- «Χαίρε σφόδρα, θυγατέρ Σιων». - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

quote:

---

Αν σταματήσουμε τη σκέψη μας,σταματάει να υπάρχει κι ο κόσμος για μας..

---

quote:

---

Οι επιστήμονες λένε..η ύλη είναι η συνείδησή μας..
Χωρίς συνείδηση,δεν υπάρχει ύλη..

---

Ρίξτε μια ματιά εδώ:
http://www.geocities.com/artofwise/Buddhism.html

Ο άνθρωπος λειτουργεί ως ένα μάτι. Ένα μάτι μπορεί να δει και να
παρατηρήσει τα πάντα γύρω του, εκτός από τον εαυτό του.

Ο άνθρωπος λοιπόν ποτέ δεν μπορεί να γίνει απόλυτα αντικειμενικός,
διότι το σύστημα που παρατηρεί, πάντα θα είναι κάτι λιγότερο από το
όλον, θα λείπει ο εαυτός του.

Ως συνέπεια του παραπάνω, δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι το
αντικείμενο της παρατήρησής μας είναι αντικειμενικό, επειδή
από αυτό απουσιάζει η αντικειμενικότητα του εαυτού μας,
που το παρατηρεί.

Η έννοια της συνείδησης, που αναφέρεται εδώ, δε διαφέρει από την
έννοια του παρατηρητή. Όπως διάβασα και σε κάποια άλλη τοποθέτηση
με την οποία συμφωνώ, δε μπορεί να γίνει παρατήρηση χωρίς την
ύπαρξη ενός παρατηρητή.

Έτσι τελικά, λόγω αυτής της λογικής ιδιοτροπίας που περιέγραψα στην
αρχή δε μπορούμε να βγούμε έξω από τα όρια της ύπαρξης της δικής μας,
της ύπαρξης του παρατηρητή και να δώσουμε μια λογική απάντηση στο
ερώτημα, παρά μόνο μπορούμε να προσεγγίσουμε υποκειμενικά την
πραγματικότητα και να μιλήσουμε για την δική μας, υποκειμενική
αντίληψη.

α) Παρμενιδης
β) Πλατων (Παρμενιδης)
γ) Γοργιας

Ξεκιναμε μ΄αυτα και βλεπουμε.

quote:

---

Καλησπέρα!
Χθες σε κάποια ομιλία για το Βουδισμό άκουσα το εξής ενδιαφέρον:

Ο άνθρωπος λειτουργεί ως ένα μάτι. Ένα μάτι μπορεί να δει και να
παρατηρήσει τα πάντα γύρω του, εκτός από τον εαυτό του.

---

Γράφεις:

quote:

---

Επι τελους !! Διορθωνεις το αρχικο σου ολισθημα. Τα μωρα ηταν ετοιμα να βαλουν τα κλαματα.

---

Τι σχεση εχουν οι Αρετες (ειδικα μερος αυτων) με την διερευνηση καθολικων εννοιων ;
Και τι εννοείς ως καθολικές έννοιες , αφου ως καθολικές θα επρεπε να ειναι μια (καθ ολικη Εννοια).

Φιλικα
Ζηνων

quote:

---

λίλιθ

Ο άνθρωπος λειτουργεί ως ένα μάτι. Ένα μάτι μπορεί να δει και να
παρατηρήσει τα πάντα γύρω του, εκτός από τον εαυτό του.

