- Περί Αγάπης... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
quote:
τα ονειρα σου διασχιζω,ενα ξεφωτο βρισκω να ξαποστασω,
λαχταρω γλυκα λογια να σου πω-να σου ψυθιρισω,
πως σε καθε δειλινο πεθαινω και ζω,για μια σου λεξη μοναχα,
μια μικρουλα λεξη που περικλειει ολα της ομορφιας σου τα χρωματα.
σ'αγαπω , να μου πεις εδω στο ξεφωτο,την ωρα του δειλινου ,
να με κλεισεις στα χρωματα των ονειρων σου ως την αιωνιοτητα.
στην αγκαλια σου να με κοιμησεις-στα ονειρα σου να μ'ακουμπησεις,
την καρδια μου να νιωσεις-ενα φιλι να μου δωσεις,
να το εχω μαζι μου-μεσα στην ψυχη μου ,ως το τελος της υπαρξης μου.
ΕΙΔΕΣ ΤΙ ΟΜΟΡΦΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΓΡΑΦΕΙΣ;
ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΝΑΡΩΤΙΕΣΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΣΟΥ...
ΜΑΝΟ ΜΑΣ,ΦΙΛΕ ΜΑΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ...
ΣΟΥ ΑΦΙΕΡΩΝΩ ΚΑΙ ΜΙΑ ΦΩΤΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΜΠΝΕΥΣΗ...
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
quote:
ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ...
ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ???
Γνωριζοντας την αγαπη, ουσιαστικα γνωριζεις ενα μεγαλο μερος του εαυτου σου και κατ'επεκταση τους αλλους... το να γνωρισεις την αγαπη δεν γνωριζεις την γνωση ...εχεις ομως εινα πολυ σημαντικο "οπλο" στα χερια σου, το οποιο θα σε βοηθησει στο να κατανοησεις τον δρομο σου.
Αν αγαπας κατι, καποιον, τοτε εχεις και την παροτρυνση να γνωρισεις περισσοτερα για αυτο το κατι η τον καποιον/αν και να μαθεις γιατι ειναι την συγκεκριμενη στιγμη στην ζωη σου.
Strike like lightning and leave the thunder to those that like loud noises.
γράφω ενα μήνημα,
το κλείνω μέσα σένα μπουκάλι
και το ρήχνω στη Θάλασσα ...
Για σένα Πρίγκηπά μου :
Ακριβέ μου
Ό,τι ταξίδι και να κάνω
κοντά σου θέλω να βρεθώ ...
Είσαι η Ιθάκη που πάντα λαχταρώ !
Σ'ευχαριστώ
¨ΑΡΓΩ¨ γιατί δεν βιάζομαι και η Ψυχή μου λαχταρά πάντα ταξίδια...
Edited by - ΑΡΓΩ on 17/09/2003 11:08:29
για να ολοκληρωσουμε τις παραπανω ομορφες σκεψεις.
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
στα χειλι μου..
ανεμος στα πανια μου...
ηλιοβασιλεμα στα ματια μου...
σεληνη στα ονειρα μου...
ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΜΕΝΑ HΜΟΥΝ ΕΓΩ
ΑΚΟΜΗ ΚΙ'ΑΝ ΠΑΨΩ ΝΑ ΥΠΑΡΧΩ ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟ ΣΤΕΡΕΩΜΑ,Η ΛΑΜΨΗ ΜΟΥ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΙΑ ΠΟΛΛΕΣ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΣΕ ΣΥΝΤΟΦΕΥΕΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΖΩΕΣ ΣΟΥ...ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ...
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
η ψυχη που στα ουρανια ταξιδευει,
την αγαπη της γυρευει,
εστω και αν δεν την συναντησει,
εκεινο το αστρο που λαμπει,
πιο ψηλα-περα απο τ'ουρανου το ματι,
εμενα ας θυμιζει,μονη ξανα μην μεινει.
δικο μου εμμ.μποτς.
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
Είναι δύσκολο να κάνεις εκείνον που θέλεις,να σε αγαπήσει. Ακόμη κι αν το καταφέρεις, μπορεί κάποτε ο ένας από τους δύο να ζητήσει κάποτε κάτι διαφορετικό, ανώτερο ή κατώτερο, δεν έχει σημασία.
Σημασία έχει το γεγονός ότι τότε είναι που σε αφήνει εκείνος που αγαπάς, που νιώθεις ένα κόμπο στο λαιμό, που αναζητας για πρώτη (ή και όχι) φορά το σκληρότερο θάνατο, όχι για να τον κάνεις να γυρίσει πίσω, ούτε για να τον τιμωρήσεις, παρά μόνο για να τιμωρήσεις εκείνο που είχες μέσα σου, σαν ορμή, εκείνο τον ίδιο σου τον εαυτό που δε φοβήθηκε να αγαπήσει τόσο πολύ κάποιον που καθόρισε κάποια στιγμή ότι η τόση αγάπη και στοργή που τόσο απλόχερα του πρόσφερες πρέπει να σταματήσει.
Ποιος όμως καθορίζει τα συναισθήματα και ιδιαίτερα όταν τα νιώθεις τόσο δυνατά, τόσο ουσιαστικά, τόσο αξιόλογα;
Πόσο σε σκοτώνει όταν νιώθεις ότι κανείς δεν τα έχει ανάγκη σε μία κοινωνία που αναζητά τη φωνή εκείνου που σιωπά και δέχεται να περάσει τα δεινά που οι άλλοι του προσφέρουν;
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο ίδιος σου ο εαυτός είναι που υποφέρει, που νιώθει αδύναμος για να αντέξει την απόρριψη εκείνου που τον ανεβάζει στα ύψη.
Και έτσι, πιο μόνος ο ποτέ, ο μίζερος, πλήβειος εαυτός σου, ψάχνει το βλέμμα του κάπου αλλού, σε κάποιο άλλο πρόσωπο. Η άμυνά σου είναι λειψή όπως και το "είναι" σου αυτή την εποχή.
Τι άλλο να κάνεις απ' το να μιλάς στον εαυτό σου με λόγια υβριστικά, να ρίχνεις τα βάρη σ' εκείνο, σα να φταίει αυτός που έδωσες τον καλύτερό σου εαυτό σε κάποιο. εκείνος και μόνο φταίει, σαν κομμάτι ανεξάρτητο από εσένα, σα να έγινε άθελά σου το ότι αγάπησες, σα να μην έπρεπε.
Η καρδιά που αγαπά είναι παράλογη, οι χτύποι της διαφέρουν.
Μέσα της φλοισβίζει αίμα που το αισθάνεσαι πολύ πρωτόγνωρα διαφορετικό.
Τώρα πια είσαι μαζί με το χρόνο ένα, ο δεύτερος καβαλάρης στη σέλα της πραγματικότητας, στην οποία έπεσες επώδυνα και σακατεύτηκες εσωτερικά.
Ξέρεις πως ακόμα και αν κάποτε οι πληγές επιφανειακά επουλωθούν, θα υπάρχουν πάντα πιο ζωντανές από ποτέ και ακόμα, θα πρέπει να μην εκδηλωθείς ξανά τόσο εμφανώς, ακριβώς για να μην πονέσεις, τουλάχιστον όχι όσο τώρα.
Αποδεικνείεται και πάλι ότι το να αγαπάς γίνεται μέσα σου και ακόμα και αν τα δίνεις όλα, όσο υποκειμενικό και να είναι αυτό το "όλα", το κάνεις για τη δική σου τέρψη.
Communicating at an unknown rate...
Διαβαζωντας τα παραπανω μου ηρθε στο νου κατι που μου ειχε στειλει η μια απο τις καλυτερες μου φιλες :
"Στην αγαπη δεν υπαρχουν δεσμα. Η αγαπη μετριεται με οτι απαρνιεται κανεισ για χαρη της, εστω και με την ιδια την αγαπη"
Να απαρνηθεις την ιδια την αγαπη για χαρη της αγαπης...για σκεψου το...ποσο δυσκολο!!!!
Strike like lightning and leave the thunder to those that like loud noises.
συμβαινει,μου εχει συμβει ,ενοιωσα απεριγραπτα με αυτα που εγραψες.
δεν εχω να πω κατι , εκτος απο ευχαριστω.
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
Οί απαράδεκτες διηγήσεις γιά " θεούς " καί " θεές " πού αλληλοσκοτώνονται μεταξύ τους, οί ανείπωτες παρεκτροπές πού ούτε οί χειρότεροι τών ανθρώπων ποτέ τους δέν θά έκαναν, οί αιμομιξίες, ομοφυλοφυλίες, μοιχείες,πορνείες, βιασμοί, κλοπές, καί φόνοι πού από τούς " θεούς " τών αρχαίων καθημερινά γίνονταν, είναι μερικά μόνο από τά μαύρα σημεία καί κατάλοιπα μιάς εποχής πού κατέρευσε καί πέρασε ανεπιστρεπτί στήν λήθη τής ιστορίας...
