- Τα Δώρα της Ελληνικής Γλώσσας - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
quote:
Περαστικά στους «επιστήμονες».
Περαστικά στους άσχετους λάτρεις των παραμυθολόγων και των απατεώνων...
Για να είναι δύο λαοί συγγενικοί θα πρέπει να είναι συγγενείς και γλωσσικά. Εμείς γιατί μέχρι στιγμής δεν έχουμε ανακαλύψει ΚΑΝΕΝΑ στοιχείο που να συνδέει την ελληνική γλώσσα με την σουμεριακή; Σου έδωσα κάποια λεξικά - ακόμα και αυτά των "όμορφων" από τον βορρά είναι σωστά, άσχετα με τι προσπαθούν να αποδείξουν. Εσύ χρησιμοποιείς την -αλήθεια σε ποιά γλώσσα είναι το "Shemeri";..- για να αποδείξεις τι;
Ότι ένας λαός που ζούσε σε μία περιοχή πριν από 5000 χρόνια είχε στενή συγγένεια με ανθρώπους που έζησαν 2000 χιλιόμετρα μακριά, 2500 χρόνια μετά; Υπάρχουν χιλιάδες σουμεριακά κείμενα έαν θέλεις να σου παραθέσω, πιστεύεις ότι μπορείς να τα διαβάσεις;
Όσο αστείο εάν φαίνεται σε κάποιον οι Σουμέριοι, οι Ούγγροι, οι Λεττονοί και οι Κιμμέριοι να είναι συγγενείς, ΕΙΝΑΙ πολύ πιο λογικό από τα μας θεωρείς συγγενείς με τους Σουμέριους - τουλάχιστον εμείς χρησιμοποιούμε το γράμμα ο στο λεξιλόγιο μας...
Γράφεις για τον Δία στην Σουμερία - που βρήκες ότι τον λατρεύανε εκεί;
Η μόνη συγγένεια αρχαίων ελληνικών θεών με τους Σουμέριους είναι ότι είχαν ανθρώπινη μορφή... Από εκεί και πέρα αρχίζει το παραμύθι χωρίς όνομα. Γράψε μου λοιπόν ποιός από τους θεούς των Σουμερίων φέρνει προς τον Δία, τον Κρόνο, την Ηρα...
Αλλά φαίνεται ότι η Νινκάσι σου έχει πάρει τα μυαλά...
Μία και είσαι τόσο σίγουρος: ξέρουμε τα ονόματα που έδωσαν οι Σουμέριοι στους ποταμούς Τίγρη και Ευφράτη από τις πινακίδες που βρέθηκαν - είναι Μπουρανούμ και Ιντιγλάτ στα σουμεριακά... Σου θυμίζουν ελληνική γλώσσα; Μπορείς να βγάλεις ρίζες που να οδηγούν σε "ωραία" αποτελέσματα όπως έγινε με το Shemeri; Λίγο δύσκολο, δεν είναι ούτε ακκαδικά, ούτε σανσκριτικά, ούετ κάποια άλλη σημιτική...
Θα πρέπει να ξέρεις ότι το όνομα Sumer το έδωσαν οι μετέπειτα πολιτισμοί σαν φόρο τιμής στον πολιτισμό αυτό που ήδη είχε χαθεί- και δη οι Ακκάδες.
Το ότι δεν το γράφουν οι "πεφωτισμένοι" αρχαίοι μας πρόγονοι δεν σημαίνει ότι δεν υπήρχε.
ΚΑΝΕΙΣ από τους πεφωτισμένους δεν είχε γράψει για τον Μυνωικό πολιτισμό.
ΚΑΝΕΙΣ από τους πεφωτισμένους δεν είχε γράψει για τον πολιτισμό των Μυνίων.
Τους είχαν ήδη ξέχασει...
Όμως μπορούσαν να θεωρούνται σοφοί ακόμα και όταν είχαν σπουδάσει στην "Καδιγκίρ Ρακί" για πάρα πολλά χρόνια και ύστερα έρχονταν στην "βάρβαρη Ελλάδα"...
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αρχίζεις μετά την παραμυθολογία:
quote:
Διερωτάται βέβαια κανείς "καλά πως γίνεται και δεν τους ήξερε ούτε η μάνα που τους γέννησε μέχρι το 1930...
Halooooo.
Ποιό πάνω δεν έγραψα ότι υπάρχουν λεξικά και γραμματική για τα σουμεριακά από το 1914; Το ξέρεις ότι ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ Ντέλιτζ ήταν από τους σφοδρότερους πολέμιους των σουμερίων - ναι ο ίδιος που αργότερα έβγαλε δύο από τα σπουδαιότερα συγγράματα που έχουμε για την γλώσσα τους; Ο απατεώνας που διαβάζεις προφανώς και έχει μείνει ακόμα στις διαμάχες του 1850-1890...
quote:
Οι Άραβες όταν τα ακούν αυτά σκανε στα γέλια.
Λογικότατο είναι. Δεν έχουν καμία συγγένεια με τους Σουμέριους - άλλωστε έχουν και μία διαφορά της τάξης των 4000 ετών... Τα ίδια που λένε και οι Τούρκοι - ότι ο Όμηρος ήταν Τούρκος και οι πόλεις και ο πληθυσμός που τις δημιούργησε τουρκικός... Ε, και; Εάν βάλεις ένα τούρκο να διαβάσει ελληνικά θα τα καταφέρει; Εάν βάλεις έναν Άραβα ή ένα Έλληνα να διαβάσει (ή ακόμα και εάν του τα διαβάσεις) Θα καταλάβει κάτι; Έχω βάλει τρείς σουμεριακές λέξεις ποιό πάνω - για πες τι καταλαβαίνεις;
quote:
Ποιος τολμάει σήμερα να το πει αυτό;
Όποιος θέλει να τα οικονομήσει χοντρά... Έλα να πάρεις έχω, έχω...
quote:
Περαστικά στους «επιστήμονες».
Περαστικά στους άσχετους λάτρεις των παραμυθολόγων και των απατεώνων...
ΥΓ
Το παραπάνω δεν αναφέρεται στον φίλτατο Ωο...
Τελικά μόνο αυτός διάβασε τα λινκ (όπως κάθε σωστός ερευνητής)...
Το site του The Ancient World Web λειτουργεί και δίνει τα λινκ προς άλλους προορισμούς. Δεν καταλαβαίνω ίσως κάτι;
απαντώ στην απορία σου:
quote:
Vasiliscm: 4. Μιλούν για στοιχεία όσοι έχουν ως μόνο τους στοιχείο τας γραφάς; Αυτό κι αν είναι θράσος !!OANNHSEA:
Μία μικρή εξήγηση στον άσχετο;;;
Οι χριστιανοί χρησιμοποιούν ως αποδεικτικά στοιχεία για την ύπαρξη του Θεού τους και του Ιησού τις γραφές δηλ. Παλαιά και Καινή Διαθήκη.
