- Η Φιλοσοφία στην πράξη..... - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
"Οι άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται ότι όλοι όσοι προσφεύγουν στην ενασχόληση με την φιλοσοφία, εκπαιδεύονται για ένα πράγμα μόνο - τον θάνατο.. " (- σχόλιο δικό μου - Όχι βέβαια τον φυσικό θάνατο..).
ΠΛΑΤΩΝΑΣ
«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»
Α-Ω
Θα τον περιέγραφα σαν μυητικό στάδιο.
Ζω τον πόνο, αλά μόνο επιδερμικά. Το μετά του πόνου, είναι υπέροχη στιγμή. Στιγμή ευτυχίας. Αυτήν την στιγμή, θέλοντας και μη, θα την βιώσω.
Αυτά για τα οποία μιλάμε και υποστηρίζουμε, θα πρέπει και να τα πράττουμε. Εάν δεν τα κάνουμε πράξη, δεν τα είπαμε ποτέ.
Μέγας Συντονιστής και Κλειδοκράτορας των Forums 
Και σίγουρα συνδεδεμένο με τη φιλοσοφία στην πράξη.....γι αυτό και η συζήτηση μας πήγε εκεί τόσο ομαλά.
Η φιλοσοφία στην πράξη, με όλα τα δύσκολα της, εν μέσω καθημερινότητας και πρακτικών δυσκολιών, εν μέσω προκλήσεων και συγκρούσεων ιδεών και εφαρμογών.....είναι κάτι πολύ όμορφο.
Χωρίς αυτό η δική μου ζωή δεν έχει νόημα, δεν έχει "γοητεία", δεν έχει μεγάλη αξία.
Και καθώς προσπαθώ να εφαρμόσω τη φιλοσοφία που πιστεύω, αποφάσισα να "πάρω τον φόβο μου από το χέρι..." ελπίζοντας πώς καθώς θα συμφιλιώνομαι μαζί του, κάποια στιγμή θα ανακαλύψω ότι δεν είναι πλέον μαζί μου: Ότι με άφησε πολύ πιο ήσυχα απ'ότι περίμενα.
Καλό μήνα, καλό Φθινόπωρο.
Φιλικά
VA
"Noone can possibly know what is about to happen..."
Η θεωρία από την πράξη απέχει κατά πολύ. Πολύ εύκολα μπορούμε να φιλοσοφούμε να λέμε πως ενστερνιζόμαστε αυτά που άλλοι έχουν πει, αλλά είναι πολύ δύσκολο όλα αυτά να γίνουν πράξη από εμάς ακόμα και τρόπος ζωής.
Φυσικά και είναι σημαντική η εφαρμογή όλων αυτών, αλλά εξίσου αξιόλογη και σημαντική είναι η όλη πορεία μας στη ζωή με γνώμονα αυτά που ο καθένας πρεσβεύει. Για να γίνει αυτό θα πρέπει εμείς οι ίδιοι συνειδητά να το αποφασίσουμε να ετοιμαστούμε για το τι μπορεί να ακολουθήσει και στη συνέχεια να το κάνουμε πράξη.
Μέσα σε αυτή την πορεία θα συναντήσουμε και τον πόνο, μαζί με τα επακόλουθά του - όπως έχετε ήδη αναφέρει - και μέσα από εκεί θα μπορέσουμε να αποκτήσουμε την γνώση που θα μας βοηθήσει να κάνουμε ακόμα ένα βήμα μπροστά.
να ερθω λιγουλακι στην ομορφη παρεουλα σας?
http://www.geocities.com/athens_5th_century/
ΣΟΛΩΝ
Άρχεσθαι μαθών, άρχειν επιστήση.
Αν μάθεις πρώτα να κυβερνάσαι, θα μάθεις και να κυβερνάς.
Μετριώτερον άρχοντα ποιεί και τύραννον επιεικέστερον ο πείθων ως άμεινον είη το μη άρχειν ή το άρχειν.
Μετριοπαθέστερο κάνει τον άρχοντα και επιεικέστερο τον τύραννο, εκείνος που θα μπορούσε να τους πείσει ότι προτιμότερο θα ήταν να μην κυβερνούν παρά να κυβερνούν.
Ανδρών δ’ εκ μεγάλων πόλις όλλυται.
Η πατρίδα από τους μεγάλους άνδρες καταστρέφεται.
