- ΜΑΓΕΙΑ ,, Η ΨΥΧΟΝΕΡΓΗΤΙΚΗ ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
quote:Ζω, με ταχύτητα θαρρώ φωτός τόσα...
ΑΦΡΟΔΙΤΗΖΕΙΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΡΘΕ ΑΚΟΜΑ;
ΖΕΙΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΣΕΣ;
ΖΕΙΣ ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ;
---Ας καταθέσω μιά πρωινή έμπνευση...
Είναι τόσο εύκολο να δεχθώ αυτό το καλοκαίρι, Στεριώνω εκείνου άραγε; Τη σκιά ανάμεσα στα κλωνάρια. Ανθόσπαρτοι κάμποι ποίηση, σε εικόνες ζωής, δεν μιλώ ένα αγέρι μεθυσμένο η καρδιά μου. Ρόδο βαθύ πυρρό το δειλινό, η πικροθάλασσα της ζήσης γαλήνεψε, πνευματικά άγρυπνη όμως.
Ανεβαίνω στο λοφίσκο σταλαγματιά κρασιου, στα χείλη ο νοτιάς...
Αποκοιμήθηκε μέσα στην αγάπη, σχεδιάζω λοιπόν πάλι στα τζάμια του έρωτα την άχνα του ονείρου. Ξέρω τα λόγια που λείπαν από τον όρκο του, κερδίζω το μύθο της ζωής του.
Υποχώρησαν τα φρούρια της ύπαρξης και χάθηκα μες την ομίχλη ή της αγέννητες φράσεις άραγε;
---
Γίνομαι δράκος...
Το χαρισματικό ευαισθησίας
η σοφία προσανατολισμού
θρηνεί και θεάται η κραυγή σου.
Το αισθησιακό μιάς λαγνείας
η θυσία κάποιου ιδεαλισμού,
γελά και φοβάται, η στιγμή σου.
γελά και φοβάται, η στιγμή σου.
Εκ βαθέων
Κάρμα του παραλόγου
τρομώδες
ο χρόνος
ο χώρος
το πεπτωμένο
σπάραγμα λόγου,
πομπώδες
ο πόνος
ο στρόμφος
το ραγισμένο.
Εκ βαθέων.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Φοράω τα διάφανα...
Ξανθά λυτά μαλλιά μου!
Στη μοναξιά του δειλινού,
δώστε άρωμα βυθού.
Αστέρι,φως και άναμμα φεγγάρι βασιλιά μου!
Θαρρώ πως είμαι αλλουνού
αθάνατου θνητού...
ΕΓΙΝΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΜΗΝΥΜΑ, ΛΟΓΩ ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΧΥΔΑΙΩΝ ΕΚΦΡΑΣΕΩΝ ΠΡΟΣ ΜΕΛΗ ΤΩΝ FORUMS, ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥ
amalia
"Ματια θολά με κοιτάζετε και κλαίτε
μα δεν βλέπετε οτι το αίμα μου έγινε ένα με το δικό σας"
i've become so tired,so much more aware
i'm becoming this,all i want to do
is be more like me and be less like you


ραγίσουν και τα αθάνατα,
αιώνια ανάμματα,
που γίναν στάχτη,
όλα βουρκώνουν
και κείνα τα αγέραστα
παράξενα ανέκφραστα
πληγές στ΄αδράχτι...
΄Ολα τελειώνουν...
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Φοράω τα διάφανα...
Ξανθά λυτά μαλλιά μου!
Στη μοναξιά του δειλινού,
δώστε άρωμα βυθού.
Αστέρι,φως και άναμμα φεγγάρι βασιλιά μου!
Θαρρώ πως είμαι αλλουνού
αθάνατου θνητού...
Δακρύζω...Μόνη...
Γίνομαι γυαλί και σπάω
σαν το ποτήρι που ράγισες
μες τη γιορτή πάλι μ΄άφησες
πενθώ κι αγαπάω...
Aπόψε δακρύζω
σαν το Φθινόπωρο που δεν ήρθε,
ακόμα σαστίζω
σαν την ελπίδα σου που δεν μ΄είδε.
Φεύγω έρχομαι
χάνομαι
Μένω σκέφτομαι
πιάνομαι,
από λέξεις, σκόρπιες φράσεις,
ψέμα ή αλήθεια,
σκάρτη μου συνήθεια,
θέλεις ν΄αγαπάς,
πάνω του χτυπάς,
βράχος, και πονάς,
φύγε τώρα, πριν πενθήσεις
δεν σ΄αγαπάει
φιλιά σκορπάει
πληγές μετράει
κι αποχωρεί, ποιός απορεί;
Φύγε τώρα πριν ματώσεις
τ΄όνειρο σπάει
κάτι πονάει
βροχή ξυπνάει
το φως πενθεί, θα θυμηθεί;
Φύγε τώρα πριν τσακίσεις
σαν κλωνάρι.
Σα λιθάρι
Ρίξου πέρα
γκρίζα σφαίρα. Καίει η μέρα...
Φύγε τώρα, είσαι μόνη
σαν τραγούδι
δίχως στίχο
χωρίς ήχο,
μήτε πάθος, που ειν΄το λάθος;
Φύγε τώρα είσαι κέρμα
σ΄ένα δρόμο
πεταμένο
πατημένο
που΄ναι η αξία; Η ουσία;
Γίνομαι γυαλί και σπάω
σαν το ποτήρι που ράγισες
και σ΄αγαπάω...
Σαν την ανάσα που κράτησες...
Α Γ Α Π Α Ω...
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Φοράω τα διάφανα...
Ξανθά λυτά μαλλιά μου!
Στη μοναξιά του δειλινού,
δώστε άρωμα βυθού.
Αστέρι,φως και άναμμα φεγγάρι βασιλιά μου!
Θαρρώ πως είμαι αλλουνού
αθάνατου θνητού...
Galadriel

in God we trust
she said it's luck of sex that's bringin' me down
i went to whore she said my life's a bore
so quit my whining cause it's bringin' her down