Αυτά όμως, δυστυχώς, κάποιοι δέν τά κατάλαβαν...
Δειλά στήν αρχή καί μέ έμφαση αργότερα, άρχισαν τά τελευταία χρόνια κάποιοι, νά προβάλλουν τήν "απαίτηση" γιά επιστροφή τών παλαιών " θεών " τών αρχαίων Ελλήνων, στήν σύγχρονη εποχή μας...
Οί Έλληνες νεοπαγανιστές μέ μία καταφανή παραποίηση τής ιστορίας προβάλλοντας τήν αρχαία εποχή τών ειδώλων ώς " τήν πιό λαμπρή θρησκεία τής ανθρώπινης ιστορίας καί τού παγκόσμιου πολιτισμού " κτυπούν καί πάλι τήν πόρτα τής κοινωνίας μας...
Γιά όσους όμως γνωρίζουν ακριβώς τό θέμα, είναι γνωστό ότι ή αρχαία πολυθεϊστική θρησκεία ουδέποτε υπήρξε σταθερή καί ενιαία σέ ολόκληρο τόν Ελληνισμό. Οί νεοειδωλολάτρες, δέν ξεκαθαρίζουν τελικά, ποιά απ΄ όλες τίς μορφές τής " πατρώας θρησκείας " επιθυμούν, γιατί ούτε καί οί ίδιοι κατά βάθος έχουν συνειδητοποιήσει στό τί επιτέλους πιστεύουν...
Όμως, οί θεοί καί οί θεές τών αρχαίων Ελλήνων δέν ήταν τίποτα άλλο, παρά ή προβολή αρρωστημένων ανθρωπίνων ψυχικών διαθέσεων καί ή θεοποίησή τους σέ βαθμό νομιμότητος.
Γιά παράδειγμα,
Οί εξωσυζυγικές δραστηριότητες τού Δία καθιστούσαν νόμιμη τήν πράξη αυτή καί σεβαστή γιά όλο τόν υπόλοιπο κόσμο. Μπορούσαν λοιπόν καί οί άνθρωποι, οί κοινοί θνητοί, νά κάνουν τά ίδια στήν ζωή τους, ελεύθεροι από κάθε περιορισμό, χαρακτηρισμό. καί δέσμευση...
Μπορούσαν ακόμα νά κλέβουν όπως ό Ερμής, τούς συνανθρώπους τους, μπορούσαν νά δολοφονούν όπως ό Απόλλων, τούς αντιπάλους τους, μπορούσαν νά μεθούν όπως ό Βάκχος καί ό Διόνυσος, ή νά πορνεύουν καί νά μοιχεύουν γιατί καί ή Αφροδίτη "τά ίδια έκανε..."
Τά πάθη αυτών τών ψευτοθεών δέν είχαν, δυστυχώς, όρια...
Χιλιάδες άμοιρα νέα κορίτσια, "υπάλληλοι τής ιερής πορνείας", εκδίδονταν επί πληρωμή, ή βιάζονταν στούς ναούς τής Αφροδίτης, καί κυρίως στήν Κόρινθο. Τεράστια ποσά αυτής τής "ιερής μαστροπείας" κατέληγαν στίς τσέπες τών ιερέων τών ειδώλων πού διαχειρίζονταν τίς εισπράξεις, καί καλοπερνούσαν σάν άρχοντες...
Ό ιστορικός Ηρόδοτος, αναφέρει ανατριχιαστικές λεπτομέρειες τής ιερής πορνείας στήν αρχαία Ελλάδα ( Ιστορ. Ι, 199), ενώ οί περιηγητές Παυσανίας καί Στράβων καταγράφουν φρικιαστικές ανθρωποθυσίες στήν εορτή τών "Κρονίων" γιά τόν Κρόνο, καί τών "Θαργηλίων" γιά τόν Απόλωνα...( Παυσανίου, Ελλ. Περιηγ. Ι 18, 7 καθώς καί Γεωγρ. Στράβ, Ι. 2, 452 ).
Ή αρχαιοελληνική θρησκεία συντηρούσε απάνθρωπους θεσμούς όπως τήν ανθρώπινη δουλεία. Τό μεγαλύτερο σκλαβοπάζαρο τής Ελλάδος βρισκόταν στήν Δήλο, στόν ναό τού Απόλλωνα, όπου χιλιάδες νέοι άνθρωποι μαρτύρησαν περιμένοντας τήν αγορά τους...
Κι΄ όμως γιά τούς νεοειδωλολάτρες " ή αρχαία ελληνική θρησκεία υπήρξε ή πιό λαμπρή περίοδος πού γνώρισε ποτέ ή ανθρωπότητα..." Τά σχόλια νομίζουμε, περιττεύουν...
ΓΙΑΤΙ ΜΙΛΟΥΣΑΝ ΤΑ ΕΙΔΩΛΑ ;
Όμως, κάποια περίεργα φαινόμενα πού συνέβαιναν στούς διωγμούς τών πρώτων Χριστιανικών χρόνων, ξεσκέπασαν καί μία άλλη, βαθύτερη αιτία πού συνέβαινε τότε μέ τά είδωλα...
Τό είδωλο, ήταν μία χειροποίητη ώς επί τό πλείστον κατασκευή, μαρμάρου, ξύλου, χαλκού, ή σίδηρου, πού όταν τήν τελείωνε ό τεχνίτης, τήν ονόμαζε "θεό". Αυτό λοιπόν τό πελεκημένο αντικείμενο, τό ειδώλιο, πίστευαν οί αρχαίοι, ότι ήταν ένας αληθινός θεός μέ μεγάλη δύναμη, άσχετο άν θά μπορούσες νά τό κάνεις θρύψαλα χωρίς καθόλου ό "θεός" νά μπορεί νά υπερασπισθεί τόν εαυτό του!...
Διαβάζοντας τούς βίους τών Αγίων, βλέπουμε αρκετές φορές, όταν πηγαίνανε εκβιαστικά τούς Χριστιανούς μάρτυρες σέ ναούς τών ειδώλων απαιτώντας νά τά προσκυνήσουν, τότε, μέσα από σεισμούς, κτύπους, καί θορύβους πού έβγαιναν από τό εσωτερικό τών αγαλμάτων καί τών ειδώλων, ακούγονταν φωνές πού ομολογούσαν τόν Χριστό αληθινό Θεό καί ταυτόγχρονα σωριάζονταν κάτω σέ ερείπια...
Ήταν λοιπόν ολοφάνερο ότι στά είδωλα κατοικούσαν δαιμόνια πού πλανούσαν τόν κόσμο. Καί πού όταν ήλθε, ή αληθινή ζωντανή θρησκεία τού Χριστιανισμού, δέν άντεχε πλέον ακόμη καί στήν θέα της!
Γι΄ αυτό σέ κάποιο σημείο τής Αγίας Γραφής αναφέρεται ότι " οί θεοί τών εθνών, δαιμόνια εισί..."
Τήν πλάνη αυτή τών ανθρώπων περί "θεών", τήν συντηρούσαν φαίνεται καί οί παρουσίες δαιμόνων στούς ανθρώπους, μέ διάφορες θεωρίες καί σχήματα, πού τούς έβλεπαν στίς λαγκαδιές καί στά ρέμματα...
Όπως, τού τραγοπόδαρου "θεού" Πάνα, ( καί ξέρουμε τώρα μέσα από τό φώς τού Χριστιανισμού, ποιός είναι ό "τραγοπόδαρος"), τού Κένταυρου ( μισός άνθρωπος καί μισός άλογο), κλπ
Καί εγίνονταν αυτές οί παρουσιάσεις λόγω τής βαθειάς εξαχρείωσης τών ανθρώπων τής εποχής, τής απουσίας από τήν ζωή τους τού αληθινού Θεού, καθώς καί τής εξουσίας πού είχε πάνω τους ό διάβολος...
Γιά νά αντιληφθούμε τό "αξιόποινο νομικό βάθος" τής ζωής τών θεών, σύμφωνα πάντα καί μέ τήν αρχαία Μυθολογία, θά παραθέσουμε κάποιες περιπτώσεις σ΄ ένα εικονικό δικαστήριο τής εποχής μας...
Τό παρακάτω κείμενο πού μάς έστειλαν κάποιοι φίλοι, μέσα από κάποιο χιούμορ πού διαθέτει, αυτό ακριβώς εξετάζει...
ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΜΕΓΑΡΟ
ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟΝ – Α΄ Αίθουσα εκδίκασης υποθέσεων
Δικαστής: Είναι όλα έτοιμα για την δίκη των κατηγορουμένων;
Εισαγγελέας: Μάλιστα κ. Πρόεδρε.