Ο των περισσών ζήλος, ευθύς ακολουθεί και συνοικίζεται τη χρεία των αναγκαίων.
Η σφοδρή επιθυμία για την απόκτηση περιττών πραγμάτων, ακολουθεί ευθύς αμέσως μετά την απόκτηση των αναγκαίων.
Μηδένα προ του τέλους μακάριζε.
Κανένα να μην καλοτυχίζεις πριν να δεις το τέλος της ζωής του.
Χρω τοις Θεοίς.
Να χρησιμοποιείς (επικαλείσαι) τους θεούς.
Πάντη δ’ αθανάτων αφανής νόος ανθρώποισιν.
Η σκέψη των αθανάτων θεών είναι ανεξερεύνητη από τους ανθρώπους.
Το Θείον φθονερόν και ταραχώδες.
Οι Θεοί είναι γεμάτοι φθόνο και δημιουργούν ταραχές.
Τον λόγον είδωλον είναι των έργων.
Ο λόγος είναι η εικόνα των έργων.
Όσον εν πολέμω δύναται σίδηρος τοσούτον εν πολιτεία λόγος εύ έχων ισχύει.
Όση δύναμη έχει στον πόλεμο ο σίδηρος, άλλη τόση δύναμη έχει στην Πολιτεία ο λόγος.
Τοις σεαυτού πράος ίσθι.
Στους δικούς σου ανθρώπους να είσαι πράος
Γηράσκων δ’ αιεί πολλά διδασκόμενος.
Γηράσκω συνεχώς και πάντοτε μαθαίνοντας.
Τα σπουδαία μελέτα.
Να μελετάς ό,τι αξίζει να μελετηθεί.
Έργμασιν εν μεγάλοις, πάσιν αδείν χαλεπόν..
Σε μεγάλα έργα είναι δύσκολο να είναι όλοι ευχαριστημένοι.
Συμβούλευε μη τα ήδιστα, αλλά τα βέλτιστα.
Να συμβουλεύεις όχι τα πιο ευχάριστα, αλλά τα πιο ωφέλιμα.
Φίλους μη ταχύ κτώ, ούς δ’ αν κτήση, μη ταχύ αποδοκίμαζε.
Φίλους να μην αποκτάς σύντομα, εκείνους όμως που θα αποκτήσεις να μην τους αποδοκιμάζεις εύκολα.
Μη ψεύδου, αλλ’ αλήθευε.
Να μην λες ψεύδη, αλλά την αλήθεια.
με απεραντο σεβαμο και αγαπη,ο μανος σας
Edited by - manos on 02/09/2003 22:51:34
ειδικά το παρακάτω είναι απλώς άψογο !
"Αν μάθεις πρώτα να κυβερνάσαι, θα μάθεις και να κυβερνάς."
Φιλικά,
VA
"Noone can possibly know what is about to happen..."
Οι απαντήσεις όλων αυτών των πολύπλοκων αναζητήσεων που έχει η παρεούλα μας, είναι ενσωματωμένες στην "ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΖΕΙΝ" του Επίκτητου, ο οποίος κατά τη γνώμη μου καλύπτει όλα αυτά τα παιδία στηριζόμενος στη δική του φιλοσσοφία που όμως είναι φανερό ότι αντιπρωσωπεύει εκείνη τη στάση ζωής με πορεία προς την τελειοποίηση. "Σταδιακό εξευγενισμό του προσωπικού χαρακτήρα και συμπεριφοράς". Από τη μια ας μην είμαστε αυστηροί με τον εαυτό μας. αλλά και από την άλλη ας έχουμε τη δύναμη της κατάκρισης. Ο πόνος θα είναι πάντα μπροστά μας να μας περιμένει σε όλες τις γωνιές της πορείας μας, άλλοτε θα καταφέρνουμε να τον αποφεύγουμε και άλλοτε θα συγκρουόμαστε με αυτόν, στο χέρι μας είναι να τον αντιμετωπίσουμε και να τον χειριστούμε προς όφελος μας μετά την καταιγίδα.
Όπως και δίδασκε ο Επίκτητος, και ταπεινά συμφωνώ μαζί του, "ο κύριος σκοπός της φιλοσοφίας είναι να βοηθήσει τους κοινούς ανθρώπους να ανταπεξέλθουν στις προσκλήσεις της καθημερινής ζωής, και να αντιμετωπίσουν τις αναπόφευκτες σοβαρές απώλειες, τις απογοητεύεσεις και τις λύπες της ζωής - δηλαδή με μια κουβέντα τον Πόνο".
