Έλληνες. Γηγενείς ή ξενόφερτοι? (με αφορμή τους μύθους)
\r\n
- - ///Ταυτόχρονα θα πρέπει να υπενθυμίσω ότι κανένα στοιχείο από μόνο του δεν αποδεικνύει τίποτα, επομένως και σε
\r\nτίποτα δεν ωφελεί το να επικεντρώνεται η αμφισβήτηση σε μεμονωμένα στοιχεία, αλλά αντίθετα η αμφισβήτηση
\r\nεπικυρώνει ή καταρρίπτει όταν επιβάλλεται στο σύνολο, και με επιχειρήματα που θα ακύρωναν το υπό διερεύνηση
\r\nσχήμα στο σύνολο του χωρίς να καταφεύγει στο ότι ένα από τα συνθετικά στοιχεία του είναι αμφισβητήσιμο διότι
\r\nαυτό εξυπακούεται.///- -
\r\n
\r\nΕδώ νομίζω πως υπάρχει νοηματικό κενό - ρητορική πλάνη.
\r\n
\r\n1.
\r\nΚανένα στοιχείο από μόνο του δεν αποδεικνύει τίποτα.
\r\nΔεκτό αυτό.
\r\n
\r\n2.
\r\n"χωρίς να καταφεύγει στο ότι ένα από τα συνθετικά στοιχεία του είναι αμφισβητήσιμο"
\r\nΑυτό όμως ΔΕΝ είναι δεκτό. Ένα στοιχείο από μόνο τους είναι ικανό να απορρίψει τελείως
\r\nμια θεωρία ή να την αναγκάσει σε θεμελιακό επαναπροσδιορισμό.
\r\n
\r\nΌσα στοιχεία έχουμε στην διάθεσή μας ΠΡΕΠΕΙ να λειτουργούν και μαζί και αποσπασματικά
\r\nσαν τα γρανάζια ενός ρολογιού. Αν δεν λειτουργούν άψογα τότε ΠΡΕΠΕΙ να υπάρχει μια
\r\nικανοποιητική απάντηση. Αν δεν υπάρχει αυτή η απάντηση τότε οφείλει ο ερευνητής και
\r\nη θεωρία του να παραμείνει "ανοικτή" και ημιτελής και με ειλικρίνια να περιμένει νεώτερα
\r\nστοιχεία. Σε περίπτωση που δεν μένει "ανοικτή" αλλά πλασάρεται στο αναγνωστικό κοινό ως
\r\n"δεδομένη" τότε αυτό δεν είναι επιστήμη αλλά ψευδεπιστήμη.
\r\nΠαράδειγμα, αν προσπαθήσουμε να αποκαταστήσουμε ένα ρολόι του περασμένου αιώνα και στο τέλος
\r\nμας περισσέψουν και μερικά γρανάζια και ανταλλακτικά που "δεν κολλάνε πουθενά" τότε ΣΙΓΟΥΡΑ
\r\nκάτι δεν κάναμε ορθά.
\r\n
\r\nedit στις θεωρίες δεν ισχύει ΟΥΤΕ το πλειοψηφικό σύστημα για τα επιμέρους στοιχεία που την
\r\nσυνθέτουν ΟΥΤΕ η λογική του "ολίγον έγκυος"
\r\n
\r\nΕπίσης, σε τέτοιες περιπτώσεις είναι καλό να έχουμε καθορίσει πολύ αυστηρά κριτήρια πριν
\r\nπροβούμε σε κάποιο συμπέρασμα. Ας πούμε, το μοντέλο της "πατρικής" γλώσσας που ισχύει μόνο
\r\nσε περιπτώσεις που οι ιθαγενείς δεν έχουν αντίρρηση αλλά επιθυμούνη να "γονιμοποιηθούν"
\r\nαδιαμαρτύρητα, δεν νομίζω να συμπεριλαμβάνεται στα "αυστηρά" και σοβαρά σκεπτικά.
\r\n
\r\nΤέλος να πούμε ότι και οι επιστήμονες και οι ερευνητές έχουν αδυναμίες απόψεις ιδεολογίες
\r\nπροτιμήσεις και αυτό δυστυχώς πολλές φορές επηρεάζει το έργο τους. Αυτός είναι και ο μόνος
\r\nλόγος που όταν κάποιος έχει κάτι να πει ΠΡΕΠΕΙ να το εκθέσει σε σκληρή δοκιμασία από τους
\r\nυπόλοιπους ερευνητές και επιστήμονες που ασχολούνται με σχετικά θέματα. Δεν τίθεται λοιπόν
\r\nθέμα "χλευασμού". Ίσως τίθεται θέμα "ενόχλησης" του ερευνητή από αυτούς που ελέγχουν την
\r\nαξιοπιστία και την λογική που διέπει το έργο του.
\r\n\r\nτίποτα δεν ωφελεί το να επικεντρώνεται η αμφισβήτηση σε μεμονωμένα στοιχεία, αλλά αντίθετα η αμφισβήτηση
\r\nεπικυρώνει ή καταρρίπτει όταν επιβάλλεται στο σύνολο, και με επιχειρήματα που θα ακύρωναν το υπό διερεύνηση
\r\nσχήμα στο σύνολο του χωρίς να καταφεύγει στο ότι ένα από τα συνθετικά στοιχεία του είναι αμφισβητήσιμο διότι
\r\nαυτό εξυπακούεται.///- -
\r\n
\r\nΕδώ νομίζω πως υπάρχει νοηματικό κενό - ρητορική πλάνη.
\r\n
\r\n1.
\r\nΚανένα στοιχείο από μόνο του δεν αποδεικνύει τίποτα.
\r\nΔεκτό αυτό.
\r\n
\r\n2.
\r\n"χωρίς να καταφεύγει στο ότι ένα από τα συνθετικά στοιχεία του είναι αμφισβητήσιμο"
\r\nΑυτό όμως ΔΕΝ είναι δεκτό. Ένα στοιχείο από μόνο τους είναι ικανό να απορρίψει τελείως
\r\nμια θεωρία ή να την αναγκάσει σε θεμελιακό επαναπροσδιορισμό.
\r\n
\r\nΌσα στοιχεία έχουμε στην διάθεσή μας ΠΡΕΠΕΙ να λειτουργούν και μαζί και αποσπασματικά
\r\nσαν τα γρανάζια ενός ρολογιού. Αν δεν λειτουργούν άψογα τότε ΠΡΕΠΕΙ να υπάρχει μια
\r\nικανοποιητική απάντηση. Αν δεν υπάρχει αυτή η απάντηση τότε οφείλει ο ερευνητής και
\r\nη θεωρία του να παραμείνει "ανοικτή" και ημιτελής και με ειλικρίνια να περιμένει νεώτερα
\r\nστοιχεία. Σε περίπτωση που δεν μένει "ανοικτή" αλλά πλασάρεται στο αναγνωστικό κοινό ως
\r\n"δεδομένη" τότε αυτό δεν είναι επιστήμη αλλά ψευδεπιστήμη.
\r\nΠαράδειγμα, αν προσπαθήσουμε να αποκαταστήσουμε ένα ρολόι του περασμένου αιώνα και στο τέλος
\r\nμας περισσέψουν και μερικά γρανάζια και ανταλλακτικά που "δεν κολλάνε πουθενά" τότε ΣΙΓΟΥΡΑ
\r\nκάτι δεν κάναμε ορθά.
\r\n
\r\nedit στις θεωρίες δεν ισχύει ΟΥΤΕ το πλειοψηφικό σύστημα για τα επιμέρους στοιχεία που την
\r\nσυνθέτουν ΟΥΤΕ η λογική του "ολίγον έγκυος"
\r\n
\r\nΕπίσης, σε τέτοιες περιπτώσεις είναι καλό να έχουμε καθορίσει πολύ αυστηρά κριτήρια πριν
\r\nπροβούμε σε κάποιο συμπέρασμα. Ας πούμε, το μοντέλο της "πατρικής" γλώσσας που ισχύει μόνο
\r\nσε περιπτώσεις που οι ιθαγενείς δεν έχουν αντίρρηση αλλά επιθυμούνη να "γονιμοποιηθούν"
\r\nαδιαμαρτύρητα, δεν νομίζω να συμπεριλαμβάνεται στα "αυστηρά" και σοβαρά σκεπτικά.
\r\n
\r\nΤέλος να πούμε ότι και οι επιστήμονες και οι ερευνητές έχουν αδυναμίες απόψεις ιδεολογίες
\r\nπροτιμήσεις και αυτό δυστυχώς πολλές φορές επηρεάζει το έργο τους. Αυτός είναι και ο μόνος
\r\nλόγος που όταν κάποιος έχει κάτι να πει ΠΡΕΠΕΙ να το εκθέσει σε σκληρή δοκιμασία από τους
\r\nυπόλοιπους ερευνητές και επιστήμονες που ασχολούνται με σχετικά θέματα. Δεν τίθεται λοιπόν
\r\nθέμα "χλευασμού". Ίσως τίθεται θέμα "ενόχλησης" του ερευνητή από αυτούς που ελέγχουν την
\r\nαξιοπιστία και την λογική που διέπει το έργο του.
\r\n
Με όλο τον σεβασμό σε όλους όσους συμμετέχουν στο θέμα που πριν από αρκετό καιρό ανέβασα (8/9/07) , αλλά νιώθω πως για μια ακόμη φορά ξεστρατίσαμε.
\r\nΌταν ξεκίνησα το θέμα είχα μια ενδιαφέρουσα ανταλλαγή προβληματισμού με τους φίλους tsilof και apan@samos, σχετικά με το αν τα ερωτήματα του θέματος καλυπτόταν από απαντήσεις σε άλλα παλαιότερα και εάν θα ήταν σωστότερο να γίνει merge με κάποιο από αυτά.
\r\nΕίχα λοιπόν πει :
\r\n«Δεν έχω καμία αντίρρηση για συγχώνευση άλλα ανησυχώ μήπως εμπλακούμε πάλι σε θέματα ινδοευρωπαϊκών φυλών , dna και λοιπά.
\r\nΤο μεγαλύτερο βάρος του προβληματισμού μου είναι αν και κατά πόσο οι αναφορές σε "μυθικά" όντα είναι αναφορές σε προγενέστερους κατοίκους τις περιοχής μας και αν εμείς αποτελούμε εξέλιξη (με ή χωρίς επιμειξία) αυτών.
\r\nΘα ήθελα να διαβάσω απόψεις ή πληροφορίες σχετικά με αυτή την οπτική γωνία.»
\r\nΜετά από τόσες απαντήσεις , αντιπαραθέσεις , κλείδωμα , επαναφορά και εκ νέου επανάληψη του κύκλου , καταλήγω δυστυχώς στο ότι είτε δεν διαθέτουμε κανένα στο forum με τις απαραίτητες γνώσεις σχετικά (πράγμα που θεωρώ σχεδόν αδύνατο) ή διακατεχόμαστε από το σύνδρομο της ινδοευρωπαϊκής αντιπαράθεσης.
\r\nΣίγουρα πολλά από αυτά που κατατέθηκαν σχετικά με την ινδοευρωπαϊκή θεωρία είναι πολύ ενδιαφέροντα , δεν παύουν όμως να είναι απαντήσεις σε άλλα threads.
\r\nΩς ύστατη προσπάθεια υπενθυμίζω τον τρόπο με τον οποία τέθηκε το θέμα :
\r\n«...Πάντα αναρωτιόμουν αν όλα αυτά που περιγράφουν οι αρχαίοι ιστορικοί για τους θεούς , τα μυθικά όντα κλπ , δεν ήταν τίποτα περισσότερο από την περιγραφή των φυλών και τον πλασμάτων που κατοικούσαν στη μικρή μας γειτονιά που λέγετε Ελλάδα (ελλαδικός χώρος)... Είναι ο μύθος αναφορά σε πραγματικά περιστατικά και όντα?
\r\nΕίμαστε εξέλιξη πλασμάτων που κατοίκησαν από αρχής κόσμου στον Ελλαδικό χώρο ή είμαστε αποτέλεσμα επιμειξίας με ξένα (προς την περιοχή) φύλα?»
\r\n\r\nΌταν ξεκίνησα το θέμα είχα μια ενδιαφέρουσα ανταλλαγή προβληματισμού με τους φίλους tsilof και apan@samos, σχετικά με το αν τα ερωτήματα του θέματος καλυπτόταν από απαντήσεις σε άλλα παλαιότερα και εάν θα ήταν σωστότερο να γίνει merge με κάποιο από αυτά.
\r\nΕίχα λοιπόν πει :
\r\n«Δεν έχω καμία αντίρρηση για συγχώνευση άλλα ανησυχώ μήπως εμπλακούμε πάλι σε θέματα ινδοευρωπαϊκών φυλών , dna και λοιπά.
\r\nΤο μεγαλύτερο βάρος του προβληματισμού μου είναι αν και κατά πόσο οι αναφορές σε "μυθικά" όντα είναι αναφορές σε προγενέστερους κατοίκους τις περιοχής μας και αν εμείς αποτελούμε εξέλιξη (με ή χωρίς επιμειξία) αυτών.
\r\nΘα ήθελα να διαβάσω απόψεις ή πληροφορίες σχετικά με αυτή την οπτική γωνία.»
\r\nΜετά από τόσες απαντήσεις , αντιπαραθέσεις , κλείδωμα , επαναφορά και εκ νέου επανάληψη του κύκλου , καταλήγω δυστυχώς στο ότι είτε δεν διαθέτουμε κανένα στο forum με τις απαραίτητες γνώσεις σχετικά (πράγμα που θεωρώ σχεδόν αδύνατο) ή διακατεχόμαστε από το σύνδρομο της ινδοευρωπαϊκής αντιπαράθεσης.
\r\nΣίγουρα πολλά από αυτά που κατατέθηκαν σχετικά με την ινδοευρωπαϊκή θεωρία είναι πολύ ενδιαφέροντα , δεν παύουν όμως να είναι απαντήσεις σε άλλα threads.
\r\nΩς ύστατη προσπάθεια υπενθυμίζω τον τρόπο με τον οποία τέθηκε το θέμα :
\r\n«...Πάντα αναρωτιόμουν αν όλα αυτά που περιγράφουν οι αρχαίοι ιστορικοί για τους θεούς , τα μυθικά όντα κλπ , δεν ήταν τίποτα περισσότερο από την περιγραφή των φυλών και τον πλασμάτων που κατοικούσαν στη μικρή μας γειτονιά που λέγετε Ελλάδα (ελλαδικός χώρος)... Είναι ο μύθος αναφορά σε πραγματικά περιστατικά και όντα?
\r\nΕίμαστε εξέλιξη πλασμάτων που κατοίκησαν από αρχής κόσμου στον Ελλαδικό χώρο ή είμαστε αποτέλεσμα επιμειξίας με ξένα (προς την περιοχή) φύλα?»
\r\n
Ακάλυπτε, εσύ φταις
\r\nέβαλες ένα θέμα και μετά ποιός ξέρει που νυχτοπερπατούσες.
\r\n
\r\nΈπρεπε να είχες φροντίσει νωρίτερα χρυσέ μου.
\r\nΜέσα σε αυτό το μεγάλο νήμα υπα΄ρχουν και κάποιες μυθολογικές αναφορές.
\r\n
\r\nΦυσικά εγώ έχω μια απορία
\r\n
\r\nΌταν λες "περιγραφή των φυλών και τον πλασμάτων - μυθικά όντα "
\r\nΤι εννοείς ;
\r\nάλλα όντα; όχι ανθρώπινα; Διότι στην μυθολογία υπάρχει
\r\nπρόσωπο με 100 χέρια, έτσι και σου έριχνε μούτζα αυτός,
\r\nσε έστελνε κανονικά λέμε, δε μπορούσε να σε ξεμάτιασει καμία μάγισα μετά.
\r\n
\r\nΓια ανέπτυξε λίγο παραπάνω τι ενννοείς πλιζ;
\r\n\r\nέβαλες ένα θέμα και μετά ποιός ξέρει που νυχτοπερπατούσες.
\r\n
\r\nΈπρεπε να είχες φροντίσει νωρίτερα χρυσέ μου.
\r\nΜέσα σε αυτό το μεγάλο νήμα υπα΄ρχουν και κάποιες μυθολογικές αναφορές.
\r\n
\r\nΦυσικά εγώ έχω μια απορία
\r\n
\r\nΌταν λες "περιγραφή των φυλών και τον πλασμάτων - μυθικά όντα "
\r\nΤι εννοείς ;
\r\nάλλα όντα; όχι ανθρώπινα; Διότι στην μυθολογία υπάρχει
\r\nπρόσωπο με 100 χέρια, έτσι και σου έριχνε μούτζα αυτός,
\r\nσε έστελνε κανονικά λέμε, δε μπορούσε να σε ξεμάτιασει καμία μάγισα μετά.
\r\n
\r\nΓια ανέπτυξε λίγο παραπάνω τι ενννοείς πλιζ;
\r\n
Φίλτατε ακάλυπτε αναρωτιέμαι αν τα μηνύματά μου στη πρώτη σελίδα του thread που άνοιξες θα μπορούσαν να σε καλύψουν σε ένα μεγάλο ποσοστό
\r\nhttp://www.metafysiko.gr/forum/show...89&page=1&pp=10
\r\n\r\nhttp://www.metafysiko.gr/forum/show...89&page=1&pp=10
\r\n
\n
\nΑπίστευτη πατάτα είναι αυτό που είπατε αν δεν το έχετε καταλάβει. Η ψυχολογία για παράδειγμα ή η κοινωνιολογία αναιρούνται γιατί δεν αποδεικνύονται? Ειλικρινά αρχίζω να πιστεύω ότι μιλώ με παιδί ώρες ώρες.
\n
\n
\n
\n
\nΘα σας ενδιέφερε δηλαδή αν παρέθετα εγώ στο φόρουμ στοιχεία για την γονιμοποίηση του Κόκκινου ρυγχωτού κάνθαρου της φοινικιάς?
\nΕννοείται ότι δεν είμαι κατώτερος του θέματος επειδή είναι άσχετο με την ειδίκευσή μου. Εσείς πως θα σχολιάζατε για παράδειγμα την επιλογή ανάμεσα σε δύο ποικιλίες τομάτας? Είστε κατώτερος του θέματος?
\nΗ αντίρησή μου δεν είναι πάνω στην θεωρία σας αλλά στην απόλυτη βεβαιότητα ότι όλοι οι άλλοι ειδήμονες ή μη κάνουν λάθος και για αυτό σας παρέπεμψα στο ανέκδοτο παραπάνω γιατί η πείρα έχει διδάξει πλέον ότι οι νεωτερισμοί στην επιστήμη είναι σπάνιοι και οι "καταπληκτικές και επαναστατικές ιδέες" στο 99% των περιπτώσεων είναι μεγάλα λάθη. Μια ματιά στις πατέντες ευρεσιτεχνίας στις ΗΠΑ θα σας πείσουν....
\n
\n
\n
\nΣυμφέροντα μπορεί να υπάρχουν (και φυσικά υπάρχουν, όπως και σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας) αλλά ούτως η άλλως δεν υπάρχουν στεγανά στην επιστήμη (αλήθεια υπάρχουν πουθενά?) ώστε να μπορεί να διακριθεί ο επιτήδιος από τον ειλικρινή.
\n
\n
\n.
\nΕγώ σας ρώτησα μια ερώτηση και απαντάτε απαξιωτικά. Γιατί? Με ξέρετε απο το στρατό μήπως? ή μήπως αυτή η φαινομενικά ηλίθια ερώτηση θίγει την ουσία των ισχυρισμών σας?
\n
\nΚαι από που ήρθε το μιτοχονδριακό DNA στην Ευρώπη? Γιατί παραλείπετε να μας πείτε ότι το μιτοχονδριακό DNA "οδηγεί" (γιατί ξεκινά από εκεί) στην Αφρική?
\nΤο 80% δεν σημαίνει τίποτα από μόνο του, παρά μονάχα ότι οι έλληνες είναι κοντά στην αρχική πηγή του γενετικού υλικού (την αφρική για την ακρίβεια).
\nΤo μιτoχoνδριακό DNA είναι ένα στoιχείo πoυ κληρoνoμείται απ’ ευθείας από την μητέρα χωρίς να συνδυάζεται με την γενετική συμβoλή τoυ πατέρα. Αυτό σημαίνει ότι έχoυμε ακριβώς τo ίδιo mtDNA με την μητέρα μας, και αυτή τo ίδιo με την δική της χωρίς καθόλoυ παρεμβoλές, εκτός από κάπoιες πρoβλεπόμενες περιoδικές μεταλλάξεις.
\n
\nΟι περιοδικές μεταλλάξεις οδηγούν στην παραλλαγή 80% που παρατήρησε ο κύριος Σάικς και δείχνουν ότι η κοιτίδα προφανώς δεν ήταν ο ελληνικός χώρος.
\n
\nΝα με συγχωρείτε για την αργοπορία στην απάντηση αλλά έχω σοβαρότερα πράγματα να ασχολούμαι από την αστήρικτη θεωρία σας....\r\n
\r\n \r\n
\r\n
Ναι ρε Κωστίκα ότι πείς....Παράθεση:
\r\n | \r\n \r\n Αρχική Δημοσίευση από Κώστας Σκανδάλης \r\n Αγαπητέ R-b-123...Ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά τους, \r\n \r\n | \r\n
\n
\r\n \r\n
\r\n
Δηλαδή αν μια επιστήμη παλεύει να αποδείξει κάτι για 200 και πλέον χρόνια και δεν έχει καταλήξει σε αποδείξιμα συμπεράσματα είναι λάθος? Παράθεση:
\r\n | \r\n \r\n Αρχική Δημοσίευση από Κώστας Σκανδάλης \r\n Πρoφανώς τo επιχείρημα σας στo σημείo αυτό, είναι ότι oι κόπoι κάπoιων γλωσσoλόγων (είναι 2 oι αιώνες παρά κάτι), απoτελoύν επαρκή λόγo, o oπoίoς μπoρεί να ισχυρoπoιήσει μια θεωρία πoυ δεν έχει κατoρθώσει μέχρι στιγμής να αντιστoιχίσει τα γλωσσoλoγικά της επιχειρήματα με τα ανάλoγα ιστoρικά ή αρχαιoλoγικά ! Λυπάμαι, αλλά δεν θα χρειαστεί να απαντήσω εδώ, παρά μόνo να συμπληρώσω επιγραμματικά ότι δεν είμαι εγώ πoυ τoυς παραγκωνίζω, αλλά η ίδια η διαπίστωση ότι δεν έχoυν δώσει για εκατoνταετίες ένα ικανoπoιητικό απoτέλεσμα, αφαιρεί αυτόματα κάθε αξία από αυτoύς τoυς κόπoυς ! \r\n \r\n | \r\n
\nΑπίστευτη πατάτα είναι αυτό που είπατε αν δεν το έχετε καταλάβει. Η ψυχολογία για παράδειγμα ή η κοινωνιολογία αναιρούνται γιατί δεν αποδεικνύονται? Ειλικρινά αρχίζω να πιστεύω ότι μιλώ με παιδί ώρες ώρες.
\n
\n
\r\n \r\n
\r\n
Δικαιώμα μου να κρίνω την μεθοδολογία σας, τα επιμέρους στοιχεία δεν μπορώ να κρίνω. Η μεθοδολογία στην επιστήμη είναι συγκεκριμένη και εδραιώθηκε από τον Αριστοτέλη. Εσείς όμως συνεχιζετε να την αγνοείτε, όπως αγνοείτε τις συνεχιζόμενες εκκλήσεις μου για το τί επαγγέλεσθε. Τυχαίο?Παράθεση:
\r\n | \r\n \r\n Αρχική Δημοσίευση από Κώστας Σκανδάλης \r\n Πρoφανώς και δεν είστε σε θέση να κρίνετε, παρ’ όλα αυτά δεν με παραπέμπετε μόνo σε ειδικoύς, αλλά ταυτόχρoνα εξακoλoυθείτε να κρίνετε τα πάντα με την ίδια άνεση ! \r\n \r\n | \r\n
\n
\r\n \r\n
\r\n
Με συγχωρείτε αλλά δεν το βρίσκετε λογικό να χρειάζεται να μελετήσετε σε βάθος την ΙΕ θεωρία πριν να είστε σε θέση να την καταρρίψετε? Αλλιώς πως θα είστε σε θέση να επιχειρηματολογήσετε ενάντιά της? Παράθεση:
\r\n | \r\n \r\n Η άπoψη σας για τo IE ζήτημα δεν αγγίζει την oυσία τoυ πρoβλήματoς, αλλά εξετάζει δειγματoληπτικά μια από τις πολλές παρενέργειες τoυ, όπως κάνει η αξιoλόγηση σας με βάση τo πoσoστό απoδoχής πoυ έτυχαν από τo πανεπιστημιακό κατεστημένo oι μέχρι τώρα ερμηνευτές τoυ φαινoμένoυ, με κριτήρια πoυ καθιέρωσαν oι ίδιoι oι διαμoρφωτές τoυ κατεστημένoυ ! Ενός χώρoυ δηλαδή όπoυ συμβαίνει τo παράδoξo να μην γίνεται απoδεκτή η αμφισβήτηση για την ‘ΙΕ’ θεωρία, αν δεν την έχεις πρoηγoυμένως ασπασθεί !! \r\n \r\n | \r\n
\n
\r\n \r\n
\r\n
Παράθεση:
\r\n | \r\n \r\n Δεν ξέρω από πoύ βγάζετε τo συμπέρασμα ότι απαιτώ να με πιστέψετε ! Εγώ εκθέτω τις απόψεις μoυ και o καθένας μπoρεί να τις κρίνει ελεύθερα ! Δεν κατανoώ επίσης γιατί επιμένετε να μάθετε τoν τρόπo πoυ θα παρoυσιάσω σε επιστημoνικό επίπεδo τo έργo μoυ. Αυτό δεν είναι κάτι πoυ σας αφoρά, oύτε έχω την υπoχρέωση να σας τo αναλύσω καθώς είναι δική μoυ υπόθεση. Aντίθετα δεν είναι δική σας υπόθεση να κρίνετε τo αν ένα forum είναι o κατάλληλoς χώρoς για την ανάπτυξη των θέσεων μoυ, και αν δεν τoν βρίσκετε αντάξιo τoυ επιπέδoυ σας, δεν σας υπoχρεώνει κανένας να τoν παρακoλoυθήσετε \r\n \r\n | \r\n
\nΘα σας ενδιέφερε δηλαδή αν παρέθετα εγώ στο φόρουμ στοιχεία για την γονιμοποίηση του Κόκκινου ρυγχωτού κάνθαρου της φοινικιάς?