Δικαστής: Να προσέλθουν ένας - ένας οι κατηγορούμενοι…
( Ακολουθεί ή συνήθης διαδικασία, καταθέτουν οί μάρτυρες, και κάποιοι της υπερασπίσεως ( πού παρ΄ ολίγον να συλληφθούν και αυτοί, ως συνένοχοι σε βαριές εγκληματικές πράξεις, και τέλος φθάνουμε στην αναγγελία της τελικής απόφασης…)
ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΩΝ
ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΔΙΑΣ …
Εισαγγελέας: Έχουμε μελετήσει το αποδεικτικό βιβλίο με τα εγκλήματα αυτών των δαιμόνων που θέλουν να αυτοαποκαλούνται θεοί.
Λέγεται Ελληνική Μυθολογία, ( "Απολλοδώρου Βιβλιοθήκη" ).
Να δούμε λοιπόν το ποινικό μητρώο του Δία…
Ο Δίας λοιπόν, κατηγορείται ότι….
1. Θανάτωσε την Κάμπη.
2. Μοιχός, γιατί όπως προκύπτει από τά ειδωλολατρικά βιβλία της αρχαιότητος έχει σχέσεις, εκτός από την Ήρα, καί με τις παρακάτω,
Μέ τήν Θέμιδα, μέ τήν Διώνη, Ευρυνόμη, Στύγα, Μνημοσύνη, Μήτι, Λητώ, Ελάρη, Νιόβη, Ιώ, με την Δανάη μεταμορφωμένος σε χρυσαφένια οροφή, με την Αλκμήνη παίρνοντας τη μορφή του ανδρός της Αμφιτρύωνος, με την Ευρώπη παίρνοντας μορφή ταύρου, με την Σεμέλη, Αντιόπη,
μέ τήν Καλλιρόη, με τις 7 θυγατέρες του Άτλαντα, και με την Λήδα μεταμορφωμένος σε κύκνο, καθώς και με την Αίγινα...
Επίσης,
3. Κυνήγησε να βιάσει την Αστερία, που πνίγεται στη θάλασσα.
4. Βασάνισε τον Ιξίονα που θέλησε να κοιμηθεί με την Ήρα.
5. Κρέμασε ανάποδα τη γυναίκα του Ήρα.
6. Εκσφενδόνισε το παιδί του, Ήφαιστο, σακατεύοντάς τον.
7. Κατάπιε το έμβρυο, καρπό της Μήτιδας.
8. Διέταξε να καρφωθεί ζωντανός ο ευεργέτης των ανθρώπων,
Προμηθέας, και να τού τρώει το συκώτι ένας αετός.
9. Θανατώνει τους ανθρώπους, χωρίς αιτία, με Κατακλυσμό.
10. Κατακεραύνωσε ολόκληρη πόλη, που έκτισε ο Σαλμωνεύς.
11. Σκότωσε τους Κούρητες που τον ανέθρεψαν βρέφος.
12. Κατακεραύνωσε τον Καπανέα.
13. Κατακεραύνωσε τη Σεμέλη.
14. Βιάζει την παρθένα ιέρεια της Άρτεμης, Καλλιστώ.
15. Βιάζει την Ηλέκτρα.
16. Κατακεραυνώνει τον Ασκληπιό που βοηθούσε τους ανθρώπους.
17. Κατακεραύνωσε τον Ίδα.
18. Παιδεραστής του Γανυμήδη.
19. Δεχόταν από τον Βούσιρι ανθρωποθυσίες.
Ζεύς λοιπόν,
Ύπατος "θεός" των Ελλήνων, με 26 μοιχείες και βιασμούς. Σαν να λέμε εμείς σήμερα, ίδιος και χειρότερος, «ο Δράκος του Σέιχ Σού », ή καλύτερα, ο «Δράκος του Ολύμπου»…
Αλλά, συμβολικά τις βίαζε, λένε οί νεοειδωλολάτρες… Δηλαδή, τι συμβολικά;
Αυτό δέν το καταλαβαίνουμε...
Εδώ ολόκληρες αρχαίες κοινωνίες ακολουθούσαν το παράδειγμα των «θεών» τους και τους είχαν για πρότυπα, κάνοντας τά ίδια εγκλήματα, και έρχονται σήμερα και λένε ότι « συμβολικά » τά έκαναν όλα αυτά, για να τους δικαιολογήσουνε…
Μήπως κάποιοι παίζουν με τις λέξεις; Παράδειγμα προς μίμηση!
Επτά μόνο φόνοι, για τον κύριο Δία λοιπόν.
Επτάκις ισόβια συν κάτι δεκαετίες για τους βιασμούς και κακοποίηση
μελών της οικογένειάς του.
Στα Τάρταρα!
Νά προσέλθει ό επόμενος κατηγορούμενος !
ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ!
Πάμε τώρα στον θεό του Φωτός. Πώς λέμε, πάμε τώρα στο «Μαύρο Φως»...
1. Σκότωσε τον ομοφυλόφιλο εραστή του, Υάκινθο.
2. Σκότωσε τον δράκο των Δελφών.
3. Σκότωσε τον Τιτυό, γιό του Δία και Ελάρης.
4. Σκότωσε το Μαρσύα, γδέρνοντάς τον ζωντανό.
5. Έστειλε λοιμική νόσο στο Λαομέδοντα.
6. Σκότωσε τους γυιούς της Νιόβης.
7. Σκότωσε την Κορωνίδα.
8. Σκοτώνει τους Κύκλωπες.
Μόνο 6 φόνοι για το θεό του φωτός. Και φυσικά και ή παιδεραστία.
Παράδειγμα προς μίμηση, ο θεός ; Μήπως πρέπει να τον κάνετε και «θεό των γδαρτών και εκδορέων »;
Έχει ταλέντο , ο κύριος ! Γι΄ αυτό λοιπόν, εξάκις ισόβια…
ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΗΡΑ
Και τώρα, τά κατορθώματα της «θεάς» Ήρας !
Αυτή μάλιστα…
Αυτή θά έπρεπε να ανακηρυχθεί προστάτιδα «θεά» των τρελών και των φρενοκομείων. Τά αγάλματά της θα έπρεπε να κοσμούν το Δαφνί.
Τι έκανε; Και τί δεν έκανε…
1. Σκότωσε τήν Σίδη, γυναίκα τού Ωρίωνα.
2. Ρίχνει τρέλα στον Αθαμά και σκοτώνει τα παιδιά του.
3. Ρίχνει τρέλα στον Ηρακλή.
4. Ρίχνει τρέλα στους Ινώ και Αθάμαντα.
5. Ρίχνει μανία στο Διόνυσο.
6. Έστειλε άνευ αιτίας τη Σφίγγα να κατατρώγει τους Θηβαίους.
Δύο έμμεσοι φόνοι, ηθική αυτουργία για τις ανθρωποφαγίες της Σφίγγας και ειδική στην πρόκληση ψυχολογικών προβλημάτων…
Τρίς ισόβια, γι΄αυτήν τήν έντιμη στρίγγλα, γυναίκα τού παιδεραστή Δία.
ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΕΡΜΗΣ
Σειρά έχει ο Ερμής, το τρελό παιδί…
1. Σκότωσε τον Ιππόλυτο.
2. Σκότωσε τον Άργο.
3. Βίασε την Απημοσύνη.
4. Κλέβει τις αγελάδες τού αδερφού του Απόλλωνα.
Έ,… το παιδί δεν έφταιγε, απλά έπαιζε...Βιασμός λοιπόν συν 2 φόνοι. αντε ρε κλεφταράκο Ερμή!
Μπορεί στο Εφετείο να φας μόνο μια φορά ισόβια και χρηματικό πρόστιμο για τον βιασμό, λόγω προτέρου εντίμου βίου!
Και άμα πεις και ψέμματα, μπορεί να σε πούν και αθώο. Πού ξέρεις ;…
ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΚΡΟΝΟΣ
Νά κι ο Κρόνος! Κάνε παιδί να δεις καλό, που λένε!
1. Κόβει τα γενετήσια όργανα του πατέρα του.
2. Φυλακίζει τα αδέρφια του στον Άδη
3. Αιμομίκτης, παντρεύεται και την αδερφή του.
4. Καταπίνει τα παιδιά του.
« Το παιδί με το μαχαίρι… »
Ο φόβος και ο τρόμος της σατανικής οικογενείας, κύριοι ένορκοι. Γονείς, παιδιά, αδέλφια, όλοι οι συγγενείς τον τρέμανε, μην τους βιάσει και μετά τους πετσοκόψει και βιολογικά…
Άς πάει κι΄αυτός για καμμιά, 100στή χρόνια στον Κορυδαλλό...
