keith-x
33Μηνύματα
2005-08-21 15:42Πρώτο μήνυμα
2007-02-19 05:52Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Θα ήθελα να επιστρέψω στο θέμα αυτό μετά την ανανέωση του site με ενα αρθρο που παρουσιάστηκε στο περιοδικό focus!
Βιολογία
Ανακάλυψη νέας μικροσκοπικής μορφής ζωής
Τρίτη 25 Μαΐου 2004 11:43
Τα νανοβακτήρια πιθανότατα υπάρχουν και όντως μπορεί να εμπλέκονται σε μια ποικιλία ανθρώπινων ασθενειών, υποστηρίζουν ερευνητές της Κλινικής Mayo στις ΗΠΑ.
Ο Τζον Λίκσε και οι συνεργάτες του απομόνωσαν «ζωντανά» μικροσκοπικά σωματίδια από ανθρώπινες αρτηρίες και καρδιακές βαλβίδες που είχαν απασβεστωθεί, όπως συμβαίνει σε όλους τους ανθρώπους καθώς γερνούν.
Τα σωματίδια αυτά μπορούν να πολλαπλασιάζονται σε καλλιέργειες και φαίνονται να περιέχουν το δικό τους DNA και RNA, διαπίστωσαν οι ερευνητές. Αν και παραδέχονται ότι τα πειράματά τους δεν αποδεικνύουν πέραν πάσης αμφιβολίας την ύπαρξη των νανοβακτηρίων, τα αποτελέσματά τους έγιναν δεκτά προς δημοσίευση στο American Journal of Physiology: Heart and Circulatory Physiology, με τον προσεκτικό τίτλο «Ενδείξεις δομών που μοιάζουν με νανοβακτήρια σε ανθρώπινες αποτιτανωμένες αρτηρίες και καρδιακές βαλβίδες».
Πολλοί συνάδελφοι του Λίκσε παραμένουν πάντως αμετάπειστοι. Τα νανοβακτήρια υποτίθεται ότι έχουν διάμετρο γύρω στα 100 νανόμετρα, είναι δηλαδή μικρότερα και από τους ιούς. Ορισμένοι επιστήμονες εκτιμούν ότι μικροοργανισμοί με δικό τους DNA και μηχανισμό πολλαπλασιασμού δεν μπορεί να είναι μικρότεροι από 140 νανόμετρα.
Οι πρώτες αναφορές για τα νανοβακτήρια προήλθαν από γεωλόγους, που εντόπισαν εξαιρετικά μικρές απολιθωμένες δομές που έμοιαζαν με κύτταρα μέσα σε πετρώματα. Το 1998 ερευνητές του Πανεπιστημίου του Κουόπιο στη Φινλανδία υποστήριξαν ότι εντόπισαν νανοβακτήρια μέσα σε πέτρες από ανθρώπινα νεφρά.
Τα νανοβακτήρια αυτά φαινόταν να έχουν τη δυνατότητα αυτοαντιγραφής και διέθεταν DNA. Οι Φιλανδοί ήταν τόσο σίγουροι για τα αποτελέσματά τους που ίδρυσαν την εταιρεία Nanobac Life Sciences, η οποία αναπτύσσει διαγνωστικά κιτ και θεραπείες για τις ασθένειες που υποτίθεται ότι προκαλούν οι μυστηριώδεις μικροοργανισμοί.
Ο Τζον Λίκσε προσπάθησε τότε να διαψεύσει τα ευρήματα αυτά. Υποστήριξε με πειράματα ότι το DNA που είχε εντοπιστεί προερχόταν από άσχετα βακτήρια και ότι ο υποτιθέμενος πολλαπλασιασμός των νανοβακτηρίων ήταν στην πραγματικότητα ένας ασυνήθιστος σχηματισμός κρυστάλλων.
Οι ερευνητές της Κλινικής Mayo πολτοποίησαν αποτιτανωμένα ανευρύσματα, αρτηριακές πλάκες και καρδιακές βαλβίδες και πέρασαν το ομογενοποίημα από φίλτρα για να απομακρύνουν οτιδήποτε μεγαλύτερο από 200 nm. Το διήθημα προστέθηκε σε ένα θρεπτικό μέσο, του οποίου η οπτική πυκνότητα διπλασιάστηκε σε διάστημα δύο εβδομάδων, ένδειξη ότι κάποιος μικροοργανισμός πολλαπλασιαζόταν. Η εξέταση με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο αποκάλυψε την παρουσία δομών που έμοιαζαν με νανοβακτήρια.
Δείγματα από ανευρύσματα που οφείλονταν σε γενετική ασθένεια δεν έδωσαν τα ίδια αποτελέσματα, και η οπτική πυκνότητα του μέσου δεν αυξανόταν χωρίς την προσθήκη του διηθήματος.
Τα σωματίδια φαινόταν μάλιστα να απορροφούν ουριδίνη, ένα από τα δομικά συστατικά του RNA, ένδειξη ότι ήταν μεταβολικά ενεργά. Η ουριδίνη θα μπορούσε όμως να έχει απορροφηθεί από ενώσεις του ασβεστίου. Τα σωματίδια συνδέονταν επίσης με ένα αντίσωμα της Nanobac Life Sciences ειδικό για νανοβακτήρια, καθώς και με χρωστικές που βάφουν το DNA σε ειδικές θέσεις.
Τα αποτελέσματα συνηγορούν στην ύπαρξη των νανοβακτηρίων, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να θεωρηθούν αποδείξεις, σχολιάζουν άλλοι ερευνητές. Η ύπαρξη της μυστηριώδους μορφής ζωής θα επιβεβαιωθεί μόνο με την απομόνωση του DNA, το οποίο θα πρέπει να αποδειχθεί ότι δεν προήλθε από μόλυνση με άλλους μικροοργανισμούς.
Βιολογία
Ανακάλυψη νέας μικροσκοπικής μορφής ζωής
Τρίτη 25 Μαΐου 2004 11:43
Τα νανοβακτήρια πιθανότατα υπάρχουν και όντως μπορεί να εμπλέκονται σε μια ποικιλία ανθρώπινων ασθενειών, υποστηρίζουν ερευνητές της Κλινικής Mayo στις ΗΠΑ.
Ο Τζον Λίκσε και οι συνεργάτες του απομόνωσαν «ζωντανά» μικροσκοπικά σωματίδια από ανθρώπινες αρτηρίες και καρδιακές βαλβίδες που είχαν απασβεστωθεί, όπως συμβαίνει σε όλους τους ανθρώπους καθώς γερνούν.
Τα σωματίδια αυτά μπορούν να πολλαπλασιάζονται σε καλλιέργειες και φαίνονται να περιέχουν το δικό τους DNA και RNA, διαπίστωσαν οι ερευνητές. Αν και παραδέχονται ότι τα πειράματά τους δεν αποδεικνύουν πέραν πάσης αμφιβολίας την ύπαρξη των νανοβακτηρίων, τα αποτελέσματά τους έγιναν δεκτά προς δημοσίευση στο American Journal of Physiology: Heart and Circulatory Physiology, με τον προσεκτικό τίτλο «Ενδείξεις δομών που μοιάζουν με νανοβακτήρια σε ανθρώπινες αποτιτανωμένες αρτηρίες και καρδιακές βαλβίδες».
Πολλοί συνάδελφοι του Λίκσε παραμένουν πάντως αμετάπειστοι. Τα νανοβακτήρια υποτίθεται ότι έχουν διάμετρο γύρω στα 100 νανόμετρα, είναι δηλαδή μικρότερα και από τους ιούς. Ορισμένοι επιστήμονες εκτιμούν ότι μικροοργανισμοί με δικό τους DNA και μηχανισμό πολλαπλασιασμού δεν μπορεί να είναι μικρότεροι από 140 νανόμετρα.
Οι πρώτες αναφορές για τα νανοβακτήρια προήλθαν από γεωλόγους, που εντόπισαν εξαιρετικά μικρές απολιθωμένες δομές που έμοιαζαν με κύτταρα μέσα σε πετρώματα. Το 1998 ερευνητές του Πανεπιστημίου του Κουόπιο στη Φινλανδία υποστήριξαν ότι εντόπισαν νανοβακτήρια μέσα σε πέτρες από ανθρώπινα νεφρά.