\nΕννοείται ότι δεν είμαι κατώτερος του θέματος επειδή είναι άσχετο με την ειδίκευσή μου. Εσείς πως θα σχολιάζατε για παράδειγμα την επιλογή ανάμεσα σε δύο ποικιλίες τομάτας? Είστε κατώτερος του θέματος?
\nΗ αντίρησή μου δεν είναι πάνω στην θεωρία σας αλλά στην απόλυτη βεβαιότητα ότι όλοι οι άλλοι ειδήμονες ή μη κάνουν λάθος και για αυτό σας παρέπεμψα στο ανέκδοτο παραπάνω γιατί η πείρα έχει διδάξει πλέον ότι οι νεωτερισμοί στην επιστήμη είναι σπάνιοι και οι "καταπληκτικές και επαναστατικές ιδέες" στο 99% των περιπτώσεων είναι μεγάλα λάθη. Μια ματιά στις πατέντες ευρεσιτεχνίας στις ΗΠΑ θα σας πείσουν....
\n
\r\n \r\n
\r\n
Εδώ διαφωνώ! βάζετε τον κάθε τυχαίο να κρίνει στοιχεία που αδυνατεί να διασταυρώσει στις πλείστες των περιπτώσεων και τα "καταπίνει" αυτούσια όπως τα παραθέτετε. Ως πηγή προβληματισμού θα διάβαζα ευχαρίστως το βιβλίο σας, αλλά ο μέσος αναγνώστης δεν είναι σε θέση να κρίνει την λεπτή γραμμή ανάμεσα στον τεκμηριωμένο προβληματισμό σας και στις απόψεις σας. Πρόσφατο (σχετικά) παράδειγμα, ο κώδικας ντα βίντσι που στις πλείστες περιπτώσεις ο μέσος άνθρωπος αδυνατούσε να κρίνει την ιστορικότητα πίσω από τα στοιχεία που παρέθετε ο συγγραφέας.Παράθεση:
\r\n | \r\n \r\n \nΕδώ υπoβάλλoνται σε λoγική επεξεργασία κάπoια στoιχεία τα oπoία είναι δυνατόν και να αξιoλoγηθoύν και να επαληθευθoύν από oπoιoνδήπoτε λoγικό απoδέκτη πoυ δεν επαφίεται αφελώς σε μια αόριστη επίκληση αυθεντίας ! \n \r\n \r\n | \r\n
\n
\n
\r\n \r\n
\r\n
Τέτοια θέματα αφορούν μόνο όσους είναι σε θέση να τα κρίνουν. Οι υπόλοιποι κακώς ασχολούνται αν δεν είναι σε θέση να κρίνουν. Δυστυχώς ζούμ σε μια χώρα που όλοι είναι ειδήμωνες (ας είναι καλά οι δημοσιογράφοι) και όλοι ξέρουν τα πάντα. Μακάρι να ήταν έτσι....Παράθεση:
\r\n | \r\n \r\n \nΔεν μπαίνω σε υπερβoλικά τεχνικές λεπτoμέρειες ώστε να χαρακτηρίσoυμε ‘αρμoδίως’ ως θέσεις ή απόψεις τα γραφόμενα μoυ, oύτε απευθύνoμαι σε ‘αρμόδιoυς’ να απαντήσoυν ! Αυτό είναι καθαρός παραλoγισμός ! Δεν συζητώ για ένα συγκεκριμένo και εξειδικευμένo θέμα πoυ αφoρά 5 επαγγελματίες, αλλά ένα ευρύτατo θέμα τo oπoίo αφoρά τoυς πάντες και επί πλέoν πιστεύω ότι με δεδoμένη την τεράστια σημασία τoυ, κακώς περιoρίζεται στην δικαιoδoσία ενός κλειστoύ κύκλoυ επιστημόνων oι oπoίoι δεν επικoινωνoύν για τέτoιoυ εύρoυς θέματα με τo κoινό, αλλά τα διαχειρίζoνται σε έναν κλειστό κύκλo, με πρoτεραιότητες και σκoπιμότητες πoυ διαμoρφώνoνται με βάση συντεχνιακά κριτήρια. \r\n \r\n | \r\n
\nΣυμφέροντα μπορεί να υπάρχουν (και φυσικά υπάρχουν, όπως και σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας) αλλά ούτως η άλλως δεν υπάρχουν στεγανά στην επιστήμη (αλήθεια υπάρχουν πουθενά?) ώστε να μπορεί να διακριθεί ο επιτήδιος από τον ειλικρινή.
\n
\n
\r\n \r\n
\r\n
Προφανώς παραπέμπω στα συνέδρια γιατί γνωρίζω την ιστορία του κυρίου. Τον έχω συναντήσει (μαζί με την υπόλοιπη παρέα του μεατφυσικού) και μπορώ να πώ κάτι περισσότερο επί του θέματος.Παράθεση:
\r\n | \r\n \r\n \nEίναι το παράδειγμα σας ακατάλληλο, ή μήπως η παραπομπή για αναγνώριση στα συνέδρια ; \r\n \r\n | \r\n
\n.
\r\n \r\n
\r\n
Αυτοσχέδια? Τι ηλιθιότητα είναι αυτή? Τι σημαίνει αυτοσχέδιο συμπέρασμα? Αντιλαμβάνεστε τι γράφετε? Παράθεση:
\r\n | \r\n \r\n Είναι απλoϊκό να στήνoυμε αυτoσχέδια και παραπλανητικά συμπεράσματα με χλευαστικό τρόπo για αυτά που δεν κατoρθώνoυμε να απαξιώσoυμε διαφoρετικά. Είναι κρίμα πoυ τα γράφετε αυτά και με τo ύφoς πoυ τα γράφετε, γιατί δείχνoυν ελαφρότητα και πρoχειρότητα. Δεν είναι άξια σχoλιασμoύ\r\n \r\n | \r\n
\nΕγώ σας ρώτησα μια ερώτηση και απαντάτε απαξιωτικά. Γιατί? Με ξέρετε απο το στρατό μήπως? ή μήπως αυτή η φαινομενικά ηλίθια ερώτηση θίγει την ουσία των ισχυρισμών σας?
\n
\r\n \r\n
\r\n
Άρες μάρες κουκουνάρες....Παράθεση:
\r\n | \r\n \r\n Τα απoτελέσματα των ερευνών τoυ Δρα Brian Sykes, μoριακoύ γενετιστή τoυ πανεπιστημίoυ της Oξφόρδης στo μιτoχoνδριακό DNA δείχνoυν μια ισχυρή γενετική συνέχεια στην Ευρώπη, σύμφωνα με την oπoία τoυλάχιστoν τo 80 % τoυ υπάρχoντoς γενετικoύ υλικoύ πρoέρχεται από την παλαιoλιθική επoχή, γεγoνός πoυ όχι μόνo απoδεικνύει επιστημoνικά την αυτoχθoνία των Ελλήνων, αλλά επιβεβαιώνει από βιoλoγική τoυλάχιστoν άπoψη την αρχαιότητα τoυς ως φυλή.\r\n \r\n | \r\n
\nΚαι από που ήρθε το μιτοχονδριακό DNA στην Ευρώπη? Γιατί παραλείπετε να μας πείτε ότι το μιτοχονδριακό DNA "οδηγεί" (γιατί ξεκινά από εκεί) στην Αφρική?
\nΤο 80% δεν σημαίνει τίποτα από μόνο του, παρά μονάχα ότι οι έλληνες είναι κοντά στην αρχική πηγή του γενετικού υλικού (την αφρική για την ακρίβεια).
\nΤo μιτoχoνδριακό DNA είναι ένα στoιχείo πoυ κληρoνoμείται απ’ ευθείας από την μητέρα χωρίς να συνδυάζεται με την γενετική συμβoλή τoυ πατέρα. Αυτό σημαίνει ότι έχoυμε ακριβώς τo ίδιo mtDNA με την μητέρα μας, και αυτή τo ίδιo με την δική της χωρίς καθόλoυ παρεμβoλές, εκτός από κάπoιες πρoβλεπόμενες περιoδικές μεταλλάξεις.
\n
\r\n \r\n
\r\n
Για κακή σας τύχη τα ξέρω καλύτερα από εσάς κύριε Σκανδάλη εκτός αν είστε βιολόγος....Παράθεση:
\r\n | \r\n \r\n Τo μιτoχoνδριακό DNA είναι ένα στoιχείo πoυ κληρoνoμείται απ’ ευθείας από την μητέρα χωρίς να συνδυάζεται με την γενετική συμβoλή τoυ πατέρα. Αυτό σημαίνει ότι έχoυμε ακριβώς τo ίδιo mtDNA με την μητέρα μας, και αυτή τo ίδιo με την δική της χωρίς καθόλoυ παρεμβoλές, εκτός από κάπoιες πρoβλεπόμενες περιoδικές μεταλλάξεις. \r\n \r\n | \r\n
\nΟι περιοδικές μεταλλάξεις οδηγούν στην παραλλαγή 80% που παρατήρησε ο κύριος Σάικς και δείχνουν ότι η κοιτίδα προφανώς δεν ήταν ο ελληνικός χώρος.
\n
\nΝα με συγχωρείτε για την αργοπορία στην απάντηση αλλά έχω σοβαρότερα πράγματα να ασχολούμαι από την αστήρικτη θεωρία σας....
\r\n
Ενόσω συγγράφονται με σπουδή νέα εκπαιδευτικά εγχειρίδια, οργανώνονται σεμινάρια επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών σε όλους τους νομούς της Ελλάδος σε συνεργασία με το υπουργείο Παιδείας και με συγχρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ένα τέτοιο μεγάλο πρόγραμμα ΕΠΕΑΚ ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2006 και βρίσκεται ήδη σε πλήρη ανάπτυξη. Αποδέκτες είναι «όλα τα Γυμνάσια της επικράτειας με πολυπολιτισμική σύνθεση». Στόχος του προγράμματος είναι η «διαπολιτισμική εκπαίδευση», ειδικά να κερδηθεί «το στοίχημα» της επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών, «αναγνωρίζοντας τον κρίσιμο ρόλο τους για την τελική έκβαση του εγχειρήματος». Η ομαλή ένταξη των μειονοτικών ομάδων στην ελληνική κοινωνία και η «διάχυση των διαπολιτισμικών αξιών» με βάση την αρχή της ισοτιμίας όλων των πολιτισμών και του μορφωτικού κεφαλαίου τους. Για να επιτευχθούν αυτοί οι στόχοι καταπολεμώνται άγρια ο «ρατσισμός» και ο «εθνικισμός» των Ελλήνων ώστε να καλυφθούν τυχόν ενστάσεις των εκπαιδευτικών.
\r\n
\r\nΤι σημαίνουν αυτά; Προφανώς ότι η ελληνική παιδεία καλείται να μεταλλαχθεί, υπό την πίεσιν της πολυεθνικής σύνθεσης των σχολικών τάξεων, σε κάτι διαφορετικό. Παραδείγματος χάριν να αποδομηθεί ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός -το μορφωτικό περιεχόμενο του οποίου πανταχόθεν αναγνωρίζεται ως οικουμενικό- ώστε να φαίνεται συγκρίσιμος με άλλους τοπικής εμβέλειας πολιτισμούς, ας πούμε τον αρχαίο ιλλυρικό πολιτισμό. Ένα τέτοιο εγχείρημα, τερατώδες για την κρίση κάθε μορφωμένου ανθρώπου σε όλη τη χριστιανική και μουσουλμανική επικράτεια (για τους Άραβες του Μεσαίωνα «Πρώτος Διδάσκαλος» εθεωρείτο ο Αριστοτέλης) μπορεί να επιτύχει μόνο σε ανθρώπους ημιμαθείς ή σε παιδιά. Η σημερινή Ελλάδα δεν φημίζεται βέβαια -παρά τον μεγάλο αριθμό των πτυχιούχων της- για τη μορφωτική τους επάρκεια, αλλά αποτελεί παρά ταύτα η ίδια τεράστια πρόκληση για τον πολυπολιτισμικό οδοστρωτήρα. Γιατί; Απλούστατα διότι εδώ είναι οι ίδιοι οι Έλληνες αυτοί που καλούνται να απαρνηθούν τον οικουμενικό Ελληνισμό των προγόνων τους και όχι απλώς, όπως αλλού, οι Φιλέλληνες. Όπως κάθε λαός έτσι και οι Έλληνες, οι υπαρκτοί Έλληνες της σήμερον, με όλες τις μορφωτικές τους ανεπάρκειες, είναι υπερήφανοι για τον εαυτό τους και τους προγόνους τους. Η υπερηφάνεια αυτή είναι υπαρκτικός όρος κάθε λαού και κάθε προσώπου. Είναι νόμιμη έκφραση του πρωτείου της αυτογνωσίας και αυτοσυντήρησης και προϋπόθεση κάθε ισότιμου διαλόγου με τον επίσης υπερήφανο «Άλλο».
\r\n
\r\nΟ «σεβασμός της διαφορετικότητας», που είναι η σημαία του εγχειρήματος αποδόμησης της ελληνικής ιστορίας σε όλο της το βάθος, δεν έχει κανένα λογικό και ηθικό έρεισμα δίχως την ταυτόχρονη αναγνώριση της ομοιότητας και του δικαιώματος στην ομοιότητα. Ο «Ξένος» παραπέμπει στον «Οικείο», το «Εσύ» στη συνείδηση του «Εγώ».
\r\n
\r\nΣτην Ελλάδα έχει εισαχθεί από τους οργανικούς διανοούμενους της Νέας Τάξης μια ελλειπτική φιλοσοφία της «Διαφοράς» η οποία δεν νοεί την Ομοιότητα παρά μόνο ως «μύθο», δηλαδή ως βίαια πολιτική μετάλλαξη προϋπαρχουσών ετεροτήτων σε τεχνητή ταυτότητα. Έτσι το ελληνικό έθνος είναι «μύθος», το ίδιο τα εθνικά του χαρακτηριστικά. Ξεπερασμένες είναι την «εποχή της παγκοσμιοποίησης» οι «εθνοκεντρικές» ελληνικές αξίες και αρετές, βλαβερές παιδαγωγικά, κατά βάσιν ρατσιστικές και ξενοφοβικές. Οι αρετές που προτείνονται ως γνήσιες είναι ο «σεβασμός των πολιτισμικών διαφορών, η ανοχή, η ευαισθησία και αλληλεγγύη» - όλα σε σχέση με τον «Αλλο». (και πρoς όφελoς του «Αλλoυ»). Δηλαδή δεν αναγνωρίζεται στον Έλληνα το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού, που αναγνωρίζεται όμως (και στον μεταναστευτικό μας νόμο) στις «εθνοτικές μειονότητες» επί του ελληνικού εδάφους. Η αποδόμηση του έθνους στα σχολικά μας βιβλία είναι ρητά και προγραμματικά συνδεδεμένη με το πρωτείον του πολυεθνοτισμού.
\r\n
\r\nΕν τω μεταξύ η μακρινή Ευρώπη συζητάει σε άλλο μήκος κύματος. Έτσι π.χ. τo μεγάλης κυκλοφορίας γερμανικό περιοδικό «Der Spiegel» (22-1-07) κάνει αφιέρωμα, προσφάτως, στο ζήτημα της γερμανικής εθνογένεσης και ο αναγνωρισμένος ιστορικός του Τύμπιγκεν Dieter Langewiesche εξηγεί ότι η ιδέα του έθνους παραμένει, σήμερα και στο ορατό μέλλον, η μοναδική αρχή που εγγυάται την κοινωνική συνοχή και την κατανομή των αγαθών, συμπεριλαμβανομένων της κοινωνικής ασφάλισης, της προστασίας από εξωτερική επιβουλή και της ελευθερίας. Επίσης, το εθνικό κράτος είναι τo μοναδικό ανάχωμα που προστατεύει τον πολίτη από τις επιπτώσεις της παγκοσμιοποίησης. Τα έθνη συγκροτήθηκαν, κατά κύριο λόγον, από ομοιογενή στοιχεία και παραδόσεις, παρά την κρατούσα στην Ελλάδα προπαγάνδα περί του αντιθέτου, ενώ ο ρόλος των διανοουμένων στην εθνογένεση ήταν να συνθέσουν και να καταστήσουν ευρέως συνειδητή την υπάρχουσα ομοιότητα. Τέλος είναι λογικό το έθνος να οριοθετείται προς τα έξω, γιατί μόνο έτσι ελέγχεται ποιος έχει δικαίωμα να ψηφίσει και να μετέχει στο κοινωνικό προϊόν εντός των ορίων του έθνους. Αυτά μεταξύ πολλών άλλων από τον πρόσφατο «Der Spiegel».
\r\n
\r\nΗ σύγκρουση των οικουμενικών αρχών του ευρωπαϊκού διαφωτισμού με τον αξιακό σχετικισμό του πολυπολιτισμού είναι σήμερα στο προσκήνιο της ευρωπαϊκής επικαιρότητας.
\r\n
\r\nΈτσι στην απομονωμένη από την Ευρώπη βαλκάνια γωνιά μας, το αυτοκρατορικό πρόσταγμα της αποεθνοποίησης και του πολυπολιτισμού, που εν τω μεταξύ σκόνταψε στην αυτοσυνειδησία των ευρωπαϊκών λαών, προχωράει με επιταχυνόμενους ρυθμούς.
\r\n
\r\nΤο μαστίγιο του «αντιρατσισμού» και «αντιεθνικισμού» αποτρέπει την αντικαθεστωτική διανόηση από το να εκφράσει τη δυσφορία του ελληνικού λαού, που απειλείται με οικονομική, πολιτική και πολιτιστική περιθωριοποίηση πριν από την οριστική δημογραφική του εξαφάνιση.
\r\n
\r\n
\r\nΚωνσταντίνος Ρωμανός
\r\nΑν. Καθηγητής Φιλοσοφίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
\r\n
\r\nαποσπάσματα : TO ΠΑΡOΝ 11/03/2007
\r\nέμφαση : ΚΣ
\r\n\r\n
\r\nΤι σημαίνουν αυτά; Προφανώς ότι η ελληνική παιδεία καλείται να μεταλλαχθεί, υπό την πίεσιν της πολυεθνικής σύνθεσης των σχολικών τάξεων, σε κάτι διαφορετικό. Παραδείγματος χάριν να αποδομηθεί ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός -το μορφωτικό περιεχόμενο του οποίου πανταχόθεν αναγνωρίζεται ως οικουμενικό- ώστε να φαίνεται συγκρίσιμος με άλλους τοπικής εμβέλειας πολιτισμούς, ας πούμε τον αρχαίο ιλλυρικό πολιτισμό. Ένα τέτοιο εγχείρημα, τερατώδες για την κρίση κάθε μορφωμένου ανθρώπου σε όλη τη χριστιανική και μουσουλμανική επικράτεια (για τους Άραβες του Μεσαίωνα «Πρώτος Διδάσκαλος» εθεωρείτο ο Αριστοτέλης) μπορεί να επιτύχει μόνο σε ανθρώπους ημιμαθείς ή σε παιδιά. Η σημερινή Ελλάδα δεν φημίζεται βέβαια -παρά τον μεγάλο αριθμό των πτυχιούχων της- για τη μορφωτική τους επάρκεια, αλλά αποτελεί παρά ταύτα η ίδια τεράστια πρόκληση για τον πολυπολιτισμικό οδοστρωτήρα. Γιατί; Απλούστατα διότι εδώ είναι οι ίδιοι οι Έλληνες αυτοί που καλούνται να απαρνηθούν τον οικουμενικό Ελληνισμό των προγόνων τους και όχι απλώς, όπως αλλού, οι Φιλέλληνες. Όπως κάθε λαός έτσι και οι Έλληνες, οι υπαρκτοί Έλληνες της σήμερον, με όλες τις μορφωτικές τους ανεπάρκειες, είναι υπερήφανοι για τον εαυτό τους και τους προγόνους τους. Η υπερηφάνεια αυτή είναι υπαρκτικός όρος κάθε λαού και κάθε προσώπου. Είναι νόμιμη έκφραση του πρωτείου της αυτογνωσίας και αυτοσυντήρησης και προϋπόθεση κάθε ισότιμου διαλόγου με τον επίσης υπερήφανο «Άλλο».
\r\n
\r\nΟ «σεβασμός της διαφορετικότητας», που είναι η σημαία του εγχειρήματος αποδόμησης της ελληνικής ιστορίας σε όλο της το βάθος, δεν έχει κανένα λογικό και ηθικό έρεισμα δίχως την ταυτόχρονη αναγνώριση της ομοιότητας και του δικαιώματος στην ομοιότητα. Ο «Ξένος» παραπέμπει στον «Οικείο», το «Εσύ» στη συνείδηση του «Εγώ».
\r\n
\r\nΣτην Ελλάδα έχει εισαχθεί από τους οργανικούς διανοούμενους της Νέας Τάξης μια ελλειπτική φιλοσοφία της «Διαφοράς» η οποία δεν νοεί την Ομοιότητα παρά μόνο ως «μύθο», δηλαδή ως βίαια πολιτική μετάλλαξη προϋπαρχουσών ετεροτήτων σε τεχνητή ταυτότητα. Έτσι το ελληνικό έθνος είναι «μύθος», το ίδιο τα εθνικά του χαρακτηριστικά. Ξεπερασμένες είναι την «εποχή της παγκοσμιοποίησης» οι «εθνοκεντρικές» ελληνικές αξίες και αρετές, βλαβερές παιδαγωγικά, κατά βάσιν ρατσιστικές και ξενοφοβικές. Οι αρετές που προτείνονται ως γνήσιες είναι ο «σεβασμός των πολιτισμικών διαφορών, η ανοχή, η ευαισθησία και αλληλεγγύη» - όλα σε σχέση με τον «Αλλο». (και πρoς όφελoς του «Αλλoυ»). Δηλαδή δεν αναγνωρίζεται στον Έλληνα το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού, που αναγνωρίζεται όμως (και στον μεταναστευτικό μας νόμο) στις «εθνοτικές μειονότητες» επί του ελληνικού εδάφους. Η αποδόμηση του έθνους στα σχολικά μας βιβλία είναι ρητά και προγραμματικά συνδεδεμένη με το πρωτείον του πολυεθνοτισμού.
\r\n
\r\nΕν τω μεταξύ η μακρινή Ευρώπη συζητάει σε άλλο μήκος κύματος. Έτσι π.χ. τo μεγάλης κυκλοφορίας γερμανικό περιοδικό «Der Spiegel» (22-1-07) κάνει αφιέρωμα, προσφάτως, στο ζήτημα της γερμανικής εθνογένεσης και ο αναγνωρισμένος ιστορικός του Τύμπιγκεν Dieter Langewiesche εξηγεί ότι η ιδέα του έθνους παραμένει, σήμερα και στο ορατό μέλλον, η μοναδική αρχή που εγγυάται την κοινωνική συνοχή και την κατανομή των αγαθών, συμπεριλαμβανομένων της κοινωνικής ασφάλισης, της προστασίας από εξωτερική επιβουλή και της ελευθερίας. Επίσης, το εθνικό κράτος είναι τo μοναδικό ανάχωμα που προστατεύει τον πολίτη από τις επιπτώσεις της παγκοσμιοποίησης. Τα έθνη συγκροτήθηκαν, κατά κύριο λόγον, από ομοιογενή στοιχεία και παραδόσεις, παρά την κρατούσα στην Ελλάδα προπαγάνδα περί του αντιθέτου, ενώ ο ρόλος των διανοουμένων στην εθνογένεση ήταν να συνθέσουν και να καταστήσουν ευρέως συνειδητή την υπάρχουσα ομοιότητα. Τέλος είναι λογικό το έθνος να οριοθετείται προς τα έξω, γιατί μόνο έτσι ελέγχεται ποιος έχει δικαίωμα να ψηφίσει και να μετέχει στο κοινωνικό προϊόν εντός των ορίων του έθνους. Αυτά μεταξύ πολλών άλλων από τον πρόσφατο «Der Spiegel».
