- Ο ΣΚΟΠΟΣ ΑΓΙΑΖΕΙ ΤΑ ΜΕΣΑ; - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Πιστευετε οτι ο σκοπος αγιαζει τα μεσα ή οτι πρεπει παντα για την επιτευξη ενος σκοπου να χρησιμοποιουνται "αγια" μεσα;
Αντίθετα, ο Ντοστογιέφσκι υποστηρίζει μαζί με πολλά άλλα, πως αν δεν υπάρχει Θεός, τότε όλα επιτέπονται. Και μάλλον έχει γίνει μπανάλ!
Που βρίσκεται όμως η αλήθεια;
Θα το σκεφτώ κι εγώ λίγο ακόμα και θα επανέλθω!
quote:
Γεια σας.
Πιστευετε οτι ο σκοπος αγιαζει τα μεσα ή οτι πρεπει παντα για την επιτευξη ενος σκοπου να χρησιμοποιουνται "αγια" μεσα;
Καλημέρα σας!
Χμ... αναλόγως τον σκοπό και αναλόγως τα μέσα.Πάντως τί εννοείς με τον όρο "άγια" μέσα?Υπενθυμίζω εδώ ότι οι όροι "καλός", "κακός","άγιος" είναι εν πολλοίς σχετικοί και ποικίλλουν ανάλογα με τα βιώματα και τον προσωπικό κώδικα ηθικής (αν αυτός υφίσταται) που φέρει ο καθένας μας!
Περιμένω τη συνέχεια!
"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"
ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΔΕΝ ΑΓΙΑΖΕΙ ΤΑ ΜΕΣΑ. ΕΤΣΙ ΠΙΣΤΕΥΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΤΙΣ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΣΦΑΓΙΑΣΤΗΚΕ ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΟΣΜΑΚΗΣ.
ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΑΝΤΗΛΗΨΗ, ΔΗΛΑΔΗ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΦΕΡΩ ΕΓΩ ΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΜΟΥ Η ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΤΥΧΩ ΤΟ ΣΤΟΧΟ ΜΟΥ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΩ ΑΘΕΜΙΤΑ ΜΕΣΑ. ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΛΛΑ ΕΜΕΝΑ ΑΥΤΟ ΜΟΥ ΘΥΝΙΖΕΙ ΤΟ ΠΑΤΑ ΕΠΙ ΠΤΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΜΟΙΑΖΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΜΕ ΝΟΜΟ ΤΗ ΖΟΥΓΚΛΑ ΠΑΡΑ ΜΕ ΑΝΤΗΛΗΨΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
ΔΕΝ ΛΟΓΑΡΙΑΖΩ ΕΓΩ ΝΤΟΠΙΟΥΣ ΘΕΟΥΣ ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΕ ΝΕΟ ΟΥΤΕ ΓΕΡΟ ΜΕ ΕΘΡΕΨΑΝ ΤΟ ΔΙΠΟΔΟ ΦΙΔΙ ΜΕ ΔΑΓΚΩΝΕΙ Η ΕΧΙΔΝΑ ΜΕ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙ Ω ΓΗ ΜΟΥ Ω ΔΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ ΓΙΕ ΤΟ ΦΟΒΟ ΚΑΝΕΜΕ ΤΟΝ ΚΕΡΑΥΝΟ ΣΟΥ
Μην ξεχνάμε ότι ο Σωκράτης αρνήθηκε να να αποδράσει και έτσι να παραβεί τους νόμους του ίδιου του κράτους που τον καταδίκασε. Πιστεύω πως αν το έκανε τότε όλη η φιλοσοφία που πρέσβευε θα κατέρεε αυτόματα.
Νομίζω ότι αν έχεις έναν ευγενικό σκοπό, και κάποιες βασικές αξίες τότε στις πράξεις σου πρέπει να μείνεις πιστός στις αξίες σου, και να μη χρησιμοποιήσεις μέσα ανήθικα. Πολλές φορές, νομίζω, δικαιολογούμε τον εαυτό μας για διάφορες πράξεις μας λέγοντας το γνωστό "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα", όμως μου φαίνεται ότι αυτό είναι μια παγίδα, για να μην πράξουμε το σωστό.
