Ατλαντίς
Σύμφωνα με τα γραφόμενα του Πλάτωνα, οι ιερείς ενός ναού στην αιγυπτιακή πόλη Σάϊδα διηγήθηκαν στο Σόλωνα ότι πέρα από τις Στήλες,
στον Ατλαντικό Ωκεανό υπήρχε μια εκτεταμένη μεγαλόνησος ή ήπειρος, η Ατλαντίδα, οι κάτοικοι της οποίας 9000 χρόνια πριν από την εποχή του Σόλωνα επιχείρησαν να κατακτήσουν ολόκληρο τον κόσμο αλλά αποκρούστηκαν από τους τότε Aθηναίους.
H Ατλαντίδα ήταν μια ήπειρος μεγαλύτερη από την Ασία και την Λιβύη μαζί που είχε μια από τις πιο εντυπωσιακές πόλεις της αρχαιότητας για πρωτεύουσα της. Η μορφή της πρωτεύουσας της Ατλαντίδας μοιάζει περισσότερο με παραμύθι, εντυπωσιακό για την λαμπρότητα των κατασκευών της και γοητευτικό για τους θρύλους που το τυλίγουν. Το σημαντικότερο τμήμα της πόλης ήταν ένας μεγάλος λόφος στο κέντρο του οποίου υψωνόταν ο ναός του Ποσειδώνα. Ο ναός αυτός “φιλοξενούσε” ένα αριστουργηματικό έργο τέχνης, το χρυσό άγαλμα του Θεού της θάλασσας και προστάτη της Ατλαντίδας, πάνω σ΄ ένα άρμα που το οδηγούσαν έξι επίσης χρυσά φτερωτά άλογα. Ο ναός που χαρακτηριζόταν για τον πλούτο και τη διακόσμηση του ήταν παράλληλα και ένα σπουδαίο διοικητικό κέντρο.
Στην πεδιάδα, γύρω από τον λόφο είχε κατασκευαστεί ένα περίπλοκο σύστημα καναλιών μήκους εννιά χιλιομέτρων το οποίο αναπτύσσονταν κυκλικά και επέτρεπε το πέρασμα πλοίων από την μια ζώνη στην άλλη, την ύδρευση της εύφορης πεδιάδας και φυσικά την επικοινωνία των κατοίκων από τη μια ζώνη στην άλλη με την χρήση διωρύγων.
Tα τεχνολογικά επιτεύγματα που υπήρχαν σε αυτή την ήπειρο προκαλούν έκπληξη για το θαυμαστό επίπεδο τεχνογνωσίας και τεχνολογίας. Οι αναφορές αυτές αλώστε σε συνδυασμό με όλα τα υπόλοιπα στοιχεία που χαρακτηρίζουν την “ταυτότητα” της Ατλαντίδος οδήγησαν στη θεωρία ότι η ήπειρος αυτή ήταν ουσιαστικά ο αρχέγονος πολιτισμικός πυρήνας της ανθρωπότητας από τον οποίο διασώθηκαν χάρις τη διαφυγή των ιερέων της που είχαν διαισθανθεί τη καταστροφή, κάποια σημαντικά στοιχεία που διαμόρφωσαν αργότερα τους άλλους πολιτισμούς. Η Ατλαντίδα τελικά καταποντίστηκε στα νερά του ωκεανού, που στο σημείο αυτό δεν είναι πια πλωτός.
ο Αριστοτέλης την αντιμετωπίζει σα μύθο. Όπως τη δημιούργησε (ο Πλάτωνας)έτσι και την κατέστρεψε...
Δεν ξέρω που θέλω να σταθώ στην Ατλαντίδα... ή φυσικά στους Αθηναίους...
στον Ατλαντικό Ωκεανό υπήρχε μια εκτεταμένη μεγαλόνησος ή ήπειρος, η Ατλαντίδα, οι κάτοικοι της οποίας 9000 χρόνια πριν από την εποχή του Σόλωνα επιχείρησαν να κατακτήσουν ολόκληρο τον κόσμο αλλά αποκρούστηκαν από τους τότε Aθηναίους.
H Ατλαντίδα ήταν μια ήπειρος μεγαλύτερη από την Ασία και την Λιβύη μαζί που είχε μια από τις πιο εντυπωσιακές πόλεις της αρχαιότητας για πρωτεύουσα της. Η μορφή της πρωτεύουσας της Ατλαντίδας μοιάζει περισσότερο με παραμύθι, εντυπωσιακό για την λαμπρότητα των κατασκευών της και γοητευτικό για τους θρύλους που το τυλίγουν. Το σημαντικότερο τμήμα της πόλης ήταν ένας μεγάλος λόφος στο κέντρο του οποίου υψωνόταν ο ναός του Ποσειδώνα. Ο ναός αυτός “φιλοξενούσε” ένα αριστουργηματικό έργο τέχνης, το χρυσό άγαλμα του Θεού της θάλασσας και προστάτη της Ατλαντίδας, πάνω σ΄ ένα άρμα που το οδηγούσαν έξι επίσης χρυσά φτερωτά άλογα. Ο ναός που χαρακτηριζόταν για τον πλούτο και τη διακόσμηση του ήταν παράλληλα και ένα σπουδαίο διοικητικό κέντρο.
Στην πεδιάδα, γύρω από τον λόφο είχε κατασκευαστεί ένα περίπλοκο σύστημα καναλιών μήκους εννιά χιλιομέτρων το οποίο αναπτύσσονταν κυκλικά και επέτρεπε το πέρασμα πλοίων από την μια ζώνη στην άλλη, την ύδρευση της εύφορης πεδιάδας και φυσικά την επικοινωνία των κατοίκων από τη μια ζώνη στην άλλη με την χρήση διωρύγων.
Tα τεχνολογικά επιτεύγματα που υπήρχαν σε αυτή την ήπειρο προκαλούν έκπληξη για το θαυμαστό επίπεδο τεχνογνωσίας και τεχνολογίας. Οι αναφορές αυτές αλώστε σε συνδυασμό με όλα τα υπόλοιπα στοιχεία που χαρακτηρίζουν την “ταυτότητα” της Ατλαντίδος οδήγησαν στη θεωρία ότι η ήπειρος αυτή ήταν ουσιαστικά ο αρχέγονος πολιτισμικός πυρήνας της ανθρωπότητας από τον οποίο διασώθηκαν χάρις τη διαφυγή των ιερέων της που είχαν διαισθανθεί τη καταστροφή, κάποια σημαντικά στοιχεία που διαμόρφωσαν αργότερα τους άλλους πολιτισμούς. Η Ατλαντίδα τελικά καταποντίστηκε στα νερά του ωκεανού, που στο σημείο αυτό δεν είναι πια πλωτός.
ο Αριστοτέλης την αντιμετωπίζει σα μύθο. Όπως τη δημιούργησε (ο Πλάτωνας)έτσι και την κατέστρεψε...
Δεν ξέρω που θέλω να σταθώ στην Ατλαντίδα... ή φυσικά στους Αθηναίους...
Ελπίζω να μη βρεθεί ποτέ η Ατλαντίδα.
Υπάρχει επίσης η θεωρία ότι υπήρξε πόλεμος μεταξύ των Άτλαντων κ των Αθηναίων ( http://www.metafysiko.gr/forum/showthread.php?t=364 ).
Για ποιό λόγο;
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από echosan
Ελπίζω να μη βρεθεί ποτέ η Ατλαντίδα.
|
Για ποιό λόγο;
Το κειμενο περιγραφης της Ατλαντιδας οσο παραξενο κι αν ακουγετε ειναι παρομοιο με αυτο της περιγραφης που κανει ο Τολκιν για την Κρυφη πολη των Ξωτικων στις Ατελειωτες Ιστοριες.
Θα πειτε επειρεαστηκε απο τον Πλατωνα (μπα δεν το νομιζω), διοτι αν αληθευουν φημες που θελουν τον κοσμο της Μεσης Γης να υπηρξε τοτε ολα αλλαζουν.
Κατι αλλο την ιστορια ο Πλατωνας την ακουσε απο τον παππου του που ειχε παει στην Αιγυπτο και μυηθηκε στα μυστηρια του ναου, αυτο που λιγοι (ισως) ξερουν ειναι οτι και ο Πλατωνας πηγε σε αυτον τον ναο και μυηθηκε στα μυστηρια και ειδε προσωπικα τα αρχεια που μας αναφερει, ομως κατι δεν κολλαει στην ολη ιστορια (οχι επειδη τελειωνει αποτομα, πραγμα που σημαινει οτι αυτος που πρωτοβρηκε το κειμενο κρατησε μυστικο το ποιο σημαντικο στοιχειο για τη Ατλαντιδα.
Τελος (για την ωρα), η ιστορια εχει παρεμηνευθει, οι Αθηναιοι με τιποτα δεν θα τολμουσαν να εναντιωθουνε σε εναν τοσο ισχυρο πολιτισμο ακομα κι αν ο ιδιος ο Διας τους βοηθουσε.
Θα πειτε επειρεαστηκε απο τον Πλατωνα (μπα δεν το νομιζω), διοτι αν αληθευουν φημες που θελουν τον κοσμο της Μεσης Γης να υπηρξε τοτε ολα αλλαζουν.