\r\n
\r\nΗ σύγκρουση των οικουμενικών αρχών του ευρωπαϊκού διαφωτισμού με τον αξιακό σχετικισμό του πολυπολιτισμού είναι σήμερα στο προσκήνιο της ευρωπαϊκής επικαιρότητας.
\r\n
\r\nΈτσι στην απομονωμένη από την Ευρώπη βαλκάνια γωνιά μας, το αυτοκρατορικό πρόσταγμα της αποεθνοποίησης και του πολυπολιτισμού, που εν τω μεταξύ σκόνταψε στην αυτοσυνειδησία των ευρωπαϊκών λαών, προχωράει με επιταχυνόμενους ρυθμούς.
\r\n
\r\nΤο μαστίγιο του «αντιρατσισμού» και «αντιεθνικισμού» αποτρέπει την αντικαθεστωτική διανόηση από το να εκφράσει τη δυσφορία του ελληνικού λαού, που απειλείται με οικονομική, πολιτική και πολιτιστική περιθωριοποίηση πριν από την οριστική δημογραφική του εξαφάνιση.
\r\n
\r\n
\r\nΚωνσταντίνος Ρωμανός
\r\nΑν. Καθηγητής Φιλοσοφίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
\r\n
\r\nαποσπάσματα : TO ΠΑΡOΝ 11/03/2007
\r\nέμφαση : ΚΣ
\r\n
Εκτός που δεν έχουν σχέση με το θέμα όλα αυτά που παραθέσατε στο από πάνω,
\r\nμας αφήνετε να καταλάβουμε πως η όποια έρευνά σας είναι επηρεασμένη βαθύτατα
\r\nαπό νηπιακές φοβίες και ως εκ τούτου έχετε προκαθορισμένο στο μυαλό σας σε
\r\nποιο συμπέρασμα θέλετε να φτάσετε. Τα υπόλοιπα είναι θέμα "τρυκ". Με ποια
\r\nμέθοδο δηλαδή θα βγάλετε ένα λαγό απ το καπέλο σας και με ποιο τρόπο θα
\r\nεξαφανισθεί ένα αντικείμενο απ το τραπέζι.
\r\n
\r\n
\r\n
\r\n
\r\nΗ ένστασή μου, είναι δυνατόν, ο ελληνικός πολιτισμός να φοβάται μην αποδομηθεί εξαιτίας της
\r\nεπιστημονικής έρευνας και μεθοδολογίας και της αλήθειας; Με τα ψέματα και φοβίες και ψευδεπιστημονικές
\r\nεργασίες από ημιμαθείς πάντως δεν ενισχύεται. Ούτε ενισχύεται με το να του προσδίδεις
\r\nμεταφυσικές και μαγικές ιδιότητες. Αυτά είναι για τους αστρολόγους
\r\n
\r\nΣαφώς και είναι ανθρώπινος και συγκρίσιμος πολιτισμός. Δεν ξέρω για ποιο λόγο αυτή η υπεροψία
\r\nέναντι άλλων λαών; Εκτός από ρατσιστική υπεροψία, γλωσσική υπεροψία έχουμε και πολιτισμική
\r\nυπεροψία τώρα; Πολιτισμικός ψηλομυτισμός; Έκτακτα, να ζητήξουμε και προμήθεια απ τα
\r\nπολιτισμικά δικαιώματα. Όποιος μιλάει Ινδοευρωπαϊκή γλώσσα με πολλές ελληνικές λέξεις
\r\nτότενες να φορολογείτε με τόσα ευρώ το χρόνο και να τα παίρνουν οι έλληνες να τα μοιράζονται.
\r\n
\r\nΠολύ φοβάμαι πως ενώ πιστεύετε πως υπηρετείτε τον Ελληνικό πολιτισμό στην πραγματικότητα
\r\nτον υπονομεύετε αφάνταστα. Δεν αντέχουν οι ώμοι σας αυτήν την κληρονομιά και την αλήθεια
\r\nπου προέρχεται απ την φύση και για αυτό κατασκευάζεται "δικές σας" αλήθειες μέσα στο μυαλό σας.
\r\n\r\nμας αφήνετε να καταλάβουμε πως η όποια έρευνά σας είναι επηρεασμένη βαθύτατα
\r\nαπό νηπιακές φοβίες και ως εκ τούτου έχετε προκαθορισμένο στο μυαλό σας σε
\r\nποιο συμπέρασμα θέλετε να φτάσετε. Τα υπόλοιπα είναι θέμα "τρυκ". Με ποια
\r\nμέθοδο δηλαδή θα βγάλετε ένα λαγό απ το καπέλο σας και με ποιο τρόπο θα
\r\nεξαφανισθεί ένα αντικείμενο απ το τραπέζι.
\r\n
\r\n
\r\n \r\n
\r\n
Παράθεση:
\r\n | \r\n \r\n Παραδείγματος χάριν να αποδομηθεί ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός -\r\n \r\n | \r\n
\r\n
\r\n
\r\nΗ ένστασή μου, είναι δυνατόν, ο ελληνικός πολιτισμός να φοβάται μην αποδομηθεί εξαιτίας της
\r\nεπιστημονικής έρευνας και μεθοδολογίας και της αλήθειας; Με τα ψέματα και φοβίες και ψευδεπιστημονικές
\r\nεργασίες από ημιμαθείς πάντως δεν ενισχύεται. Ούτε ενισχύεται με το να του προσδίδεις
\r\nμεταφυσικές και μαγικές ιδιότητες. Αυτά είναι για τους αστρολόγους
\r\n
\r\nΣαφώς και είναι ανθρώπινος και συγκρίσιμος πολιτισμός. Δεν ξέρω για ποιο λόγο αυτή η υπεροψία
\r\nέναντι άλλων λαών; Εκτός από ρατσιστική υπεροψία, γλωσσική υπεροψία έχουμε και πολιτισμική
\r\nυπεροψία τώρα; Πολιτισμικός ψηλομυτισμός; Έκτακτα, να ζητήξουμε και προμήθεια απ τα
\r\nπολιτισμικά δικαιώματα. Όποιος μιλάει Ινδοευρωπαϊκή γλώσσα με πολλές ελληνικές λέξεις
\r\nτότενες να φορολογείτε με τόσα ευρώ το χρόνο και να τα παίρνουν οι έλληνες να τα μοιράζονται.
\r\n
\r\nΠολύ φοβάμαι πως ενώ πιστεύετε πως υπηρετείτε τον Ελληνικό πολιτισμό στην πραγματικότητα
\r\nτον υπονομεύετε αφάνταστα. Δεν αντέχουν οι ώμοι σας αυτήν την κληρονομιά και την αλήθεια
\r\nπου προέρχεται απ την φύση και για αυτό κατασκευάζεται "δικές σας" αλήθειες μέσα στο μυαλό σας.
\r\n
περιγραφή των φυλών και τον πλασμάτων - μυθικά όντα
\r\n Καποια μυ8ικα πλασματα αν εξαιρεσουμε την εκδοχη της μεταλλαξης και των γενετικων πειραματων, ηταν απλα εκφρασεις της ζωης.
\r\n Οι κενταυροι που ειναι απο τα πρωτα που μου ερχονται στο μυαλο λογικα ηταν εφιπποι πολεμιστες μαλλον τοξοτες , πραγμα που εκανε εντυπωση στους υπολοιπους που δεν καβαλουσαν τα αλογα αλλα επεβεναν σε αρματα.
\r\nΗ θεα καλι των Ινδων μαλλον αδιπροσωπευει τις πολλες δουλειες που κανει μια γυναικα συγχρωνως που απαιτει να εχει περισσοτερα χερια πχ κραταει το μωρο μαγειρευει,κτλ.
\r\nΟι γοργονες μπορει να ηταν ενα ψαροχωρι με πολυ καλες κολυμβητριες , η απλα καποιο ασυνη8ιστο ψαρι.
\r\nΟ μινωταυρος και οπου χρησιμοποιται ο ταυρος η η αγελαδα δειχνει δυναμη και γονιμοτητα.
\r\nΥπαρχουν βεβαια και περιπτωσεις που δεν εξηγουνται ευκολα οπως ανθρωπομορφα οντα με φτερα η ουρες φιδιων και απο εντελως διαφορετικους πολιτισμους που θα πρεπει να το ψαξουμε πιο προσεκτικα αν υπηρχαν η τι συμβολιζαν
\r\n\r\n Καποια μυ8ικα πλασματα αν εξαιρεσουμε την εκδοχη της μεταλλαξης και των γενετικων πειραματων, ηταν απλα εκφρασεις της ζωης.
\r\n Οι κενταυροι που ειναι απο τα πρωτα που μου ερχονται στο μυαλο λογικα ηταν εφιπποι πολεμιστες μαλλον τοξοτες , πραγμα που εκανε εντυπωση στους υπολοιπους που δεν καβαλουσαν τα αλογα αλλα επεβεναν σε αρματα.
\r\nΗ θεα καλι των Ινδων μαλλον αδιπροσωπευει τις πολλες δουλειες που κανει μια γυναικα συγχρωνως που απαιτει να εχει περισσοτερα χερια πχ κραταει το μωρο μαγειρευει,κτλ.
\r\nΟι γοργονες μπορει να ηταν ενα ψαροχωρι με πολυ καλες κολυμβητριες , η απλα καποιο ασυνη8ιστο ψαρι.
\r\nΟ μινωταυρος και οπου χρησιμοποιται ο ταυρος η η αγελαδα δειχνει δυναμη και γονιμοτητα.
\r\nΥπαρχουν βεβαια και περιπτωσεις που δεν εξηγουνται ευκολα οπως ανθρωπομορφα οντα με φτερα η ουρες φιδιων και απο εντελως διαφορετικους πολιτισμους που θα πρεπει να το ψαξουμε πιο προσεκτικα αν υπηρχαν η τι συμβολιζαν
\r\n
Δεν μπορω να καταλαβω τι νοημα εχει πιος πολιτισμος ειναι πιο παλιος...για να ριχνει τον νεοτερο για καμψεις?Για τις επιμειξιες σιγουρα υπηρχαν και ευτυχως,γιατι αν διασταβρωνομαστε μεταξυ μας επι 20.000 χρονια θα ειχαμε ενα ν πληθυσμο νοητικα καθυστερημενο και σωματικα αδυναμο.(Αυτο 8α το εξηγουσε πιο ομορφα ενας βιολογος)
\r\nΤωρα για τις μυ8ολογιες διαφορων λαων σχετικα με εξωγηινους που κατεβηκαν και αφηναν εγγυες τις γηινες, η ειναι οντως γενετικα πειραματα ανεπτυγμενων πολιτισμων η προσπαθεια βασιλεων να εμφανισουν καταγωγη θεικη ωστε να γινεται πιο αποδεκτη η κυριαρχια τους
\r\n\r\nΤωρα για τις μυ8ολογιες διαφορων λαων σχετικα με εξωγηινους που κατεβηκαν και αφηναν εγγυες τις γηινες, η ειναι οντως γενετικα πειραματα ανεπτυγμενων πολιτισμων η προσπαθεια βασιλεων να εμφανισουν καταγωγη θεικη ωστε να γινεται πιο αποδεκτη η κυριαρχια τους
\r\n
Ότι φαίνεται οξυδερκές προφανές και αξιόπιστο δεν είναι απαραίτητα και αληθινό.
\r\nΑυτό το λάθος, να αποδέχονται εύκολες λύσεις, δεν το κάνουν μόνο οι αρχάριοι αλλά
\r\nπολύ συχνά και οι ειδικευμένοι.
\r\n
\r\nΜας λέει ο κύριος Σκανδάλης
\r\n
\r\nΓια ποιο λόγο όμως αυτές οι λέξεις δεν ανήκουν σε ένα ενιαίο νοηματικό σύνολο
\r\n
\r\nΈνας γλωσσολόγος που θα συγκρίνει τις λέξεις
\r\nανθεστήρ, αορτήρ, αστηρ, βατήρ, βραστήρ, γαστήρ, δοτήρ, ζευκτήρ, ζωστήρ, θετήρ,
\r\nθυγατήρ, καθετήρ, κλητήρ, κρατήρ, κοπτήρ, λαμπτήρ, λουτήρ, μήτηρ, νιπτήρ, οπτήρ,
\r\nπατήρ, πλαστήρ, πλωτήρ, ρητήρ, στατήρ, στρωτήρ, σφιγγτήρ, σωτήρ, φυσητήρ, φρατήρ,
\r\nφωστήρ, χρωστήρ
\r\nθα κάνει τις εξής πρώτες διαπιστώσεις,
\r\n
\r\n- μερικές λέξεις δεν υπάρχουν καν, οι υπόλοιπες ανήκουν σε δύο ομάδες και μαρτυρούνται
\r\nσε διαφορετικές χρονικές περιόδους (ελληνιστική περίοδο σύγχρονη κλπ.)
\r\n
\r\n- Η κλίση των λέξεων διαφέρει. Οι παλαιότερες έχουν διαφορετική κλίση (κλίνονται "ανώμαλα")
\r\n
\r\n- Οι μεταγενέστερες λέξεις προέρχονται από κάποιο ρήμα συν το τ-ηρ,
\r\nπχ κόβω, κοπτήρ, στρώνω στρωτήρ, λάμπω λαμπτηρ,
\r\n
\r\n- Οι παλαιότερες λέξεις π.χ πατήρ μήτηρ θυγάτηρ δεν είναι παράγωγα κανενός ρήματος και δεν
\r\nδηλώνουν ενεργούν πρόσωπο επομένως δεν ισχύει κανενός είδους ενιαίο νοηματικό πλαίσιο ούτε
\r\nμπορούμε να ομιλούμε για "συνοχή"
\r\n
\r\nΜε πολύ απλά λόγια, αν ο βραστήρ είναι βραστήρ διότι βράζει
\r\nκαι ο κοπτήρ είναι κοπτήρ διότι κόβει, ο στατήρ είναι στατήρ διότι στέκεται, τότε. . .
\r\nο πατήρ και η μήτηρ ΤΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΝΕΙ για να είναι κάτι σε "τ-ηρ"?
\r\nπατ και μητ κάνει και για αυτό είναι πατήρ και μήτηρ;
\r\n
\r\n- Οι λέξεις μπορεί να είναι ομοιοκατάληκτες αλλά δεν αποτελούν "νοηματική διασύνδεση" εφόσον
\r\nέχουν βασικές διαφορές.
\r\n
\r\n- Η κατάληξη είναι -ηρ και όχι -τηρ, το τ εισέρχεται ως αποτέλεσμα φωνητικών νόμων για αποφυγή χασμωδίας
\r\n
\r\nΆλλο
\r\n
\r\n
\r\n
\r\nτο ότι γνωρίζουμε με βεβαιότητα ότι το -τ- ανήκει στο θέμα και όχι στην κατάληξη είναι δεδομένο.
\r\nΠαράδειγμα ο πίνακας που παραθέτω με κλισεις λέξεων.
\r\n
\r\n
\r\n
\r\n
\r\nΓνωρίζεται πολλές λέξεις που η κατάληξή τους να είναι σε -τηρ και όχι σε -ηρ ; Για δώστε μας μερικές να τις δούμε και μεις.
\r\n
\r\n
\r\nΑν κατάλαβα καλά, κατασκευάζετε υποθετικές ομάδες λέξεων και πάτε να κάνετε συγκρίσεις. Επίσης χρησιμοποιείτε ομοιοκατάληκτες λέξεις
\r\nδιαφορετικών γλωσσικών περιόδων. Αυτό λέγεται "νόθευση" του συγκρίσιμου υλικού.
\r\n
\r\n
\r\nΔηλαδή τα Περσικά pedar,madar,baradar,tokhtar ή τα Σουηδικά fader,moder,broder,dotter ή τα Γερμανικά vater,mutter,bruder,tochter
\r\nδεν προσδιορίζουν εξίσου καλά και όμορφα αυτό που θέλετε να δείτε ΜΟΝΟ για τα ελληνικά;
\r\nΔεν έχουν και αυτές οι γλώσσες νοηματική συνάφεια και το επίθημα προσδιορίζει εξίσου λογικά το ενεργούν πρόσωπο;
\r\n
\r\n
\r\nΚύριε Σανδάλη, η μεταγενέστερη κατηγοριοποίηση ήρθε να εκφράσει με λέξεις και κανόνες ένα γραμματικό φαινόμενο που προυπήρχε
\r\nκαι σε καμία περίπτωση να δώσει νέα κατεύθυνση στην λειτουργία της ήδη υπάρχουσας γλώσσας. Τίποτα δεν σας επιτρέπει να λέτε
\r\nπως το -τ- ήταν ή θα μπορούσε να ήταν της κατάληξης.
\r\n
\r\n
\r\nΑυτό θα είχε κάποια βαρύτητα στο να θεμελιώσει την θεωρία σας αν ίσχυε μονο στα ελληνικά, εφόσον ισχύει σε όλες σχεδόν τις ΙΕ γλωσσες
\r\nδεν μπορώ παρά να θεωρήσω το επιχείρημά σας σαν ένα απλό πυροτέχνημα άνευ αξίας.
\r\nΤα γλωσσολογικά κριτήρια που έχετε βάλει είναι τόσο χαλαρά ώστε δεν είναι δύσκολο για οποιονδήποτε να φτάσει σε επιθυμητό συμπέρασμα.
\r\nΕξαρτάται ποια ιδέα θέλει να προάγει και ποια να υποβαθμίσει.
\r\nΕίναι καθαρά ζήτημα "ποιας στρατευμένης αποστολής" έχoυν αναθέσει στον ερευνητή και έναντι ποίου τιμήματος.
\r\n
\r\n
\r\nΣας εξήγησα λοιπόν πως δεν μπορεί να είναι έτσι. Υπάρχουν και άλλες λέξεις που ανήκουν σε συγγένειες αλλά δεν έχουν την κατάληξη ...τ-ηρ,
\r\nπαράδειγμα ο "ανηψιός" , στα σανσκριτικά λεγόταν napat στα λατινικά nepos, στα παλαιά αγγλικά nepa και στα ελληνικά ανηψιός που σημαίνει "απόγονος".
\r\nΆλλη λέξη, ο υιός, σανσ sunus γοτθ sunus αγγλικά sun, ελληνικά υιός. Ή ας πάρουμε και την λέξη "δαήρ" που σημαίνει αδελφός του συζύγου (ο κουνιάδος δηλαδή),
\r\nσανσ. devar λιθουανικά dieveris, αρμ. taygr, λατινικά levir.
\r\nΔηλαδή, σύμφωνα με την θεωρία σας, οι πρωτοέλληνες δίδαξαν τις 4 βασικές λέξεις στους υπόλοιπους λαούς και μετά διδάχθηκαν και οι έλληνες
\r\nμε την σειρά τους, πως θα αποκαλούν τον γιό τους και τον απόγονό τους τον κουνιάδο τους ή την οικία τους. Γίνονται αυτά; Σας έβαλα ένα απόσπασμα
\r\nμε τις ΙΕ λέξεις για την οικογένεια για να δείτε ότι έχουν μια ομοιογένεια στο σύνολό τους που μας δείχνει ότι δεν πρόκειται για "δάνεια" αλλά για
\r\nκοινή καταγωγή. Άλλωστε λέξεις σαν τον πατήρ μητήρ φρατήρ υιός ανηψιός αποτέλεσαν μια μικρή ομοιογενή ομάδα η οποία χρησιμοποιούνταν πολύ συχνά.
\r\nΑυτό που σας διέφυγε εντελώς είναι.
\r\nΤέτοιες λέξεις με μεγάλη καθημερινή χρήση που ταυτόχρονα σημαίνουν και μια βαθύτατη συναισθηματική σχέση αντιστέκονται περισσότερο σε αλλαγές,
\r\nδεν ξεπερνιούνται εύκολα δεν ξεχνιούνται δεν αντικαθιστούνται με δάνεια.
\r\n\r\nΑυτό το λάθος, να αποδέχονται εύκολες λύσεις, δεν το κάνουν μόνο οι αρχάριοι αλλά
\r\nπολύ συχνά και οι ειδικευμένοι.
\r\n
\r\nΜας λέει ο κύριος Σκανδάλης
\r\n

\r\nΓια ποιο λόγο όμως αυτές οι λέξεις δεν ανήκουν σε ένα ενιαίο νοηματικό σύνολο
\r\n
\r\nΈνας γλωσσολόγος που θα συγκρίνει τις λέξεις
\r\nανθεστήρ, αορτήρ, αστηρ, βατήρ, βραστήρ, γαστήρ, δοτήρ, ζευκτήρ, ζωστήρ, θετήρ,
\r\nθυγατήρ, καθετήρ, κλητήρ, κρατήρ, κοπτήρ, λαμπτήρ, λουτήρ, μήτηρ, νιπτήρ, οπτήρ,
\r\nπατήρ, πλαστήρ, πλωτήρ, ρητήρ, στατήρ, στρωτήρ, σφιγγτήρ, σωτήρ, φυσητήρ, φρατήρ,
\r\nφωστήρ, χρωστήρ
\r\nθα κάνει τις εξής πρώτες διαπιστώσεις,
\r\n
\r\n- μερικές λέξεις δεν υπάρχουν καν, οι υπόλοιπες ανήκουν σε δύο ομάδες και μαρτυρούνται
\r\nσε διαφορετικές χρονικές περιόδους (ελληνιστική περίοδο σύγχρονη κλπ.)
\r\n
\r\n- Η κλίση των λέξεων διαφέρει. Οι παλαιότερες έχουν διαφορετική κλίση (κλίνονται "ανώμαλα")
\r\n
\r\n- Οι μεταγενέστερες λέξεις προέρχονται από κάποιο ρήμα συν το τ-ηρ,
\r\nπχ κόβω, κοπτήρ, στρώνω στρωτήρ, λάμπω λαμπτηρ,
\r\n
\r\n- Οι παλαιότερες λέξεις π.χ πατήρ μήτηρ θυγάτηρ δεν είναι παράγωγα κανενός ρήματος και δεν
\r\nδηλώνουν ενεργούν πρόσωπο επομένως δεν ισχύει κανενός είδους ενιαίο νοηματικό πλαίσιο ούτε
\r\nμπορούμε να ομιλούμε για "συνοχή"
\r\n
\r\nΜε πολύ απλά λόγια, αν ο βραστήρ είναι βραστήρ διότι βράζει
\r\nκαι ο κοπτήρ είναι κοπτήρ διότι κόβει, ο στατήρ είναι στατήρ διότι στέκεται, τότε. . .
\r\nο πατήρ και η μήτηρ ΤΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΝΕΙ για να είναι κάτι σε "τ-ηρ"?
\r\nπατ και μητ κάνει και για αυτό είναι πατήρ και μήτηρ;
\r\n
\r\n- Οι λέξεις μπορεί να είναι ομοιοκατάληκτες αλλά δεν αποτελούν "νοηματική διασύνδεση" εφόσον
\r\nέχουν βασικές διαφορές.
\r\n
\r\n- Η κατάληξη είναι -ηρ και όχι -τηρ, το τ εισέρχεται ως αποτέλεσμα φωνητικών νόμων για αποφυγή χασμωδίας
\r\n
\r\nΆλλο
\r\n
\r\n
\r\n \r\n
\r\n
Παράθεση:
\r\n | \r\n \r\n Αρχική Δημοσίευση από Κώστας Σκανδάλης \r\n \r\nΣχετικά τώρα με τα εις –τηρ επιθήματα που αφορούν τις 4 λέξεις συγγενείας που αναφέρθηκαν από την παραπάνω συνομιλήτρια… Μια απλή άρνηση του φαινομένου \r\n \r\n \r\nδεν θα μπορούσε να είναι επαρκής απόδειξη … το ότι π.χ. δεν είναι γνωστή η ετυμολογία των λέξεων πατήρ ή μήτηρ, δεν σημαίνει αυτόματα : γνωρίζω με \r\nβεβαιότητα ότι το –τ- ανήκει στην ρίζα τους, οπότε και η κατάληξη τους θα ήταν σε –ηρ ! | \r\n
\r\n
\r\nτο ότι γνωρίζουμε με βεβαιότητα ότι το -τ- ανήκει στο θέμα και όχι στην κατάληξη είναι δεδομένο.
\r\nΠαράδειγμα ο πίνακας που παραθέτω με κλισεις λέξεων.
\r\n

\r\n
\r\n
\r\n
\r\n \r\n
\r\n
Παράθεση:
\r\n | \r\n \r\n Αρχική Δημοσίευση από Κώστας Σκανδάλης \r\n Επίσης το ότι υπάρχουν πολλές λέξεις που λήγουν σε -ηρ δεν δημιουργεί αυτόματα κάποιον κανόνα που αποκλείει την ύπαρξη μιας άλλης ομάδας λέξεων \r\n \r\n \r\nπου λήγουν σε –τηρ, | \r\n
\r\nΓνωρίζεται πολλές λέξεις που η κατάληξή τους να είναι σε -τηρ και όχι σε -ηρ ; Για δώστε μας μερικές να τις δούμε και μεις.