Τα νανοβακτήρια αυτά φαινόταν να έχουν τη δυνατότητα αυτοαντιγραφής και διέθεταν DNA. Οι Φιλανδοί ήταν τόσο σίγουροι για τα αποτελέσματά τους που ίδρυσαν την εταιρεία Nanobac Life Sciences, η οποία αναπτύσσει διαγνωστικά κιτ και θεραπείες για τις ασθένειες που υποτίθεται ότι προκαλούν οι μυστηριώδεις μικροοργανισμοί.
Ο Τζον Λίκσε προσπάθησε τότε να διαψεύσει τα ευρήματα αυτά. Υποστήριξε με πειράματα ότι το DNA που είχε εντοπιστεί προερχόταν από άσχετα βακτήρια και ότι ο υποτιθέμενος πολλαπλασιασμός των νανοβακτηρίων ήταν στην πραγματικότητα ένας ασυνήθιστος σχηματισμός κρυστάλλων.
Οι ερευνητές της Κλινικής Mayo πολτοποίησαν αποτιτανωμένα ανευρύσματα, αρτηριακές πλάκες και καρδιακές βαλβίδες και πέρασαν το ομογενοποίημα από φίλτρα για να απομακρύνουν οτιδήποτε μεγαλύτερο από 200 nm. Το διήθημα προστέθηκε σε ένα θρεπτικό μέσο, του οποίου η οπτική πυκνότητα διπλασιάστηκε σε διάστημα δύο εβδομάδων, ένδειξη ότι κάποιος μικροοργανισμός πολλαπλασιαζόταν. Η εξέταση με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο αποκάλυψε την παρουσία δομών που έμοιαζαν με νανοβακτήρια.
Δείγματα από ανευρύσματα που οφείλονταν σε γενετική ασθένεια δεν έδωσαν τα ίδια αποτελέσματα, και η οπτική πυκνότητα του μέσου δεν αυξανόταν χωρίς την προσθήκη του διηθήματος.
Τα σωματίδια φαινόταν μάλιστα να απορροφούν ουριδίνη, ένα από τα δομικά συστατικά του RNA, ένδειξη ότι ήταν μεταβολικά ενεργά. Η ουριδίνη θα μπορούσε όμως να έχει απορροφηθεί από ενώσεις του ασβεστίου. Τα σωματίδια συνδέονταν επίσης με ένα αντίσωμα της Nanobac Life Sciences ειδικό για νανοβακτήρια, καθώς και με χρωστικές που βάφουν το DNA σε ειδικές θέσεις.
Τα αποτελέσματα συνηγορούν στην ύπαρξη των νανοβακτηρίων, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να θεωρηθούν αποδείξεις, σχολιάζουν άλλοι ερευνητές. Η ύπαρξη της μυστηριώδους μορφής ζωής θα επιβεβαιωθεί μόνο με την απομόνωση του DNA, το οποίο θα πρέπει να αποδειχθεί ότι δεν προήλθε από μόλυνση με άλλους μικροοργανισμούς.
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από beetlejuice
Η Λία διασχίζει το βάλτο με χαρακτηριστικά ανθρώπινη κίνηση Στα τροπικά δάση των βόρειων περιοχών του Κονγκό, ερευνητές παρατήρησαν για πρώτη φορά γορίλες να χρησιμοποιούν κλαδιά από δέντρα ως εργαλεία, αποκαλύπτει μελέτη της Εταιρείας Διατήρησης της Αγριας Ζωής (WCS) που δόθηκε την Παρασκευή στη δημοσιότητα. Η Λία, ένας θηλυκός γορίλας, φωτογραφήθηκε να χρησιμοποιεί ένα κλαδί δέντρου για να ελέγξει το βάθος του έλους Μπέλι Μάι που προσπαθούσε να διασχίσει. Μία άλλη ομάδα επιστημόνων, οι οποίοι μελετούν τη συμπεριφορά των πρωτευόντων θηλαστικών στο Εθνικό Πάρκο της Μπραζαβίλ Νουμπαμπάλε-Ντόκι, παρατήρησαν έναν επίσης θηλυκό γορίλα, την Έφη, να χρησιμοποιεί ένα κορμό δέντρου σαν μπαστούνι για να στηρίζεται ενώ έσκαβε αναζητώντας τροφή. Από τα τρία είδη ανθρωποειδών πιθήκων, μόνο χιμπατζήδες και ουραγκουτάνγκοι που ζουν σε ελεύθερη κατάσταση είχε παρατηρηθεί να χρησιμοποιούν εργαλεία. Στην περίπτωση των γορίλων το φαινόμενο είχε καταγραφεί μόνον σε ζωολογικούς κήπους. «Η χρήση εργαλείων από πρωτεύοντα που ζουν στην άγρια φύση μας προσφέρει μία πολύτιμη πληροφορία για την εξέλιξη του δικού μας είδους και για τις ικανότητες άλλων ειδών» σχολίασε ο εκπρόσωπος της WCS Τόμας Μπρούερ. Η οργάνωση, που εδρεύει στις ΗΠΑ, μελετά γορίλες και άλλα άγρια ζώα από τη δεκαετία του 1980 στη χώρα αυτή της κεντρικής Αφρικής και έχει βοηθήσει την κυβέρνηση της Μπραζαβίλ να δημιουργήσει το Εθνικό Πάρκο Νουμπαμπάλε-Ντόκι, το οποίο χρησιμοποιεί για επιστημονικές μελέτες πάνω στην άγρια φύση. news.in.gr, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Γερμανικό, Associated Press |
Τελικά όπως επιβεβαιώνετε η "ζωή" βρίσκει πάντα τον τρόπο ! Η εξέλιξη ποτέ δεν σταμάτησε και αυτό ισχύει για κάθε είδος ακόμα και τον άνθρωπο!
Είναι πολυ πιθανό να βρεθούμε στον πλανήτη με ένα ακόμη ανθρώπινο είδος!
Ακριβώς όπως οι νεάντερνταλ με τον χόμο σάπιενς!
Πολύ ενδιαφέρον !!
-Κοιμάσαι Άγγελε; …-ακούστηκε μια φωνή πίσω του-
Η φωνή της σαν χίλιοι άγγελοι να τραγουδούν μαζί. Ήταν εκείνη . Ο Άγγελος σαστισμένος γύρισε πίσω να την δει…Ναι , ναι ήταν εκείνη!! Με τα πυκνά , μακριά καστανά μαλλιά της να τα ανακατεύει απαλά ένα ελαφρό αεράκι και με το πανέμορφα μελαγχολικά της μάτια να διαπερνά τον Άγγελο που η ανάσα του είχε κοπεί.
-Κοιμάσαι Άγγελε; …-Ξαναρώτησε-
Ο Άγγελος δεν μπορούσε να απαντήσει .Η φωνή του είχε χαθεί και η ανάσα του πάλευε να προλάβει τους χτύπους της καρδιάς του, καθώς εκείνη περπατούσε προς το μέρος του αφήνοντας πίσω στα βήματα της νερό να αναβλύζει κάτω από την άμμο!
-Κοιμάσαι Άγγελε;..-ρώτησε για Τρίτη φορά- Ο Άγγελος πήρε μια βαθιά ανάσα και της απάντησε….
-Αν κοιμάμαι δεν θέλω να ξυπνήσω ποτέ …και αν δεν κοιμάμαι θα ‘θελα να κοιμηθώ για πάντα…!!!
-Αυτό θέλεις Άγγελε;
-Ναι μόνο αυτό .Τίποτα άλλο μόνο εσένα κοντά μου! Πλησίασε κοντά της σηκώνοντας το χέρι του θέλοντας να την αγγίξει…αλλά αυτή απομακρύνθηκε…
-Όχι Άγγελε δεν μπορείς να με αγγίξεις …Εδώ τώρα είσαι ένας απλός επισκέπτης .Δεν ανήκεις εδώ! Υπάρχουν κανόνες που πρέπει να δεχτείς .
-Γιατί; … Εγώ δεν θέλω να γυρίσω πίσω! Δεν υπάρχει τίποτα για μένα πίσω. Τίποτα δεν έχει νόημα χωρίς εσένα καρδιά μου.
