- Το άγνωστο δίλλημα της Γηινης ανθρωπότητας - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

εως και την [δ] ραψωδια δεν υπαρχουν αναφορες σχετικες με το θεμα σου.

το ερωτηματικο χαθηκε στην "ταραγμενη θαλασσα" του μυαλου μου.

Αθανασια και ισοτιμα μελη της γαλαξιακης κοινοτητας η Υπερκαταναλωτισμος ,κερδη,εγωπαθεια,αλαζονεια και «αγορες» που οδηγουν με μαθηματικη ακριβεια στην καταστροφη του πλανητη ;;;

Παρ’ολο που δεν τοποθετηθηκε κανενα μελος του φορουμ θελω να πιστευω πως η σιωπη αντικατοπτριζει την θεση ολων μας.

Και αυτή δεν μπορει παρα να είναι το πρωτο σκελος του διλημματος.Ποιος τυφλος δεν θελει το φως του.

Εδώ όμως υπαρχουν τεραστια προβληματα,αφ’ενός μεν ενα ταξιδι στο γαλαξια φανταζει αδυνατο με τα σημερινα δεδομενα,αφέτερου δε η αθανασια του ανθρωπινου γενους ,παρ’ολο που είναι ορατη για τους γνωριζοντες μεσα στην επομενη δεκαετια,κρατειται επτασφραγιστο μυστικο για το ευρυ κοινο.

Συμπερασμα ,ευλογα τα μελη του φορουμ αδυνατουν να τοποθετηθουν.

Η Αθηνα γνωριζοντας τα αδιεξοδα στα οποια θα περιελθουν οι απογονοι των Δωριεων μας ενημερωνει μεσα από το μηνυμα της [Οδυσσεια] πως ο μονος τροπος αλλαγης πορειας του πλανητη για την σωτηρια του είναι το σοκ που θα προκαλεσει η εμφανιση του Ιπταμενου δισκου των Μυκηνων .

Ποσο μεγαλη είναι η ευθυνη των σημερινων Ελληνων για την σωτηρια του πλανητη;;;

Πηγαινε και ζητα αδεια για να κρατας εναν ανιχνευτη μεταλλων και να φτιαξεις μια ομαδα 10-15 ατομων. Κατοπιν να μεταβεις στο μερος και προσπαθησε να εντοπισεις το διαστημοπλοιο, σιγουρα θα υπαρχουν προσιτοι τροποι εντοπισης μεταλλου στην σημερινη εποχη.

Γιατι δεν το προσπαθεις , ετσι για να διευκολυνθει η υποθεση;

Καλημερα vitras

Ευχαριστω για την συμβουλη,σκεπτομαι σοβαρα να την ακολουθησω.
Ελπιζω πως όταν ερθει εκεινη η ωρα να εισαι ενας από τους 10-15 Ελληνες που θα βοηθησουν.

Την εξωγηινη παρεμβαση την θεωρω αδιαπραγματευτη βεβαιοτητα.

Η απαντηση είναι πολύ πιο απλη ,ειμαστε ολοι διπλες προσωπικοτητες.Ειναι ορος της συμφωνιας.

Τα δυο νεα μυαλα που μας δωρισαν οι δημιουργοι μας [αριστερο και δεξι λοβο] εχουν ακριβως τα χαρακτηριστικα που περιγραφεις

Αριστερο =καθημερινος μας εαυτος = ότι φαμε ,ότι πιουμε…………….κερδη,εγωπαθεια ,αλαζονεια και σιγουρη καταστροφη του πλανητη.

Δεξι=εδρα του θειου μεσα μας =δυσκολη η επαφη μαζι του .Η υψηλη τεχνη του διαλογισμου,όπως καταγραφεται από την Αθηνα στην Οδυσσεια, είναι αγνωστη στο 99,9% των Ελληνων.

Τα δυο τους δεν γνωριζονται και δεν επικοινωνουν παρα μονο μεσα από το Μεσολοβιο.

Το ζητουμενο από εμας είναι καποτε να καταλαβουμε το ρολο μας,τις δυνατοτητες μας και να δρασουμε αναλογα.Τελικος στοχος είναι η αθανασια του ανθρωπινου γενους και το ταξιδι του στον ΑΡΓΟ.

Προσωπικα ειμαι αισιοδοξος.

Keep walking

quote:

---

Quote
======================================
vitras
Πηγαινε και ζητα αδεια για να κρατας εναν ανιχνευτη μεταλλων και να φτιαξεις μια ομαδα 10-15 ατομων. Κατοπιν να μεταβεις στο μερος και προσπαθησε να εντοπισεις το διαστημοπλοιο, σιγουρα θα υπαρχουν προσιτοι τροποι εντοπισης μεταλλου στην σημερινη εποχη.
Γιατι δεν το προσπαθεις , ετσι για να διευκολυνθει η υποθεση;
=======================================

Καλημερα vitras

Ευχαριστω για την συμβουλη,σκεπτομαι σοβαρα να την ακολουθησω.
Ελπιζω πως όταν ερθει εκεινη η ωρα να εισαι ενας από τους 10-15 Ελληνες που θα βοηθησουν.