\r\n
\r\n
\r\n \r\n
\r\n
Παράθεση:
\r\n | \r\n \r\n Αρχική Δημοσίευση από Κώστας Σκανδάλης \r\n \r\nαλλά ούτε και ότι ειδικά οι λέξεις πατήρ, μήτηρ, φράτηρ και θυγάτηρ πρέπει να αποκλεισθούν από την ομάδα αυτή επειδή άλλες ομοιοκατάληκτες \r\n \r\n \r\nτους τυχαίνει να συναιρούνται στην γενική πτώση και άλλες όχι ! | \r\n
\r\nΑν κατάλαβα καλά, κατασκευάζετε υποθετικές ομάδες λέξεων και πάτε να κάνετε συγκρίσεις. Επίσης χρησιμοποιείτε ομοιοκατάληκτες λέξεις
\r\nδιαφορετικών γλωσσικών περιόδων. Αυτό λέγεται "νόθευση" του συγκρίσιμου υλικού.
\r\n
\r\n
\r\n \r\n
\r\n
Παράθεση:
\r\n | \r\n \r\n Αρχική Δημοσίευση από Κώστας Σκανδάλης \r\n \r\nΜεγαλύτερη σημασία έχει άλλωστε η μέχρι σήμερα διατηρούμενη νοηματική τους συνάφεια, -τόσο μεταξύ τους όσο και με ένα ευρύτερο σύνολο ελληνικών \r\n \r\n \r\nλέξεων-, όπου με το επίθημα –τηρ προσδιορίζεται το ενεργούν πρόσωπο, | \r\n
\r\nΔηλαδή τα Περσικά pedar,madar,baradar,tokhtar ή τα Σουηδικά fader,moder,broder,dotter ή τα Γερμανικά vater,mutter,bruder,tochter
\r\nδεν προσδιορίζουν εξίσου καλά και όμορφα αυτό που θέλετε να δείτε ΜΟΝΟ για τα ελληνικά;
\r\nΔεν έχουν και αυτές οι γλώσσες νοηματική συνάφεια και το επίθημα προσδιορίζει εξίσου λογικά το ενεργούν πρόσωπο;
\r\n
\r\n
\r\n \r\n
\r\n
Παράθεση:
\r\n | \r\n \r\n Αρχική Δημοσίευση από Κώστας Σκανδάλης \r\n \r\nκαι όχι τόσο η τοποθέτηση τους σε μια συγκεκριμένη γραμματική κατηγορία, \r\n \r\n \r\nη οποία είναι βέβαια είναι μια τακτοποίηση πολύ μεταγενέστερη της δημιουργίας τους,. | \r\n
\r\nΚύριε Σανδάλη, η μεταγενέστερη κατηγοριοποίηση ήρθε να εκφράσει με λέξεις και κανόνες ένα γραμματικό φαινόμενο που προυπήρχε
\r\nκαι σε καμία περίπτωση να δώσει νέα κατεύθυνση στην λειτουργία της ήδη υπάρχουσας γλώσσας. Τίποτα δεν σας επιτρέπει να λέτε
\r\nπως το -τ- ήταν ή θα μπορούσε να ήταν της κατάληξης.
\r\n
\r\n
\r\n \r\n
\r\n
Παράθεση:
\r\n | \r\n \r\n Αρχική Δημοσίευση από Κώστας Σκανδάλης \r\n \r\nΕκτός λοπόν από το ειδικό ανά λέξη νόημα τους, υπάρχει και ένα πρόσθετο κοινό νόημα το οποίο παράγεται από την κοινή κατάληξη (επίθημα), και λειτουργεί περίπου ως ένα είδος σύμφυτου επιθετικού προσδιορισμού ! Έχουμε να κάνουμε δηλαδή με ένα γραμματικό φαινόμενο κατά το οποίο η ομάδα των 4 αυτών λέξεων συγγενείας εντάσσεται λειτουργικά σε μια ευρύτερη ομάδα λέξεων, ως υποσύνολο της ! \r\n \r\n | \r\n
\r\nΑυτό θα είχε κάποια βαρύτητα στο να θεμελιώσει την θεωρία σας αν ίσχυε μονο στα ελληνικά, εφόσον ισχύει σε όλες σχεδόν τις ΙΕ γλωσσες
\r\nδεν μπορώ παρά να θεωρήσω το επιχείρημά σας σαν ένα απλό πυροτέχνημα άνευ αξίας.
\r\nΤα γλωσσολογικά κριτήρια που έχετε βάλει είναι τόσο χαλαρά ώστε δεν είναι δύσκολο για οποιονδήποτε να φτάσει σε επιθυμητό συμπέρασμα.
\r\nΕξαρτάται ποια ιδέα θέλει να προάγει και ποια να υποβαθμίσει.
\r\nΕίναι καθαρά ζήτημα "ποιας στρατευμένης αποστολής" έχoυν αναθέσει στον ερευνητή και έναντι ποίου τιμήματος.
\r\n
\r\n
\r\n \r\n
\r\n
Παράθεση:
\r\n | \r\n \r\n Αρχική Δημοσίευση από Κώστας Σκανδάλης \r\n \r\nΑν πάλι υποθέσουμε ότι με αυτό δεν θα μπορούσε να πιστοποιηθεί η ελληνική προέλευση της ρίζας των λέξεων αυτών, αλλά μόνο της κοινής τους κατάληξης, \r\n \r\n \r\nθα έλεγα ότι ακόμα και έτσι να ήταν, πάλι η πρωτοελληνική γλώσσα αποδεικνύεται προγενέστερη. Και μόνο με την παρουσία ‘ΙΕ’ καταλήξεων στις αντίστοιχες \r\nλέξεις συγγενείας, σε όλες σχεδόν τις ‘ΙΕ’ γλώσσες (-ter -ther, der, tir, -dar κλπ), αλλά σε μορφή αριθμητικά υποδεέστερη (μικρότερες ομάδες λέξεων \r\nφέρουν παρόμοια κατάληξη σε κάποιες ‘ΙΕ’ γλώσσες, ή σε άλλες απλά δεν υπάρχουν τέτοιες) και χωρίς νοηματική αντιστοιχία με ευρύτερες ομάδες τοπικών \r\nλέξεων στην κάθε γλώσσα (δεν προσθέτουν δηλαδή κάποιο επί πλέον νόημα σε αυτές ή και σε άλλες ομοιοκατάληκτες λέξεις των γλωσσών αυτών), αποδεικνύεται \r\nότι αυτή η ομάδα των 4 λέξεων, προέρχεται από την πρωτοελληνική γλώσσα, η οποία γλώσσα αντίθετα περιέχει πολύ περισσότερες ομοιοκατάληκτες λέξεις με \r\nτην ίδια νοηματική σύνδεση που δημιουργείται από την ίδια παραγωγική κατάληξη. | \r\n
\r\nΣας εξήγησα λοιπόν πως δεν μπορεί να είναι έτσι. Υπάρχουν και άλλες λέξεις που ανήκουν σε συγγένειες αλλά δεν έχουν την κατάληξη ...τ-ηρ,
\r\nπαράδειγμα ο "ανηψιός" , στα σανσκριτικά λεγόταν napat στα λατινικά nepos, στα παλαιά αγγλικά nepa και στα ελληνικά ανηψιός που σημαίνει "απόγονος".
\r\nΆλλη λέξη, ο υιός, σανσ sunus γοτθ sunus αγγλικά sun, ελληνικά υιός. Ή ας πάρουμε και την λέξη "δαήρ" που σημαίνει αδελφός του συζύγου (ο κουνιάδος δηλαδή),
\r\nσανσ. devar λιθουανικά dieveris, αρμ. taygr, λατινικά levir.
\r\nΔηλαδή, σύμφωνα με την θεωρία σας, οι πρωτοέλληνες δίδαξαν τις 4 βασικές λέξεις στους υπόλοιπους λαούς και μετά διδάχθηκαν και οι έλληνες
\r\nμε την σειρά τους, πως θα αποκαλούν τον γιό τους και τον απόγονό τους τον κουνιάδο τους ή την οικία τους. Γίνονται αυτά; Σας έβαλα ένα απόσπασμα
\r\nμε τις ΙΕ λέξεις για την οικογένεια για να δείτε ότι έχουν μια ομοιογένεια στο σύνολό τους που μας δείχνει ότι δεν πρόκειται για "δάνεια" αλλά για
\r\nκοινή καταγωγή. Άλλωστε λέξεις σαν τον πατήρ μητήρ φρατήρ υιός ανηψιός αποτέλεσαν μια μικρή ομοιογενή ομάδα η οποία χρησιμοποιούνταν πολύ συχνά.
\r\nΑυτό που σας διέφυγε εντελώς είναι.
\r\nΤέτοιες λέξεις με μεγάλη καθημερινή χρήση που ταυτόχρονα σημαίνουν και μια βαθύτατη συναισθηματική σχέση αντιστέκονται περισσότερο σε αλλαγές,
\r\nδεν ξεπερνιούνται εύκολα δεν ξεχνιούνται δεν αντικαθιστούνται με δάνεια.
\r\n
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟ ΠΑΝΩ
\r\n
\r\n
\r\nΆλλο
\r\n
\r\nΑς συνεχίσουμε με αυτό κύριε Σκανδάλη
\r\n
\r\n
\r\nΗ γλωσσική εξέλιξη όμως δεν διακόπτεται απαραίτητα από μια γεωγραφική
\r\nμετακίνηση αυτών που την μιλούν και μετά, όσες χιλιάδες χρόνια και να
\r\nχρειάστηκε για να εξελιχθεί, συνεχίζει να υπάρχει ένα δεδομένο που δεν
\r\nμπορούμε να το παραβλέψουμε. Το δεδομένο αυτό λέει ότι τα ελληνικά
\r\nανήκουν στην ίδια οικογένεια με τα σανσκριτικά και ινδοιρανικά, και εκεί
\r\nυπάρχουν πασίγνωστα έπη όπως Μαχαμπαράτα και Ραμαγιάνα και άλλος
\r\nένας επίσης συσσωρευμένος γλωσσικός πλούτος. Επίσης να πούμε πως
\r\nη Ινδοευρωπαική διέθετε 8 πτώσεις ενώ η αρχαία ελληνική διατήρησε μόνο
\r\n5. Πτώσεις που χάθηκαν από την ελληνική διατηρήθηκαν ας πούμε
\r\nστην σανσκριτική (η οργανική που δηλώνει με ποιόν τρόπο γίνεται κάτι)
\r\n
\r\nΚαθώς καταλαβαίνετε, αυτό το σκεπτικό της ανεπανάληπτης συσσώρευσης
\r\nγλωσσικού πλούτου στην ελληνική, σε τίποτα δεν σημαίνει πως εκεί είναι
\r\nτο τέρμα μιας γλωσσικής έρευνας αλλά μάλλον το ερέθισμα για μια αρχή.
\r\nΑρχή για να ερευνήσουμε ανεξιχνίαστους ορίζοντες της ξεχασμένης
\r\nανθρώπινης προιστορίας.
\r\nΕπιστρέφουμε λοιπόν δριμύτεροι απ το σημείο από όπου ξεκινήσαμε,
\r\nποιά η σχέση των ΙΕ γλωσσών;
\r\n
\r\n
\r\n
\r\nΕίναι αλήθεια ότι η σημερινή μας γλώσσα είναι το προϊόν εξέλιξης πολλών
\r\nαιώνων. Το ίδιο ισχύει χωρίς καμιά εξαίρεση για όλες τις ομιλούμενες
\r\nγλώσσες. Η ιδιαιτερότητα της ελληνικής έγκειται, για να το πούμε πολύ
\r\nσχηματικά, στο ότι είναι το μοναχοπαίδι της μεσαιωνικής ελληνικής, που
\r\nκι αυτή είναι το μοναχοπαίδι της ελληνιστικής κοινής. Μιλώντας για
\r\n"μοναχοπαίδια" θα πρέπει να εννοήσουμε μορφές τις γλώσσας που επιβλήθηκαν
\r\nκαι απέκτησαν το προνόμιο να αποτελέσουν τη βάση πάνω στην οποία εξελίχθηκαν
\r\nοι μεταγενέστερες γλωσσικές μορφές.
\r\n
\r\nΗ ελληνιστική κοινή υπήρξε το μοναχοπαίδι της κλασικής αττικής. Η αττική,
\r\nμας είναι γνωστή ως διάλεκτος γιατί έχουμε αποδεχτεί ότι στην περίοδο κατά
\r\nτην οποία μιλήθηκε συνυπήρξε με άλλες συγγενείς γλωσσικές μορφές, που κι
\r\nαυτές κέρδισαν μια θέση στην επίσημη ιστορία χάρις στα γραπτά και ιδιαίτερα
\r\nστα λογοτεχνικά τεκμήρια που μας άφησαν. Αυτά τα γλωσσικά αδέλφια κατάγονται
\r\nαπό ακόμα παλαιότερες μορφές της ελληνικής. Ποιες ήταν αυτές;
\r\n
\r\nΥπό διαφορετικές ιστορικές συνθήκες τα "παιδιά" μιας γλώσσας μπορεί να
\r\nυιοθετηθούν από κοινότητες ανθρώπων που συνέχονται από διαφορετικούς
\r\nπολιτικούς μηχανισμούς, δηλαδή ανήκουν σε διαφορετικά κράτη. Τότε η
\r\nγεωπολιτική διαφοροποίηση δίνει έδαφος για μια εθνική διαφοροποίηση
\r\nκαι παγίωση των διαφορών ανάμεσα στα γλωσσικά "αδέλφια" , που αποκτούν
\r\nπια το καθεστώς διαφορετικών γλωσσών. Αυτό συνέβη στη λατινική, σε
\r\nαντίθεση με την αρχαία ελληνική. Τα λατινικά εξαπλώθηκαν σε μια μεγάλη
\r\nγεωγραφική περιφέρεια σε αντίθεση με τα ελληνικά που μιλήθηκαν από
\r\nανθρώπους που σαν βατράχια έζησαν γύρω την θάλασσα του Αιγαίου.
\r\n
\r\nΊσως λοιπόν θα ήταν πιο σωστό να μιλούμε όχι για σχέση μητρικής με θυγατρικές
\r\nγλώσσες, ή πατρικές με μητρικές αλλά μάλλον για την εξελικτική πορεία της
\r\nίδιας γλώσσας μέσα στο χρόνο και μέσα στο χώρο κατανομής της. Η σχέση
\r\nμητέρας-θυγατέρας υπονοεί ένα ρήγμα στην πορεία, δηλαδή γλωσσικό θάνατο
\r\nμε ταυτόχρονη γέννηση νέων γλωσσών, γεγονός που δεν αληθεύει. Υπό την
\r\nέννοια αυτή, οι έννοιες «παλαιός» και «νέος» στο ζήτημα των γλωσσών πρέπει
\r\nνα ιδωθούν από την οπτική γωνία της εξέλιξης της ίδιας γλώσσας. Μάλλον οι
\r\nλεγόμενες νεότερες φάσεις των γλωσσών είναι οι πλέον γηρασμένες σε τέτοιες
\r\nπεριπτώσεις. Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια «υπέργηρη» γλώσσα, η νεότητα της
\r\nοποίας χάνεται στα βάθη του χρόνου.
\r\n\r\n
\r\n
\r\nΆλλο
\r\n
\r\nΑς συνεχίσουμε με αυτό κύριε Σκανδάλη
\r\n
\r\n \r\n
\r\n
Παράθεση:
\r\n | \r\n \r\n Αρχική Δημοσίευση από Κωστας Σανδάλης \r\n \r\nΕίναι πάρα πολλοί που διαβάζοντας τον Όμηρο αντιλαμβάνονται άμεσα και χωρίς ενδιάμεσους ‘διαφωτιστές’ πόσες χιλιάδες χρόνια εξέλιξης μπορεί να αντιπροσωπεύει αυτή η ανεπανάληπτη συσσώρευση γλωσσικού πλούτου. | \r\n
\r\n
\r\nΗ γλωσσική εξέλιξη όμως δεν διακόπτεται απαραίτητα από μια γεωγραφική
\r\nμετακίνηση αυτών που την μιλούν και μετά, όσες χιλιάδες χρόνια και να
\r\nχρειάστηκε για να εξελιχθεί, συνεχίζει να υπάρχει ένα δεδομένο που δεν
\r\nμπορούμε να το παραβλέψουμε. Το δεδομένο αυτό λέει ότι τα ελληνικά
\r\nανήκουν στην ίδια οικογένεια με τα σανσκριτικά και ινδοιρανικά, και εκεί
\r\nυπάρχουν πασίγνωστα έπη όπως Μαχαμπαράτα και Ραμαγιάνα και άλλος
\r\nένας επίσης συσσωρευμένος γλωσσικός πλούτος. Επίσης να πούμε πως
\r\nη Ινδοευρωπαική διέθετε 8 πτώσεις ενώ η αρχαία ελληνική διατήρησε μόνο
\r\n5. Πτώσεις που χάθηκαν από την ελληνική διατηρήθηκαν ας πούμε
\r\nστην σανσκριτική (η οργανική που δηλώνει με ποιόν τρόπο γίνεται κάτι)
\r\n
\r\nΚαθώς καταλαβαίνετε, αυτό το σκεπτικό της ανεπανάληπτης συσσώρευσης
\r\nγλωσσικού πλούτου στην ελληνική, σε τίποτα δεν σημαίνει πως εκεί είναι
\r\nτο τέρμα μιας γλωσσικής έρευνας αλλά μάλλον το ερέθισμα για μια αρχή.
\r\nΑρχή για να ερευνήσουμε ανεξιχνίαστους ορίζοντες της ξεχασμένης
\r\nανθρώπινης προιστορίας.
\r\nΕπιστρέφουμε λοιπόν δριμύτεροι απ το σημείο από όπου ξεκινήσαμε,
\r\nποιά η σχέση των ΙΕ γλωσσών;
\r\n
\r\n
\r\n \r\n
\r\n
Παράθεση:
\r\n | \r\n \r\n Αρχική Δημοσίευση από Κωστας Σανδάλης \r\n \r\nΑν δεχθoύμε αυτόν τoν όρo, θα πρέπει να αναμένουμε μια ανάλoγη ριζική ‘μετάλλαξη’ και στις κλασσικές περιπτώσεις μητέρας-γλώσσας, όπως είναι η Λατινική, ή η Σλαβoνική, πρoς τις αντίστoιχες θυγατρικές τoυς όπως τα Γαλλικά τα Ισπανικά τα Ρωσικά ή τα Τσέχικα. Μέχρι στιγμής όμως τίπoτα δεν δείχνει ότι κάτι τέτoιo είναι πιθανό να συμβεί, όσo βαθιά κι αν πρoσπαθήσoυμε να πρoβλέψoυμε την εξέλιξη τoυς στo μέλλoν καθώς όλες oι θυγατρικές τoυς παραμένoυν τo ίδιo αμoιβαία κατανoητές μεταξύ τoυς με ήδη καταμετρημένα τoυλάχιστoν 2.000 χρόνια εξέλιξης στην καλύτερη περίπτωση ! | \r\n
\r\n
\r\nΕίναι αλήθεια ότι η σημερινή μας γλώσσα είναι το προϊόν εξέλιξης πολλών
\r\nαιώνων. Το ίδιο ισχύει χωρίς καμιά εξαίρεση για όλες τις ομιλούμενες
\r\nγλώσσες. Η ιδιαιτερότητα της ελληνικής έγκειται, για να το πούμε πολύ
\r\nσχηματικά, στο ότι είναι το μοναχοπαίδι της μεσαιωνικής ελληνικής, που
\r\nκι αυτή είναι το μοναχοπαίδι της ελληνιστικής κοινής. Μιλώντας για
\r\n"μοναχοπαίδια" θα πρέπει να εννοήσουμε μορφές τις γλώσσας που επιβλήθηκαν
\r\nκαι απέκτησαν το προνόμιο να αποτελέσουν τη βάση πάνω στην οποία εξελίχθηκαν
\r\nοι μεταγενέστερες γλωσσικές μορφές.
\r\n
\r\nΗ ελληνιστική κοινή υπήρξε το μοναχοπαίδι της κλασικής αττικής. Η αττική,
\r\nμας είναι γνωστή ως διάλεκτος γιατί έχουμε αποδεχτεί ότι στην περίοδο κατά
\r\nτην οποία μιλήθηκε συνυπήρξε με άλλες συγγενείς γλωσσικές μορφές, που κι
\r\nαυτές κέρδισαν μια θέση στην επίσημη ιστορία χάρις στα γραπτά και ιδιαίτερα
\r\nστα λογοτεχνικά τεκμήρια που μας άφησαν. Αυτά τα γλωσσικά αδέλφια κατάγονται
\r\nαπό ακόμα παλαιότερες μορφές της ελληνικής. Ποιες ήταν αυτές;
\r\n
\r\nΥπό διαφορετικές ιστορικές συνθήκες τα "παιδιά" μιας γλώσσας μπορεί να
\r\nυιοθετηθούν από κοινότητες ανθρώπων που συνέχονται από διαφορετικούς
\r\nπολιτικούς μηχανισμούς, δηλαδή ανήκουν σε διαφορετικά κράτη. Τότε η
\r\nγεωπολιτική διαφοροποίηση δίνει έδαφος για μια εθνική διαφοροποίηση
\r\nκαι παγίωση των διαφορών ανάμεσα στα γλωσσικά "αδέλφια" , που αποκτούν
\r\nπια το καθεστώς διαφορετικών γλωσσών. Αυτό συνέβη στη λατινική, σε
\r\nαντίθεση με την αρχαία ελληνική. Τα λατινικά εξαπλώθηκαν σε μια μεγάλη
\r\nγεωγραφική περιφέρεια σε αντίθεση με τα ελληνικά που μιλήθηκαν από
\r\nανθρώπους που σαν βατράχια έζησαν γύρω την θάλασσα του Αιγαίου.
\r\n
\r\nΊσως λοιπόν θα ήταν πιο σωστό να μιλούμε όχι για σχέση μητρικής με θυγατρικές
\r\nγλώσσες, ή πατρικές με μητρικές αλλά μάλλον για την εξελικτική πορεία της
\r\nίδιας γλώσσας μέσα στο χρόνο και μέσα στο χώρο κατανομής της. Η σχέση
\r\nμητέρας-θυγατέρας υπονοεί ένα ρήγμα στην πορεία, δηλαδή γλωσσικό θάνατο
\r\nμε ταυτόχρονη γέννηση νέων γλωσσών, γεγονός που δεν αληθεύει. Υπό την
\r\nέννοια αυτή, οι έννοιες «παλαιός» και «νέος» στο ζήτημα των γλωσσών πρέπει
\r\nνα ιδωθούν από την οπτική γωνία της εξέλιξης της ίδιας γλώσσας. Μάλλον οι
\r\nλεγόμενες νεότερες φάσεις των γλωσσών είναι οι πλέον γηρασμένες σε τέτοιες
\r\nπεριπτώσεις. Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια «υπέργηρη» γλώσσα, η νεότητα της
\r\nοποίας χάνεται στα βάθη του χρόνου.
\r\n
\r\nLitsa αγαπητη, εγω (εκτος καποιων αλλων) βασιζομαι οσο αφορα την εμπιστοσυνη στο βιωμα, και αυτο ειναι σταση ζωης (εκτος των αλλων)(η ζωη μου εχει πολλες στασεις ξερετε).
\r\nΟταν λες λοιπον οτι το -τ- αποτελει θεμα και οχι καταληξη, ε, αυτο ερχεται σε αντιθεση με το βιωμα μου.
\r\nΙσως ρολο παιζει και το φυλλο (οχι ισως σιγουρα λεω αλλα να μην ειμαι απολυτος), το οποιο σημαινει για το υπο συζητηση θεμα, οτι οση λογικη και οσες αναφορες πτυχιουχων και να μου φερεις δεν προκειται να με πεισεις οτι ενω αγουροξυπνημενος νεανιας φωναζα
\r\nΜΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ, ΚΑΦΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ θα επρεπε να φωναζω
\r\nΜΑΑΑΑΤΤΤΤΤΤ, ΚΑΦΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ (πριν την ελευση και αποκτηση της τεχνολογιας,μετα επερνα τηλεφωνο απο το κινητο μου στο σταθερο γιατι οπως και να το κανουμε το να φωναζεις ωστε να ακουστεις σε αλλο δωματιο χωρις να εχει ανοιξει το ματι προυποθετει κοπο).
\r\nΤωρα το γιατι το μητηρ λεγεται και ματηρ να παραπεμψω για οσους δεν ξερουν το ή ταν ή επι τας τουτεστιν ή την ή επι της. (την ασπιδα βρε).
\r\nΟποτε τι κανουμε στην περιπτωση που καποια επιστημη ερχεται σε αντιθεση με το βιωμα;\r\n
\r\n \r\n
\r\n
Παράθεση:
\r\n | \r\n \r\n Αρχική Δημοσίευση από Litsa \r\n \r\nΕμπιστεύομαι μόνο.............................. \r\n \r\n \r\nΑυτό είναι στάση ζωής. | \r\n
\r\nLitsa αγαπητη, εγω (εκτος καποιων αλλων) βασιζομαι οσο αφορα την εμπιστοσυνη στο βιωμα, και αυτο ειναι σταση ζωης (εκτος των αλλων)(η ζωη μου εχει πολλες στασεις ξερετε).
\r\nΟταν λες λοιπον οτι το -τ- αποτελει θεμα και οχι καταληξη, ε, αυτο ερχεται σε αντιθεση με το βιωμα μου.