Ως γνωστόν η Παλαιά ΔΙαθήκη είναι ένα συνοθύλευμα κακίας του Εβραικού Ιερατείου απέναντι στους υπόλοιπους λαούς. Η ιστορία της εξόδου είναι ανεπιβεβαίωτη και όλη Βίβλος δεν αντέχει σε καμία επιστημονική κριτική.
Η Καινή Διαθήκη είναι κι αυτή έωλη. Είναι ένα κράμα από βιβλία που έχουν εγκρίνει κάποιοι Χριστιανοί στις Οικ. Συνόδους. Υπάρχουν κι άλλα βιβλία που περιγράφουν την ίδια ιστορία και που δεν έγιναν αποδεκτά από το παπαδαριό στην πορεία.
Αυτάς τας γραφάς εννοώ φίλε μου !
quote:
ΩόΜάλιστα...
Από όσα κατάλαβα στο αυτί σου ταιριάζει πιο καλά η ινδοευρωπαική λέξη
" from PIE base *andho- "blind, dark" (cf. Skt. andha-, Avestan anda- "blind, dark" andho-, andha- τυφλός, σκοτεινός που προτείνουν τα πολύ καλά μεν όπως περιγράφεις, ανενημέρωτα δε, on-line λεξικά που διαβάζεις και ελαφρά τη καρδία προτείνεις, παρά η ελληνικη λέξη όμφ-, όμβρος για την ετυμολογία της λέξης ομπρέλα.
1)Δεν έχει σημασία αν ταιριάζει στο αυτί μου. Αλίμονο αν οι γλωσσολόγοι ετυμολογούσαν με βάση ό,τι ταιριάζει στο αυτί τους. Και μένα στο αυτί μου η λέξη "μπανάνα" ταιριάζει στο ρήμα "μπαίνω" και στην "Αννα" αλλά δεν θα παρέθετα ποτέ τέτοια ετυμολογία
Η αποκατάσταση μιας ρίζας είναι πιο πολύπλοκη υπόθεση απ'το να ταιριάζει στα αυτιά μας και αν εσένα δεν σου ταιριάζει η τεκμηρίωση που δίνει το παραπάνω "ανενημέρωτο" (άκουσον άκουσον) λεξικό,με πληθώρα επιστημονικών πηγών, μείνε στην δική σου, no problem
2)Παρεπιπτόντως την ιταλική καταγωγη της λέξης ομπρέλλα δίνει και άλλος "ανθέλληνας" καθηγητής. Μετά το λεξικό Τριανταφυλλίδη και το λεξικό Δορμπαράκη (Σπουδή, δεύτερη έκδοση) υποστηρίζει την ιταλική προέλευση της λέξης. Στην γκιλοτίνα επειγόντως!
quote:
Παρεπιπτόντως agnostic ποία είναι η καταγωγή σου?
Προφανέστατα εβραϊκή!
quote:
ΕΡΙΩΠΙΣΆλφα, βήτα γάμα δέλτα. Τι λες για λίγο ζέσταμα;
Αλεφ,Μπεθ, Γκίμμελ, Ντάλεθ....
Προχώρα εσύ κι αν λαχανιασω θα σου πω
quote:
ΕΡΙΩΠΙΣΚαι για να μη ξεχνιόμαστε. Σου ξαναγράφω και πάλι. Αν μου βρεις την ετυμολογία του «στρατοπεδεύω», διπλό το κέρασμα και ότι δήλωσα για την «Υψηλή Πύλη» το παίρνω πίσω.
στρατόπεδον - στρατός + πέδον(τόπος, έδαφος, γη, κατοικία)
Που θα κεράσεις? Θέλω ταβέρνα με πομπώδες αρχαιοελληνικό όνομα
quote:
Vasiliscm5. Ο φίλος Agnostic μας είπε ότι η λέξη όμβρος έχει ινδοευρωπαική ρίζα εσύ το πιστεύεις αυτό; Στριμώχθηκε λιγάκι κι αντί να ειπεί "έκανα λάθος δεν είναι λατινική η ρίζα" ανακάλυψε την ινδοευρωπαική καταγωγή της. Ότι να'ναι αρκεί να μην είναι ελληνική !!
1) Για τη λατινική λέξη "umbra" είπα(για την ακρίβεια το λεξικό)ότι προέρχεται από ΙΕ ρίζα. Η λατινική "umbella" η οποία είναι υποκοριστικό του "umbra", δίνει την ιταλική "ombrello" από την οποία προέρχεται η ελληνική "ομπρέλλα". Για το όμβρος είπα ότι ίσως να είναι ομόριζο με το αντίστοιχο λατινικό. Ψάχνοντάς το πάντως ακόμη περισσότερο, πράγματι η λέξη όμβρος προέρχεται από ΙΕ ρίζα (*mbh-) και σχετίζεται όχι με το λατινικό umbra που σημαίνει σκιά, αλλά με τη λατινική "imber" που επίσης σημαίνει βροχή και τη Σασνκριτική "abhra" που σχετίζεται επίσης με τη βροχή και το σύννεφο.
http://www.etymonline.com/index.php?search=imber&searchmode=none
Νομίζω ότι κάπως ξεκαθαρισε η κατάσταση
quote:
ΑΔΙΑΒΑΣΤΟΣΑγαπητε Agnostic , αυτο ειναι αναληθες . Οι Σιμιτες Φοινικες δεν υπαρχουν στον Ελληνικο χωρο πριν ή μετα την καταστροφη του Μυμηναϊκου πολιτισμου . Δεν εχουν εντοπιστει υλικα προϊοντα ή λατρειες τους στην Ελλαδα.
Ας μην ξεχναμε αλλωστε , οτι οι φοινικες εμφανιζοντε στην ιστορια περι το 1300 π.χ. Η παλαιοτερη εγκατασταση τους φερεται να ειναι αυτη στο Κιτιο της Κυπρου, και χρονολογειται στον 9ο αιωνα π.Χ.
Φίλε μου Αδιάβαστε,
1) Ακόμα και να ισχύει η ημερομηνία που δίνεις για την εμφάνιση των Φοινίκων στο ιστορικό προσκήνιο, δηλαδή το 1300 π.Χ.(εγώ ξέρω λίγους αιώνες νωρίτερα ότι εμφανίστηκαν),η άποψή μου περί επαφής Ελλήνων(Μυκηναίων) - Φοινίκων δεν αντιφάσκει, αφού ο Μηκυναϊκός πολιτισμός δεν έχει καταρρεύσει ακόμη. Αυτό συνέβη το 1100 π.Χ. περίπου και οι Φοίνικες σαφώς προϋπάρχουν του 1100 π.Χ.
2) Δεν είναι απαραίτητο να βρούμε από τόσο παλιά στον ελλαδικό χώρο Φοινικικές λατρείες ή αντικείμενα για να τεκμηριώσουμε επαφή Μυκηναίων-Φοινίκων ή άλλων Σημιτικών φύλων. Το γεγονός ότι εμφανίζονται από πολύ παλιά κάποιες Σημιτικές λέξεις στην αρχαία Ελληνική και στην Γραμμική Β, υποδεικνύει σίγουρα μια τέτοια επαφή. Αλλιώς πώς εισήχθησαν αυτές οι σημιτικές λέξεις στην Ελληνική? Αλλωστε μην ξεχνας ότι επαφές γίνονταν και εκτός ελλαδικού χώρου, στην ανατολικη Μεσόγειο και στην Κύπρο για παράδειγμα.
