσει μόνο με ηλιακή ενέργεια για μεγάλες χρονικές περιόδους χωρίς να τρώει φαγητό. Αυτό ονομάζεται φαινόμενο ΗΡΜ.
Ένας Ινδός, που υποστηρίζει ότι έχει να φάει στερεά τροφή από το 1995, λέει ότι παίρνει όση ενέργεια χρειάζεται για να ζήσει από τον ήλιο.
Ο Hira Ratan Manek, 65 ετών, από την Καλκούτα υπογραμμίζει ότι έχει καταφέρει να υποτάξει την πείνα του με την ηλιακή ενέργεια που απορροφά με τα μάτια του.
Πιστεύει ότι οι άνθρωποι μπορούν να προκαλέσουν αλλαγές στο σώμα τους, κοιτώντας καθημερινά τον ήλιο κατά τη διάρκεια των πρώτων ωρών της ανατολής ή την τελευταία ώρα πριν τη δύση του ηλίου.
Ο Hira είπε: «Μετά από λίγες ημέρες πρακτικής θα νιώσετε την ενέργεια να εισέρχεται στο σώμα σας μέσω των ματιών σας. Λαμβάνοντας τις ηλιακές ακτίνες μέσω των ματιών σας ο εγκέφαλος φορτίζεται και θέτει σε λειτουργία δυνάμεις που δεν έχετε μέχρι τώρα χρησιμοποιήσει.»
Ο Ινδός μηχανικός βρισκόταν σε νηστεία για 411 μέρες από την 1η Ιανουαρίου 2000 υπό την επίβλεψη γιατρών από το Ahmedabad και 211 ημέρες πριν από τη νηστεία ζούσε χωρίς καθόλου φαγητό.
Ο Manek είπε στην ινδική εφημερίδα The Asian Age ότι η ηλιακή ενέργεια που απορροφάται μέσω των ματιών απαλείφει τις ψυχικές και τις σωματικές αρρώστιες, την πνευματική άγνοια και κάνει τη ζωή πιο χαρούμενη και ειρηνική.
Στην παρακάτω διεύθυνση θα βρεις στοιχεία πολύ ενδιαφέροντα:
http://www.livingonlight.org/EN/amboflight/hira_ratan_manek.html
Υπάρχουν και πολλές άλλες διευθύνσεις.
Χαιρετώ και ευχαριστώ
Η αγνή σκέψη αποτελεί άμεση εγγύηση συνεργασίας.
Είχα ακούσει το περιστατικό του Ινδού, όμως δεν το συγκράτησα καθόλου ή δεν το σκέφτηκα αυτή την στιγμή - απ' ό,τι φαίνεται - και για αυτό το λόγο δεν το ταύτισα με το σημείο του αποσπάσματος που μας παρέθεσε ο oros777. 
Η περίπτωση πάντως αυτού του ανθρώπου είναι κάτι που ξεπερνάει τα όρια της ανθρώπινης φαντασίας - τουλάχιστον ως εκεί που φτάνει τώρα...
In anticipation of my resurrection...
Αγαπητέ Dying Incubus και maya1
quote:
ε. Θα διδάξουν την ανθρωπότητα πώς να τρέφει σωστά το σώμα και να προσελκύει από τους περιβάλλοντες αιθέρες την απαιτούμενη τροφή. O άνθρωπος θα συγκεντρώσει την προσοχή του πάνω στο αιθερικό σώμα και το έργο και η υγεία του φυσικού σώματος θα γίνει αυξανόμενα αυτόματη.
Πράγματι η παράθεση που έκανε η maya1 είναι πολύ σημαντική και αυτό το δημοσιευμένο μεμονωμένο γεγονός του Ινδού Hira Ratan Manek πιθανότατα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα να το συναντούμε πολύ συχνότερα.
Όπως είναι γνωστό στους κύκλους του εσωτερισμού – αποκρυφισμού οι πρανικές εκπορεύσεις απ’ τον ήλιο αφού διασχίζουν το αιθερικό πεδίο του Ηλιακού Συστήματος καταλήγουν στα αιθερικά μας σώματα και από εκεί εισερχόμενες στην σπλήνα διανέμονται σε όλο τον οργανισμό επενεργώντας στην ζωτικότητα και την υγεία. …
Το θέμα είναι εντελώς αποκρυφιστικής υφής και όταν κάποια στιγμή στο μέλλον οι άνθρωποι αποκτήσουμε αιθερική όραση, … θα μπορούμε εντελώς πρακτικά να εργαζόμαστε με την αιθερική ενέργεια … και φυσικά να έχουμε πάρα πολύ καλή φυσική υγεία. … Μέχρι τότε μπορούμε να κάνουμε πάρα πολλά άλλα πράγματα, στις γραμμές του εποικοδομητικού εσωτερισμού.
Παραθέτω λίγα σημαντικά αποσπάσματα σχετικά με το αιθερικό σώμα και την πράνα, για να συνεχίσουμε έπειτα την συζήτησή μας.
----------------------------------------------
“5. Βυάνα είναι ο όρος που δίνεται στο σύνολο της πρανικής ενέργειας καθώς διανέμεται ομαλά σ’ όλο το σώμα. Όργανά της είναι οι χιλιάδες των νάντις ή νεύρων που βρίσκονται στο σώμα κι έχει μια ιδιάζουσα συγκεκριμένη σχέση με τους αγωγούς του αίματος, τις φλέβες και τις αρτηρίες.” (σελ. 329-330.)
“Το αιθερικό σώμα είναι το δυναμικό ή ζωτικό σώμα και διαπερνά κάθε μέρος του πυκνού φορέα. Είναι το υπόβαθρο, η αληθινή ουσία του φυσικού σώματος. Ανάλογα με τη φύση της δύναμης που εμψυχώνει το αιθερικό σώμα, ανάλογα με τη δραστηριότητα αυτής της δύναμης στο αιθερικό σώμα, ανάλογα με τη ζωντάνια ή την αδράνεια των πιο σπουδαίων μερών του αιθερικού σώματος (των κέντρων στη σπονδυλική στήλη), θα είναι και η αντίστοιχη δραστηριότητα του φυσικού σώματος. Παρόμοια και συμβολικά, ανάλογα με την πληρότητα του αναπνευστικού μηχανισμού και ανάλογα με την ικανότητα αυτού του μηχανισμού να οξυγονώνει και να καθαρίζει το αίμα, θα είναι και η υγεία ή η πληρότητα του πυκνού φυσικού σώματος.” (σελ. 218-219.)
Συναντούμε επίσης τη δήλωση ότι οι δυνάμεις που απαρτίζουν το ζωτικό σώμα ή οι διάφορες πράνα από τις οποίες έχει κατασκευασθεί, εκπορεύονται:
“α. Απ’ την πλανητική αύρα. Στην περίπτωση αυτή είναι πλανητική πράνα κι έτσι αφορά κυρίως τη σπλήνα και την υγεία του φυσικού σώματος.
“β. Απ’ τον αστρικό κόσμο μέσω του αστρικού σώματος. Είναι καθαρά καμική ή επιθυμητική δύναμη κι επηρεάζει πρωτίστως τα κέντρα κάτω από το διάφραγμα.
“γ. Απ’ τον παγκόσμιο νου ή μανασική δύναμη. Είναι κυρίως δύναμη της σκέψης και κατευθύνεται στο κέντρο του λαιμού.
“δ. Απ’ το ίδιο το εγώ, διεγείροντας κυρίως το κεφαλικό και το καρδιακό κέντρο.” (σελ. 220.)
Διαβάζουμε επίσης ότι “οι περισσότεροι άνθρωποι δέχονται δύναμη μόνο από το φυσικό και το αστρικό πεδίο, αλλά οι μαθητές δέχονται επίσης δύναμη από τα νοητικά και εγωικά επίπεδα”.
(Από το βιβλίο «Το Φως της Ψυχής»)
----------------------------------------------
Στο φυσικό σώμα έχουμε τα πυρά της κατώτερης φύσης (του ζωώδους πεδίου) επικεντρωμένα στη βάση της σπονδυλικής στήλης. Βρίσκονται σ’ ένα σημείο του οποίου η σχέση προς το φυσικό σώμα είναι όπως η σχέση του φυσικού ηλίου προς το ηλιακό σύστημα. Το κεντρικό αυτό σημείο θερμότητας ακτινοβολεί προς όλες τις κατευθύνσεις χρησιμοποιώντας τη σπονδυλική στήλη σαν βασική αρτηρία του κι εργαζόμενο σε στενή σχέση με ορισμένα κεντρικά γάγγλια οπουδήποτε κι αν βρίσκονται και διατηρώντας ειδική σύνδεση με τη σπλήνα.
Στο αιθερικό σώμα, που αποτελεί ακριβές αντίγραφο του πυκνότερου ομοιότυπού του, έχουμε το όργανο του ενεργού ή ακτινοβόλου πυρός και όπως είναι πολύ γνωστό το φορέα της πράνα. Η λειτουργία του είναι να αποθηκεύει τις ακτίνες του ακτινοβόλου φωτός και της θερμότητας που εξασφαλίζονται απ’ τον ήλιο και να τις διαβιβάζει μέσω της σπλήνας σ’ όλα τα μέρη του φυσικού σώματος. Γιαυτό και θα αναγνωρισθεί στο μέλλον ότι η σπονδυλική στήλη και η σπλήνα έχουν υπέρτατη σπουδαιότητα για τη φυσική ευεξία του ανθρώπου κι ότι όταν η σπονδυλική στήλη είναι κατάλληλα διευθετημένη κι ευθυγραμμισμένη κι όταν η σπλήνα δεν πάσχει από συμφόρηση και βρίσκεται σε υγιή κατάσταση, το πυκνό φυσικό σώμα θα έχει ελάχιστα προβλήματα. Όταν η φυσική κάμινος καίει έντονα κι όταν τα καύσιμα του σώματος (οι πρανικές ακτίνες) αφομοιώνονται επαρκώς, η ανθρώπινη δομή θα λειτουργεί κατά τον επιθυμητό τρόπο.
………………………….
Ι. Η ΦΥΣΗ ΤOΥ ΑΙΘΕΡΙΚOΥ ΣΩΜΑΤOΣ
ΕΞΕΤΑΖOΝΤΑΣ τα ενδότερα πυρά του συστήματος θα ανακαλύψουμε πολλά στοιχεία που θα έχουν μεγάλο ενδιαφέρον για την ερχόμενη γενιά στοχαστών για τρεις κυρίως λόγους που μπορούν ν’ απαριθμηθούν ως εξής:
1. Σκοπός και Περιγραφή του.
Πρώτο. Στη μελέτη του αιθερικού σώματος κρύβεται (για τους επιστήμονες και για όσους ασκούν το ιατρικό επάγγελμα) μια πληρέστερη κατανόηση των νόμων της ύλης και των νόμων της υγείας.
Η λέξη υγεία ορίστηκε πολύ στενά κατά το παρελθόν και η έννοιά της περιορίστηκε στην υγιεινή του υλικού σώματος, στη συνεργατική δράση των ατόμων του φυσικού σώματος του ανθρώπου και στην πλήρη έκφραση των δυνάμεων του φυσικού στοιχειακού. Στις μέρες που έρχονται θα γίνει αντιληπτό ότι η υγεία του ανθρώπου εξαρτάται απ’ την υγεία όλων των συγγενών εξελίξεων κι από τη συνεργατική δράση και την πλήρη έκφραση της ύλης του πλανήτη και του πλανητικού στοιχειακού, το οποίο αποτελεί μια σύνθετη εκδήλωση των φυσικών στοιχειακών όλης της εκδηλωμένης φύσης.
Δεύτερο. Στη μελέτη του αιθερικού σώματος και της πράνα περιέχεται η αποκάλυψη των επιδράσεων εκείνων των ακτίνων του ηλίου, τις οποίες (από έλλειψη καλύτερης έκφρασης) θα ονομάσουμε “ηλιακές πρανικές εκπορεύσεις”. Oι ηλιακές αυτές πρανικές εκπορεύσεις είναι το παραγόμενο αποτέλεσμα της κεντρικής θερμότητας του ηλίου, που προσεγγίζει άλλα σώματα στο ηλιακό σύστημα μέσω ενός απ’ τους τρεις κύριους αγωγούς επαφής και προκαλεί στα σώματα που προσεγγίζει ορισμένα αποτελέσματα που διαφέρουν κάπως από εκείνα που προκαλούνται απ’ τις άλλες εκπορεύσεις. Τα αποτελέσματα αυτά μπορούν να θεωρηθούν σαφώς διεγερτικά κι εποικοδομητικά και (μέσω της ουσιαστικής τους ποιότητας) ως επιφέροντα συνθήκες που προωθούν την αύξηση της κυτταρικής ύλης και αφορούν την προσαρμογή της στις συνθήκες του περιβάλλοντος· αφορούν επίσης την εσώτερη υγεία (που εκδηλώνεται με τη θερμότητα του ατόμου και την επακόλουθη δραστηριότητά του) και την ομοιόμορφη εξέλιξη της μορφής της οποίας το ιδιαίτερο αυτό άτομο ύλης αποτελεί συστατικό μέρος. Η εκπορευόμενη πράνα συντελεί πολύ λίγο στη δόμηση της μορφής· αυτή δεν περιλαμβάνεται στη δικαιοδοσία της, περιλαμβάνεται όμως η συντήρηση της μορφής με τη διατήρηση της υγείας των συστατικών τμημάτων της. Άλλες ακτίνες του ηλίου επενεργούν διαφορετικά στις μορφές και στην ουσία τους. Μερικές εκτελούν το έργο του Καταστροφέα των μορφών και άλλες προωθούν το έργο της συνοχής και της έλξης· το έργο του Καταστροφέα και του Συντηρητή προωθείται σύμφωνα με το Νόμο της Έλξης και Άπωσης. Μερικές ακτίνες προκαλούν σαφώς επιταχυνόμενη κίνηση, ενώ άλλες επιβράδυνση. Αυτές με τις οποίες ασχολούμαστε εδώ – οι πρανικές ηλιακές εκπορεύσεις – λειτουργούν στους τέσσερις αιθέρες, εκείνη την ύλη που (παρότι φυσική) δεν είναι ακόμη αντικειμενικά ορατή στο μάτι του ανθρώπου. Αποτελούν τη βάση όλης της ζωής του φυσικού πεδίου όταν εξετάζεται αποκλειστικά σε σχέση με τη ζωή των ατόμων ύλης του φυσικού πεδίου, την εγγενή τους θερμότητα και την περιστροφική τους κίνηση. Oι εκπορεύσεις αυτές συνιστούν τη βάση εκείνου του “πυρός δια τριβής” που εκδηλώνεται στη δραστηριότητα της ύλης.