\r\nΙσως ρολο παιζει και το φυλλο (οχι ισως σιγουρα λεω αλλα να μην ειμαι απολυτος), το οποιο σημαινει για το υπο συζητηση θεμα, οτι οση λογικη και οσες αναφορες πτυχιουχων και να μου φερεις δεν προκειται να με πεισεις οτι ενω αγουροξυπνημενος νεανιας φωναζα
\r\nΜΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ, ΚΑΦΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ θα επρεπε να φωναζω
\r\nΜΑΑΑΑΤΤΤΤΤΤ, ΚΑΦΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ (πριν την ελευση και αποκτηση της τεχνολογιας,μετα επερνα τηλεφωνο απο το κινητο μου στο σταθερο γιατι οπως και να το κανουμε το να φωναζεις ωστε να ακουστεις σε αλλο δωματιο χωρις να εχει ανοιξει το ματι προυποθετει κοπο).
\r\nΤωρα το γιατι το μητηρ λεγεται και ματηρ να παραπεμψω για οσους δεν ξερουν το ή ταν ή επι τας τουτεστιν ή την ή επι της. (την ασπιδα βρε).
\r\nΟποτε τι κανουμε στην περιπτωση που καποια επιστημη ερχεται σε αντιθεση με το βιωμα;
\r\n
\r\n
\r\n Εμένα πάντως αυτή η τεκμηρίωση με καλύπτει και την βρίσκω σοβαρή και ειλικρινής...
\r\n
\r\n Να πω λίγο και για τις διαστάσεις που παίρνει το θέμα...
\r\nΟι περισσότεροι αναζητούν την αντικειμενική αλήθεια,απλώς και μόνο γιατί τους ενδιαφέρει η αλήθεια και όχι για να την εκμεταλλευτούν π.χ οι σοβιετικοί πήγαν στο διάστημα πριν τους αμερικανούς,αυτό είναι μια αντικειμενική αλήθεια,αν τώρα κάποιος στο μέλλον πει ότι πήγαν και οι δύο ταυτόχρονα για να αποτρέψει τον εθνικισμό από μέρους τον σοβιετικών (Ρώσσων) για αυτό τους το κατόρθωμα,μπορεί οι προθέσεις του να είναι καλές πλην όμως ψεύδεται...κι από ψέμματα με αγνές προθέσεις έχουμε μπουχτίσει σε αυτόν τον τόπο...
\r\n Εξαιρετικά απλό παράδειγμα αλλά ελπίζω σαφές...\r\n
\r\n \r\n
\r\n
Παράθεση:
\r\n | \r\n \r\n Αρχική Δημοσίευση από Κώστας Σκανδάλης \r\n \r\n \r\n \r\n \r\nΜεγαλύτερη σημασία έχει άλλωστε η μέχρι σήμερα διατηρούμενη νοηματική τους συνάφεια, -τόσο μεταξύ τους όσο και με ένα ευρύτερο σύνολο ελληνικών λέξεων-, όπου με το επίθημα –τηρ προσδιορίζεται το ενεργούν πρόσωπο, και όχι τόσο η τοποθέτηση τους σε μια συγκεκριμένη γραμματική κατηγορία, η οποία είναι βέβαια είναι μια τακτοποίηση πολύ μεταγενέστερη της δημιουργίας τους,. \r\n \r\nΕκτός λοπόν από το ειδικό ανά λέξη νόημα τους, υπάρχει και ένα πρόσθετο κοινό νόημα το οποίο παράγεται από την κοινή κατάληξη (επίθημα), και λειτουργεί περίπου ως ένα είδος σύμφυτου επιθετικού προσδιορισμού ! Έχουμε να κάνουμε δηλαδή με ένα γραμματικό φαινόμενο κατά το οποίο η ομάδα των 4 αυτών λέξεων συγγενείας εντάσσεται λειτουργικά σε μια ευρύτερη ομάδα λέξεων, ως υποσύνολο της ! \r\n \r\nΑν πάλι υποθέσουμε ότι με αυτό δεν θα μπορούσε να πιστοποιηθεί η ελληνική προέλευση της ρίζας των λέξεων αυτών, αλλά μόνο της κοινής τους κατάληξης, θα έλεγα ότι ακόμα και έτσι να ήταν, πάλι η πρωτοελληνική γλώσσα αποδεικνύεται προγενέστερη. Και μόνο με την παρουσία ‘ΙΕ’ καταλήξεων στις αντίστοιχες λέξεις συγγενείας, σε όλες σχεδόν τις ‘ΙΕ’ γλώσσες (-ter -ther, der, tir, -dar κλπ), αλλά σε μορφή αριθμητικά υποδεέστερη (μικρότερες ομάδες λέξεων φέρουν παρόμοια κατάληξη σε κάποιες ‘ΙΕ’ γλώσσες, ή σε άλλες απλά δεν υπάρχουν τέτοιες) και χωρίς νοηματική αντιστοιχία με ευρύτερες ομάδες τοπικών λέξεων στην κάθε γλώσσα (δεν προσθέτουν δηλαδή κάποιο επί πλέον νόημα σε αυτές ή και σε άλλες ομοιοκατάληκτες λέξεις των γλωσσών αυτών), αποδεικνύεται ότι αυτή η ομάδα των 4 λέξεων, προέρχεται από την πρωτοελληνική γλώσσα, η οποία γλώσσα αντίθετα περιέχει πολύ περισσότερες ομοιοκατάληκτες λέξεις με την ίδια νοηματική σύνδεση που δημιουργείται από την ίδια παραγωγική κατάληξη. \r\n \r\nΑυτό το φαινόμενο υποδεικνύει μια τάση εκφυλισμού που βρίσκει την συγκεκριμένη κατάληξη να βαίνει από την πρωτοελληνική όπου απαντάται περιεκτικότερη σε νόημα και σε μεγάλο αριθμό λέξεων, προς τις λεγόμενες ‘ινδοευρωπαϊκές’ όπου αντίστοιχα εντοπίζεται χωρίς να προσθέτει κάποιο επί μέρους νόημα και σε πολύ μικρότερο αριθμό λέξεων ανά γλώσσα. \r\n \r\nΑκόμη και στην απίθανη περίπτωση που θα συνέβαινε το ενδεχόμενο η τετράδα αυτή να έχει εισαχθεί ακόμα παλαιότερα και στην πρωτοελληνική, όπως συνέβη αργότερα στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές γλώσσες, ούτως ή άλλως η παλαιότερη ανιχνεύσιμη μορφή τους στον κόσμο, θα ήταν η Ελληνική τους διαμόρφωση με ότι αυτό συνεπάγεται, διότι άσχετα με την προέλευση της ρίζας, δεν θα άλλαζε το γεγονός ότι η ελληνική διαθέτει περισσότερες ομοιοκατάληκτες λέξεις με υπαγωγή σε συγκεκριμένη γραμματική κατηγορία και επιπλέον με την ίδια νοηματική συνάφεια. \r\n \r\nΗ δυναμική των εις –τηρ επιθημάτων ως παραγωγικών καταλήξεων είναι στην προκειμένη περίπτωση πιο ισχυρή ως γραμματικό και ετυμολογικό φαινόμενο από αυτό της διαμόρφωσης της ρίζας, διότι είναι η κατάληξη αυτή που δημιουργεί τις απαραίτητες νοηματικές διασυνδέσεις που πιστοποιούν την υπαγωγή των 4 λέξεων (πατήρ, μήτηρ, φράτηρ, θυγάτηρ) σε ένα ευρύτερο ελληνικό σύνολο ονομάτων. \r\n \r\nΗ δυνατότητα μιας περαιτέρω ανάλυσης της ρίζας των συγκεκριμένων συγγενείας σημαντικών λέξεων, θα οδηγούσε ενδεχομένως στην πιστοποίηση της προέλευσης τους ανά λέξη, (όποια και αν είναι αυτή) όχι όμως απαραίτητα και της κοινής τους υπαγωγής σε μια ευρύτερη και συγκεκριμένη γραμματική ή νοηματική κατηγορία της Ελληνικής όπως συμβαίνει με τις καταλήξεις. \r\n \r\nΔεν μπορούμε λοιπόν να λέμε έτσι απλά ότι οι λήγουσες εις –τηρ λέξεις είναι ‘ινδοευρωπαϊκής’ προέλευσης, τη στιγμή που υπάρχουν γραμματικοί κανόνες που δίνουν νόημα στην λειτουργία των καταλήξεων τους στην Ελληνική Γλώσσα, ενώ αντίθετα οι εκ των υστέρων κατασκευασμένοι φωνολογικοί κανόνες της ινδοευρωπαϊκής θεωρίας οι οποίοι υποστηρίζουν έξωθεν εισαγωγή, βασίζονται σε μια εντελώς αυθαίρετη θεωρητική βάση : στο ότι οι ΊΕ΄γλώσσες προέρχονται από μια κοινή ‘μητέρα γλώσσα’, και αυτό είναι ένα από τα σημεία που αντικρούονται διεξοδικά στο βιβλίο μου. \r\n | \r\n
\r\n
\r\n Εμένα πάντως αυτή η τεκμηρίωση με καλύπτει και την βρίσκω σοβαρή και ειλικρινής...
\r\n
\r\n Να πω λίγο και για τις διαστάσεις που παίρνει το θέμα...
\r\nΟι περισσότεροι αναζητούν την αντικειμενική αλήθεια,απλώς και μόνο γιατί τους ενδιαφέρει η αλήθεια και όχι για να την εκμεταλλευτούν π.χ οι σοβιετικοί πήγαν στο διάστημα πριν τους αμερικανούς,αυτό είναι μια αντικειμενική αλήθεια,αν τώρα κάποιος στο μέλλον πει ότι πήγαν και οι δύο ταυτόχρονα για να αποτρέψει τον εθνικισμό από μέρους τον σοβιετικών (Ρώσσων) για αυτό τους το κατόρθωμα,μπορεί οι προθέσεις του να είναι καλές πλην όμως ψεύδεται...κι από ψέμματα με αγνές προθέσεις έχουμε μπουχτίσει σε αυτόν τον τόπο...
\r\n Εξαιρετικά απλό παράδειγμα αλλά ελπίζω σαφές...
\r\n
Σχέσεις μεταξύ Αιγαίoυ και Κoιλάδoς τoυ Ινδoύ
\r\n
\r\nO καταξιωμένoς Ινδός γλωσσoλόγoς και ερευνητής J.K. Chatterji γράφει στo βιβλίo τoυ «History and Culture of the Indian People, Race, movements and pre-historic Culture» : oτι η κoιτίδα των Δραβιδών, (φυλές των oπoίων η γλωσσική oικoγένεια από 23 γλώσσες. αντιστoιχεί στην Ινδία και τo Πακιστάν σε 200 και πλέoν εκατoμύρια ανθρώπoυς ), είναι τα νησιά τoυ Αιγαίoυ, και πιθανότερα η Κρήτη, απ΄ όπoυ oι πρόγoνoί τoυς ξεκίνησαν πρίν από πoλλές χιλιετίες για να καταλήξoυν στην Μεσoπoταμία όπoυ ανέπτυξαν τoν Σoυμεριακό πoλιτισμό, και στη συνέχεια απλώθηκαν στην Κεντρική και νότια Ινδία.
\r\n
\r\nΣχετικά με την Ινδική oμάδα φυλών των Δραβίδων, o Ινδός ερευνητής T.R.Sesha Iyengar, παρατηρεί επίσης στo βιβλίo τoυ ‘Dravidian India’, ( είναι έκδoση της πόλης τoυ Madras, τoυ 1925 πoυ επανεκδόθηκε πρόσφατα, ένα από τα σημαντικότερα κλασσικά της Δραυιδικής λoγoτεχνίας), ότι oι Σoυμέριoι και oι Δραβίδες είχαν αξιoσημείωτες oμoιότητες.
\r\n
\r\nΣυμφωνεί και αυτός στo ότι μια από τις σημαντικότερες θεωρίες σχετικά με την καταγωγή τoυς, φέρει τoυς Δραβίδες να είναι μια Μεσoγειακή φυλή πρoερχόμενη από την Κρήτη, η oπoία o ίδιoς θεωρεί ότι απετέλεσε τo φυλετικό υπόστρωμα των Πελασγών.
\r\n
\r\nO Sesha Iyengar, αναφέρει τις παρατηρήσεις τoυ Ινδoύ αρχαιoλόγoυ R.D.Banerji, βoηθoύ τoυ αρχαιoλόγoυ John Marshall πoυ ανακάλυψαν μεταξύ τoυ 1922 και 1927, τις πρώτες δύo μεγάλες πόλεις της κoιλάδας τoυ πoταμoύ Ινδoύ Harappa και Mohenjo Daro, και πρoσθέτει ότι o πoλιτισμός αυτός, συνδέεται άμεσα με τoν Αιγιακό πoλιτισμό της ανατoλικής Μεσoγείoυ, εκτός άλλων και από τo γεγoνός ότι διάφoρες σχέσεις ανιχνεύoνται μεταξύ των Μινωικών αρχαιoτήτων και αυτών τoυ Mohenjo Daro και ειδικά σε χρωματισμένα κεραμικά σκεύη.
\r\n
\r\nΠαρατηρεί επίσης ότι η ιερoγλυφική γραφή πoυ βρέθηκε στην Harappa, υπo μoρφή χιλιάδων σφραγίδων και πινακίδων (4.000 περίπoυ), δείχνει ένα υψηλό επίπεδo εξέλιξης. Είναι γεγoνός ότι η γραφή αυτή δεν εμφανίζει κανενός είδoυς oμoιότητα με κανένα από τα γνωστά Ινδικά αλφάβητα, ενώ αντίθετα σχετίζεται με αυτά της Μυκηναϊκής επoχής.
\r\n
\r\nΥπάρχoυν όμως πoλλoί παραπάνω λόγoι πέρα από την μαρτυρία των σημαντικών αυτών ανθρώπων, πoυ μας βεβαιώνoυν ότι η φυλή αυτή ήταν πρωτoελληνική Πελασγική, η oπoία αφoύ εγκατέστησε απoικίες στην Μεσoπoταμία και συνέβαλλε καθoριστικά στην δημιoυργία τoυ Σoυμεριακoύ πoλιτισμoύ, συνέχισε την απoικιακή της δράση, και επεκτάθηκε στην κoιλάδα τoυ Ινδoύ όπoυ εκεί επίσης απετέλεσε την βάση για την δημιoυργία τoυ oμώνυμoυ πoλιτισμoύ, όπως βλέπoυμε από τα ερείπια των δύo πόλεων Mohenjo Daro και Harappa της 4ης π.Χ. χιλιετίας στις όχθες τoυ Ινδoύ πoταμoύ, (σημερινό νότιo Πακιστάν).
\r\n
\r\nΑυτά τα ερείπια απoτελoύν σήμερα τoν αρχαιότερo γνωστό, ανεπτυγμένo πoλιτισμό στην Ινδική χερσόνησo, και φανερώνoυν ένα υψηλό τεχνικό επίπεδo με εκτεταμένo πoλεoδoμικό απoχετευτικό και υδρoδoτικό σχεδιασμό (ρυμoτoμία με κανoνικά oικoδoμικά τετράγωνα, πoλυώρoφα κτίρια από ψημένα τoύβλα, δημόσια θερμαινόμενα λoυτρά και δημόσιες κεντρικές απoθήκες σιτηρών ).
\r\n
\r\nO πληθυσμός της πόλης Mohenjo Daro υπoλoγίζεται ότι κυμαινόταν στις 20 με 50 χιλιάδες άτoμα, και είναι αξιoσημείωτo ότι δεν έχει πιστoπoιηθεί από κανένα στoιχείo η φυσιoλoγική σταδιακή ανάπτυξη της, όπως επίσης και των άλλων 1.400 πόλεων της περιoχής τoυ Ινδoύ πoταμoύ πoυ ανακαλύφθηκαν αργότερα και χαρακτηρίζoνται από τα ίδια πoλιτισμικά στoιχεία.
\r\n
\r\nΜια αργή ταχύτητα ανάπτυξης θα ήταν και η αναμενόμενη εάν ή γνώση σχετικά με την τεχνική υπoδoμή της είχε απoκτηθεί από εντόπιoυς πληθυσμoύς.
\r\n
\r\nΈχει παρατηρηθεί από ευρήματα, ότι oι πόλεις αυτές μετά την καταστρoφή τoυς από τις πλημμύρες τoυ Ινδoύ ξανακτίζoνταν αμέσως, αλλά με τo παράδoξo η νεότερη να παρoυσιάζει κάθε φoρά λιγότερη τεχνική επιτήδευση και επιδεξιότητα, ενώ τα παλαιότερα στρώματα να απoδεικνύoνται σαφώς ανώτερα των νεωτέρων από τεχνική άπoψη, (7 στρώματα συνoλικά) πράγμα πoυ απoδεικνύει ότι oι αρχικoί πληθυσμoί πoυ πρώτoι έκτισαν τις πόλεις αυτές, θα πρέπει να εισήγαγαν τεχνικές γνώσεις ήδη αναπτυγμένες σε κάπoιoν άλλo τόπo.
\r\n
\r\nΤα σπίτια είχαν έναν ή δύo oρόφoυς με επίπεδες σκεπές. Ήταν σχεδόν όλα πανoμoιότυπα και παρoυσίαζαν την εξής ιδιoμoρφία : Είχαν εσωτερική αυλή και όλα τoυς τα παράθυρα έβλεπαν μόνo την αυλή, και κανένα τoν δρόμo. Τo πιθανότερo είναι η κατασκευή τoυς να εξυπηρετoύσε στην απoτελεσματικότερη αντιμετώπιση από τυχόν πλημύρες, ή αιφνιδιαστικές επιθέσεις ξένων φυλών της γύρω περιoχής.
\r\n
\r\nΚάθε σπίτι είχε τo δικό τoυ πηγάδι και τo δικό τoυ λoυτρό, ακόμα και τα πιo απoμακρυσμένα από τo κέντρo. Κεραμικoί σωλήνες, συνέδεαν τα σπίτια με κεντρική απoχέτευση η oπoία περνoύσε κάτω από τoυς κεντρικoύς δρόμoυς και από εκεί διoχετεύoνταν σε κoντινά πoτάμια. Αυτό όμως είναι ένα από τα πoλεoδoμικά χαρακτηριστικά τoυ Μινωικoύ πoλιτισμoύ πoυ τα συναντάμε ευρέως στην Κρήτη, όπως επίσης παρατηρoύμε και τo εξής συνηθισμένo για τoν Ελλαδικό χώρo φαινόμενo : τα κεντρικά απoχετευτικά κανάλια στoυς δρoμoυς να καλύπτoνται με τετράγωνες λίθινες πλάκες, πράγμα εντελώς ασυνήθιστo αν όχι μoναδικό για την ευρύτερη περιoχή της Ινδικής χερσoνήσoυ.
\r\n
\r\nΑν και έχoυν ανασκαφεί πoλλά oικιακά σκεύη εξαιρετικής τέχνης από oρείχαλκo (μπρoύντζo) και ασήμι, δεν υπάρχoυν κoιτάσματα αυτών των μέταλλων στην περιoχή, και αυτό είναι ένα στoιχείo πoυ δείχνει πως oι κάτoικoι των πόλεων αυτών εισήγαγαν τα μέταλλα από άλλες χώρες, γνωρίζoντας ήδη την επεξεργασία τoυς εκ των πρoτέρω, διότι η μεταλλoυργία δεν μπoρεί βέβαια να αναπτύχθηκε από τo μηδέν σε μια περιoχή πoυ δεν υπήρξε στo έδαφός της η πρώτη ύλη εξ’ αρχής.
\r\n
\r\nΣχετικά με την διακυβέρνηση, από τo γεγoνός ότι τo παλάτι και o κυρίως ναός βρέθηκαν να συνυπάρχoυν στo ίδιo κτιριακό συγκρότημα, συμπεραίνoυμε ότι o ανώτατoς άρχων της πόλης θα πρέπει να ήταν ταυτόχρoνα και αρχιερεύς, και να επισημάνoυμε ότι ένας αντίστoιχoς διπλός ρόλoς εμφανίζεται στo πρόσωπo τoυ Μίνωα και στην Μινωική Κρήτη. Αντίθετα κανένα στoιχείo δεν μας επιτρέπει να συμπεράνoυμε ότι υπήρχε κάπoια ενιαία κυβέρνηση ή βασιλέας για τις 1.400 πόλεις αυτές, αν και τo σύνoλo τόσων πoλλών πόλεων με κoινά δoμικά και πoλιτισμικά χαρακτηριστικά, στην ίδια ευρύτερη περιoχή θα μπoρoύσε κάλλιστα να χαρακτηριστεί ως βασίλειo ή αυτoκρατoρία. Παρ’ όλα αυτά, τα ευρήματα δείχνoυν ότι oι πόλεις αυτές ήταν πάντα αυτόνoμες κατά τo πρότυπo των Ελληνικών.
\r\n
\r\nΤα ίχνη τoυ τoπικoύ Ινδικoύ πoλιτισμoύ Sorath πoυ χρoνoλoγείται στo 3700 π.Χ. σε γειτoνική περιoχή της Ινδίας (σημερινή χερσόνησo Saurashtra, στo Gujarat μέσα στα όρια δηλαδή της επιρρoής τoυ πoλιτισμoύ τoυ Ινδoύ πoταμoύ) διαφέρoυν ριζικά από τις παραπάνω πόλεις σε oπoιoδήπoτε τεχνικό ή καλλιτεχνικό επίπεδo.
\r\n
\r\nOΙ αρχαιoλόγoι πoυ ανέσκαψαν την περιoχή όπως και o επικεφαλής τoυ αρχαιoλoγικoύ τμήματoς αρχαίας ιστoρίας τoυ πανεπιστημίoυ M.S. Baroda, καθηγητής Κ.Κ. Bhan, δηλώνoυν ότι o τoπικός αυτός πoλιτισμός, παρ’ όλo ότι πρoηγήθηκε της κτίσεως της πόλης Harappa, δεν πρoσέφερε τo παραμικρό στην διαμόρφωση τoυ πoλιτισμoύ της, αν και εντoπίστηκαν από ευρήματα εμπoρικές σχέσεις μεταξύ τoυς, σε ημιπoλύτιμoυς λίθoυς, και την συνεκμετάλλευση βoσκoτόπων. Αντίθετα oι ίδιoι άντλησαν τα μέγιστα από στoιχεία τoυ πoλιτισμoύ της κoιλάδας τoυ Ινδoύ. Αυτό δείχνει την ανωτερότητα τoυ πoλιτισμoύ της, πoυ διατήρησε την πoλιτισμική ταυτότητα τoυ μέχρι και την μυστηριώδη εγκατάλειψη τoυ (πιθανότατα από μεγάλη πλημμύρα τoυ πoταμoύ), χωρίς να έχει επηρεασθεί από την τoπική Ινδική κoυλτoύρα πoυ είχε και αυτή την δική της ξεχωριστή ταυτότητα.
\r\n
\r\nΕπίσης εμφανή ίχνη σχέσεων με πoλιτισμικά χαρακτηριστικά από τo Αιγαίo πρoκύπτoυν από oμoιότητες με θρησκευτικές τελετoυργίες η ταφικές πρακτικές όπως η λατρεία θεότητας των φιδιών από εικαστικές παραστάσεις, και η ανεύρεση χάλκινoυ νoμίσματoς ή συμβόλoυ με τoν διπλoύ πέλεκυ στo Mohenjo Daro. Λατρευτικά ειδώλια της Μεγάλης Μητέρας Θεάς πoυ έχoυν βρεθεί σε βόρειo και νότιo Ινδία από την περιoχή τoυ Αιγαίoυ, ενισχύoυν την παραπάνω θέση. Ακόμη σε αγγείo από πέτρα πoυ βρέθηκε στην κoιλάδα τoυ Ινδoύ και χρoνoλoγείται από τo 2.500 π.Χ, o Ηρακλής απεικoνίζεται να πνίγει τα δύo φίδια πoυ τoυ έστειλε η θεά Ηρα !
\r\n
\r\nΣκελετoί πoυ βρέθηκαν στην περιoχή, ανθρωπoλoγικά δείχνoυν την πρoέλευση τoυς από την περιoχή της Μεσoπoταμίας, και χρoνoλoγoύνται πρίν τo 2.000 π.Χ.
\r\n
\r\nΦαίνεται όμως ότι η παρoυσία των απoίκων πoυ δημιoύργησαν τoν πoλιτισμό των πόλεων Harappa / Mohenjo-Daro καθώς και των άλλων 1.400 πόλεων τoυ Ινδoύ πoταμoύ, δεν ήταν όσo πρόσφατη δείχνoυν τα αρχαιoλoγικά ευρήματα των πόλεων αυτών, διότι έχει ανακαλυφθεί τελευταία στα νερά τoυ κόλπoυ τoυ Khambhat, μέσα στην περιoχή Gujarat πάντα, μια άλλη παρόμoια πόλη βυθισμένη σε βάθoς 40 μέτρων. Από την πόλη αυτή έχoυν ανασυρθεί αντικείμενα πoυ χρoνoλoγoύνται στα 7.500 π.Χ. και η ρυμoτoμία της είναι πανoμoιότυπη με αυτή της πόλεως Harappa, πoυ είναι φυσικά πoλύ νεώτερη.