Μην περιμένεις τίποτα τρομερές αρχαιολογικές μαρτυρίες για μια εμπορική ανταλλαγή π.χ. τροφίμων, ζώων ή μετάλλων μεταξύ των λαών.
Edited by - Agnostic on 04/08/2007 18:11:33
Edited by - Agnostic on 04/08/2007 18:21:39
quote:
Απλώς σου ήρθε να πετάξεις κάτι το οποίο δεν μπορείς να αποδείξεις προφανώς. Έτσι και αλλιώς δεν κινδυνεύεις να σε πάρουν με τις λεμονόκουπες. Απλώς εγώ έχω συνηθίσει πάντα να έχω την απόδειξη για τα λεγόμενα μου - εσύ μπορείς απλώς να γράφεις ότι θέλεις...
»»» του Γεώργιου Μπαμπινιώτη
Από τις μικρές πνευματικές χαρές που βιώνει κάθε άνθρωπος είναι να ανακαλύπτει μόνος του, ξαφνικά, με κάποια ευκαιρία σκέψης ή επικοινωνίας την αρχική και συγχρόνως βασική σημασία μιας λέξης που χρησιμοποιεί. Να ανακαλύπτει, έτσι σαν έκλαμψη, την «πρώτη έννοια» μιας λέξης, την πρωταρχική σημασία της, δοκιμάζοντας τη χαρά τής έκπληξης από αυτή την ανακάλυψη. Πρόκειται για λέξεις που χρησιμοποιεί κανείς καθημερινώς χωρίς να έχει συνείδηση της πρώτης σημασίας τους.
H ελληνική γλώσσα προσφέρεται για τέτοιες λεκτικές ανιχνεύσεις και τις συνακόλουθες «λεκτικές απολαύσεις», γιατί η συνέχεια στη χρήση των λέξεων, είτε ως επιβίωσή τους από την αρχαία είτε ως αναβίωσή τους στους νεότερους χρόνους, επιτρέπει εύκολα τέτοιες αναγωγές στις πρώτες έννοιες των λέξεων ακόμη και στον μη ειδικό. H «ετυμολογική διαφάνεια» των σύνθετων λέξεων, των οποίων τα συνθετικά μέρη είναι γενικώς οικεία στον ομιλητή τής γλώσσας μας, διευρύνουν τον κύκλο τέτοιων ετυμολογικών ανιχνεύσεων και τη δυνατότητα εύκολης αναγωγής στην πρώτη έννοια. Σε τέτοιες αναγωγές κύριο ρόλο παίζουν οι «μαγικές λέξεις» τής Ελληνικής, αυτές που ξέρουμε από τη γραμματική ως προθέσεις. Είναι τα λεξίδια τής γλώσσας μας, πολύ παλιά, που «προ-τίθενται», που χρησιμοποιούνται μπροστά από άλλες λέξεις, τροποποιώντας την αρχική σημασία τους και δημιουργώντας νέες λέξεις. H αρχική σημασία τέτοιων σύνθετων λέξεων με προθέσεις (ή «προρρηματικά», εφόσον προ-τίθενται ρημάτων) ανα-καλύπτεται εύκολα, εκπλήσσει και, τελικά, διδάσκει.
Όλοι γνωρίζουμε λ.χ. τις σημασίες των λέξεων συμφωνώ, συμβαίνει, συγνώμη, συγχωρώ, συζητώ, συγκρίνω ή λέξεων όπως σύζυγος, συγχρωτίζομαι κ.τ.ό. Αν σταθούμε και τις αναλύσουμε γλωσσικά, μπορούμε σχετικά εύκολα να αναχθούμε και στις πρώτες τους έννοιες. Ετσι το συμ-φωνώ (από το σύμ-φωνος) σημαίνει αρχικά «εκφέρω ήχους μαζί και συγχρόνως με κάποιον», ήχους που είναι ομόηχοι, που συνηχούν, άρα «βρίσκομαι σε αρμονία, εναρμονίζομαι, συμπίπτω με κάποιον, συμφωνώ». Εξάλλου και τα γνωστά από τη γραμματική σύμφωνα δεν είναι παρά «οι φθόγγοι που συμ-φωνούνται, που προφέρονται μαζί με άλλους (τα φωνήεντα)», οι φθόγγοι δηλαδή που δεν υπάρχουν μόνοι τους στον λόγο. Αυτό που συμβαδίζει, που συνεμφανίζεται, που συμπίπτει με συγκεκριμένες συνθήκες (χρόνο, πρόσωπα, καταστάσεις) λέμε ότι συμ-βαίνει (συν + βαίνει). Κι αν καλέσεις κάποιον να δεχθεί να μοιρασθεί μαζί σου τη γνώμη σου για κάτι, να δείξει κατανόηση για κάτι «συγγνωστό» και να δεχθεί να σε καταλάβει, τότε βρίσκεσαι στην πρώτη έννοια τής συγ-γνώμης (συν + γνώμη). Κι αν δεχθεί να συγ-χωρήσει, να συμβαδίσει με τη σκέψη σου, τότε μπορεί να περάσει από την απλή συγγνώμη (συμφωνία) στην έμπρακτη συγ-χώρηση (υπέρβαση τής παράβασής σου και απάλειψή της). Βέβαια, τέτοιες γενναιόδωρες στάσεις προαπαιτούν να έχεις μιλήσει και ανταλλάξει σκέψεις με κάποιον, να έχεις συν-ζητήσει, να έχεις ζητήσει να βρείτε μαζί με κάποιον την αλήθεια των πραγμάτων, να έχετε εξετάσει και ερευνήσει από κοινού τι συμβαίνει. Αυτή είναι και η πρώτη έννοια τού συν-ζητώ (συζητώ). Και εν πάση περιπτώσει, προτού κρίνεις οτιδήποτε, οφείλεις να το παραβάλεις, να το κρίνεις μαζί με άλλα ομοειδή, να το συγ-κρίνεις. Γιατί τίποτε δεν μπορείς να ξεχωρίσεις, να διαχωρίσεις, να δια-κρίνεις, αν δεν το συγ-κρίνεις πρώτα. Γενικά, η αναζήτηση αυτών που συν-υπάρχουν, συν-δέονται, συμ-βαίνουν, η αναζήτηση «των σύνθετων τού συν-» μπορεί να σε οδηγήσει, μεταξύ πολλών άλλων, σ' αυτούς «που τελούν από κοινού στον ίδιο ζυγό» (συν + ζυγός = σύζυγος), σ' αυτούς «που διατηρούν σχέσεις και κάνουν συντροφιά σαν σώμα με σώμα», που συγ-χρωτίζονται (συν + χρως, χρωτός «δέρμα, σώμα») κ.ο.κ.