Κατι αλλο την ιστορια ο Πλατωνας την ακουσε απο τον παππου του που ειχε παει στην Αιγυπτο και μυηθηκε στα μυστηρια του ναου, αυτο που λιγοι (ισως) ξερουν ειναι οτι και ο Πλατωνας πηγε σε αυτον τον ναο και μυηθηκε στα μυστηρια και ειδε προσωπικα τα αρχεια που μας αναφερει, ομως κατι δεν κολλαει στην ολη ιστορια (οχι επειδη τελειωνει αποτομα, πραγμα που σημαινει οτι αυτος που πρωτοβρηκε το κειμενο κρατησε μυστικο το ποιο σημαντικο στοιχειο για τη Ατλαντιδα.
Τελος (για την ωρα), η ιστορια εχει παρεμηνευθει, οι Αθηναιοι με τιποτα δεν θα τολμουσαν να εναντιωθουνε σε εναν τοσο ισχυρο πολιτισμο ακομα κι αν ο ιδιος ο Διας τους βοηθουσε.
Θα πειτε επειρεαστηκε απο τον Πλατωνα (μπα δεν το νομιζω), διοτι αν αληθευουν φημες που θελουν τον κοσμο της Μεσης Γης να υπηρξε τοτε ολα αλλαζουν.
Γιατι δεν το νομιζεις;Ο Τολκιν ειχε σπουδασει ελληνικα,γιατι λοιπον να μην εχει διαβασει Πλατωνα;Ακαδημαικες σπουδες ειχε.Ως γνωστον εχει επηρεαστει απο πολλους μυθους και δοξασιες λαων για να φτιαξει τον κοσμο του.
Δεν ειναι λογικοτερο να διαβασει και τον Πλατωνα (στο προτωτυπο),να επηρεαστηκε,παρα να λεμε οτι υπηρξε η μεση γη;
Φτανει το καρβουνο ρε παιδια.
Γιατι δεν το νομιζεις;Ο Τολκιν ειχε σπουδασει ελληνικα,γιατι λοιπον να μην εχει διαβασει Πλατωνα;Ακαδημαικες σπουδες ειχε.Ως γνωστον εχει επηρεαστει απο πολλους μυθους και δοξασιες λαων για να φτιαξει τον κοσμο του.
Δεν ειναι λογικοτερο να διαβασει και τον Πλατωνα (στο προτωτυπο),να επηρεαστηκε,παρα να λεμε οτι υπηρξε η μεση γη;
Φτανει το καρβουνο ρε παιδια.
Βλεπεις οτι δεν δεν ειναι διαμαντι αλλα ουτε και καρβουνο αυτο που καιμε.
Αλλα ο κ. Τολκιν ηταν πολυ πιο εξυπνος απ' οτι θελουμε να νομιζουμε λεγοντας πως αντεγραψε κι οχι οτι επιρεαστηκε απο την Ελληνικη μυθολογια, γιατι κατα βαθος αυτο εννοεις.
Σε πληροφορω πως αν ψαξεις θα διαπιστωσεις και εσυ οτι η αληθεια ειναι αυτο που αρνησε.
Πρωτον, γιατι να μην υπηρξε η Μεση Γη (σιγουρα μαλλον οχι με αυτο το ονομα), αφου μας ειναι γνωστο πως η μυθολογια μας αλλα και οι συγχρονες δοξασιες (κακη αντιγραφη των μυθων μας) πιστευουν στην υπαρξη ξωτικων;
Δευτερον, για πολλα χρονια πιστευαν πως η Γη ήταν επιπεδη και κανεις δεν ειχε ταξιδεψει δυτικα, (στον Τολκιν οι Βαλαρ κατοικουν δυτικα) τι φοβοντουσαν; Παντως σιγουρα οχι τους Ατλαντες.
Και τελος το αποσπασμα αυτο το ανεφερα σαν επιπλεον πηγη για πιο λεπτομερη περιγραφη της Ατλαντιδας, γιατι ειναι γνωστο πως ο Πλατωνας το αφησε στη μεση, ολο το κειμενο..........
Αλλα ο κ. Τολκιν ηταν πολυ πιο εξυπνος απ' οτι θελουμε να νομιζουμε λεγοντας πως αντεγραψε κι οχι οτι επιρεαστηκε απο την Ελληνικη μυθολογια, γιατι κατα βαθος αυτο εννοεις.
Σε πληροφορω πως αν ψαξεις θα διαπιστωσεις και εσυ οτι η αληθεια ειναι αυτο που αρνησε.
Πρωτον, γιατι να μην υπηρξε η Μεση Γη (σιγουρα μαλλον οχι με αυτο το ονομα), αφου μας ειναι γνωστο πως η μυθολογια μας αλλα και οι συγχρονες δοξασιες (κακη αντιγραφη των μυθων μας) πιστευουν στην υπαρξη ξωτικων;
Δευτερον, για πολλα χρονια πιστευαν πως η Γη ήταν επιπεδη και κανεις δεν ειχε ταξιδεψει δυτικα, (στον Τολκιν οι Βαλαρ κατοικουν δυτικα) τι φοβοντουσαν; Παντως σιγουρα οχι τους Ατλαντες.
Και τελος το αποσπασμα αυτο το ανεφερα σαν επιπλεον πηγη για πιο λεπτομερη περιγραφη της Ατλαντιδας, γιατι ειναι γνωστο πως ο Πλατωνας το αφησε στη μεση, ολο το κειμενο..........
Χωρις ιχνος ειρωνειας.
Εννοω αυτο ακριβως,επηρεαστηκε.Οπως επηρεαστηκε και απο αλλους μυθους.Ολοι χρειαζομαστε ενα εναυσμα για να δημιουργησουμε.
Δεν ειχαν ταξιδεψει,δυτικα ..Που;Σε ποια εποχη αναφερεσαι;
Συγνωμη αλλα που ειναι τα ευρηματα των βαλαρ;
Δεν εχω καθολου εριστικη διαθεση φιλε μου αλλα πολλοι απο την αγαπη πανω σε καποια θεματα βλεπουν τα πραγματα οπως θα θελανε να ειναι.
Γιατι να δημιουργουμε ανυποστατες θεωριες οταν ισως η αληθεια ειναι πιο απλη;
Oσο για τους μυθους και το υποβαθρο τους...Σε χιλια η δυο χιλιαδες χρονια απο τωρα,οταν θα βρεθουν αντιτυπα του του Philip Dick,οι απογονοι μας θα θεωρουν οτι ειχαμε ταξιδεψει στα βαθη του διαστηματος,οτι κινουμασταν στο χρονο κατα βουληση,μας απασχολουσαν οι σκεψεις των ανδροιδων μας ενω ειμασταν σε συνεχη πολεμο με εξωγηινες,ενδογηινες φυλες και δαιμονες απο τα βαθη της κολασης.
Εννοω αυτο ακριβως,επηρεαστηκε.Οπως επηρεαστηκε και απο αλλους μυθους.Ολοι χρειαζομαστε ενα εναυσμα για να δημιουργησουμε.
Δεν ειχαν ταξιδεψει,δυτικα ..Που;Σε ποια εποχη αναφερεσαι;
Συγνωμη αλλα που ειναι τα ευρηματα των βαλαρ;
Δεν εχω καθολου εριστικη διαθεση φιλε μου αλλα πολλοι απο την αγαπη πανω σε καποια θεματα βλεπουν τα πραγματα οπως θα θελανε να ειναι.
Γιατι να δημιουργουμε ανυποστατες θεωριες οταν ισως η αληθεια ειναι πιο απλη;
Oσο για τους μυθους και το υποβαθρο τους...Σε χιλια η δυο χιλιαδες χρονια απο τωρα,οταν θα βρεθουν αντιτυπα του του Philip Dick,οι απογονοι μας θα θεωρουν οτι ειχαμε ταξιδεψει στα βαθη του διαστηματος,οτι κινουμασταν στο χρονο κατα βουληση,μας απασχολουσαν οι σκεψεις των ανδροιδων μας ενω ειμασταν σε συνεχη πολεμο με εξωγηινες,ενδογηινες φυλες και δαιμονες απο τα βαθη της κολασης.
(Η Ατλαντίδα τελικά καταποντίστηκε στα νερά του ωκεανού, που στο σημείο αυτό δεν είναι πια πλωτός.)
Και η Αθήνα!
Διότι αν η Αθήνα έμεινε ανέπαφη θα πρέπει να υπάρχει μια διαφορετική υποδομή από αυτήν που έχουμε υπόψη μας!
Έτσι δεν είναι;
Και η Αθήνα!
Διότι αν η Αθήνα έμεινε ανέπαφη θα πρέπει να υπάρχει μια διαφορετική υποδομή από αυτήν που έχουμε υπόψη μας!
Έτσι δεν είναι;
Η Αθηνα ηταν πολυ πιο μακρια απο την Ατλαντιδα για να την επηρεασει μια τετοια υποτιθεμενη καταστροφη.Καντε μια ερευνα στο γκουγκλ...Υπαρχουν τουλαχιστον 3-4 ερευνητικες ομαδες οι οποιες πιστευουν ακραδαντα οτι ανακαλυψαν την χαμενη αυτη Ηπειρο. Απο τα Καναρια νησια και την Κυπρο, ως το Χοκαϊντο της Ιαπωνιας.Το ερωτημα ομως παραμενει...Κι αν ολα αυτα ηταν ακομη ενας μυθος απο τον κοσμο των Ιδεων του Πλατωνα;
Αγαπητά μέλη,
Η ατλαντίδα, δεν ξέρουμε που ήταν. Άλλοι λένε ότι βρίσκοταν μέσα στην Ελλάδα (ή κοντα). Επίσης δεν ξέρουμε αν ήταν ήπειρος (και όχι Ηπειρος) και γενικά δεν ξέρουμε το μέγεθός της. Και για το τέλος, δεν ξέρουμε καν αν υπάρχει.