Συμφωνώ με τον Dark Angel_78 που αναφέρει ότι οι λέξεις καλός, κακός, κλπ είναι σχετικές. Πάντα μιλάμε με τον προσωπικό κώδικα ηθικής του καθενός. Νομίζω όμως ότι μέσα στον καθένα υπάρχει μια ΗΘΙΚΗ(με κεφαλαία γράμματα) πέρα από τις προσωπικές προτιμήσεις του καθενός. Αυτός ο ηθικός κώδικας υπάρχει μέσα μας, και όσο και να θέλουμε να τον παρακούμε , ένα μικρό κομμάτι της συνείδησής μας θα μας τον "φωνάζει". Προσοχή δε μιλάω για ηθικές αξίες που έχουμε μάθει π.χ. στο περιβάλλον μας, ή λόγω της χώρας στην οποία ζούμε. Μιλάω για κάτι πιο βαθύ και πανανθρώπινο. Όμως αυτό ίσως είναι θέμα για άλλο τόπικ.
Φιλικά calessin
Όπως είπε και ο Αμερικανός Eric Sevareid, "Κάθε αχρείος πολιτικός στην ιστορία έπεισε πρώτα τον εαυτό του ό,τι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Τίποτε παρά μόνο ο σκοπός μπορεί να αγιάσει τα μέσα, αλλά όχι οποιαδήποτε μέσα. Όπου χαράζεται το όριο μεταξύ των μέσων βρίσκεται και η διάκριση μεταξύ πολιτισμένης ζωής και βαρβαρότητας. Απαράδεκτα μέσα καταβροχθίζουν τα ήθη και διαφθήρουν τους χρήστες της, συχνά για πάντα".
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Deorum lingua est lingua Graecorum
Θα συμφωνησω με τον φιλο callesin.Πραγματι αν έχεις έναν ευγενικό σκοπό δεν πρεπει να χρησιμοποιήσεις μέσα ανήθικα.Πολυ ευστοχη η αναφορα στον Σωκρατη.
quote:
Πολλές φορές, νομίζω, δικαιολογούμε τον εαυτό μας για διάφορες πράξεις μας λέγοντας το γνωστό "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα", όμως μου φαίνεται ότι αυτό είναι μια παγίδα, για να μην πράξουμε το σωστό
Kαπως ετσι δικαιολογουν τον εαυτο τους καποιοι ηγετες σαν τον Μπους.
"Δυο πραγματα γεμιζουν το νου μου με παντα νεο και αυξανομενο θαυμασμο και δεος:o εναστρος ουρανος απο πανω μου και ο ηθικος νομος μεσα μου".
ΙΜΑΝΟΥΕΛ ΚΑΝΤ
quote:
"Δυο πραγματα γεμιζουν το νου μου με παντα νεο και αυξανομενο θαυμασμο και δεος:o εναστρος ουρανος απο πανω μου και ο ηθικος νομος μεσα μου".
ΙΜΑΝΟΥΕΛ ΚΑΝΤ
Μια μικρή διορθωσούλα, φίλε VIKING, ο Αριστοτέλης το είπε πρώτος και μετά ο Καντ!
quote:
Μια μικρή διορθωσούλα, φίλε VIKING, ο Αριστοτέλης το είπε πρώτος και μετά ο Καντ!
Φιλε athakandr σε ευχαριστω για την διορθωση.
"Δυο πραγματα γεμιζουν το νου μου με παντα νεο και αυξανομενο θαυμασμο και δεος:o εναστρος ουρανος απο πανω μου και ο ηθικος νομος μεσα μου".