-Ξέρω ότι πονάς ! Πρέπει να βρεις τις απαντήσεις που πρέπει για να πάρεις μια θέση σε αυτόν τον κόσμο.
-Τι πρέπει να κάνω; Πες μου;
-Οι απαντήσεις δεν είναι εδώ αλλά πίσω στον δικό σου κόσμο ,τον κόσμο που μας έφερε μαζί... Ακολούθησε την καρδιά σου όπως έκανες μαζί μου πάντα!
Ο Άγγελος δάκρυσε ,ήθελε τόσο πολύ να την αγκαλιάσει να την φιλήσει , να την αγγίξει. Πόναγε αλλά τώρα ήταν δίπλα του και αυτό ήταν τόσο όμορφο….
-Το βιβλίο; .. –ρώτησε ο Άγγελος-
-Το βιβλίο είναι μόνο ένα βιβλίο , ένα στοιχείο τίποτα άλλο. Δεν κρύβει τις απαντήσεις ….
-Δεν καταλαβαίνω . Το μόνο που ξέρω είναι ότι σε αγαπάω τόσο πολύ!
-Δεν μπορείς να μείνεις σε ένα κόσμο που δεν ανήκεις . Αν αυτό γίνει θα επέμβουν οι «φύλακες» και θα σε αναγκάσουν να περιπλανιέσαι σε ένα άλλο ενδιάμεσο κόσμο μόνο σου.
-Εννοείς αυτό που συνάντησα πριν έρθω κοντά σου , εδώ; Το σκοτάδι;
-Ναι Άγγελε!
-Τι υπάρχει ανάμεσα στην πραγματικότητα και το όνειρο;
-Η «άγνοια» και η λησμονιά!
-Δεν θα σε λησμονήσω ποτέ άγγελε μου!!! -είπε και σκούπισε τα δάκρυα του-
-Πρέπει να φύγεις τώρα οι «φύλακες» θα έρθουν όπου να ‘ναι.
-Ποιοι είναι οι «φύλακες»;
-Οι φύλακες των δύο κόσμων , τους έχει δει πάλι στη άλλη πλευρά. Καταλαβαίνουν ότι κινδυνεύει η ισορροπία από εσένα .
-Πρέπει να βρεις απαντήσεις και τότε μόνο να γυρίσει πάλι εδώ. Να μου υποσχεθείς ότι δεν θα κοιμηθείς γιατί την επόμενη φορά οι «φύλακες» θα σε περιμένουν!
-Απαντήσεις, απαντήσεις…. Σε πια ερώτηση;
-Μία είναι η ερώτηση : ΠΟΥ ΑΝΗΚΕΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ! Και να το αποδείξεις αυτό στους «φύλακες». Θέλω να έχεις κουράγιο Άγγελε.. Σ’αγαπω! Φύγε τώρα ,τους νιώθω να έρχονται! Θα είμαι μαζί σου πάντα , μέσα στην καρδιά σου. Εκεί να γυρνάς στις δύσκολες στιγμές να παίρνεις κουράγιο.
-Και εγώ σε αγαπάω!!
-Αν με αγαπάς θα φύγεις τώρα Άγγελε, τώρα!
Μαύρα πουλιά μαζευτήκαν στον ουρανό και άρχισαν να έρχονται προς το μέρος τους με φρικτούς ήχους να σχίζουν το αέρα.
-Γρήγορα Άγγελε μπες μέσα στην θάλασσα και μην ξαναβγείς στην επιφάνεια! Γρήγορα!!
-Και εσύ;
-Δεν έχουν καμία εξουσία οι «φύλακες» επάνω μου, μόνο εσύ κινδυνεύεις … Φύγε !!!
Ο Άγγελος έτρεξε προς την θάλασσα …
-Σ’ ΑΓΑΠΩ! -φώναξε-
Πήρε μια βαθειά ανάσα και βούτηξε. Άρχισε να καταδύεται προς τα κάτω , όλο και πιο βαθειά καθώς τα μαύρα πουλιά πετούσαν πάνω από τη επιφάνεια του νερού. Η αναπνοή του τελείωνε , άρχιζε να πνίγετε , να ασφυκτιά και να χάνει τις αισθήσεις του….Ώσπου….τον τύλιξε το σκοτάδι…..
Η φωνή της σαν χίλιοι άγγελοι να τραγουδούν μαζί. Ήταν εκείνη . Ο Άγγελος σαστισμένος γύρισε πίσω να την δει…Ναι , ναι ήταν εκείνη!! Με τα πυκνά , μακριά καστανά μαλλιά της να τα ανακατεύει απαλά ένα ελαφρό αεράκι και με το πανέμορφα μελαγχολικά της μάτια να διαπερνά τον Άγγελο που η ανάσα του είχε κοπεί.
-Κοιμάσαι Άγγελε; …-Ξαναρώτησε-
Ο Άγγελος δεν μπορούσε να απαντήσει .Η φωνή του είχε χαθεί και η ανάσα του πάλευε να προλάβει τους χτύπους της καρδιάς του, καθώς εκείνη περπατούσε προς το μέρος του αφήνοντας πίσω στα βήματα της νερό να αναβλύζει κάτω από την άμμο!
-Κοιμάσαι Άγγελε;..-ρώτησε για Τρίτη φορά- Ο Άγγελος πήρε μια βαθιά ανάσα και της απάντησε….
-Αν κοιμάμαι δεν θέλω να ξυπνήσω ποτέ …και αν δεν κοιμάμαι θα ‘θελα να κοιμηθώ για πάντα…!!!
-Αυτό θέλεις Άγγελε;
-Ναι μόνο αυτό .Τίποτα άλλο μόνο εσένα κοντά μου! Πλησίασε κοντά της σηκώνοντας το χέρι του θέλοντας να την αγγίξει…αλλά αυτή απομακρύνθηκε…
-Όχι Άγγελε δεν μπορείς να με αγγίξεις …Εδώ τώρα είσαι ένας απλός επισκέπτης .Δεν ανήκεις εδώ! Υπάρχουν κανόνες που πρέπει να δεχτείς .
-Γιατί; … Εγώ δεν θέλω να γυρίσω πίσω! Δεν υπάρχει τίποτα για μένα πίσω. Τίποτα δεν έχει νόημα χωρίς εσένα καρδιά μου.
-Ξέρω ότι πονάς ! Πρέπει να βρεις τις απαντήσεις που πρέπει για να πάρεις μια θέση σε αυτόν τον κόσμο.
-Τι πρέπει να κάνω; Πες μου;
-Οι απαντήσεις δεν είναι εδώ αλλά πίσω στον δικό σου κόσμο ,τον κόσμο που μας έφερε μαζί... Ακολούθησε την καρδιά σου όπως έκανες μαζί μου πάντα!
Ο Άγγελος δάκρυσε ,ήθελε τόσο πολύ να την αγκαλιάσει να την φιλήσει , να την αγγίξει. Πόναγε αλλά τώρα ήταν δίπλα του και αυτό ήταν τόσο όμορφο….
-Το βιβλίο; .. –ρώτησε ο Άγγελος-
-Το βιβλίο είναι μόνο ένα βιβλίο , ένα στοιχείο τίποτα άλλο. Δεν κρύβει τις απαντήσεις ….
-Δεν καταλαβαίνω . Το μόνο που ξέρω είναι ότι σε αγαπάω τόσο πολύ!
-Δεν μπορείς να μείνεις σε ένα κόσμο που δεν ανήκεις . Αν αυτό γίνει θα επέμβουν οι «φύλακες» και θα σε αναγκάσουν να περιπλανιέσαι σε ένα άλλο ενδιάμεσο κόσμο μόνο σου.
-Εννοείς αυτό που συνάντησα πριν έρθω κοντά σου , εδώ; Το σκοτάδι;
-Ναι Άγγελε!
-Τι υπάρχει ανάμεσα στην πραγματικότητα και το όνειρο;
-Η «άγνοια» και η λησμονιά!
-Δεν θα σε λησμονήσω ποτέ άγγελε μου!!! -είπε και σκούπισε τα δάκρυα του-
-Πρέπει να φύγεις τώρα οι «φύλακες» θα έρθουν όπου να ‘ναι.