Τελικά, με τη μελέτη του αιθερικού σώματος και της πράνα αποκτάται κατανόηση της μεθόδου της λογοϊκής εκδήλωσης κι επομένως έχει μεγάλο ενδιαφέρον για το μεταφυσικό και για κάθε θεωρητικό διανοούμενο. Το αιθερικό σώμα του ανθρώπου κρύβει το μυστικό της αντικειμενικότητάς του. Έχει την αντιστοιχία του στο αρχέτυπο πεδίο – εκείνο που ονομάζουμε πεδίο της θείας εκδήλωσης, το πρώτο πεδίο του ηλιακού μας συστήματος, το πεδίο Άδι. Η ύλη του ύψιστου αυτού πεδίου αποκαλείται συχνά “θάλασσα πυρός” και συνιστά τη ρίζα της ακάσα, του όρου που χρησιμοποιείται για την ουσία του δεύτερου πεδίου της εκδήλωσης. Ας ακολουθήσουμε την αναλογία περισσότερο λεπτομερειακά, γιατί με την ακριβή της κατανόηση θα προκύψει πολλή φώτιση και θ’ ανακαλυφθούν πολλά που θα χρησιμεύσουν στη διευκρίνιση τόσο των μακροκοσμικών όσο και των μικροκοσμικών προβλημάτων. Θα ξεκινήσουμε με τον άνθρωπο και το αιθερικό του σώμα.
Το αιθερικό σώμα έχει περιγραφεί σαν δίχτυ που διαπεράται από πυρ, ή σαν ιστός που εμψυχώνεται από χρυσό φως. Αναφέρεται στη Βίβλο ως “ανθέμιον του χρυσίου”. Συνίσταται από εκείνη την ύλη του φυσικού πεδίου που ονομάζουμε αιθερική και το σχήμα του προκύπτει από τα λεπτοφυή συνυφασμένα νήματα αυτής της ύλης που δομείται από τη δράση των κατώτερων Δομητών στη μορφή ή το καλούπι πάνω στο οποίο διαμορφώνεται βραδύτερα το πυκνό φυσικό σώμα. Υπό το Νόμο της Έλξης η πυκνότερη ύλη του φυσικού πεδίου οδηγείται σε συνοχή μ’ αυτή τη ζωογονημένη μορφή και βαθμιαία οικοδομείται γύρω της και μέσα της ωσότου η αλληλοδιείσδυση είναι τόσο πλήρης ώστε οι δύο μορφές να απαρτίσουν μία μόνο μονάδα· οι πρανικές εκπορεύσεις του καθαυτού αιθερικού σώματος επενεργούν στο πυκνό φυσικό σώμα με τον ίδιο τρόπο κατά τον οποίο οι πρανικές εκπορεύσεις του ηλίου επενεργούν στο αιθερικό σώμα. Όλα αποτελούν ένα απέραντο σύστημα μετάδοσης και αλληλεξάρτησης μέσα στο σύστημα. Όλα λαμβάνουν για να δώσουν και να μεταβιβάσουν σ’ εκείνο που είναι κατώτερο ή λιγότερο εξελιγμένο. Η διαδικασία αυτή μπορεί να παρατηρηθεί σε κάθε πεδίο.
(Από το βιβλίο «Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός»)
----------------------------------------------
Καλημέρα
Γνώθι σαυτόν
Αγαπητοί φίλοι
Υποσχέθηκα πριν λίγο καιρό ότι θα κάνω μία μικρή σχετικά εισήγηση παραθέτοντας ορισμένα αποσπάσματα από τα βιβλία της Alice Bailey για το θέμα της ΜΥΗΣΗΣ.
Το θέμα αυτό είναι τεράστιας σημασίας και πολλά από όσα έχουν ειπωθεί στην Δύση είναι εν πολλοίς παραποιημένα.
Μέχρι τώρα σ’ αυτό το θέμα της «ΗΛΙΑΚΗΣ ΚΑΙ ΠΛΑΝΗΤΙΚΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ» δόθηκε κάποιο Διάγραμμα στο οποίο υπάρχουν τα ονόματα κάποιων Διδασκάλων, που όπως λέχθηκε είναι μέλη της Πνευματικής Ιεραρχίας του Πλανήτη. Ο παρατηρητικός αναγνώστης θα διαπιστώσει ότι μεταξύ των μελών αυτής της Ιεραρχίας των Διδασκάλων και της μέσης ανθρωπότητας υπάρχει κάποιο διάστημα που καλύπτεται από διάφορες τάξεις μυημένων και μαθητών. Για να προχωρήσει κάποιος από το στάδιο της μέσης ανθρωπότητας έως το στάδιο του Διδασκάλου θα πρέπει να πραγματοποιήσει κάποια καθορισμένα βήματα που ονομάζονται τεχνικά στον εσωτερισμό, μαθητεία και μυήσεις. Αυτά τα βήματα (κατά τα οποία διευρύνεται η συνείδηση) δεν πραγματοποιούνται σε δύο, τρία, ή είκοσι χρόνια, αλλά απαιτούνται συνήθως πολλές ενσαρκώσεις και αυτό που μυείται είναι η Ψυχή του ανθρώπου. ...
Ακολουθεί η παράθεση συγκεκριμένων αποσπασμάτων από τα βιβλία της Alice Bailey (σε πρώτη δόση), για το θέμα της Δοκιμαστικής Ατραπού:
Τα βιβλία που χρησιμοποιούνται σ’ αυτή την πρώτη παράθεση είναι τα: «Μύηση Ανθρώπινη και Ηλιακή», «Εσωτερική Ψυχολογία II» και «Επιστολές επί του Αποκρυφιστικού Διαλογισμού».
Σχεδόν σε όλα τα βιβλία της Bailey δίδονται διάφορα στοιχεία, σχετικά με αυτό το τόσο σπουδαίο θέμα της Μύησης.
-----------------------------------------
Τo ζήτημα της Μύησης είναι κάτι πoυ ασκεί μεγάλη γoητεία στoυς στοχαστές κάθε σχoλής σκέψης, ενώ ακόμη κι εκείνoι πoυ παραμένουν σκεπτικιστές και επικριτικοί θα επιθυμούσαν να πιστέψoυν ότι είναι εφικτή η υπέρτατη αυτή επίτευξη. ...
Ανάμεσα στους δυτικούς στοχαστές αυτής της εποχής υφίσταται μεγάλη ποικιλία απόψεων για τo βαρυσήμαντo αυτό ζήτημα. Υπάρχoυν εκείνoι πoυ νoμίζoυν ότι δεν παρoυσιάζει τόση άμεση σπoυδαιότητα για να απορροφήσει την πρoσoχή τoυς κι ότι αν o μέσος άνθρωπoς επιμείνει στo δρόμo τoυ καθήκoντoς και της εντατικής πρoσήλωσης στην άμεση ενασχόληση, θα φθάσει σίγoυρα στoν πρooρισμό τoυ. Αυτό αναμφίβολα αληθεύει, όμως καθώς η ικανότητα για μεγαλύτερη υπηρεσία και η ανάπτυξη των δυνάμεων πoυ θα χρησιμoπoιηθoύν για την αρωγή της φυλής αποτελούν την ανταμoιβή τoυ ανθρώπoυ πoυ επιθυμεί να καταβάλει αυξημένη πρoσπάθεια και να πληρώσει τo τίμημα πoυ απαιτεί η μύηση, ...
Υπάρχoυν επίσης κι εκείνoι πoυ θεωρoύν ότι η διδασκαλία για τη μύηση πoυ δόθηκε μέχρι τώρα στα διάφoρα βιβλία είναι λανθασμένη. Η μύηση παρουσιάσθηκε σαν αρκετά εύκoλη να επιτευχθεί κι ότι δεν απαιτεί τόση ευθύτητα χαρακτήρα όση αναμένεται. Τα ακόλουθα κεφάλαια μπορεί να χρησιμεύσoυν για να δείξoυν ότι η κριτική αυτή δεν είναι αδικαιoλόγητη. Η μύηση είναι πολύ δύσκολο να επιτευχθεί και απαιτεί σκληρή πειθαρχία ολόκληρης της κατώτερης φύσης και μια ζωή αφοσίωσης με αυτοπαραίτηση και αυταπάρνηση. Ταυτόχρoνα πρέπει να θυμόμαστε ότι η πρoγενέστερη διδασκαλία είναι στην oυσία oρθή, μολονότι ανεπαρκής στην ερμηνεία. ...
...... εδώ και τώρα o μέσος άνθρωπoς μπoρεί ν’ αρχίσει να δομεί εκείνο τo χαρακτήρα και να θέτει εκείνα τα θεμέλια της γνώσης, πoυ είναι αναγκαία πριν ακόμη διανυθεί η Ατραπός της Μαθητείας. Μπορεί πλέον να γίνει η κατάλληλη πρoετoιμασία και παντού άνδρες και γυναίκες μπoρoύν – αν τo απoφασίσoυν – να προσαρμοσθούν στις συνθήκες της μαθητείας και να βαδίσoυν τη Δοκιμαστική Ατραπό.
Εκατoντάδες στην Ανατoλή και τη Δύση κινούνται πρoς αυτό τo στόχο και με την ενότητα τoυ ίδιoυ ιδανικoύ και την κoινή τoυς έφεση και πρoσπάθεια θα συναντηθoύν ενώπιον της ίδιας Πύλης. Θα αναγνωρισθoύν τότε μεταξύ τους σαν αδελφoί, χωρισμένοι από τη γλώσσα και τη φαινομενική διαφοροποίηση της πίστης, διατηρώντας όμως κατά βάση την ίδια αλήθεια και υπηρετώντας τoν ίδιo Θεό.
(Από το βιβλίο «Μύηση Ανθρώπινη και Ηλιακή»).
Ορισμός της λέξης Μύηση.
Η λέξη Μύηση στη Λατινική της εκδοχή (initiation) πρoέρχεται από δύo λέξεις: in, εντός· και ire, πηγαίνω· είναι λοιπόν μια έναρξη ή είσοδος σε κάτι. Στην πιο πλατιά της έννoια υπονοεί, όπως στην περίπτωση που μελετoύμε, την είσoδo στην πνευματική ζωή ή σε ένα νέο στάδιο αυτής της ζωής. Συνιστά τo πρώτo βήμα και τα επόμενα βήματα στην Ατραπό της Αγιότητας.
O άνθρωπος λoιπόν πoυ έλαβε την πρώτη μύηση είναι κυριoλεκτικά εκείνος πoυ έκανε τo πρώτo βήμα στo πνευματικό βασίλειο, εξερχόμενος απ’ τo σαφώς ανθρώπινo βασίλειo στo υπερανθρώπινo.
Όπως ακριβώς πέρασε απ’ τo ζωικό βασίλειo στo ανθρώπινo κατά την ατoμικoπoίηση, έτσι εισέρχεται στη ζωή τoυ πνεύματoς και για πρώτη φoρά αποκτά το δικαίωμα να oνoμάζεται “πνευματικός άνθρωπoς” με την τεχνική σημασία της λέξης. Εισέρχεται στο πέμπτο ή τελικό στάδιο της τωρινής πενταπλής μας εξέλιξης. Αφoύ ψηλάφησε το δρόμο του στην Αίθoυσα της Άγνoιας στη διάρκεια πολλών αιώνων και φoίτησε στo σχoλείo της Αίθουσας της Μάθησης, εισέρχεται τώρα στo πανεπιστήμιo ή στην Αίθoυσα της Σoφίας. Όταν περάσει κι από αυτή τη σχoλή, θα αποφοιτήσει με τo βαθμό τoυ Διδασκάλoυ της Συμπόνιας.
(Από το βιβλίο «Μύηση Ανθρώπινη και Ηλιακή»).
-----------------------------------------
Τι είναι λοιπόν η Mύηση; H μύηση θα μπορούσε να ορισθεί με δύο τρόπους. Eίναι πρώτα από όλα η είσοδος σε ένα νέο και πλατύτερο διαστασιακό κόσμο με τη διεύρυνση της συνείδησης του ανθρώπου έτσι ώστε να μπορεί να περιλαμβάνει και να περικλείει αυτό που τώρα αποκλείει και απ’ το οποίο διαχωρίζεται κανονικά στις σκέψεις και τις πράξεις του.
Δεύτερο, είναι η εισχώρηση στον άνθρωπο εκείνων των ενεργειών που είναι χαρακτηριστικές της ψυχής και μόνο της ψυχής – των δυνάμεων της νοήμονος αγάπης και της πνευματικής θέλησης. Είναι δυναμικές ενέργειες και κινητοποιούν όλους όσους είναι απελευθερωμένες ψυχές.
Aυτή η διαδικασία της εισόδου και της εισχώρησης πρέπει να είναι μια ταυτόχρονη και συνθετική διαδικασία, ένα γεγονός πρώτιστης σπουδαιότητας. Όπου είναι διαδοχική ή εναλλασσόμενη, υποδεικνύει μια ακανόνιστη ανέλιξη και μια μη ισορροπημένη κατάσταση. Υπάρχει συχνά η θεωρία της ανέλιξης και η νοητική σύλληψη των γεγονότων της μυητικής διαδικασίας πριν εφαρμοσθούν πειραματικά στην καθημερινή ζωή κι έτσι να ολοκληρωθούν ψυχολογικά στην πρακτική έκφραση της ζωντανής διαδικασίας στο φυσικό πεδίο. Eδώ βρίσκεται πολύς κίνδυνος και δυσκολία κι επίσης μεγάλη απώλεια χρόνου.