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ 
Edited by - VIKING on 07/04/2004 17:11:28
Αν προσπαθήσουμε να δούμε πιο σφαιρικά την πράξη του Σωκράτη, θα διαπιστώσουμε ότι ήταν μια θυσία-ένα παράδειγμα που θα χάρασε το δρόμο για τους μαθητές του, αλλά και για τους μελλοντικούς μελετητές της φιλοσοφίας. Με όλα αυτά θέλω να πώ ότι η ηθική είναι κατί που διαμορφώνει και διαμορφώνεται από τον άνθρωπο, προκειμένου να υπηρετηθεί ένας συγκεκριμένος ανώτερος σκοπός. Επομένως, μια πράξη ενός σπουδαίου άνδρα, δεν μπορεί να αποτελέσει ένα τρόπο ζωής, αν πριν δεν έχουν ερευνηθεί τα αίτια της πράξης αυτής. Δηλαδή, δεν πρέπει η ηθική να είναι αυτοσκοπός. Είναι πολύ πιθανόν, η ηθική που έχει διαμορφώσει ένας άνθρωπος, για τον εαυτό του, να έρθει σε ρίξη με την υπηρεσία προς κάτι ανώτερο. Φυσικά, δε μιλάω για τα κλισέ του τύπου είμαι καλός άνθρωπος, δεν κλέβω, δεν σκοτώνω κ.τ.λ. Μιλάω για την ιδέα που έχει σχηματίσει κάποιος για τον εαυτό του, ιδέα που με το πέρασμα του καιρού παίρνει, για τον ίδιο, διαστάσεις ιδεολογίας, τρόπου ζωής και τελικά ηθικής, ιδέα που μπορεί πολύ ευκολά να καταριφθεί, αν του ζητηθεί να ξεπεράσει τα όρια του ή να κάνει μια άκρως αλτρουιστική πράξη. Θα ήθελα να καταλήξω λέγοντας, ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, διότι είναι αυτός που διαμορφώνει τα μέσα, δηλαδή είναι αυτός που διαμορφώνει τους ανθρώπους που τον υπηρετούν, αλλά και τους τρόπους που αυτοί θα χρησιμοποιήσουν. Ωστόσο, δε θα ήθελα να εννοηθεί ότι κάθε πράξη θα πρέπει να θεωρείται αποδεκτή. Θεώρω ότι κάθε πράξη θα πρέπει να γίνεται μέσα στα πλαίσια του σεβασμού προς οτιδήποτε έμψυχο ή(φαινομενικά) αψυχο, αφήνοντας φυσικά τα περιθώρια, σε αυτόν που πράττει, να ενεργεί εντελώς ελεύθερα, δίχως a priori, περιορισμούς.
(μετ) για να πετύχεις, θα πρέπει να πετύχεις.
Γιώργος
αουμ..πώς
quote:
Kαπως ετσι δικαιολογουν τον εαυτο τους καποιοι ηγετες σαν τον Μπους.
Αν και πραγματικά πιστεύω ότι ηγέτες τύπου Μπους έχουν ξεχάσει (αν ποτέ είχαν) την έννοια της λέξης ηθικός κώδικας.
Φίλε lioneagle, απαντώντας στην ερώτησή σου για τη θυσία του Σωκράτη
quote:
Calessin, πιστέυεις, ότι ο Σωκράτης δεν απαρνήθηκε τα όσα διδάσκε, απλως για να επιβεβαιωθεί, και να αποδείξει στον εαυτό του ότι ήταν ικανός να διατηρήσει την ηθική που είχε διαμορφώσει μέσα του;
και βέβαια δεν πιστεύω ότι η θυσία του Σωκράτης έγινε από ανάγκη επιβεβαίωσης. Ίσως δεν διατύπωσα καλά την σκέψη μου στην προηγούμενη μου απάντηση και παρεξηγήθηκε
quote:
Αν προσπαθήσουμε να δούμε πιο σφαιρικά την πράξη του Σωκράτη, θα διαπιστώσουμε ότι ήταν μια θυσία-ένα παράδειγμα που θα χάρασε το δρόμο για τους μαθητές του, αλλά και για τους μελλοντικούς μελετητές της φιλοσοφίας. Με όλα αυτά θέλω να πώ ότι η ηθική είναι κατί που διαμορφώνει και διαμορφώνεται από τον άνθρωπο, προκειμένου να υπηρετηθεί ένας συγκεκριμένος ανώτερος σκοπός..Επομένως, μια πράξη ενός σπουδαίου άνδρα, δεν μπορεί να αποτελέσει ένα τρόπο ζωής, αν πριν δεν έχουν ερευνηθεί τα αίτια της πράξης αυτής. Δηλαδή, δεν πρέπει η ηθική να είναι αυτοσκοπός.
Φίλε μου συμφωνώ μαζί σου. Όλοι οι μεγάλοι θυσιασμένοι (φιλόσοφοι ή γενικά πνευματικοί άνθρωποι) δρουν σα φάροι και παραδείγματα προς μίμηση για τους κατοπινούς ανθρώπους.