-Ποιοι είναι οι «φύλακες»;
-Οι φύλακες των δύο κόσμων , τους έχει δει πάλι στη άλλη πλευρά. Καταλαβαίνουν ότι κινδυνεύει η ισορροπία από εσένα .
-Πρέπει να βρεις απαντήσεις και τότε μόνο να γυρίσει πάλι εδώ. Να μου υποσχεθείς ότι δεν θα κοιμηθείς γιατί την επόμενη φορά οι «φύλακες» θα σε περιμένουν!
-Απαντήσεις, απαντήσεις…. Σε πια ερώτηση;
-Μία είναι η ερώτηση : ΠΟΥ ΑΝΗΚΕΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ! Και να το αποδείξεις αυτό στους «φύλακες». Θέλω να έχεις κουράγιο Άγγελε.. Σ’αγαπω! Φύγε τώρα ,τους νιώθω να έρχονται! Θα είμαι μαζί σου πάντα , μέσα στην καρδιά σου. Εκεί να γυρνάς στις δύσκολες στιγμές να παίρνεις κουράγιο.
-Και εγώ σε αγαπάω!!
-Αν με αγαπάς θα φύγεις τώρα Άγγελε, τώρα!
Μαύρα πουλιά μαζευτήκαν στον ουρανό και άρχισαν να έρχονται προς το μέρος τους με φρικτούς ήχους να σχίζουν το αέρα.
-Γρήγορα Άγγελε μπες μέσα στην θάλασσα και μην ξαναβγείς στην επιφάνεια! Γρήγορα!!
-Και εσύ;
-Δεν έχουν καμία εξουσία οι «φύλακες» επάνω μου, μόνο εσύ κινδυνεύεις … Φύγε !!!
Ο Άγγελος έτρεξε προς την θάλασσα …
-Σ’ ΑΓΑΠΩ! -φώναξε-
Πήρε μια βαθειά ανάσα και βούτηξε. Άρχισε να καταδύεται προς τα κάτω , όλο και πιο βαθειά καθώς τα μαύρα πουλιά πετούσαν πάνω από τη επιφάνεια του νερού. Η αναπνοή του τελείωνε , άρχιζε να πνίγετε , να ασφυκτιά και να χάνει τις αισθήσεις του….Ώσπου….τον τύλιξε το σκοτάδι…..
Μοναξιά και σκοτάδι. Ατελείωτο σκοτάδι και μία αίσθηση απώλειας πλημμύρισαν το μυαλό του Αγγέλου. Βρισκόταν μόνος του μέσα σε ένα άπειρο σκοτεινό κενό. Το ταξίδι στην ονειρική δίνη άρχιζε. Δεν υπάρχουν σκέψεις στο μυαλό του ένα κενό, σαν αυτό που τον τύλιγε. Προσπαθεί σιγά σιγά να πλάσει εικόνες, να δώσει λέξεις σε αυτό που νιώθει "γυμνός" μέσα στο σκοτάδι .Και η πρώτη σκέψη έρχεται... τόσο αυθόρμητα, τόσο εύκολα, τόσο αβίαστα.
Το σκοτάδι, η μοναξιά, το κενό. " Νιώθω σαν να βρίσκομαι μέσα στην ψυχή μου" σκέφτηκε ο Άγγελος ."Ναι αυτός είμαι εγώ!" Ο Άγγελος κοίταξε γύρω του, κι αυτό που είδα τον έκανε να νιώσει άσχημα για τον ίδιο του τον εαυτό. "Είμαι ένα τίποτα αφού χωρίς εκείνη! "Όπως ένα μικρό παιδί πέφτει και χτυπάει το γόνατό του και μόνο όταν δει την πληγή και το αίμα να τρέχει αρχίζει να τρομάζει και να συνειδητοποιεί ότι κάτι κακό του συνέβη, έτσι και ο Άγγελος με αυτή του τη ματιά καταλάβει το πόσο "άδειος" είναι μέσα του χωρίς κάτι φωτεινό στην καρδιά του να τον καθοδηγεί....και τρόμαξε. Ένιωσε για πρώτη φορά φόβο. Έναν φόβο αρχέγονο, σαν τον φόβο στην ιδέα του θανάτου. Ένα αίσθημα τόσο κυρίαρχο και δυνατό όπως και η αγάπη. Μόνο που τώρα πια η αγάπη δεν έχει αποδέχτη ,έτσι δεν έχει κανένα λόγω ύπαρξης. Θέση έχει μόνο ο πόνος πια.
Που είναι η δικιά της αγάπη ,που είναι «εκείνη» να με πάρει από εδώ –σκέφτηκε ο Άγγελος -. Αυτή του η σκέψη τον έκανε ασυναίσθητα να σηκώσει το κεφάλι του ψηλά σαν να επικαλλήτε τον Θεό. Εκεί ανάμεσα στο σκοτάδι μπόρεσε να διακρίνει λάμψης , ένα μικρό έναστρο ουρανό. Επιτέλους κάτι οικείο έπνιξε τον φόβο του δημιουργώντας του την επιθυμία να πλησιάσει τα άστρα και να αφήσει πίσω του ότι τον τρομάζει ..την αλήθεια ,την πραγματικότητα που είναι αβάσταχτη και τόσο πικρή.
Το νιώθει… Εκεί πίσω από τις λάμψης και τα πανέμορφα χρώματα τον άστρων είναι «εκείνη». Ο δικός της κόσμος, αυτός που σαγηνεύει τον Άγγελο , που με όλες του τις αισθήσεις τον κάνει να νιώθει ότι η αγάπη και η ευτυχία τον αγγίζουν γιατί τα μοιράζετε με «εκείνη» . Όπως τότε που η καρδιά του ήταν ένα με την δική της , που η ψυχή του πλημμύριζε με το φως από την δικιά της ψυχή.
Ο Άγγελος άρχισε να πετάει ψηλά ακολουθώντας το πέταγμα της καρδιάς του όλο και πιο κοντά στα αστέρια . Όσο πιο κοντά πήγαινε τόσο πιο πολύ τον τύφλωνε η λάμψη τους , μέχρι που έφτασε αρκετά διπλά στο πιο φωτεινό. Έκλεισε τα μάτια του και αφέθηκε στην έλξη του που τον έκανε να περιστρέφετε γύρο του σαν μια αόρατη ρουφήχτρα ώσπου το φως τον «έλουσε» παντού . Αλλά όχι το φως από το αστέρι αλλά το φως από μέσα του . Οι στιγμές τις απόλυτης ευτυχίας είναι εκεί . Το φως αυτό δεν το αγγίζει ο χρόνος είναι, αιώνιο ,αυτό το φως και οι όμορφες εικόνες θα είναι πάντα εκεί για τον Άγγελο ,ήταν εκεί και στις δύσκολες στιγμές αλλά δεν μπορούσε να το δει. Σε αυτόν τον κόσμο αυτό δυναμώνει γιατί εδώ ανήκει . Στα όνειρα !!
Ο Άγγελος άνοιξε τα μάτια του, ήταν ξαπλωμένος πάνω σε άμμο. Βρησκώταν σε μια αμμουδιά… Καθώς σηκώθηκε στα πόδια του βρέθηκε μπροστά σε ένα απίστευτα όμορφο και ονειρικό τοπίο. Μια τεράστια παραλία απλωνόταν δεξιά και αριστερά του. Πίσω του χανόταν μια απέραντη έρημος και μπροστά στο πόδια του μία ατελείωτη καταγάλανη ήρεμη θάλασσα. Αυτό που έκανε που έκανε το Άγγελο να ανατριχιάσει και να αποσβολωθεί από την ομορφιά του ήταν οι δύο ήλιοι στον ορίζοντα να αγγίζουν την θάλασσα . Ο ένας να δύει και ο άλλος να ανατέλλει αφήνοντας δύο χρυσαφένιες ράγες στην επιφάνια που ενώνονταν στα βρεγμένα πόδια του , εκεί που γη και νερό αγκάλιαζε το ένα το άλλο.