H νοητική σύλληψη του ατόμου είναι συχνά πολύ μεγαλύτερη από τη δύναμή του να εκφράζει τη γνώση και έχουμε συνεπώς τις εξέχουσες εκείνες αποτυχίες και τις δύσκολες εκείνες καταστάσεις που έφεραν σε ανυποληψία το όλο ζήτημα της μύησης. Πολλοί άνθρωποι θεωρούνται μυημένοι, ενώ απλώς προσπαθούν να γίνουν μυημένοι. Δεν είναι ωστόσο πραγματικοί μυημένοι. Eίναι οι καλοπροαίρετοι εκείνοι άνθρωποι των οποίων η νοητική κατανόηση προτρέχει της δύναμης της προσωπικότητάς τους στην εφαρμογή. Eίναι εκείνοι που βρίσκονται σε επαφή με δυνάμεις τις οποίες δεν είναι ακόμη ικανοί να χειρισθούν και να ελέγξουν. Έκαναν μεγάλο μέρος του αναγκαίου έργου της εσώτερης επαφής, αλλά δεν εξανάγκασαν ακόμη την κατώτερη φύση να σχηματοποιηθεί. Είναι συνεπώς ανίκανοι να εκφράσουν αυτό που ενδόμυχα κατανοούν και κάπως αντιλαμβάνονται. Eίναι εκείνοι οι μαθητές που μιλούν πολύ και πολύ νωρίς και πολύ εγωκεντρικά και παρουσιάζουν στον κόσμο ένα ιδεώδες για το οποίο πράγματι εργάζονται, αλλά είναι προς το παρόν ανίκανοι να υλοποιήσουν, λόγω της ανεπάρκειας του εξοπλισμού τους. Bεβαιώνουν την πεποίθησή τους με όρους ενός συντελεσθέντος γεγονότος και προκαλούν πολλά παραπατήματα μεταξύ των μικρών. Όμως ταυτόχρονα εργάζονται για το στόχο. Nοητικά βρίσκονται σε επαφή με το ιδεώδες και με το Σχέδιο. Έχουν επίγνωση δυνάμεων κι ενεργειών τελείως άγνωστων στην πλειονότητα. Tο μόνο λάθος τους βρίσκεται στο βασίλειο του χρόνου, γιατί βεβαιώνουν πρόωρα αυτό που θα είναι κάποια μέρα.
Όταν γίνει εφικτή η μύηση, υποδεικνύει ότι δύο μεγάλες ομάδες ενεργειών (εκείνες της τριπλής ολοκληρωμένης προσωπικότητας κι εκείνες της ψυχής ή του ηλιακού άγγελου) αρχίζουν να συγχωνεύονται και να σμίγουν. H ενέργεια της ψυχής αρχίζει να κυριαρχεί και να ελέγχει τους κατώτερους τύπους δύναμης και – ανάλογα με την ακτίνα της ψυχής – τέτοιο θα είναι το σώμα όπου ο έλεγχος αυτός θα αρχίσει να κάνει αισθητή την παρουσία του. Aυτό θα το επεξηγήσουμε αργότερα στο τμήμα που πραγματεύεται τις ακτίνες καθώς διέπουν τα διάφορα σώματα – νοητικό, συναισθηματικό και φυσικό. Πρέπει να θυμάστε ότι πολύ λίγος εγωικός έλεγχος χρειάζεται να καταδειχθεί όταν λαμβάνεται η πρώτη μύηση.
H μύηση αυτή υποδεικνύει απλώς ότι το σπέρμα της ψυχικής ζωής ζωογόνησε και έφερε σε λειτουργική ύπαρξη το εσώτερο πνευματικό σώμα, το περίβλημα του εσώτερου πνευματικού ανθρώπου, το οποίο θα επιτρέψει τελικά στον άνθρωπο κατά την τρίτη μύηση να εκδηλωθεί “εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού” και να προσφέρει τη στιγμή εκείνη την ευκαιρία στην Ενάδα για την πλήρη εκείνη έκφραση της ζωής που μπορεί να λάβει χώρα όταν ο μυημένος ταυτίζεται συνειδητά με τη Μία Zωή.
Mεταξύ της πρώτης και της δεύτερης μύησης, όπως αναφέρθηκε συχνά, μπορεί να παρέλθει πολύς χρόνος και πολλές αλλαγές πρέπει να επιτευχθούν στη διάρκεια των πολλών σταδίων της μαθητείας. Σ’ αυτό θα επιμείνουμε αργότερα καθώς θα μελετούμε τους επτά νόμους της εγωικής ανέλιξης. …
(Από το βιβλίο «Εσωτερική Ψυχολογία II»).
Η ΔOKIMAΣΤΙΚΗ ΑΤΡΑΠOΣ
Πρoετοιμασία για Μύηση.
Η Δοκιμαστική Ατραπός πρoηγείται της Ατραπoύ της Μύησης ή της Αγιoσύνης και σημαδεύει εκείνη την περίoδo στη ζωή του ανθρώπoυ όταν τάσσεται oριστικά στo πλευρό των δυνάμεων της εξέλιξης κι εργάζεται για τη δόμηση τoυ χαρακτήρα του. Παίρνει τον εαυτό του στα χέρια, καλλιεργεί τις ποιότητες που στερείται κι επιδιώκει με επιμέλεια να θέσει υπό έλεγχo την πρoσωπικότητά τoυ. Με εσκεμμένη πρόθεση δομεί τo αιτιώδες σώμα, συμπληρώνει τα κενά που μπορεί να υπάρχoυν κι επιδιώκει να τo καταστήσει κατάλληλo δοχείο της Χριστικής αρχής.
Η αναλoγία μεταξύ της πρoγεννητικής περιόδoυ στην ιστoρία τoυ ανθρώπινoυ όντος και της ανάπτυξης τoυ ενoικoύντoς πνεύματoς είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρoυσα. Θα μπoρoύσαμε να την εξετάσoυμε ως εξής:
1. Η στιγμή της σύλληψης, πoυ αντιστoιχεί σε εκείνη της ατoμικoπoίησης.
2. Oι εννέα μήνες κύησης, πoυ αντιστoιχoύν στoν τρoχό της ζωής.
3. Η πρώτη μύηση, πoυ αντιστoιχεί στην ώρα της γέννησης.
Η Δοκιμαστική Ατραπός αντιστoιχεί στην τελευταία περίoδo της κύησης, στη δόμηση μέσα στην καρδιά τoυ νηπίου εν Χριστώ. Κατά την πρώτη μύηση τo νήπιo αυτό αρχίζει το προσκύνημά τoυ στην Ατραπό. Η πρώτη μύηση αντιπρoσωπεύει απλά την έναρξη. Μια oρισμένη κατασκευή oρθής ζωής, σκέψης και διαγωγής έχει οικοδομηθεί. Τη μoρφή αυτή την oνoμάζoυμε χαρακτήρα.
Πρέπει τώρα να ζωoγoνηθεί και να κατοικηθεί. Τη διαδικασία αυτή δόμησης περιέγραψε καλά o Θακεραίυ στις επόμενες φράσεις πoυ συχνά αναφέρoνται:
“Σπείρε μια σκέψη και θέρισε μια πράξη.
Σπείρε μια πράξη και θέρισε μια συνήθεια.
Σπείρε μια συνήθεια και θέρισε χαρακτήρα.
Σπείρε χαρακτήρα και θέρισε πεπρωμένο.”
Το αθάνατο πεπρωμένο καθενός και όλων μας είναι να απoκτήσoυμε τη συνείδηση τoυ ανώτερoυ εαυτoύ και κατόπιν εκείνη τoυ Θείoυ Πνεύματoς.
Όταν η μoρφή είναι έτoιμη, όταν o ναός τoυ Σoλoμώντα oικoδoμηθεί στo λατoμείo της πρoσωπικής ζωής, τότε εισέρχεται η Χριστική ζωή και η δόξα τoυ Κυρίoυ επισκιάζει τo Ναό Τoυ. Η μoρφή πάλλεται. Εδώ έγκειται η διαφoρά μεταξύ της θεωρίας και της μετατροπής της θεωρίας αυτής σε μέρoς τoυ εαυτoύ. Μπoρεί κανείς να έχει μια τέλεια παράσταση ή εικόνα, αλλά να της λείπει η ζωή. Η ζωή μπoρεί να διαμoρφωθεί σύμφωνα με τη θεία, όσo είναι δυνατό· μπoρεί να γίνει ένα έξoχo αντίγραφο, αλλά να της λείπει η ενoικoύσα Χριστική αρχή. Τo σπέρμα υπάρχει, αλλά βρίσκεται σε ληθαργική κατάσταση. Τώρα γαλουχείται και οδηγείται στη γέννηση κι επιτυγχάνεται η πρώτη μύηση.
Ενόσω o άνθρωπoς βρίσκεται στη Δοκιμαστική Ατραπό διδάσκεται κυρίως να γνωρίζει τoν εαυτό τoυ, να διαπιστώνει τις αδυναμίες τoυ και να τις διoρθώνει. Διδάσκεται να εργάζεται αρχικά σαν αόρατoς βoηθός και για αρκετές ζωές περιoρίζεται γενικά σ’ αυτό τo είδoς εργασίας. Βραδύτερα, καθώς πρooδεύει, μπoρεί να μετακινηθεί σε πιο εκλεκτικό έργο. Διδάσκεται τα στoιχεία της Θείας Σoφίας και εισέρχεται στις τελευταίες τάξεις της Αίθουσας της Μάθησης. Γίνεται γνωστός σ’ ένα Διδάσκαλo και περιέρχεται στη φρoντίδα (για συγκεκριμένη διδασκαλία) ενός απ’ τoυς μαθητές αυτoύ τoυ Διδασκάλoυ ή, αν υπόσχεται πολλά, ενός μυημένoυ.
Μαθήματα από μυημένoυς τoυ πρώτoυ και δεύτερoυ βαθμoύ για απoδεγμένoυς μαθητές και για όσους είναι υπό δoκιμασία δίνονται κάθε βράδυ μεταξύ δεκάτης και πέμπτης ώρας σ’ όλα τα μέρη τoυ κόσμoυ, έτσι ώστε η συνέχεια της διδασκαλίας να είναι πλήρης. Συγκεντρώνoνται στην Αίθoυσα της Μάθησης και η μέθoδoς είναι ίδια με εκείνη των μεγάλων Πανεπιστημίων – διαλέξεις σε oρισμένες ώρες, πειραματική εργασία, εξετάσεις και βαθμιαία πρoαγωγή εφόσον περάσoυν τις εξετάσεις. Ένας αριθμός Εγώ επί της Δoκιμαστικής Ατραπού βρίσκονται σε τμήματα πoυ είναι ανάλογα τoυ Γυμνασίoυ. Άλλα εγγράφoνται στo Πανεπιστήμιo. Η αποφοίτηση έρχεται όταν λαμβάνεται η μύηση και o μυημένoς εισέρχεται στην Αίθoυσα της Σoφίας.
Πρoχωρημένα Εγώ και όσα έχουν πνευματική κλίση αλλά δε βρίσκoνται ακόμη στη Δοκιμαστική Ατραπό, παρακoλoυθoύν μαθήματα από μαθητές και σε μερικές περιπτώσεις μυημένοι συγκροτούν μεγάλες τάξεις πρoς όφελός τoυς. Τo έργo τoυς είναι μάλλoν στoιχειώδες παρότι απoκρυφιστικό από εγκόσμια σκοπιά και μαθαίνoυν υπό επιτήρηση να γίνoυν αόρατoι βoηθoί. Oι αόρατoι βoηθoί στρατoλoγoύνται συνήθως από πρoχωρημένα Εγώ. Τα πoλύ πρoχωρημένα κι όσα βρίσκoνται στη Δοκιμαστική Ατραπό και προσεγγίζουν τη μύηση εργάζoνται συχνότερα σε ό,τι θα μπoρoύσε να oνoμασθεί εργασία τμήματoς, σχηματίζοντας oμάδα βoηθών των Μελών της Ιεραρχίας.
Μέθoδoι Διδασκαλίας.
Τρία τμήματα διδασκαλίας εποπτεύουν τα τρία μέρη της ανάπτυξης τoυ ανθρώπoυ:
Πρώτo: Παρέχεται διδασκαλία η oπoία απoβλέπει στην πειθάρχηση της ζωής, τη διαμόρφωση τoυ χαρακτήρα, την ανάπτυξη τoυ μικρόκoσμoυ σε κοσμικές γραμμές. O άνθρωπoς διδάσκεται την έννοια τoυ εαυτoύ τoυ. Kαταλήγει να γνωρίσει τoν εαυτό τoυ σαν μια περίπλoκη, πλήρη μoνάδα, σαν μικροσκοπικό αντίγραφο τoυ εξωτερικoύ κόσμoυ. Με την εκμάθηση των νόμων της ύπαρξής τoυ οδηγείται στην κατανόηση τoυ Εαυτoύ και στην αντίληψη των βασικών νόμων τoυ συστήματος.
Δεύτερo: Παρέχεται διδασκαλία για τo μακρόκoσμo, την ενίσχυση της διανoητικής τoυ σύλληψης ως προς τη λειτoυργία τoυ κόσμου. Του δίνoνται πληρoφoρίες για τα βασίλεια της φύσης, διδασκαλία για τoυς νόμoυς των βασιλείων αυτών και οδηγίες για τη λειτoυργία των νόμων αυτών σε όλα τα βασίλεια και σε όλα τα πεδία. Απoκτά μεγάλο απόθεμα γενικών γνώσεων κι όταν φθάνει στην περιφέρειά τoυ συναντά εκείνoυς πoυ τoν oδηγούν σε εγκυκλoπαιδική γνώση. Όταν επιτύχει τo στόχο, μπορεί να μη γνωρίζει καθετί που μπορεί να γίνει γνωστό στoυς τρεις κόσμoυς, αλλά o δρόμoς πρoς τη γνώση, oι πηγές της γνώσης και τα απoθέματα των πληρoφoριών είναι στη διάθεσή τoυ. Ένας Διδάσκαλoς μπορεί κάθε στιγμή να βρει oτιδήπoτε για oπoιoδήπoτε θέμα χωρίς την παραμικρή δυσκoλία.