Πάντως πιστεύεται γενικά ότι ήταν πολύ ανεπτυγμένος πολιτισμός (αν υπήρχε).
Κάποιοι λένε ότι βρίσκεται στον βυθό του Τριγώνου των Βερμούδων και υπάρχει ακόμα, με ανθρώπους (κανονικά). Πιστεύεται μάλιστα ότι για οι χαμένοι από το τρίγωνο των Βερμούδων απαγάγονται από τον εν λόγω πολιτισμό.
Η πηγή μου είναι ένα παλιό βιβλίο, που όμως δεν το έχω πια, οπότε μη ζητάτε να σας πω από που άντλησα τις πληροφορίες. Απλώς εμπιστευτείτε ότι το έχω διαβάσει. Αν είναι αλήθεια δεν ξέρω. Και ο συγγραφέας μάλλον υποθετικά τα έθεσε. Απλώς το έγραψα ως μία άποψη.
Με τιμή,
Η ατλαντίδα, δεν ξέρουμε που ήταν. Άλλοι λένε ότι βρίσκοταν μέσα στην Ελλάδα (ή κοντα). Επίσης δεν ξέρουμε αν ήταν ήπειρος (και όχι Ηπειρος) και γενικά δεν ξέρουμε το μέγεθός της. Και για το τέλος, δεν ξέρουμε καν αν υπάρχει.
Πάντως πιστεύεται γενικά ότι ήταν πολύ ανεπτυγμένος πολιτισμός (αν υπήρχε).
Κάποιοι λένε ότι βρίσκεται στον βυθό του Τριγώνου των Βερμούδων και υπάρχει ακόμα, με ανθρώπους (κανονικά). Πιστεύεται μάλιστα ότι για οι χαμένοι από το τρίγωνο των Βερμούδων απαγάγονται από τον εν λόγω πολιτισμό.
Η πηγή μου είναι ένα παλιό βιβλίο, που όμως δεν το έχω πια, οπότε μη ζητάτε να σας πω από που άντλησα τις πληροφορίες. Απλώς εμπιστευτείτε ότι το έχω διαβάσει. Αν είναι αλήθεια δεν ξέρω. Και ο συγγραφέας μάλλον υποθετικά τα έθεσε. Απλώς το έγραψα ως μία άποψη.
Με τιμή,
Αγαπητή Σίβυλλα ομολογώ ότι μπερδεύτηκα ελαφρώς με αυτά που γράφεις.
Εδώ δεν κατάλαβα τι ακριβώς θέλεις να πεις. Πάντως αυτό που ακολουθεί (η ανατολή να γίνεται δύση και το αντίθετο) δεν είναι σωστό, που διάβασες ότι γίνεται κάτι τέτοιο;
Οι πάγοι λιώνουν γιατί αυξάνεται η θερμοκρασία της Γης και όχι το αντίθετο. Τι σχέση έχουν οι παγετώδεις περίοδοι με αυτά που γράφεις πιο πάνω δεν μπορώ να καταλάβω (μάλλον γιατί δεν κατάλαβα τα πρώτα). Αν θες δώσε κάποιες εξηγήσεις.
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από Σίβυλλα
Η γη έχει και μια ελλειπτική τροχιά ως προς τον άξονα της γεγονός που συμβαίνει κάθε 25.670 χρόνια περίπου
|
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από Σίβυλλα
γιαυτόν επίσης το λόγο αυξάνεται και η θερμοκρασία της με το λιώσιμο των πάγων και την αρχή των παγετώνων μετά τη μεγάλη κολοτούμπα ....
|
Οκ σου δίνω ...
Η γη έχει έναν νοητό κάθετο άξονα οκ ;
Αυτός ο άξονας έχει απόκλιση μία μοίρα προ βόρεια κάθε έτος οκ ;
Φαντάσου να κρατάς ένα πορτοκάλι με το κοτσάνι προς τα πάνω και κάθε μέρα να στο στρίβεις μία μοίρα προς τον απέναντι σου τοίχο...
Σε λίγες μέρες στρίψε, στρίψε το κοτσάνι θα φτάσει απ τη κάτω μεριά , ενώ αρχικά ήταν από επάνω.
Όπως καταλαβαίνεις τώρα αυτή η τροχιά αλλάζει την ροή των ηλιακών ακτινών προς τη γη αφού αλλάζει και η θέση των πόλων της .
Μπορείς να φανταστείς για να το καταλάβεις καλύτερα κάτι πιο σύνθετο.
Βάζεις στο κοτσάνι του πορτοκαλιού ένα παγάκι και μπροστά απ το πορτοκάλι ένα καμινέτο . Στρίψε, στρίψε προς το καμινέτο το παγάκι όλο και θα λιώνει , ενώ όταν αυτό προσπεράσει τη φλόγα του καμινέτου θα στερεοποιηθεί και πάλι .
Έτσι λοιπόν δημιουργούνται οι περίοδοι παγετώνων και ξηρασίας .
Αν θυμάμαι καλά αυτή τη πληροφορία μπορείς να τη βρεις και στη σελίδα του αστεροσκοπείου Αθηνών (αν παραμένει η ίδια μετά από τόσα χρόνια) αλλά σίγουρα και στο γκούγκλ δε θα δυσκολευτείς ...
Η γη έχει έναν νοητό κάθετο άξονα οκ ;
Αυτός ο άξονας έχει απόκλιση μία μοίρα προ βόρεια κάθε έτος οκ ;
Φαντάσου να κρατάς ένα πορτοκάλι με το κοτσάνι προς τα πάνω και κάθε μέρα να στο στρίβεις μία μοίρα προς τον απέναντι σου τοίχο...
Σε λίγες μέρες στρίψε, στρίψε το κοτσάνι θα φτάσει απ τη κάτω μεριά , ενώ αρχικά ήταν από επάνω.
Όπως καταλαβαίνεις τώρα αυτή η τροχιά αλλάζει την ροή των ηλιακών ακτινών προς τη γη αφού αλλάζει και η θέση των πόλων της .
Μπορείς να φανταστείς για να το καταλάβεις καλύτερα κάτι πιο σύνθετο.
Βάζεις στο κοτσάνι του πορτοκαλιού ένα παγάκι και μπροστά απ το πορτοκάλι ένα καμινέτο . Στρίψε, στρίψε προς το καμινέτο το παγάκι όλο και θα λιώνει , ενώ όταν αυτό προσπεράσει τη φλόγα του καμινέτου θα στερεοποιηθεί και πάλι .
Έτσι λοιπόν δημιουργούνται οι περίοδοι παγετώνων και ξηρασίας .
Αν θυμάμαι καλά αυτή τη πληροφορία μπορείς να τη βρεις και στη σελίδα του αστεροσκοπείου Αθηνών (αν παραμένει η ίδια μετά από τόσα χρόνια) αλλά σίγουρα και στο γκούγκλ δε θα δυσκολευτείς ...
Ένας πολιτισμός που χάθηκε κάτω από το νερό, ήταν και αυτός της Ατλαντίδας. Βέβαια πολλοί επιστήμονες έχουν δηλώσει κατά καιρούς, ότι όσοι πιστεύουν σε τέτοια μυθεύματα είναι τρελοί και ανισόρροποι, κλπ.
Αν και το θέμα αυτό καταφέρνει εδώ και αιώνες να προκαλεί το ενδιαφέρον αξιόλογων ερευνητών σε ολόκληρο τον πλανήτη, παρ' όλα αυτά, το ακαδημαϊκό κατεστημένο προσπαθεί να επιβάλει την αντίθεσή του.
Η ιστορία της Ατλαντίδας, όπως είναι γνωστό, διασώθηκε σε ιερογλυφική γραφή, στο Ναό της Νηίθ στην Αίγυπτο.
Ο Σόλων, ένας από τους Επτά Σοφούς της Ελλάδας που ταξίδεψε στο Δέλτα του Νείλου μας δίδει την προαναφερθείσα πληροφορία. Διότι όταν επέστρεψε από την Αίγυπτο κατέγραψε κάθε λεπτομέρεια σχετικά με την Ατλαντίδα στο ημιτελές έργο του "Ατλαντικός".
Αρκετά χρόνια αργότερα, το ημιτελές χειρόγραφο του Σόλωνα κατέληξε στα χέρια του Πλάτωνα, ο οποίος το χρησιμοποίησε για τις αναφορές περί της Ατλαντίδος που κάνει στο έργο του "Κριτίας".
Φυσικά μέχρι εδώ όλα αυτά, και ειδικότερα ο συσχετισμός του Σόλωνα με την ιστορία της Ατλαντίδας προσδίδουν κύρος. Ακόμη και ο Σόνχις, ο Αιγύπτιος ιερέας που αφηγήθηκε την ιστορία στο Σόλωνα, υπήρξε ιστορικό πρόσωπο, δίδοντας έτσι μεγαλύτερη αξιοπιστία.
