- Το αγαπημενο σας ονειρο; - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Κάτω Πάυλας
1) να ημουν σε μια γωνια και να εβλεπα τη Δημιουργια
2) να ημουν σε μια αλλη γωνια και να εβλεπα τη Συντελεια
3) να ελεγχα εγω το χρονο και οχι αυτος εμενα
αυτααα
Ο ΝΕΟΣ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ
Ο ΑΝΩΡΙΜΟΣ ΩΡΙΜΑΖΕΙ
Ο ΑΔΑΗΣ ΜΟΡΦΩΝΕΤΑΙ ΚΑΙ
Ο ΜΕΘΥΣΜΕΝΟΣ ΞΕΜΕΘΑ.
ΟΜΩΣ Ο ΒΛΑΞ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ...
Edited by - madmax on 30/05/2004 18:13:05
Θα ήθελα προ πάντων υγεία για τα αγαπημένα μου πρόσωπα,να περάσω Αρχιτεκτονική,να γίνω καλή οδηγός,να αποκτήσω ένα κ**οφτιαγμένο αυτοκίνητο και να ερωτευτώ πραγματικά...
Ονειρεύομαι τη μέρα που θα ξυπνήσω με την ξεγνοιασιά της φοιτητικής ζωής,θα πάρω το αυτοκινητάκι μου και θα πάω βόλτα με τις ακτίνες του ήλιου να φωτίζουν το πρόσωπό μου και να νιώσω την απόλυτη ελευθερία...
Προσβεβλημένος από τον Έπαφο, γιό του Δία και της Ιούς σχετικά με την πατρότητα του ζήτησε από τον πατέρα του να τον αφήσει να οδηγήσει το άρμα του μία μέρα πάνω από τον κόσμο και να τον φωτίσει.
Ο Ήλιος προσπαθούσε να του εξηγήσει τους κινδύνους από αυτό το εγχείρημα όμως είχε υποσχεθεί στον Φαέθοντα, με όρκο στα Ιερά Νερά της Στύγας, να του κάνει όποια χάρη ήθελε προκειμένου να τον κάνει να νιώσει καλύτερα από την προσβολή που δέχθηκε.
Ο ξανθός νέος πήρε λοιπόν το άρμα του πατέρα του και ξεχύθηκε στους ουρανούς για να κάνει το ταξίδι του.
Λόγω της απειρίας του όμως, της αστάθειας του και της αμηχανίας του έκαιγε το στερέωμα κι έβαζε σε κίνδυνο την καθεστηκυΐα τάξη στον κόσμο.
Για αυτό το λόγο ο Δίας τον κατακεραύνωσε με αποτέλεσμα ο νέος να βρεί τον θάνατο...
Προσωπικά βρίσκω αυτό το μύθο αρκετά όμορφο, ένα μύθο που βρίθει από διδάγματα...
Ποιά η γνώμη σας για το τι θα μπορούσαμε να αποκομίσουμε από αυτό το μύθο?
In anticipation of my resurrection...
1) Μην ορκίζεσαι (είχε υποσχεθεί στον Φαέθοντα, με όρκο στα Ιερά Νερά της Στύγας, να του κάνει όποια χάρη ήθελε προκειμένου να τον κάνει να νιώσει καλύτερα από την προσβολή που δέχθηκε.)
2) Γνώριζε τα οριά σου (ζήτησε από τον πατέρα του να τον αφήσει να οδηγήσει το άρμα του μία μέρα πάνω από τον κόσμο και να τον φωτίσει.)
Το χρήμα δεν είναι το παν στην ζωή, η αγάπη είναι. Ευτύχως αγαπάω το χρήμα
Ορέστης
Θα ήθελα όμως να επισημάνω και το ρόλο του γονιού.
Κατά τη γνώμη μου και ο γονιός (εδώ ο Ήλιος) φέρει μεγάλη ευθύνη για το άσχημο αποτέλεσμα που είχε η απειρεία του Φαέθοντα, τόσο για τον κόσμο, όσο και για την ίδια τη ζωή του. Θα έπρεπε να είχε προβλέψει, να είχε προνοήσει το αποτέλεσμα και να γνωρίζει καλύτερα τις δυνατότητες του γιού του, άσχετα με τον όρκο που είχε δώσει.
Οι γονείς γενικά θα πρέπει να είναι σε θέση΄να κρίνουν τις δυνατότητες των παιδιών τους όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικά και να είναι σε θέση να προλάβουν λάθη των παιδιών τους που μπορεί να έχουν ολέθρια αποτελέσματα τόσο για τα ίδια όσο και προς τρίτους.
Αν και η ερώτηση του αγαπητού Dying Incubus, αφορούσε μόνο τα διδάγματα από το μύθο,
ωστόσο θα ήθελα να συμπληρώσω πως κάπου διάβασα πως ο μύθος αυτός (όπως και πολλοί άλλοι) κρυπτογραφεί πραγματικά γεγονότα που έλαβαν χώρα στο πλανητικό μας σύστημα.