Μεγαλύτερη σημασία έχουν τα βήματα προόδου που κάνει ο καθένας μας προς την ηθική υπεροχή και όχι αν τελικά θα φτάσουμε στην ηθική τελειότητα.
Παραθέτω μερικά αποφθέγματα του Επίκτητου που νομίζω ότι συμπεριλαμβάνουν μέρος της ουσία της συζήτησης.
'Προσδιόρισε με ακρίβεια το άτομο που θέλεις να γίνεις"
"Το να ζεις τη Σοφία είναι περισσότερο σημαντικό από να τη γνωρίζεις"
Το να εφαμόζεις τις αρχές είναι πιο σημαντικό από να τις αποδεικνύεις"
"Η φιλοσσοφία δεν έχει να κάνει με θεωρίες και ανάλυση. Είναι η τέχνη να ζεις ενάρετη ζωή. Η Φιλοσοφία προορίζεται για τον καθένα, και εξασκείται αυθεντικά μόνο από αυτούς που την εναρμονίζουν με την πράξη μέσα στη κοινωνία, προς μία καλύτερη ζωή για ΟΛΟΥΣ. Ο σκοπός της είναι να φωτίσει τους τρόπους με τους οποίους έχει μολυνθεί η ψυχή μας από σαρθρά 'πιστεύω", ταραχώδεις επιθυμίες, επιλογές αμφιβολης αξίας."
Πύρρα, η περήφανη Ελληνίδα
quote:
"Οι άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται ότι όλοι όσοι προσφεύγουν στην ενασχόληση με την φιλοσοφία, εκπαιδεύονται για ένα πράγμα μόνο - τον θάνατο.. " (- σχόλιο δικό μου - Όχι βέβαια τον φυσικό θάνατο..).
ΠΛΑΤΩΝΑΣ«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»
'
'
Οφείλουμε να πεθαίνουμε καθημερινώς για όσα γνωρίζουμε και όσα είμαστε ώστε να αντιλαμβανόμαστε την αξία της ζωής.
Το καινούργιο δε μπορεί να έλθει αν δε φύγει το παλιό.
~Γρηγόρης~
Once you were wild, don't let them tame you
ΔΙΑΒΑΣΑ ΠΩΣ ΑΠΡΟΣΜΕΝΑ ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΚΙ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΑ Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΟΔΗΓΗΘΗΚΕ ΣΤΟΝ ΠΟΝΟ .
Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΠΟ ΣΑΣ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ΠΩΣ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΠΡΑΞΗ ΤΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΠΟΥ ΠΡΕΣΒΕΥΕΙ ΚΑΙ ΠΟΥ ΤΟΝ ΒΡΙΣΚΕΙ ΑΠΟΛΥΤΟ ΣΥΜΦΩΝΟ , ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ .ΔΗΛΑΔΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ .
ΓΙΑΤΙ Η ΠΡΑΞΗ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ . ΚΑΙ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ . ΜΙΑ ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΣΥΝΗΘΕΙΑΣ , ΠΟΥ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ ΜΕΣΑ ΤΗΣ ΤΙΣ ΕΝΝΟΙΕΣ ΤΗΣ ΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΒΑΡΙΕΜΑΡΑΣ .ΜΙΑ ΦΥΛΑΚΗ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑΣ ΓΙΑ ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΕΝΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ .ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΦΘΕΙΡΕΙ ΜΕ ΤΗ ΣΥΓΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΑΣ ΤΗΝ ΓΟΗΤΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΛΟΤΗΤΑ ΜΑΣ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΟΝΤΑΣ ΕΝΑ ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΟ LIFE STYLE ΠΟΥ ΑΓΝΟΕΙ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΚΑΙ ΘΕΛΩ .
ΕΔΩ ΜΕΣΑ , ΜΑΛΛΟΝ ΕΚΕΙ ΕΞΩ ΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΡΑΞΗ ΟΜΟΡΦΑ ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΟΦΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ .
ΚΑΙ ΕΚΠΛΗΚΤΟΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΩ ΟΤΙ ΜΕΡΙΚΟΙ ΑΜΕΣΩΣ ΑΜΕΣΩΣ ΣΚΕΦΤΗΚΑΝ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ , ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ , ΤΟ ΜΕΣΟ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ Ή ΒΟΗΘΑΕΙ ΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΑ .ΤΟ ΚΟΜΙΣΤΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ . ΤΟΝ ΠΟΝΟ .
ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΠΟΝΟ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΕΝΝΟΟΥΜΕ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΠΕΡΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΙΚΟΥ . ΜΗΠΩΣ ΤΕΛΙΚΑ Ο ΗΘΙΚΟΣ ΠΟΝΟΣ ΜΑΣ ΞΕΒΟΛΕΥΕΙ ΑΠΟ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΚΑΛΑ ΕΧΟΥΜΕ ΒΟΛΕΥΤΕΙ ΚΑΙ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ ?
ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟΙ ΝΑ ΑΠΟΧΩΡΙΣΤΟΥΝ ΤΑ ΚΕΚΤΗΜΕΝΑ ΟΤΑΝ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΑ ΚΑΙ ΑΝΑΞΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ?
ΤΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΟΧΘΗ . ΟΠΟΙΟΣ ΤΟ ΘΕΛΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΘΑ ΒΡΕΙ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΧΩΡΙΣ Π Ο Ν Ο .ΤΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΦΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΟΧΘΗ ΠΙΣΩ ΣΟΥ ΤΑ ΠΑΝΤΑ , ΟΤΙ ΚΙ ΑΝ ΕΙΧΕΣ , ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ.
ΜΑΛΛΟΝ ΦΙΛΟΙ Ο ΠΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ , ΝΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ , ΝΑ ΔΙΑΓΡΑΨΟΥΜΕ , ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΟΙΚΕΙΑ ΑΛΛΑ ΕΙΚΟΝΙΚΑ ΠΡΑΜΑΤΑ ΠΟΥ ΚΛΗΡΟΝΟΜΗΣΑΜΕ ΚΑΙ ΔΙΔΑΧΤΗΚΑΜΕ ΟΤΙ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ , ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΠΤΑΜΕΝΗ ΦΥΓΗ ΑΠΟ ΑΥΤΑ .
ΙF YOU WANT PEOPLE TO THINK FIRST GET THEM TO FEEL
H ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΤΟΥ ΡΕΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑΣ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΚΙ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΨΥΧΙΚΟΥ ΣΘΕΝΟΥΣ .
ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΝ ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΝΑ ΣΑΣ ΟΔΗΓΕΙ ΓΙΑΤΙ ΔΙΑΚΡΙΝΩ ΕΝΑΝ ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΟ ΠΑΝΙΚΟ ΠΑΝΤΟΥ ΓΥΡΩ ΜΑΣ .
ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΦΙΛΟΙ
telson
quote:
απλά να επισημάνω ότι η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ λόγια με κενό αέρα, αλλά ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ...
Φιλόσοφος, είναι εκείνος που ΒΙΩΝΕΙ εκείνα που πρεσβέυει και ΟΧΙ ΕΚΕΙΝΟΣ που χρησημοποιεί ΑΠΛΑ και ΜΟΝΟ τα λόγια όντων που ΕΖΗΣΑΝ ΣΥΦΜΦΩΝΑ ΜΕ ΟΣΑ ΕΛΕΓΑΝ, δηλαδή των ΟΝΤΩΣ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ...
quote:
Την καλημέρα μου σε ΟΛΟΥΣ...
>>
T.A.Z.©M.O.Z.
quote:
LQG -Μα οι θρησκείες αντιμετωπίζουν το θάνατο ως την πρωτεύουσα δύναμη που θα παροτρίνει τον πιστό στην έμπρακτη παρουσίαση των όσων ζητούν. Και δυνδέεται ακράδαντα με την Τελική Κρίση. Σου λένε: Πράξε σωστά τώρα (που ζεις) ώστε η κρίση Του να σε αξιώσει τόπου γαλήνιου, χλοερού και δικαιοσύνης δίπλα Του. Διότι μετά το θάνατο δε θα μπορείς να κάνεις τίποτα εσύ. Θα πρέπει να στηρίζεσαι στα μνημόσυνα που θα σου προσφέρουν μερική αποδιέγερση των αμαρτιών σου στην επίγεια ζωή.