Έσκυψε έβαλε τα χέρια του μέσα στο νερό και έριξε λίγο στο πρώσοπο του. Είχε αφήσει πίσω του το ταλαιπωρημένο σώμα του και την πληγωμένη του καρδιά στο δωμάτιο του φίλου του, του Αντώνη. Ταξιδεύει μόνος του με σκοπό να την βρει . Που να είναι άραγε; Θα μπορέσω να την βρω ; -αναρωτήθηκε …Ξαφνικά οι ήλιοι άρχισαν να ανεβαίνουν στον ορίζοντα και να πλησιάζουν ο ένας τον άλλον ώσπου ενώθηκαν σε έναν . Σαν τον Αυγουστιάτικο μεσημεριανό Ήλιο ,τόσο εκτυφλωτικός και ζεστός . Για πρώτη φορά ο Άγγελος μετά από πολύ καιρό δεν προσπάθησε να κρυφτεί από τις ακτίνες του και τον κοίταξε με τα μάτια ορθάνοικτα μην θέλοντας σαν χάσει ούτε στιγμή από αυτή την εικόνα. Τώρα οι ήλιοι χωρίζουν πάλι και να παίρνουν την αντίθετη θέση από αυτή που είχαν πριν ,στην ανατολή και στην δύση αντίστοιχα. Ήταν σαν να κυλάνε πάρα πολύ γρήγορα δύο ημέρες μαζί , η μία όμως αντίστροφα στο χρόνο. Οι ήλιοι συνέχισαν να αλλάζουν θέσεις όλο και πιο γρήγορα και η θάλασσα άρχισε να κινείτε στην αρχή σαν να τρέμει και μετά να ανεβοκατεβαίνει στην παραλία ….Μία άμπωτη μία πλημμυρίδα .Όλο και πιο γρήγορα , όλο και πιο γρήγορα τόσο γρήγορα που πια δεν μπορούσε να τα παρατηρήσει ,ώσπου η κίνηση αυτή σταμάτησε και οι ήλιοι στάθηκαν στην αρχική τους θέση.
Το σκοτάδι, η μοναξιά, το κενό. " Νιώθω σαν να βρίσκομαι μέσα στην ψυχή μου" σκέφτηκε ο Άγγελος ."Ναι αυτός είμαι εγώ!" Ο Άγγελος κοίταξε γύρω του, κι αυτό που είδα τον έκανε να νιώσει άσχημα για τον ίδιο του τον εαυτό. "Είμαι ένα τίποτα αφού χωρίς εκείνη! "Όπως ένα μικρό παιδί πέφτει και χτυπάει το γόνατό του και μόνο όταν δει την πληγή και το αίμα να τρέχει αρχίζει να τρομάζει και να συνειδητοποιεί ότι κάτι κακό του συνέβη, έτσι και ο Άγγελος με αυτή του τη ματιά καταλάβει το πόσο "άδειος" είναι μέσα του χωρίς κάτι φωτεινό στην καρδιά του να τον καθοδηγεί....και τρόμαξε. Ένιωσε για πρώτη φορά φόβο. Έναν φόβο αρχέγονο, σαν τον φόβο στην ιδέα του θανάτου. Ένα αίσθημα τόσο κυρίαρχο και δυνατό όπως και η αγάπη. Μόνο που τώρα πια η αγάπη δεν έχει αποδέχτη ,έτσι δεν έχει κανένα λόγω ύπαρξης. Θέση έχει μόνο ο πόνος πια.
Που είναι η δικιά της αγάπη ,που είναι «εκείνη» να με πάρει από εδώ –σκέφτηκε ο Άγγελος -. Αυτή του η σκέψη τον έκανε ασυναίσθητα να σηκώσει το κεφάλι του ψηλά σαν να επικαλλήτε τον Θεό. Εκεί ανάμεσα στο σκοτάδι μπόρεσε να διακρίνει λάμψης , ένα μικρό έναστρο ουρανό. Επιτέλους κάτι οικείο έπνιξε τον φόβο του δημιουργώντας του την επιθυμία να πλησιάσει τα άστρα και να αφήσει πίσω του ότι τον τρομάζει ..την αλήθεια ,την πραγματικότητα που είναι αβάσταχτη και τόσο πικρή.
Το νιώθει… Εκεί πίσω από τις λάμψης και τα πανέμορφα χρώματα τον άστρων είναι «εκείνη». Ο δικός της κόσμος, αυτός που σαγηνεύει τον Άγγελο , που με όλες του τις αισθήσεις τον κάνει να νιώθει ότι η αγάπη και η ευτυχία τον αγγίζουν γιατί τα μοιράζετε με «εκείνη» . Όπως τότε που η καρδιά του ήταν ένα με την δική της , που η ψυχή του πλημμύριζε με το φως από την δικιά της ψυχή.
Ο Άγγελος άρχισε να πετάει ψηλά ακολουθώντας το πέταγμα της καρδιάς του όλο και πιο κοντά στα αστέρια . Όσο πιο κοντά πήγαινε τόσο πιο πολύ τον τύφλωνε η λάμψη τους , μέχρι που έφτασε αρκετά διπλά στο πιο φωτεινό. Έκλεισε τα μάτια του και αφέθηκε στην έλξη του που τον έκανε να περιστρέφετε γύρο του σαν μια αόρατη ρουφήχτρα ώσπου το φως τον «έλουσε» παντού . Αλλά όχι το φως από το αστέρι αλλά το φως από μέσα του . Οι στιγμές τις απόλυτης ευτυχίας είναι εκεί . Το φως αυτό δεν το αγγίζει ο χρόνος είναι, αιώνιο ,αυτό το φως και οι όμορφες εικόνες θα είναι πάντα εκεί για τον Άγγελο ,ήταν εκεί και στις δύσκολες στιγμές αλλά δεν μπορούσε να το δει. Σε αυτόν τον κόσμο αυτό δυναμώνει γιατί εδώ ανήκει . Στα όνειρα !!
Ο Άγγελος άνοιξε τα μάτια του, ήταν ξαπλωμένος πάνω σε άμμο. Βρησκώταν σε μια αμμουδιά… Καθώς σηκώθηκε στα πόδια του βρέθηκε μπροστά σε ένα απίστευτα όμορφο και ονειρικό τοπίο. Μια τεράστια παραλία απλωνόταν δεξιά και αριστερά του. Πίσω του χανόταν μια απέραντη έρημος και μπροστά στο πόδια του μία ατελείωτη καταγάλανη ήρεμη θάλασσα. Αυτό που έκανε που έκανε το Άγγελο να ανατριχιάσει και να αποσβολωθεί από την ομορφιά του ήταν οι δύο ήλιοι στον ορίζοντα να αγγίζουν την θάλασσα . Ο ένας να δύει και ο άλλος να ανατέλλει αφήνοντας δύο χρυσαφένιες ράγες στην επιφάνια που ενώνονταν στα βρεγμένα πόδια του , εκεί που γη και νερό αγκάλιαζε το ένα το άλλο.
Έσκυψε έβαλε τα χέρια του μέσα στο νερό και έριξε λίγο στο πρώσοπο του. Είχε αφήσει πίσω του το ταλαιπωρημένο σώμα του και την πληγωμένη του καρδιά στο δωμάτιο του φίλου του, του Αντώνη. Ταξιδεύει μόνος του με σκοπό να την βρει . Που να είναι άραγε; Θα μπορέσω να την βρω ; -αναρωτήθηκε …Ξαφνικά οι ήλιοι άρχισαν να ανεβαίνουν στον ορίζοντα και να πλησιάζουν ο ένας τον άλλον ώσπου ενώθηκαν σε έναν . Σαν τον Αυγουστιάτικο μεσημεριανό Ήλιο ,τόσο εκτυφλωτικός και ζεστός . Για πρώτη φορά ο Άγγελος μετά από πολύ καιρό δεν προσπάθησε να κρυφτεί από τις ακτίνες του και τον κοίταξε με τα μάτια ορθάνοικτα μην θέλοντας σαν χάσει ούτε στιγμή από αυτή την εικόνα. Τώρα οι ήλιοι χωρίζουν πάλι και να παίρνουν την αντίθετη θέση από αυτή που είχαν πριν ,στην ανατολή και στην δύση αντίστοιχα. Ήταν σαν να κυλάνε πάρα πολύ γρήγορα δύο ημέρες μαζί , η μία όμως αντίστροφα στο χρόνο. Οι ήλιοι συνέχισαν να αλλάζουν θέσεις όλο και πιο γρήγορα και η θάλασσα άρχισε να κινείτε στην αρχή σαν να τρέμει και μετά να ανεβοκατεβαίνει στην παραλία ….Μία άμπωτη μία πλημμυρίδα .Όλο και πιο γρήγορα , όλο και πιο γρήγορα τόσο γρήγορα που πια δεν μπορούσε να τα παρατηρήσει ,ώσπου η κίνηση αυτή σταμάτησε και οι ήλιοι στάθηκαν στην αρχική τους θέση.