Θα προσπαθίσω να βρώ το κείμενο αν σας ενδιαφέρει αυτή η παράμετρος.
Φιλικά Τοξότης
ΥΓ: Πολύ ωραίο θέμα Dying, πραγματικά λείπει η μυθολογία από το φόρουμ...
quote:
Αν και η ερώτηση του αγαπητού Dying Incubus, αφορούσε μόνο τα διδάγματα από το μύθο,
ωστόσο θα ήθελα να συμπληρώσω πως κάπου διάβασα πως ο μύθος αυτός (όπως και πολλοί άλλοι) κρυπτογραφεί πραγματικά γεγονότα που έλαβαν χώρα στο πλανητικό μας σύστημα.
Θα προσπαθίσω να βρώ το κείμενο αν σας ενδιαφέρει αυτή η παράμετρος.
Θα με ενδιέφερε πραγματικά, αγαπητή μου toxotis, να διαβάσω αυτή την εκδοχή.
quote:
ΥΓ: Πολύ ωραίο θέμα Dying, πραγματικά λείπει η μυθολογία από το φόρουμ...
Κι ακριβώς για αυτό το λόγο, αγαπητή μου, άνοιξα αυτό το topic.
Για να αναβιώσω κι εγώ με τον τρόπο μου σε αυτή την Κατηγορία συζητήσεων, που ταλανίζεται από κόντρες μεταξύ "ομάδων" και τον χαρακτήρα της Μυθολογίας...
Ας απαντήσω κι εγώ ο ίδιος στα λεγόμενα σας.
Ο Φαέθων είχε ζητήσει από τον πατέρα του να του κάνει όποια χάρη θα του ζητούσε προκειμένου να νιώσει καλύτερα ύστερα από την προσβολή που δέχθηκε από τον Έπαφο.
Ο Ήλιος δέχθηκε χωρίς να μάθει τι επρόκειτο να ζητήσει ο γιός του κι έτσι ορκίστηκε.
Κι όπως όλοι μας γνωρίζουμε, ο όρκος στα νερά της Στύγας εθεωρείτο ιερότατος...
Οπότε νομίζω πως οι ευθύνες του πατέρα εδώ δεν είναι τόσο μεγάλες.
Για μένα αυτός ο μύθος υποδηλώνει την κακή εκτίμηση των δυνάμεων μας κι ίσως την αλαζονεία μας όταν πληγώνεται ο εγωϊσμός μας.
Ο θάνατος του Φαέθοντα από τον Δία υποδηλώνει τη Νέμεση που ακολουθεί την αλαζονεία μας...
In anticipation of my resurrection...
Εχει ενδιαφέρον να παρακολουθείς πώς ερμηνεύει ο καθένας μας τα πιθανά διδάγματα των αρχαίων μύθων.
Θα μπορούσε όντως να μας μιλάει για την νεανική ορμη και απερισκεψία που μπορεί να προβεί καταστροφική, κυρίως για τον ίδιο μας τον εαυτό.
Πάντως θα συμφωνήσω με την τοξότη για την διαφορετική ερμηνεία του μύθου. Πιθανολογείται ότι αυτός, και αρκετοί άλλοι, περιγράφουν φυσικά γεγονότα που συνέβησαν και καταγράφηκαν ως μοναδικά και περίεργα. Και βέβαια έπρεπε να στηθεί μία μυθολογική ιστορία γύρω από αυτά.
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
εμφανίζει τον Φαέθοντα ως τον πλανήτη Αφροδίτη και τη δημιουργία του συγκεκριμένου μύθου ως την απόρροια της ξαφνικής εισβολής του στο ηλιακό μας σύστημα ως κομήτη αρχικά.
Φαίνεται πως εκτός των διαταραχών στις τροχιές,υπήρξε και ανταλλαγή ηλεκτρικών φορτίων με τη μορφή κεραυνού μεταξύ των δύο σωμάτων(Γης και Αφροδίτης-Φαέθοντα),καθώς και πτώση μετεωριτών.
Το μερόνυχτο που δεν βγήκε ο ήλιος(όπως περιγράφεται και στο μύθο),ο κόσμος φωτιζόταν από τις πυρκαγιές των υψηλών βουνών.
Μετά τα κοσμογονικά αυτά γεγονότα και τις ανταλλάγές ηλεκτρικών φορτίων με τη μορφη διαπλανητικών κεραυνών(Ο Δίας κτύπησε τον Φαέθοντα και επανέφερε τη τάξη),ο Φαέθοντας-κομήτης πήρε τη σημερινή του θέση στο ηλιακό μας σύστημα ως πλανήτης Αφροδίτη.
Φιλικά Τοξότης
Σαν εκδοχή έχει μία βάση και μία λογική.
Σκεφτόμουν πρίν λίγο ένα παραλληλισμό του πατέρα - Ήλιου και του γιού - Φαέθοντα με τον πατέρα - Δαίδαλο και τον γιό - Ίκαρο.