Επόμενος κατηγορούμενος…
ΝΑ ΠΡΟΣΕΛΘΕΙ Ο ΗΦΑΙΣΤΟΣ
1. Σκότωσε τον Μίμαντα με πυρωμένο σίδερο.
2. Επιχείρησε να βιάσει την Αθηνά.
Συμβολικοί οι μύθοι ;
Έλα όμως πού ό λαός τούς είχε για παράδειγμα κι΄ έκανε κι΄ αυτός τά ίδια... Δίς ισόβια λοιπόν κι΄ αυτός, συν 20 χρόνια στην πλάτη του…
ΝΑ ΠΡΟΣΕΛΘΕΙ ΤΩΡΑ Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ
1. Τιμωρεί τις Λήμνιες ώστε πάντα να βρωμάνε. Πώς λέμε ότι, η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά.
Έ, τότε η βρώμα, είναι η μισή «Αφροδιτιά». Συμβολικά λοιπόν "βρωμούσες" οι Λήμνιες;
2. Έκανε τη Σμύρνα να ερωτευτεί τον πατέρα της.
Τι ποινή λοιπόν για την Άφρω - τσάτσω;
Πρώτη ποινή λοιπόν, νά κλείσουμε τούς «ναούς» – πορνεία της.
Χίλιες μόνο ιερόδουλες « υπηρετούσαν » στην Κόρινθο, όπως αναφέρει ό ιστορικός Στράβων. Και πόσες ιστορίες και πόσα δράματα πίσω από όλα αυτά τά θλιβερά πλάσματα της δυστυχίας…
Κηπουρέ
Προτού να φυτέψεις στον κήπο σου το "ρόδο των ρόδων", το "άνθος του Σαρών" και τον "κρίνον των κοιλάδων", τίποτε άλλο δεν φύτρωνε παρά ζιζάνια και αγκάθια;
Στην ιστοσελίδα απ'όπου πήρες το κείμενο, μεταξύ εικόνων που περπατάνε, αγίων που εξαφανίζονται και ξαναεμφανίζονται από το πουθενά, γυναικών που καταπίνουν φυτίλια για να μείνουν έγκυες και άλλα τέτοια φαιδρά, αναφέρεται ότι
"Αγαπάμε το παλαιό ημερολόγιο"
και παρακάτω "Είμαστε Ορθόδοξοι"
Απ'όσο γνωρίζω, οι παλαιοημερολογίτες δεν θεωρούνται ορθόδοξοι από τους άλλους ορθοδόξους και έχουν δικούς τους επισκόπους, δικούς τους ναούς, που οι άλλοι ορθόδοξοι δεν τους δέχονται. Επίσης οι άλλοι ορθόδοξοι θεωρούν αυτούς τους ορθοδόξους αιρετικούς με τον ίδιο τρόπο που αυτοί οι ορθόδοξοι θεωρούν αιρετικούς τους άλλους ορθοδόξους.
Γι'αυτό σου λέω. Βρείτε τα μεταξύ σας εσείς οι ορθόδοξοι και άσε την Αφροδίτη να κάνει τη δουλειά της. Στο κάτω-κάτω οι Έλληνες γνώριζαν ότι ήταν μύθος, συμβολισμοί. Ενώ κάποιοι άλλοι, τους δικούς τους μύθους τους παίρνουν σαν γεγονότα και πιστεύουν πως όντως ο άνθρωπος έγινε από μια φτυσιά του Γιαχωβά και η γη δημιουργήθηκε το 4004 παχχ και αν ο Αδάμ έφαγε μήλο ή σύκο ή βατόμουρο.
Υ.Γ. Υπάρχουν ορθόδοξοι γιατροί; Και όταν παίρνουν το πτυχίο τους, πώς ορκίζονται στον Ασκληπιό, τον Απόλλωνα, την Υγεία, την Πανάκεια και όλους τους θεούς; Δε φοβούνται την κόλαση; Τι ψυχή θα παραδώσουν οι αθεόφοβοι;
macedon
«Μελετώντας τίς διάφορες Μυθολογίες καί θεογονίες τής αρχαίας Ελληνικής θρησκείας διαπιστώνει κανείς τίς μεγάλες καί αντικρουόμενες απόψεις ακόμη καί στίς βασικές αρχές τους.»
Ρε κηπουρέ, κοίτα να δεις, ΠΑΠΑΓΑΛΟΥΣ έχουμε ήδη αρκετούς εδώ μέσα.
Ο Σαμουήλ για παράδειγμα, κάνει ΑΚΡΙΒΩΣ αυτό που κάνεις και εσύ: αντιγράφει «αξιόπιστες» μελέτες (πάντοτε ορθόδοξης προέλευσης φυσικά!!
) και τις κοπανάει στο esoterica.
Σου προτείνω λοιπόν κάτι: μιας και το «βαρύ έργο» αυτού του είδους προάσπισης των «χριστιανικών αληθειών» (σημείωση: πάντοτε ορθόδοξης προέλευσης παρακαλώ!!), δηλαδή την επικόλληση σελίδων από χριστιανικές προπαγανδιστικές ιστοσελίδες το έχει……αναλάβει εργολαβικά ο αξιότιμος Σαμουήλ, καλά θα κάνεις να τον ενδυναμώσεις στο……….θεάρεστο έργο που επιτελεί ο χριστιανός!!!!
Οχι τίποτε άλλο, αλλά……θα έχεις και περισσότερο χρόνο για τα «φυτά» σου (!), μιας και ούτως η άλλως ούτε να σκεφτείς πρόκειται αλλά ούτε και να μπεις στην διαδικασία (καθώς αποτελεί αμαρτία!!
) της ενδεχόμενης αμφισβήτησης…..
Τα πράγματα είναι τόσο απλά: Ορίστε και η σελίδα για….τους άπιστους!!
http://users.forthnet.gr/pat/glg/Pages/Idola.htm
Ε ρε φρούτα……
macedon
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Τύφλα να χει η ΝSA!
Έχω μείνει άφωνος με την ακαριαία αντίδραση!
Καλό, άντε όνειρα γλυκά σε όλους!
quote:'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Tώρα θα σου φύγει το χαμόγελο κοριτσάκι μου.
Η ΙΕΡΗ ΠΟΡΝΕΙΑ ΚΑΙ Ο ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΜΟΣ της ΓΥΝΑΙΚΑΣ
Πριν την πορνεία ας γίνει μια υπενθύμιση:
Ένας Αθηναίος ρήτορας αναφέρει στην έκταση του «προβλήματος» της εποχής του : «Έχομε τις παλλακίδες για την απόλαυση και τις συζύγους για να μας δίνουν νόμιμα τέκνα και να είναι πιστοί φύλακες του οίκου». (Πηγή: Ιστορία εικονογραφημένη, τεύχος 21, άρθρο «οι γυναίκες της Αθήνας στην αρχαιότητα», Κ. Κιουπκιολής, σελ. 29)
Οι θεές των αρχαίων: Οι ειδωλολάτρες είχαν κυρίως μια θηλυκή θεότητα, προσωποποίηση αφ ενός μεν της γενετήσιας ορμής και απολαύσεως…. Αυτή η θεότητα λατρεύονταν με πορνικά όργια, ιδίως κατά την άνοιξη… Όταν μια τέτοια λατρεία αντικαθιστούνταν από μια νεότερη με χειρότερα όργια, η παλιά θηλυκή θεότητα λάμβανε άλλες ιδιότητες (Άρτεμις, Διώνη, Περσεφόνη) (Πηγή: Παν. Κ. Χρήστου 7 Στερ. Ν. Σάκκος , καθηγητές Πανεπιστημίου και Βασ. Σ Ψευτόγκας και Θεοδ. Ζήσης , Διδάκτορες της Θεολογικής, Βιβλίο «Αθανασίου Αλεξανδρείας του Μεγάλου Απολογητικά 1», εκδόσεις «Γρηγόριος ο Παλαμάς», σελ. 105-6)
Ο Λουκιανός λέει πως στην Φοινίκη (Από όπου προήλθε η λατρεία της Αφροδίτης) υπήρχε έθιμο επί των ημερών του να ξυρίζουν το κεφάλι τους οι γυναίκες προς τιμή της Αφροδίτης. Όσες δε γυναίκες δεν ήθελαν να ξυριστούν, υποχρεώνονταν να εκτεθούν ως πόρνες σε οποιονδήποτε και οσοδήποτε ξένους παρουσιάζονταν στον ναό, ενώ τα χρήματα που θα είσπραταν ανήκαν στον ναό (Λουκιανός, περί της Συρίης θεού, 6)
Ο Ηρόδοτος λέει πως οι γυναίκες της Βαβυλώνας σε όλη τους την ζωή εκπορνεύονταν στον ναό της Αφροδίτης με τους ξένους «προσκυνητές», αντί οποιουδήποτε ποσού, το οποίο αφιερώνονταν στον ναό (Ηροδότου ιστορίαι 1, 199) και δηλαδή ομιλεί περί της εν Βαβυλώνι και εν Κύπρω «ιερής» πορνείας, την οποία ονομάζει «αίσχιστη». Κάθε γυναίκα απαγάγεται από το σπίτι της και μένει φυλακισμένη για χρόνια ακόμη σε ένα ναό-πορνείο της Μύλιττας (Αφροδίτης) μέχρι κάποιος της κάνει τη «τιμή» να της πετάξει ένα ψιλό και να την πάρει για συνουσία! Η πρακτική αυτή υιοθετήθηκε λίγο αργότερα από τους Έλληνες.