Έπειτα λες
quote:
Θα ήθελα να καταλήξω λέγοντας, ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, διότι είναι αυτός που διαμορφώνει τα μέσα, δηλαδή είναι αυτός που διαμορφώνει τους ανθρώπους που τον υπηρετούν, αλλά και τους τρόπους που αυτοί θα χρησιμοποιήσουν
Λέγοντας ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, εδώ λίγο διαφωνώ. Ίσως πρώτα θα έπρεπε να ορίσουμε το τι σημαίνει «αγιάζει» για να μην έχουμε τυχόν παρεξηγήσεις.
Το να πούμε ότι ένας σκοπός επηρεάζει τα μέσα, ή τα διαμορφώνει (όπως λες) αυτό συμφωνώ ότι συμβαίνει. Π.χ κάποιος έχει σκοπό στη ζωή του να βγάλει χρήματα μέσα από το επάγγελμα του γιατρού. Ο σκοπός αυτός που έχει σίγουρα θα επηρρεάσει και θα διαμορφώσει τα μέσα που θα χρησιμοποιήσει, στα οποία μπορεί να περιλαμβάνεται και η εκμετάλλευση του ανθρώπινου πόνου (π.χ. φακελάκια).
Ας υποθέσουμε ότι κάποιος άλλος έχει σαν σκοπό του να βοηθήσει τους ανθρώπους μέσα από το λειτούργημα του γιατρού. Τα μέσα του θα είναι ανάλογα. Αυτόν ίσως να τον αφήνουν αδιάφορα τα φακελάκια και η εμπορευματοποίηση του πόνου.
Με αυτή την έννοια, και εγώ τότε πιστεύω ότι ο σκοπός «αγιάζει» τα μέσα.
Παρακάτω λες
quote:
Θεώρω ότι κάθε πράξη θα πρέπει να γίνεται μέσα στα πλαίσια του σεβασμού προς οτιδήποτε έμψυχο ή(φαινομενικά) αψυχο, αφήνοντας φυσικά τα περιθώρια, σε αυτόν που πράττει, να ενεργεί εντελώς ελεύθερα, δίχως a priori, περιορισμούς.
Εδώ δεν καταλαβαίνω κάτι και αν θέλεις να μου το εξηγήσεις. Δεν μπορώ να καταλάβω τι εννοείς
quote:
αφήνοντας φυσικά τα περιθώρια, σε αυτόν που πράττει, να ενεργεί εντελώς ελεύθερα, δίχως a priori, περιορισμούς
Αν κάποιος όπως λες δρα στα πλαίσια του σεβασμού προς οτιδήποτε έμψυχο ή άψυχο, αυτό δεν είναι από μόνος του ένας περιορισμός στο το να δρα εντελως ελεύθερα;
Φιλικά 
calessin
Έχεις δίκιο ότι η λέξη ΄΄αγιάζει΄΄ δεν ειναι δόκιμη σαν όρος. Ωστόσο, αυτό που εγώ εννοώ είναι ότι σε περίπτωση που κάποιος βρίσκεται στην υπηρεσία ενός ανώτερου σκοπού, οπώς ο Σωκράτης εν προκειμένω, τότε, πιστεύω, ότι απαιτείται ολοκληρωτική ταύτιση με το ποθητό αποτέλεσμα. Παρόλα αυτά, ενώ ένας άνθρωπος ανάλογου πνευματικού ύψους έχει βρει το νόημα της ζωής του και είναι διατεθειμένος να θυσιασει τα πάντα γι΄αυτό(δηλαδή είναι ελεύθερος), δεν νομίζω ότι είναι σωστό να μην εκτιμήσει την ύπαρξη και την ελευθερία των υπολοίπων που βρίσκονται γύρω του, οι οποίοι πιθανόν να διαφωνούν με τα πιστεύω του(σεβασμός).
Ίσως τελικά, αυτός ο σεβασμός για τον οποίο γίνεται λόγος,στην ουσία να απελευθερώνει τον άνθρωπο από άλλου είδους δεσμά, όπως ο υπέρμετρος εγωισμός, παρά να τον περιορίζει. Ίσως επίσης, ο σεβασμός αυτός να γίνει η αφορμή, ώστε ο άνθρωπος, αφού έχει βρεί το σκοπό του, να γίνει δεκτικός και τελικά να μετατραπεί στο μέσον που θα διαμορφωθεί για να πραγματοποιηθούν τα ιδεώδη και τα ιδανικά του.Άρα, ο σκοπός έχει τη δύναμη να επηρρεάζει τα μέσα
ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ ΚΙ ΕΓΩ ΜΕ ΟΣΟΥΣ ΣΩΣΤΑ ΠΡΟΑΝΕΦΕΡΑΝ ΠΩΣ Η ΕΝΟΙΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ, ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΗΘΙΚΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΧΕΤΙΚΗ.
ΟΤΑΝ ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΜΑ ΕΙΣΑΙ ΑΜΥΝΩΜΕΝΟΣ, ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ ΑΠΕΓΝΩΣΜΕΝΑ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΕΙΣ, ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΘΕΙ ΚΑΘΕ ΜΕΣΟ ΠΟΥ ΘΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙΣ!
ΟΤΑΝ ΟΜΩΣ ΠΑΤΑΣ ΕΠΙ ΠΤΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΑΔΙΚΕΙΣ ΑΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΦΙΛΟΔΟΞΙΕΣ... Ε, ΤΙ ΝΑ ΠΩ; ΤΗ ΦΡΑΣΗ:"Ο ΣΚΟΠΟΣ ΑΓΙΑΖΕΙ ΤΑ ΜΕΣΑ", ΤΗ ΛΕΣ ΜΟΝΑΧΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΕΥΝΑΣΕΙΣ ΤΙΣ ΤΥΨΕΙΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΝΟΙΩΘΕΙΣ ΚΑΛΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΥΑΤΟ ΣΟΥ!!!
"ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΕΛΕΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ... ΜΟΝΟ ΤΕΛΕΙΟΙ ΣΚΟΠΟΙ!"
Για να απαντήσουμε νομίζω πως θα πρέπει να ακολουθήσουμε την επαγωγική μέθοδο.
Έστω π.χ. ότι κάποιος άνθρωπος πεινάει και θα πεθάνει αν δεν φάει και αναγκάζεται να κλέψει. Τότε δεν αγιάζονται και τα μέσα; Νομίζω ναι, γιατί ο σκοπός υπερτερεί.
Έστω ότι κάποιος λαός δυστυχεί και αδικείτε και εξεγείρεται εναντίον αυτών που τον κυβερνούν και τους δολοφονεί. Τότε ο σκοπός αγιάζει τα μέσα; Νομίζω πάλι ναι, αν δεν υπήρχε άλλος προσφορότερος τρόπος. Γιατί το κοινωνικό υπερτερεί του ατομικού συνφέροντος.
Σε περιπτώσεις πολέμου και έκτακτων αναγκών υπεράσπισης της πατρίδας ή ανθρωπίνων δικαιωμάτων πάλι θα μπορούσαμε να τοποθετηθούμε θετικά γιατί το συμφέρον και οι αξίες της πατρίδας και του ανθρώπου βρίσκονται πάνω ακόμα και από την ανθρώπινη ζωή.
Μάλλον λοιπόν, όταν ο σκοπός είναι "άγιος", τότε και τα μέσα επίτευξής του "αγιάζονται". Όχι ότι τα μέσα είναι άγια, αλλά στην σχετική κλίμακα αξιών υπερτερεί η ουσία και η φύση των πραγμάτων που είναι η πραγμάτωση του σκοπού τους.
Αυτός ο κανόνας ισχύει και στη φύση, όπου ισχύει η δικαιοσύνη, όχι τοις ίσοις αλλά τοις ανίσοις, λόγω του σκοπού που υπηρετείται και είναι η ομαλή λειτουγία και επιβίωση της "φύσης". Η φύση νομίζω πως πάντοτε ήταν υπέρ της διακίωσης με οποιοδήποτε κόστος των καλών της επιδιώξεων.
Βέβαια αν τα ίδια ισχύσουν απροκάλυπτα και στην ανθρώπινη κοινωνία τότε homus homini lupus est. Άρα θα πρέπει αναγκαστικά να τοποθετήσουμε τον σκοπό στην σχετική κλίμακα των αξιών του ανθρώπου.
Π.χ. ακόμα και αν πεινάει κανείς δεν δικαιολογείται να σκοτώσει, γιατί εδώ ο σκοπός δεν υπερτερεί του μέσου, αφού και τα δύο αναφέρονται στην ανθρώπινη ζωή που έχει την ίδια αξία σε όλους τους ανθρώπους.