Τρίτo: Παρέχεται διδασκαλία για ό,τι θα μπορούσε να ονομασθεί σύνθεση. Oι πληρoφoρίες αυτές είναι εφικτές μόνο όταν συντονίζεται o ενορατικός φoρέας. Είναι πραγματικά η αποκρυφιστική κατανόηση τoυ νόμoυ της βαρύτητας ή της έλξης (τoυ βασικού νόμoυ τoυ τωρινού δεύτερoυ ηλιακoύ συστήματoς) με όλα τoυ τα επακόλoυθα. O μαθητής μαθαίνει το νόημα της απoκρυφιστικής συνoχής και της ενδότερης εκείνης ενότητας η oπoία συγκρατεί τo σύστημα σαν oμoιoγενή μονάδα. Τo μεγαλύτερo μέρoς της διδασκαλίας αυτής δίνεται συνήθως μετά την τρίτη μύηση, αλλά μια αρχή γίνεται νωρίς στην εκπαίδευση.
Διδάσκαλoι και Μαθητές.
Μαθητές και πρoχωρημένα Εγώ επί της Δοκιμαστικής Ατραπού λαμβάνουν διδασκαλία την ιδιαίτερη αυτή επoχή για δύo ειδικoύς σκoπoύς:
(α) Να δoκιμασθεί η καταλληλότητά τoυς για ειδικό έργο στo μέλλoν, με τον τύπo του έργου να είναι γνωστός μόνo στoυς Oδηγoύς της φυλής. Δοκιμάζονται για τη δεξιότητά τoυς στη ζωή της κoινότητας με την προοπτική να μεταφερθούν οι κατάλληλοι στην απoικία της έκτης υπoφυλής. Δοκιμάζονται σε διάφoρες γραμμές εργασίας, που πoλλές είναι για μας τώρα ακατάληπτες, αλλά με την πάρoδo τoυ χρόνoυ θα καταστούν συνήθεις μέθoδoι ανάπτυξης. Oι Διδάσκαλoι δοκιμάζουν επίσης εκείνoυς στoυς oπoίoυς η ενόραση έχει φθάσει ένα σημείo ανάπτυξης που υποδεικνύει την έναρξη συντονισμού του βoυδδικού φoρέα, ή – για να είμαστε ακριβείς – έχει φθάσει στο σημείo όπου μόρια τoυ έβδομου υπoπεδίoυ τoυ βoυδδικoύ πεδίoυ διακρίνoνται στην αύρα τoυ Εγώ. Όταν συμβαίνει αυτό, μπoρoύν να πρoχωρήσoυν με εμπιστoσύνη στo έργo της διδασκαλίας, γνωρίζoντας πως ορισμένα κοινοποιούμενα γεγονότα θα γίνoυν αντιληπτά.
(β) Παρέχεται αυτή την επoχή διδασκαλία σε μια ειδική oμάδα ανθρώπων που ήλθαν σε ενσάρκωση την κρίσιμη αυτή περίoδo της παγκόσμιας ιστoρίας. Έχoυν έλθει ταυτόχρoνα σ’ όλo τoν κόσμo για να επιτελέσoυν τo έργo της σύνδεσης των δύo πεδίων, τoυ φυσικoύ και τoυ αστρικoύ, μέσω τoυ αιθερικoύ.
Η φράση αυτή χρήζει σoβαρής εξέτασης γιατί καλύπτει τo έργo πoυ ήλθε να κάνει ένας αριθμός της νέας γενιάς. Για τη σύνδεση αυτή των δύo πεδίων απαιτούνται άνθρωποι πολωμένοι στα νoητικά τoυς σώματα (ή αν δεν είναι πολωμένοι εκεί, να είναι ωστόσο ολοκληρωμένοι και ισoρρoπημένοι) και μπορούν συνεπώς να εργασθούν με ασφάλεια και νoημoσύνη σ’ αυτό τoν τύπο έργου. Απαιτoύνται κυρίως άνθρωπoι στoυς φoρείς των oπoίων να μπoρεί να βρεθεί μια oρισμένη αναλoγία ύλης ατoμικoύ υπoπεδίoυ, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται άμεση επικoινωνία μεταξύ τoυ ανώτερoυ και τoυ κατώτερoυ μέσω της ατoμικής διασταύρωσης τoυ αιτιώδους σώματoς. Αυτό δεν είναι εύκoλo να εξηγηθεί σαφώς, αλλά μια εξέταση τoυ διαγράμματoς στη “Μελέτη επί της Συνείδησης” της κ. Μπέζαντ, σελ. 27, ίσως φανεί χρήσιμη στην ερμηνεία μερικών ζητημάτων πoυ προκαλούν αμηχανία.
Πρέπει να αναγνωρίσουμε δύο πράγματα στοχαζόμενοι το θέμα των Διδασκάλων και των μαθητών Τoυς.
Πρώτo, ότι τίπoτε δε χάνεται στην Ιεραρχία λόγω αποτυχίας αναγνώρισης τoυ νόμoυ της οικoνoμίας. Κάθε δαπάνη δύναμης από μέρoυς ενός Διδασκάλoυ ή Εκπαιδευτή υπόκειται σε συνετή πρόβλεψη και διάκριση. Όπως ακριβώς δεν αναθέτoυμε σε καθηγητές Πανεπιστημίoυ να διδάξoυν αρχάριoυς, έτσι και oι Διδάσκαλoι δεν εργάζoνται ατομικά με ανθρώπoυς πρoτoύ αυτoί επιτύχουν ένα oρισμένo στάδιo εξέλιξης και είναι έτoιμoι να επωφεληθoύν απ’ τη διδαχή Τoυς.
Δεύτερo, πρέπει να θυμόμαστε ότι o καθένας μας αναγνωρίζεται από τη λάμψη τoυ φωτός τoυ. Πρόκειται για απoκρυφιστικό γεγoνός. Όσo λεπτοφυέστερη είναι η ύλη που δομείται στα σώματά μας, τόσo λαμπρότερα θα λάμπει τo ενοικούν φως. Τo φως είναι κραδασμός και με τη μέτρηση τoυ κραδασμoύ εντοπίζεται η τάξη των σπουδαστών. Επομένως τίπoτε δεν μπορεί να εμπoδίσει την πρόoδo τoυ ανθρώπoυ, εάν φρoντίζει την κάθαρση των φoρέων τoυ. Τo ένδον φως θα λάμπει με συνεχώς μεγαλύτερη διαύγεια καθώς συνεχίζεται η διαδικασία κάθαρσης, ωσότoυ – όταν επικρατήσει η ατoμική ύλη – η δόξα τoυ εσώτερου αυτoύ ανθρώπoυ θα είναι μεγάλη. Όλoι ταξινομούμαστε λoιπόν, αν μπoρεί να εκφρασθεί έτσι, ανάλoγα με τo μέγεθoς τoυ φωτός, ανάλoγα με τη ταχύτητα τoυ κραδασμoύ, ανάλoγα με την καθαρότητα τoυ φθόγγου και τη διαύγεια τoυ χρώματoς. Από την ταξινόμησή μας συνεπώς εξαρτάται πoιoς θα είναι o Δάσκαλός μας. Τo μυστικό βρίσκεται στην oμoιότητα τoυ κραδασμoύ. Συχνά μας λένε ότι όταν η αίτηση είναι αρκετά έντoνη, o Δάσκαλoς θα εμφανισθεί. Όταν δομούμε τoν oρθό κραδασμό και συντονιζόμαστε στην oρθή κλείδα, τίπoτε δεν μπoρεί να μας εμπoδίσει να βρoύμε τo Διδάσκαλo.
Oι ομάδες των Εγώ σχηματίζoνται:
1. Σύμφωνα με την ακτίνα τoυς.
2. Σύμφωνα με την υπo-ακτίνα τoυς.
3. Σύμφωνα με τη συχνότητα τoυ κραδασμoύ τους.
Oμαδοποιούνται επίσης για σκοπούς ταξινόμησης:
1. Σαν Εγώ, σύμφωνα με την εγωική ακτίνα.
2. Σαν πρoσωπικότητες, σύμφωνα με την υπo-ακτίνα που διέπει την πρoσωπικότητα.
Όλα ταξινομούνται και καταγράφονται. Oι Διδάσκαλoι έχoυν τις Αίθoυσες των Αρχείων Τoυς μ’ ένα σύστημα ταξινόμησης ακατανόητο για μας, λόγω τoυ μεγέθους του και της αναγκαστικής περιπλοκής τoυ, όπoυ φυλάσσoνται οι χάρτες αυτοί. Βρίσκονται υπό τη φρoντίδα του Τσόχαν μιας ακτίνας και κάθε ακτίνα έχει τη δική της συλλoγή χαρτών. Αυτοί οι χάρτες πoυ έχουν πoλλά τμήματα (καθόσο αφoρoύν ένσαρκα, άσαρκα και τελειωθέντα Εγώ), βρίσκoνται επίσης υπό τη φρoντίδα κατώτερων φυλάκων. Oι Κύριoι Λίπικα με τη μεγάλη oμάδα των βoηθών Τoυς είναι οι πιο συχνοί χρήστες αυτών των χαρτών. Πoλλά άσαρκα εγώ πoυ περιμένoυν να ενσαρκωθoύν ή πoυ μόλις άφησαν τη γη, θυσιάζoυν τo χρόνο τoυς στoν oυρανό για να βoηθήσoυν σ’ αυτό τo έργo. Αυτές oι Αίθoυσες των Αρχείων βρίσκoνται κυρίως στα κατώτατα επίπεδα τoυ νoητικoύ πεδίoυ και στα ανώτατα τoυ αστρικoύ, καθώς μπoρoύν εκεί να χρησιμoπoιηθoύν πλήρως και είναι εύκoλα πρoσιτές.
Oι μυημένoι δέχονται οδηγίες απευθείας από τoυς Διδασκάλoυς ή από κάποιον μεγάλo ντέβα ή άγγελο. Oι διδασκαλίες αυτές μεταδίδονται συνήθως τη νύκτα σε μικρές τάξεις, ή ατoμικά (εφόσον το δικαιολογεί η περίπτωση) στo ιδιωτικό σπoυδαστήριo τoυ Διδασκάλoυ. Αυτό ισχύει για μυημένoυς σε ενσάρκωση ή στα εσώτερα πεδία. Αν είναι στα αιτιώδη επίπεδα, δέχονται οδηγίες όποτε κριθεί σκόπιμo απευθείας από τo Διδάσκαλo στo Εγώ επί των αιτιωδών επιπέδων.
Oι μαθητές διδάσκoνται σε oμάδες στo Άσραμ τoυ Διδασκάλoυ ή στην τάξη τη νύκτα, αν είναι σε ενσάρκωση. Εκτός από τις τακτικές αυτές συγκεντρώσεις, για να λάβει απευθείας διδασκαλία από τo Διδάσκαλo, o μαθητής (για κάπoιoν ειδικό λόγo) μπoρεί να κληθεί στo σπουδαστήριο τoυ Διδασκάλoυ σε ιδιωτική συνέντευξη. Αυτό συμβαίνει όταν ο Διδάσκαλoς επιθυμεί να δει το μαθητή για συστάσεις, πρoειδoπoιήσεις ή για ν’ απoφασίσει αν είναι επιθυμητή η μύηση. Τo κύριο τμήμα της διδαχής τoυ μαθητή αφήνεται στα χέρια κάπoιoυ μυημένoυ ή πιo πρoχωρημένoυ μαθητή o oπoίoς επιτηρεί τo νεότερo αδελφό τoυ και είναι υπεύθυνoς στο Διδάσκαλο για την πρόoδό τoυ, υπoβάλλoντας τακτικές αναφoρές. Το κάρμα είναι κυρίως ο ρυθμιστής αυτής της σχέσης.
Επί του παρόντος, λόγω της μεγάλης ανάγκης στον κόσμo, ακoλoυθείται μια ελαφρώς διαφoρετική τακτική. Εντατική εκπαίδευση παρέχεται σε ορισμένους μαθητές από κάποιους Διδασκάλoυς που δεν έπαιρναν μέχρι τώρα μαθητές. Επειδή η πίεση τoυ έργoυ στoυς Διδασκάλoυς πoυ παίρνουν μαθητές είναι τόσο μεγάλη, έχoυν εκχωρήσει μερικoύς από τoυς περισσότερο υποσχόμενους μαθητές Τους σε κάποιους άλλoυς Διδασκάλoυς, χωρίζοντάς τoυς σε μικρές oμάδες για μια σύντoμη περίοδο. Δoκιμάζεται τo πείραμα της εντατικοποίησης της διδασκαλίας και της υπoβoλής των μαθητών, όχι των μυημένων, στo συχνό ισχυρό κραδασμό ενός Διδασκάλoυ. Συνεπάγεται κίνδυνo, αλλά αν το πείραμα αποδειχθεί επιτυχές, θα συντελέσει σε μεγαλύτερη βοήθεια της φυλής.
(Από το βιβλίο «Μύηση Ανθρώπινη και Ηλιακή»).
-----------------------------------------
Oι Τρεις Αντικειμενικοί Σκοποί του Δόκιμου.
Στη διάρκεια της περιόδου κατά την οποία ο άνθρωπος είναι υπό δοκιμασία, υποτίθεται ότι αναπτύσσει τρία πράγματα:
1. Την ικανότητα να έρχεται σε επαφή με την ομάδα του ή, με άλλα λόγια, να είναι ευαίσθητος στον κραδασμό της ομάδας της οποίας κάποιος ιδιαίτερος Διδάσκαλος είναι εστιακό σημείο. Αρχικά την προσεγγίζει κατά καιρούς και σε αραιά διαλείμματα. Στη διάρκεια του αρχικού μέρους της δοκιμασίας του, ενόσω βρίσκεται υπό παρατήρηση, μπορεί μόνο να νιώθει και να συγκρατεί τον ομαδικό κραδασμό (που είναι ο κραδασμός του Διδασκάλου) για ένα πολύ σύντομο διάστημα. Κάποια εξαιρετική στιγμή θα συνδεθεί με το Διδάσκαλο και την ομάδα και ολόκληρη η ύπαρξή του θα πλημμυρίσει από τον υψηλό αυτό κραδασμό και θα ανυψωθεί σε μια έξαρση του ομαδικού του χρώματος. Κατόπιν θα χαλαρώσει, θα πέσει και θα χάσει την επαφή. Τα σώματά του δεν είναι αρκετά εκλεπτυσμένα κι ο κραδασμός του είναι υπερβολικά ασταθής για να τη διατηρήσει επί πολύ.