«Ο δέ δή αίσχιστος τών νόμων εστί τοίσι Βαβυλωνίοισι όδε΄ δεί πάσαν γυναίκα επιχωρίην ιζομένην ες ιρόν Αφροδίτης άπαξ εν τή ζοή μιχθήναι ανδρί ξείνω. Πολλαί δέ καί ουκ αξιούμεναι αναμίσγεσθαι τήσι άλλησι, οία πλούτω υπερφρονέουσαι, επί ζευγέων εν καμάρησι ελάσασαι πρός τό ιρόν εστάσι, θεραπηίη δέ σφι όπισθε έπεται πολλή. Αι δέ πλέονες ποιεύσι ώδε΄ εν τεμένει Αφροδίτης κατέαται στέφανον περί τήσι κεφαλήσι έχουσαι θώμιγγος πολλαί γυναίκες΄ αι μέν γάρ προσέρχονται, αι δέ απέρχονται. Σχοινοτενέες δέ διέξοδοι πάνταν τρόπον οδών έχουσι διά τών γυναικών, δι΄άν οι ξείνοι διεξιόντες εκλέγονται. Ένθα επεάν ίζηται γυνή, ου πρότερον απαλλάσεται ες τά οικία ή τις οι ξείνων αργύρια εμβαλών ες τά γούνατα μιχθή έσω τού ιρού. Εμβαλόντα δέ δεί ειπείν τοσόνδε΄ «Επικαλέω τοι τήν θεόν Μύλιττα.» Μύλιττα δέ καλέουσι τήν Αφροδίτην Ασσύριοι. Τό δέ αργύριον μέγαθός εστι όσων ών΄ ου γάρ μή απώσηται΄ ου γάρ οι θέμις εστί΄ γίνεται γάρ ιρόν τούτο τό αργύριον΄ τώ δέ πρώτω εμβαλόντι έπεται ουδέ αποδοκιμά ουδένα. Επεάν δέ μιχθή, αποσιωσαμένη τή θεώ απαλάσσεται ες τά οικία, καί τωπό τούτου ουκ ούτω μέγα τί οι δώσεις ώ μιν λάμψεαι. Όσαι μέν νυν είδεός τε επαμμέναι εισί καί μεγάθεος, ταχύ απαλλάσσονται, όσαι δέ άμορφοι εαυτέων εισί, χρόνον πολλόν προσμένουσι ου δυνάμεναι τόν νόμον εκπλήσαι΄ καί γάρ τριέτεα καί τετραέτεα μετεξέτεραι χρόνον μένουσι. Ενιαχή δέ καί τής Κύπρου εστί παραπλήσιος τούτω νόμος.» (Ηρόδοτου, Ιστορίαι Α 199)
(Μτφρ: Υπάρχει όμως ένα έθιμο αυτού του λαού(των Βαβυλωνίων) που είναι ολότελα αισχρό. Κάθε γυναίκα που είναι ιθαγενής στη χώρα πρέπει μια φορά στη ζωή της να δοθεί σε ένα ξένο. Πολλές πλούσιες γυναίκες, που είναι πολύ περήφανες να αναμιχθούν με τις άλλες, πηγαίνουν στο ναό μέσα σε σκεπασμένες άμαξες με ένα πλήθος υπηρέτες να ακολουθούν και να περιμένουν εκεί΄ οι περισσότερες, πάντως, κάθονται στο περίβολο του ναού με μια κορδέλα από πλεγμένο κορδόνι γύρω από τα κεφάλια τους. Κι είναι πάρα πολλές, αφού ενώ άλλες κάθονται ήδη, άλλες έρχονται κι άλλες φεύγουν. Κι ανάμεσά τους υπάρχουν διάδρομοι πρός κάθε κατεύθυνση, για να περνούν οι άνδρες και να κάνουν την επιλογή τους. Μόλις κάθεται μια γυναίκα, δεν μπορεί να γυρίσει σπίτι της προτού ένας άνδρας πετάξει ένα ασημένιο νόμισμα στην ποδιά της και την πάρει μέσα να ξαπλώσουν μαζί. Πετώντας το νόμισμα, ο άνδρας πρέπει να πει: «Στο όνομα της θεάς Μύλιττας», αυτό είναι το όνομα της Αφροδίτης στα Ασσυριακά. Η αξία του νομίσματος δεν έχει καμία σημασία, αφού μόλις δοθεί γίνεται ιερό και ο νόμος απαγορεύει να το αρνηθεί η γυναίκα. Αυτή δεν έχει κανένα περιθώριο επιλογής, πρέπει να ακολουθήσει τον πρώτο άνδρα που θα της δώσει το νόμισμα. Αφού κοιμηθεί μαζί του, έχει κάνει το καθήκον της απέναντι στη θεά και μπορεί να επιστρέψει στο σπίτι της΄ μετά από αυτό είναι αδύνατο να την ξελογιάσει κανείς, όσο μεγάλο ποσόν κι αν της προτείνει. Οι ψηλές, όμορφες γυναίκες καταφέρνουν γρήγορα να γυρίσουν στα σπίτια τους, ενώ οι άσχημες μένουν εκεί πολύ καιρό προτού εκπληρώσουν την υποχρέωση που τους επιβάλλει ο νόμος΄ μερικές μάλιστα μένουν εκεί τρία και τέσσερα χρόνια! Ένα παρόμοιο έθιμο υπάρχει και σε μερικές περιοχές της Κύπρου.)
Κατά τους αποστολικούς χρόνους ο ναός της Αφροδίτης στον Κόρινθο είχε 1000 πόρνες ιερές δούλες πιστές στο ιερό της Αφροδίτης «Καί πλήθος γυναικών τών εργαζομένων από τού σώματος, ών αι πλείους εισίν ιεραί. τρόπον γάρ δή τινα μικρά Κόρινθός εστιν η πόλις΄ καί γάρ εκεί διά τό πλήθος τών εταιρών, αί τής Αφροδίτης ήσαν ιεραί, πολύς ήν ο ενεπιδημών καί ενεορτάζων τώ τόπω΄ οι δ΄ εμπορικοί καί στρατιωτικοί τελέως εξανηλίσκοντο, ώστ’ επ’ αυτών καί παροιμίαν εκπεσείν τοιαύτην» (Στράβωνος, Γεωγραφικά ΙΒ 36 ή αλλιώς C. 559)
Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ
Ο Περικλής καθορίζει προς το τέλος του περίφημου επιταφίου του, καθορίζει την θέση και την συμπεριφορά των γυναικών της εποχής του. Ούτε λίγο ούτε πολύ, λέει σε αυτές να φροντίζουν να μην ακουσθεί το όνομά τους, ούτε για καλό ούτε για κακό μεταξύ των ανδρών. Τις περιορίζει δηλαδή με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο στην ανωνυμία του γυναικωνίτη.
Προσωπικότητα περιορισμένη πνευματικά, όπως πίστευαν οι αρχαίοι, η γυναίκα έχει σε όλη την περίοδο της αρχαιότητας, εκτός ελαχίστων περιπτώσεων, έναν ασφυκτικά στενό κύκλο δραστηριότητας, ένα λιλιπούτειο βασίλειο, το σπίτι της και την φροντίδα του. Αντίληψη που ξεκάθαρα διατυπώνει ο Ξενοφώντας στον «Οικονομικό» του. Παρουσιάζει εκεί το πορτραίτο της τέλειας Αθηναίας δέσποινας, που παραμένει αναλλοίωτο μέχρι την έλευση του Χριστιανισμού.
Αξίζει να παρακολουθήσουμε την ζωή της Αθηναίας του 5ου αιώνα (Χρυσός αιώνα Περικλή), σχηματίζοντας έτσι μια για γενική αντίληψη και για την κατάσταση στην οποία βρίσκονταν οι γυναίκες κατά την αρχαιότητα. Σε ορισμένες βέβαια πόλεις, όπως στην Σπάρτη, Γόρτυνα και Χίο , η κατάσταση ήταν διαφορετική και η πολιτεία αναγνώριζε μεγάλο κύκλο γυναικείας δραστηριότητας. Όμως αυτές ήταν απλές εξαιρέσεις, ενώ τον κανόνα αποτελούσε η ζωή της Αθηναίας, όπως την γνωρίζουμε από τα έργα ποιητών, ιστορικών, από τα αττικά αγγεία, που αναπαριστούν σκηνές από τον οικογενειακό βίο, και από επιτύμβιες στύλες.