---

Της ανθρωπινης υποστασεως γνωρισματα αποτελουσι η ανωτερα δυναμις της φυσεως, ως αναγκη και ως εντρομος αισθησις, το μοναχικο αγγιγμα της δημιουργιας ως τεχνη, εν τελει αυτη η νοητικη ενεργεια ως επιστημη και λογικη δια-νοια (τα μεταξυ) και ως νους ανυψουμενος εις την θεωρησην της αληθινης υπαρξεως.
Αντιλαμβανομαι σημαινει, διδω προσοχην εις αυτό το οποιον αισθανομαι, αντιληψη είναι κατ΄ουσιαν η εναργης αισθησις. Η υπαρχουσα υποκειμενικοτης λαμβανει με μεγαλυτερη ή μικροτερη σαφηνεια εκ του εξωθεν κοσμου τις κατ΄αισθησην παραστασεις, αλλοτε συμπιπτουσα προς αυτές και αλλοτε διαφωνουσα ή απεχουσα.
Αρετες εννοω την μαθητειαν προ της εμπειριας, την εκ του αποτελεσματος της εμπειριας συγκεντρωθεισαν πειραν, την μαθηση ως και την εκ της μαθησεως λαμβανομενη γνωση. Επαθες, εμαθες. Διοτι ο συντροφος είναι γαιδαρος, μαθαινω για το ελαττωμα του αυτό και ασκουμαι εις την αρετην της υπομονης για να μην τον αδικησω και φορτωθω το αδικον. (Εξ ιδιας εμπειριας σημειωνω παρεπιπτοντως, ότι το αδελφικον πνευμα υιοθετημενο σιωπηλως εν απλοτητι, οπου είναι αυτό δυνατον, χωρις την υποχρεωτικοτητα ψευδοθυσιων και χωρις την αυστηροτητα συστηματος, μπορει να σε συμφιλιωσει, εστω προσωρινως, με τα αλυτα προβληματα που δημιουργει μια εχθρικη απεναντι σε ολους πραγματικοτητα.) Επαθες χωρις να μαθεις ; Δεν προσπαθησες τιποτα ; Το παθημα μεταβαλλεται σε παθος το οποιο, ισχυροποιημενο εξ ιδιου τινος λογικου πυρηνος, γινεται αιτια αποξενωσης η οποια με τη σειρα της μπορει να γινη αιτια αυτογνωσιας (βλεπε ορισμενες καλλιτεχνικες φυσεις κλπ.)
Δια των παθηματων και της μαθησεως, προσεχομε εις καταληψην του πνευματος υπο της φαντασιας (η κοσμικη ενεργεια), εις δορθωσην της υποκειμενικης στασεως, αποφευγοντας τον ακρατο υποκειμενισμο, κατά τον οποιον η αληθεια μεταβαλλεται σχετικως προς το υποκειμενον. Οπου στρεφεται το υποκειμενο εκει και πασα αληθεια, υποστηριζοντας εσφαλμενως ταυτισην του υποκειμενικου προς την αληθινη γνωση.
Στις αισθησεις και τις εντυπωσεις δεν υπαρχει γνωσις, αλλα εις την ποιητικην σκεψην περι αυτων. Όταν αισθανομαι δεν γνωριζω, όταν σκεφτομαι αυτό το οποιον αισθανομαι τοτε γνωριζω και ερχομαι σε επαφη με την ουσια. Ο σχετικισμος, συγγενης του υποκειμενισμου, εφαρμοζομενος στον εαυτον του αυτοαναιρειται, διοτι η σχετικοτης των παντων, η συνεχης και αδιακοπος ροη (τα παντα ρει) η ελλειψις απολυτου αναφορας, καθιστα αδυνατον την αληθειαν και ως εκ τουτου και αυτην την αληθειαν την οποιαν διδασκει ο σχετικισμος.
Παιδια να μη σας κουραζω παραπανω. Εν περιληψει. Αναγκη είναι να αναχθομεν, μετα της υποκειμενικης αντιληψεως, της εμπειριας, της μαθησεως και της εξασκησεως εις την διοθρωσην του πνευματος, και εις το σταθερον περιβαλλον των καθολικων εννοιων προς αναζητησην αληθινου περιεχομενου εις την υπαρξην. Καθολικες εννοιες εννοω τις γενικες εννοιες. Συμφωνα με το μαθημα της φιλοσοφιας οι καθολικες εννοιες είναι πολλες, ανθρωπος, δενδρον, σχημα, δικαιον, ον… Ο Αριστοτελης στο Οργανον οριζει δεκα γενικες κατηγοριες οι οποιες εμφανιζονται κατα τον Μεσαιωνα με την ονομασια «εννοιες γενων» εξ ου και τα καθολικα (universalia) και η γνωστη αναφυεισα σφοδροτατη ερις αν οντως υπαρχουν αυτα και χωριστα από τα επι μερους οντα ή είναι εκφανσεις του πνευματος και απλα ονοματα στερουμενα πραγματικοτητος. Υπαρχει λευκοτης εκτος (χωριστα) των λευκων αντικειμενων ; Ιδου η απορια.
Μια μερα ο Διογενης ειρωνευομενος ειπε στον Πλατωνα : εγω βλεπω τραπεζι και κυαθο (= κυπελο), πουθενα όμως δεν βλεπω τραπεζοτητα και κυαθοτητα (εννοων τις ιδεες του Πλατωνος.) Ο Πλατων απηντησε λεγων : τραπεζι και κυαθο βλεπεις διοτι εχεις αυτα που χρειαζονται για να τα δεις, δηλαδη τα ματια. Αυτο όμως που χρειαζεται για να δεις την τραπεζοτητα και την κυαθοτητα, δηλαδη νου, δεν εχεις.