Η κάθε θρηκεία έχει τα δικά της αγαθά που προσφέρει ο θάνατος. Ο πιστός ενθαρρύνεται στο έπακρο για τα ωφέλη που του προσφέρει ο θάνατος που υπερτερούν κατά πολύ των απωλείων των επίγειων απολαύσεων και αναγκών. Είναι αυτό που (πρέπει να) λες όταν χάνεις κάποιον "θα είναι πιο χαρούμενος εκεί πάνω, ησύχασε κι αυτός επιτέλους". Και ο πιο ελπιδοφόρος στύλος είναι αυτός της Τελικής Κρίσης, της απόλυτης σωτηρίας, αλλά και της απόλυτης κατάρας, των όσων αξίζουν.
LQG πιστεύω πως με το συγκεκριμένο απόσπασμα άγγιξες όλο το θέμα…!!
Ο θάνατος, το πέρασμα στην ανυπαρξία, ο φόβος του αγνώστου…
Μέσα από αυτόν τον αρχέγονο φόβο, έναν φόβο που συναντάμε μόνο στην συνείδηση του «ανθρώπινου είδους» ο άνθρωπος δημιούργησε τις πρώτες λατρείες, τελετουργίες, θρησκείες, ακόμα και την τέχνη.
Ένας τρόπος όχι μόνο για να καθησυχάσει το είναι του στην σκέψη του σαρκικού θανάτου (φθορά), αλλά περισσότερο στο να πιστέψει πως πνευματικός θάνατος δεν υπάρχει.
Ακριβώς πάνω σε αυτόν τον φόβο στήριξαν και στηρίζονται οι θρησκείες τις διδασκαλίες τους, αλλά και κρατούν καλά δεμένο το ποίμνιο τους και μάλιστα παίρνοντας τον θάνατο ως την λύτρωση του ανθρώπου από τα δεινά και τις αμαρτίες αυτού του γήινου κόσμου, τα οποία όμως θεωρεί ως αναπόφευκτα, καθώς η αμαρτία είναι μόνο ανθρώπινη ιδιότητα, έτσι οι άνθρωποι πρέπει και οφείλουν να υπομένουν, ώστε να δικαιωθούν (αν δικαιωθούν) σε έναν άλλο κόσμο, στον (πνευματικό) κόσμο της αιώνιας βασιλείας των ουρανών.
Από την άλλη όμως ο άνθρωπος (όπως γνωρίζουμε… ) ειδικά στην χριστιανική διδασκαλία, είναι ελεύθερος να επιλέξει το καλό ή το κακό (αμαρτία), ανεξάρτητα αν είναι καταδικασμένος να έχει γεννηθεί με ένα προπατορικό αμάρτημα όπου θα το κουβαλάει για πάντα πάνω στους ώμους του, και αυτό γιατί ο θάνατος είναι μια θεϊκή τιμωρία που επιβλήθηκε στον άνθρωπο εξαιτίας της γνωστής ιστορίας..
Τελικά δεν έχω καταλάβει το να πράξουμε σωστά εξαρτάται από αυτό που μας επιβάλει η κάθε θρησκεία ο κάθε θεός ή από αυτό που μας επιβάλλει η ανθρώπινη συνείδηση μας ή μήπως ο άνθρωπος είναι ανήμπορος να κατανοήσει το τι είναι σωστό και λάθος και περιμένει εξ άνωθεν συμβουλές ώστε να κερδίσει την σωτηρία του ή μήπως κάποιοι δεν θέλουν να υπάρχει ποτέ σωτηρία…
Ποιος ξέρει, μπορεί κάποτε, μετά από χιλιάδες χρόνια, μετά από μια καινούργια αρχή, να βρεθούν κάποιοι επίσης έξυπνοι και να πουν, να διδάξουν, πως οι ανθρωπότητα είχε μια δεύτερη ευκαιρία στην τελική κρίση αλλά απέτυχαν, οπότε πάλι από την αρχή…
«Αλλά, Αυτον δεν αναζητά ο άνθρωπος, με οτι κι αν κάνει;...»
Ο άνθρωπος αναζητά την αλήθεια. Εάν η αλήθεια είναι «Αυτός», καλώς να ορίσει..
macedon
«Προφανώς, έψαξα για να καταλήξω στο "υποθετικό" που λες... Να έχω κάτι για να περνά η ώρα όταν βαριέμαι... Γιατί το θεωρείς υποθετικό?»
