- Του κόσμου οι αντιφάσεις... - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Νά σημειωθεί ότι πρόκειται γιά απόσπασμα από βιβλίο πού κυκλοφόρησε μέ δαπάνες τού ΓΕΣ..
quote:quote:
Τώρα τα χρόνια της θρησκευτικής παρακμής, το μαντείο των Δελφών πιστεύω ότι ήθελε να μην χάσει κόσμο γι' αυτό αποφάσισε να τα έχει καλά με τους φιλόσοφους. Γι' αυτό άλλωστε είπε καλά λόγια για τον Σωκράτη. Η πόλη όμως δεν του έκανε χατίρια αλλά τον καταδίκασε. Όσο για αυτά τα συνθήματα "γνώθι σαυτόν" κτλ δεν ξέρω σε τί εποχή ανήκουν, αλλά μαντεύω πως ανήκουν σε ακόμη πιο ύστερη, ίσως και μετά Χριστόν. Είναι η εποχή της απόλυτης παρακμής της θρησκείας, οπότε κάποιοι φιλόσοφοι προσπαθούν να κρατήσουν όρθια μια παγανιστική θρησκεία(που έχουν μεταλλάξει σε αθειστική και εσωτερική), ίσως επειδή μισούσαν τον Χριστιανισμό.
Δηλαδή με λίγα λόγια, σε ύστερες εποχές τα ιερατεία έγιναν πιο ανοιχτά σε αθειστικές ιδέες*(γνώθι σαυτόν), λόγω της επέλασης της φιλοσοφίας και έτσι ώστε να φροντίσουν για την βιωσιμότητά τους.
Πρίν γράψεις οτιδήποτε άνοιξε καί κανένα βιβλίο..κακό δέν κάνει..διάβασε καί τίποτα άλλο γιά αυτούς τούς έρμους τούς αρχαίους εκτός από αυτά πού λέει η απολογητική..στό κάτω κάτω τό ότι υπάρχει γραφή καί μπορεί ο καθένας νά γράφει ότι τού φανεί καί ότι τού κατεβεί σέ αυτούς τό χρωστάμε..άκου τό "γνώθι σαυτόν" αθεϊστικό σύνθημα!
Επίσης όλα αυτά τά παραγγέλματα ειπώθηκαν από φιλοσόφους πού έζησαν πολλά πολλά χρόνια πρίν εμφανιστεί ο χριστιανισμός καί εξαφανίσει καί τούς φιλόσοφους καί μαζί καί τήν φιλοσοφία
Που είναι η δική σου απάντηση;
Είσαι τυφλωμένη από το ρεύμα του νεοπαγανισμού και μιλάς διαρκώς για μια <<απολογητική>>. Εννοείς πως είναι κακή η προσωπική σκέψη και τα επιχειρήματα και πρέπει να πιστεύουμε ότι μας λένε οι νεοπαγανιστές στα βιβλία τους;
Γιατί δεν κοπιάζεις λίγο να καταλάβεις τί εννοώ με το γνώθι σαυτόν ως αθειστικό σύνθημα; Φοβάσαι μήπως κάνει λάθος ο νεοπαγανισμός και δεν θες να το μάθεις; Ή μήπως είναι κακή η λέξη άθεος για έναν πραγματικό άθεο;
Όταν λοιπόν έχουν παύσει οι ιεροτελεστίες της θρησκείας και το σύνθημα είναι πλέον "γνώρισε τον εαυτό σου" και όχι "γνώρισε τον Θεό", αυτό σημαίνει εσωστρέφεια και αθεισμό. Πλέον ο Θεός και η κάθε αλήθεια αναζητούνται μέσα και όχι έξω.
Απορώ. Χρειαζόμαστε τροφή και νερό τα οποία λαμβάνουμε από έξω και όχι από μέσα. Γιατί είναι κακό να έχουμε ανάγκη τον Θεό όπως ακριβώς έχουμε ανάγκη τροφή και νερό;
Και ας πούμε πως τελικά θεωρούμε πως όλοι μας χωριστά είμαστε Θεοί. Μετά ποια θα είναι η σχέση μας με τον έξω κόσμο και τον διπλανό μας; Δεν θα πρέπει να οργανωθούμε σε ένα ιεραρχικό μοντέλο; Δεν θα τρωγόμαστε για το ποιος θα επιβληθεί σε ποιον; Οι επαναστάσεις στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν οδήγησαν σε νέες και χειρότερες εξουσίες;
Δεν είναι κακός ο εσωτερισμός με την έννοια του γνωρίζω πραγματικά τον χαρακτήρα μου, αλλά όταν αποκλείεται κάθε επικοινωνία με την εξωτερική πηγή της ζωής επέρχεται ο θάνατος, όπως ακριβώς επέρχεται αν δεν φάει και πιει κάποιος.
quote:
Όταν λοιπόν έχουν παύσει οι ιεροτελεστίες της θρησκείας και το σύνθημα είναι πλέον "γνώρισε τον εαυτό σου" και όχι "γνώρισε τον Θεό", αυτό σημαίνει εσωστρέφεια και αθεισμό. Πλέον ο Θεός και η κάθε αλήθεια αναζητούνται μέσα και όχι έξω.