Το κοινό μεταξύ των 2 πατεράδων είναι οτι κι οι 2 προσπάθησαν να συνετίσουν τους γιούς τους και να τους προστατέψουν.
Το κοινό μεταξύ του Φαέθοντα και του Ίκαρου είναι η νεανική αφέλεια τους κι η υποτίμηση των κινδύνων των εγχειρημάτων τους, κάτι που τους οδήγησε στον θάνατο.
In anticipation of my resurrection...
Τώρα που το λες Incubus νομίζω ότι ο μύθος του Δαίδαλου και του Ικαρού με τον μύθο του Φαέθοντα έχουν όντως αρκετά κοινά. Ισως ο μύθος του Ικαρου μας δίνει καλύτερα το δίδαγμα που αναφέρεις.
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Και εν των παντων εν, και εξ ενος πάντα (Ηράκλειτος)
Ούτε γαρ ηέλιος φαέθων (ο λαμπερός ήλιος) υπερέσχεθε γαίης γράφει ο Ομηρος.
Είναι εκ του φάος = φως και το φάος =χάος.
Από το χάος και το έρεβος = σκοτάδι, γεννήθηκε η νύχτα κατά τον Ισίοδο.
Κλυμενος έχει πάλι σχέση με το σκοτάδι γιατί λεγόταν έτσι ο Αδης επειδή καλούσε τους πάντες κοντά του. Ο Αδης έχει σχέση με τη σελήνη, το αντίθετο θα λέγαμε του ήλιου.
Στυξ ονομαζότανε μια κρήνη του Αδη που ορκιζόσανε, αλλά και στιξ, η τάξη.
Ο κατά σειρά των πλανητών είναι 2ος ο Φαέθων 4ος ο ήλιος και τελευταία 7η η σελίνη.
Γράφω τα παραπάνω στοιχεία για να ερμηνεύσει ο καθένας τον μύθο όπως νομίζει.
Νομίζω ότι ο κάθε μύθος έχει δύο όψεις, το πραγματικό και το κρυφό.
quote:
Ο κατά σειρά των πλανητών είναι 2ος ο Φαέθων 4ος ο ήλιος και τελευταία 7η η σελίνη.
dimitris2, θα μπορούσες να το εξηγήσεις λίγο παραπάνω γιατί δε μπορώ να το καταλάβω?
In anticipation of my resurrection...
Οι αρχαίοι έλληνες θεωρούσαν ότι οι πλανήτες ήσαν 7.
Κατά σειρά ήσαν Φαίνων , Φαέθων, Πυρώεις, Ήλιος, Φωσφόρος, Στίλβων, Σελήνη.
Διαιρούσαν το ζωδιακό σε 30 μέρη που τα ονόμαζαν μοίρες ή εποχές.
Κάθε μοίρα τη χώριζαν σε 60 λεπτά και κάθε λεπτό σε 60 δεύτερα όπως ακριβώς και στη γεωμετρία. Τα μαθηματικά οι πυθαγορικοί δεν τα καλλιεργούσαν για λογιστική όπως σήμερα, έδιναν προτεραιότητα στον άνθρωπο. Αντίθετα σήμερα βλέπουν τον άνθρωπο σαν λογιστικές μονάδες.
Αυτή τη σειρά δεν μπορούμε να την πάρουμε τόσο σαν αριθμούς όσο σαν σχέση, γιατί δημιουργούν ένα κυκλικό σχήμα.
Αν πάρουμε τον πρωτο για 1 , αυτός ταιριάζει σαν βάση, με τον 3 και 4 και 5.
Δηλαδή, αν γεννήθηκε στον Φαίνονα, έχει χαλαρή αλλά ρομαντική σχέση με τον Πυρώη, δημιουργική αλλά με αντιθέσεις με τον ήλιο, βασική και σοβαρή με τον Φωσφόρο. Δεν ταιριάζει με τη σελήνη και τον Φαέθωνα, κι αν ξεκινά σαν βάση της σχέσης υπάρχει περίπτωση η βάση της σχέσης να γίνει ο Φωσφόρος, σπάνιο, αλλά σίγουρα τη βάση του την κλέβει ο Στίλβων.
Ομολογώ οτι καλύφθηκα και και κατάλαβα τι ήθελες να πείς.
In anticipation of my resurrection...
Ότι ο Φαέθων ήταν στην ουσία ένας πλανήτης που καταστράφηκε από κάποιον ανώτερο εξωγήινο πολιτισμό στους προιστορικούς χρόνους και στη θέση του τώρα έχουμε την ζώνη των αστεροειδών ανάμεσα στις τροχιές των Άρη και Δία, δηλαδή τα συντρίμια του.
Η θεωρία αυτή, ότι δηλαδή στη θέση της ζώνης των αστεροειδών υπήρχε κάποτε ένας πλανήτης υποστηρίζεται και από ορισμένους επιστημονικούς κύκλους...
"The only way of discovering the limits of the possible is to venture a little way past them … into the impossible." -- A.Clarke’s Second Law