Διότι δεν πρόκειται για ΓΝΩΣΗ, δεν πρόκειται για ΤΕΚΜΗΡΙΑ, αλλά για ΠΙΣΤΗ και ΕΙΚΑΣΙΕΣ. Απλό δεν είναι?
LQG:
«Από τη στιγμή που αποδέχεσαι μια πίστη, δεν τη θεωρείς υποθετική αλλά πραγματική.»
Μωρέ και εγώ θεωρούσα ότι η Γερμανία έπρεπε να πάρει το τρόπαιο και όχι η Ισπανία, αλλά να που η Θεά μπάλα άλλα αποφάσισε!
Εσύ λοιπόν μπορεί να αποδέχεσαι τα χίλια δυο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι όσα εσύ αποδέχεσαι είναι και αντικειμενικά πραγματικά. Με κατανοείς?
LQG:
«Και αυτό διότι την αποδέχτηκες επειδή σου δίνει κουράγιο, σε κάνει να νιώθεις πως είσαι κάποιος και πως κάποτε θα αποδοθεί η απόλυτη δικαιοσύνη.»
Η ελπίδα και το εμπόριο ελπίδας ανέκαθεν υπήρξαν τα τρωτά σημεία του ανθρώπου. Χαίρομαι πάντως για την ειλικρινή σου στάση.
LQG:
«Μπορεί να μην είναι κάτι το αποδεδειγμένο επιστημονικά ή κάτι τέτοιο, αλλά αποδεδειγμένο από τη συνείδησή σου.»
Η συνείδηση σου, είναι αποτέλεσμα επιρροών και ενίοτε αυθυποβολής. Η συνείδηση δεν είναι απόδειξη, αλλά ένα σύνολο πολλών ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ σου αποδοχών. Μπορεί να σε ηρεμεί, αλλά παραμένει αυθαίρετο.
LQG:
«θα προσπαθήσω να βρώ τρόπους να ενισχύσω τα πιστεύω μου (όσω αφορά τη θρησκεία) ακόμα και "παράλογους" (κατά πολλούς).»
Απο την στιγμή που έχεις αποδεχθεί 100% το δόγμα του χριστιανισμού (όπως και το κάθε δόγμα), σημαίνει ότι εκκινάς απο το ΠΑΡΑ-ΛΟΓΟ για να κατακτήσεις τι? Το λογικό? Δεν γίνεται.
Εκκινώντας με την λογική, μπορείς να κατακτήσεις και το μετα-φυσικό.
Ο νοών νοείτω.
LQG:
«Φίλε Schwabe, περιγράφεις την πίστη ως υπόθεση. Οπότε μου λες πως δε μπορώ να τη γνωρίζω, παρά μόνο να υποθέτω όποτε μου λες να και να μην την πιστεύω, γιατί εγώ αυτό κατάλαβα με τα όσα λες.»
Η πίστη σου, είναι μια αυστηρά προσωπική σου υπόθεση. Δεν είμαι εγώ αυτός που θα σου πει το ένα ή το άλλο.
Απλά, να διαχωρίζουμε τις λέξεις και την έννοια τους ώστε να μην υποστασιοποιούμε το παράλογο βαφτίζοντας το «θεό» ή οτιδήποτε άλλο, πιστεύοντας ότι έτσι ομιλούμε για την αλήθεια.
LQG:
«Με την ίδια ακριβώς λογική σου λέω να σταματήσεις να "πιστεύεις" πως υπάρχεις. Διότι δε μπορείς πραγματικά να γνωρίζεις πως υπάρχεις εδώ πέρα. Ή μήπως θεωρείς δεδομένη την υλική σου υπόσταση σ'αυτό τον κόσμο?»
Θεωρείς εσύ δηλαδή ότι δεν ενυπάρχεις σε αυτό τον κόσμο που ζούμε ως υλική υπόσταση? Άν όχι, ως τι ομιλείς και ενεργείς τώρα?
-Τα άσχημα και τα ωραία συναισθήματα είναι συνιστώσες μιας ανώτερης προσωπικότητας όπως τα χρώματα του ορατού φάσματος είναι συνιστώσες του λευκού φωτός...