Τί σχέση έχει η προτροπή νά γνωρίσει κανείς τόν εαυτό του μέ τόν οποιονδήποτε θεό ή τήν οποιαδήποτε θρησκεία;από τήν άλλη πλευρά,νομίζεις ότι μπορεί κάποιος νά γνωρίσει οτιδήποτε καί πόσο μάλλον τόν θεό-μέ τήν όποια έννοια μπορεί νά έχει γιά τόν κάθε ένα αυτή η λέξη- άν πρώτα δέν γνωρίσει τόν ίδιο του τόν εαυτό;Πώς θά γνωρίσεις τόν ωκεανό άν πρώτα δέν γνωρίσεις τήν σταγόνα πού είσαι;Τό Δελφικό "γνώθι σαυτόν"λοιπόν,έχει βαθύτερο νόημα."γνώρισε τόν εαυτό σου καί θά γνωρίσεις τό σύμπαν καί τούς θεούς"
Έπειτα αυτές οι προτροπές τών σοφών πού ήσαν αναρτημένες στούς Δελφούς έχουν ειπωθεί καί έχουν γίνει μέρος τής παιδείας τών αρχαίων παράλληλα μέ τίς θρησκευτικές ιεροτελεστίες καί όχι μετά.Π.χ.τό "γνώθι σαυτόν" αποδίδεται στόν Χείλωνα πού έζησε περίπου τό 600 π.0..
Από αυτά πού γράφεις φαίνεται ότι δέν έχεις προσπαθήσει καθόλου νά μπείς στό πνεύμα τής θρησκείας καί τού τρόπου σκέψης τών αρχαίων οι οποίοι δέν ήσαν κατ'ουδένα τρόπο άθεοι.Ίσα ίσα ήσαν βαθειά θρησκευόμενοι καί έτρεφαν μεγάλο σεβασμό γιά τούς θεούς τους.Όμως η σχέση καί η αντίληψη πού είχαν γιά τό θείον ήταν διαφορετική από τήν χριστιανική.Οι χριστιανοί βέβαια δέν έκαναν κάν τόν κόπο νά προσπαθήσουν νά καταλάβουν αυτήν τήν αντίληψη.Κόλλησαν απλώς μερικές ταμπέλες,"ειδωλολάτρης","άθεος","σατανιστής" καί εξαπέλυσαν διωγμούς μέχρις εξοντώσεως.
Ούτε τό νόημα τής λέξης παγανιστής έχεις καταλάβει.Παγανιστής δέν είναι αυτός πού λατρεύει τίς πέτρες αλλά αυτός πού μένει πιστός στήν θρησκεία τού τόπου του.Paganus είναι ο άνθρωπος τής υπαίθρου,ο χωρικός,πού έχει μείνει στόν τόπο πού γεννήθηκε καί συνεχίζει τίς τοπικές παραδόσεις καί λατρείες.
quote:
Όταν λοιπόν έχουν παύσει οι ιεροτελεστίες της θρησκείας και το σύνθημα είναι πλέον "γνώρισε τον εαυτό σου" και όχι "γνώρισε τον Θεό", αυτό σημαίνει εσωστρέφεια και αθεισμό. Πλέον ο Θεός και η κάθε αλήθεια αναζητούνται μέσα και όχι έξω.
Μιά πού μιλάμε γιά αντιφάσεις,αυτό είναι μιά από τίς μεγαλύτερες αντιφάσεις τού χριστιανισμού..Πώς είναι δυνατόν ο θεός νά είναι "πανταχού παρών καί τά πάντα πληρών" καί παρ'όλα αυτά νά είναι ΕΞΩ;
quote:quote:
Όταν λοιπόν έχουν παύσει οι ιεροτελεστίες της θρησκείας και το σύνθημα είναι πλέον "γνώρισε τον εαυτό σου" και όχι "γνώρισε τον Θεό", αυτό σημαίνει εσωστρέφεια και αθεισμό. Πλέον ο Θεός και η κάθε αλήθεια αναζητούνται μέσα και όχι έξω.
Μιά πού μιλάμε γιά αντιφάσεις,αυτό είναι μιά από τίς μεγαλύτερες αντιφάσεις τού χριστιανισμού..Πώς είναι δυνατόν ο θεός νά είναι "πανταχού παρών καί τά πάντα πληρών" καί παρ'όλα αυτά νά είναι ΕΞΩ;
Να κάνω μια υπόθεση;
1) Ίσως, στην προσπάθεια να βρεις το Θεό μέσα, και υπό τη δυναμική της εσωστρέφειας, μπερδευτείς και περάσεις τον εαυτό σου για θεό;
2) Το Θείο, μάλλον, πληροί εκεί που υπάρχει χώρος διαθέσιμος. Αν ο άνθρωπος είτε είναι γεμάτος με το εγώ του, είτε βρίσκεται σε μια ατέρμονη προσπάθεια να γνωρίσει τον εαυτό του, έχοντας αποφασίσει έτσι ο ίδιος, τότε, μάλλον, δεν υπάρχει χώρος για το Θείο και αυτό μένει απ' έξω;
quote:
Το Θείο, μάλλον, πληροί εκεί που υπάρχει χώρος διαθέσιμος. Αν ο άνθρωπος είτε είναι γεμάτος με το εγώ του, είτε βρίσκεται σε μια ατέρμονη προσπάθεια να γνωρίσει τον εαυτό του, έχοντας αποφασίσει έτσι ο ίδιος, τότε, μάλλον, δεν υπάρχει χώρος για το Θείο και αυτό μένει απ' έξω;
Τότε λοιπόν δέν μπορούμε νά μιλάμε γιά "πανταχού παρουσία" αλλά γιά "όπου υπάρχει χώρος παρουσία"..Έχει μιά μικρή διαφορά νομίζω..