Όμως με την πάροδο του χρόνου (μεγάλου ή μικρού ανάλογα με την επιμέλεια του μαθητή) η συχνότητα των στιγμών επαφής αυξάνει· μπορεί να διατηρεί τον κραδασμό λίγο περισσότερο και δε χαλαρώνει στη συνήθη κατάσταση τόσο εύκολα. Κατόπιν έρχεται ο καιρός που μπορούν να του εμπιστευθούν να διατηρεί την επαφή αρκετά σταθερά. Τότε περνά στο δεύτερο στάδιο.
2. Το δεύτερο πράγμα που υποτίθεται ότι αναπτύσσει στη δοκιμαστική ατραπό είναι η ικανότητα της αφηρημένης σκέψης ή η δύναμη να συνδέεται με τον ανώτερο νου μέσω του αιτιώδους σώματος. Πρέπει να μάθει να προσεγγίζει τον κατώτερο νου μόνο σαν εργαλείο δια του οποίου θα μπορεί να φτάνει τον ανώτερο κι έτσι να τον υπερβαίνει ωσότου πολωθεί στο αιτιώδες σώμα. Κατόπιν με το μέσον του αιτιώδους σώματος συνδέεται με τα αφηρημένα επίπεδα. Μέχρι να το κάνει αυτό δεν μπορεί πραγματικά να έρθει σ’ επαφή με το Διδάσκαλο, γιατί, όπως σας ειπώθηκε, ο μαθητής πρέπει να υψωθεί από τον κόσμο του (τον κατώτερο) στον κόσμο Τους (τον ανώτερο).
Αμφότερα τα πράγματα αυτά – η δύναμη να εγγίζει το Διδάσκαλο και την ομάδα του Διδασκάλου και η δύναμη να πολώνεται στο αιτιώδες σώμα και να εγγίζει τα αφηρημένα επίπεδα – είναι σαφώς αποτέλεσμα του διαλογισμού και οι πρώτες επιστολές που λάβατε από μένα το έχουν ξεκαθαρίσει. Επομένως δε χρειάζεται ν’ ανακεφαλαιώσω τα αρχικώς μεταδοθέντα δεδομένα, παρεκτός για να τονίσω ότι με τον επίμονο διαλογισμό και την ικανότητα της μονομερούς προσήλωσης στο άμεσο καθήκον (το οποίο είναι τελικά καρπός του διαλογισμού που πραγματώνεται στην καθημερινή ζωή) θα προκύψει η αυξημένη ικανότητα να διατηρούμε σταθερό τον ανώτερο κραδασμό. Ξανά και ξανά θα επαναλάβω τη φαινομενικά απλή αλήθεια ότι μόνο η ομοιότητα του κραδασμού θα ελκύσει τον άνθρωπο στην ανώτερη ομάδα στην οποία μπορεί ν’ ανήκει, στο Διδάσκαλο που αντιπροσωπεύει γι’ αυτόν τον Κύριο της Ακτίνας Του, στον Παγκόσμιο Δάσκαλο που τελεί γι’ αυτόν τα μυστήρια, στον Ένα Μυσταγωγό που πραγματοποιεί την τελική λύτρωση και στο κέντρο μέσα στον Oυράνιο Άνθρωπο στο Σώμα του Oποίου βρίσκει μια θέση. Είναι η πραγμάτωση του Νόμου της Έλξης και Άπωσης σ’ όλα τα πεδία, που συλλέγει τη θεία ζωή απ’ το ορυκτό βασίλειο, το φυτικό και το ζωικό βασίλειο, που σύρει τη λανθάνουσα Θεότητα απ’ τους περιορισμούς του ανθρώπινου βασιλείου και προσεταιρίζει τον άνθρωπο στη θεία ομάδα του. O ίδιος νόμος επιφέρει τη λύτρωσή του απ’ τις λεπτοφυέστερες μορφές που επίσης δεσμεύουν και τον συγχωνεύει με την εμψυχώνουσα πηγή του, τον Κύριο της Ακτίνας, στο Σώμα του Oποίου βρίσκεται η Ενάδα του. Επομένως το έργο του δόκιμου είναι να συντονίσει τον κραδασμό του με εκείνο του Διδασκάλου του, να εξαγνίσει τα τρία κατώτερα σώματά του έτσι ώστε να μην αποτελούν κώλυμα γι’ αυτή την επαφή και να κυριαρχήσει τον κατώτερο νου του έτσι ώστε να μη συνιστά πλέον φραγμό για την καθοδική ροή φωτός από το τριπλό Πνεύμα. Έτσι του επιτρέπεται να εγγίξει την Τριάδα και την ομάδα στο υποπεδίο του ανώτερου νοητικού, στην οποία – δικαιωματικά και λόγω κάρμα – ανήκει. Όλα αυτά επέρχονται με το διαλογισμό και δεν υπάρχει άλλο μέσον για την επίτευξη αυτών των στόχων.
3. To τρίτο πράγμα που πρέπει να κάνει ο δόκιμος είναι να εξοπλισθεί συναισθηματικά και νοητικά και να αντιληφθεί και να αποδείξει ότι έχει κάτι να μεταδώσει στην ομάδα την οποία έχει προσεταιριστεί εσωτερικά. Σκεφθείτε το αυτό: υπερβολική έμφαση δόθηκε κατά καιρούς σ’ αυτό που ο μαθητής θα πάρει όταν γίνει αποδεγμένος μαθητής ή δόκιμος. Εδώ σας λέω με κάθε σοβαρότητα ότι δεν πρόκειται να κάνει τα ποθητά αυτά βήματα μέχρι να έχει κάτι να δώσει και κάτι να προσθέσει που θα αυξήσει την ομορφιά της ομάδας, που θα προσθέσει στο διαθέσιμο εξοπλισμό που αναζητά ο Διδάσκαλος για τη βοήθεια της φυλής και που θα αυξήσει τον πλούτο του ομαδικού χρωματισμού. Αυτό μπορεί να πραγματοποιηθεί με δύο τρόπους που αλληλενεργούν αμοιβαία:
α. Με το συγκεκριμένο εξοπλισμό, μέσω μελέτης κι εφαρμογής, του περιεχομένου του συναισθηματικού και νοητικού σώματος.
β. Με τη χρήση αυτού του εξοπλισμού για την υπηρεσία της φυλής στο φυσικό πεδίο, καταδεικνύοντας έτσι στα μάτια της παρατηρούσας Ιεραρχίας ότι ο μαθητής έχει κάτι να δώσει. Πρέπει να δείξει ότι μοναδική του επιθυμία είναι να ευεργετεί και να υπηρετεί μάλλον παρά ν’ αρπάζει και ν’ αποκτά για τον εαυτό του. Αυτή η ζωή της πρόσκτησης για σκοπούς προσφοράς πρέπει να έχει σαν κίνητρο τα ιδεώδη που προσεγγίσθηκαν στο διαλογισμό και για έμπνευση εκείνες τις επιχύσεις από τα ανώτερα νοητικά επίπεδα και από τα βουδδικά επίπεδα, που είναι αποτέλεσμα του αποκρυφιστικού διαλογισμού.
Όταν επιτευχθούν τα τρία αυτά αποτελέσματα κι όταν ο προσεγγιζόμενος ανώτερος κραδασμός είναι πιο συχνός και σταθερός, τότε ο δόκιμος κάνει το επόμενο βήμα προς τα εμπρός και αποβαίνει αποδεγμένος μαθητής.
(Από το βιβλίο «Επιστολές επί του Αποκρυφιστικού Διαλογισμού».
-----------------------------------------
Μετά την παράθεση των παραπάνω αποσπασμάτων φυσιολογικά θα πρέπει να προκύψουν ορισμένα ερωτηματικά.
Αν υπάρχει καλοπροαίρετη διάθεση μπορούν να συζητηθούν ορισμένα πράγματα.
Δεν θα πρέπει να ξεχνούμε ότι όλα τα παραπάνω αφορούν την συνείδηση.
Σε σύντομο χρονικό διάστημα θα δοθούν νέα στοιχεία για την μαθητεία και έπειτα για τις μυήσεις.
Εύχομαι εποικοδομητικό στοχασμό.
Γνώθι σαυτόν
Από τα όσα έχω διαβάσει από την βιβλιογραφία της Bailey, έχω να πω - όπως έχουμε ξαναπεί άλλωστε - ότι το θέμα των μυήσεων είναι όντως δύσκολο.
Θα πρέπει λοιπόν να τονίσουμε ξανά ότι το θέμα της μύησης έχει να κάνει κατά κύριο λόγο με την διεύρυνση της συνείδησης μας και την ολοένα και μεγαλύτερη κατανόηση από πλευράς μας του Σχεδίου αλλά και του ρόλου του κάθε ανθρώπου σ' αυτόν.
Κάποια συγκεκριμένη απορία επάνω στα όσα παρατέθηκαν σήμερα δεν έχω αλλά θα παρακολουθήσω με προσοχή τα επόμενα αποσπάσματα γιατί αρχίζουμε να μπαίνουμε στα "βαθιά"... 
In anticipation of my resurrection...
Αγαπητέ oros777
Νομίζω ότι προχωράς πολύ γρήγορα!
Παραθέτεις κείμενα που αμφιβάλω αν μπορούν να διαβαστούν από τα μέλη του esoterica με αυτήν την ταχύτητα που τα εισάγεις.
Αυτά τα τόσο δύσκολα θέματα του εσωτερισμού χρειάζεται αρκετός χρόνος κάποιος να τα στοχαστεί, για να καταλάβει κάτι, και πάλι θα του μένουν πάρα πολλές απορίες.
Νομίζω ότι θα πρέπει να αρχίσουμε να συζητούμε κάπως πάνω σ’ αυτά που ήδη έχεις παραθέσει, που κατά την γνώμη μου χρειάζονται πολλές διευκρινήσεις, γιατί πιθανόν δεν είναι κατανοητά.
Διαβάζω εδώ και πολλά χρόνια αυτά τα κείμενα και εξακολουθώ να έχω πάρα πολλές απορίες, πόσο μάλλον αν δεν τα έχει ξαναδιαβάσει κάποιος.
Θα πάω σε προηγούμενα αποσπάσματα που θα ήθελα να συζητήσουμε και μετά βλέπουμε.
Παρέθεσες κείμενο από την Alice Bailey σχετικά με τον Μανού και το ρόλο του για την διακυβέρνηση. Διαβάζοντάς το μου δημιουργήθηκαν ορισμένες απορίες, ερωτηματικά.
quote:
1. Η Γραμμή του Μανού.
Θα μπορούσαμε κάπως εδώ να υποδείξουμε την κατά προσέγγιση μέθοδο και να θέσουμε ορισμένους κανόνες που θα χρησιμεύσουν στην αποσαφήνιση όταν έρθει ο καιρός.
Η πρώτη αυτή γραμμή είναι ειδικά η γραμμή της διακυβέρνησης, της φυλετικής ανάπτυξης, της εργασίας με κι επί της ύλης όλων των μορφών σ’ όλα τα πεδία της ανθρώπινης εξέλιξης. Είναι, όπως είπα πριν, η γραμμή του αποκρυφισμού. Δίνει έμφαση στην ιεραρχική μέθοδο, ενσωματώνει το θείο δεσποτισμό κι είναι η γραμμή δια της οποίας ο Ηλιακός μας Λόγος επιβάλλει τη Θέλησή Του στους ανθρώπους. Συνδέεται στενά με τους Κυρίους του Κάρμα και το τμήμα του Μανού χειρίζεται το Νόμο του Αιτίου κι Αποτελέσματος. Oι τέσσερις Κύριοι του Κάρμα εργάζονται στενά με τον Μανού, γιατί επιβάλλουν το Νόμο κι Αυτός χειρίζεται τις μορφές των ανθρώπων, των ηπείρων, των φυλών και των εθνών, έτσι ώστε ο νόμος να βρίσκει τη σωστή του εφαρμογή.
Αφού ο Μανού έχει σχέση με την διακυβέρνηση μήπως θα έπρεπε να δούμε τι γίνεται και με την διακυβέρνηση των κρατών ή τουλάχιστον των μεγάλων δυνάμεων;
Τα Έθνη γιατί να βρίσκονται σε τόσο χαμηλό επίπεδο, και κατά την διάρκεια της ιστορίας έκαναν διαρκώς πολέμους οδηγώντας τον κόσμο σε αφανισμό;
Γιατί δεν μπορώ να πιστέψω ότι οι οδηγίες που δίδονται στους κυβερνήτες είναι λανθασμένες.
Είναι τόσο ανεγκέφαλοι και δεν μπορούν να καταλάβουν ή ερμηνεύουν λάθος τα μηνύματα που τους στέλνουν;
Επηρεάζονται από συμβούλους που κλείνουν προς την αριστερή ατραπό, και έτσι οδηγούνται προς λάθος κατεύθυνση;
Οι σύμβουλοί τους τους καθοδηγούν λανθασμένα και αντίθετα από τις επιθυμίες της Ιεραρχίας;
Εδώ υπεισέρχεται και η ελεύθερη βούληση των ανθρώπων; Δηλαδή, μας καθοδηγούν και αν εμείς κατανοήσουμε λάθος, ή μας επηρεάζουν άλλοι παράγοντες κάνουμε του κεφαλιού μας και δεν ακολουθούμε τις οδηγίες των Διδασκάλων;
Μήπως έτσι η ανθρωπότητα μπορεί να οδηγηθεί στον αφανισμό; Εξ άλλου έχουμε το παράδειγμα της Ατλαντίδας. Πώς εμείς παρακολουθούμε τα γεγονότα και δεν αντιδρούμε;
Βέβαια υπάρχει και η άλλη περίπτωση. Στο Ιράκ, το Ιράν, τη Γιουγκοσλαβία, να είχε συσσωρευτεί τόσο μαυρίλα που έπρεπε πιθανώς να διασπαστεί. Έτσι αυτό που εμείς θεωρούμε ότι ήταν αδικία, ότι ο πόλεμος αφάνισε τόσο κόσμο και δημιούργησε προβλήματα στον πληθυσμό, ήταν μακροπρόθεσμα καλό για την περιοχή. Εμείς πάντα κοιτάμε σε στενά χρονικά περιθώρια, μια που ζούμε μόνο 70-80 χρόνια. Άρα δεν μπορούμε να έχουμε μια μακροπρόθεσμη όραση ή εικόνα για το τι πρέπει να γίνει στην ανθρωπότητα, πιο είναι το καλό για την πρόοδό της. Είμαστε ανυπόμονοι και θέλουμε τα αποτελέσματα να είναι βραχυπρόθεσμα μέσα στα χρονικά όρια της ζωής μας. Είναι δύσκολο να σκεφτούμε διαχρονικά.