οσο αφορα το θεμα μας , εγω εκανα την εξης σκεψη , ερχεται στην γη απο πολυ πολυ μακρυα , ενα εξω -γηινος (φυσικα τι αλλο) ο οποιος ομως εχει ελατωματικη οραση (για εμας τους ανθρωπους για αυτον η οραση του ειναι ΤΕΛΕΙΑ), λοιπον το ελατωμα που εχει ειναι οτι βλεπει 1.000.000Χ , απο οτι εμεις (ή ποιο απλο το ματι του ειναι κολημενο στο ζουμ 1.000.000x). μπορει κανεις να σκεφτει τι θα εβλεπε ? τιποτα , ουτε ανθρώπους ουτε βουνα ουτε φυτα , ουτε σπιτια , ουτε ουτε ουτε. γιατι ? γιατι με αυτη την οραση , θα εβλεπε μια θαλασσα απο ατομα , ηλεκτρονια , φωτονια , νετρινα ισως , κουαρκ , τσου-αρκ και οτι αλλο σε -αρκ και -ινια. ΑΡΑ ? δεν θα εβλεπε τιποτα , καθως αυτο που θα εβλεπε θα ηταν με οτι ειναι γεματο ολο το συμπαν.

τελικα υπάρχουμε ? και γιατι υπάρχουμε ? μηπως γιατι δεν εχουμε οραση "σουπερζουμ" οπως του εξωγηινου ? μηπως γιατι μπορουμε και ξεχωριζουμε τις διάφορες μορφες της υλης ?

απο την άλλη εχουμε και το θεμα , πως μπορουμε να δουμε τον εαυτό μας? και εννοω να μας δουμε (με ματια και νου) οπως μας βλεπουν οι άλλοι , εδω ομως μπαινει και αλλο θεμα , δυο ανθρωποι μπορουν να δουν με τον ιδιο τροπο το ιδιο πραγμα ? απο το ποιο απλο που ειναι ενα χρωμα εως μιά ιδέα. πιστευω πως οχι, αρα πως θα δουμε τον εαυτό μας μεσα σε αυτο τον κοσμο ? μπορουμε ? ειναι εφικτό ? και παλι , μηπως οταν το πετυχουμε αυτο και δουμε το μεσα μας , απο μεσα , σταματάμε να υπάρχουμε ?