Στο λαμπερό σου τρίσβαθο
ειν΄άσπιλη η πλάνη
πάνω στο σώμα μου κυλάς
νερό μεταλλικό,
*
βάλε φωτιά στ΄αδύνατο
και πιάσε ένα λιμάνι
όταν το στόμα μου φιλάς
το θάνατο νικώ...
Αντίο στη νωθρότητα
τρελλή σκιαμαχία
εισ΄οξυγόνο ένταση,
ανάσα και φθορά.
*
Καυτή πολυπλοκότητα
στου νου σου την ουσία
εγρήγορσης απόηχος
μοιραία μυστικά...
Ακόμα ξεδιπλώνεσαι
σ΄ασφυκτικές σελίδες
κρασί αγάπης κόκκινο
αστέρι μακρινό.
*
Αποσπερνά ματώνεσαι
διάφανες αχτίδες
ανθρώπινο χαμόγελο
φεγγάρι σιγανό...
Πάλι επιστρέφεις σαν βροχή
μιά φλυαρία υδάτων,
άνεμος, ίσκιος λησμονιά
κλάμα μοναχικό,
*
ποιός κουβαλάει την ενοχή
στα ύψη των ελάτων
τέφρα ηφαιστείου που γλιστά
σε φως τόσο...Θαμπό...
Στη δυσμική σου απειλή
μουσκεύω τα μαλλιά μου
στην ταπεινή μου προσευχή
ομίχλες ξεναγώ...
*
Σε δυναμώνει το φιλί
κι ας είσαι μακριά μου
στάζει το βαλσαμο χολή
γιατί δεν είσαι εδώ...
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Φοράω τα διάφανα...
Ξανθά λυτά μαλλιά μου!
Στη μοναξιά του δειλινού,
δώστε άρωμα βυθού.
Αστέρι,φως και άναμμα φεγγάρι βασιλιά μου!
Θαρρώ πως είμαι αλλουνού
αθάνατου θνητού...
*Είμαι εδώ...
*Δε ζητώ διαβεβαίωση
λεμονάνθι που κυλώ μπροστά σου,
ένα στολίδι στο πέτο του Αυγούστου,
ένα τραγούδι δικού σου μόνο γούστου
λαμπρή επιβεβαίωση.
*Είμαι δική σου
στέψε το σκόπευτρο αλλού,
και μη με πολεμάς.
Σώμα ψυχή σου
πόθο αθεράπευτο φιλιού
που χρόνια προτιμάς.
*Μιά βροχή πανομοιότυπη
τόσο ανώφελη στη σιωπή της μέρας
τόσο ανέκφραστη στην κραυγή Δευτέρας,
παρακμή ανεπανόρθωτη.
*Μένω μονάχη
μες τη σκιά του Ατλαντικού
σπορά πικρής γενιάς
γύρω μου βράχοι
γκρίζα η στάχτη πληθυσμού
τραγούδι λησμονιάς
φωτιά τα άγχη.
*Είμαι παντού.
Στη ζωή και το θάνατο...
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Φοράω τα διάφανα...
Ξανθά λυτά μαλλιά μου!
Στη μοναξιά του δειλινού,
δώστε άρωμα βυθού.
Αστέρι,φως και άναμμα φεγγάρι βασιλιά μου!
Θαρρώ πως είμαι αλλουνού
αθάνατου θνητού...
and he's standing still,
as if he's trying to hide.
My horse is going after him,
he thinks he'll easily catch him
but the Tod is sly.
the sun is high and I'm feelin' fine.
as he takes a tricky turn
on the heels of the fox.
But as we come around,
Mr. Tod is off the ground
smiling down from the rocks.
said the fox,
"they never catch me, no!
I lead them all a merry dance".
"I see you're on a pleasure run,
out to have a bit of fun...
perhaps you'd like a game of chance?"
we're going faster still.
and we're nose to nose.
Well my horse is going faster
but the fox is going past us,
laughing as he goes!
Ο PIXELDREAM ΔΡΟΣΕΡΟΣ ΚΑΙ ΧΑΛΑΡΟΣ...ΘΥΜΑΤΑΙ ΤΗΝ ΑΛΕΠΟΥ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΙΠΕ ΠΩΣ Η ΣΚΕΨΗ ΕΧΕΙ ΤΡΟΠΟ.
Καποτε γεμιζες τα παντα
τωρα δεν χωρας πουθενα
Ryche..
Poet dead
Σωστο
Tο μονο που
παθαινουν
ειναι να πεθαινουν
RRRyche..
Edited by - ryche on 30/07/2005 03:01:28
Αυτοκτονουν..
απο το εισαι Ποιητης.
Ακομα και χωρις χρηση
Λεξεων..
Καλημερα.