ΔΙΑΡΚΗΣ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ
Σε όλη την ζωή της βρισκόταν υπό την εξουσία του πατέρα της ή του αδελφού της ή του συζύγου της. Κλεισμένη διαρκώς στο γυναικωνίτη, δεν μετείχε καθόλου στην κοινωνική ζωή της πόλεως ούτε μπορούσε να έχει γνώμη για βασικά θέματα του οίκου. Το νομικό αυτό καθεστώς διατηρήθηκε επί αιώνες.
ΝΟΜΙΚΗ ΑΠΟΨΗ
Από νομική άποψη η γυναίκα θεωρείται ανήλικη και από την γέννησή της ως το θάνατό της. Σε όλη της την ζωή βρίσκονταν υπό κηδεμονία ή καλύτερα υπό επιτροπεία, την οποία ονόμαζε «κυριεία», ενώ τον επίτροπό της «κύριο». Με τον γάμο της η γυναίκα απλώς αλλάζει κηδεμόνα. Από την επιτροπεία του πατέρα της ή του μεγαλύτερου αδελφού της περιέρχεται στην επιτροπεία του συζύγου της. Ακόμη και μετά το θάνατό του δεν υπάρχει περίπτωση να βρει την αυτεξουσιότητάς της. Ο μεγαλύτερός της υιός γίνεται κηδεμόνας της. Και αν δεν υπήρχε υιός τότε αναλάμβανε ένας από τους πλησιέστερους άρρενες συγγενείς της. Το άδικο αυτό νομικό πλαίσιο για τις σημερινές αντιλήψεις δικαιολογούσαν οι αρχαίοι κατά τον απλούστερο τρόπο. Επικαλούνταν την φυσική, πνευματική, και ηθική γυναικεία αδυναμία, η οποία εξασθενίζει την θέληση των γυναικών και τις καθιστά εύκολη λεία των επιτήδειων. Χαρακτηριστική είναι η επί τους θέματος αντίληψη του Αριστοτέλη «Ὁ μὲν γὰρ δοῦλος οὐκ ἔχει τὸ βουλευτικόν, τὸ δὲ θῆλυ ἔχει μέν, ἀλλ’ ἄκυρον, ὁ δὲ παῖς ἔχει μὲν ἀλλ’ ἀτελές»
ΓΑΜΟΣ
Με τον γάμο της η Αθηναία αφήνει τον γυναικωνίτη του πατρικού σπιτιού και εγκαθίσταται για την υπόλοιπη ζωή της στον γυναικωνίτη του συζυγικού της σπιτιού. Παντρεύεται πολύ νέα από τα 15 ή 14 και δεν προλαβαίνει να εγκαταλείψει τις «κούκλες της» και πρέπει να μάθει να ανατρέφει παιδιά. Για τον Αριστοτέλη ιδανική ηλικία γάμου είναι: για τους άνδρες το 37ο έτος και για τις γυναίκες το 18ο. Γάμος από έρωτα στην αρχαία αθηναϊκή κοινωνία δεν εννοείται. Περιορισμένες στον γυναικωνίτη οι γυναίκες δεν έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν τους μέλλοντες συζύγους τους. Την φυσική έλξη μεταξύ των μελλόντων συζύγων αντικαθιστά η συμφωνία του πατέρα της νύφης με τον υποψήφιο γαμπρό ενώ δεν λείπουν οι περιπτώσεις όπου ο πατέρας διαλέγει την σύζυγο του υιού του. Οι περισσότεροι γάμοι γίνονταν κατά τον 7ο μήνα του Αττικού ημερολόγιου, τον αφιερωμένο στην προστάτιδα του γάμου Ήρα, τον Γαμηλιώνα (Φεβρουάριο) και κατά την πανσέληνο παντρεύονταν τα περισσότερα αθηναϊκά ζευγάρια. Οι γαμήλιες τελετές διαρκούσαν 3 ημέρες. Τις πρώτες ημέρες κατελάμβαναν οι προετοιμασίες του γάμου, τα προαύλια, την δεύτερη μέρα γίνονταν ο γάμος και ακολουθούσαν την τρίτη μέρα τα επαύλια.
Την προπαραμονή του γάμου ο πατέρας της νύφης πρόσφερε τους θεούς θυσίες. Είναι οι καθιερωμένες «άπαρχαί», για να ευτυχήσουν οι μελλόνυμφοι. Η ίδια η νύφη εκτελεί τα «προτέλεια» ή «προγάμεια». Προσφέρει δηλαδή στην Αρτέμιδα τις κούκλες της και μια μπούκλα από τα μαλλιά της, σημάδι πως αναλαμβάνει τις σοβαρές φροντίδες της έγγαμης γυναίκας, της συζύγου.
Την παραμονή του γάμου γίνονταν οι τελευταίες προετοιμασίες. Ανάμεσα τους το λουτρό της νύφης, η «λουτροφορία», παρουσιάζει την μεγαλύτερη γραφικότητα και αποτελεί αγαπημένο θέμα παραστάσεων στα αττικά αγγεία. Από την κρήνη Καλλιρόη, κοντά στον Ιλισό, έφερνα οι φίλες της νύφης το νερό για να την πλύνουν, μέσα σε μεγάλες λουτροφόρες. Σε ένα αγγείο του 440 π.Χ. περίπου, παριστάνεται η νύφη δειλή και συνεσταλμένη, χαμηλοβλεπούσα, ανάμεσα στις φιλενάδες της, που κρατούν δάδες, ενώ προηγείται άλλη νεαρή κόρη κρατώντας λουτροφόρο. Ένα μικρό αγόρι παίζει τον αυλό μπροστά στην συνοδεία. Ο μικρός αυλητής πρέπει να έχει και του δύο γονείς του ζωντανούς για να φέρει γούρι στην νύφη. Η παρθενική σεμνότητα που κατοπτρίζεται στην στάση της νύφης, η συγκρατημένη χαρά των κοριτσιών, που την συνοδεύουν, δίνουν στην σκηνή τον χαρακτήρα μιας τελετουργίας.
Το πρωί της ημέρας του γάμου στόλιζαν την νύφη, υπό την διεύθυνση της «νυμφευτρίας», η οποία κατά κάποιο τρόπο ήταν η κυρία επί των τιμών. Στον περίφημο επίνητρο της Ερετρίας, του Εθνικού αρχαιολογικού Μουσείου, έχουμε μια ωραιοτάτη εικόνα της γαμήλιας προετοιμασίας της Αρμονίας. Πάνω σε έδρανο κάθεται η νύφη στολισμένη με το περιδέραιο και τα βραχιόλια της. Στην άκρη αριστερά η μητέρα της, η Αφροδίτη, βγάζει από το κουτί που της προσφέρει ένας ερωτιδεύς ένα ακόμη κόσμημα για την κόρη της. Στην άλλη άκρη της εικόνας ο Ίμερος προσφέρει το δοχείο με το άρωμα.
Στο σπίτι του πατέρα της νύφης προσφέρονταν το γαμήλιο γεύμα και γίνονταν και οι θυσίες στους προστάτες του γάμου θεούς όπου και επισφραγίζονταν και η πράξη του γάμου. Μετά το τέλος του γεύματος η νύφη, που μέχρι στιγμής ήταν καλυμμένη με το πέπλο της αποκαλύπτεται. Είναι μια επίσημη ώρα τα «ἀνακαλυπτήρια», καθώς λέγονταν, και ο γαμπρός με τους συγγενείς του προσφέρονταν τότε τα ανακαλυπτήρια δώρα στην νύφη. Κατόπιν αναχωρούν όλοι σε πομπή για το σπίτι του γαμπρού. Η νύφη κρατά σύμβολα της οικιακής της εξουσίας, ένα κόσκινο, ένα γουδοχέρι και μια σχάρα, τα οποία όταν φτάσει στο νέο σπίτι, θα κρεμάσει στην πόρτα του συζυγικού θαλάμου. Μια εύθυμη συνοδεία τους ακολουθείς κρατώντας δάδες.
ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ
Στην σημερινή κοινωνία στόχος του γάμου είναι η συνταύτιση ψυχική και συναισθηματική των συζύγων (κοινωνία του βίου) Στην αρχαιότητα όμως σκοπός του γάμου είναι η τεκνοποιία. Αποτέλεσμα αυτής της λογικής είναι η κόρη ενός ανδρός που δεν έχει άρρενες υιούς να νυμφευθεί τον πλησιέστερο συγγενή του πατέρα της για να δώσει τον πολυπόθητο υιό στον νεκρό. Μετά τον γάμο της η Αθηναία αφιερώνεται στο σπίτι της για όλη της την ζωή. Τρία είναι τα καθήκοντά της 1) να δώσει παιδιά στην οικογένειά του συζύγου της και να τα αναθρέψει 2) να εκτελεί τις οικιακές εργασίες 3) να παρακολουθεί το υπηρετικό προσωπικό.