Εκτός του Σόλωνα και του Πλάτωνα, υπάρχουν και άλλοι σημαντικοί άνδρες της κλασικής αρχαιότητας που επιβεβαιώνουν την ιστορία της Ατλαντίδας, όπως:
Ο Διονύσιος ο Μυτιληναίος, που γύρω στο 550 π.Χ., έγραψε το έργο του "Ταξίδι στην Ατλαντίδα", πολύ πιο πριν από τον Σόλωνα, και τον Πλάτωνα. Ο Ρωμαίος Πλίνιος, ο Πρεσβύτερος, επίσης αναφέρεται στον Έλληνα γεωγράφο, Στάτιο Σηβώσο, λόγω της λεπτομερούς αναφοράς του στην Ατλαντίδα. Δυστυχώς από όλα τα έργα των προαναφερθέντων μόνο ένα αντίγραφο βρέθηκε από το χειρόγραφο του Διονυσίου ανάμεσα στα προσωπικά αντικείμενα του ιστορικού - συγγραφέα Πιέρ Μπενουά.
Συγκεκριμένα, ο Διονύσιος ο Μυτιληναίος (430-376 π.Χ.) ή Σκυτέας, μας αναφέρει ότι: Ο Ποσειδώνας έκανε το νησί του Φλεγύα να σειστεί και να βυθιστεί κάτω από το κύμα, μαζί με τους ασεβείς κατοίκους του.
Το ότι η Ατλαντίδα αποτελεί στην πραγματικότητα το νησί του Φλεγύα, που το κατέστρεψε ο Ποσειδώνας για τους γνωστούς λόγους, επιβεβαιώνεται από τον Διόδωρο Σικελιώτη στα χαμένα Αργοναυτικά, όπου σύμφωνα με τον Διόδωρο γίνεται μια εκτενής αναφορά στην Ατλαντίδα.
Από την εποχή εκείνη αρκετοί ερευνητές έχουν ασχοληθεί με την Ατλαντίδα, απλά θα ήθελα να μείνω σε έναν από αυτούς, τον Αθανάσιο Κίρχερ, που έζησε τον 17ο αιώνα.
Ήταν ο πρώτος που ερεύνησε με σοβαρότητα το θέμα αυτό. Σταδιακά οι έρευνές του τον οδήγησαν στη βιβλιοθήκη του Βατικανού. εκεί λόγω του ότι είχε πρόσβαση ως ο επιφανέστερος λόγιος της Ευρώπης, μπόρεσε να ανακαλύψει κάποιο χάρτη από την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο χάρτης αυτός δεν ήταν ρωμαϊκός, αλλά είχε φθάσει εκεί από την Αίγυπτο και κατέληξε φυσικά στη βιβλιοθήκη του Βατικανού.
Ο Κίρχερ αφού αντέγραψε το χάρτη, τον δημοσίευσε στο βιβλίο του "Υποβρύχιος Κόσμος".
Το περίεργο είναι ότι εκείνος ο χάρτης απεικονίζει την Ατλαντίδα ανάποδα, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους χάρτες. Δηλαδή είχε τοποθετήσει την Ατλαντίδα στον Βόρειο Ατλαντικό, αλλά βάζοντας τον Βορά στο κάτω μέρος της σελίδας. Άραγε γιατί;
Ένα άλλο γεγονός που συνδέεται με το προηγούμενο, είναι ότι ο πλέον γνωστός χάρτης του Πίριρέις, χαρτογραφεί με μεγάλη ακρίβεια τις ακτές της Ανταρκτικής, όπως υπήρχαν πριν χιλιάδες χρόνια. Πάνω λοιπόν στον χάρτη του Πίριρέις, είναι σημειωμένος ένας πολιτισμός της εποχής των πάγων, και για να έχει χαρτογραφηθεί σημαίνει ότι είχε ικανοποιητικές γεωγραφικές γνώσεις.
Πώς είναι δυνατόν σε μια περιοχή που καλύπτεται από πολλούς τόνους πάγου να ζούσαν κάποτε άνθρωποι;
Μήπως είναι ένα τμήμα της χαμένης Ατλαντίδας ή της αινιγματικής Μου (Λεμουρίας);
Το 1997 ένα ζευγάρι Καναδών ερευνητών και συγγραφέων, εκδίδει ένα βιβλίο: "Όταν έπεσε ο ουρανός: αναζητώντας την Ατλαντίδα" (Flem-Ath, Rand and Rose Flem-Ath। When the sky fell: In Search of Atlantis। New York: St. Marin's Press, 1997 ).
Το περίφημο αυτό βιβλίο παρουσιάζει ένα άλλο χάρτη του ναυτικού των ΗΠΑ, απεικονίζοντας τον πλανήτη με αφετηρία τον νότιο πόλο, όπου ακριβώς στη μέση του μεγάλου ωκεανού που σχηματίζουν οι υπόλοιποι ωκεανοί της υδρογείου, βρίσκεται η Ανταρκτική.
Με βάση την οπτική γωνία του νότιου πόλου, φεύγοντας κανείς από εκεί, συναντά τα νησιά που βρίσκονται κάτω από τους πάγους και από το αρχιπέλαγος της Ανταρκτικής προχωρώντας φθάνουμε στην Παγκόσμια Ήπειρο που περιβάλλεται από τον Παγκόσμιο Ωκεανό.
Στο σημείο αυτό η περιγραφή του Πλάτωνα για την Ατλαντίδα, παίρνει άλλη τροπή, αφού έδωσε την θέση της μέσα στον "αληθινό ωκεανό". Μήπως οι πέντε ήπειροι την εποχή εκείνη, ως γεωγραφική έννοια αποτελούσαν μια συνεχόμενη στεριά;
Αν αναρωτηθούμε ότι στα χιλιάδες χρόνια που πέρασαν από την εποχή της Ατλαντίδας, είχαμε μετατοπίσεις του φλοιού της Γης, μεγάλους σεισμούς, κατακλυσμούς, όπως και την αναστροφή των μαγνητικών πόλων, που είναι ένα από τα κυριότερα αίτια καταστροφής πάνω στον πλανήτη. Διαπιστώνουμε πως η θεώρηση του χάρτη του Κίρχερ με τον βορά προς τα κάτω, παραπέμποντας στην αναστροφή του. Αρχίζει και αποκτά άλλη διάσταση. Ειδικά βλέποντάς τον με τον βορρά προς τα πάνω, την Αφρική στα αριστερά, και με τον νότιο άκρο της Αμερικής δεξιά, μοιάζει αρκετά με τον χάρτη του ναυτικού των ΗΠΑ, που απεικόνιζε τη Γη από την οπτική γωνία του Νοτίου Πόλου…
Ενδιαφέρον θα ήταν εάν γινόταν φωτογράφηση μέσω δορυφόρου στην εν λόγω περιοχή, με σκοπό να δούμε τι υπάρχει κάτω από τους πάγους. Ώστε να γίνει περαιτέρω έρευνα. Εάν δεν έγινε ήδη, εδώ και χρόνια πριν…
Φυσικά αναφέρομαι για παράδειγμα, στον ΧΙΤΛΕΡ και στην βάση που υπήρχε στην Ανταρκτική...
>[HTML]http://www.youtube.com/watch?v=EY97Z60GvEY [/HTML]
[HTML]http://www.youtube.com/watch?v=EY97Z60GvEY[/HTML[/HTML]]
Αν και το θέμα αυτό καταφέρνει εδώ και αιώνες να προκαλεί το ενδιαφέρον αξιόλογων ερευνητών σε ολόκληρο τον πλανήτη, παρ' όλα αυτά, το ακαδημαϊκό κατεστημένο προσπαθεί να επιβάλει την αντίθεσή του.
Η ιστορία της Ατλαντίδας, όπως είναι γνωστό, διασώθηκε σε ιερογλυφική γραφή, στο Ναό της Νηίθ στην Αίγυπτο.
Ο Σόλων, ένας από τους Επτά Σοφούς της Ελλάδας που ταξίδεψε στο Δέλτα του Νείλου μας δίδει την προαναφερθείσα πληροφορία. Διότι όταν επέστρεψε από την Αίγυπτο κατέγραψε κάθε λεπτομέρεια σχετικά με την Ατλαντίδα στο ημιτελές έργο του "Ατλαντικός".
Αρκετά χρόνια αργότερα, το ημιτελές χειρόγραφο του Σόλωνα κατέληξε στα χέρια του Πλάτωνα, ο οποίος το χρησιμοποίησε για τις αναφορές περί της Ατλαντίδος που κάνει στο έργο του "Κριτίας".
Φυσικά μέχρι εδώ όλα αυτά, και ειδικότερα ο συσχετισμός του Σόλωνα με την ιστορία της Ατλαντίδας προσδίδουν κύρος. Ακόμη και ο Σόνχις, ο Αιγύπτιος ιερέας που αφηγήθηκε την ιστορία στο Σόλωνα, υπήρξε ιστορικό πρόσωπο, δίδοντας έτσι μεγαλύτερη αξιοπιστία.
Εκτός του Σόλωνα και του Πλάτωνα, υπάρχουν και άλλοι σημαντικοί άνδρες της κλασικής αρχαιότητας που επιβεβαιώνουν την ιστορία της Ατλαντίδας, όπως:
Ο Διονύσιος ο Μυτιληναίος, που γύρω στο 550 π.Χ., έγραψε το έργο του "Ταξίδι στην Ατλαντίδα", πολύ πιο πριν από τον Σόλωνα, και τον Πλάτωνα. Ο Ρωμαίος Πλίνιος, ο Πρεσβύτερος, επίσης αναφέρεται στον Έλληνα γεωγράφο, Στάτιο Σηβώσο, λόγω της λεπτομερούς αναφοράς του στην Ατλαντίδα. Δυστυχώς από όλα τα έργα των προαναφερθέντων μόνο ένα αντίγραφο βρέθηκε από το χειρόγραφο του Διονυσίου ανάμεσα στα προσωπικά αντικείμενα του ιστορικού - συγγραφέα Πιέρ Μπενουά.