quote:
Ίσως, στην προσπάθεια να βρεις το Θεό μέσα, και υπό τη δυναμική της εσωστρέφειας, μπερδευτείς και περάσεις τον εαυτό σου για θεό;
Τόν εαυτό μας ψάχνουμε μέσα μας,όχι τόν θεό.Τουλάχιστον αυτό σημαίνει τό "γνώθι σαυτόν".Τώρα άν τό καταφέρουμε κάποτε,ποιός ξέρει σέ τί άλλους δρόμους μπορεί νά οδηγηθούμε..
Αυτό που σιχαίνομαι στον νεοπαγανιστικό αθεισμό είναι που λένε ότι ο κόσμος δεν δημιουργήθηκε. Αυτό εκτός του ότι είναι τραγική ανοησία(λόγω εγωισμού), συγκρούεται επίσης με όλη την αρχαία σοφία των θρησκειών που υποτίθεται ότι υπερασπίζονται. Και έτσι κάνουν παρέα με τους κλασικούς μηδενιστές άθεους που πιστεύουν ότι δεν υπάρχει θεός και ότι μετά θάνατο θα χαθούν για πάντα είτε είναι καλοί είτε όχι.
Και όλα αυτά γιατί δεν θέλουν να λατρέψουν και να ευχαριστήσουν τον Θεό, Τον οποίο δυστυχώς θεωρούν ως εκείνον που διορίζει τους ανθρώπινους τυράννους. Αφήνονται λοιπόν στην τύχη τους πιστεύοντας στον εαυτό τους. Γι' αυτό η ιστορία του ανθρώπινου "πολιτισμού" είναι θλιβερή.
Μια άλλη αηδιαστική άποψη του νεοπαγανισμού είναι πως θα ενωθούν με το Έν. Εδώ τους κοροιδεύουν και τους λένε πως θα αποκτήσουν μια κοσμική συνείδηση. Στην πραγματικότητα το Έν είναι το Χάος και αυτό σημαίνει πως θα χαθούν σαν προσωπικότητα αλλά και οντότητα, κάτι που για τον Χριστιανισμό αλλά και τον αρχαίο Παγανισμό είναι αδιανόητο ως σκοπός και επιθυμία του ανθρώπου.
Εσύ θες να χαθείς σαν προσωπικότητα και σαν οντότητα; Μήπως θες να θυσιαστείς και στον βωμό των μασώνων βαμπίρ, να παραδώσεις την σάρκα και να σου πιουν το αίμα για να... "ελευθερωθείς" και να "ενωθείς" με το Έν; Αυτοί όλοι οι πονηροί ψάχνουν για δύναμη και βρίσκουν θύματα στα οποία τους υπόσχονται ελευθερία.
quote:quote:
Το Θείο, μάλλον, πληροί εκεί που υπάρχει χώρος διαθέσιμος. Αν ο άνθρωπος είτε είναι γεμάτος με το εγώ του, είτε βρίσκεται σε μια ατέρμονη προσπάθεια να γνωρίσει τον εαυτό του, έχοντας αποφασίσει έτσι ο ίδιος, τότε, μάλλον, δεν υπάρχει χώρος για το Θείο και αυτό μένει απ' έξω;
Τότε λοιπόν δέν μπορούμε νά μιλάμε γιά "πανταχού παρουσία" αλλά γιά "όπου υπάρχει χώρος παρουσία"..Έχει μιά μικρή διαφορά νομίζω..
Το Θείο, με την αγαθότητα και τη διακριτικότητα που το χαρακτηρίζει, δεν βιάζει τον άνθρωπο να πάει ενάντια στις επιλογές του, στο αυτόβουλό του.
Όσον αφορά τη φυσική διάσταση του σύμπαντος και την ανθρώπινη υλική υπόσταση, πιστεύω πως τότε ναι, μιλάμε για "πανταχού παρουσία" η δύναμη της οποία μας δίνει τη συνοχή και αρμονία της ύλης.
quote:quote:
Ίσως, στην προσπάθεια να βρεις το Θεό μέσα, και υπό τη δυναμική της εσωστρέφειας, μπερδευτείς και περάσεις τον εαυτό σου για θεό;
Τόν εαυτό μας ψάχνουμε μέσα μας,όχι τόν θεό.Τουλάχιστον αυτό σημαίνει τό "γνώθι σαυτόν".Τώρα άν τό καταφέρουμε κάποτε,ποιός ξέρει σέ τί άλλους δρόμους μπορεί νά οδηγηθούμε..