Θα μπορούσε μάλιστα να δει κανείς τι πλούτο πρώτων εννοιών, δηλαδή τι μεγάλο αριθμό σημασιών, δημιουργούν και κωδικοποιούν στην ελληνική γλώσσα τα ίδια λεξίδια (προθέσεις - προρρηματικά) στο παράδειγμα μιας και τής αυτής βασικής λέξης, τής λέξης νοώ. Ο,τι βάζω μέσα και καλά στο μυαλό μου, ό,τι αντιλαμβάνομαι και καταλαβαίνω, με οδηγεί στο εν-νοώ. Ο,τι καταλαβαίνω καλά, το κατα-νοώ. Αν προλαμβάνω πράγματα και καταστάσεις με τη σκέψη μου, τότε προ-νοώ. Αν συλλαμβάνω πρωτότυπα με τον νου μου κάτι ή και το εμφανίζω για πρώτη φορά ότι υπάρχει, το επι-νοώ. Αν δεν το λέω καθαρά, αλλά αφήνω να το καταλάβουν οι άλλοι, το υπο-νοώ. Αν επεξεργάζομαι ακόμη στο μυαλό μου διάφορες σκέψεις, τότε δια-νοούμαι. Αν καταλαβαίνω το ίδιο και υπάρχει πεδίο συναντήσεως με τους άλλους, τότε συν-εν-νοούμαι. Αν δεν καταλάβω καλά ή παρερμηνεύσω κάτι, το παρα-νοώ. Αν αλλάξω γνώμη και παραδεχθώ ότι κάτι δεν έγινε σωστά και δεν πρέπει να επαναληφθεί, τότε μετα-νοώ. Αυτή η αναδίφηση είναι φανερό ότι πάει κατ' ευθείαν στις αρχικές, βασικές, πρώτες έννοιες-σημασίες των λέξεων. Και φυσικά σ' ένα πλήθος ομορρίζων: έννοια, πρόνοια, επίνοια, υπόνοια, διάνοια, παράνοια, μετάνοια - επινόηση, διανόηση, παρανόηση, κατανόηση - επινόημα, υπονόημα, διανόημα - αδιανόητος, ακατανόητος, ασυνεννόητος, αμετανόητος κ.λπ.
Για σκεφθείτε αυτή η περιπέτεια τής αναζήτησης, απλή και εφικτή, σίγουρα ελκυστική και αποκαλυπτική και διδακτική ακόμη, πόσο χρήσιμη θα ήταν στη διδασκαλία τής γλώσσας, στη διατύπωση ενός κειμένου, στη διαδικασία τής σκέψης και τής έκφρασης, στην κατανόηση γενικά τής γλώσσας και τού κόσμου μας... οδός, άν-οδος, κάθ-οδος, έφ-οδος, πρόσ-οδος, περί-οδος, δί-οδος, είσ-οδος, έξ-οδος, δι-έξοδος, πάρ-οδος, σύν-οδος, μέθ-οδος, πρό-οδος. Ναι, μέθ-οδος και πρό-οδος... Μήπως αξίζει να δοκιμάζουμε, από καιρού εις καιρόν, τέτοιες προσεγγίσεις και αναγωγές στις πρώτες έννοιες των λέξεων τής γλώσσας μας;
http://abnet.agrino.org/htmls/E/E017.html
===
Σκάβε βαθειά-τρέξε γρήγορα!
Εκτός από την απάντηση του Agnostic:
Η λέξη Φοίνικες είναι αιγυπτιακή (Φενχού) και εμφανίζεται μετά τις επιδρομές των λαών της θάλασσας.
Μέχρι εκείνη την εποχή στα αιγυπτιακά κείμενα οι κάτοικοι της συγκεκριμένης περιοχής. αναφέρονται ως Κινάνου (χρόνια Ραμσή Β), Κινάχιι, Κανααναα. Σε ένα γράμμα από την Μάρι του 18 αιώνα αναφέρονται ως Κινάχχουμ. Όλα τα παραπάνω τείνουν στο Χαναανίτες...
Χωρίς να αποκλείσουμε λάθη στην μετάφραση και στην χωρική τοποθέτηση βλέπουμε ότι οι κάτοικοι της Φοινίκης έκαναν εμπόριο στην ανατολική Μεσόγειο ήδη από το 15 αιώνα π.χ.
διάβασα προσεκτικά
όσα ανεφέρες στα προήγουμενα posts
και διαπίστωσα
οτι άγγιξες κάποια σημεία
που έχω ενδιαφερθεί
να ψάξω στο παρελθόν.
Ας ξεκινήσουμε από τους Μινύες
με το Μι με Ιώτα
στην λέξη Μινύες θα αναφερθώ.
Για τους Μινύες έχουμε αναφορές απο τους αρχαίους ιστορικούς όπως:
Όμηρος (Ιλιάδα Ι. 381- 382)
<<ουδ' όσ' ες Ορχομενόν ποτινίσσεται, ουδ' όσα Θήβας,
Αιγυπτίας, όθι πλείστα δόμοις εν κτήματα κείται>>
Όμηρος (Ιλ. Β. 511-5)
<<Οι δ' Ασπληδόνα ναίον ιδ' Ορχομενόν Μινύειον'
των ήρχ' Ασκάλαφος και Ιάλμενος, υίες Άρηος,
ους τέκεν Αστυόχη, δόμω Άκτορως Αζειδάο,
παρθένος αιδοίη, υπερώιον εισαναβάσα
Άρηι κρατερώ ο δε οι παρελέξατο λάθρη.>>
Ηρόδοτος (δ. 148)
αναφέρετε στην κατάληψη της Ηλείας απο τους Μινύες
Στράβων (414)
<<Θηβαίοι δασμόν ετέλουν τοις Ορχομενίοις και Εργίνω ,
τω τυρρανούντι αυτών, ον υφ' Ηρακλέοις καταλυθήναί φασιν>>
Στράβων (416)
<<και τους έν τω Πόντω καλουμένους Αχαιούς αποίκους
Ορχομενίων είναι>>.
Κούρτιος στην Ελληνική ιστορία.
Και να μην ξεχνάμε και το τεράστιο έργο των Μινυών
έργο αποστράγγισης της λίμνης της Κωπαίδας
και την δημιουργία συστήματος άρδευσης του κάμπου της Κωπαίδας
εκεί όπου πριν βρισκόταν η λίμνη,
έργο του 1400 π.Χ.
το οποίο χρησιμοποιήται έως σήμερα.
Όμηρος (Ιλ. Β. 502)
<<Κώπας Εύτρησίν τε πολυτρήρωνά τε Θίσβην>>.
Αυτά τα λίγα προς το παρών για τους Μινύες.
OANNHSEA
Αλήθεια, η λέξη Ur τι σημαίνει στα Σουμεριακά?