---

Φιλε μου , ευχαριστω για την εμπιστοσυνη που δειχνεις στην δουλεια μου.

Εγραψε .

Εισαι ο πρωτος της λιστας .

Να σας πω, δεν γράφω γιατι φοβάμαι, απλα δεν έχω τί άλλο να γράψω ειδικά για τα πολιτικά δεν ενδιαφέρομαι εδω και χρόνια, ο δε Νικομαχος κάτι θα μου πει σίγουρα,,,

Όσο για τα παράξενα, πέρασα τέσσερις μέρες στην αρχαία ποσειδωνια (Paestum) και στην κοντινή ελλεα, ( ascia marina) όπου γεννήθηκε ο παρμενιδης και ο ζηνωνας. Ε το παράξενο ήταν πως η ατμόσφαιρα ήταν φαναταστικα όμορφη...και εκει στα κτήρια ήταν εντελώς ιδιαίτερη η ατμόσφαιρα.

http://www.google.it/search?q=paestum&hl=it&tbo=u&tbm=isch&source=univ&sa=X&ei=WgTFT82WN4-g-wa_wdGMCg&ved=0CHIQsAQ&biw=1024&bih=673

Γιατι όταν έλεγα πως είμαι έλληνας, ολοι οι άνθρωποι εκει, με κοιταγαν με καλο μάτι?

quote:

---

Γιατι όταν έλεγα πως είμαι έλληνας, ολοι οι άνθρωποι εκει, με κοιταγαν με καλο μάτι?

---

Edited by - ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ on 29/05/2012 21:23:51

quote:

---

quote:

---

Γιατι όταν έλεγα πως είμαι έλληνας, ολοι οι άνθρωποι εκει, με κοιταγαν με καλο μάτι?

---

Μήπως επειδή "κυκλοφορεί" πολυ ελληνικό DNA στην περιοχή?
DNA,απο τα παλαιά χρόνια?

Για τους σεισμούς τι να σου πώ Πλάτωνα!!
Ο Τσελέντης είπε προχθές,ότι περιμένει καταστροφικό σεισμό στην Ελλάδα,σύντομα!
Απο προβλέψεις σεισμών,"πιάσε το αυτο και κούρευτο"!!

ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.

Edited by - ΝΙΚΟΜΑΧΟΣ on 29/05/2012 21:23:51

---

quote:

---

Τι να πώ ρε Πλάτωνας.
Ακούω τις τελευταίες μέρες για τους σεισμούς στην Ιταλία και είναι σα "σοκ και δέος".
Σ'είχα κατά νού, έλεγα τι να γίνεται αυτή η ψυχή εκεί πέρα με τα ρίχτερ να κουνάνε γή και ύδωρ.
Άσχετο αλλά έτσι αν έχεις όρεξη και ενδιαφέρον βρες και δες http://www.youtube.com/watch?v=TrjUNM4x1uE
Ωραίο το λινκ και η ανταπόκριση απ'τα μέρη που επισκέφθηκες. Μας μεταφέρεις μια ιδέα απ'την ατμόσφαιρα.

---

Λες?

quote:

---

Σε ένα Μπαρ που σταμάτησα για ένα καφέ, ήταν μέσα μια κοπελια, που τα χαρακτηριστικά της ήταν ελληνικότατα! Αν και μιλώ καλύτερα απο Ιταλό τα ιταλικά, κάποια στιγμη κοιτάζοντας με ερευνητικά, με ρώτησε αν είμαι έλληνας!

Ναι είμαι, απάντησα, απο που το κατάλαβες?

Απο τον τροπο που κοιτάς...απάντησε!

Ρε Νίκ, και να κοίταγα πονηρά...απλα έντονα και ερευνητικά κοίταγα. Ήταν και αυτη Ελληνίδα, αλλα όχι γεννημένη στην Ελλάδα....απο παρμενιδη μεριά!

---

Κλασσικά πράματα...αρε αθάνατη ελληνίδα!
Θυμίζει λίγο κάπως όποιος[εν τω προκειμένω...όποια] έχει τη μύγα μυγιάζεται!
Είναι εκπαιδευμένες οι δικές μας, τσακάλια, με το που κοιτάς σκέφτονται, έλληνας θα ναι δε μπορεί!

quote:

---

Ενδιαφέρον το λινκ...Γιουγκι...

Λες?