Το σχόλιό μου αυτό αφορούσε εκείνο που είπες:
quote:
Μιά πού μιλάμε γιά αντιφάσεις,αυτό είναι μιά από τίς μεγαλύτερες αντιφάσεις τού χριστιανισμού..Πώς είναι δυνατόν ο θεός νά είναι "πανταχού παρών καί τά πάντα πληρών" καί παρ'όλα αυτά νά είναι ΕΞΩ;
Ίσως εγώ δεν κατάλαβα αυτό που είπες για "μέσα και έξω";
Γενικότερα, όμως, θα ήθελα να πω, με αφορμή εκείνο που είπες πως.
quote:
νομίζεις ότι μπορεί κάποιος νά γνωρίσει οτιδήποτε καί πόσο μάλλον τόν θεό-μέ τήν όποια έννοια μπορεί νά έχει γιά τόν κάθε ένα αυτή η λέξη- άν πρώτα δέν γνωρίσει τόν ίδιο του τόν εαυτό;Πώς θά γνωρίσεις τόν ωκεανό άν πρώτα δέν γνωρίσεις τήν σταγόνα πού είσαι;
O Θεός ή το Θείο γενικότερα, και από όσο γνωρίζω ισχύει τόσο για τη Χριστιανική θρησκεία όσο και για μια περίοδο της αρχαίας παγανιστικής θρησκείας, δεν ανακαλύπτεται αποκλειστικά μέσω μιας γνωστικής διαδικασίας ή/και πορείας του ανθρώπου, αλλά αποκαλύπτεται στον άνθρωπο.
Και πιστεύω πως αυτό το γεγονός είναι μέρος της θείας δικαιοσύνης, διότι διαφορετικά άτομα που δεν έχουν πρόσβαση στη γνώση ή σε τρόπους απόκτησής της, είτε γιατί δεν έχουν τα μέσα είτε γιατί γεννήθηκαν με κάποιες "γνωστικές" δυσκολίες ή αδυναμίες, δεν θα είχαν ποτέ την ευκαιρία να γνωρίσουν το Θείο.
Βέβαια, με το σχόλιό σου, που παρέθεσα πιο πάνω, τίθεται και ακόμη ένα άλλο τεράστιο ερώτημα. Μέσω ποιας διαδικασίας και σε πόσο διάστημα, ο άνθρωπος δύναται να γνωρίσει τον εαυτό του, για να περάσει στη συνέχεια και στα υπόλοιπα, ώστε η σταγόνα να γνωρίσει και τον ωκεανό;
Δεν εμπεριέχει μόνο ο ωκεανός τη σταγόνα, και η σταγόνα εμπεριέχει τον ωκεανό.
Πάντως αυτή η διπροσωπία των πολύ θρησκευόμενων είναι αστεία αλλά και κουραστική...από τη μία στηθοχτυπιούνται για το πόσο ανάξιοι, αδαείς και ασήμαντοι είναι μπροστά στο απέραντο Θείο, αλλά από την άλλη καυχιούνται πως γνωρίζουν σε βάθος τις σκέψεις του Θεού, το πώς δηλαδή σκέφτεται και ενεργεί...και μάλιστα είναι και πάρα πολύ γλαφυροί στις περιγραφές του Θείου λες και περιγράφουν το γείτονα και το μπακάλη της γειτονιάς....εδώ και αιώνες πάντως αυτή είναι η αντίληψή μας για το υπερβατικό...κρίνουμε με τα δικά μας περιορισμένα μέτρα και σταθμά νομίζοντας ότι έχουμε καταλάβει τα πάντα...γι'αυτό και λέει ο άλλος ότι μπροστά στη Θεότητα ο καλύτερος από εμάς μοιάζει με πίθηκο.
τι συμβαίνει όμως...άλλη η "αναξιότητα του ανθρώπου" για την οποία μιλάει διαχρονικά η Εκκλησία και άλλη η αναξιότητα για την οποία μιλάει ο Ηράκλειτος. Μην τα μπλέκουμε δηλαδή...γι'αυτό και έλεγα πριν για ποιό λόγο να ασχολούμαστε με τα κακέκτυπα όταν έχουμε μπροστά μας τα αρχέτυπα; Έχουνε γραφτεί δηάδή τόσα και τόσα για τον κοπιαρισμένο Λόγο του κατά Ιωάννη...τι θα πρέπει λοιπόν να πούμε για το Λόγο του Ηρακλείτου, που πρώτος έκανε πολυδιάστατη χρήση του όρου, και έκτοτε ξεκίνησε η κατάχρηση και η κόπια...
Με τον οποίο Ηράκλειτο (και με τους 7 Σοφούς) ξεκινάει η πορεία μας προς το γνώθι σαυτόν. "Εδιζησάμην Εμεωυτόν" σού λέει...σαν να λέμε αναζήτησα τον εαυτό μου, ή ρώτησα τον εαυτό μου...και φτάνοντας στα πέρατα του εαυτού μου είναι σαν να φτάνω στα πέρατα του κόσμου...διότι "τα πέρατα της ψυχής δε θα βρεις προχωρώντας, όσο μακρυά κι αν σε φέρει ο δρόμος σου...τόσο μακρύ λόγο περιέχει".