Edited by - Ωό on 04/08/2007 20:57:41
έγραψες:
<<Δεν έχει σημασία αν ταιριάζει στο αυτί μου. Αλίμονο αν οι γλωσσολόγοι ετυμολογούσαν με βάση ό,τι ταιριάζει στο αυτί τους. Και μένα στο αυτί μου η λέξη "μπανάνα" ταιριάζει στο ρήμα "μπαίνω" και στην "Αννα" αλλά δεν θα παρέθετα ποτέ τέτοια ετυμολογία>>
άστοχο παράδειγμα το χαρακτηρίζω λείαν επιεικώς
<<Προφανέστατα εβραϊκή!>>
Δεν γίνεσαι πιστευτός
διότι σου ξεφεύγει το προφανές.
Άλλο ινδοευρωπαιστής
άλλο σιμητιστής
είναι δύο καθαρά αντιμαχώμενες
γλωσσολογικές πολιτισμικές παρατάξεις
οι οποιές χρησιμοποιούν ως βασικό τους όπλο διαμάχης
τα αρχαία ελληνικά κείμενα.
Κοινώς δυό γάιδαροι μαλλώνανε σε ξένο αχυρώνα.
Αυτά!
Edited by - Ωό on 04/08/2007 21:28:15
Ευτυχώς που οι καλοί Λατίνοι ανακάλυψαν την ομπρέλα...
(Ανάγλυφο που απεικονίζει τον Khashayar Shah δηλαδή τον Ξέρξη)
…και λέω λοιπόν ο αφελής:
αυτός ο τύπος διέσχισε με το στρατό του όλη την Ελλάδα μιας και ήθελε να παρακολουθεί τις μάχες live από τον θρόνο του. Οι παππούδες μας είδαν την πομπή του με τον μεγαλύτερο στρατό που εισέβαλλε ποτέ στην Ελλάδα, κι ούτε ένας τους δεν βρέθηκε να δώσει ένα όνομα σε αυτό το σκίαστρο που υποτίθεται ότι μεχρι τότε δεν γνώριζε;
Η μορφή δε της ομπρέλας του Ξέρξη είναι σχεδόν πανομοιότυπη με τις σημερινές, μέχρι και ακτίνες διακρίνονται.
Edited by - ΟΚΤΙΝΟΜΟΣ on 05/08/2007 00:43:37
Ομπρέλα πάντως δεν βλέπω
μήπως εννοείς το σκιάδειον που κρατάει ο δούλος?
<---χρειάζεται και γυαλί ηλίου ο Πέρσης.
quote:
Agnostic:
στρατόπεδον - στρατός + πέδον(τόπος, έδαφος, γη, κατοικία)
Που θα κεράσεις? Θέλω ταβέρνα με πομπώδες αρχαιοελληνικό όνομα
Δεν στο κρύβω φίλε μου, απολαμβάνω το χιούμορ σου. Μ’ εκείνο το «μπαίνω Άννα» για την «μπανάνα» μας αποζημίωσες για την απουσία σου.
Λοιπόν, με αυτά που αναφέρεις πιο πάνω μας δίνεις την ετυμολογία του στρατοπέδου, όχι όμως και του ρήματος «στρατοπεδεύω» να εξηγούμαστε.
Υπάρχει ρήμα «πεδεύω»;
Μιλάμε για το ρήμα στρατο-πεδεύω. Πώς προέκυψε;
Ο Μπαμπινιώτης και το συνεργείο του στο λεξικό τους το παίζουν γερμανοί όταν φτάνουν στην ετυμολόγηση του «στρατοπεδεύω».
Σίγουρα όλοι τους έχουν άγρια μεσάνυχτα από Ελληνική γλώσσα. Να ήταν μόνο το στρατοπεδεύω, καλά θα ήταν αλλά δεν πιάνονται κορόιδα. Τέλος πάντων.
Η ετυμολόγηση που δίνεις «κονσέρβα» απ’ τα ράφια των ...(άντε μέρα που είναι να μη κολαστούμε) είναι λανθασμένη.
Υπάρχει φίλε Agnostic ρήμα πεδεύω; Από πότε το πεδίο ή πέδον έγινε ρήμα πεδεύω και δεν το πήραμε χαμπάρι; Για κάνε καμιά προσπάθεια ακόμα.
Περίμενα κάτι καλύτερο απ’ εσένα. Με απογοητεύεις, και που να πιάσουμε τα Δέλτα γάμα βήτα άλφα.
Δεν κάνω τσιγγουνιές στο κέρασμα. Πάντα ισχύει. Αλλά από 100άρι ...να την κάνεις πάσα σκυταλοδρομία με τον OANNHSEA δεν το περίμενα.
Τσςς-τσςς.
Νάσαι πάντα καλά φίλε μου.
Λουκάς
quote:
OANNHSEA Απεστάλη: 04/08/2007, 19:28:18 Όλα τα παραπάνω τείνουν στο Χαναανίτες...
Τους Καχανίτες ή καλύτερα στους κοχαν-ίτες; Αν θές τους λες και Κοχανίμ.
Λουκάς
πάμε για μιά βουτιά στα βαθειά:
Το Ελληνικόν πυραμίς ετυμολογούσιν οι Ελληνισταί ως προερχόμενον δήθεν από το πυρ και εξηγούσιν ότι, ούτως ονομάσθη εκ του πυρ και εξηγούσιν ότι, ούτως ωνομάσθη εκ του πυρ, ως εκ του εις οξύ απολήγοντος σχήματος
αυτής ως το της φλογός, ενώ έτεροι παράγουσι την λέξιν εκ του πυρός (ο), ωσεί αι πυραμίδες εχρησίμευσαν αρχικώς ως αποθήκαι σιτηρών.Αλλά πρόκειται περί της Πελασγικής λέξεως χιράμ η χειράμ και qhυράμ, ήτις μετεσκευάσθη εν τη Ελληνική εις πυραμίς και το όνομα χειράμ (Πιράμ, οιονεί Σουβλερός καθ' ημάς) έφερον βασιλείς των Φοινίκων, δεν αποκλείεται δε και το όνομα του γηραιού Πριάμου, του βασιλέως της Τροίας, να έχει προέλθει απο του ονόματος Πιραμ.Και το όνομα των Φοινίκων ήτο Χοίνικες η Κοίνικες, απο του Χνα η Κανά.
Από το Χυράμ η Qhyram εγένετο το Ελληνικόν πυραμ-ίς τη τροπή του κ (qha) εις π, όπως συμβαίνει το τοιούτον εν τη Ελληνική ως π.χ. τα πως, όπως, πόσος, ποίος κτλ. έχουσι προέλθει απο τα αρχαϊκώτερα της Αιολικής κως, όκως, κόσος, κοίος.Από δε το Χνα η Χανά και Qhana εις Pana και εκ τούτου τη συνηθέστατη τροπή του π εις φ εγένετο το Φνα.Το πνα διετηρήθη εν τη Λατινική, καθ' ήν οι Φοίνικες και οι Καρχηδόνιοι ωνομάζοντο Poeni και Punicus ο Φοινικικός και ο Καρχηδόνιος.