Συγκεκριμένα, ο Διονύσιος ο Μυτιληναίος (430-376 π.Χ.) ή Σκυτέας, μας αναφέρει ότι: Ο Ποσειδώνας έκανε το νησί του Φλεγύα να σειστεί και να βυθιστεί κάτω από το κύμα, μαζί με τους ασεβείς κατοίκους του.
Το ότι η Ατλαντίδα αποτελεί στην πραγματικότητα το νησί του Φλεγύα, που το κατέστρεψε ο Ποσειδώνας για τους γνωστούς λόγους, επιβεβαιώνεται από τον Διόδωρο Σικελιώτη στα χαμένα Αργοναυτικά, όπου σύμφωνα με τον Διόδωρο γίνεται μια εκτενής αναφορά στην Ατλαντίδα.
Από την εποχή εκείνη αρκετοί ερευνητές έχουν ασχοληθεί με την Ατλαντίδα, απλά θα ήθελα να μείνω σε έναν από αυτούς, τον Αθανάσιο Κίρχερ, που έζησε τον 17ο αιώνα.
Ήταν ο πρώτος που ερεύνησε με σοβαρότητα το θέμα αυτό. Σταδιακά οι έρευνές του τον οδήγησαν στη βιβλιοθήκη του Βατικανού. εκεί λόγω του ότι είχε πρόσβαση ως ο επιφανέστερος λόγιος της Ευρώπης, μπόρεσε να ανακαλύψει κάποιο χάρτη από την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο χάρτης αυτός δεν ήταν ρωμαϊκός, αλλά είχε φθάσει εκεί από την Αίγυπτο και κατέληξε φυσικά στη βιβλιοθήκη του Βατικανού.
Ο Κίρχερ αφού αντέγραψε το χάρτη, τον δημοσίευσε στο βιβλίο του "Υποβρύχιος Κόσμος".
Το περίεργο είναι ότι εκείνος ο χάρτης απεικονίζει την Ατλαντίδα ανάποδα, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους χάρτες. Δηλαδή είχε τοποθετήσει την Ατλαντίδα στον Βόρειο Ατλαντικό, αλλά βάζοντας τον Βορά στο κάτω μέρος της σελίδας. Άραγε γιατί;
Ένα άλλο γεγονός που συνδέεται με το προηγούμενο, είναι ότι ο πλέον γνωστός χάρτης του Πίριρέις, χαρτογραφεί με μεγάλη ακρίβεια τις ακτές της Ανταρκτικής, όπως υπήρχαν πριν χιλιάδες χρόνια. Πάνω λοιπόν στον χάρτη του Πίριρέις, είναι σημειωμένος ένας πολιτισμός της εποχής των πάγων, και για να έχει χαρτογραφηθεί σημαίνει ότι είχε ικανοποιητικές γεωγραφικές γνώσεις.
Πώς είναι δυνατόν σε μια περιοχή που καλύπτεται από πολλούς τόνους πάγου να ζούσαν κάποτε άνθρωποι;
Μήπως είναι ένα τμήμα της χαμένης Ατλαντίδας ή της αινιγματικής Μου (Λεμουρίας);
Το 1997 ένα ζευγάρι Καναδών ερευνητών και συγγραφέων, εκδίδει ένα βιβλίο: "Όταν έπεσε ο ουρανός: αναζητώντας την Ατλαντίδα" (Flem-Ath, Rand and Rose Flem-Ath। When the sky fell: In Search of Atlantis। New York: St. Marin's Press, 1997 ).
Το περίφημο αυτό βιβλίο παρουσιάζει ένα άλλο χάρτη του ναυτικού των ΗΠΑ, απεικονίζοντας τον πλανήτη με αφετηρία τον νότιο πόλο, όπου ακριβώς στη μέση του μεγάλου ωκεανού που σχηματίζουν οι υπόλοιποι ωκεανοί της υδρογείου, βρίσκεται η Ανταρκτική.
Με βάση την οπτική γωνία του νότιου πόλου, φεύγοντας κανείς από εκεί, συναντά τα νησιά που βρίσκονται κάτω από τους πάγους και από το αρχιπέλαγος της Ανταρκτικής προχωρώντας φθάνουμε στην Παγκόσμια Ήπειρο που περιβάλλεται από τον Παγκόσμιο Ωκεανό.
Στο σημείο αυτό η περιγραφή του Πλάτωνα για την Ατλαντίδα, παίρνει άλλη τροπή, αφού έδωσε την θέση της μέσα στον "αληθινό ωκεανό". Μήπως οι πέντε ήπειροι την εποχή εκείνη, ως γεωγραφική έννοια αποτελούσαν μια συνεχόμενη στεριά;
Αν αναρωτηθούμε ότι στα χιλιάδες χρόνια που πέρασαν από την εποχή της Ατλαντίδας, είχαμε μετατοπίσεις του φλοιού της Γης, μεγάλους σεισμούς, κατακλυσμούς, όπως και την αναστροφή των μαγνητικών πόλων, που είναι ένα από τα κυριότερα αίτια καταστροφής πάνω στον πλανήτη. Διαπιστώνουμε πως η θεώρηση του χάρτη του Κίρχερ με τον βορά προς τα κάτω, παραπέμποντας στην αναστροφή του. Αρχίζει και αποκτά άλλη διάσταση. Ειδικά βλέποντάς τον με τον βορρά προς τα πάνω, την Αφρική στα αριστερά, και με τον νότιο άκρο της Αμερικής δεξιά, μοιάζει αρκετά με τον χάρτη του ναυτικού των ΗΠΑ, που απεικόνιζε τη Γη από την οπτική γωνία του Νοτίου Πόλου…
Ενδιαφέρον θα ήταν εάν γινόταν φωτογράφηση μέσω δορυφόρου στην εν λόγω περιοχή, με σκοπό να δούμε τι υπάρχει κάτω από τους πάγους. Ώστε να γίνει περαιτέρω έρευνα. Εάν δεν έγινε ήδη, εδώ και χρόνια πριν…
Φυσικά αναφέρομαι για παράδειγμα, στον ΧΙΤΛΕΡ και στην βάση που υπήρχε στην Ανταρκτική...
Παράθεση:
| [HTML][HTML]http://www.youtube.com/watch?v=EY97Z60GvEY"[/HTML] |
[HTML]http://www.youtube.com/watch?v=EY97Z60GvEY[/HTML[/HTML]]
Μύθος η πραγματικότητα???
Εδώ και πολλά χρόνια έχουν γραφτεί πολλά και διάφορα γύρω απο το αν η χαμένη Ατλαντίδα ,υπήρξε η ήταν κατι που χρησιμοποίησε ο Πλάτωνας στα έργα του.
Εχει τοποθετηθεί σε διάφορα μέρη του κόσμου .
Απο την δική μας Σαντορίνη ,την Κρήτη και την Κύπρο εως και στον λεγόμενο νεο κόσμο την Αμερική.
Ο Πλάτωνας στα γραφτά του μιλάει για μια χώρα έξω απο τις Ηράκλειες στήλες,το γνωστό σε όλους Γιβραλτάρ.
Την τοποθετούν στον Ατλαντικό ωκεανό ,στα νησιά μπιμινι,καθώς και σε περιοχές της νησιωτικής νοτιοανατολικής Ασίας.
Εδώ θα δώσω την δική μας προσέγγιση και ερμηνεία τόσο για τον τόπο όσο και για το τι ήταν.
Η αρχαία Ατλαντίδα σύμφωνα πάντα όπως γράφω με τις δικές μας ενδείξεις και οχι αποδείξεις ,αν και υπάρχουν πάρα πολλά που βρήκαμε κατόπιν τα οποία στηρίζουν σε μεγάλο βαθμό τα λεγόμενά μας είναι κάτι υπαρκτό.
Ένας μεγάλος πολιτισμός ,για τα μέτρα της τότε εποχής ,αναπτύχθηκε και καταστράφηκε ,όμως δεν έχει καμμια σχέση με αυτό το όποιο έχουμε όλοι μας σχηματίσει σαν ιδέα για το τι ήταν η Ατλαντίδα.
Όχι τουλάχιστον σε αυτόν τον υπερθετικό βαθμό.
Αυτό όμως δεν μειώνει στο ελάχιστο την σπουδαιότητα του να βρεθεί ,να καταδειχθει και φυσικά να αποκατασταθεί η πραγματική ιστορία.
Μια ιστορία που φυσικά εχει πάντα τους Ελληνες στο προσκηνειο και μάλιστα αλλάζει και φυσικά μεταθέτει την ιστορία και τον πολιτισμό τον δικό μας αλλά και άλλων λαών πολλές χιλιάδες χρόνια πίσω.
Η τοποθεσία του αρχαίου αυτού πολιτισμού (Ατλαντίδα ) εντοπίζεται μέσα στην Μεσόγειο θάλασσα και συγκεκριμένα στο χώρο της σημερινής Μάλτας και τον θαλάσσιο χώρο νοτιοανατολικά της Μάλτας και μέχρι τις βορειοαφρικανικες ακτές.