“Μα τι κάνω”;….. αναρωτήθηκε. “Ποιον ψάχνω να βρω ; Κάποιον άγνωστο που τον είδα μόνο μια φορά και εγώ νομίζω ότι έχει τηλεπαθητικές ικανότητες…” Αμέσως, καταλαβαίνοντας το μάταιο της αναζήτησης του σκέφτηκε ότι το σπίτι του Αντώνη δεν είναι μακριά και θα μπορούσε να του κάνει μια επίσκεψη . Να μιλήσουν…να του πει ότι ίσως άρχισε να έχει έντονες παραισθήσεις , όπως ακριβώς τον είχε προειδοποίηση από καιρό ο ίδιος ο Αντώνης.
Αν υπάρχει κάποιος που θα μπορούσε να τον επαναφέρει στην πραγματικότητα έστω και προσωρινά , αυτός ο κάποιος είναι ο Αντώνης. Και σίγουρα είχε ανάγκη από ένα γερό χαστούκι “πραγματικότητας” . Έτσι, πεπεισμένος ότι σιγά χάνει τα λογικά του (πράγμα που το περίμενε είναι η αλήθεια μετά από 3 μήνες αϋπνίας) ξεκίνησε για το σταθμό του ηλεκτρικού που ήταν σχετικά κοντά από το σημείο που βρισκόταν . Κατηφόρισε το στενό και αφού βρήκε πρώτα μια μικρή καφετέρια για να πάρει το συνηθισμένο καφέ (νούμερο 3 παρακαλώ για σήμερα) συνέχισε προς τον σταθμό.
Η ώρα ήταν ήδη 9.20 είχε φτάσει στην πλατεία , έσβησε το τσιγάρο του και κατέβηκε τις σκάλες του σταθμού. Τα μάτια του ηρέμισαν λιγάκι καθώς άφηνε το φως του Ήλιου πίσω του έστω και προσωρινά. Έψαξε τις τσέπες του για μερικά ψιλά , «ταΐσε» το αυτόματο μηχάνημα και αυτό τον ευχαρίστησε «φτύνοντας» του ένα εισιτήριο. Έκανε μερικά βήματα ακόμα για έρθει μπροστά στο άλλο μηχάνημα για «χτυπίσει» το εισιτήριο του. Καθώς περίμενε να ακούσει τον χαρακτηριστικό ήχο άφησε το βλέμμα του να χαζέψει την απέναντι αποβάθρα του σταθμού…..
Ο μυστηριώδες άντρας ήταν απέναντι……..Οι ματιές του διασταυρωθήκαν για 5 δευτερόλεπτα …..Ο Άγγελος τα έχασε, ανοιγόκλεισε τα μάτια του νομίζοντας ότι έχει ακόμη μια παραίσθηση . Όμως όχι …ο άντρας ήταν όντος εκεί. Παράτησε το εισιτήριο του και αμέσως έτρεξε στις σκάλες ανεβαίνοντας τες ανάποδα αυτή την φορά κάνοντας τον υπόλοιπο κόσμο να τον κοιτάει με απορία Αφού ανέβηκε τις σκάλες κοίταξε απέναντι στην πλατεία , στην είσοδο της άλλης αποβάθρας και τον είδε να ανεβαίνει και να προχωράει περπατώντας . Έτρεξε αμέσως να τον προλάβει αλλά τώρα τους χώριζε ένας δρόμος με μεγάλη κίνηση , έπρεπε να περιμένει το φανάρι….. Το φανάρι έγινε πράσινο, πέρασε το δρόμο, ο άντρας όμως είχε προχωρήσει αρκετά αλλά ακόμα μπορούσε να τον δει! Συνέχισε να τον ακολουθεί όμως πιο διακριτικά και από λήγει απόσταση , ο Άγγελός ήταν σίγουρος ότι δεν είχε γίνει αντιληπτός . Άναψε ένα τσιγάρο και προσπαθώντας να χάνετε μέσα στο πλήθος συνέχισε την παρακολούθηση.
Αφού είχαν περάσει μερικά λεπτά και είχαν απομακρυνθεί πολύ από την πλατεία , ο άντρας σταμάτησε και γυρνώντας προς το μέρος του Άγγελου τον κοίταξε πάλι …και σηκώνοντας το χέρι του έδειξε με αυτό ένα στενό στον Άγγελο , και ο ίδιος χάθηκε μέσα σε αυτό! Ο Άγγελος επιτάχυνε το βήμα του και φτάνοντας στο σημείο κοίταξε στο τοίχο ψηλά ….ΟΔΟΣ ΗΠΕΙΡΟΥ ….ο δρόμος που υπέδειξε ο άντρας ήταν η οδός Ηπείρου….Κοκάλωσε , του κοπήκαν τα πόδια…Οδός Ηπείρου 34-40…
Ηπείρου 40 , είναι το βιβλιοπωλείο που εργαζόταν ..”εκείνη”.
Μετά το αρχικό σοκ προσπάθησε να βρει το μυστηριώδη άντρα αλλά ήταν αργά, είχε χαθεί.. Τα είχε χαμένα ..λίγισε τα πόδια του σιγά σιγά και γονάτισε πιάνοντας με τον χέρι του τον τοίχο ….”Τι γίνετε Θεέ μου; Παίζεις παιχνίδια μαζί μου ;” Είπε μέσα του …”Δεν μπορώ άλλο τα παιχνίδια σου ..Δεν μπορώ..” Ήθελε να φύγει μακριά από εκεί αλλά αμέσως υποτάχτηκε χωρίς μάχη στην πονεμένη του καρδιά και άρχισε με μικρά βήματα να περπατάει προς το βιβλιοπωλείο . Έφτασε απέξω και σταμάτησε κατεβάζοντας για λίγο τα μαύρα του γυαλιά, σαν να ήθελε να την δει μέσα , σαν να περίμενε από στιγμή σε στιγμή να εμφανιστεί ¨εκείνη¨. Έβαλε και πάλι τα γυαλιά του και άφησε .. ένα...και μόνο ένα δάκρυ να κυλήσει από τα μάτια του . Γύρισε να ψάξει το πακέτο με τα τσιγάρα του στην τσέπη του παντελονιού του και εκείνη την στιγμή άκουσε μια φωνή…..
-Άγγελε …εσύ είσαι; Ήταν η Άννα η ιδιοκτήτρια που είχε βγει έξω..
-Γεια σου Άννα ..Τι κάνεις;
-Άγγελε δεν σε γνώρισα ….
-Γιατί με γνωρίζω εγώ νομίζεις .(είπε με πικρό χιούμορ)
Η Άννα τον πλησίασε ..-Τι κάνεις Άγγελε ; Είσαι καλά;
-Καλά Άννα καλά ..εσύ…;
-Τα ίδια.. Έλα μέσα …
-Όχι Άννα μέσα δεν θα έρθω,καταλαβαίνεις…..
-Ναι ..Που πας τώρα; (τον ρώτησε)
-Πήγαινα στον σε ένα… φίλο …
-Άγγελε με συγχωρεις έχω δουλειά και δεν μπορώ να κάτσω έξω από το μαγαζί ..Περίμενε όμως σε παρακαλώ λίγο έρχομαι αμέσως ,έχω κάτι να σου δώσω..
-Ναι περιμένω..
Η Άννα επέστεψε αμέσως με κάτι στα χέρια της ..