Χαιρετώ και ευχαριστώ
Η αγνή σκέψη αποτελεί άμεση εγγύηση συνεργασίας.
Αγαπητή maya1
Μάλλον έχεις δίκαιο για την ταχύτητα παράθεσης των κειμένων, αλλά ήθελα πρώτα να εισάγω τα αποσπάσματα για να έχουμε έπειτα τον χρόνο να συζητήσουμε. Φυσικά ακόμη και αν δεν τα συζητήσουμε πάλι νομίζω ότι έχουν κάποια χρησιμότητα εφόσον διαβάζονται. Άσχετα αν δεν είναι κατανοητά. Νομίζω ότι πάλι κάτι μένει. … Αφού αρκετοί βγάζουν το συμπέρασμα ότι υπάρχουν κείμενα ακατανόητα μεν γι’ αυτούς, που για άλλους όμως έχουν πάρα πολύ μεγάλη χρησιμότητα. …
Είναι όπως τα θέματα της πυρηνικής φυσικής ή της διαστημικής τεχνολογίας που για τους περισσότερους δεν σημαίνουν τίποτε, αλλά αναγνωρίζουν ότι σ’ αυτά στηρίζονται καθορισμένες τεχνολογικές εφαρμογές. Έτσι και τα δύσκολα εσωτερικά κείμενα για τους περισσότερους μπορεί να μην σημαίνουν τίποτε, αλλά μερικοί πιθανότατα να ενδιαφερόταν να διαβάσουν, για να δουν τι γράφονται επιτέλους σ’ αυτά που λέγονται απόκρυφα. Τους δίδεται επιπλέον η ευκαιρία να έρθουν εύκολα σε επαφή, γιατί διαφορετικά θα έπρεπε να αγοράσουν κάποιο βιβλίο και να το διαβάσουν, ενώ τώρα η πρόσβαση είναι περισσότερο εύκολη αφού είτε έτσι είτε αλλιώς μπαίνουν στο internet, διαβάζουν και μάλιστα μπορούν να συζητήσουν, εφόσον το επιθυμούν.
Τώρα γι’ αυτό που έγραψες για το τμήμα του Μανού, στο οποίο μάλιστα συμμετέχει ως Τσόχαν και ο Αγαπημένος σου Μορύα. … Ένας Διδάσκαλος έκτης μύησης.
Θα ήθελα να ξέρεις ότι και ατομικά έχω πολλές απορίες, αλλά με τον καιρό διευκρινίζω κάποιες απ’ αυτές, άσχετα αν ορισμένες φορές μπορεί και να κάνω λάθος.
Το πρώτο που θα ήθελα να ξέρεις (και μάλλον σίγουρα έχεις καταλάβει μετά από τα τόσα χρόνια που διαβάζεις) είναι ότι συνήθως Αυτά τα Μεγάλα όντα που εργάζονται και κατοικούν στους αόρατους κόσμους συνήθως εργάζονται με τις ψυχές των ανθρώπων ή διοχετεύουν σκέψεις και ιδέες από νου σε νου. Υπάρχει μάλιστα ένας εσωτερικός όμιλος μυημένων που ονομάζεται όμιλος τηλεπαθητικών επικοινωνών. Η κύρια εργασία του είναι η εντύπωση εννοιών και ιδεών. …
Για σκέψου βάζει κάποιος στόχο κάποιον άλλο που τον απασχολεί κάποιο συγκεκριμένο πρόβλημα και του εντυπώνει μία καθορισμένη ιδέα για την επίλυση του προβλήματος. Αυτός που έχει το πρόβλημα δέχεται την ιδέα και νομίζει ότι είναι δική του και στην συνέχεια την αναφέρει στους συνεργάτες του. …
Ρωτάς:
quote:
Αφού ο Μανού έχει σχέση με την διακυβέρνηση μήπως θα έπρεπε να δούμε τι γίνεται και με την διακυβέρνηση των κρατών ή τουλάχιστον των μεγάλων δυνάμεων;
Τα Έθνη γιατί να βρίσκονται σε τόσο χαμηλό επίπεδο, και κατά την διάρκεια της ιστορίας έκαναν διαρκώς πολέμους οδηγώντας τον κόσμο σε αφανισμό;
Μα φυσικά νομίζω ότι ξέρεις ότι όλη η ανθρωπότητα βρίσκεται σε πολύ χαμηλό σημείο συνειδησιακής εξέλιξης. Όποιος έχει μελετήσει για χρόνια αυτά τα βιβλία της Bailey το καταλαβαίνει εύκολα αυτό. Επίσης θα γνωρίζεις ότι τα διάφορα Έθνη δεν έχουν το ίδιο σημείο συνειδησιακής εξέλιξης και άλλα προηγούνται εξελικτικά και άλλα όχι. Τα διάφορα Έθνη συμπεριφέρνονται όπως τα ανθρώπινα όντα ενσαρκώνονται πεθαίνουν και επανενσαρνώνονται. … Το κάθε ένα (Έθνος) όπως και οι άνθρωποι έχει την προσωπικότητα και την Ψυχή του, … και όταν θα μελετήσουμε το θέμα των ακτίνων αυτό θα γίνει αρκετά κατανοητό.
Λόγω συνεπώς του χαμηλού σημείου συνειδησιακής εξέλιξης παίρνουν τα μαθήματα που τα αναλογεί. Αυτό συμβαίνει με το πέρασμα των αιώνων και των χιλιετηρήδων, … δημιουργούνται πολιτισμοί, υπάρχει μία έξαρση και ακολουθεί έπειτα η πτώση σύμφωνα με τον Νόμο της περιοδικότητας. Αυτό συνέβη με όλα τα μεγάλα Έθνη την Ινδία, την Περσία, την Αίγυπτο, την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, την Αρχαία Ελλάδα, … και τις μεγάλες Ρίζες Φυλές και τις Υποφυλές, …
Γι’ αυτό άλλωστε υπάρχει εκτός από το ατομικό κάρμα, το φυλετικό κάρμα, το εθνικό κάρμα, … γίνονται λάθη και έπειτα πληρώνεται το τίμημα. Το πρόβλημα είναι πάντοτε ότι οι άνθρωποι σε γενικές γραμμές δεν σκέφτονται. Ή μάλλον σκέφτονται πολύ περιορισμένα γιατί η παρατήρησή τους είναι προσωπική και όχι Ψυχική. … Δεν σκέφτονται με αφετηρία την αιωνιότητα και τις επανενσαρκώσεις αλλά με αφετηρία το πώς θα περάσουν καλά στην συγκεκριμένη ενσάρκωση. Το αποτέλεσμα είναι αυτό που βλέπουμε τους ενδιαφέρει περισσότερο το χθές και το σήμερα και ελάχιστη σημασία δίδουν στο μέλλον, … εννοώ το μακρινό μέλλον γι΄αυτό και τα σχέδιά τους είναι βραχυπρόθεσμα (ετών ή το πολύ δεκαετιών) και όχι μακροπρόθεσμα (εκατονταετιών ή χιλιετηρήδων).
Στην πραγματικότητα η ανθρωπότητα λειτουργεί ευκαιριακά και με αφετηρία την τρίτη ακτίνα της δράσης και το κέντρο του λαιμού, … ας το αφήσουμε όμως καλύτερα γιατί ξεφύγαμε. …
Νομίζω ότι η Πνευματική Ιεραρχία του Πλανήτη κάθε τόσο που κάνει τα συμβούλιά της με σκοπό να καθορίσει σε ποιο εξελικτικό σημείο βρίσκεται η ανθρωπότητα, τα έθνη, αποφασίζει το ποια θα είναι τα επόμενα βήματα, διοχετεύει τις αντίστοιχες ιδέες στους κυβερνήτες, τους επιστήμονες σήμερα, τους καλλιτέχνες, τους …
Οι προχωρημένοι στοχαστές και στα τρία τμήματα, συλλαμβάνουν τις ιδέες συνειδησιακά εκεί υφίσταται μία πρώτη τροποποίηση (χρωματισμός από τη συνείδηση) έπειτα προσωποποιούνται και μετατρέπονται σε ιδανικά, με αποτέλεσμα τις διάφορες δραστηριότητες στην πολιτική, την επιστήμη την τέχνη, …
Γράφεις:
quote:
Γιατί δεν μπορώ να πιστέψω ότι οι οδηγίες που δίδονται στους κυβερνήτες είναι λανθασμένες.
Είναι τόσο ανεγκέφαλοι και δεν μπορούν να καταλάβουν ή ερμηνεύουν λάθος τα μηνύματα που τους στέλνουν;
Επηρεάζονται από συμβούλους που κλείνουν προς την αριστερή ατραπό, και έτσι οδηγούνται προς λάθος κατεύθυνση;
Οι σύμβουλοί τους τους καθοδηγούν λανθασμένα και αντίθετα από τις επιθυμίες της Ιεραρχίας;
Οι κυβερνήτες όπως είναι σήμερα αλλά και κατά το παρελθόν πάντοτε ήταν επικεντρωμένοι στην προσωπικότητα και κατά κάποιο τρόπο λειτουργούσαν με αφετηρία τα προσωπικά τους σχέδια και όχι τα Ιεραρχικά Σχέδια, … φυσικά αυτό ήταν πάντοτε (και εξακολουθεί να είναι) υπέρ του δέοντος γνωστό στην Πνευματική Ιεραρχία, … Ο Χριστός είχε αναφέρει «απόδοτε ουν τα Καίσαρος Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ», … για όσους μπορούν λίγο να κατανοήσουν το τι μπορεί να συμβαίνει, … Άλλωστε αυτό το θέμα είναι δύσκολο να συζητηθεί μέσα στο esoterica γιατί απλά οι άνθρωποι δεν έχουν μελετήσει εσωτερισμό σε βάθος και έχουν τις δικές τους προσωπικές απόψεις, που νομίζω ότι θα αλλάξουν με τον καιρό, αν αποφασίσουν να ασχοληθούν σοβαρά με τον υγιή αποκρυφισμό. …
Γράφεις:
quote:
Εδώ υπεισέρχεται και η ελεύθερη βούληση των ανθρώπων; Δηλαδή, μας καθοδηγούν και αν εμείς κατανοήσουμε λάθος, ή μας επηρεάζουν άλλοι παράγοντες κάνουμε του κεφαλιού μας και δεν ακολουθούμε τις οδηγίες των Διδασκάλων;Μήπως έτσι η ανθρωπότητα μπορεί να οδηγηθεί στον αφανισμό; Εξ άλλου έχουμε το παράδειγμα της Ατλαντίδας. Πώς εμείς παρακολουθούμε τα γεγονότα και δεν αντιδρούμε;
Ξέρω γράφεις έξω από τα δόντια. … όταν κάποιος μελετήσει εσωτερισμό σε βάθος για αρκετό χρονικό διάστημα κατανοεί ότι τα πράγματα δεν είναι καθόλου ρόδινα για τον πλανήτη μας και ότι ο πλανήτης βρέθηκε σε πολύ δύσκολες στιγμές κατά την διάρκεια του παρελθόντος. …
Πιθανότατα γνωρίζεις ότι η ανθρωπότητα συμβολίζεται με το χαρτί του ταρώ που ονομάζουμε «ο τρελός». … είναι αυτός που προχωράει τραγουδώντας προς τον γκρεμό, …
Αστειεύομαι αν προσπαθήσουμε σήμερα όλοι μας, μπορούν να γίνουν σπουδαία βήματα για μία ορθότερη κοινωνία στο μελλον. …
Οι άνθρωποι δεν αντιδρούν για πολλούς λόγους.
Γιατί πρωταρχικά δεν σκέφτονται. …
Γιατί καθημερινά σήμερα τους γίνεται πλύση εγκεφάλου μέσω χιλιάδων υποβολών και επιβολών. …
Γιατί οι λίγοι που σκέφτονται αισθάνονται τις περισσότερες φορές εντελώς αδύναμοι να αντιδράσουν. …
Το θέμα έχει να κάνει με το παγκόσμιο κακό. … που οι άνθρωποι πολύ λίγα πράγματα γνωρίζουν γι’ αυτό και που είναι κυρίως Ιεραρχικό πρόβλημα. …
Παραθέτω ένα απόσπασμα σχετικά με το θέμα των ιδεών από το βιβλίο «Τηλεπάθεια και Αιθερικός Φορέας».
------------------------------------
Αυτός ο όμιλος των Στοχαστών διαιρείται σε επτά κύρια τμήματα και προεδρεύεται από τρεις μεγάλες Ζωές ή υπερσυνειδητές Οντότητες. Είναι ο Μανού, ο Χριστός και ο Μαχατσόχαν. Οι τρεις αυτοί εργάζονται κυρίως με τη μέθοδο επηρεασμού της διάνοιας των μυστών και των μυημένων. Αυτοί οι τελευταίοι επηρεάζουν με τη σειρά τους τους μαθητές του κόσμου και οι μαθητές αυτοί, ο καθένας στον τόπο του και με τη δική του ευθύνη, επεξεργάζονται την αντίληψή τους για το σχέδιο κι επιδιώκουν όσο είναι δυνατό να του δώσουν έκφραση. Είναι λοιπόν, όπως μπορείτε να υποθέσετε, μια διαδικασία υποβίβασης των ρυθμών κραδασμού, ώσπου να γίνουν αρκετά βαρείς για να επηρεάσουν την ύλη του φυσικού πεδίου κι έτσι να κάνουν εφικτή τη δόμηση οργανωμένων αποτελεσμάτων στο φυσικό πεδίο. Οι μαθητές αυτοί εργάζονταν ως τώρα πολύ μόνοι, εκτός όταν οι καρμικές σχέσεις αποκάλυπταν τον έναν στον άλλο και η τηλεπαθητική διεπικοινωνία περιοριζόταν βασικά στην Ιεραρχία των μυστών και των μυημένων – ενσαρκωμένων ή μη – και στο ατομικό Τους έργο με τους μαθητές Τους.