Στην Μάλτα υπάρχουν ερείπια ενός άγνωστου πολιτισμού που χρονολογούνται πριν την 5με 6 χιλιετηρίδα πχ.
Φυσικά επαναλαμβάνω ολα τα παραπάνω ειναι δικές μας υποδείξεις και ανακαλύψεις .
Πιθανόν να έχουν γραφτεί και άλλα ιδια η παραπλήσια πράγματα όμως τονίζω οτι τα παραπάνω ειναι βασισμένα σε δική μας έρευνα.
Όποιοι θέλουν μπορούν να πλουτίσουν το άρθρο με στοιχειά μέσα απο έρευνα η επίσης δικές τους σκέψεις και ιδέες.
Το παρόν άρθρο έχει την μορφή της υποβολής πρωτότυπου ντοκουμέντου .
Χρήστος Τ.(Ακης)
....για το antartes.net 10/10/2008
Εδώ και πολλά χρόνια έχουν γραφτεί πολλά και διάφορα γύρω απο το αν η χαμένη Ατλαντίδα ,υπήρξε η ήταν κατι που χρησιμοποίησε ο Πλάτωνας στα έργα του.
Εχει τοποθετηθεί σε διάφορα μέρη του κόσμου .
Απο την δική μας Σαντορίνη ,την Κρήτη και την Κύπρο εως και στον λεγόμενο νεο κόσμο την Αμερική.
Ο Πλάτωνας στα γραφτά του μιλάει για μια χώρα έξω απο τις Ηράκλειες στήλες,το γνωστό σε όλους Γιβραλτάρ.
Την τοποθετούν στον Ατλαντικό ωκεανό ,στα νησιά μπιμινι,καθώς και σε περιοχές της νησιωτικής νοτιοανατολικής Ασίας.
Εδώ θα δώσω την δική μας προσέγγιση και ερμηνεία τόσο για τον τόπο όσο και για το τι ήταν.
Η αρχαία Ατλαντίδα σύμφωνα πάντα όπως γράφω με τις δικές μας ενδείξεις και οχι αποδείξεις ,αν και υπάρχουν πάρα πολλά που βρήκαμε κατόπιν τα οποία στηρίζουν σε μεγάλο βαθμό τα λεγόμενά μας είναι κάτι υπαρκτό.
Ένας μεγάλος πολιτισμός ,για τα μέτρα της τότε εποχής ,αναπτύχθηκε και καταστράφηκε ,όμως δεν έχει καμμια σχέση με αυτό το όποιο έχουμε όλοι μας σχηματίσει σαν ιδέα για το τι ήταν η Ατλαντίδα.
Όχι τουλάχιστον σε αυτόν τον υπερθετικό βαθμό.
Αυτό όμως δεν μειώνει στο ελάχιστο την σπουδαιότητα του να βρεθεί ,να καταδειχθει και φυσικά να αποκατασταθεί η πραγματική ιστορία.
Μια ιστορία που φυσικά εχει πάντα τους Ελληνες στο προσκηνειο και μάλιστα αλλάζει και φυσικά μεταθέτει την ιστορία και τον πολιτισμό τον δικό μας αλλά και άλλων λαών πολλές χιλιάδες χρόνια πίσω.
Η τοποθεσία του αρχαίου αυτού πολιτισμού (Ατλαντίδα ) εντοπίζεται μέσα στην Μεσόγειο θάλασσα και συγκεκριμένα στο χώρο της σημερινής Μάλτας και τον θαλάσσιο χώρο νοτιοανατολικά της Μάλτας και μέχρι τις βορειοαφρικανικες ακτές.
Στην Μάλτα υπάρχουν ερείπια ενός άγνωστου πολιτισμού που χρονολογούνται πριν την 5με 6 χιλιετηρίδα πχ.
Φυσικά επαναλαμβάνω ολα τα παραπάνω ειναι δικές μας υποδείξεις και ανακαλύψεις .
Πιθανόν να έχουν γραφτεί και άλλα ιδια η παραπλήσια πράγματα όμως τονίζω οτι τα παραπάνω ειναι βασισμένα σε δική μας έρευνα.
Όποιοι θέλουν μπορούν να πλουτίσουν το άρθρο με στοιχειά μέσα απο έρευνα η επίσης δικές τους σκέψεις και ιδέες.
Το παρόν άρθρο έχει την μορφή της υποβολής πρωτότυπου ντοκουμέντου .
Χρήστος Τ.(Ακης)
....για το antartes.net 10/10/2008
Φίλε AKIS...Διάβασα με πολύ ενδιαφέρον το θέμα σου για τηνΑτλαντίδα.Προσωπικά,ποτέ δεν πίστεψα στην ύπαρξη της Ατλαντίδας.Γιατί,κατ΄εμέ,ο Πλάτωνας υπήρξε ένας μεγάλος μυθιστορηματογράφος της εποχής του!''Μου είπε ο Σόλωνας,που του είπαν κάποιοι Αιγύπτιοι Αρχιερείς'',αυτά μάλλον ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας του Πλατωνα.Και στο φινάλε,ένα δε μπορώ να καταλάβω...Γιατί αυτή η μυστικοπάθεια των αρχαίων Ελλήνων,με το να μη μεταδίδουν απλόχερα σε ολους τη μυστική γνώση!Δηλαδή,μόνο οι μυημένοι μπορούσαν να έχουν πρόσβαση σ'αυτήν?Είναι Δημοκρατία αυτό?Πιστεύω,ότι ο Πλάτωνας ''χρησιμοποίησε''τον όρο ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ,σαν ένα συμβολισμό για την ανθρώπινη ματαιοδοξία...Ανοδος-Πτώση,ευημερία-δυστυχία,Ακμή-Παρακμή!Τελικά,μάλλον έχει κάνει άνω-κάτω τον κόσμο ο Πλάτωνας,με την ατλαντίδα,για πολλές χιλιάδες χρόνια!Πάντως,οφείλω να αναφέρω κάτι ''κουφό'' που άκουσα πρίν λίγα χρόνια...οτι στον πλανήτη Αρη,έχουν δώσει σε μια περιοχή βόρεια,την ονομασία''ΗΡΑΚΛΕΙΕΣ ΣΤΗΛΕΣ''!!!!!Φυσικά και δεν κάνω πλάκα!
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από ΑΓΓΕΛΟΣ DT
Γιατί αυτή η μυστικοπάθεια των αρχαίων Ελλήνων,με το να μη μεταδίδουν απλόχερα σε ολους τη μυστική γνώση!Δηλαδή,μόνο οι μυημένοι μπορούσαν να έχουν πρόσβαση σ'αυτήν?Είναι Δημοκρατία αυτό?
|
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από ΑΓΓΕΛΟΣ DT
Πιστεύω,ότι ο Πλάτωνας ''χρησιμοποίησε''τον όρο ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ,σαν ένα συμβολισμό για την ανθρώπινη ματαιοδοξία...Ανοδος-Πτώση,ευημερία-δυστυχία,Ακμή-Παρακμή!Τελικά,μάλλον έχει κάνει άνω-κάτω τον κόσμο ο Πλάτωνας,με την ατλαντίδα,για πολλές χιλιάδες χρόνια!Πάντως,οφείλω να αναφέρω κάτι ''κουφό'' που άκουσα πρίν λίγα χρόνια...οτι στον πλανήτη Αρη,έχουν δώσει σε μια περιοχή βόρεια,την ονομασία''ΗΡΑΚΛΕΙΕΣ ΣΤΗΛΕΣ''!!!!!Φυσικά και δεν κάνω πλάκα!
|
Παράθεση:
| Γιατι ενας επιστημονας καθετε να γραψει για κατι που δεν υπαρχει και μαλιστα να μπει σε ολο αυτον τον κοπο. Γιατι; |
Επιστήμονες ήταν π.χ ο Αρίσταρχος...
Άλλωστε οι άλλοι πραγματικοί επιστήμονες ιστορικοί, ούτε καν αναφέρουν την Ατλαντίδα, παρά μόνο ο Ηρόδοτος ο οποίος το αναφέρει σαν κάτι ξένο προς την Ελλάδα...
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από OANNHSEA
ΔΕΝ ήταν επιστήμονας: ήταν μόνο φιλόσοφος για αυτό και τα έργα του ήταν σε μορφή διαλόγου...
Επιστήμονες ήταν π.χ ο Αρίσταρχος... Άλλωστε οι άλλοι πραγματικοί επιστήμονες ιστορικοί, ούτε καν αναφέρουν την Ατλαντίδα, παρά μόνο ο Ηρόδοτος ο οποίος το αναφέρει σαν κάτι ξένο προς την Ελλάδα... |
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από ΑΓΓΕΛΟΣ DT
ένα δε μπορώ να καταλάβω...Γιατί αυτή η μυστικοπάθεια των αρχαίων Ελλήνων,με το να μη μεταδίδουν απλόχερα σε ολους τη μυστική γνώση!Δηλαδή,μόνο οι μυημένοι μπορούσαν να έχουν πρόσβαση σ'αυτήν?Είναι Δημοκρατία αυτό?
|
Ωστοσο θα πρεπει να υπηρχαν σημαντικοι λογοι για αυτο, αφου απο την αυγη της Ιστοριας, τετοια ηταν η σταση καθε Ιεροφαντη και Διδασκαλου.