-Αυτό είναι για εσένα ..(είπε)
-Τι είναι ;
-Δεν ξέρω , είναι μάλλον βιβλίο υποθέτω, το είχε κρατήσει για εσένα .Δώρο κάτι τέτοιο .Το βρήκα στο μαγαζί σε ένα μέρος που άφηνε τα πράγματα της. Έψαξα να σε βρω μετά την κηδεία αλλά είχες αλλάξει σπίτι…Δεν σε έβρισκα.
-Ναι έτσι είναι…
-Ορίστε πάρε (είπε η Άννα δίνοντας του το τυλιγμένο βιβλίο)
-Ευχαριστώ Άννα …να ‘σε καλά .
-Πηγαίνω τώρα Άγγελε , όποτε θες μπορείς να περάσεις από το μαγαζί να τα πούμε η αν θες για ένα καφέ κάποιο Σάββατο. Συγνώμη που δεν μπορώ να κάτσω λιγάκι να τα πούμε …το μαγαζί βλέπεις..
-Ναι… βέβαια θα τα πούμε Άννα...χάρηκα που σε είδα
-Και εγώ . Να προσέχεις ..
-Γεια σου Άννα
-Γεια….
Ο Άγγελος δεν ήξερε τι να πρωτοσκεφτεί …Τον άγνωστο άντρα που είχε χαθεί το ίδιο ξαφνικά όπως εμφανίστηκε, το βιβλίο που κρατούσε στα χέρια του και τα δύο μαζί…. Τι; Κάτι συμβαίνει …Πως ήξερε ο άντρας το βιβλιοπωλείο;;;
Τι είναι αυτό που κρατάει ….;;;;;”Πρέπει με κάποιον να μιλήσω , πρέπει να πάω στον Αντώνη τώρα πριν χάσω το μυαλό μου εντελώς” Σκέφτηκε. Κατέβητε γρήγορα σε έναν πιο κεντρικό δρόμο και σταμάτησε χωρίς να χάσει καιρό ένα ταξί και σε 5 λεπτά ήταν έξω από την πόρτα του σπιτιού του. Χτύπησε την πόρτα και ο Αντώνης άνοιξε .
-Τι κανείς Άγγελε..έλα μέσα, πώς από ‘δω; Εσύ παίρνεις συνήθως ένα τηλέφωνο –Ναι το ξέρω αλλά…-Τι έγινε Άγγελε ; Τι είναι αυτό που έχεις στα χέρια σου; -Μου το έδωσε η Άννα –Αφού τα είπαμε ρε Άγγελε …τι έκανες εκεί; -Τίποτα δεν… -Τι δεν …; Έλα μέσα , κάτσε λίγο και ηρέμισε.
Ο Άγγελος έκατσε στον καναπέ και άναψε αμέσως ένα τσιγάρο
-Τον είχα μπροστά μου και τον έχασα –Ποιον έχασες τι λες; Και τι είναι αυτό που κρατάς – Δεν ξέρω δεν το έχω ανοίξει ακόμα , είναι ένα βιβλίο , το είχε για εμένα ¨εκείνη¨ για να μου το δώσει πριν γίνει το ατύχημα. Το βρήκε η Άννα στο μαγαζί .
Το κοίταξε και αποφάσισε να το ανοίξει . Έσκισε το περιτύλιγμα και εμφανίστηκε ένα βιβλίο .”ΟΠΩΣ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ” Mark Levy
-Άγγελε στο έδωσε η Άννα η το πήρες εσύ το βιβλίο και μου λες ψέματα.
-Όχι …. Σου είπα η Άννα το βρήκε στο μαγαζί το είχε αφήσει ¨εκείνη¨.. δεν λέω ψέματα. Γιατί με ρωτάς ;
-Αυτό το βιβλίο είσαι εσύ Άγγελε, είναι τρελό…
Τι εννοείς…..;;(ρώτησε ο Άγγελος κοιτώντας τον στα ματιά) ¨Πες μου…¨
- Αυτό το βιβλίο μιλάει για έναν άντρα που ερωτεύεται ένα πνεύμα μιας κοπέλας σε κώμα μετά από ένα ατύχημα και είναι ο μοναδικός που μπορεί να την δει αλλά και να την αγγίξει!!......
Αν υπάρχει κάποιος που θα μπορούσε να τον επαναφέρει στην πραγματικότητα έστω και προσωρινά , αυτός ο κάποιος είναι ο Αντώνης. Και σίγουρα είχε ανάγκη από ένα γερό χαστούκι “πραγματικότητας” . Έτσι, πεπεισμένος ότι σιγά χάνει τα λογικά του (πράγμα που το περίμενε είναι η αλήθεια μετά από 3 μήνες αϋπνίας) ξεκίνησε για το σταθμό του ηλεκτρικού που ήταν σχετικά κοντά από το σημείο που βρισκόταν . Κατηφόρισε το στενό και αφού βρήκε πρώτα μια μικρή καφετέρια για να πάρει το συνηθισμένο καφέ (νούμερο 3 παρακαλώ για σήμερα) συνέχισε προς τον σταθμό.
Η ώρα ήταν ήδη 9.20 είχε φτάσει στην πλατεία , έσβησε το τσιγάρο του και κατέβηκε τις σκάλες του σταθμού. Τα μάτια του ηρέμισαν λιγάκι καθώς άφηνε το φως του Ήλιου πίσω του έστω και προσωρινά. Έψαξε τις τσέπες του για μερικά ψιλά , «ταΐσε» το αυτόματο μηχάνημα και αυτό τον ευχαρίστησε «φτύνοντας» του ένα εισιτήριο. Έκανε μερικά βήματα ακόμα για έρθει μπροστά στο άλλο μηχάνημα για «χτυπίσει» το εισιτήριο του. Καθώς περίμενε να ακούσει τον χαρακτηριστικό ήχο άφησε το βλέμμα του να χαζέψει την απέναντι αποβάθρα του σταθμού…..
Ο μυστηριώδες άντρας ήταν απέναντι……..Οι ματιές του διασταυρωθήκαν για 5 δευτερόλεπτα …..Ο Άγγελος τα έχασε, ανοιγόκλεισε τα μάτια του νομίζοντας ότι έχει ακόμη μια παραίσθηση . Όμως όχι …ο άντρας ήταν όντος εκεί. Παράτησε το εισιτήριο του και αμέσως έτρεξε στις σκάλες ανεβαίνοντας τες ανάποδα αυτή την φορά κάνοντας τον υπόλοιπο κόσμο να τον κοιτάει με απορία Αφού ανέβηκε τις σκάλες κοίταξε απέναντι στην πλατεία , στην είσοδο της άλλης αποβάθρας και τον είδε να ανεβαίνει και να προχωράει περπατώντας . Έτρεξε αμέσως να τον προλάβει αλλά τώρα τους χώριζε ένας δρόμος με μεγάλη κίνηση , έπρεπε να περιμένει το φανάρι….. Το φανάρι έγινε πράσινο, πέρασε το δρόμο, ο άντρας όμως είχε προχωρήσει αρκετά αλλά ακόμα μπορούσε να τον δει! Συνέχισε να τον ακολουθεί όμως πιο διακριτικά και από λήγει απόσταση , ο Άγγελός ήταν σίγουρος ότι δεν είχε γίνει αντιληπτός . Άναψε ένα τσιγάρο και προσπαθώντας να χάνετε μέσα στο πλήθος συνέχισε την παρακολούθηση.
Αφού είχαν περάσει μερικά λεπτά και είχαν απομακρυνθεί πολύ από την πλατεία , ο άντρας σταμάτησε και γυρνώντας προς το μέρος του Άγγελου τον κοίταξε πάλι …και σηκώνοντας το χέρι του έδειξε με αυτό ένα στενό στον Άγγελο , και ο ίδιος χάθηκε μέσα σε αυτό! Ο Άγγελος επιτάχυνε το βήμα του και φτάνοντας στο σημείο κοίταξε στο τοίχο ψηλά ….ΟΔΟΣ ΗΠΕΙΡΟΥ ….ο δρόμος που υπέδειξε ο άντρας ήταν η οδός Ηπείρου….Κοκάλωσε , του κοπήκαν τα πόδια…Οδός Ηπείρου 34-40…
Ηπείρου 40 , είναι το βιβλιοπωλείο που εργαζόταν ..”εκείνη”.