αυτή η αυτογνωσία βέβαια συμπληρώνει ο κατά τ'άλλα αριστοκράτης φιλόσοφς έχει δοθεί σε όλους και δεν είναι προνόμιο κάποιων...αυτό που φώναζε κι ο Σωκράτης αργότερα που σου λέει τι σημασία έχουν οι φυσικές φιλοσοφίες και οι κοσμολογίες...την ψυχή (σταγόνα) του ανθρώπου πρέπει να γνωρίσουμε, εκεί μέσα είναι όλοι οι θεοί και όλοι οι διαόλοι κρυμμένοι.
και σου λένε βέβαια σωστά οι μελετητές, μην βιαστείς να ερμηνεύσεις τον Ηράκλειτο τον Σκοτεινό, αυτή την αιώνια σφίγγα με τους αφορισμούς και τους χρησμούς της, διότι η σκέψη του είναι πυκνή και πολυεπίπεδη και ποτέ δεν ξέρεις που θα σε βγάλει και ποτέ δεν ξέρεις τι σου επιφυλάσσει.
Στην αρχή μπορεί και να γελάσει κάποιος με την φαινομενική απλοικότητά του, "τα σκυλιά, λέει, γαυγίζουν σε όσους δεν ξέρουν"...δηλαδή σιγά τα ωά, δεν μας λες κάτι καινούριο κύριε...λες δηλαδή στην αρχή ο τύπος μεθυσμένος θα'ταν μάλλον, θα γύρναγε από το καπηλειό και θα άρχιζε τις αφηρημένες φιλοσοφίες...και εδώ που τα λέμε δεν αποκλείεται να παίζανε και ουσίες...διότι ο άλλος δεν έκανε 'φιλοσοφία' με τη πεζή έννοια...μπαίνοντας λοιπόν στο τριπ του αυτό καταλαβαίνεις ότι βουτώντας μέσα στον Ηράκλειτο είναι σαν να βουτάς στη κβαντο-λαγότρυπα της Αλίκης.
quote:
.διότι ο άλλος δεν έκανε 'φιλοσοφία' με τη πεζή έννοια...μπαίνοντας λοιπόν στο τριπ του αυτό καταλαβαίνεις ότι βουτώντας μέσα στον Ηράκλειτο είναι σαν να βουτάς στη κβαντο-λαγότρυπα της Αλίκης.
Συμφωνώ απολύτως kost.Πραγματικός Γίγαντας..Σέ κάνει νά απορείς πώς μπορεί η ανθρώπινη διάνοια νά φτάσει σέ τέτοια δυσθεώρητα ύψη
quote:
O Θεός ή το Θείο γενικότερα, και από όσο γνωρίζω ισχύει τόσο για τη Χριστιανική θρησκεία όσο και για μια περίοδο της αρχαίας παγανιστικής θρησκείας, δεν ανακαλύπτεται αποκλειστικά μέσω μιας γνωστικής διαδικασίας ή/και πορείας του ανθρώπου, αλλά αποκαλύπτεται στον άνθρωπο.
Και πιστεύω πως αυτό το γεγονός είναι μέρος της θείας δικαιοσύνης, διότι διαφορετικά άτομα που δεν έχουν πρόσβαση στη γνώση ή σε τρόπους απόκτησής της, είτε γιατί δεν έχουν τα μέσα είτε γιατί γεννήθηκαν με κάποιες "γνωστικές" δυσκολίες ή αδυναμίες, δεν θα είχαν ποτέ την ευκαιρία να γνωρίσουν το Θείο.
Συμφωνώ.Η πραγματική γνώση δέν έχει καμμιά σχέση μέ τό τί γράφουν τά βιβλία ή τί λένε οι άνθρωποι.Αυτό δέν είναι γνώση,είναι γνώσεις,δηλαδή πληροφορίες.Η πραγματική γνώση είναι βίωμα καί βαθειά κατανόηση.
Εκεί πού διαφωνώ είναι στό ότι πιστεύω ότι αυτό δέν αποκαλύπτεται,αυτό ανακαλύπτεται.Εννοώ ότι κανείς δέν μπορεί νά στό πεί ή νά στό αποκαλύψει άν εσύ ο ίδιος δέν έχεις φθάσει στό σημείο νά τό δείς,νά τό κατανοήσεις,καί νά τό βιώσεις.
quote:Πάντως αυτή η διπροσωπία των πολύ θρησκευόμενων είναι αστεία αλλά και κουραστική...από τη μία στηθοχτυπιούνται για το πόσο ανάξιοι, αδαείς και ασήμαντοι είναι μπροστά στο απέραντο Θείο, αλλά από την άλλη καυχιούνται πως γνωρίζουν σε βάθος τις σκέψεις του Θεού, το πώς δηλαδή σκέφτεται και ενεργεί...και μάλιστα είναι και πάρα πολύ γλαφυροί στις περιγραφές του Θείου λες και περιγράφουν το γείτονα και το μπακάλη της γειτονιάς....εδώ και αιώνες πάντως αυτή είναι η αντίληψή μας για το υπερβατικό...κρίνουμε με τα δικά μας περιορισμένα μέτρα και σταθμά νομίζοντας ότι έχουμε καταλάβει τα πάντα...γι'αυτό και λέει ο άλλος ότι μπροστά στη Θεότητα ο καλύτερος από εμάς μοιάζει με πίθηκο.