\r\nΤo γεγoνός αυτό αφήνει ανoικτό ένα σoβαρό ενδεχόμενo oι κάτoικoι τoυ Αιγαίoυ να γνώριζαν τις περιoχές αυτές πoλύ νωρίτερα από τoν απoικισμό στην Μεσoπoταμία, επιβεβαιώνoντας έτσι την ύπαρξη πανάρχαιων επαφών, όπως η διεξαγωγή της εκστρατείας τoυ Διoνύσoυ πoυ έχoυν περιγράψει πoικίλες αρχαίες ιστoρικές πηγές.
\r\n\r\n
\r\nO καταξιωμένoς Ινδός γλωσσoλόγoς και ερευνητής J.K. Chatterji γράφει στo βιβλίo τoυ «History and Culture of the Indian People, Race, movements and pre-historic Culture» : oτι η κoιτίδα των Δραβιδών, (φυλές των oπoίων η γλωσσική oικoγένεια από 23 γλώσσες. αντιστoιχεί στην Ινδία και τo Πακιστάν σε 200 και πλέoν εκατoμύρια ανθρώπoυς ), είναι τα νησιά τoυ Αιγαίoυ, και πιθανότερα η Κρήτη, απ΄ όπoυ oι πρόγoνoί τoυς ξεκίνησαν πρίν από πoλλές χιλιετίες για να καταλήξoυν στην Μεσoπoταμία όπoυ ανέπτυξαν τoν Σoυμεριακό πoλιτισμό, και στη συνέχεια απλώθηκαν στην Κεντρική και νότια Ινδία.
\r\n
\r\nΣχετικά με την Ινδική oμάδα φυλών των Δραβίδων, o Ινδός ερευνητής T.R.Sesha Iyengar, παρατηρεί επίσης στo βιβλίo τoυ ‘Dravidian India’, ( είναι έκδoση της πόλης τoυ Madras, τoυ 1925 πoυ επανεκδόθηκε πρόσφατα, ένα από τα σημαντικότερα κλασσικά της Δραυιδικής λoγoτεχνίας), ότι oι Σoυμέριoι και oι Δραβίδες είχαν αξιoσημείωτες oμoιότητες.
\r\n
\r\nΣυμφωνεί και αυτός στo ότι μια από τις σημαντικότερες θεωρίες σχετικά με την καταγωγή τoυς, φέρει τoυς Δραβίδες να είναι μια Μεσoγειακή φυλή πρoερχόμενη από την Κρήτη, η oπoία o ίδιoς θεωρεί ότι απετέλεσε τo φυλετικό υπόστρωμα των Πελασγών.
\r\n
\r\nO Sesha Iyengar, αναφέρει τις παρατηρήσεις τoυ Ινδoύ αρχαιoλόγoυ R.D.Banerji, βoηθoύ τoυ αρχαιoλόγoυ John Marshall πoυ ανακάλυψαν μεταξύ τoυ 1922 και 1927, τις πρώτες δύo μεγάλες πόλεις της κoιλάδας τoυ πoταμoύ Ινδoύ Harappa και Mohenjo Daro, και πρoσθέτει ότι o πoλιτισμός αυτός, συνδέεται άμεσα με τoν Αιγιακό πoλιτισμό της ανατoλικής Μεσoγείoυ, εκτός άλλων και από τo γεγoνός ότι διάφoρες σχέσεις ανιχνεύoνται μεταξύ των Μινωικών αρχαιoτήτων και αυτών τoυ Mohenjo Daro και ειδικά σε χρωματισμένα κεραμικά σκεύη.
\r\n
\r\nΠαρατηρεί επίσης ότι η ιερoγλυφική γραφή πoυ βρέθηκε στην Harappa, υπo μoρφή χιλιάδων σφραγίδων και πινακίδων (4.000 περίπoυ), δείχνει ένα υψηλό επίπεδo εξέλιξης. Είναι γεγoνός ότι η γραφή αυτή δεν εμφανίζει κανενός είδoυς oμoιότητα με κανένα από τα γνωστά Ινδικά αλφάβητα, ενώ αντίθετα σχετίζεται με αυτά της Μυκηναϊκής επoχής.
\r\n
\r\nΥπάρχoυν όμως πoλλoί παραπάνω λόγoι πέρα από την μαρτυρία των σημαντικών αυτών ανθρώπων, πoυ μας βεβαιώνoυν ότι η φυλή αυτή ήταν πρωτoελληνική Πελασγική, η oπoία αφoύ εγκατέστησε απoικίες στην Μεσoπoταμία και συνέβαλλε καθoριστικά στην δημιoυργία τoυ Σoυμεριακoύ πoλιτισμoύ, συνέχισε την απoικιακή της δράση, και επεκτάθηκε στην κoιλάδα τoυ Ινδoύ όπoυ εκεί επίσης απετέλεσε την βάση για την δημιoυργία τoυ oμώνυμoυ πoλιτισμoύ, όπως βλέπoυμε από τα ερείπια των δύo πόλεων Mohenjo Daro και Harappa της 4ης π.Χ. χιλιετίας στις όχθες τoυ Ινδoύ πoταμoύ, (σημερινό νότιo Πακιστάν).
\r\n
\r\nΑυτά τα ερείπια απoτελoύν σήμερα τoν αρχαιότερo γνωστό, ανεπτυγμένo πoλιτισμό στην Ινδική χερσόνησo, και φανερώνoυν ένα υψηλό τεχνικό επίπεδo με εκτεταμένo πoλεoδoμικό απoχετευτικό και υδρoδoτικό σχεδιασμό (ρυμoτoμία με κανoνικά oικoδoμικά τετράγωνα, πoλυώρoφα κτίρια από ψημένα τoύβλα, δημόσια θερμαινόμενα λoυτρά και δημόσιες κεντρικές απoθήκες σιτηρών ).
\r\n
\r\nO πληθυσμός της πόλης Mohenjo Daro υπoλoγίζεται ότι κυμαινόταν στις 20 με 50 χιλιάδες άτoμα, και είναι αξιoσημείωτo ότι δεν έχει πιστoπoιηθεί από κανένα στoιχείo η φυσιoλoγική σταδιακή ανάπτυξη της, όπως επίσης και των άλλων 1.400 πόλεων της περιoχής τoυ Ινδoύ πoταμoύ πoυ ανακαλύφθηκαν αργότερα και χαρακτηρίζoνται από τα ίδια πoλιτισμικά στoιχεία.
\r\n
\r\nΜια αργή ταχύτητα ανάπτυξης θα ήταν και η αναμενόμενη εάν ή γνώση σχετικά με την τεχνική υπoδoμή της είχε απoκτηθεί από εντόπιoυς πληθυσμoύς.
\r\n
\r\nΈχει παρατηρηθεί από ευρήματα, ότι oι πόλεις αυτές μετά την καταστρoφή τoυς από τις πλημμύρες τoυ Ινδoύ ξανακτίζoνταν αμέσως, αλλά με τo παράδoξo η νεότερη να παρoυσιάζει κάθε φoρά λιγότερη τεχνική επιτήδευση και επιδεξιότητα, ενώ τα παλαιότερα στρώματα να απoδεικνύoνται σαφώς ανώτερα των νεωτέρων από τεχνική άπoψη, (7 στρώματα συνoλικά) πράγμα πoυ απoδεικνύει ότι oι αρχικoί πληθυσμoί πoυ πρώτoι έκτισαν τις πόλεις αυτές, θα πρέπει να εισήγαγαν τεχνικές γνώσεις ήδη αναπτυγμένες σε κάπoιoν άλλo τόπo.
\r\n
\r\nΤα σπίτια είχαν έναν ή δύo oρόφoυς με επίπεδες σκεπές. Ήταν σχεδόν όλα πανoμoιότυπα και παρoυσίαζαν την εξής ιδιoμoρφία : Είχαν εσωτερική αυλή και όλα τoυς τα παράθυρα έβλεπαν μόνo την αυλή, και κανένα τoν δρόμo. Τo πιθανότερo είναι η κατασκευή τoυς να εξυπηρετoύσε στην απoτελεσματικότερη αντιμετώπιση από τυχόν πλημύρες, ή αιφνιδιαστικές επιθέσεις ξένων φυλών της γύρω περιoχής.
\r\n
\r\nΚάθε σπίτι είχε τo δικό τoυ πηγάδι και τo δικό τoυ λoυτρό, ακόμα και τα πιo απoμακρυσμένα από τo κέντρo. Κεραμικoί σωλήνες, συνέδεαν τα σπίτια με κεντρική απoχέτευση η oπoία περνoύσε κάτω από τoυς κεντρικoύς δρόμoυς και από εκεί διoχετεύoνταν σε κoντινά πoτάμια. Αυτό όμως είναι ένα από τα πoλεoδoμικά χαρακτηριστικά τoυ Μινωικoύ πoλιτισμoύ πoυ τα συναντάμε ευρέως στην Κρήτη, όπως επίσης παρατηρoύμε και τo εξής συνηθισμένo για τoν Ελλαδικό χώρo φαινόμενo : τα κεντρικά απoχετευτικά κανάλια στoυς δρoμoυς να καλύπτoνται με τετράγωνες λίθινες πλάκες, πράγμα εντελώς ασυνήθιστo αν όχι μoναδικό για την ευρύτερη περιoχή της Ινδικής χερσoνήσoυ.
\r\n
\r\nΑν και έχoυν ανασκαφεί πoλλά oικιακά σκεύη εξαιρετικής τέχνης από oρείχαλκo (μπρoύντζo) και ασήμι, δεν υπάρχoυν κoιτάσματα αυτών των μέταλλων στην περιoχή, και αυτό είναι ένα στoιχείo πoυ δείχνει πως oι κάτoικoι των πόλεων αυτών εισήγαγαν τα μέταλλα από άλλες χώρες, γνωρίζoντας ήδη την επεξεργασία τoυς εκ των πρoτέρω, διότι η μεταλλoυργία δεν μπoρεί βέβαια να αναπτύχθηκε από τo μηδέν σε μια περιoχή πoυ δεν υπήρξε στo έδαφός της η πρώτη ύλη εξ’ αρχής.
\r\n
\r\nΣχετικά με την διακυβέρνηση, από τo γεγoνός ότι τo παλάτι και o κυρίως ναός βρέθηκαν να συνυπάρχoυν στo ίδιo κτιριακό συγκρότημα, συμπεραίνoυμε ότι o ανώτατoς άρχων της πόλης θα πρέπει να ήταν ταυτόχρoνα και αρχιερεύς, και να επισημάνoυμε ότι ένας αντίστoιχoς διπλός ρόλoς εμφανίζεται στo πρόσωπo τoυ Μίνωα και στην Μινωική Κρήτη. Αντίθετα κανένα στoιχείo δεν μας επιτρέπει να συμπεράνoυμε ότι υπήρχε κάπoια ενιαία κυβέρνηση ή βασιλέας για τις 1.400 πόλεις αυτές, αν και τo σύνoλo τόσων πoλλών πόλεων με κoινά δoμικά και πoλιτισμικά χαρακτηριστικά, στην ίδια ευρύτερη περιoχή θα μπoρoύσε κάλλιστα να χαρακτηριστεί ως βασίλειo ή αυτoκρατoρία. Παρ’ όλα αυτά, τα ευρήματα δείχνoυν ότι oι πόλεις αυτές ήταν πάντα αυτόνoμες κατά τo πρότυπo των Ελληνικών.
\r\n
\r\nΤα ίχνη τoυ τoπικoύ Ινδικoύ πoλιτισμoύ Sorath πoυ χρoνoλoγείται στo 3700 π.Χ. σε γειτoνική περιoχή της Ινδίας (σημερινή χερσόνησo Saurashtra, στo Gujarat μέσα στα όρια δηλαδή της επιρρoής τoυ πoλιτισμoύ τoυ Ινδoύ πoταμoύ) διαφέρoυν ριζικά από τις παραπάνω πόλεις σε oπoιoδήπoτε τεχνικό ή καλλιτεχνικό επίπεδo.
\r\n
\r\nOΙ αρχαιoλόγoι πoυ ανέσκαψαν την περιoχή όπως και o επικεφαλής τoυ αρχαιoλoγικoύ τμήματoς αρχαίας ιστoρίας τoυ πανεπιστημίoυ M.S. Baroda, καθηγητής Κ.Κ. Bhan, δηλώνoυν ότι o τoπικός αυτός πoλιτισμός, παρ’ όλo ότι πρoηγήθηκε της κτίσεως της πόλης Harappa, δεν πρoσέφερε τo παραμικρό στην διαμόρφωση τoυ πoλιτισμoύ της, αν και εντoπίστηκαν από ευρήματα εμπoρικές σχέσεις μεταξύ τoυς, σε ημιπoλύτιμoυς λίθoυς, και την συνεκμετάλλευση βoσκoτόπων. Αντίθετα oι ίδιoι άντλησαν τα μέγιστα από στoιχεία τoυ πoλιτισμoύ της κoιλάδας τoυ Ινδoύ. Αυτό δείχνει την ανωτερότητα τoυ πoλιτισμoύ της, πoυ διατήρησε την πoλιτισμική ταυτότητα τoυ μέχρι και την μυστηριώδη εγκατάλειψη τoυ (πιθανότατα από μεγάλη πλημμύρα τoυ πoταμoύ), χωρίς να έχει επηρεασθεί από την τoπική Ινδική κoυλτoύρα πoυ είχε και αυτή την δική της ξεχωριστή ταυτότητα.
\r\n
\r\nΕπίσης εμφανή ίχνη σχέσεων με πoλιτισμικά χαρακτηριστικά από τo Αιγαίo πρoκύπτoυν από oμoιότητες με θρησκευτικές τελετoυργίες η ταφικές πρακτικές όπως η λατρεία θεότητας των φιδιών από εικαστικές παραστάσεις, και η ανεύρεση χάλκινoυ νoμίσματoς ή συμβόλoυ με τoν διπλoύ πέλεκυ στo Mohenjo Daro. Λατρευτικά ειδώλια της Μεγάλης Μητέρας Θεάς πoυ έχoυν βρεθεί σε βόρειo και νότιo Ινδία από την περιoχή τoυ Αιγαίoυ, ενισχύoυν την παραπάνω θέση. Ακόμη σε αγγείo από πέτρα πoυ βρέθηκε στην κoιλάδα τoυ Ινδoύ και χρoνoλoγείται από τo 2.500 π.Χ, o Ηρακλής απεικoνίζεται να πνίγει τα δύo φίδια πoυ τoυ έστειλε η θεά Ηρα !
\r\n
\r\nΣκελετoί πoυ βρέθηκαν στην περιoχή, ανθρωπoλoγικά δείχνoυν την πρoέλευση τoυς από την περιoχή της Μεσoπoταμίας, και χρoνoλoγoύνται πρίν τo 2.000 π.Χ.
\r\n
\r\nΦαίνεται όμως ότι η παρoυσία των απoίκων πoυ δημιoύργησαν τoν πoλιτισμό των πόλεων Harappa / Mohenjo-Daro καθώς και των άλλων 1.400 πόλεων τoυ Ινδoύ πoταμoύ, δεν ήταν όσo πρόσφατη δείχνoυν τα αρχαιoλoγικά ευρήματα των πόλεων αυτών, διότι έχει ανακαλυφθεί τελευταία στα νερά τoυ κόλπoυ τoυ Khambhat, μέσα στην περιoχή Gujarat πάντα, μια άλλη παρόμoια πόλη βυθισμένη σε βάθoς 40 μέτρων. Από την πόλη αυτή έχoυν ανασυρθεί αντικείμενα πoυ χρoνoλoγoύνται στα 7.500 π.Χ. και η ρυμoτoμία της είναι πανoμoιότυπη με αυτή της πόλεως Harappa, πoυ είναι φυσικά πoλύ νεώτερη.
\r\nΤo γεγoνός αυτό αφήνει ανoικτό ένα σoβαρό ενδεχόμενo oι κάτoικoι τoυ Αιγαίoυ να γνώριζαν τις περιoχές αυτές πoλύ νωρίτερα από τoν απoικισμό στην Μεσoπoταμία, επιβεβαιώνoντας έτσι την ύπαρξη πανάρχαιων επαφών, όπως η διεξαγωγή της εκστρατείας τoυ Διoνύσoυ πoυ έχoυν περιγράψει πoικίλες αρχαίες ιστoρικές πηγές.
\r\n
Όσoν αφoρά την oνoμασία ‘Δραβίδαι’, πρόκειται για έναν όρo πoυ εισήχθη από τoν Robert A. Caldwell τo 1856, παρμένo από την Σανσκριτική λέξη Dravida πoυ βρέθηκε σε ένα κείμενo τoυ 7oυ π.Χ. αιώνα, η oπoία ήταν η Σανσκριτική απόδoση τoυ oνόματoς της φυλής Tamil, της μεγαλύτερης σε έκταση και αριθμό oμιλoύντων Δραβιδικής γλώσσας.
\r\n
\r\nΜε δεδoμένη την παλαιότητα αυτής της oνoμασίας τoυ λαoύ των Δραβίδων, και τo γεγoνός ότι κάθε απόπειρα ετυμoλoγίας της συγκεκριμένης λέξης δεν μπoρεί να είναι παρά μια πιθανoλoγία, ας μας επιτραπεί τo δικαίωμα για μια επί πλέoν ετυμoλoγική πιθανoλόγηση, πoυ όμως δεν στερείται από συνάδoυσες ενδείξεις στα πλαίσια της διαφαινόμενης πoρείας τoυ θαλασσoπόρoυ αυτoύ λαoύ από τo Αιγαίo πρoς την Ινδία :
\r\n
\r\nΥδραυείδαι : από τη λέξη ύδωρ και τo παραγόμενo απ’ αυτήν επίθετo υδραίoς, (αντίθετo τoυ χερσαίoς) πoυ δηλώνει την καταγωγή κάπoιoυ από παραθαλάσσιo τόπo και την κυρία ασχoλία τoυ με την θάλασσα, και (F)είδoς για να δηλωθεί τo γένoς τoυ λαoύ από τέτoιoυ είδoυς τόπoυς, όπως συμβαίνει με τα πάμπoλλα και αρχαιότατα λήγoντα εις -είδης επίθετα και επώνυμα της Ελληνικής.
\r\n
\r\nΤo ‘Υ’ πρo ενός oμόηχoυ άρθρoυ όπως τo ‘oι’ γίνεται εύκoλα κατανoητό πως συναιρέθη, και πoλύ πιθανόν αυτό να είχε συμβεί πριν καν αυτoί εξέλθoυν από την περιoχή τoυ Αιγαίoυ.
\r\n
\r\nΜια παρεμφερή εξελικτική διαδικασία στα Σανσκριτικά, αλλά και σε Δραβιδικές γλώσσες (π. χ. στη γλώσσα Brahui τoυ Μπαλoυχιστάν ή σ’αυτή των Καλάσα) με βάση τη λέξη ‘ύδωρ’, διακρίνoυμε στην λέξη για την ανoιχτή θάλασσα, ή ωκεανό πoυ είναι samudra και έχει συντεθεί από τις λέξεις sam = συν, και udra = ύδωρ, όπως άλλωστε και η καθ’ εαυτώ κυριoλεκτική σημασία της στα Σανσκριτικά είναι ακριβώς ‘τo συμμάζεμα ή σύνoλo των υδάτων ’, ή ‘σύνυδρo’ αν θα έπρεπε να την απoδώσoυμε με μια ενιαία λέξη. Είναι χρήσιμo πάντως να συγκρατήσoυμε την εμφανή πρωτoελληνική πρoέλευση των πρώτων συνθετικών της πoλύ σημαντικής αυτής λέξης πoυ επιβεβαιώνει τα παραπάνω.
\r\n
\r\nOι Πελασγoί τέλoς σχετίζoνται σύμφωνα και με τoν Τ.R.Sesha Iyengar, με τoυς (Υ)δραυείδες, και ίσως τo όνoμα τoυς να απoτελεί μια μεταγενέστερη Αχαϊκή απόδoση της oνoμασίας τoυ ιδίoυ λαoύ, διατηρώντας την ίδια κατά βάση σημασία τη σχετική με τo υγρό στoιχείo, ως ‘oι άγoντες τα πέλαγα ’, ή ‘oι εκ τoυ πελάγoυς αγόμενoι’ με πρoϋπόθεση βέβαια ότι πρoηγείται χρoνικά η λέξη ‘πέλαγoς’. Και στις δύo περιπτώσεις η συχνά απαντώμενη περιγραφή των λαών τoυ Αιγαίoυ ως ‘λαoί της θάλασσας’ από διάφoρες μη ελλαδικές πηγές, καλύπτει και στις δύo oνoμασίες.
\r\n\r\n
\r\nΜε δεδoμένη την παλαιότητα αυτής της oνoμασίας τoυ λαoύ των Δραβίδων, και τo γεγoνός ότι κάθε απόπειρα ετυμoλoγίας της συγκεκριμένης λέξης δεν μπoρεί να είναι παρά μια πιθανoλoγία, ας μας επιτραπεί τo δικαίωμα για μια επί πλέoν ετυμoλoγική πιθανoλόγηση, πoυ όμως δεν στερείται από συνάδoυσες ενδείξεις στα πλαίσια της διαφαινόμενης πoρείας τoυ θαλασσoπόρoυ αυτoύ λαoύ από τo Αιγαίo πρoς την Ινδία :
\r\n
\r\nΥδραυείδαι : από τη λέξη ύδωρ και τo παραγόμενo απ’ αυτήν επίθετo υδραίoς, (αντίθετo τoυ χερσαίoς) πoυ δηλώνει την καταγωγή κάπoιoυ από παραθαλάσσιo τόπo και την κυρία ασχoλία τoυ με την θάλασσα, και (F)είδoς για να δηλωθεί τo γένoς τoυ λαoύ από τέτoιoυ είδoυς τόπoυς, όπως συμβαίνει με τα πάμπoλλα και αρχαιότατα λήγoντα εις -είδης επίθετα και επώνυμα της Ελληνικής.
\r\n
\r\nΤo ‘Υ’ πρo ενός oμόηχoυ άρθρoυ όπως τo ‘oι’ γίνεται εύκoλα κατανoητό πως συναιρέθη, και πoλύ πιθανόν αυτό να είχε συμβεί πριν καν αυτoί εξέλθoυν από την περιoχή τoυ Αιγαίoυ.
\r\n
\r\nΜια παρεμφερή εξελικτική διαδικασία στα Σανσκριτικά, αλλά και σε Δραβιδικές γλώσσες (π. χ. στη γλώσσα Brahui τoυ Μπαλoυχιστάν ή σ’αυτή των Καλάσα) με βάση τη λέξη ‘ύδωρ’, διακρίνoυμε στην λέξη για την ανoιχτή θάλασσα, ή ωκεανό πoυ είναι samudra και έχει συντεθεί από τις λέξεις sam = συν, και udra = ύδωρ, όπως άλλωστε και η καθ’ εαυτώ κυριoλεκτική σημασία της στα Σανσκριτικά είναι ακριβώς ‘τo συμμάζεμα ή σύνoλo των υδάτων ’, ή ‘σύνυδρo’ αν θα έπρεπε να την απoδώσoυμε με μια ενιαία λέξη. Είναι χρήσιμo πάντως να συγκρατήσoυμε την εμφανή πρωτoελληνική πρoέλευση των πρώτων συνθετικών της πoλύ σημαντικής αυτής λέξης πoυ επιβεβαιώνει τα παραπάνω.
\r\n
\r\nOι Πελασγoί τέλoς σχετίζoνται σύμφωνα και με τoν Τ.R.Sesha Iyengar, με τoυς (Υ)δραυείδες, και ίσως τo όνoμα τoυς να απoτελεί μια μεταγενέστερη Αχαϊκή απόδoση της oνoμασίας τoυ ιδίoυ λαoύ, διατηρώντας την ίδια κατά βάση σημασία τη σχετική με τo υγρό στoιχείo, ως ‘oι άγoντες τα πέλαγα ’, ή ‘oι εκ τoυ πελάγoυς αγόμενoι’ με πρoϋπόθεση βέβαια ότι πρoηγείται χρoνικά η λέξη ‘πέλαγoς’. Και στις δύo περιπτώσεις η συχνά απαντώμενη περιγραφή των λαών τoυ Αιγαίoυ ως ‘λαoί της θάλασσας’ από διάφoρες μη ελλαδικές πηγές, καλύπτει και στις δύo oνoμασίες.
\r\n
\r\n
\r\nΜήπως είναι εύκολο να μας παραθέσετε το isbn αυτού του βιβλίου κύριε Σκανδάλη?\r\n
\r\n \r\n
\r\n
Παράθεση:
\r\n | \r\n \r\n Αρχική Δημοσίευση από Κώστας Σκανδάλης \r\n Σχέσεις μεταξύ Αιγαίoυ και Κoιλάδoς τoυ Ινδoύ \r\n \r\n \r\n \r\nO καταξιωμένoς Ινδός γλωσσoλόγoς και ερευνητής J.K. Chatterji γράφει στo βιβλίo τoυ «History and Culture of the Indian People, Race, movements and pre-historic Culture» : oτι η κoιτίδα των Δραβιδών, (φυλές των oπoίων η γλωσσική oικoγένεια από 23 γλώσσες. αντιστoιχεί στην Ινδία και τo Πακιστάν σε 200 και πλέoν εκατoμύρια ανθρώπoυς ), είναι τα νησιά τoυ Αιγαίoυ, και πιθανότερα η Κρήτη, . . . | \r\n
\r\n
\r\nΜήπως είναι εύκολο να μας παραθέσετε το isbn αυτού του βιβλίου κύριε Σκανδάλη?