Σ'αυτό το σημείο , οφείλω να ομολογήσω ότι δίνεις μια πολύ ακριβή ερμηνεία και απόλυτα λογική....όμως απο αυτό συνάγεται , ότι η "ανώτερη αυτή προσωπικότητα" όπως την αναφέρεις , εμπεριέχει και εσωκλείει εντός της τα συγκεκριμμένα συναισθήματα και τους μηχανισμούς παραγωγής τους...άρα οδηγούμαστε στο ακριβές συμπέρασμα , ότι αντιστοίχως γνώριζε εκ προοιμίου και το καλό και το κακό αντιστοίχως...
Άρα οδηγούμαστε στο συμπέρασμα , ότι αυτή η "ανώτερη προσωπικότητα" , "δυνητικά" είναι καλός και "δυνητικά" κακός αφού ενσωματώνει εντός του και το ένα και το άλλο....είναι και καλός και κακός...βιώνει και όμορφα αλλα και άσχημα συναισθήματα...αγαπάει και οργίζεται...αγκαλιάζει και τιμωρεί...προστατεύει και εξοντώνει...
Άρα καμμιά σχέση δεν έχει με τον θεό των χριστιανών και όπως τον παρουσιάζουν...είναι καλός και κακός...Θεός-καλός- και διάβολος ταυτόχρονα...
Άρα λοιπόν , οδηγούμαστε στο αναπόφευκτο συμπέρασμα , ότι καμμιά σχέση δεν έχει με τον Θεό των χριστιανών , που παρουσιάζεται ως "ΜΟΝΟ ΚΑΛΟΣ"!!!
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
Τον ψάχνω, ρε φιλε, πάντως....
Δεν τον κλειδωσα,σε διαβεβαιώ,σε καμία εικόνα, η κανένα ντουλάπι...
Φίλοι μου, όλοι έχουμε διαφορετική και ελλειπή εικόνα και γνώση του Θεού,άρα, ποιός να κρινει τον άλλο;
Τυφλοί είμαστε, πάρτε το χαμπάρι..Όχι γιατί δεν βλέπουμε,αλλά γιατί κοιτάμε αλλού...
Κοιτάμε πολύ κοντά, δεν κοιτάμε μακρυά...
quote:
Ειδες που συμφωνούμε αγαπητέ μου Σβάμπε;Γιατι σωστά το έθεσες, Αυτός, είναι η αλήθεια και όχι οτι εγώ Τον ξέρω...
Τον ψάχνω, ρε φιλε, πάντως....
Δεν τον κλειδωσα,σε διαβεβαιώ,σε καμία εικόνα, η κανένα ντουλάπι...
Φίλοι μου, όλοι έχουμε διαφορετική και ελλειπή εικόνα και γνώση του Θεού,άρα, ποιός να κρινει τον άλλο;
Τυφλοί είμαστε, πάρτε το χαμπάρι..Όχι γιατί δεν βλέπουμε,αλλά γιατί κοιτάμε αλλού...
Κοιτάμε πολύ κοντά, δεν κοιτάμε μακρυά...
Βαγγέλη δεν μιλάμε για το ίδιο πράμα και δεν αναζητάμε το ίδιο πράμα...απο που το συμεραίνεις αυτό???
Εσύ ψάχνεις και αποδίδεις τα πάντα στο Θεό σου και τον οποίο εγώ και ο Σβάμπε δεν λογίζουμε καν...!
Όποιος τώρα αισθάνεται ότι είναι "τυφλός" προσωπικά δεν θα κάνω οτιδήποτε -δεν έχω και το δικαίωμα εξ'αλλου- για να τον μεταπείσω , μιας και ο ίδιος γνωρίζει καλύτερα τα του εαυτού του!
Τώρα , αν θές να τον ψάξεις ...ε!!! ψάξτον ...και αυτό δικαίωμά σου φίλε μου είναι , όπως και δικαίωμα του καθενός να ψάχνει ότι θέλει και ότι αυτός θεωρεί ως σωστό..!
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:
Άρα οδηγούμαστε στο συμπέρασμα , ότι αυτή η "ανώτερη προσωπικότητα" , "δυνητικά" είναι καλός και "δυνητικά" κακός αφού ενσωματώνει εντός του και το ένα και το άλλο....είναι και καλός και κακός...βιώνει και όμορφα αλλα και άσχημα συναισθήματα...αγαπάει και οργίζεται...αγκαλιάζει και τιμωρεί...προστατεύει και εξοντώνει...Άρα καμμιά σχέση δεν έχει με τον θεό των χριστιανών και όπως τον παρουσιάζουν...είναι καλός και κακός...Θεός-καλός- και διάβολος ταυτόχρονα...