ΔΙΑΖΥΓΙΟ
Ήταν πολύ απλό για τον άνδρα. Μια απλή δήλωσης ενώπιον του άνδρα ενώπιον μαρτύρων ότι χωρίζει την γυναίκα του και αναλαμβάνει την υποχρέωση να επιστρέψει την προίκα της. Για την γυναίκα όμως χρειάζονταν δικαστική απόφαση. Τα παιδιά τα κρατούσε πάντα ο πατέρας. Έτσι ενώ νομικώς το διαζύγιο ήταν εφικτό για την γυναίκα αλλά ανέφικτο γι αυτήν.
ΕΚΤΡΩΣΗ
Μια άλλη δυναστεύση της γυναίκας στην αρχαία Αθήνα είναι το δικαίωμα του ανδρός να εξαναγκάσει την γυναίκα του να προβεί σε έκτρωση, όταν έκρινε πως για διάφορους λόγους ένα νέο παιδί περίττευε στην οικογένεια. Μπορούσε να την εξαναγκάσει να θανατώσει το νεογέννητο πράγμα που γίνονταν με αποκρουστική συνέχεια για τα κορίτσια. Το παράξενο είναι ότι κανείς αρχαίος φιλόσοφος δεν ύψωσε την φωνή του ενάντια σε αυτό το αποτρόπαιο έθιμο που γίνονταν σε όλη την Ελλάδα εκτός από την Θήβα. Αντίθετα τόσο ο Αριστοτέλης όσο και ο Πλάτων συνιστούσαν την έκτρωση ως μέσω ενάντια στον υπερπληθυσμό των πόλεων όπως επίσης συνιστούσαν και την έκθεση (τοποθέτηση πάνω σε σορό από σκουπίδια και πώληση ως σκλάβου). Στους μετέπειτα αιώνες όταν οι ρωμαϊκές λεγεώνες κατέβηκαν στην Ελλάδα, έγινε αντιληπτό το εσφαλμένο της θεωρίας αυτής, που είχε στο μεταξύ μειώσει ή κρατήσει στάσιμο τον πληθυσμό των αρχαίων πόλεων.
ΠΑΤΡΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ
Η πατρική εξουσία είναι αναλλοίωτη για όλα τα χρόνια των τέκνων εκτός από το αγόρι κατά το 18ο έτος της ηλικίας του. Τα κορίτσια όπως ανάφερα δεν ενηλικιώνονταν ποτέ. Ο πατέρας ενεργεί ως δικαστής και τιμωρός των αταθαλσιών των τεκνών του. Στην έσχατη περίπτωση μπορεί να τα διώξει από το σπίτι και διαμέσου κήρυκα ανακοινώσει την αποκήρυξη τους. Την κόρη του μπορεί να την πουλήσει δούλη αν αντιληφθεί ότι παραστράτησε. Κι όμως στην Εθνική ρώμη η κατάσταση είναι χειρότερη εφόσον ο πατέρας έχει δικαίωμα ζωής ή θανάτου (jus vitae etnecis) ακόμη και μετά την ενηλικίωση εκτός κι αν έχει προηγηθεί χειραφέτηση.
ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΑ
Το αγόρι μένει υπό την επιρροή της μητέρας μέχρι το 7ο έτος της ηλικίας του αλλά μετά απομακρύνεται από αυτήν ώστε να μην χάσει τίποτα από την αξιοπρέπειά του στην ατμόσφαιρα του γυναικωνίτη. Το κορίτσι αντιθέτως ακολουθεί το παράδειγμα της μητέρας όπου και από αυτήν μαθαίνει τις 2 μεγάλες αρετές που θα την αναδείξουν σαν μια αξιόπιστη οικοδέσποινα. 1) να υποτάσσεται στον μέλλοντα σύζυγό της και να μένει όσο το δυνατόν στην διακριτική αφάνεια του νοικοκυριού της. Στην ανατροφή των παιδιών τη γυναίκα βοηθάει και μια γυναίκα «η τροφός».
ΤΑΦΗ
Ακόμη και μετά το θάνατό της η γυναίκα δεν έπρεπε να προκαλεί την προσοχή του ανδρικού πληθυσμού γι αυτό και δεν επιτρέπονταν στον τάφο της να αναγερθεί το άγαλμά της, ενώ το άγαλμα του άνδρα ηρωποιουμένου υψώνονταν συνηθέστατα επί του μνήματος. Μάλιστα και στη αρχή τα επιτύμβια ανάγλυφα παρίσταναν μόνο άνδρες
ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟ
Πάλι η γυναίκα σε μειονεκτική θέση καθώς αν υπήρχαν άρρενες απόγονοι η περιουσία μοιράζονταν μόνο σε αυτούς με την υποχρέωση μόνο να προικίσουν την αδελφή τους. Αν υπάρχει μόνο μια θυγατέρα τότε κληρονομεί τον αποθανόντα ως επίκληρος με την αναβλητική δηλαδή αίρεση να νυμφευθεί τον πλησιέστερο συγγενή του αποθανόντος και ότι την περιουσία, τον κλήρο, θα τον μεταβιβάσει στ άρρενα παιδιά που θ γεννηθούν από αυτό τον γάμο.
ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ - ΣΥΜΠΟΣΙΑ
Η γυναίκα δεν συμμετείχε στην κοινωνική ζωή και στην διασκέδαση του άνδρα της και δεν γνώριζε τους φίλους του. Όπου συγκεντρώνονταν οι άνδρες οι γυναίκες δεν παρουσιάζονταν. Στα συμπόσια όπου οι άνδρες παραδίδονταν στις αγκαλιές των εταίρων και των αυλητρίδων, ήταν αδιανόητη.
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Δεν γίνεται καν λόγος για συμμετοχή της γυναίκας στα πολιτικά πράγματα. Ο Περικλής θα κατηγορηθεί γιατί η Ασπασία τον επηρέαζε στην λήψη πολιτικών αποφάσεων.
ΠΑΛΛΑΚΙΔΕΣ - ΕΤΑΙΡΕΣ
Εκτός από τις νόμιμες γυναίκες στην αρχαιότητα υπήρχε και μια άλλη κατηγορία γυναικών. Οι παλλακίδες προέρχονται από την τάξη των μετοίκων ή κατάγονταν από γονείς ξένους, Ίωνες κυρίως. Σύμφωνα με τον Αθηναϊκό νόμο του 451 - 450 π.Χ. ο γάμος Αθηναίου με γυναίκα της οποίας ο πατέρας δεν είχε πολιτικά δικαιώματα ήταν παράνομος. Για να ξεπερασθεί αυτό το πρόβλημα ο Αθηναίος επιτρεπόταν να έχει μια ημινομική σχέση, ελεύθερο δεσμό παράλληλα με τον γάμο, την παλλακεία. Ένας Αθηναίος ρήτορας αναφέρει στην έκταση του «προβλήματος» της εποχής του : «Έχομε τις παλλακίδες για την απόλαυση και τις συζύγους για να μας δίνουν νόμιμα τέκνα και να είναι πιστοί φύλακες του οίκου». Επειδή οι παντρεμένες γυναίκες δεν είχαν σχεδόν καθόλου μόρφωση τον 5 αιώνα και δεν ήταν οι καταλληλότερες για συζητήσεις περί φιλοσοφίας, πολιτικής, τέχνης κ.α. επικρατούσε η συνήθεια η εξωσυζυγική σχέση να είμαι είναι μόνο μια ερωτική σχέση αλλά ένας συνδυασμός του έρωτα και της πνευματικής καλλιέργειας. Τον συνδυασμό αυτό τον είχαν πετύχει ορισμένες διάφορες εταίρες, κόρες κυρίως της Ιωνίας αλλά και της Αθήνας, όχι όμως καλών οικογενειών, που από την μια λάτρευαν την Αφροδίτη αλλά από την άλλη συναναστρέφονταν σοφιστές και φιλοσόφους, συζούσαν με ποιητές, καλλιτέχνες και μάθαιναν μουσική και χορό. Μερικές έγιναν πολύ γνωστές όπως η «Μάτα Χάρη» της εποχής Θαργηλία, όπου έπαιζε στην Αθήνα ρόλο πράκτορα των Περσών και παρέσυρε πολλούς στον Μηδισμό. Η Φρύνη μετά την καταστροφή των Θηβών, πρότεινε στους Θηβαίους να ανοικοδομήσει την πόλη με δικά της χρήματα αρκεί να αναγράφονταν αυτό σε μια επιγραφή. Οι Θηβαίοι δεν δέχθηκαν διότι το θεωρούσαν αυτό ατιμωτικό. Η Θαίς, έσπρωξε τον Μ. Αλέξανδρο στην πυρπόληση των ανακτόρων της Περσέπολης. Η Ασπασία η Μιλησία , η αγαπημένη σύντροφος του Περικλή τον οδήγησε στο χωρισμό από την νόμιμη σύζυγό του και προκάλεσε την οργή των Αθηναίων.