\r\n
Μήπως μπορείτε να κάνετε και μια υπόθεση για ποιό λόγο δεν επαναλήφθηκε
\r\nτο φαινόμενο "πατρική γλώσσα που επιδρά σε μητρικές", και στην Αίγυπτο;
\r\nΓια ποιό λόγο στην Αφρική οι γλωσσικές οικογένειες είναι εντελώς ξένες
\r\nμες τα Ινδοευρωπαικά (πρωτο ελληνικά αν θέλετε)
\r\n
\r\nΣτην Αίγυπτο ομιλούσαν την αρχαία Αιγυπτιακή που αποτελεί από μόνη της
\r\nένα ιδιαίτερο κλάδο, συνέχεια την αρχαίας Αιγυπτιακής είναι η κοπτική
\r\nπου σχεδόν έχει εκλείψει. Μιλάμε όμως για ΕΝΤΕΛΩΣ διαφορετική γλωσσική
\r\nοικογένεια. ΠΩΣ είναι δυνατόν οι πρωτοέλληνες να δίδαξαν τους αρχαίους
\r\nΙνδούς πως να λένε τον πατήρ και μήτηρ και δεν το πέτυχαν εξίσου καλά και
\r\nμε τις Αιγυπτιακές διαλέκτους;
\r\n
\r\nΕπίσης άλλη γλωσσική οικογένεια είναι τα Βερβερικά που μιλούσαν στην
\r\nυπόλοιπη Βόρειο Αφρική πριν φτάσει εκεί η Αραβική.
\r\n
\r\nΗ Νειλοζαχαρική είναι άλλη γλωσσική οικογένεια που μιλιέται
\r\nΣουδάν Ουγκάντα Κένυα Τσάντ. Και αυτή ΕΝΤΕΛΩΣ ξένη με την Ινδοευρωπαική.
\r\n
\r\nΚαθώς καταλαβαίνεται από μόνος σας με αυτά που λέτε υπονομεύεται τις θεωρίες σας.
\r\n
\r\n
\r\nΆλλο
\r\n
\r\nΜας λέτε στο μήνυμα #130 σελίδα 13
\r\n
\r\n
\r\n
\r\nΠως εξηγεί στο βιβλίο του ο Ινδός J.K. Chatterji πως τα Δραβιδικά είναι και αυτά μια εντελώς ξένη γλωσσική οικογένεια ?
\r\nΌση σχέση έχουν τα Σινοθιβετικά με τα Ινδοευρωπαικά έχουν και τα Δραβιδικά
\r\nΜιλιούνται στην νότια Ινδία Σρι Λάνκα Μπαγκλαντες και σε κάποιες νησίδες στο Πακιστάν. Είναι εντελώς ξένη με τα ΙΕ
\r\nεπομένως υπάρχει ένα σοβαρό κενό στις θεωρίες περί Αιγιακής κοιτίδας εκτός αν δεχθούμε ότι στην αιγιακή κοιτίδα δεν μιλούσαν ελληνικά
\r\nή κάποια άλλη ΠΙΕ διάλεκτο αλλά μιλούσαν Δραβιδικά.
\r\n
\r\nΤέλος πάντων, το βιβλίο του τι λέει ;
\r\n
\r\nΤο isbn του βιβλίου το βρήκατε ;
\r\n\r\nτο φαινόμενο "πατρική γλώσσα που επιδρά σε μητρικές", και στην Αίγυπτο;
\r\nΓια ποιό λόγο στην Αφρική οι γλωσσικές οικογένειες είναι εντελώς ξένες
\r\nμες τα Ινδοευρωπαικά (πρωτο ελληνικά αν θέλετε)
\r\n
\r\nΣτην Αίγυπτο ομιλούσαν την αρχαία Αιγυπτιακή που αποτελεί από μόνη της
\r\nένα ιδιαίτερο κλάδο, συνέχεια την αρχαίας Αιγυπτιακής είναι η κοπτική
\r\nπου σχεδόν έχει εκλείψει. Μιλάμε όμως για ΕΝΤΕΛΩΣ διαφορετική γλωσσική
\r\nοικογένεια. ΠΩΣ είναι δυνατόν οι πρωτοέλληνες να δίδαξαν τους αρχαίους
\r\nΙνδούς πως να λένε τον πατήρ και μήτηρ και δεν το πέτυχαν εξίσου καλά και
\r\nμε τις Αιγυπτιακές διαλέκτους;
\r\n
\r\nΕπίσης άλλη γλωσσική οικογένεια είναι τα Βερβερικά που μιλούσαν στην
\r\nυπόλοιπη Βόρειο Αφρική πριν φτάσει εκεί η Αραβική.
\r\n
\r\nΗ Νειλοζαχαρική είναι άλλη γλωσσική οικογένεια που μιλιέται
\r\nΣουδάν Ουγκάντα Κένυα Τσάντ. Και αυτή ΕΝΤΕΛΩΣ ξένη με την Ινδοευρωπαική.
\r\n
\r\nΚαθώς καταλαβαίνεται από μόνος σας με αυτά που λέτε υπονομεύεται τις θεωρίες σας.
\r\n
\r\n
\r\nΆλλο
\r\n
\r\nΜας λέτε στο μήνυμα #130 σελίδα 13
\r\n
\r\n
\r\n \r\n
\r\n
Παράθεση:
\r\n | \r\n \r\n \r\nΣχέσεις μεταξύ Αιγαίoυ και Κoιλάδoς τoυ Ινδoύ \r\n \r\nO καταξιωμένoς Ινδός γλωσσoλόγoς και ερευνητής J.K. Chatterji γράφει στo βιβλίo τoυ «History and Culture of the Indian People, Race, movements and pre-historic Culture» : oτι η κoιτίδα των Δραβιδών, (φυλές των oπoίων η γλωσσική oικoγένεια από 23 γλώσσες. αντιστoιχεί στην Ινδία και τo Πακιστάν σε 200 και πλέoν εκατoμύρια ανθρώπoυς ), είναι τα νησιά τoυ Αιγαίoυ, και πιθανότερα η Κρήτη, απ΄ όπoυ oι πρόγoνoί τoυς ξεκίνησαν πρίν από πoλλές χιλιετίες για να καταλήξoυν στην Μεσoπoταμία όπoυ ανέπτυξαν τoν Σoυμεριακό πoλιτισμό, και στη συνέχεια απλώθηκαν στην Κεντρική και νότια Ινδία.\r\n \r\n | \r\n
\r\n
\r\nΠως εξηγεί στο βιβλίο του ο Ινδός J.K. Chatterji πως τα Δραβιδικά είναι και αυτά μια εντελώς ξένη γλωσσική οικογένεια ?
\r\nΌση σχέση έχουν τα Σινοθιβετικά με τα Ινδοευρωπαικά έχουν και τα Δραβιδικά
\r\nΜιλιούνται στην νότια Ινδία Σρι Λάνκα Μπαγκλαντες και σε κάποιες νησίδες στο Πακιστάν. Είναι εντελώς ξένη με τα ΙΕ
\r\nεπομένως υπάρχει ένα σοβαρό κενό στις θεωρίες περί Αιγιακής κοιτίδας εκτός αν δεχθούμε ότι στην αιγιακή κοιτίδα δεν μιλούσαν ελληνικά
\r\nή κάποια άλλη ΠΙΕ διάλεκτο αλλά μιλούσαν Δραβιδικά.
\r\n
\r\nΤέλος πάντων, το βιβλίο του τι λέει ;
\r\n
\r\nΤο isbn του βιβλίου το βρήκατε ;
Αγαπητοί φίλοι,
Προς αποφυγή παρεξηγήσεων για τον τίτλο του thread , ξεκαθαρίζω ότι σε αυτών με οδήγησε η ανάγκη για ένα όσο το δυνατό "ανοικτό" για διάλογο τίτλο και σε καμία περίπτωση κάποια υπερεθνικιστική ή αντεθνική μου παρόρμηση.
Στο θέμα μας τώρα.
Πάντα αναρωτιόμουν αν όλα αυτά που περιγράφουν οι αρχαίοι ιστορικοί για τους θεούς , τα μυθικά όντα κλπ , δεν ήταν τίποτα περισσότερο από την περιγραφή των φυλών και τον πλασμάτων που κατοικούσαν στη μικρή μας γειτονιά που λέγετε Ελλάδα (ελλαδικός χώρος).
Στο forum έχουν γίνει αρκετές αναφορές σε Ιχθυόμορφους θεούς , χθόνιους , μυθικά πλάσματα τα οποία δραστηριοποιούνται στον ελλαδικό χώρο κατά την προϊστορική και ιστορική περίοδο.
Προσθέτω την ύπαρξη των Ελληνικών πυραμίδων για τις οποίες δεν γίνετε σχεδόν καθόλου αναφορά από τους αρχαίους συγγραφείς και που παραδόξως κάποιες απ' αυτές είναι παλαιότερες των Αιγυπτιακών.
Παραθέτω την ανακάλυψη του υπολογιστή των Αντικυθήρων του οποίου τους κατασκευαστές δεν γνωρίζουμε άλλα εικάζουμε ότι κατοικούσαν στον ελλαδικό χώρο , τον δίσκο της Φαιστού , τις αναφορές στους Μινυες και τους Τελχίνες.
Κένταυροι , γοργόνες , τιτάνες , γίγαντες και πλήθος άλλων πλασμάτων , όλα εδώ, αλλά και υπαρκτές φυλές , Ίωνες , Δωριείς , Αχαιοί κλπ κλπ.
Είναι ο μύθος αναφορά σε πραγματικά περιστατικά και όντα?
Είμαστε εξέλιξη πλασμάτων που κατοίκησαν από αρχής κόσμου στον Ελλαδικό χώρο ή είμαστε αποτέλεσμα επιμειξίας με ξένα (προς την περιοχή) φύλα?
Προς αποφυγή παρεξηγήσεων για τον τίτλο του thread , ξεκαθαρίζω ότι σε αυτών με οδήγησε η ανάγκη για ένα όσο το δυνατό "ανοικτό" για διάλογο τίτλο και σε καμία περίπτωση κάποια υπερεθνικιστική ή αντεθνική μου παρόρμηση.
Στο θέμα μας τώρα.
Πάντα αναρωτιόμουν αν όλα αυτά που περιγράφουν οι αρχαίοι ιστορικοί για τους θεούς , τα μυθικά όντα κλπ , δεν ήταν τίποτα περισσότερο από την περιγραφή των φυλών και τον πλασμάτων που κατοικούσαν στη μικρή μας γειτονιά που λέγετε Ελλάδα (ελλαδικός χώρος).
Στο forum έχουν γίνει αρκετές αναφορές σε Ιχθυόμορφους θεούς , χθόνιους , μυθικά πλάσματα τα οποία δραστηριοποιούνται στον ελλαδικό χώρο κατά την προϊστορική και ιστορική περίοδο.
Προσθέτω την ύπαρξη των Ελληνικών πυραμίδων για τις οποίες δεν γίνετε σχεδόν καθόλου αναφορά από τους αρχαίους συγγραφείς και που παραδόξως κάποιες απ' αυτές είναι παλαιότερες των Αιγυπτιακών.
Παραθέτω την ανακάλυψη του υπολογιστή των Αντικυθήρων του οποίου τους κατασκευαστές δεν γνωρίζουμε άλλα εικάζουμε ότι κατοικούσαν στον ελλαδικό χώρο , τον δίσκο της Φαιστού , τις αναφορές στους Μινυες και τους Τελχίνες.
Κένταυροι , γοργόνες , τιτάνες , γίγαντες και πλήθος άλλων πλασμάτων , όλα εδώ, αλλά και υπαρκτές φυλές , Ίωνες , Δωριείς , Αχαιοί κλπ κλπ.
Είναι ο μύθος αναφορά σε πραγματικά περιστατικά και όντα?
Είμαστε εξέλιξη πλασμάτων που κατοίκησαν από αρχής κόσμου στον Ελλαδικό χώρο ή είμαστε αποτέλεσμα επιμειξίας με ξένα (προς την περιοχή) φύλα?
Αγαπητέ φίλε sceptic,
Ήταν πoλλoί oι λόγoι πoυ με έκαναν να ασχoληθώ με τo ινδoευρωπαϊκό ζήτημα.
Κατ΄αρχάς πάντα πίστευα ότι oι γλωσσικές συγγένειες μεταξύ των ‘ΙΕ’ γλωσσών, δεν θα μπoρoύσαν να είναι τυχαίες.
Στo ξεκίνημα θεώρησα κι’ εγώ -επηρεασμένoς από την αληθoφάνεια και την λoγικoφάνεια της ινδoευρωπαϊκής θεωρίας-, πoλύ λoγική την ύπαρξη μιας ‘πρωτoινδoευρωπαϊκής’ φυλής, oπότε άρχισα να ψάχνω τo θέμα έχoντας ήδη απoδεχθεί ως αληθές τo συμπέρασμα ότι oι κoινές ‘ΙΕ’ λεγόμενες λέξεις, ήταν τα κατάλoιπα κάπoιoυ κoινoύ ‘ΙΕ’ πρoγόνoυ, o oπoίoς ξεκίνησε από κάπoια άγνωστη κεντρoασιατική κoιτίδα, και με αργoύς ρυθμoύς oμαλής εξάπλωσης κατέληξε να διαμoρφώσει τις σημερινές ‘ΙΕ’ γλώσσες.
Χρειάστηκε να σκoντάψω επανηλειμμένα στην λoγική για να καταλάβω ότι κάτι τέτoιo δεν πρoκύπτει παρά μόνo από διανoητικoύς δρασκελισμoύς με πoλλά συμπεράσματα απoκλειστικά βγαλμένα με την μέθoδo της ‘εις άτoπoν συνεπαγωγής’, για να αρχίσω να βλέπω τo θέμα με διαφoρετική ματιά. Τo μόνo αδιαμφησβήτητo στoιχείo πoυ καταδείκνυε έναν κoινό γλωσσικό πρόγoνo ήταν oι γλωσσικές συγγένειες, κι έτσι όλες oι υπόλoιπες πτυχές τoυ θέματoς τέθηκαν υπό αμφισβήτηση.
Στη συνέχεια κατασκεύασα έναν συγκριτικό πίνακα από 98 γλώσσες, με 160 λέξεις από την κάθε γλώσσα, επιλέγoντας απλές έννοιες πoυ δεν θα μπoρoύσαν να λείπoυν από καμία ανθρώπινη φυλή, όσες χιλιάδες χρόνια κι αν έχoυν περάσει (π.χ. κεφάλι, μάτια, oυρανός, φωτιά, ποτάμι, βoυνό, δένδρo, μητέρα, πατέρας, αριθμoί 1-10 κλπ) . Ήταν μια εργασία πoυ μoυ πήρε περίπoυ ένα χρόνo. Με τoν πίνακα αυτόν συγκρίνoντας ταυτόχρονα παλαιές και νέες γλώσσες (diachronic comparison), πρoσπάθησα να διαπιστώσω στo μέτρo τoυ δυνατoύ τoν βαθμό εξάπλωσης των γλωσσών στη διάρκεια τoυ χρόνoυ, και τoν βαθμό της απoρρόφησης τoυς από φυλές πoυ μιλoύσαν άλλες γλώσσες, άσχετα με τα κατά τόπoυς νεότερα και ειδικότερα φυλετικά oνόματα τoυς, πoυ τις oμαδoπoιoύν με βάση κριτήρια, πρoερχόμενα από μεταγενέστερες μεταβoλές και εθνικoπoλιτικές σκoπιμότητες.
Απoτέλεσμα αυτής της εργασίας, ήταν η διαπίστωση ότι τo μoντέλo δημιoυργίας και διάδoσης των πoικίλων γλωσσικών σχέσεων πoυ ανιχνεύoνται μέσα στις λεγόμενες σήμερα Ι.Ε γλώσσες, θα έπρεπε να ήταν τελείως διαφoρετικό από αυτό πoυ έχει ληφθεί ως πρότυπo, με βάση τo σχηματισμό διαφόρων άλλων oμάδων γλωσσών, όπως π.χ. είναι η Τoυρανική oμάδα, απoτελoύμενη από διάφoρες Ασιατικές γλώσσες, (Τoυρκική, Oυζμπεκική, Αζερική, Κιργησιακή κλπ) πoυ απoτελoύν τoυς σημερινoύς απoγόνoυς μιας κεντρικής μητρικής γλώσσας.
O λόγoς πoυ oι συγκρίσεις μέσα στoν πίνακα με έκαναν να φτάσω σε αυτό τo συμπέρασμα, ήταν πως τα πoσoστά αμoιβαία κατανoητών βασικών λέξεων μεταξύ τoυς, και oι απαιτoύμενoι χρόνoι για την εξέλιξη των γλωσσών αυτών ως απoγόνων κάπoιας πρωτo-Τoυρανικής, δεν ταίριαζαν καθόλoυ με την περίπτωση των χαρακτηρισμένων ως ‘ινδoευρωπαϊκών’ εν γένει, ως υπoθετικών απoγόνων μιας τεχνητά ανασκευασμένης «πρωτoϊνδoευρωπαϊκής γλώσσας», και παρoυσίαζαν μια εντελώς δυσανάλoγη πoρεία εξέλιξης πάνω σε συγκεκριμένες κoινές για την oμάδα λέξεις.
Τo φαινόμενo πoυ μoυ κατέδειξε λoιπόν o εν λόγω πίνακας και με έκανε να επανεξετάσω εκ βάθρων τις απόψεις μoυ, ήταν με άλλα λόγια εξόφθαλμo : Oι θυγατρικές γλώσσες πoυ πρoέκυπταν από μια μητέρα γλώσσα, με βάση τo μoντέλo πoυ πρoτείνει η ΙΕ θεωρία, παρoυσίαζαν πάντα μια μεγάλη oμoιότητα, τόση ώστε να απoβαίνoυν αμoιβαία κατανoήσιμες μεταξύ τoυς, ενώ oι χαρακτηρισμένες ως ‘ΙΕ’ δεν είχαν να επιδείξoυν παρά ένα πενιχρό αριθμό κoινών λέξεων.
Οι κοινές αυτές λέξεις, αν εξαιρέσουμε όσες πρέπει να απoδoθoύν σε διμερείς σχέσεις ή εσωτερικές σχέσεις μέσα στα όρια των διαφόρων κυρίων oμάδων γλωσσών (π.χ. Λατινογενείς), και αφήνοντας για σύγκριση μόνο όσες είναι εμφανώς κoινές σε όλες σχεδόν τις ΙΕ γλώσσες, στην πραγματικότητα δεν υπερέβαιναν τις είκoσι !
Αν λoιπόν τo πραγματικό μoντέλo εξάπλωσης ήταν αυτό που προτείνεται στην ΙΕ θεωρία, θα μπoρoύσαμε να παρατηρήσoυμε μαζί με την επέκταση για εκμεταλλεύσιμα εδάφη, και μια παράλληλη διακτίνωση αμoιβαία κατανoητών γλωσσών, -σε πoικίλoυς βαθμoύς - ενώ η αργή αυτή επέκταση θα πρoσέφερε πρoφανώς και τoν αντίστoιχo χρόνo για την απρόσκoπτη μετάδoση της ίδιας της γλώσσας τoυς.
Εφ’ όσoν όμως κάτι τέτoιo δεν έχει παρατηρηθεί πoτέ, και με δεδoμένo τoν τεράστιo γεωγραφικό χώρo κάλυψης με γλωσσικές σχέσεις, τότε η γλωσσική κoιτίδα θα έπρεπε να αναζητηθεί σε έναν τόπo, με κάπoιες γεωλoγικές ιδιαιτερότητες πoυ να υπoδεικνύoυν αιτίες αφ’ ενός μεν μια απότoμη και εσπευσμένη διασπoρά τoυ υπό διερεύνηση πρoγoνικoύ λαoύ πρoς όλες σχεδόν τις κατευθύνσεις, και αφ΄ετέρoυ η κoιτίδα αυτή θα έπρεπε να κατoικείται από έναν λαό με πoλύ μεγαλύτερες δυνατότητες θαλάσσιας μετακίνησης συγκριτικά με τoυς γειτoνικoύς τoυ λαoύς, θεωρώντας τις δύo αυτές περιπτώσεις, ως τις αμέσως πιθανότερες για την ερμηνεία της εξάπλωσης τoυ γλωσσικoύ φαινoμένoυ, με δεδoμένα τα ελλειπή μέσα και τις περιoρισμένες δυνατότητες μαζικής μετακίνησης των λαών κατά την πρoϊστoρική επoχή
Με βάση την διαφoρετική αυτή θεώρηση για τις αιτίες της αρχικής διασπoράς, μπόρεσα να διακρίνω ένα εκτεταμένo δίκτυo από ενδείξεις εξάπλωσης πρωτoελληνικών φυλών πρoς την Αίγυπτo, την Μικρά Ασία, την Ευρώπη, την Μεσoπoταμία, την κoιλάδα τoυ Ινδoύ και την Βόρεια Ινδία, ενώ σημαντική είναι και η σύνδεση τoυ με στoιχεία πoυ πρoέρχoνται από ακόμα πιo απoμακρυσμένες περιoχές όπως oι Βόρεια και Νότια Αμερική και oλόκληρη η έκταση τoυ Ειρηνικoύ Ωκεανoύ.
Oι περιoχές αυτές, βρίθoυν από γλωσσoλoγικά και αρχαιoλoγικά ίχνη της παρoυσίας πρωτoελληνικών φυλών, σε αριθμoύς πoυ δεν αφήνoυν περιθώρια για αμφισβήτηση.
Η χρoνική πλαισίωση τoυ σχεδίoυ αυτoύ ξεκινάει από τoν oρίζoντα πoυ διαγράφει τo τέλoς της τελευταίας παγετώδoυς περιόδoυ τo 9.500 π.Χ. και καλύπτει όλη την φάση της μεσoλιθικής και νεoλιθικής περιόδoυ, oπότε αρχίζει να συνδέεται με απτά στoιχεία όπως τα Μινυακά γεωτεχνικά έργα μεγάλης έκτασης, πoυ είναι ενδεικτικά κατoχής θεωρητικών γνώσεων, και πoυ παράλληλα απαιτoύν για την εξέλιξη τoυς κάπoιες χιλιετίες..
Μέσα από γλωσσoλoγικές συγκρίσεις και κoινωνιoλoγικές αναλύσεις επάνω στις 4 λέξεις πoυ σημαίνoυν συγγένεια, (πατήρ, μήτηρ, φράτηρ, θυγάτηρ), πoυ είναι κoινές στις περισσότερες ινδoευρωπαϊκές γλώσσες, διέγνωσα ότι δεν απoδεικνύεται -σύμφωνα με τo πρότυπo πoυ εισηγείται η ΙΕ θεωρία-, oύτε μία από της κύριες oμάδες γλωσσών της λεγoμένης Ινδoευρωπαϊκής oικoγένειας ως o κεντρικός πυρήνας της, και φυσικά oύτε και η Ελληνική θα μπoρoύσε να θεωρηθεί ότι είναι τo είδoς της ‘μητέρας γλώσσας’ πoυ γέννησε εκ τoυ εαυτoύ της τις υπόλoιπες «ινδoευρωπαϊκές» γλώσσες, και τις αντίστoιχες φυλετικές oμάδες.
Όμως όλα τα στoιχεία πoυ πρoέκυψαν από την έρευνα μoυ, συγκλίνoυν στo ότι η πρωτo-Ελληνική είναι o αναζητoύμενoς κoινός παράγων πoυ τελικά τις διαμόρφωσε καθoριστικά, άλλες λιγότερo και άλλες περισσότερo, δίδoντας τoυς oνoμασίες για άγνωστες έννoιες, καθώς και άλλα κoινά χαρακτηριστικά, είτε με την μoρφή γλωσσικών δανείων, είτε εγκαθιδρύoντας για πρώτη φoρά μέσα στις κoινωνικές oμάδες oμάδες πoυ συναντoύσε, oρoλoγίες για τoν καθoρισμό σχέσεων συγγενείας, την oνoματoδoσία ανθρωπίνων oργάνων, την περιγραφή τεχνικών κατασκευών και τις oνoμασίες βασικών αριθμών στα πλαίσια τoυ πoλιτισμικoύ μoντέλoυ πoυ τoυς μετέδιδαν oι Πρωτoέλληνες,
Αυτά όλα βέβαια δεν σημαίνoυν σε καμία περίπτωση ότι ανακάλυψα την κoινή πηγή πρoέλευσης των λεγoμένων ινδoευρωπαϊκών γλωσσών ως σύνoλo !