Φιλικά,
Φίλε lioneagle
quote:
Ίσως τελικά, αυτός ο σεβασμός για τον οποίο γίνεται λόγος,στην ουσία να απελευθερώνει τον άνθρωπο από άλλου είδους δεσμά, όπως ο υπέρμετρος εγωισμός, παρά να τον περιορίζει. Ίσως επίσης, ο σεβασμός αυτός να γίνει η αφορμή, ώστε ο άνθρωπος, αφού έχει βρεί το σκοπό του, να γίνει δεκτικός και τελικά να μετατραπεί στο μέσον που θα διαμορφωθεί για να πραγματοποιηθούν τα ιδεώδη και τα ιδανικά του.Άρα, ο σκοπός έχει τη δύναμη να επηρρεάζει τα μέσα
Νομίζω ότι συμφωνούμε
Φίλε athakandr, πολύ σωστά όσα αναφέρεις:
quote:
Μάλλον λοιπόν, όταν ο σκοπός είναι "άγιος", τότε και τα μέσα επίτευξής του "αγιάζονται". Όχι ότι τα μέσα είναι άγια, αλλά στην σχετική κλίμακα αξιών υπερτερεί η ουσία και η φύση των πραγμάτων που είναι η πραγμάτωση του σκοπού τους.
Ρώτησα με την ευκαιρία έναν φίλο μου αν ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και μου είπε:
" ΑΓΙΟΣ σκοπός ΑΓΙΑΖΕΙ τα ΑΓΙΑ μέσα"
Κατ'εμέ, η παραπάνω φράση τα λέει όλα
Φιλικά calessin
Ένα ξέρω, οτι δε ξέρω τίποτα"
quote:
Εν κατακλείδι τα μέσα φθείρουν το σκοπο.
Κούφια Γη.
Πολύ καλή παρατήρηση.
Θα ηθελα να δουμε λιγο την θεωρια Καντ περι ηθικης.Ο Καντ ανηκε στην δεοντολογικη σχολη σκεψης σε αντιθεση με την τελεολογικη σχολη ηθικης(συμφωνα με την οποια οι πραξεις ειναι σωστες ή λανθασμενες κρινομενες εκ του αποτελεσματος).Για τους οπαδους της τελεολογιας
ο Ρομπεν των Δασων ειναι ηρωας διοτι οι σκοποι του(να δινει στους φτωχους) αγιαζαν τα μεσα που χρησιμοποιουσε(να κλεβει απο τους πλουσιους).Αντιθετα οι οπαδοι της δεοντολογιας σαν τον Καντ πιστευαν οτι ο νομος ειναι νομος και η κλοπη κατι κολασιμο.
Και θελω να ρωτησω αν συμφωνειτε με τον Καντ σε οτι αφορα την θεωρια του περι ηθικης;
Και κατι πολυ σημαντικο.Η ανθρωποκτονια σε αυτοαμυνα σιγουρα δεν μπορει να θεωρηθει εγκλημα.Σε αυτην την περιπτωση δεν αγιαζει ο σκοπος τα μεσα;Αρα ισως ο Καντ να εχει λαθος σε αυτα που πιστευει,ετσι δεν ειναι;
Οφειλω εδω να προσθεσω οτι ο Καντ πιστευε οτι μπορει κανεις και θα επρεπε να θετει σε δοκιμασια τις αποφασεις του ως προς την αγνοτητα και ηθικη τους υγεια και περιεγραψε ενα πειραμα σκεψης το οποιο ονομασε "κατηγορικη προσταγη",για να μας βοηθησει να κανουμε ακριβως αυτο.Οταν αναρωτιομαστε για εναν τροπο δρασης,να ρωταμε τους εαυτους μας:"θΑ ηθελα ολοι οι αλλοι εαν ηταν στην θεση μου να κανουν το ιδιο πραγμα;".Εαν η απαντηση ειναι ναι,τοτε ελεγεο καντ οτι βρισκομαστε στο σωστο μονοπατι.Εαν η απαντηση ειναι οχι τοτε ειμαι στο λαθος δρομο.
Εσεις τι λετε για ολα αυτα;
Edited by - VIKING on 20/07/2004 16:09:33