Ο Πυθαγορας, ο πρωτος Μυστης και αληθινος Επιστημων της Προχριστιανικης Ευρωπης, κατηγορειται οτι διδασκε δημοσια την ακινησια της Γης, ενω στους εσωτερικους μαθητες του διακυρηττε την πιστη του στο Ηλιοκεντρικο συστημα. Οι λογοι για μια τετοια μυστικοτητα ειναι πολλοι και ποτε δεν αποτελουσαν μυστηριο.
Απο την μερα που ο πρωτος Μυστης διδαχθηκε τα μεσα επικοινωνιας αναμεσα σε αυτον τον κοσμο και τους κοσμους των αορατων λεγεωνων, αναμεσα στη σφαιρα της Υλης και σε εκεινη του καθαρου Πνευματος, συμπερανε οτι η βεβηλωση αυτης της μυστηριωδους Επιστημης απο τον αμυητο οχλο, σημαινε και την απωλεια της.
Η κακη χρηση της μπορουσε να οδηγηση την Ανθρωποτητα στην καταστροφη της. Ειναι σαν να περιβαλλουμε μια ομαδα μικρων παιδιων με εκρηκτικες υλες και να τους δινουμε σπιρτα.
Ο πρωτος "Θειος Εκπαιδευτης" μυησε μονο λιγους εκλεκτους και τηρησε σιωπη απεναντι στα πληθη. Αυτοι τον γνωριζαν σαν "Θεο" τους, αλλα ο καθε Μυστης τον ενοιωθε σαν τον μεγαλο "Εαυτο" μεσα του.
Ο Atman, o Εαυτος, απο τη στιγμη που ο ανθρωπος τον γνωριζε σαν το "Εγω Ειμι", το "Ego Sum", το "Asmi", εδειχνε την πληρη δυναμη του σε κεινον ο οποιος μπορουσε να αναγνωρισει την "ηρεμη μικρη φωνη" μεσα του.
Απο την εποχη του πρωτογονου ανθρωπου που περιγραφεται απο τους Βεδικους ποιητες, μεχρι την συγχρονη εποχη μας, δεν υπηρξε ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ φιλοσοφος, αξιος του τιτλου του, που να μην εκρυβε μεσα στο σιωπηλο ιερο της καρδιας του τη μεγαλη και μυστηριωδη αληθεια.
Αν ηταν Μυημενος, την γνωριζε σαν την Ιερη Επιστημη.
Αν δεν ηταν, τοτε γνωριζε τον θεο μεσα του, επαναλαμβανοντας οπως ο Σωκρατης στον εαυτο του και τους συνανθρωπους του, την ευγενη υποδειξη, "Ανθρωπε, γνωθι σαυτον".
"Υμεις, θεοι εστε", λεει ο Βασιλιας-Ψαλμωδος, και χρονια αργοτερα ο Ιησους θυμιζει στους Γραμματεις οτι αυτη η εκφραση απευθυνοταν σε θνητους ανθρωπους που διεκδικουσαν για τον εαυτο τους το ιδιο προνομιο, χωρις κατι τετοιο να αποτελει βλασφημια.
Και σαν ηχω, ο Παυλος, ενω βεβαιωνει οτι ολοι "ειμαστε ο Ναος του Ζωντος Θεου", προσθετει προσεκτικα οτι τετοια πραγματα ειναι μονο για τους Σοφους και ειναι ανεπιτρεπτο να μιλαμε για αυτα.
Ο θεμελιωδης νομος και το βασικο κλειδι της πρακτικης Θεουργιας, στις κυριες εφαρμογες της για τη σοβαρη μελετη των Κοσμικων, Αστρικων, Ψυχικων και Πνευματικων Μυστηριων, ηταν (και ειναι ακομα) αυτο που οι Ελληνες Νεοπλατωνιστες (Αμμωνιος, Πλωτινος, Πορφυριος κλπ) ονομαζαν "Θεοφανεια".
Με αυτον τον προσδιορισμο υπονοειται η επικοινωνια αναμεσα στο Θεο (η τους θεους) και σε εκεινους τους μυημενους θνητους που ειναι πνευματικα καταλληλοι να νιωσουν μια τετοια επαφη.
Εσωτερικα ομως σημαινει κατι πολυ περισσοτερο. Δεν προκειται μονο για την παρουσια ενος Θεου, αλλα για μια πραγματικη (αν και προσωρινη) ενσαρκωση, την αναμειξη κατα καποιο τροπο του Ανωτερου Εαυτου (η προσωπικης θεοτητας) με τον ανθρωπο, τον αντιπροσωπο του πανω στη Γη.
Κατα γενικο κανονα, η Υπερψυχη του ανθρωπινου οντος (Atma-Buddhi), απλως επισκιαζει το ατομο κατα την διαρκεια της ζωης του για καθοδηγηση.
Αλλα στην περιπτωση του μυστηριου της Θεοφανειας, η Υπερψυχη ενσαρκωνεται στον Θεουργο, για σκοπους Αποκαλυψης.
Οταν η ενσαρκωση ειναι προσωρινη, σαν αποτελεσμα εκστασης μια τετοια ανωτερη κατασταση ειναι πολυ συντομη.
Ο Πλωτινος την οριζει σαν "απελευθερωση του Νου απο την πεπερασμενη του συνειδηση, οπου ενωνεται και ταυτιζεται με το Απειρο".
Ο μονος μη πνευματικος τροπος αποκτησης της ανωτερω εμπειριας, ειναι μεσω της ψυχοτροπης ουσιας του DMT (πληρωνωντας το αναλογο τιμημα φυσικα, το οποιο για εναν ανεκπαιδευτο νου μπορει να ειναι ακομα και η τρελλα...).
Σε εξαιρετικες περιπτωσεις ομως, το μυστηριο ολοκληρωνεται.
Ο Λογος γινεται πραγματικα Σαρκα, το ατομο γινεται Θειο με την πληρη εννοια του ορου....
ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ
«Οι σοφότεροι και καλλίτεροι άνθρωποι της παγανιστικής αρχαιότητας συμφωνούν στο εξής: ότι τα αρχαία μυστήρια ήταν αγνά και είχαν ως σκοπό τους τα ύψιστα επιτεύγματα διαμέσου των κάλλιστων και αξιότατων για την ψυχή, μέσων»
Δρ. W.Warburton
«…Διαδικασίες αυτού του είδους μέσα στα μυστήρια, είχαν ως σκοπό να μας ελευθερώσουν από τα ασελγή πάθη. Έδιναν τροφή στην όραση ενώ ταυτόχρονα εξουδετέρωναν κάθε βλαβερή και κακή σκέψη, μέσω της τρομερής ιερότητας που συνόδευε αυτές τις τελετές…»
Ιάμβλιχος - Περί μυστηρίων
«… Άλλοι ακολουθώντας κάποιο θεό, αντίκρισαν μακάριο θέαμα και όψη, και πήραν μέρος σε τελετές που είναι δίκαιο να τις λέμε τις πιο ευτυχισμένες απ’ όλες. Σε αυτή την τελετή λαμβάνουμε μέρος οργιαστικά, όντας τέλειοι και δίχως να παθαίνουμε τις συμφορές που μας περιμένουν αργότερα. Προχωρώντας στη μύηση και αντικρίζοντας την ώρα της αυγής, ολοκάθαρα τα είδωλα των όντων σαν είναι τέλεια, απλά, γεμάτα εσωτερική ηρεμία και ευτυχία…»
Πλάτων - Φαίδρος
«…Η ύψιστη τελετή προηγείται της μυήσεως και η μύηση προηγείται της εποπτείας…σε όλες τις τελετές και τα μυστήρια οι θεοί παρουσιάζονται με πολλές μορφές και εμφανίζονται με πολλά σχήματα. Μερικές φορές προβάλλουν ένα άμορφο φως το οποίο άλλοτε σχηματίζει ανθρώπινη μορφή και άλλοτε παίρνει ένα διαφορετικό σχήμα….»
Πρόκλος – Θεολογία Πλάτωνος
«…Τα πάντα στη γη είναι η ομοίωση και η σκιά εκείνων που υπάρχουν εις την σφαίρα. Ενώ εκείνο το ένδοξο φως παραμένει στην αμετάβλητη κατάσταση, υπάρχει επίσης και μέσα στη σκιά. Όταν το ένδοξο φως μετακινείται μακριά από τη σκιά του, η ζωή φεύγει μακριά της. Ωστόσο και εκείνο το φως είναι η σκιά κάποιου άλλου πράγματος, που είναι ακόμη ενδοξότερο από αυτό…»
Desatir – The sacred writings of the ancient Prophets
«…Οι ίδιοι είμαστε καθαροί και αγνοί, χωρίς να είμαστε κλεισμένοι στον τάφο που τώρα ονομάζουμε σώμα και το περιφέρουμε εδώ κι εκεί, αποκλεισμένοι σαν μέσα σε όστρακο…»
Πλάτων – Φαίδρος
ΠΗΓΕΣ
E.Blavatsky - Η Αδελφοτητα των Μυημενων
D.Fortune - Τα Εσωτερικα Ταγματα και το Εργο τους
A.Bailey - Οι Ακτινες και οι Μυησεις (Τομος Β')
Swami Prambupanta - Σρι Ισοπανισαντ
Ιεροκλεους - Σχολια εις τα Χρυσα Επη των Πυθαγορειων.