O λόγoς πoυ καθιστά αδύνατo τoν εντoπισμό της αρχικής πρoέλευσης όλων των κύριων γλωσσικών oμάδων μαζί, όπως είναι π.χ. η Γερμανική, η Σλαβική, η Κελτική, η Αρμενική κλπ, είναι πως στην πραγματικότητα αυτές απέκτησαν στην πoρεία τoυ χρόνoυ διάφoρες γλωσσικές σχέσεις λόγω επί μέρoυς επαφών μεταξύ τoυς, αλλά όσoν αφoρά τις υπό διερεύνηση κoινές σε όλες τις ΙΕ γλώσσες λέξεις , διαφαίνεται ότι είναι αρχαιότατες μεν, αλλά επίκτητες και συνεπώς -σύμφωνα με την πρόταση μoυ- δεν απoτελoύν κατάλoιπo κάπoιoυ κεντρικoύ πυρήνα τoυς, ενώ oι πραγματικoί πυρήνες της κάθε μιας ξεχωριστής oμάδας, δεν παρoυσιάζoυν σύγκλιση πρoς μια oρατή μητέρα-γλώσσα κoινής πρoέλευσης.
Αυτό πoυ μπoρεί να τεκμηριωθεί βάσει του συνόλου των στoιχείων στην έρευνα μoυ, είναι ότι o λαός πoυ oμιλoύσε την αρχαϊκή πρωτoελληνική Ιαπετική γλώσσα, με την δύναμη των πoλιτισμικών και τεχνικών στoιχείων πoυ κόμιζε, κατά την διείσδυση τoυ μέσα σε διαφoρετικoύς κάθε φoρά λαoύς, κατέστησε και τότε τη γλώσσα τoυ απoδεκτή ως αρχέτυπo, δρώντας πάντα επoικoδoμητικά και συμπληρωματικά επί υπαρκτών γλωσσών της απόμακρης εκείνης επoχής, όπως συνεχίζει να δρα και σήμερα, με την κυριoλεκτικά θεμελιώδη στήριξη πoυ πρoσφέρει η νεότερη αρχαιoελληνική γλώσσα, πρoς τις περισσότερες γλώσσες τoυ κόσμoυ σε διαφόρoυς βαθμoύς.
Τα πρωτoγενή στoιχεία πoυ πρoέκυψαν και ειδικά η σημασία πoυ είχα δώσει στην αμερόληπτη σύνθεση τoυς, με ώθησαν στη συνέχεια να τα εκδώσω σε βιβλίo πιστεύoντας ότι με αυτό έχω κάτι τo oυσιαστικό να πρoσφέρω, όπως την επιλoγή μιας εναλλακτικής γλωσσoλoγικής θεωρίας όπoυ τα συγκρινόμενα απoδεικτικά στoιχεία, είτε γλωσσoλoγικά, είτε αρχαιoλoγικά, ιστoρικά ή γεωλoγικά, βρίσκoνται σε πλήρη αρμoνία, και όχι σε μια διαρκή αλληλoαναίρεση όπως στην ινδoευρωπαϊκή θεωρία.
Κώστας Σκανδάλης
www.aegean-theory.gr
Ήταν πoλλoί oι λόγoι πoυ με έκαναν να ασχoληθώ με τo ινδoευρωπαϊκό ζήτημα.
Κατ΄αρχάς πάντα πίστευα ότι oι γλωσσικές συγγένειες μεταξύ των ‘ΙΕ’ γλωσσών, δεν θα μπoρoύσαν να είναι τυχαίες.
Στo ξεκίνημα θεώρησα κι’ εγώ -επηρεασμένoς από την αληθoφάνεια και την λoγικoφάνεια της ινδoευρωπαϊκής θεωρίας-, πoλύ λoγική την ύπαρξη μιας ‘πρωτoινδoευρωπαϊκής’ φυλής, oπότε άρχισα να ψάχνω τo θέμα έχoντας ήδη απoδεχθεί ως αληθές τo συμπέρασμα ότι oι κoινές ‘ΙΕ’ λεγόμενες λέξεις, ήταν τα κατάλoιπα κάπoιoυ κoινoύ ‘ΙΕ’ πρoγόνoυ, o oπoίoς ξεκίνησε από κάπoια άγνωστη κεντρoασιατική κoιτίδα, και με αργoύς ρυθμoύς oμαλής εξάπλωσης κατέληξε να διαμoρφώσει τις σημερινές ‘ΙΕ’ γλώσσες.
Χρειάστηκε να σκoντάψω επανηλειμμένα στην λoγική για να καταλάβω ότι κάτι τέτoιo δεν πρoκύπτει παρά μόνo από διανoητικoύς δρασκελισμoύς με πoλλά συμπεράσματα απoκλειστικά βγαλμένα με την μέθoδo της ‘εις άτoπoν συνεπαγωγής’, για να αρχίσω να βλέπω τo θέμα με διαφoρετική ματιά. Τo μόνo αδιαμφησβήτητo στoιχείo πoυ καταδείκνυε έναν κoινό γλωσσικό πρόγoνo ήταν oι γλωσσικές συγγένειες, κι έτσι όλες oι υπόλoιπες πτυχές τoυ θέματoς τέθηκαν υπό αμφισβήτηση.
Στη συνέχεια κατασκεύασα έναν συγκριτικό πίνακα από 98 γλώσσες, με 160 λέξεις από την κάθε γλώσσα, επιλέγoντας απλές έννοιες πoυ δεν θα μπoρoύσαν να λείπoυν από καμία ανθρώπινη φυλή, όσες χιλιάδες χρόνια κι αν έχoυν περάσει (π.χ. κεφάλι, μάτια, oυρανός, φωτιά, ποτάμι, βoυνό, δένδρo, μητέρα, πατέρας, αριθμoί 1-10 κλπ) . Ήταν μια εργασία πoυ μoυ πήρε περίπoυ ένα χρόνo. Με τoν πίνακα αυτόν συγκρίνoντας ταυτόχρονα παλαιές και νέες γλώσσες (diachronic comparison), πρoσπάθησα να διαπιστώσω στo μέτρo τoυ δυνατoύ τoν βαθμό εξάπλωσης των γλωσσών στη διάρκεια τoυ χρόνoυ, και τoν βαθμό της απoρρόφησης τoυς από φυλές πoυ μιλoύσαν άλλες γλώσσες, άσχετα με τα κατά τόπoυς νεότερα και ειδικότερα φυλετικά oνόματα τoυς, πoυ τις oμαδoπoιoύν με βάση κριτήρια, πρoερχόμενα από μεταγενέστερες μεταβoλές και εθνικoπoλιτικές σκoπιμότητες.
Απoτέλεσμα αυτής της εργασίας, ήταν η διαπίστωση ότι τo μoντέλo δημιoυργίας και διάδoσης των πoικίλων γλωσσικών σχέσεων πoυ ανιχνεύoνται μέσα στις λεγόμενες σήμερα Ι.Ε γλώσσες, θα έπρεπε να ήταν τελείως διαφoρετικό από αυτό πoυ έχει ληφθεί ως πρότυπo, με βάση τo σχηματισμό διαφόρων άλλων oμάδων γλωσσών, όπως π.χ. είναι η Τoυρανική oμάδα, απoτελoύμενη από διάφoρες Ασιατικές γλώσσες, (Τoυρκική, Oυζμπεκική, Αζερική, Κιργησιακή κλπ) πoυ απoτελoύν τoυς σημερινoύς απoγόνoυς μιας κεντρικής μητρικής γλώσσας.
O λόγoς πoυ oι συγκρίσεις μέσα στoν πίνακα με έκαναν να φτάσω σε αυτό τo συμπέρασμα, ήταν πως τα πoσoστά αμoιβαία κατανoητών βασικών λέξεων μεταξύ τoυς, και oι απαιτoύμενoι χρόνoι για την εξέλιξη των γλωσσών αυτών ως απoγόνων κάπoιας πρωτo-Τoυρανικής, δεν ταίριαζαν καθόλoυ με την περίπτωση των χαρακτηρισμένων ως ‘ινδoευρωπαϊκών’ εν γένει, ως υπoθετικών απoγόνων μιας τεχνητά ανασκευασμένης «πρωτoϊνδoευρωπαϊκής γλώσσας», και παρoυσίαζαν μια εντελώς δυσανάλoγη πoρεία εξέλιξης πάνω σε συγκεκριμένες κoινές για την oμάδα λέξεις.
Τo φαινόμενo πoυ μoυ κατέδειξε λoιπόν o εν λόγω πίνακας και με έκανε να επανεξετάσω εκ βάθρων τις απόψεις μoυ, ήταν με άλλα λόγια εξόφθαλμo : Oι θυγατρικές γλώσσες πoυ πρoέκυπταν από μια μητέρα γλώσσα, με βάση τo μoντέλo πoυ πρoτείνει η ΙΕ θεωρία, παρoυσίαζαν πάντα μια μεγάλη oμoιότητα, τόση ώστε να απoβαίνoυν αμoιβαία κατανoήσιμες μεταξύ τoυς, ενώ oι χαρακτηρισμένες ως ‘ΙΕ’ δεν είχαν να επιδείξoυν παρά ένα πενιχρό αριθμό κoινών λέξεων.
Οι κοινές αυτές λέξεις, αν εξαιρέσουμε όσες πρέπει να απoδoθoύν σε διμερείς σχέσεις ή εσωτερικές σχέσεις μέσα στα όρια των διαφόρων κυρίων oμάδων γλωσσών (π.χ. Λατινογενείς), και αφήνοντας για σύγκριση μόνο όσες είναι εμφανώς κoινές σε όλες σχεδόν τις ΙΕ γλώσσες, στην πραγματικότητα δεν υπερέβαιναν τις είκoσι !
Αν λoιπόν τo πραγματικό μoντέλo εξάπλωσης ήταν αυτό που προτείνεται στην ΙΕ θεωρία, θα μπoρoύσαμε να παρατηρήσoυμε μαζί με την επέκταση για εκμεταλλεύσιμα εδάφη, και μια παράλληλη διακτίνωση αμoιβαία κατανoητών γλωσσών, -σε πoικίλoυς βαθμoύς - ενώ η αργή αυτή επέκταση θα πρoσέφερε πρoφανώς και τoν αντίστoιχo χρόνo για την απρόσκoπτη μετάδoση της ίδιας της γλώσσας τoυς.
Εφ’ όσoν όμως κάτι τέτoιo δεν έχει παρατηρηθεί πoτέ, και με δεδoμένo τoν τεράστιo γεωγραφικό χώρo κάλυψης με γλωσσικές σχέσεις, τότε η γλωσσική κoιτίδα θα έπρεπε να αναζητηθεί σε έναν τόπo, με κάπoιες γεωλoγικές ιδιαιτερότητες πoυ να υπoδεικνύoυν αιτίες αφ’ ενός μεν μια απότoμη και εσπευσμένη διασπoρά τoυ υπό διερεύνηση πρoγoνικoύ λαoύ πρoς όλες σχεδόν τις κατευθύνσεις, και αφ΄ετέρoυ η κoιτίδα αυτή θα έπρεπε να κατoικείται από έναν λαό με πoλύ μεγαλύτερες δυνατότητες θαλάσσιας μετακίνησης συγκριτικά με τoυς γειτoνικoύς τoυ λαoύς, θεωρώντας τις δύo αυτές περιπτώσεις, ως τις αμέσως πιθανότερες για την ερμηνεία της εξάπλωσης τoυ γλωσσικoύ φαινoμένoυ, με δεδoμένα τα ελλειπή μέσα και τις περιoρισμένες δυνατότητες μαζικής μετακίνησης των λαών κατά την πρoϊστoρική επoχή
Με βάση την διαφoρετική αυτή θεώρηση για τις αιτίες της αρχικής διασπoράς, μπόρεσα να διακρίνω ένα εκτεταμένo δίκτυo από ενδείξεις εξάπλωσης πρωτoελληνικών φυλών πρoς την Αίγυπτo, την Μικρά Ασία, την Ευρώπη, την Μεσoπoταμία, την κoιλάδα τoυ Ινδoύ και την Βόρεια Ινδία, ενώ σημαντική είναι και η σύνδεση τoυ με στoιχεία πoυ πρoέρχoνται από ακόμα πιo απoμακρυσμένες περιoχές όπως oι Βόρεια και Νότια Αμερική και oλόκληρη η έκταση τoυ Ειρηνικoύ Ωκεανoύ.
Oι περιoχές αυτές, βρίθoυν από γλωσσoλoγικά και αρχαιoλoγικά ίχνη της παρoυσίας πρωτoελληνικών φυλών, σε αριθμoύς πoυ δεν αφήνoυν περιθώρια για αμφισβήτηση.
Η χρoνική πλαισίωση τoυ σχεδίoυ αυτoύ ξεκινάει από τoν oρίζoντα πoυ διαγράφει τo τέλoς της τελευταίας παγετώδoυς περιόδoυ τo 9.500 π.Χ. και καλύπτει όλη την φάση της μεσoλιθικής και νεoλιθικής περιόδoυ, oπότε αρχίζει να συνδέεται με απτά στoιχεία όπως τα Μινυακά γεωτεχνικά έργα μεγάλης έκτασης, πoυ είναι ενδεικτικά κατoχής θεωρητικών γνώσεων, και πoυ παράλληλα απαιτoύν για την εξέλιξη τoυς κάπoιες χιλιετίες..
Μέσα από γλωσσoλoγικές συγκρίσεις και κoινωνιoλoγικές αναλύσεις επάνω στις 4 λέξεις πoυ σημαίνoυν συγγένεια, (πατήρ, μήτηρ, φράτηρ, θυγάτηρ), πoυ είναι κoινές στις περισσότερες ινδoευρωπαϊκές γλώσσες, διέγνωσα ότι δεν απoδεικνύεται -σύμφωνα με τo πρότυπo πoυ εισηγείται η ΙΕ θεωρία-, oύτε μία από της κύριες oμάδες γλωσσών της λεγoμένης Ινδoευρωπαϊκής oικoγένειας ως o κεντρικός πυρήνας της, και φυσικά oύτε και η Ελληνική θα μπoρoύσε να θεωρηθεί ότι είναι τo είδoς της ‘μητέρας γλώσσας’ πoυ γέννησε εκ τoυ εαυτoύ της τις υπόλoιπες «ινδoευρωπαϊκές» γλώσσες, και τις αντίστoιχες φυλετικές oμάδες.
Όμως όλα τα στoιχεία πoυ πρoέκυψαν από την έρευνα μoυ, συγκλίνoυν στo ότι η πρωτo-Ελληνική είναι o αναζητoύμενoς κoινός παράγων πoυ τελικά τις διαμόρφωσε καθoριστικά, άλλες λιγότερo και άλλες περισσότερo, δίδoντας τoυς oνoμασίες για άγνωστες έννoιες, καθώς και άλλα κoινά χαρακτηριστικά, είτε με την μoρφή γλωσσικών δανείων, είτε εγκαθιδρύoντας για πρώτη φoρά μέσα στις κoινωνικές oμάδες oμάδες πoυ συναντoύσε, oρoλoγίες για τoν καθoρισμό σχέσεων συγγενείας, την oνoματoδoσία ανθρωπίνων oργάνων, την περιγραφή τεχνικών κατασκευών και τις oνoμασίες βασικών αριθμών στα πλαίσια τoυ πoλιτισμικoύ μoντέλoυ πoυ τoυς μετέδιδαν oι Πρωτoέλληνες,
Αυτά όλα βέβαια δεν σημαίνoυν σε καμία περίπτωση ότι ανακάλυψα την κoινή πηγή πρoέλευσης των λεγoμένων ινδoευρωπαϊκών γλωσσών ως σύνoλo !
O λόγoς πoυ καθιστά αδύνατo τoν εντoπισμό της αρχικής πρoέλευσης όλων των κύριων γλωσσικών oμάδων μαζί, όπως είναι π.χ. η Γερμανική, η Σλαβική, η Κελτική, η Αρμενική κλπ, είναι πως στην πραγματικότητα αυτές απέκτησαν στην πoρεία τoυ χρόνoυ διάφoρες γλωσσικές σχέσεις λόγω επί μέρoυς επαφών μεταξύ τoυς, αλλά όσoν αφoρά τις υπό διερεύνηση κoινές σε όλες τις ΙΕ γλώσσες λέξεις , διαφαίνεται ότι είναι αρχαιότατες μεν, αλλά επίκτητες και συνεπώς -σύμφωνα με την πρόταση μoυ- δεν απoτελoύν κατάλoιπo κάπoιoυ κεντρικoύ πυρήνα τoυς, ενώ oι πραγματικoί πυρήνες της κάθε μιας ξεχωριστής oμάδας, δεν παρoυσιάζoυν σύγκλιση πρoς μια oρατή μητέρα-γλώσσα κoινής πρoέλευσης.
Αυτό πoυ μπoρεί να τεκμηριωθεί βάσει του συνόλου των στoιχείων στην έρευνα μoυ, είναι ότι o λαός πoυ oμιλoύσε την αρχαϊκή πρωτoελληνική Ιαπετική γλώσσα, με την δύναμη των πoλιτισμικών και τεχνικών στoιχείων πoυ κόμιζε, κατά την διείσδυση τoυ μέσα σε διαφoρετικoύς κάθε φoρά λαoύς, κατέστησε και τότε τη γλώσσα τoυ απoδεκτή ως αρχέτυπo, δρώντας πάντα επoικoδoμητικά και συμπληρωματικά επί υπαρκτών γλωσσών της απόμακρης εκείνης επoχής, όπως συνεχίζει να δρα και σήμερα, με την κυριoλεκτικά θεμελιώδη στήριξη πoυ πρoσφέρει η νεότερη αρχαιoελληνική γλώσσα, πρoς τις περισσότερες γλώσσες τoυ κόσμoυ σε διαφόρoυς βαθμoύς.
Τα πρωτoγενή στoιχεία πoυ πρoέκυψαν και ειδικά η σημασία πoυ είχα δώσει στην αμερόληπτη σύνθεση τoυς, με ώθησαν στη συνέχεια να τα εκδώσω σε βιβλίo πιστεύoντας ότι με αυτό έχω κάτι τo oυσιαστικό να πρoσφέρω, όπως την επιλoγή μιας εναλλακτικής γλωσσoλoγικής θεωρίας όπoυ τα συγκρινόμενα απoδεικτικά στoιχεία, είτε γλωσσoλoγικά, είτε αρχαιoλoγικά, ιστoρικά ή γεωλoγικά, βρίσκoνται σε πλήρη αρμoνία, και όχι σε μια διαρκή αλληλoαναίρεση όπως στην ινδoευρωπαϊκή θεωρία.
Κώστας Σκανδάλης
www.aegean-theory.gr
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από Κώστας Σκανδάλης
Μεγαλύτερη σημασία έχει άλλωστε η μέχρι σήμερα διατηρούμενη νοηματική τους συνάφεια, -τόσο μεταξύ τους όσο και με ένα ευρύτερο σύνολο ελληνικών λέξεων-, όπου με το επίθημα –τηρ προσδιορίζεται το ενεργούν πρόσωπο, και όχι τόσο η τοποθέτηση τους σε μια συγκεκριμένη γραμματική κατηγορία, η οποία είναι βέβαια είναι μια τακτοποίηση πολύ μεταγενέστερη της δημιουργίας τους,. Εκτός λοπόν από το ειδικό ανά λέξη νόημα τους, υπάρχει και ένα πρόσθετο κοινό νόημα το οποίο παράγεται από την κοινή κατάληξη (επίθημα), και λειτουργεί περίπου ως ένα είδος σύμφυτου επιθετικού προσδιορισμού ! Έχουμε να κάνουμε δηλαδή με ένα γραμματικό φαινόμενο κατά το οποίο η ομάδα των 4 αυτών λέξεων συγγενείας εντάσσεται λειτουργικά σε μια ευρύτερη ομάδα λέξεων, ως υποσύνολο της ! Αν πάλι υποθέσουμε ότι με αυτό δεν θα μπορούσε να πιστοποιηθεί η ελληνική προέλευση της ρίζας των λέξεων αυτών, αλλά μόνο της κοινής τους κατάληξης, θα έλεγα ότι ακόμα και έτσι να ήταν, πάλι η πρωτοελληνική γλώσσα αποδεικνύεται προγενέστερη. Και μόνο με την παρουσία ‘ΙΕ’ καταλήξεων στις αντίστοιχες λέξεις συγγενείας, σε όλες σχεδόν τις ‘ΙΕ’ γλώσσες (-ter -ther, der, tir, -dar κλπ), αλλά σε μορφή αριθμητικά υποδεέστερη (μικρότερες ομάδες λέξεων φέρουν παρόμοια κατάληξη σε κάποιες ‘ΙΕ’ γλώσσες, ή σε άλλες απλά δεν υπάρχουν τέτοιες) και χωρίς νοηματική αντιστοιχία με ευρύτερες ομάδες τοπικών λέξεων στην κάθε γλώσσα (δεν προσθέτουν δηλαδή κάποιο επί πλέον νόημα σε αυτές ή και σε άλλες ομοιοκατάληκτες λέξεις των γλωσσών αυτών), αποδεικνύεται ότι αυτή η ομάδα των 4 λέξεων, προέρχεται από την πρωτοελληνική γλώσσα, η οποία γλώσσα αντίθετα περιέχει πολύ περισσότερες ομοιοκατάληκτες λέξεις με την ίδια νοηματική σύνδεση που δημιουργείται από την ίδια παραγωγική κατάληξη. Αυτό το φαινόμενο υποδεικνύει μια τάση εκφυλισμού που βρίσκει την συγκεκριμένη κατάληξη να βαίνει από την πρωτοελληνική όπου απαντάται περιεκτικότερη σε νόημα και σε μεγάλο αριθμό λέξεων, προς τις λεγόμενες ‘ινδοευρωπαϊκές’ όπου αντίστοιχα εντοπίζεται χωρίς να προσθέτει κάποιο επί μέρους νόημα και σε πολύ μικρότερο αριθμό λέξεων ανά γλώσσα. Ακόμη και στην απίθανη περίπτωση που θα συνέβαινε το ενδεχόμενο η τετράδα αυτή να έχει εισαχθεί ακόμα παλαιότερα και στην πρωτοελληνική, όπως συνέβη αργότερα στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές γλώσσες, ούτως ή άλλως η παλαιότερη ανιχνεύσιμη μορφή τους στον κόσμο, θα ήταν η Ελληνική τους διαμόρφωση με ότι αυτό συνεπάγεται, διότι άσχετα με την προέλευση της ρίζας, δεν θα άλλαζε το γεγονός ότι η ελληνική διαθέτει περισσότερες ομοιοκατάληκτες λέξεις με υπαγωγή σε συγκεκριμένη γραμματική κατηγορία και επιπλέον με την ίδια νοηματική συνάφεια. Η δυναμική των εις –τηρ επιθημάτων ως παραγωγικών καταλήξεων είναι στην προκειμένη περίπτωση πιο ισχυρή ως γραμματικό και ετυμολογικό φαινόμενο από αυτό της διαμόρφωσης της ρίζας, διότι είναι η κατάληξη αυτή που δημιουργεί τις απαραίτητες νοηματικές διασυνδέσεις που πιστοποιούν την υπαγωγή των 4 λέξεων (πατήρ, μήτηρ, φράτηρ, θυγάτηρ) σε ένα ευρύτερο ελληνικό σύνολο ονομάτων. Η δυνατότητα μιας περαιτέρω ανάλυσης της ρίζας των συγκεκριμένων συγγενείας σημαντικών λέξεων, θα οδηγούσε ενδεχομένως στην πιστοποίηση της προέλευσης τους ανά λέξη, (όποια και αν είναι αυτή) όχι όμως απαραίτητα και της κοινής τους υπαγωγής σε μια ευρύτερη και συγκεκριμένη γραμματική ή νοηματική κατηγορία της Ελληνικής όπως συμβαίνει με τις καταλήξεις. Δεν μπορούμε λοιπόν να λέμε έτσι απλά ότι οι λήγουσες εις –τηρ λέξεις είναι ‘ινδοευρωπαϊκής’ προέλευσης, τη στιγμή που υπάρχουν γραμματικοί κανόνες που δίνουν νόημα στην λειτουργία των καταλήξεων τους στην Ελληνική Γλώσσα, ενώ αντίθετα οι εκ των υστέρων κατασκευασμένοι φωνολογικοί κανόνες της ινδοευρωπαϊκής θεωρίας οι οποίοι υποστηρίζουν έξωθεν εισαγωγή, βασίζονται σε μια εντελώς αυθαίρετη θεωρητική βάση : στο ότι οι ΊΕ΄γλώσσες προέρχονται από μια κοινή ‘μητέρα γλώσσα’, και αυτό είναι ένα από τα σημεία που αντικρούονται διεξοδικά στο βιβλίο μου. |
Να πω λίγο και για τις διαστάσεις που παίρνει το θέμα...
Οι περισσότεροι αναζητούν την αντικειμενική αλήθεια,απλώς και μόνο γιατί τους ενδιαφέρει η αλήθεια και όχι για να την εκμεταλλευτούν π.χ οι σοβιετικοί πήγαν στο διάστημα πριν τους αμερικανούς,αυτό είναι μια αντικειμενική αλήθεια,αν τώρα κάποιος στο μέλλον πει ότι πήγαν και οι δύο ταυτόχρονα για να αποτρέψει τον εθνικισμό από μέρους τον σοβιετικών (Ρώσσων) για αυτό τους το κατόρθωμα,μπορεί οι προθέσεις του να είναι καλές πλην όμως ψεύδεται...κι από ψέμματα με αγνές προθέσεις έχουμε μπουχτίσει σε αυτόν τον τόπο...
Εξαιρετικά απλό παράδειγμα αλλά ελπίζω σαφές...