Περί της Ιβηρικής χερσονήσου (της νυν Ισπανίας και Πορτογαλλίας) και των Ιβήρων, των κατοικούντων ταύτην, ο Στράβων (149) λέγει <<ούτοι Φοίνιξιν Ούτως εγένοντο υποχείριοι, ώστε τα πλείους των εν τη Τουρδητανία (τα προς τον Ωκεανόν δηλαδή μέρη, όπου η Ταρτησσός και όπου κατά την μυθολογίαν εβασίλευεν ο Γηρυόνης), πόλεων και των πλησιων τόπων υπ'εκείνων νυν οικίσθαι...Και της Ιβηρίας και της Λιβύης την αρίστην ούτοι (οι Φοίνικες)κατέσχον προ της ηλικίας του Ομήρου και διετέλεσαν κύριοι των τόπων όντες, μέχρις ου Ρωμαίοι κατέλυσαν αυτών την ηγεμονίαν.
Όταν όμως λέγωμεν Φοίνικας, δεν πρέπει να εννοούμεν τους εκ Φοινίκης Φοίνικας, αλλά τους κατοίκους εν γένει της βορείου Αφρικής, τους Λιβοφοίνικας ήτοι Λίβυας, οίτινες και ούτοι έφερον παρά τοις αρχαίοις το αυτό πολλάκις όνομα και οι Καρχηδόνιοι ονομάζοντο παρά τοις Ρωμαίοις Ποενι ήτοι Φοίνικες (χνα οι ερυθροί, ταυτόσημον με το h. m. r. χαμάρ, Χιμιαρίται Άραβες, οι Ερυθραίοι) και ο Πολύβιος τον στρατόν και στρατόπεδον των Καρχηδονίων ονομάζει στρατόν Φοινίκων.Και ολόκληρος η Ιβηρική χερσόνησος κατείχετο κατά την αρχαιότητα απο λαούς Λιβυκούς ήτοι Σημιτικούς και τα αρχαιότερα Ιβηρικά τοπωνύμια (Ταρτησσός, Τουρδητανία, Πυρηναία, Λυσιτανία,Καστουλών, Ωρητανία, Άρταβροι, Κάνταβροι, Γάδειρα, Ταρράκων, Κερρητανοί κτλ.) είναι λέξεις Σημιτικαί ήτοι Πελασγικαί.Οι Λίβυες δεν εκάλουν εαυτούς με αυτήν την λέξην (Libou οι διψασμένοι), ην μεταχειρίζοντο οι Αιγύπτιοι περιφρονητικώς, εθεώρουν δε εαυτούς ως Χειμάρ (Ερυθραίους) η Χνα (Ερυθραίους) και διηρούντο κατά φυλάς και γένη.
Ο οίνος Λατινιστή vinum ο εξαγόμενος χυμός της σταφυλής, παρ΄Ομήρω φέρει και τα επίθετα ερυθρός, ηδύποτος, μελιηδής, μελίφρων και εύρων, καθά φαιδρύνων, φέρων εις ευθυμίαν τον πίνοντα και επισκοτίζων τον νουν, την κρίσιν.Εκ τούτου και αι παροιμίαι <<οίνος το φρονείν επισκοτεί>> και <<οίνος και αλήθεια>>, in vino seritas.Οίνος παρήγετο και εξ άλλων καρπών, εκ κριθής η εκ των φοινίκων <<οίνος φοινικήιος>>.Οίνη και οινάς ειναι τα ποιητικά ονόματα της αμπέλου.
η ρίζα και το ρήμα h. n. και h. n. j. n. και han και hin και hουνέϊν σημαίνει συγκινούμαι, συμπάσχω τινι, ευσπλαχνίζομαι, πονώ τινά, αναστενάζω διά τινα, το έλεος του Θεού, η ευλογία, η αφθονία των προιόντων της γης και hαναάν η hουναάν ο οικτίρμων και ελεήμων Θεός.Χαναάν (hanan) είναι η γη της ευλογίας, ην ο Χουναάν (Hanaan) ο οικτιρμων και ελεήμων Θεός υπεσχέθη εις τον Αβραάμ.Hna ήτοι Άννα και hάνιτου (Άνιτος και η Ανάτ) είναι ο και η ελεήμων, η συμπάσχουσα.Τοιάυτην έννοιαν έδιδον οι Εβραίοι εις την ονομασίαν της Χαναάν, εξηγούντες αυτήν ως την γην της επαγγελίας, ονομασίαν της Χαναάν ην επηγγείλατο αυτοίς ο ελεήμων θεός, ενώ οι Φοίνικες ωνόμαζον και ούτοι εαυτούς Χνα η Χανά και εξήγουν την λέξην ως σημαίνουσαν τους Ερυθρούς η Ερυθραίους.
Η ρίζα και ρήμα h. n. a. η qhna (το h δασύ ως qha) και h.v.a. και hinou σημαίνει επίσης και διάκειμαι συμπαθώς προς τινα αλλά και επί δένδρων η κλημάτων καρποφορώ αφθόνως και ωριμάζω και κοκκινίζω τον καρπόν και εν γένει κοκκινίζω, γίνομαι ερυθρούς η βάφω με χρώμα ερυθρούν και henna κοινώς κινάς είναι ο γνωστός καρπός, ον μεταχειρίζονται εν Ανατολή ως ερυθράν βαφήν ιδία οι γυναίκες, αίτινες εβάφοντο με τον κινάν και οίνος ειναι και ο ερυθρός καρπός, ο έχων ερυθρόν χρώμα.
Η Φοινίκη δεν παράγει φοίνικας, ώστε να ονομασθεί ούτως εκ των φοινίκων και συνάμα φοίνιξ ειναι το φοινικούν η πορφυρούν ήτοι βαθύ κόκκινον χρώμα, φοίνιος δε και φοινίκεος και φοινικόεις είναι ο έχων βαθύν ερυθρόν χρώμα...
Αυτά!
Edited by - Ωό on 05/08/2007 06:13:49
Edited by - Ωό on 05/08/2007 06:15:00
Edited by - Ωό on 05/08/2007 06:17:08
quote:
Ωό Απεστάλη: 05/08/2007, 06:09:59
Το Ελληνικόν πυραμίς ετυμολογούσιν οι Ελληνισταί ως προερχόμενον δήθεν από το πυρ και εξηγούσιν ότι, ούτως ονομάσθη εκ του πυρ και εξηγούσιν ότι, ούτως ωνομάσθη εκ του πυρ, ως εκ του εις οξύ απολήγοντος σχήματος
αυτής ως το της φλογός, ενώ έτεροι παράγουσι την λέξιν εκ του πυρός (ο), ωσεί αι πυραμίδες εχρησίμευσαν αρχικώς ως αποθήκαι σιτηρών.Αλλά πρόκειται περί της Πελασγικής λέξεως χιράμ
quote:
ΩόOANNHSEA, Agnostic και ΕΡΙΩΠΙΣ
πάμε για μιά βουτιά στα βαθειά:
Φίλε Ανδρέα (Ωό), κυριολεκτικά μας «καθ-ήλ-ωσες» πάνω στην «ακμή του Πυρός» με την τελευταία σου «ανάρτηση». Βέβαια αν δεν ικανοποιεί κάποιον η σύνθετη ονομασία «Πυρός-ακμή» τότε μπορεί να τη μετατρέψει ευθύς αμέσως σε «Πυρ-ακμή» και δεν θα τον χρεώσουμε τίποτα.