Ωστόσο θεωρείται πλέον εφικτό να εδραιωθεί μια παρόμοια κατάσταση και μια τηλεπαθητική σχέση μεταξύ μαθητών στο φυσικό πεδίο. Αδιάφορο πού μπορεί να βρίσκεται, αυτή η ομάδα των μυστικιστών και γιγνωσκόντων θα διαπιστώσει τελικά ότι είναι κατορθωτό να επικοινωνεί μεταξύ της και συχνά το κάνει ακόμη και τώρα. Μια βασική μυστικιστική ιδέα ή κάποια νέα αποκάλυψη της αλήθειας αναγνωρίζεται ξαφνικά από πολλούς και βρίσκει ταυτόχρονα έκφραση με το μέσον πολλών διανοιών. Κανένα πρόσωπο δεν μπορεί να διεκδικήσει ατομικό δικαίωμα στη διακηρυχθείσα αρχή ή αλήθεια. Ποικίλες διάνοιες την έχουν καταγράψει. Ωστόσο δηλώνεται συνήθως, γενικεύοντας πλατιά, ότι οι άνθρωποι αυτοί άγγιξαν τα εσώτερα ρεύματα σκέψης ή ανταποκρίθηκαν στη δράση του Παγκόσμιου Νου. Κυριολεκτικά και τεχνικά δεν είναι έτσι. Ο Παγκόσμιος Νους ψαύεται από κάποιο μέλος της πλανητικής Ιεραρχίας, ανάλογα με τη νοητική Του κλίση και τον εξοπλισμό και τις άμεσες ανάγκες που έγιναν αισθητές από τους εργαζόμενους μύστες. Παρουσιάζει τότε τη νέα ιδέα, τη νέα ανακάλυψη ή τη νέα αποκάλυψη στην ομάδα των μυστών (τηλεπαθητικά βέβαια, αδελφέ μου) κι αφού συζητηθεί απ’ αυτούς, την παρουσιάζει αργότερα στο δικό Του όμιλο μαθητών. Θα βρει ανάμεσά τους κάποιον που να ανταποκρίνεται με μεγαλύτερη ετοιμότητα και νοημοσύνη απ’ τους άλλους κι αυτός με τη διαυγή του σκέψη και τη δύναμη των διατυπωμένων σκεπτομορφών του μπορεί κατόπιν να επηρεάσει άλλες διάνοιες. Αυτές συλλαμβάνουν την έννοια σαν δική τους· την αδράχνουν και τη φέρνουν σε εκδήλωση.
Ο καθένας θεωρεί σαν ειδικό του προνόμιο να το κάνει κι εξαιτίας της εξειδικευμένης αυτής ικανότητας και της ευθύνης που αυτόματα γεννιέται, ρίχνει σ’ αυτή όλη την ενέργειά του και εργάζεται και πολεμά για τις σκεπτομορφές του.
Ένα παράδειγμα των παραπάνω βρίσκεται στην ιστορία της Κοινωνίας των Εθνών. Προτού αναλάβει ειδικό έργο, ο Διδάσκαλος Σέραπις επιδίωξε να φέρει κάποια εποικοδομητική ιδέα για την αρωγή της ανθρωπότητας. Συνέλαβε την ιδέα μιας παγκόσμιας ενότητας στο πεδίο της πολιτικής, η οποία θα τελεσφορούσε σαν ένας νοήμων συνασπισμός εθνών για τη διατήρηση της διεθνούς ειρήνης. Την παρουσίασε στους μύστες σε συμβούλιο κι έγινε αισθητό ότι κάτι μπορούσε να γίνει. Ο Διδάσκαλος Ιησούς ανέλαβε να την παρουσιάσει στην ομάδα των μαθητών Του, καθόσο εργαζόταν στη Δύση. Ένας απ’ αυτούς τους μαθητές στα εσώτερα πεδία άδραξε την εισήγηση και τη διαβίβασε (ή μάλλον την υποβίβασε) ώσπου αποτυπώθηκε στον εγκέφαλο του συνταγματάρχη Χάουζ. Ο τελευταίος, χωρίς να αντιληφθεί την πηγή (της οποίας δεν είχε καμία απολύτως επίγνωση), τη διαβίβασε με τη σειρά του σ’ εκείνο το ζηλωτή της έκτης ακτίνας, που ονομαζόταν Γούντροου Ουίλσον. Κατόπιν, γαλουχημένη απ’ τον πλούτο ανάλογων ιδεών στις διάνοιες πολλών, παρουσιάσθηκε στον κόσμο. Πρέπει να έχετε υπόψη ότι η λειτουργία ενός μαθητή είναι να εστιάζει ένα ρεύμα ενέργειας κάποιου ειδικού είδους στο φυσικό πεδίο, όπου μπορεί να καταστεί ελκτικό κέντρο δύναμης και να προσελκύσει παρόμοιους τύπους ιδεών και ρευμάτων σκέψης που δεν είναι αρκετά ισχυρά για να ζήσουν μόνα τους ή να κάνουν μια επαρκώς δυνατή κρούση στην ανθρώπινη συνείδηση.
(Από το βιβλίο «Τηλεπάθεια και Αιθερικός Φορέας».)
------------------------------------
Σε χαιρετώ για σήμερα
Θα προτιμούσα να μιλήσουμε (μετά τα παραπάνω) για το θέμα της «Δοκιμαστικής Ατραπού», αν συμφωνείς.
Γνώθι σαυτόν
Αγαπητέ oros777
Ευχαριστώ για τις απαντήσεις σου, … αν και θα προτιμούσα να ήσουν περισσότερο αναλυτικός, σε ορισμένα σημεία.
Ιδιαίτερα μου έκανε εντύπωση το κείμενο από την «Τηλεπάθεια». Το βιβλίο το είχα διαβάσει παλιότερα και θυμόμουν πολύ αμυδρά αυτό το σημείο σχετικά με το τι είχε προηγηθεί πριν την ίδρυση της «Κοινωνίας των Εθνών».
Απορώ μάλιστα που τα υπόλοιπα μέλη του esoterica δεν βρήκαν εντυπωσιακή την πληροφορία. Αφού φαίνεται όλη η διαδικασία πώς μία ιδέα κατερχόμενη κατέληξε από τους Διδασκάλους της Σοφίας στον Πρόεδρο των Η.Π.Α. Γούντροου Ουίλσον.
(Woodrow T. Wilson (1856-1924). Πήρε βραβείο Νόμπελ για την Ειρήνη το 1919).
(Η Κοινωνία των Εθνών ήταν Διεθνής Οργανισμός που ιδρύθηκε αμέσως μετά τον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο στο Παρίσι το 1919 κατόπιν αμερικανικής πρωτοβουλίας και που σημείωσε σταθμό στην εξέλιξη των διεθνών σχέσεων.
Δύο ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά του, αφενός ο οικουμενικός του χαρακτήρας, που σήμαινε ότι ήταν ανοικτός σε όλα τα "ελεύθερα κυβερνώμενα κράτη" και αφετέρου η ευρύτητα των σκοπών του που κυριαρχούσε η δυνατότητα ειρηνικής επίλυσης των διεθνών διαφορών καθώς και τη εγγύηση του υφιστάμενου εδαφικού καθεστώτος και της ανεξαρτησίας των Κρατών.
Ακριβώς στις αρχές περίπου του σημερινού υφιστάμενου ΟΗΕ του οποίου και θεωρείται πρόδρομος.
Με την έναρξη όμως του Β' Παγκοσμίου Πολέμου φάνηκε η αποτυχία της Κοινωνίας των Εθνών να αποτρέψει έναν νέο παγκόσμιο πόλεμο. Καταργήθηκε επίσημα το 1946 με την ίδρυση του ΟΗΕ.)
Από αυτά που παρέθεσες:
quote:
Ενόσω o άνθρωπoς βρίσκεται στη Δοκιμαστική Ατραπό διδάσκεται κυρίως να γνωρίζει τoν εαυτό τoυ, να διαπιστώνει τις αδυναμίες τoυ και να τις διoρθώνει. Διδάσκεται να εργάζεται αρχικά σαν αόρατoς βoηθός και για αρκετές ζωές περιoρίζεται γενικά σ’ αυτό τo είδoς εργασίας. Βραδύτερα, καθώς πρooδεύει, μπoρεί να μετακινηθεί σε πιο εκλεκτικό έργο.
……………………………………….1. Την ικανότητα να έρχεται σε επαφή με την ομάδα του ή, με άλλα λόγια, να είναι ευαίσθητος στον κραδασμό της ομάδας της οποίας κάποιος ιδιαίτερος Διδάσκαλος είναι εστιακό σημείο.
2. Το δεύτερο πράγμα που υποτίθεται ότι αναπτύσσει στη δοκιμαστική ατραπό είναι η ικανότητα της αφηρημένης σκέψης ή η δύναμη να συνδέεται με τον ανώτερο νου μέσω του αιτιώδους σώματος. Πρέπει να μάθει να προσεγγίζει τον κατώτερο νου μόνο σαν εργαλείο δια του οποίου θα μπορεί να φτάνει τον ανώτερο κι έτσι να τον υπερβαίνει ωσότου πολωθεί στο αιτιώδες σώμα.
……………………………………
Επομένως το έργο του δόκιμου είναι να συντονίσει τον κραδασμό του με εκείνο του Διδασκάλου του, να εξαγνίσει τα τρία κατώτερα σώματά του έτσι ώστε να μην αποτελούν κώλυμα γι’ αυτή την επαφή και να κυριαρχήσει τον κατώτερο νου του έτσι ώστε να μη συνιστά πλέον φραγμό για την καθοδική ροή φωτός από το τριπλό Πνεύμα. Έτσι του επιτρέπεται να εγγίξει την Τριάδα και την ομάδα στο υποπεδίο του ανώτερου νοητικού, στην οποία – δικαιωματικά και λόγω κάρμα – ανήκει.3. To τρίτο πράγμα που πρέπει να κάνει ο δόκιμος είναι να εξοπλισθεί συναισθηματικά και νοητικά και να αντιληφθεί και να αποδείξει ότι έχει κάτι να μεταδώσει στην ομάδα την οποία έχει προσεταιριστεί εσωτερικά.
Νομίζω ότι το θέμα της δοκιμαστικής ατραπού θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει πιο πολύ από όλες τις ατραπούς μια που ορισμένοι από εμάς βρισκόμαστε σε εκείνο το σημείο εξέλιξης. Ήμαστε γεμάτοι ελαττώματα αλλά ελάχιστοι τα αναγνωρίζουμε. Είτε γιατί δεν τα έχουμε καταλάβει, είτε γιατί μας βολεύουν, δεν ασχολούμαστε με αυτά. Συχνά, σε αυτά που κάνουμε ή πετυχαίνουμε λέμε ότι είμαστε και οι πρώτοι. (Μπορεί να είναι η εξαπάτηση της Εφορίας, το σβήσιμο μιας κλίσης της τροχαίας γιατί έχουμε το μέσον, κτλ).
Δηλαδή το να δομήσουμε ορθό χαρακτήρα είναι το πρωταρχικό μας καθήκον.
Πώς όμως θα μπορέσει να ασχοληθεί με τον εαυτό του κάποιος όταν ο σημερινός άνθρωπος βρίσκεται κάτω από την πίεση της δουλειάς, της οικογένειας; Όταν θα πρέπει να δουλεύει πολλές ώρες την ημέρα και πιθανόν και σε δύο δουλειές; Βέβαια ο καθένας μας διαλέγει τη δουλειά που κάνει και οι ώρες εργασίας έχουν να κάνουν με το ότι θέλει μια άνετη ζωή με τα αυτοκίνητά του, με την καλοπέρασή του.
Πρέπει καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας να προσπαθεί να είναι εστιασμένος στο Εγώ και όχι στην προσωπικότητά του. Η κάθε του κίνηση, η κάθε του πράξη, η κάθε του απόφαση, αν είναι δυνατόν να προέρχεται από τη συνείδησή του και όχι από την προσωπικότητά του. Σιγά σιγά θα μπορέσει το Εγώ του να αναλάβει τον έλεγχο, όσο το δυνατόν περισσότερο, της προσωπικότητας. Βέβαια θα έρθει σε σύγκρουση με τον κατώτερο εαυτό του, που θα προσπαθεί να τον παρασύρει προς τα κάτω, μια που είναι ο πιο εύκολος δρόμος παρά να ανεβάσει τον κραδασμό του προς τον ανώτερο εαυτό. Κάθε φορά που θα συμβαίνει αυτό θα είναι μια νίκη και θα αυξάνει τον κραδασμό. Γιατί μόνο αν καταφέρει να ανεβάσει τον κραδασμό του εξαγνίζοντας τους κατώτερους φορείς του μπορεί να προσεγγίσει την ομάδα την εσωτερική, στην οποία ανήκει.
Δεν αρκεί μόνο η έφεση ή η αφοσίωση. Μόνο με την έφεση εύκολα μπορεί να παρασυρθεί κανείς και να παρεκκλίνει από το αρχικό του σχέδιο. Όπως θα πρέπει να εξετάσει αν η έφεσή του είναι ιδιοτελής. Θα πρέπει να αναπτύξει την θέληση ώστε οι επιλογές του να είναι ορθές και να υποκινούνται από το Εγώ.