Ο Θεός όταν εκδηλώνεται στον φυσικό κόσμο δεν αποκτά μορφή συγκεκριμένη; Δεν γίνεται πρόσωπο με το οποίο μπορεί κανείς να επικοινωνήσει; Ο σοφός ασπρομάλλης γέροντας πάνω στο θρόνο είναι μια μορφή του Θεού. Στην αφύσικη κατάστασή του είναι οντότητα, στην φυσική είναι οντότητα και πρόσωπο. Δεν είναι δυνατόν να μιλήσουμε για απρόσωπη δημιουργία του κόσμου. Ο Θεός ως Δημιουργός εκδηλώνεται γιατί έρχεται σε επαφή με τον φυσικό κόσμο.
Τα βάθη του Θεού είναι γνωστά μόνο σε Αυτόν και σε όποιον θέλει τα αποκαλύπτει. Δεν έχω πρόσβαση στην παντογνωσία του Θεού, αλλά μπορώ μέσω των ιερών κειμένων όλων των λαών να καταλάβω μερικά πράγματα για τον Θεό, τα οποία άλλωστε τα έχει αποκαλύψει όχι μόνο Αυτός αλλά και η ιστορία του ανθρώπου.
quote:
Συμφωνώ.Η πραγματική γνώση δέν έχει καμμιά σχέση μέ τό τί γράφουν τά βιβλία ή τί λένε οι άνθρωποι.Αυτό δέν είναι γνώση,είναι γνώσεις,δηλαδή πληροφορίες.Η πραγματική γνώση είναι βίωμα καί βαθειά κατανόηση.
Εκεί πού διαφωνώ είναι στό ότι πιστεύω ότι αυτό δέν αποκαλύπτεται,αυτό ανακαλύπτεται.Εννοώ ότι κανείς δέν μπορεί νά στό πεί ή νά στό αποκαλύψει άν εσύ ο ίδιος δέν έχεις φθάσει στό σημείο νά τό δείς,νά τό κατανοήσεις,καί νά τό βιώσεις.
Και ανακαλύπτεται και αποκαλύπτεται. Πιστεύω ότι όποιος έχει καλή διάθεση(αγνές προθέσεις) να ανακαλύψει, θα του αποκαλυφθούν πράγματα.
Μια και λες για βίωμα. Ας δούμε το βίωμα της ζωής και του θανάτου. Είχες πει την αντίφαση πως η ζωή και ο θάνατος αλληλοεξαρτούνται. Αυτό το έχεις ζήσει;
Τί μας λέει η πραγματικότητα; Η ζωή και ο θάνατος είναι δυο εχθρικά μεταξύ τους στοιχεία. Η αλήθεια είναι πως η ζωή δεν εξαρτάται από τον θάνατο, αλλά ο θάνατος από την ζωή. Αν δεν υπάρχει ζωή δεν υπάρχει και θάνατος. Δες την διαφορά. Ένα ανθισμένο φυτό και ένα μαραμένο φυτό. Ο θάνατος είναι αποσύνθεση, δυσωδία και σαπίλα, η ζωή είναι ομορφιά και ευωδία.
Μπορεί τώρα να πει κανείς για τον Παύλο που λέει στους Κορινθίους ότι είναι αναγκαίος ο θάνατος. Εδώ δεν υπάρχει καμμιά αντίφαση. Ο Παύλος εννοεί απλά πως αυτό το φθαρτό σώμα πρέπει να πεθάνει αν είναι να αναγεννηθεί τέλειο και άφθαρτο. Δεν εξυμνεί τον θάνατο, αφού αλλού τον αποκαλεί ως τον έσχατο εχθρό της ζωής. Είναι δηλαδή εδώ ο θάνατος ένα μαρτυρικό αλλά δυστυχώς αναγκαίο βήμα για μια ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΖΩΗ. Δεν είναι αυτοσκοπός αλλά το μέσο.
Όχι στην λατρεία του θανάτου, του χάους και του σκότους. Ζωή και Φως είναι αντίθετα με τον Θάνατο και το Σκοτάδι.
Γράφει η Χρυσή, επίσης όμορφα πράγματα.
Και έρχεται η Ντενιζ Γαβ-Γαβ και πετάει ένα ολόκληρο κάρο μαλακίες!