ΣΟΦΙΣΤΕΣ
Αυτή η επιμόρφωση των εταίρων οδήγησε σιγά - σιγά και μέσω των σοφιστών στο φυσικό δίκαιο που είναι ανώτερο από τις ανθρώπινες συμβάσεις και αμφισβητεί την κατωτερότητα των δούλων και των βαρβάρων. Γιατί όχι και των γυναικών Στους ποιητές του 5ου αιώνα θα αρχίζουμε να βλέπουμε και τις πρώτες συμπάθειες προς το γυναικείο φύλο. Στις «Ικέτιδες» του Αισχύλου, στην «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, ως και ο Ευριπίδης, αυτός ο απατημένος σύζυγος, θα είναι μεγάλος απολογητής των γυναικών. Ο Σωκράτης δίνει μια αρχή Φεμινισμού «Η γυναικεία φύσις δεν είναι σε τίποτα κατώτερη από την ανδρική και είναι δυνατόν να διδάξει κανείς σε μια γυναίκα απολύτως όσα επιθυμεί να γνωρίζει». Αλλά ο μεγάλος θεωρητικός του Φεμινισμού στην αρχαιότητα είναι ο Πλάτων «κρείττονας ημίν και εγγυτέρων θεών οικούντας». Κατά τον Πλάτωνα η κατωτερότητα των γυναικών οφείλεται στην εκπαίδευση που έλαβαν.
Πηγή: Ιστορία εικονογραφημένη, τεύχος 21, άρθρο «οι γυναίκες της Αθήνας στην αρχαιότητα», Κ. Κιουπκιολής, σελ. 24)
Σήμερα χάρη στον Χριστιανισμό η γυναίκα απέκτησε πολλά δικαιωματα.
Edited by - ΚΗΠΟΥΡΟΣ on 10/08/2006 16:24:19
Edited by - ΚΗΠΟΥΡΟΣ on 10/08/2006 16:28:03
quote:
Ρε κηπουρέ, κοίτα να δεις, ΠΑΠΑΓΑΛΟΥΣ έχουμε ήδη αρκετούς εδώ μέσα.
Το βλέπω.
quote:
Ο Σαμουήλ για παράδειγμα, κάνει ΑΚΡΙΒΩΣ αυτό που κάνεις και εσύ: αντιγράφει «αξιόπιστες» μελέτες (πάντοτε ορθόδοξης προέλευσης φυσικά!!) και τις κοπανάει στο esoterica.
Αυτά που αντιγράφω εγω ειναι αξιόπιστα σε αντίθεση με τις ανακρίβειες που αντιγράφεις εσυ απο σελίδες του Καλόπουλου.
quote:
Οχι τίποτε άλλο, αλλά……θα έχεις και περισσότερο χρόνο για τα «φυτά» σου
Μα και τώρα με ενα φυτό ασχολούμαι.
Στην Παλαιά Διαθήκη ο (ο ηθικός!) Μωυσής λέει στους Ισραηλίτες:
«θα αρραβωνιάζεσαι γυναίκα και άλλος μαζί της θα πλαγιάζει» (Δευτερονόμιον 28,30)
Αυτό είναι μία από τις τιμωρίες προς όσους δεν υπακούουν (δηλαδή όποιος δεν υπακούσει θα του π….ε την γυναίκα αποφάσισε ο Θεός Γιαχβέ!!!), αλλά δεν έρχεται σε αντίθεση με την απαγόρευση της μοιχείας που γνωρίζουμε από τις 10 εντολές??
Παράξενα πράγματα…..
Επίσης, πώς συνάδει η απαγόρευση της μοιχείας με την ύπαρξη παλλακίδων??
Στο 16,22 του βιβλίου Βασιλειών Β ο Αβεσσαλώμ ΚΑΝΕΙ ΣΕΞ με τις παλλακίδες του πατέρα του ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΙΣΡΑΗΛ!! (φανταστείτε την εικόνα της παρ…..ς!!!!) Στο 3,7 του ίδιου βιβλίου αναφέρεται ότι ο Σαμουήλ έχει μία παλλακίδα. (και ποιος ξέρει πόσες κρυφές…)
Βλέπουμε τους άντρες να έχουνε παλλακίδες, ενώ από την άλλη η γυναίκα μοιχός να τιμωρείται με λιθοβολισμό (Δευτερονόμιο 22,24) και τα νόθα παιδιά αναφέρεται ότι δεν ανήκουν στην Εκκλησία του Κυρίου!! (Δευτερονόμιον 23,3).
Τι αμάρτημα έχουν διαπράξει άραγε τα νόθα παιδιά και να αξιώνουν τόσο «αγάπη»??
Ο άνθρωπος δε θα έπρεπε να κρίνεται για τις πράξεις του κι όχι για τα αμαρτήματα και τις ανωμαλίες των γονέων του? Αλλά είπαμε, «σοφία Γιαχβέ» είναι δαύτη….
Πάμε όμως να δούμε λίγα ακόμα ΒΙΒΛΙΚΑ ΠΙΠΕΡΑΤΑ!!
Ο ξεδιάντροπος οφθαλμοπόρνος Δαυίδ ορέγεται γυναίκα που είναι εν γνώση του παντρεμένη με έναν Χετταίο που υπηρετεί στο στρατό του. Διαπράττει μοιχεία μαζί της και εν συνεχεία σκηνοθετεί πλεκτάνη που οδηγεί στην δολοφονία του. Για τα κατορθώματα του αυτά τιμάται με τα παρακάτω επίθετα:
1) Προφητάναξ: προφήτης του θεού και βασιλιάς (να τον χαίρετε ο Θεός τους!!)
2) Προπάτορας: προπάτορας του Ιησού Χριστού (ωραίο σοι είχε βρε!!)
3) Θεοπάτωρ: πατέρας του Υιού του Θεού .Η Καινή Διαθήκη αρχίζει : " Βίβλος Γενέσεως Ιησού Χριστού Υιού Δαυίδ..."
Ρε σεις, ωραίους προπάτορες επιλέξατε!!!! Φτου μη σας ματιάξουμε!!!!
Πάμε στα στοιχεία:
Β' Βασιλειων , κεφαλαιο ΙΑ', εδαφια 2-3
«Συνέβηκε εκείνο το βραδύ και σηκώθηκε ο Δαυίδ από το κρεβάτι του και περπατούσε πάνω στη βεράντα του δώματος του παλατιού. Ξάφνου είδε από το δώμα μια γυναίκα να λούζεται και η γυναίκα ήταν καλλονή. Έστειλε ο Δαυίδ άνθρωπο να φωνάξει τη γυναίκα ενώ μονολογούσε: Δεν είναι αυτή η Βερσαβεε, η κόρη του Ελιαβ, η γυναίκα του Ουρια του Χετταιου?
Αρα το γνώριζε πολύ καλά ότι η γυναίκα ήταν παντρεμένη!!!
Β' Βασιλειων , κεφαλαιο ΙΑ', εδαφιο 4
«Και έστειλε ο Δαυίδ αγγελιαφόρους και την πηρέ και μπήκε μέσα της και κοιμήθηκε μαζί της»!!!
Β' Βασιλειων, κεφαλαιο ΙΑ',εδαφιο 15
«Και έγραψε στο γράμμα λέγοντας: Να βάλεις τον Ουρια απέναντι στους εχθρούς σου στο ποιο άγριο σημείο του πολέμου και να φύγετε από πίσω του, και να πληγωθεί και να σκοτωθεί" !!!
(απολαύστε……βιβλική σοφία και θεολογία!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!)
Β' Βασιλειων,κεφαλαιο ΙΑ',εδαφια 16-17
«Και συνέβη, ενώ πολιορκούσε ο Ιωαβ την πόλη και έβαλε τον Ουρια στον τόπο όπου ήξερε ότι βρίσκονται οι ποιο δυνατοί άνδρες του εχθρού και βγήκαν οι άνδρες της πόλης και πολεμούσαν με τον στρατό του Ιωαβ και σκοτώθηκαν αρκετοί δούλοι του Δαυίδ και πέθανε και ο Ουριας ο Χετταιος»
Αποστολή εξετελέσθη! Αξιοι οι εκπρόσωποι του Γιαχβέ και όλο τους στο σόι!!!!!!!
Ακολουθούνε και άλλα αίσχη…..