Πλατων - Φαιδρος
Ιαμβλιχος - Περι Μυστηριων
Απολλωνιος ο Τυανευς - Επιστολη στον Υπατο Βαλεριο
(νεότερες δημοσιεύσεις πάνω στο θέμα):
Τη χαμένη Ατλαντίδα υποστηρίζουν ότι βρήκαν οι επιστήμονες
Σε μια βαλτώδη περιοχή της νότιας Ισπανίας εντοπίστηκε πιθανόν η χαμένη πόλη της Ατλαντίδας, από μια διεθνή ερευνητική ομάδα αρχαιολόγων και γεωλόγων, με επικεφαλής τον αρχαιολόγο καθηγητή Ρίτσαρντ Φρόϊντ, του πανεπιστημίου του Χάρτφορντ στο Κονέκτικατ των ΗΠΑ.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι ένα γιγάντιο τσουνάμι «κατάπιε» τη μυθική μητρόπολη, για την οποία έγραψε ο φιλόσοφος Πλάτωνας πριν από περίπου 2.400 χρόνια, ωστόσο πολλοί επιστήμονες θεωρούν ότι δεν έχει σχέση με την ιστορική πραγματικότητα. «Αυτή είναι η δύναμη των τσουνάμι. Είναι τόσο δύσκολο να καταλάβουμε ότι μπορεί να σαρώσουν την ενδοχώρα σε βάθος 100 χλμ. και γι’ αυτό ακριβώς μιλάμε (σ.σ. στην περίπτωση της Ατλαντίδας)», δήλωσε ο Φρόϊντ στο πρακτορείο Reuters.
Οι Αμερικανοί, Καναδοί και Ισπανοί ερευνητές αρχαιολόγοι και γεωλόγοι χρησιμοποίησαν μια δορυφορική φωτογραφία που εμφανίζει τα ίχνη μιας βυθισμένης πόλης βόρεια του ισπανικού λιμανιού του Κάδιθ (τα Γάδαρα των αρχαίων Ελλήνων). Η πόλη βρίσκεται λίγο έξω από τα στενά του Γιβραλτάρ, στην περιοχή του Ατλαντικού και κατ’ αρχάς χρονολογείται πριν από 4.000 χρόνια. Σ’ αυτή την τεράστια βαλτώδη περιοχή του Πάρκου Ντόνα Άνα, ένα από τα πιο εκτεταμένα έλη της Ευρώπης, στο αχανές δέλτα του ποταμού Γουαδαλκιβίρ, οι ερευνητές πιστεύουν ότι βρήκαν την Ατλαντίδα, με τη βοήθεια υπόγειων ραντάρ, ψηφιακής χαρτογράφησης της περιοχής και της σύγχρονης υποθαλάσσιας τεχνολογίας.
Εξάλλου, οι ερευνητές πιστεύουν ότι την θεωρία τους ενισχύει η ανακάλυψη - από την ίδια επιστημονική ομάδα - στην κεντρική Ισπανία, μιας παράξενης σειράς ιχνών άλλων πόλεων, που θεωρούν ότι παραπέμπει στην κατασκευή «αναμνηστικών πόλεων», οι οποίες χτίστηκαν κατά το πρότυπο της Ατλαντίδας, όταν οι εναπομείναντες κάτοικοί της αναγκάστηκαν να μετακομίσουν πιο βόρεια και πιο βαθιά στο εσωτερικό της χώρας. Η ανακάλυψη παρουσιάστηκε την Κυριακή σε ειδική εκπομπή με τίτλο «Βρίσκοντας την Ατλαντίδα» στο κανάλι του National Geographic.
Ο Φρόϊντ παραδέχτηκε ότι είναι δύσκολο να αποδειχτεί με βεβαιότητα πως πρόκειται για την Ατλαντίδα, δήλωσε όμως πεπεισμένος ότι πρόκειται περί αυτής. «Βρήκαμε κάτι που κανείς άλλος δεν είχε δει πριν, πράγμα που παρέχει ένα βαθμό αξιοπιστίας, ειδικά στην αρχαιολογία». Στη συγκεκριμένη περιοχή της Ισπανίας έχουν αναφερθεί τσουνάμι εδώ και αιώνες, με μεγαλύτερο αυτό που έπληξε την Λισαβόνα το 1755 και είχε ύψος δεκαώροφου κτιρίου.
Οι ερευνητές σχεδιάζουν περαιτέρω ανασκαφές στην περιοχή αυτή της νότιας Ισπανίας, καθώς και στις μυστηριώδεις «πόλεις» σε απόσταση περίπου 240 χλμ., για να μελετήσουν τους γεωλογικούς σχηματισμούς και να χρονολογήσουν αντικείμενα που θα ανακαλυφθούν.
Σε άλλες περιοχές του κόσμου, που κατά καιρούς έχουν προταθεί ως πιθανές τοποθεσίες της χαμένης Ατλαντίδας, συμπεριλαμβάνεται και η αρχαία Θήρα (Σαντορίνη).
(Πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)
Τη χαμένη Ατλαντίδα υποστηρίζουν ότι βρήκαν οι επιστήμονες
Σε μια βαλτώδη περιοχή της νότιας Ισπανίας εντοπίστηκε πιθανόν η χαμένη πόλη της Ατλαντίδας, από μια διεθνή ερευνητική ομάδα αρχαιολόγων και γεωλόγων, με επικεφαλής τον αρχαιολόγο καθηγητή Ρίτσαρντ Φρόϊντ, του πανεπιστημίου του Χάρτφορντ στο Κονέκτικατ των ΗΠΑ.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι ένα γιγάντιο τσουνάμι «κατάπιε» τη μυθική μητρόπολη, για την οποία έγραψε ο φιλόσοφος Πλάτωνας πριν από περίπου 2.400 χρόνια, ωστόσο πολλοί επιστήμονες θεωρούν ότι δεν έχει σχέση με την ιστορική πραγματικότητα. «Αυτή είναι η δύναμη των τσουνάμι. Είναι τόσο δύσκολο να καταλάβουμε ότι μπορεί να σαρώσουν την ενδοχώρα σε βάθος 100 χλμ. και γι’ αυτό ακριβώς μιλάμε (σ.σ. στην περίπτωση της Ατλαντίδας)», δήλωσε ο Φρόϊντ στο πρακτορείο Reuters.
Οι Αμερικανοί, Καναδοί και Ισπανοί ερευνητές αρχαιολόγοι και γεωλόγοι χρησιμοποίησαν μια δορυφορική φωτογραφία που εμφανίζει τα ίχνη μιας βυθισμένης πόλης βόρεια του ισπανικού λιμανιού του Κάδιθ (τα Γάδαρα των αρχαίων Ελλήνων). Η πόλη βρίσκεται λίγο έξω από τα στενά του Γιβραλτάρ, στην περιοχή του Ατλαντικού και κατ’ αρχάς χρονολογείται πριν από 4.000 χρόνια. Σ’ αυτή την τεράστια βαλτώδη περιοχή του Πάρκου Ντόνα Άνα, ένα από τα πιο εκτεταμένα έλη της Ευρώπης, στο αχανές δέλτα του ποταμού Γουαδαλκιβίρ, οι ερευνητές πιστεύουν ότι βρήκαν την Ατλαντίδα, με τη βοήθεια υπόγειων ραντάρ, ψηφιακής χαρτογράφησης της περιοχής και της σύγχρονης υποθαλάσσιας τεχνολογίας.
Εξάλλου, οι ερευνητές πιστεύουν ότι την θεωρία τους ενισχύει η ανακάλυψη - από την ίδια επιστημονική ομάδα - στην κεντρική Ισπανία, μιας παράξενης σειράς ιχνών άλλων πόλεων, που θεωρούν ότι παραπέμπει στην κατασκευή «αναμνηστικών πόλεων», οι οποίες χτίστηκαν κατά το πρότυπο της Ατλαντίδας, όταν οι εναπομείναντες κάτοικοί της αναγκάστηκαν να μετακομίσουν πιο βόρεια και πιο βαθιά στο εσωτερικό της χώρας. Η ανακάλυψη παρουσιάστηκε την Κυριακή σε ειδική εκπομπή με τίτλο «Βρίσκοντας την Ατλαντίδα» στο κανάλι του National Geographic.
Ο Φρόϊντ παραδέχτηκε ότι είναι δύσκολο να αποδειχτεί με βεβαιότητα πως πρόκειται για την Ατλαντίδα, δήλωσε όμως πεπεισμένος ότι πρόκειται περί αυτής. «Βρήκαμε κάτι που κανείς άλλος δεν είχε δει πριν, πράγμα που παρέχει ένα βαθμό αξιοπιστίας, ειδικά στην αρχαιολογία». Στη συγκεκριμένη περιοχή της Ισπανίας έχουν αναφερθεί τσουνάμι εδώ και αιώνες, με μεγαλύτερο αυτό που έπληξε την Λισαβόνα το 1755 και είχε ύψος δεκαώροφου κτιρίου.
Οι ερευνητές σχεδιάζουν περαιτέρω ανασκαφές στην περιοχή αυτή της νότιας Ισπανίας, καθώς και στις μυστηριώδεις «πόλεις» σε απόσταση περίπου 240 χλμ., για να μελετήσουν τους γεωλογικούς σχηματισμούς και να χρονολογήσουν αντικείμενα που θα ανακαλυφθούν.
Σε άλλες περιοχές του κόσμου, που κατά καιρούς έχουν προταθεί ως πιθανές τοποθεσίες της χαμένης Ατλαντίδας, συμπεριλαμβάνεται και η αρχαία Θήρα (Σαντορίνη).
(Πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)