Τα σκατά των αλόγων, που σύρουν το κάρο, είναι πιό ευωδιαστά, από το φορτίο τους!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
Ο Θεός όταν εκδηλώνεται στον φυσικό κόσμο δεν αποκτά μορφή συγκεκριμένη; Δεν γίνεται πρόσωπο με το οποίο μπορεί κανείς να επικοινωνήσει; Ο σοφός ασπρομάλλης γέροντας πάνω στο θρόνο είναι μια μορφή του Θεού. Στην αφύσικη κατάστασή του είναι οντότητα, στην φυσική είναι οντότητα και πρόσωπο. Δεν είναι δυνατόν να μιλήσουμε για απρόσωπη δημιουργία του κόσμου. Ο Θεός ως Δημιουργός εκδηλώνεται γιατί έρχεται σε επαφή με τον φυσικό κόσμο.
Ο θεός είναι ο σοφός ασπρομάλλης γέροντας πού κάθεται στό θρόνο;;;!!!καί στή φυσική του κατάσταση γίνεται καί πρόσωπο;;;!!
Τώρα τό τερμάτισες!
άστο καλύτερα,πάω νά δώ Χάρι Πότερ..
quote:
Μια και λες για βίωμα. Ας δούμε το βίωμα της ζωής και του θανάτου. Είχες πει την αντίφαση πως η ζωή και ο θάνατος αλληλοεξαρτούνται. Αυτό το έχεις ζήσει;Τί μας λέει η πραγματικότητα; Η ζωή και ο θάνατος είναι δυο εχθρικά μεταξύ τους στοιχεία. Η αλήθεια είναι πως η ζωή δεν εξαρτάται από τον θάνατο, αλλά ο θάνατος από την ζωή. Αν δεν υπάρχει ζωή δεν υπάρχει και θάνατος. Δες την διαφορά. Ένα ανθισμένο φυτό και ένα μαραμένο φυτό. Ο θάνατος είναι αποσύνθεση, δυσωδία και σαπίλα, η ζωή είναι ομορφιά και ευωδία.
Δηλαδή μήν τρελαθούμε τώρα..δέν θέλει πολλή σοφία,λίγη παρατήρηση θέλει γιά νά δείς ότι καί τά δύο αυτά δέν είναι χωριστά καί αλληλοσυγκρουόμενα αλλά είναι μέρος τής ύπαρξης..τό λουλούδι σου πού μαράθηκε καί τό κάθε πράγμα πού πεθαίνει διαλύεται καί γίνεται τροφή γιά αυτό πού θά γεννηθεί.άν δέν συνέβαινέ αυτό ο κύκλος θά έσπαγε γιατί κάποια στιγμή τά θρεπτικά στοιχεία θά τελείωναν.Γι αυτό υπάρχει ο θάνατος καί η αποσύνθεση γιά νά βρίσκει τροφή τό νέο,αυτό πού θά γεννηθεί.Αιώνια ανα-κύκλωση γίνεται γιά νά διατηρηθεί ο κύκλος τής ζωής..τόσο απλό είναι..
quote:quote:
Μια και λες για βίωμα. Ας δούμε το βίωμα της ζωής και του θανάτου. Είχες πει την αντίφαση πως η ζωή και ο θάνατος αλληλοεξαρτούνται. Αυτό το έχεις ζήσει;Τί μας λέει η πραγματικότητα; Η ζωή και ο θάνατος είναι δυο εχθρικά μεταξύ τους στοιχεία. Η αλήθεια είναι πως η ζωή δεν εξαρτάται από τον θάνατο, αλλά ο θάνατος από την ζωή. Αν δεν υπάρχει ζωή δεν υπάρχει και θάνατος. Δες την διαφορά. Ένα ανθισμένο φυτό και ένα μαραμένο φυτό. Ο θάνατος είναι αποσύνθεση, δυσωδία και σαπίλα, η ζωή είναι ομορφιά και ευωδία.
Δηλαδή μήν τρελαθούμε τώρα..δέν θέλει πολλή σοφία,λίγη παρατήρηση θέλει γιά νά δείς ότι καί τά δύο αυτά δέν είναι χωριστά καί αλληλοσυγκρουόμενα αλλά είναι μέρος τής ύπαρξης..τό λουλούδι σου πού μαράθηκε καί τό κάθε πράγμα πού πεθαίνει διαλύεται καί γίνεται τροφή γιά αυτό πού θά γεννηθεί.άν δέν συνέβαινέ αυτό ο κύκλος θά έσπαγε γιατί κάποια στιγμή τά θρεπτικά στοιχεία θά τελείωναν.Γι αυτό υπάρχει ο θάνατος καί η αποσύνθεση γιά νά βρίσκει τροφή τό νέο,αυτό πού θά γεννηθεί.Αιώνια ανα-κύκλωση γίνεται γιά νά διατηρηθεί ο κύκλος τής ζωής..τόσο απλό είναι..
Καταρχήν το πας αλλού, λέγαμε εάν η ζωή χρειάζεται και το θάνατο για να υπάρξει, όχι για να διατηρηθεί.
Αλλά και πάλι λες πράγματα που είναι εντελώς αθειστικά. Δηλαδή σου αρέσει εσένα να τρέφεσαι με πτώματα; Αυτός ο κύκλος που περιγράφεις είναι ανώμαλος και οφείλεται στην αμαρτία και την αλλαγή κλίματος. Ο άνθρωπος και τα ζώα τρώγανε καρπούς και όχι σάρκες και ψοφίμια. Αυτή η λογική είναι εντελώς αθειστική και παραπέμπει σε καννιβαλισμό και έλλειψη πίστης στην ηθική. Δεν έχει τίποτα ηθικό αυτή η πίστη σου, είναι απλά πίστη στην επιβίωση και εκμηδένιση του εχθρού.