δεν ξερω , ισως οτι λεω ειναι λαθος οκ ? απλα σκεψεις κανω , γιατι αλλιως ισως εξαφανιζομουν ισως παλι εξαφανιζοσταν ολοι εσεις και εμενα μονο εγω (χμμμμ , αυτο το τελευταιο ειναι πειρασμος) .

quote:

---

ESOTERICA.gr Forums ! - Κατα των Πνευματικων-Ο Ταφος του Θεου - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

thoth
Ιδρυτικό Μέλος ESOTERICA.gr

Greece
3122 ΜηνύματαΑπεστάλη: 01/04/2004, 01:31:47

«Τι σημαίνει όταν λέμε ότι ο κόσμος υπάρχει; Πραγματικά,
σημαίνει ότι ο κόσμος δεν υπάρχει. Τι σημαίνει πάλι όταν λέμε
ότι ο κόσμος δεν υπάρχει; Σημαίνει πως δεν έχει απόλυτη
ύπαρξη. Υπάρχει μόνο σε σχέση με το νου μου, το νου σας και το
νου του καθενός. Με τις πέντε αισθήσεις μας, βλέπουμε τούτο
τον κόσμο, να αν είχαμε μια επιπλέον αίσθηση, θα βλέπαμε κάτι
ακόμα μέσα του. Κι αν είχαμε ακόμη μια αίσθηση θα μας
εμφανιζόταν σαν κάτι ακόμα πιο διαφορετικό. Γι’ αυτό λοιπόν ο
κόσμος δεν έχει πραγματική ύπαρξη. Ούτε και μπορούμε να τον
πούμε μη-υπαρκτό, αφού υπάρχει και πρέπει διαμέσου του να
εργαστούμε. Είναι ένα κράμα ύπαρξης και μη-ύπαρξης.»
(ΒΙΒΕΚΑΝΑΝΤΑ, ΓΝΑΝΑ ΓΙΟΓΚΑ, σ. 50)

---

έχω αποθηκεύσειστον σκληρό δίσκο c διάφορα topic απο τα παλιά...
τα μελετάω κατά διαστήματα διότι πάντα είναι επίκαιρα....
το quote είναι μια μικρή παράγραφο απο ένα post του thoth, νομίζω έχει σχέση και με το ερώτημα αυτού εδώ του topic.
αν είναι σωστά ή λάθος αυτά που λέει δεν γνωρίζω να σας πω.
δεν μπορώ να πω επίσης ότι τα ασπάζομαι 100%
έχουν πάντως την αξία τους όπως και να το δει κανείς....

ευχαριστώ

ΠΙΣΤΗ ΠΟΥ ΝΑ ΜΕΤΑΚΙΝΕΙ ΒΟΥΝΑ ΝΑ ΕΧΩ
ΑΓΑΠΗ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΩ
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΧΩ

Απο κει και περα... ΛΥΠΙΘΗΤΕ ΜΕ.

Ας μιλίσουμε για την... σχετικοτητα.
Το καθε πραγμα ειναι σχετικο, δηλαδη δεν υπαρχει κατι το οποιο να ειναι απολυτο.Εντουτης αποδεχομενη την θεωρια οτι τα παντα(ορατα και αορατα) ειναι σχετικα πρεπει να αποδεχθουμε οτι η ιδια η σχετικοτητα τψν πραγματων ειναι... σχετικη, δηλαδη υπαρχουν και πραγματα που ειναι απολυτα.Επομενως λοιπον η ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ ειναι σχετικη.Μπορουμε λοιπον να πουμε οτι ανυπαρξια εχουμε σε ενα χωρο που πανω του δεν βρισκεται τιποτα υπαρκτο.Απ τη στιγμη ομως που κατι υπαρχει(γιεννιεται ή δημιουργηται) δεν γινεται να παψει να υπαρχει). Ο λογος που υπαρχει ο ανθρωπος ή αυτος που δημιουργησε τον ανθρωπο ειναι απειδη δεν γινεται να υπαρξει η ανυπαρξια αφου αυτη ειναι σχετικη.Αν υπαρχει θεος ο λογος που μας εφτιαξε ειναι γιατι... δεν ειχε και τι αλλο να κανει.Φανταστητε πχ να μην ειχατε δουλεια να μην ειχατε καμια διασκεδαση και γενικα γυρο σας να υπαρχει μονο η ανυπαρξια-τι θα κανατε για να σπασετε τη μουντη ανυπαρξια θα δημιουργουσατε υπαρξεις.Απλως ετυχε οι υπαρξεις που δημιουργησε ο θεος να ειμαστε εμεις.