Τώρα, για να ακούγεται λιγάκι πιο αρχαιοπρεπής, ας κάνουμε την «Πυρ-ακμή» να διαβάζεται «Πυρακμίς». Στον βωμό δε του παγκόσμιου νόμου της διαρκούς απλοποίησης της γλώσσας προτείνω να υιοθετήσουμε το «ΠΥΡΑΜΙΣ» αντί του «ΠΥΡΑΚΜΙΣ».
Την ακμίν λοιπόν, υποπροϊόν της «ακμής», που στην συγκεκριμένη περίπτωση έχει σχήμα βουνού, αν προσπαθούσε να την μεταφράσει στη γλώσσα του ένα αρχαίος Αιγύπτιος γραμματικός θα έλεγε “Har-am”.
Η ονομασία αυτή περικλείει σχεδόν όλες τις έννοιες της Ελληνικής Πυραμίδος.
Πρώτον έχει το έτυμο “Har” που σημαίνει «όρος» (βουνό), μπορεί όμως να σημαίνει κάλλιστα και «θερμό». Στο δεύτερο μέρος του ετύμου το «am” μεταφράζεται σε «θεό» αλλά έχει και την έννοια του «ύψιστου». Απ’ αυτές τις αρχαίες έννοιες η μόνη που έχει παραμείνει ενεργή μέχρι τις μέρες μας είναι αυτή του «ναού» για το “Haram”.
Περιττεύει νομίζω να υπενθυμίσω ότι η πανάρχαια (ομηρική) λέξη «ακμή» εννοεί την κορυφή δηλ. το "ύψιστο σημείο" μίας αναφοράς. Στην σημερινή γλώσσα λέμε «ακόμη» χωρίς να γνωρίζουμε ότι το «ακόμη» το οφείλουμε στην αρχαία «ακμή».
Στην πραγματικότητα η «Πυραμίς» εννοούσε την επίτευξη της μέγιστης τάσης ηλεκτρισμού ή θέρμης.(Καμία σχέση με τον φίλο μου Agnostic που είναι ...υψηλών τάσεων).
Η Πυραμίς ήταν η «ακμή» της ανθρώπινης τεχνολογίας. Ένας “haram” δηλ. ένας «ναός» της τεχνολογίας.
Ο συσχετισμός της πυραμίδος με την καταστροφική κατάληξη εκείνου του εγχειρήματος συνέτεινε ώστε αργότερα να συνταυτισθεί ο χαρακτηρισμός «666» με τις διαστάσεις και τις καταστροφικές συνέπειες απ’ τις λειτουργίες της «Πυραμίδος».
Απομεινάρι από μια εποχή μου οι άνθρωποι νόμισαν ότι είχαν γίνει θεοί.
Αυτά και όχι μόνο έλεγε κάποτε η Εριώπιδα για την Πυραμίδα και εγώ απλά ...τα μεταφέρω σε σένα φίλε Ανδρέα.
Λουκάς
Το αίτημα σου δεν θα μπορέσω να το ικανοποιήσω.
Ίσως και να έβαλες εμβόλιμα αυτή την ερώτηση... (Το πιθανότερο...)
Ειλικρινά πρέπει να ψάξω πολύ για να βρω την απάντηση, γιατί εάν θυμάμαι καλά δεν δίνουν όλοι την ίδια ερμηνεία. Κάποιο πρόβλημα έχουν με την αρχή rebus και την χρονολογία που η πόλη πήρε το όνομα της...
Για να καταλάβετε τι εννοώ ορίστε το καλύτερο λεξικό που έχω για τα σουμεριακά:
http://psd.museum.upenn.edu/epsd/nepsd-frame.html
Έτσι θα δείτε και γιατί τα παράτησα και δεν τα έμαθα. Ούτε με μαστίγια δεν μαθαίνεις μία γλώσσα σαν αυτή - που να προσπαθήσεις και την διαβάσεις!!!
ΥΓ επιτέλους έμαθα γιατί οι ρωμαίοι ονόμαζαν Poeni τους Φοίνικες...
Για τους Μινύες (μηχανολόγος είμαι, όχι φιλόλογος), ξέρανε τα βασικά από αυτούς. Εάν ξέρανε πραγματικά τα έργα τους (και δεν τα θεωρούσαν μύθο), θα τα έβαζαν στα 7 θαύματα - αποξήρανση Κωπαϊδος με πλώιμα κανάλια, κυκλόπειο τείχος με περίμετρο 3 χιλιομέτρων.
Για την πυραμίδα όμως το όνομα της, ιδιαίτερα στα αιγυπτιακά, έχει δοθεί κατά την διάρκεια του μέσου βασιλειου, ΜΕΤΑ δηλαδή την καταστροφή του παλαιού βασιλείου και την περίοδο αναρχίας που ακολούθησε. Άρα έχουμε ένα χαρακτηρισμό που της έδωσαν άνθρωποι που ΔΕΝ την έφτιαξαν.
Ο ΟΚΤΙΝΟΜΟΣ όμως μπήκε πολύ πιο βαθιά - ίσως άθελα του. Είναι πολύ μεγάλο το κεφάλαιο η ελληνοποίηση λέξεων άλλων λαών. Αλλάζει όλη η σημασία...
Όπως αλλάζει και η σημασία της κάθε σύνθετης αρχαίας λέξης ένα παίξουμε λίγο μαζί της...
Agnostic φίλε μου,πάλι δεν αποδεικνύεται τίποτε και με τη νέα ερμηνεία της λέξης "όμβρος" που μας παρέθεσες
είναι μία ερμηνεία που αντιπροσωπεύει αυτόν που έγραψε το λεξικό !
δηλαδή τη λέξη "umbra" οι λατίνοι τη σκέφτηκαν μόνοι τους ?
κανένας τους δεν είχε ακούσει τη σαφώς παλαιότερη λέξη "όμβρος" ??
αυτό όμως που δυσκολεύομαι να κατανοήσω είναι το γιατί θα έπρεπε η ελληνική γλώσσα να έπεται των άλλων γλωσσών ?
πως καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι εμείς δανειζόμασταν συνεχώς όταν όλοι οι γύρω ανακάλυπταν νέες λέξεις ?
τόσο χαζοί ήταν πια αυτοί οι πρόγονοί μας ????
εκτός κι αν αυτή είναι η επίσημη άποψη....
quote:
αγνοών Απεστάλη: 05/08/2007, 12:19:14
.... η λέξη "ύλη" από που προέρχεται ?
Π-υλαία, η γη.
Πυλαία και η θεά Δημήτηρ ή θεά των "υλών".
Το «π» που κολλάειθα μου πείτε;
Απ:-Απο αστρονομία μεριά, για όσους επιμένουν.