---

Λέω λέω
φυσικά αν δεν έχεις διάθεση να δείς λάϊβ,μπορείς να το δείς και να δείς και το στόρυ

Quote
===================
ιταλος
Επισης το αν πιστευεις οτι η Αθηνα βολταρει ακομα στους δρομους της Αθήνας,
=============================
Να «βολταρει» η ιδια το βλεπω πολύ «χλωμο»,εως αδυνατο.
Αν πιστεψουμε τα λογια της,στην Οδυσσεια, είναι υπευθυνη εποικισμου του γαλαξια ΑΡΓΟΣ με την Ελληνικη διπλη βιο-νανοελικα.
Φανταζομαι πως μεσα στα καθηκοντα της θα πρεπει να είναι πολύ πιο σοβαρα θεματα από τον πλανητη μας.

Quote
===================
ιταλος
κ ποια πιστευεις (αν το χεις σκεφτει) η συνδεση της με τα περιστερια. Ευχαριστω.
=============================
Λυπαμαι,δεν το εχω σκεφτει.
Και τωρα που το αναφερεις και το σκεφτομαι ,δεν μου «λεει» τιποτα.

-γίνω γυμναστής/στρια.
-γίνω γιατρός.
-γίνω δάσκαλος/α.
-κάνω μεγάλη οικογένεια.
-θα γυρίσω τον κόσμο.
και πολλά πολλά ακόμα 'θα' που ονειρευόμαστε και οραματιζόμαστε για την ζωή μας.

Στην πραγματικότητα όμως μήπως αυτά τα όνειρα είναι απλά κάτι που λείπει από την παιδική ζωή μας και απλά ταξιδεύουμε για την φυγή της πραγματικότητας?

Κι αν δεν είναι έτσι, τότε γιατί όταν μεγαλώσουμε και καταβάλλουμε προσπάθειες για να επιτύχουμε τα όνειρα μας, αυτά είναι ότι πιο δύσκολο σύμφωνα με τις συνθήκες της ζωής μας.

Λες και η ζωή συνωμοτεί για να μην φτάσουμε στον στόχο μας.
Κι αν κάποτε φτάσουμε, δεν θα είναι το ίδιο όπως το θέλαμε, αλλά είναι ότι πιο πλησιέστερο μας επέτρεψε η ζωή να είναι.
Γιατί σίγουρα θα λείπει κάτι για να είναι τέλειο!

Άνοιξα αυτό το θέμα, επειδή τριγυρίζει στο μυαλό μου ένα γιατί.

Γιατί να είναι έτσι τελικά τα πράγματα και να μην είναι διαφορετικά.
Θα μου πείτε ότι έτσι είναι η ζωή και πρέπει να την δεχόμαστε.

Αλλά και πάλι αφού έτσι είναι η ζωή γιατί να μαθαίνουμε γλυκά παραμυθάκια με αίσιο τέλος και όχι και κάποια πιο εκπαιδευτικά.
Εφόσον η πραγματικότητα είναι σκληρή μαζί μας γιατί να μην περνάμε στα παιδιά μας το μήνυμα πως στη ζωή δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα.
Αντιθέτως εμείς τους μαθαίνουμε το καλό και το κακό.
Αν είσαι καλός άνθρωπος θα έχεις και ωραία ζωή, αν είσαι κακός όλα τα άσχημα θα συμβαίνουν σε εσένα. Είναι λογικό?
Αν έτσι ξεκινάμε την ζωή μας τότε έχουμε σίγουρη την απογοήτευση.

Πόσοι από εμάς πάλι είπαμε ότι θέλουμε να γίνουμε ή να κάνουμε κάτι στη ζωή μας και δεν κάναμε ποτέ κάτι για αυτό?
Γιατί?
Γιατί το αποκρίναμε από το μυαλό μας τελικά και το θα που είπαμε τότε έγινε μια αστεία παιδική ανάμνηση?

Τελικά όταν μεγαλώνουμε το μόνο που μας συμβαίνει είναι να χάνουμε την παιδικότητα μας?
Αν ναι, τότε γιατί?
Αφού τότε δεν ήταν τα πιο ευτυχισμένα χρόνια της ζωής μας?

Το θέμα είναι γραμμένο σύμφωνα με τους συνειρμούς μου κι έτσι....
Ελπίζω να μην σας κούρασα με τους προβληματισμούς μου και θα χαρώ πολύ να δω και τις δικές σας απόψεις!

Τα όνειρα αυτά που έχουμε στην παιδική μας ηλικία χωρίζονται κατά την γνώμη μου σ' αυτά που μας δημιουργούνται αυθόρμητα και σ' εκείνα που είναι απόρροια του περιβάλλοντος μας και κυρίως του οικογενειακού.
Πόσα από τα όνειρα που κάνουμε δεν προέρχονται από τους γονείς μας ή από την επιθυμία μας να τους μοιάσουμε - και πολλές φορές να τους ξεπεράσουμε?