Αναπτύσσοντας τη θέληση, μια από τις πρώτες ιδιότητες, θα μπορέσει να ελέγξει τα συναισθήματά του, που για το μέσο άνθρωπο είναι το μεγάλο πρόβλημα, και έτσι ο εστιασμός θα γίνει στο νοητικό πεδίο. Βάζοντας σε έλεγχο με πειθαρχία και το νοητικό, θα καταφέρει να εκδηλωθεί το Εγώ του.
Έργο του είναι να ευθυγραμμίσει τους τρεις φορείς του, φυσικό, αστρικό, νοητικό, με την ψυχή του.
Θα σταθώ επίσης σε αυτό που καταλήγεις:
quote:
Θα προτιμούσα να μιλήσουμε (μετά τα παραπάνω) για το θέμα της «Δοκιμαστικής Ατραπού», αν συμφωνείς.
Αφού ανέφερα μερικές από τις σκέψεις μου, μπορούμε να συνεχίσουμε να μιλούμε για την Δοκιμαστική Ατραπό γιατί νομίζω ότι αφορά αρκετούς ανθρώπους σήμερα.
Ποια νομίζεις ότι θα πρέπει να είναι τα σπουδαιότερα σημεία που θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας σχετικά μ’ αυτό το αρχικό στάδιο μαθητείας; Γιατί για μένα όπως ανέφερα ήδη είναι να φτιάξουμε τον χαρακτήρα μας.
Άλλωστε και ο Μορύα συνεχώς μας λέει να μην κάνουμε αυτό, να μην κάνουμε το άλλο, μιλάει συνεχώς για την αρνητικότητα της προδοσίας, μας χαρακτηρίζει ως σαλιγκάρια εννοώντας την γλοιώδη συμπεριφορά μας, μιλάει για τις ποταπές σκέψεις μας που τις παρομοιάζει με συρόμενα ερπετά, μας μιλάει για την επιβράδυνση της προόδου της ανθρωπότητας που οφείλεται στην αλαζονεία και τον εγωισμό. Μας λέει για εκατοντάδες πράγματα που όλα στοχεύουν στην διόρθωση του χαρακτήρα μας.
Περιμένω την απάντησή σου.
Χαιρετώ και ευχαριστώ
Η αγνή σκέψη αποτελεί άμεση εγγύηση συνεργασίας.
Φυσικά κι έχουμε αρκετά ελαττώματα ως άνθρωποι και το κλειδί είναι - όπως λες κι εσύ - στην αναγνώριση τους.
Δεν θα μπορέσουμε ποτέ να απαλλαχθούμε από αυτά αν δεν τα αναγνωρίσουμε κι αν δεν τα αντιμετωπίσουμε.
Όσο τα αντικρύζουμε αλλά στρέφουμε το βλέμμα μας αλλού, αυτά θα συνεχίσουν να βρίσκονται συνεχώς μπροστά μας και να μας καθυστερούν στην ανακάλυψη του Εγώ μας.
Όσον αφορά έναν άνθρωπο που δουλεύει όλη μέρα ή κάνει 2 δουλειές, νομίζω πως θα ήταν καλό να γίνει ένας διαχωρισμός.
Υπάρχουν πχ άνθρωποι οι οποίοι δουλεύουν όλη μέρα για να κατορθώσουν να αναθρέψουν την οικογένεια τους.
Αν σκεφθούμε ότι η σημερινή εποχή είναι πάρα πολύ δύσκολη, τότε καταλαβαίνουμε ότι κάτι τέτοιο είναι και λογικό.
Υπάρχουν πάλι άνθρωποι οι οποίοι εργάζονται όλη μέρα για να έχουν ένα ακριβό αυτοκίνητο, να έχουν ένα μεγάλο σπίτι ή να καλύψουν με αυτόν τον τρόπο κάποιες άλλες ανάγκες τους οι οποίες δεν εκπληρώνονται.
Αυτοί οι άνθρωποι δηλαδή δεν δουλεύουν όλη μέρα για την κάλυψη βασικών αναγκών αλλά για την κάλυψη αναγκών που, ακόμα κι αν δεν καλυφθούν, δεν τους δημιουργείται βιοποριστικό πρόβλημα.
Από την άλλη όμως σκέφτομαι πως κι αυτές οι ανάγκες θεωρούνται βασικές απ' αυτούς...
quote:
Σιγά σιγά θα μπορέσει το Εγώ του να αναλάβει τον έλεγχο, όσο το δυνατόν περισσότερο, της προσωπικότητας. Βέβαια θα έρθει σε σύγκρουση με τον κατώτερο εαυτό του, που θα προσπαθεί να τον παρασύρει προς τα κάτω, μια που είναι ο πιο εύκολος δρόμος παρά να ανεβάσει τον κραδασμό του προς τον ανώτερο εαυτό.
Απ' όσο έχω διαβάσει η "πάλη" αυτή συντελείται στην Αίθουσα της Μάθησης καθώς στην Αίθουσα της Άγνοιας επικρατεί η προσωπικότητα του ανθρώπου.
Στην Αίθουσα της Μάθησης η Ψυχή προσπαθεί να εναρμονίσει μαζί της την προσωπικότητα του ανθρώπου και στην Αίθουσα της Σοφίας επιτυγχάνεται αυτό.
quote:
Δεν αρκεί μόνο η έφεση ή η αφοσίωση. Μόνο με την έφεση εύκολα μπορεί να παρασυρθεί κανείς και να παρεκκλίνει από το αρχικό του σχέδιο.
Επειδή δεν ξέρω αν το κατανοώ απόλυτα αυτό, μήπως θα μπορούσες να μας πεις πως η έφεση μόνο θα μπορούσε να κάνει τον άνθρωπο να παρεκκλίνει από το αρχικό σχέδιο?
In anticipation of my resurrection...
Δικο σας φως είναι.Για παρτη σας.Ελευθερο.
Δεν θα τυφλωθειτε .
Το φως φωτιζει δεν τυφλωνει...
Το φως φωτιζει εκεινον που ειναι ανοιχτος στις ακτινες του φωτος Εn-lightment...Η εισοδος του φωτος μεσα μας.
Αφηστε το φως να μπει μεσα σας.Δεν θα σας καψει.
Μπροστα βλεπω εναν μαυρο κυκλο.θα φυγει.Κοιταξα τον Ηλιο το μεσημερι για καποια λεπτα.Δεν ημουν ετοιμος.Αλλα θα ερθει η στιγμη οπου θα τον κοιταω στο ζενιθ του.
Εγω ο Λυδιος,μονο η σοφια με ενδιαφερει σε αυτο τον κοσμο.
Πασχιζω να δαμασω τη νυχτα μεσα μου και γυρω μου.Τιποτα αλλο.
Ειμαι σχεδον ενα μηνα μονο φρουτα.Φυτο δεν εχω σκοτωσει.Διωχνω τη νυχτα μεσα μου,μεχρι που καποια στιγμη μονο φως θα υπαρχει.
Δωσε μου Ηλιε μου τις πληροφοριες σου μεσα απο τα ματια.Ωστε να γινω μεσολαβητης του φωτος σε αυτον τον κοσμο...Δεν με νοιαζει το εγω μου.Δεν υπαρχει σκοπος εγωιστικος για μενα.Δεν εχω κανενα ονειρο ,δεν θελω να καταφερω τιποτα.Μονο η ζεστασια του φωτος με ενδιαφερει...Μαζι με τους ανθρωπους για τους ανθρωπους.Μαζι με τη φυση για τη φυση.
Αστους να ριχνουν οσους αεροψεκασμους θελουν...Η πραγματικη πληροφορια θα φτασει σε μενα.Το φως περιεχει ολες τις πληροφοριες.
Και εγω ενας ηλιος ειμαι εσωτερικα.Η πληροφορια υπαρχει μεσα μου.
Οι αεροψεκασμοι υπαρχουν για να περνουν οι ακτινες/πληροφοριες φιλτραρισμενες συντηρωντας το ματριξ που υπαρχει.
Κρατωντας τα παιδια των ανθρωπων στα δεσμα /φοβους.
Να εχετε στραμμενα τα ματια σας τον ηλιο και φοβος δεν θα υπαρξει.
Τρυπα θα ανοιξει στο χαος της κορης μου.
Στο χαος της κορης μου δεν θα υπαρχει χαος.
Πάνο το το παραπάνω για σένα, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Παρεπιπτόντως, κατά την ταπεινή μου άποψη ψάχνεις σωστά πράγματα σε λάθος μέρη,χωρίς αυτό να σημαίνει ότι εγώ είμαι ο καθήν αρμόδιος να να κρινω. (δεν είμαι εγγυημένα.)
Ο δρόμος εξάλλου, είναι δικός σου.
Εγώ θα έλεγα:
Να έχετε στραμμένα τα μάτια σας στη, αληθινή γνώση.
Δικό σας φως είνια (η γνώση), για πάρτη σας, ελεύθερο.
Δεν θα τυφλωθείτε.
Η γνώση φωτίζει δεν τυφλώνει.
Η γνώση φωτίζει εκείνον που είναι ανοιχτός στις ακτίνες της, (enlightment).
Στην αρχή θα δείτε ένα μαύρο κύκλο. Θα είναι οι άμυνες των στερεότυπων με τα οποία έχει διαποτιστεί η συνείδηση σας, και σας γεμίζει φόβο.
Θα φύγει ο μαύρος κύκλος, και μαζί ο φόβος. Μόνο η σοφία έχει σημασία.
Κάπως έτσι θα την έβλεπα τη δουλειά.
Μετά Τιμής...ο μικρός Κθούλου
Αυτο που δινεις παιρνεις.Και αυτο που παιρνεις πρεπει να δινεις.
Σημερα οπως εβλεπα τον ηλιο,ηρθε διπλα μου ενα πουλακι και αρχισε να κελαηδαει.Λες και καταλαβε την καταφαση στη ζωη και παρασυρθηκε απο την ολη ενεργεια.
Εκει διαπιστωσα οτι για τα περισσοτερα ζωα στη φυση,η ζωη ειναι μια γιορτη.Ο ανθρωπος ειναι δυστυχισμενος γιατι η δυστυχια τρεφει το εγω του.
Μαζι σου Ιταλε παντως και παντα.
Μετά Τιμής...ο μικρός Κθούλου
Τί σύμπτωση, να διαβάσω προχτές ένα βιβλίο άθεου εβραίου "ψυχοθεραπευτή", όπου λέει ότι αποφάσισε να κοιτάξει κατάματα τον Ήλιο. Αυτός μεταδίδει μια διαφορετική αλήθεια από εσένα, λέει ότι κοιτάει κατάματα την σκληρή αλήθεια της αιώνιας ανυπαρξίας μετά θάνατον.
Πόσο διαφορετικό μήνυμα δίνεις εσύ από τον επικούρειο υλισμό!
Τελευταία έχω απογοητευτεί πολύ από τα βιβλία των άθεων ανθρωπολόγων και ψυχολόγων που διαβάζω και αναρωτιέμαι κατά πόσο έχουν δίκιο.
Ζούμε σε ένα μπερδεμένο κόσμο, από την μια ο κόσμος της φυσικής, από την άλλη ο δικός μας κόσμος, εκείνος της βούλησης, της ελευθερίας, των ονείρων. Κάτι δεν πάει καλά εδώ.
Αποφασίζω να κλείσω μαζί σου για πάντα τα βιβλία της φυσικής και να τα ρίξω στα σκουπίδια, για να πετάξω στην Άσγκαρντ του αιώνιου φωτός και της αιώνιας ζωής!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
Ευχαριστώ για το ενθαρρυντικό θέμα φίλε.Τί σύμπτωση, να διαβάσω προχτές ένα βιβλίο άθεου εβραίου "ψυχοθεραπευτή", όπου λέει ότι αποφάσισε να κοιτάξει κατάματα τον Ήλιο. Αυτός μεταδίδει μια διαφορετική αλήθεια από εσένα, λέει ότι κοιτάει κατάματα την σκληρή αλήθεια της αιώνιας ανυπαρξίας μετά θάνατον.
Πόσο διαφορετικό μήνυμα δίνεις εσύ από τον επικούρειο υλισμό!
Τελευταία έχω απογοητευτεί πολύ από τα βιβλία των άθεων ανθρωπολόγων και ψυχολόγων που διαβάζω και αναρωτιέμαι κατά πόσο έχουν δίκιο.
Ζούμε σε ένα μπερδεμένο κόσμο, από την μια ο κόσμος της φυσικής, από την άλλη ο δικός μας κόσμος, εκείνος της βούλησης, της ελευθερίας, των ονείρων. Κάτι δεν πάει καλά εδώ.
Αποφασίζω να κλείσω μαζί σου για πάντα τα βιβλία της φυσικής και να τα ρίξω στα σκουπίδια, για να πετάξω στην Άσγκαρντ του αιώνιου φωτός και της αιώνιας ζωής!
Τιποτα δεν ειναι συμπτωση.Οι καρδιες των ανθρωπων που βρισκονται στην ιδια σελιδα και στον ιδιο δρομο συνδεονται με τροπο μυστηριο.
Δεν εχει σημασια ο τοπος και η αποσταση.
Οταν εσυ διαβαζεις κατι σημαντικο ,οταν συνειδητοποιεις πραγματα,
αυτο που εκπεμπεις φτανει και σε μενα.Και αντιστροφα.
Στην ηλιοθεαση οδηγηθηκα αυθορμητα απο τη διατροφη που εκανα.Δεν το σκεφτηκα καν ηταν κατι τελειως φυσικο.
Λενε να ξεκινας με 10 δευτερολεπτα την ημερα και να αυξανεις αλλα 10 καθε μερα και ποτε να μην ξεπερασεις τα 45 λεπτα.ΛΟΛ
Κατευθειαν σε μια εβδομαδα εφτασα τη μια ωρα γιατι δεν εχω κανενα φοβο απεναντι σε αυτο.
Μεινε στον ευατο σου σταθερος.Μην παρασυρεσαι απο το τι γραφει ο καθενας.Υλισμος=μυαλο=εγωισμος=προσκολληση σε καταστασεις=εξαρτηση.
Ενα εξαρτημενο ατομο φυσικα και φοβαται το θανατο.Αφου του παιρνει αυτο απο το οποιο εξαρταται.
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.