Λουκάς
ur [DOG] (485x: ED IIIa, ED IIIb, Old Akkadian, Lagash II, Ur III, Early Old Babylonian, Old Babylonian, 1st millennium) wr. ur; ĝešur "dog; ~ figurine; ~ toy; lion" Akk. kalbu; labbu
urgir [DOG] (478x: Old Akkadian, Ur III, Early Old Babylonian, Old Babylonian) wr. ur-gir15 "(domestic) dog" Akk. kalbu
uridim [Dog]] (3x: Old Babylonian) wr. ur-idim "mad dog, rabid dog" Akk. uridimmu; kalbu šegû
urki [DOG] (3x: Old Babylonian) wr. ur-ki "dog" Akk. kalbu
και ας δούμε στην συνέχεια την Ur, Uruk ,τον Κύνα, Κυνοκέφαλο, Σείριο,
Ωρυγεία - Ωγυγεία, Ώγυγο ποιός ήταν και που βασίλεψε.
Τα λέμε το βράδυ.
Α! και μη ξεχάσω το βασικοτέρο Ur και Uruk δύο απο τα βασίλεια αν δεν κάνω λάθος των Σουμέριων.
Αυτά προς το παρών.
έγραψες κυκλόπειο τείχος με περίμετρο 3 χιλιομέτρων
πολύ σωστά ξέχασα να αναφερθώ στον Γλα
ευχαριστώ για την υπενθύμιση.
Edited by - Ωό on 05/08/2007 13:11:41
quote:
Φίλε μου Αδιάβαστε,1) Ακόμα και να ισχύει η ημερομηνία που δίνεις για την εμφάνιση των Φοινίκων στο ιστορικό προσκήνιο, δηλαδή το 1300 π.Χ.(εγώ ξέρω λίγους αιώνες νωρίτερα ότι εμφανίστηκαν),η άποψή μου περί επαφής Ελλήνων(Μυκηναίων) - Φοινίκων δεν αντιφάσκει, αφού ο Μηκυναϊκός πολιτισμός δεν έχει καταρρεύσει ακόμη. Αυτό συνέβη το 1100 π.Χ. περίπου και οι Φοίνικες σαφώς προϋπάρχουν του 1100 π.Χ.
2) Δεν είναι απαραίτητο να βρούμε από τόσο παλιά στον ελλαδικό χώρο Φοινικικές λατρείες ή αντικείμενα για να τεκμηριώσουμε επαφή Μυκηναίων-Φοινίκων ή άλλων Σημιτικών φύλων. Το γεγονός ότι εμφανίζονται από πολύ παλιά κάποιες Σημιτικές λέξεις στην αρχαία Ελληνική και στην Γραμμική Β, υποδεικνύει σίγουρα μια τέτοια επαφή. Αλλιώς πώς εισήχθησαν αυτές οι σημιτικές λέξεις στην Ελληνική? Αλλωστε μην ξεχνας ότι επαφές γίνονταν και εκτός ελλαδικού χώρου, στην ανατολικη Μεσόγειο και στην Κύπρο για παράδειγμα
Μην περιμένεις τίποτα τρομερές αρχαιολογικές μαρτυρίες για μια εμπορική ανταλλαγή π.χ. τροφίμων, ζώων ή μετάλλων μεταξύ των λαών.
Φιλε μου Agnostic.
Η πρωτη επιβεβαιωμενη εγκατασταση τους στα περιξ ηταν στο Κιτιο της Κυπρου το 900 π.χ. και αν δεν κανω λαθος στην Κρητη περι τον 8ο αιωνα . Επισης τα αρχαιοτερα φοινικικα ευρηματα ( αγγεια ) στο αιγαιο χρονολογουνται στο 7ο και 6ο αιωνα π.χ. Αν το εμποριο τους κυριαρχουσε οπως λεγεται στον 11ο και 12ο αιωνα π.χ. καποιο εμπορικο ιστορικο στοιχειο θα ειχε μεινει .Πως αλλιως να τεκμηριωσουμε την ιστορικη επαφη τους. Αντ΄αυτου δεν υπαρχει τιποτα . Τι εμεινε λοιπον ... μια δυο λεξεις και μαλιστα αππο τον 15ο αιωνα ; Επετρεψε μου να αμφιβαλω για τις γνωσεις των αγαπητων κατα τα αλλα Φοινικων .
Τα λεμε.
quote:Αυτο σχετικα με το δανειο που λες μετην λεξη ku-ru-so δεν το καταλαβα . Πως δηλαδη γραφαν οι Φοινικες την λεξη αυτη .
.... οπότε βλέπουμε και τα πρώτα σημιτικά δάνεια στη Γραμμική Β (π.χ. o χρυσός στη Γραμμική Β είναι ku-ru-so)
--------------------------------------------------------------
quote:Κατ΄αλλους ναι , κατ΄αλλους οχι . Πολλοι ισχυριζονται πως ειναι ελληνικη λεξη.Ο αρχαιολογος Θ. Σπυροπουλος λεει πως φοινικες ονομαζονταν οι αρχαιοι Λακαιδεμονες ,της φαλαγγας των Ομοιων Σπαρτης , διοτι ησαν ντυμενοι με κοντη πορφυρη χλαινη η οποια ανομαζεται "φοινικη" , η επεξεργασια της οποιας στη Σπαρτη , στη Λακεδαιμονα και τον Ταραντα εδωσε το ονομα Φοινικες Στους Λακεδαιμονες.
OANNHSEA :Η λέξη Φοίνικες είναι αιγυπτιακή (Φενχού) και εμφανίζεται μετά τις επιδρομές των λαών της θάλασσας
quote:Δεν μου λεει τιποτα αυτο . Αποδεδειγμενα πριν απο αυτους κυριαρχουσαν στις θαλλασες αλλοι. Εχουμε στο αρχαιολογικο Μουσειο Ηρακλειου Κρητης πηλινα ομοιωματα πλοιων ( απο Μοχλο και Παλαικαστρο Κρητης ) που αναγονται εως το 2800 π.χ. ομοια με αυτα του πολεμικου ναυτικου του Μινωα κ.α.Επισης μια αλλη τοιχογραφια που βρεθηκε στο ακρωτηρι της Σαντορινης , απεικονιζει μια νηοπομπη απο 14 κωπηλατα πλοια μεταξυ δυο λιμανιων αναγετε στα 1650 π.χ. Βλεπουμε λοιπον πως αλλοι κυριαρχουσαν στο Αιγαιο (κατ επεκταση στη Μεσογειο) πριν απο τους φιλους μας . Δεν ειναι λοιπον αποδεικτικο κρητηριο αυτο που λες.
Χωρίς να αποκλείσουμε λάθη στην μετάφραση και στην χωρική τοποθέτηση βλέπουμε ότι οι κάτοικοι της Φοινίκης έκαναν εμπόριο στην ανατολική Μεσόγειο ήδη από το 15 αιώνα π.χ.
ΣΟΦΟΝ ΤΟ ΣΑΦΕΣ