Άρα λοιπόν , οδηγούμαστε στο αναπόφευκτο συμπέρασμα , ότι καμμιά σχέση δεν έχει με τον Θεό των χριστιανών , που παρουσιάζεται ως "ΜΟΝΟ ΚΑΛΟΣ"!!!
Λίγο πιο κάτω από την αναφορά μου για τα συναισθήματα ως συνιστώσες μιας ανώτερης προσωπικότητας, πρόσθεσα επίσης πως ο Θεός μας παραδίδει τα βασικά συναισθήματα με τα οποία εμείς δημιουργούμε τις αποχρώσεις κατά τη δική μας ελεύθερη βούληση. Όπως ακριβώς με τα βασικά χρώματα μπλε, κίτρινο και κόκκινο μπορούμε να πάρουμε αποχρώσεις όλων των δευτερευόντων χρωμάτων στα οποία περιλαμβάνεται και το μαύρο, ένα χρώμα που, συνήθως, εκφράζει κάτι το άσχημο. Και ως παράδειγμα, παρέθεσα το μίσος που μπορεί να θεωρηθεί απόχρωση του θυμού και της χαράς/ικανοποίησης.
quote:
Μωρέ και εγώ θεωρούσα ότι η Γερμανία έπρεπε να πάρει το τρόπαιο και όχι η Ισπανία, αλλά να που η Θεά μπάλα άλλα αποφάσισε!Εσύ λοιπόν μπορεί να αποδέχεσαι τα χίλια δυο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι όσα εσύ αποδέχεσαι είναι και αντικειμενικά πραγματικά. Με κατανοείς?
Καλά, δεν είναι και το πιο καλό παράδειγμα... Τόσο στημένο ήταν που έβαλαν και ένα χταπόδι να προβλέπει τα αποτελέσματα με επιτυχία.
Αλλά, φίλε Schwabe, δε λέω πως όσα πιστεύω είναι αντικειμενικά πραγματικά. Λέω πως τα θεωρώ πραγματικά.
quote:
Θεωρείς εσύ δηλαδή ότι δεν ενυπάρχεις σε αυτό τον κόσμο που ζούμε ως υλική υπόσταση? Άν όχι, ως τι ομιλείς και ενεργείς τώρα?
Μα ποτέ δεν είπα πως θεωρώ ότι δεν υπάρχω σ'αυτό τον κόσμο ως υλικό όν. Απλά σου λέω πως δεν μπορείς να είσαι σίγουρος ώστε να το θεωρείς γνώση, αλλά να το πιστεύεις. Μπορείς να μου αποδείξεις πως αυτό που ζούμε τώρα δεν είναι κάποιο όνειρο?
quote:
Απο την στιγμή που έχεις αποδεχθεί 100% το δόγμα του χριστιανισμού (όπως και το κάθε δόγμα), σημαίνει ότι εκκινάς απο το ΠΑΡΑ-ΛΟΓΟ για να κατακτήσεις τι? Το λογικό? Δεν γίνεται.Εκκινώντας με την λογική, μπορείς να κατακτήσεις και το μετα-φυσικό.
Όχι για να κατακτήσεις το λογικό. Αλλά για να κατακτήσεις την σωτηρία της ψυχής σου.
quote:
Διότι δεν πρόκειται για ΓΝΩΣΗ, δεν πρόκειται για ΤΕΚΜΗΡΙΑ, αλλά για ΠΙΣΤΗ και ΕΙΚΑΣΙΕΣ. Απλό δεν είναι?
Πίστη ναι, αλλά εικασίες? Με ποια λογική συνδέεις την πίστη με εικασίες. Σου ξαναλέω πως από τη στιγμή που αποδέχεσαι μία πίστη, δεν τη θεωρείς, εσύ μόνο για τον εαυτό σου και όχι ως αντικειμενική πραγματικότητα, εικασία ή κάτι το υποθετικό.
ΟΤΙ ΔΕΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ, ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ
"Could it be my imagination, the mirror of my fantasy? - A fear-induced hallucination - Or is there no way back from the halo of darkness?"