Και επίσης να αναφέρω και την αντίφασή σου για την σχέση θρησκείας και φιλοσοφίας. Στην αρχή λέγατε πως είστε άθρησκοι, τώρα λέτε πως αρχαία ελληνική θρησκεία και φιλοσοφία μια χαρά τα πάνε. Δυστυχώς όταν μιλάμε για παγανισμό, το γυρνάτε στην φιλοσοφία και τον καλύπτεται κάτω από το απολογητικό πέπλο της, σαν να φοβάστε τον χαρακτηρισμό δεισιδαιμονία.
Παρόλα αυτά μπορείς να είσαι όσο άθεη και άθρησκη θέλεις, να λατρεύεις τον θάνατο ή ακόμη και να επιθυμείς τον θάνατο του διπλανού σου για να τραφείς με την σάρκα του. Μπορείς να συμμετέχεις σε οργιαστικές τελετές, να διαμελίζεις θύματα και να τα κατασπαράζεις.
Δικές σου απόψεις είναι, αν θες να πιστεύεις όπως οι εξελικτές άθεοι πως είμαστε μόνο σάρκες που πρέπει να επιβίωσουμε εγώ δεν έχω πρόβλημα ούτε θα σου αλλάξω μυαλό. Αλλά είχες πει κάτι για ανθρωπισμό;
Γι' αυτό κάθησε κάτω και δες τις αντιφάσεις να τις λύσεις.
ΥΓ Ο Θεός εμφανίζεται ως σοφός "γέρος" στην Βίβλο. Ορατή εκδήλωση. Ο δικός σου θεός αν έχεις, δεν παίρνει καμμιά μορφή στον φυσικό κόσμο και δεν εκδηλώνεται;
quote:Που λες να κολλάει σ'όλ'αυτά "ένα φαγωμένο φυτό;;;"
....Αν δεν υπάρχει ζωή δεν υπάρχει και θάνατος. Δες την διαφορά. Ένα ανθισμένο φυτό και ένα μαραμένο φυτό. ...
...ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ
quote:
Αλλά και πάλι λες πράγματα που είναι εντελώς αθειστικά. Δηλαδή σου αρέσει εσένα να τρέφεσαι με πτώματα;
και αθεϊστής να'ναι κάποιος εσύ τι ζόρι τραβάς;; και τι αηδίες είν'αυτές περί πτωμάτων, αυτό κατάλαβες εσύ από αυτό που σου έγραψε η άλλη;;...χαμηλό το επίπεδο ρε γμτ, όχι μόνο σ'αυτό το θέμα...τόσο καιρό τα ίδια, καπελώνονται οι συζητήσεις από ηλίθιες απόψεις και από τα διαρκή τρολαρίσματα σ'αυτές...και οι πιο σοβαρές κουβέντες πάνε στο βρόντο...άντε τα ξαναλέμε...κάποια στιγμή
quote:
Διονύσιος Σκυλόσοφος
Παρόλα αυτά μπορείς να είσαι όσο άθεη και άθρησκη θέλεις, να λατρεύεις τον θάνατο ή ακόμη και να επιθυμείς τον θάνατο του διπλανού σου για να τραφείς με την σάρκα του. Μπορείς να συμμετέχεις σε οργιαστικές τελετές, να διαμελίζεις θύματα και να τα κατασπαράζεις.
Δικές σου απόψεις είναι, αν θες να πιστεύεις όπως οι εξελικτές άθεοι πως είμαστε μόνο σάρκες που πρέπει να επιβίωσουμε εγώ δεν έχω πρόβλημα ούτε θα σου αλλάξω μυαλό.
Σήμερα ξεπέρασες τον εαυτό σου σε μπουρδολογία και διαστροφή. Γιατί μόνο ένα διεστραμμένο μυαλό που υιοθετεί τέτοιες ενέργειες εναντίον αυτών με του οποίους διαφωνεί, θα μπορούσε να δώση τέτοια απάντηση.
quote:
Διονύσιος Σκυλόσοφος
Αλλά είχες πει κάτι για ανθρωπισμό;
Βρες μου μια δικιά σου απάντηση όλον αυτό τον καιρό της συμμετοχής σου που να αναφέρεται σε ανθρωπισμό. Εδώ εσύ και η μπαμμπάμ χλευάσατε τον Ιταλό επειδή θέλησε να δώση ρούχα στους πρόσφυγες. Τέτοιοι χριστιανοί είσαστε.
quote:
Αρχική Τοποθέτηση
Διονύσιος Σκυλόσοφος
ΥΓ Ο Θεός εμφανίζεται ως σοφός "γέρος" στην Βίβλο. Ορατή εκδήλωση.
Σε ποιο σημείο της βίβλου βρε ανιστόρητε περιγράφεται έτσι η μορφή του Θεού?
*