Μεγαλώνοντας λοιπόν υπάρχουν 2 άλλες περιπτώσεις.
Να πραγματοποιηθούν αυτοί οι στόχοι ή να μην πραγματοποιηθούν.
Βλέπεις για παράδειγμα έναν πιλότο ο οποίος σου λέει ότι από παιδί ονειρευόταν να κάνει αυτό το επάγγελμα και τα κατάφερε.
Βλέπεις από την άλλη έναν δικηγόρο και σου λέει ότι εκείνος ήθελε να γίνει ηθοποιός αλλά η ζωή τα έφερε έτσι που ασχολήθηκε με τη Νομική.
Τι είναι λοιπόν αυτό το οποίο καθορίζει την πραγματοποίηση του στόχου του πρώτου ανθρώπου και την μη πραγματοποίηση του στόχου του δεύτερου?

Από μια σκοπιά μπορούμε να πούμε ότι ο άνθρωπος αυτός έγινε αυτό που προόριζε η μοίρα του κι αυτό συνέβη για κάποιο σκοπό.
Κι εδώ έχουμε να κάνουμε με το πεπρωμένο...
Από τη μία λέμε ότι όταν θέλουμε κάτι ολόκληρο το Σύμπαν συνομωτεί για να το αποκτήσουμε.
Από την άλλη όμως το Σύμπαν έχει κάποιους δικούς του νόμους - τις περισσότερες φορές αδιόρατους σ' εμάς - για να διατηρεί μια ισορροπία στα πάντα.
Ας σκεφθούμε κι αυτή την πράμετρο όταν ένας στόχος μας δεν πραγματοποιείται...

Από μια άλλη σκοπιά μπορούμε να αναλύσουμε τον σκοπό, τον άνθρωπο και τη μεταξύ τους σύνδεση.
Όταν ένας στόχος είναι πολύ σημαντικός για έναν άνθρωπο, συνήθως καταβάλλει και τις απαραίτητες προσπάθειες για να τον πραγματοποιήσει.
Αν δεν το καταφέρει τότε ο στόχος αυτός μπορεί να μην ήταν συνειδητός ή πολύ "δυνατός" οπότε το άτομο τον εγκατέλειψε κι αρχίζει να εφευρίσκει κάποιες δικαιολογίες για να αποδώσει τις ευθύνες αλλού.
Άλλωστε πόσο σίγουροι μπορούμε να είμαστε ότι ένας στόχος μας θα μας είναι επιθυμητός για πάντα?
Αν έρθει σε στιγμή που έχουμε επαναπροσδιορίσει τα θέλω μας τι γίνεται?
Τι μας δείχνει αυτό?

Από την άλλη πάλι, το να ονειρευόμαστε και να φανταζόμαστε είναι κάτι το θαυμάσιο.
Μας δίνει ιδέες, κινητοποιεί το νου μας και μας κάνει να θέτουμε στόχους.
Από κει και πέρα είναι στο χέρι μας να ξεπεράσουμε τα όρια που έχουμε βάλει στον εαυτό μας για να τα καταφέρουμε ή όχι.
Αν είναι να συμβεί λοιπόν, θα συμβεί.
Αν δεν συμβεί, ας σκεφθούμε τους πιθανούς λόγους που δεν συνέβη...

In anticipation of my resurrection...

Από κει και πέρα αυτό που μπορώ να πω είναι, πως όσο περισσότερο μαθαίνεις να ακούς αυτό που χρειάζεται πραγματικά ο εαυτός σου, τα πράγματα συμβαίνουν με έναν μαγικό και αυτόματο τρόπο. Ρέουν σαν ποτάμι.

Σημαντικό είναι πάντως, να εξακολουθούμε να ονειρευόμαστε, να βάζουμε στόχους και να μπορούμε να τους προσαρμόζουμε στα νέα δεδομένα, χωρίς όμως να ξεφεύγουμε από τον κεντρικό άξονα, εάν αυτός ο άξονας μας πληρεί ως ανθρώπους και μας κάνει καλύτερους. Να μη μένουμε στάσιμοι. Να βλέπουμε την εξέλιξη σε κάθε τομέα και συνεχώς να μεγαλώνουμε. Όχι σε ηλικία, αλλά σε εύρος συνείδησης. Όσο πιο πολύ μεγαλώνει η συνείδηση, τόσο περισσότερο μπορεί να αντιληφθεί, πως τα πράγματα γίνονται ή δε γίνονται για λόγους, που δεν καταλαβαίναμε, αλλά ήταν για καλό.