Μετά το αρχικό σοκ προσπάθησε να βρει το μυστηριώδη άντρα αλλά ήταν αργά, είχε χαθεί.. Τα είχε χαμένα ..λίγισε τα πόδια του σιγά σιγά και γονάτισε πιάνοντας με τον χέρι του τον τοίχο ….”Τι γίνετε Θεέ μου; Παίζεις παιχνίδια μαζί μου ;” Είπε μέσα του …”Δεν μπορώ άλλο τα παιχνίδια σου ..Δεν μπορώ..” Ήθελε να φύγει μακριά από εκεί αλλά αμέσως υποτάχτηκε χωρίς μάχη στην πονεμένη του καρδιά και άρχισε με μικρά βήματα να περπατάει προς το βιβλιοπωλείο . Έφτασε απέξω και σταμάτησε κατεβάζοντας για λίγο τα μαύρα του γυαλιά, σαν να ήθελε να την δει μέσα , σαν να περίμενε από στιγμή σε στιγμή να εμφανιστεί ¨εκείνη¨. Έβαλε και πάλι τα γυαλιά του και άφησε .. ένα...και μόνο ένα δάκρυ να κυλήσει από τα μάτια του . Γύρισε να ψάξει το πακέτο με τα τσιγάρα του στην τσέπη του παντελονιού του και εκείνη την στιγμή άκουσε μια φωνή…..
-Άγγελε …εσύ είσαι; Ήταν η Άννα η ιδιοκτήτρια που είχε βγει έξω..
-Γεια σου Άννα ..Τι κάνεις;
-Άγγελε δεν σε γνώρισα ….
-Γιατί με γνωρίζω εγώ νομίζεις .(είπε με πικρό χιούμορ)
Η Άννα τον πλησίασε ..-Τι κάνεις Άγγελε ; Είσαι καλά;
-Καλά Άννα καλά ..εσύ…;
-Τα ίδια.. Έλα μέσα …
-Όχι Άννα μέσα δεν θα έρθω,καταλαβαίνεις…..
-Ναι ..Που πας τώρα; (τον ρώτησε)
-Πήγαινα στον σε ένα… φίλο …
-Άγγελε με συγχωρεις έχω δουλειά και δεν μπορώ να κάτσω έξω από το μαγαζί ..Περίμενε όμως σε παρακαλώ λίγο έρχομαι αμέσως ,έχω κάτι να σου δώσω..
-Ναι περιμένω..
Η Άννα επέστεψε αμέσως με κάτι στα χέρια της ..
-Αυτό είναι για εσένα ..(είπε)
-Τι είναι ;
-Δεν ξέρω , είναι μάλλον βιβλίο υποθέτω, το είχε κρατήσει για εσένα .Δώρο κάτι τέτοιο .Το βρήκα στο μαγαζί σε ένα μέρος που άφηνε τα πράγματα της. Έψαξα να σε βρω μετά την κηδεία αλλά είχες αλλάξει σπίτι…Δεν σε έβρισκα.
-Ναι έτσι είναι…
-Ορίστε πάρε (είπε η Άννα δίνοντας του το τυλιγμένο βιβλίο)
-Ευχαριστώ Άννα …να ‘σε καλά .
-Πηγαίνω τώρα Άγγελε , όποτε θες μπορείς να περάσεις από το μαγαζί να τα πούμε η αν θες για ένα καφέ κάποιο Σάββατο. Συγνώμη που δεν μπορώ να κάτσω λιγάκι να τα πούμε …το μαγαζί βλέπεις..
-Ναι… βέβαια θα τα πούμε Άννα...χάρηκα που σε είδα
-Και εγώ . Να προσέχεις ..
-Γεια σου Άννα
-Γεια….
Ο Άγγελος δεν ήξερε τι να πρωτοσκεφτεί …Τον άγνωστο άντρα που είχε χαθεί το ίδιο ξαφνικά όπως εμφανίστηκε, το βιβλίο που κρατούσε στα χέρια του και τα δύο μαζί…. Τι; Κάτι συμβαίνει …Πως ήξερε ο άντρας το βιβλιοπωλείο;;;
Τι είναι αυτό που κρατάει ….;;;;;”Πρέπει με κάποιον να μιλήσω , πρέπει να πάω στον Αντώνη τώρα πριν χάσω το μυαλό μου εντελώς” Σκέφτηκε. Κατέβητε γρήγορα σε έναν πιο κεντρικό δρόμο και σταμάτησε χωρίς να χάσει καιρό ένα ταξί και σε 5 λεπτά ήταν έξω από την πόρτα του σπιτιού του. Χτύπησε την πόρτα και ο Αντώνης άνοιξε .
-Τι κανείς Άγγελε..έλα μέσα, πώς από ‘δω; Εσύ παίρνεις συνήθως ένα τηλέφωνο –Ναι το ξέρω αλλά…-Τι έγινε Άγγελε ; Τι είναι αυτό που έχεις στα χέρια σου; -Μου το έδωσε η Άννα –Αφού τα είπαμε ρε Άγγελε …τι έκανες εκεί; -Τίποτα δεν… -Τι δεν …; Έλα μέσα , κάτσε λίγο και ηρέμισε.
Ο Άγγελος έκατσε στον καναπέ και άναψε αμέσως ένα τσιγάρο
-Τον είχα μπροστά μου και τον έχασα –Ποιον έχασες τι λες; Και τι είναι αυτό που κρατάς – Δεν ξέρω δεν το έχω ανοίξει ακόμα , είναι ένα βιβλίο , το είχε για εμένα ¨εκείνη¨ για να μου το δώσει πριν γίνει το ατύχημα. Το βρήκε η Άννα στο μαγαζί .
Το κοίταξε και αποφάσισε να το ανοίξει . Έσκισε το περιτύλιγμα και εμφανίστηκε ένα βιβλίο .”ΟΠΩΣ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ” Mark Levy
-Άγγελε στο έδωσε η Άννα η το πήρες εσύ το βιβλίο και μου λες ψέματα.
-Όχι …. Σου είπα η Άννα το βρήκε στο μαγαζί το είχε αφήσει ¨εκείνη¨.. δεν λέω ψέματα. Γιατί με ρωτάς ;
-Αυτό το βιβλίο είσαι εσύ Άγγελε, είναι τρελό…
Τι εννοείς…..;;(ρώτησε ο Άγγελος κοιτώντας τον στα ματιά) ¨Πες μου…¨
- Αυτό το βιβλίο μιλάει για έναν άντρα που ερωτεύεται ένα πνεύμα μιας κοπέλας σε κώμα μετά από ένα ατύχημα και είναι ο μοναδικός που μπορεί να την δει αλλά και να την αγγίξει!!......
Μια μικρή αχνή αχτίδα φωτός γλίστρησε από τις γρίλιες του κλειστού παραθύρου ,δείγμα ότι είχε αρχίσει να ξημερώνει .Ο Άγγελος πήρε μια βαθια ανάσα από το απαίσιο μείγμα του αέρα που ο ίδιος είχε δημιουργήσει μεσα στο δωμάτιο του όλο το προηγούμενο βράδυ μεχρι εκείνη την ώρα…. Κράτησε για λίγο τη ανάσα του και ξεφύσησε πιάνοντας με τα δυο του χέρια το κεφάλι του ,που το ένιωθε σαν ένα ξένο ‘σώμα’ πάνω του.
«Ουφ … επτά παρά είναι η ώρα ….Πρέπει να ετοιμαστώ για να πάω στην δουλειά σιγά, σιγά». Σκέφτηκε. Σηκώθηκε από το γραφείο του αφου πρώτα πάτησε το κουμπι ΄σκοτώνοντας’ το μοναδικό του φιλο που του κράτησε παρέα όλη την νύχτα, τον υπολογιστή του, ένα γρήγορο ντους τον έφερε σε με μία νορμάλ κατάσταση ώστε να μπορέσει να πάει στη δουλειά του. Τεχνικός ηλεκτρονικών υπολογιστών εδώ και δυο χρόνια ο Άγγελος βρέθηκε με μια πολύ καλή θέση σε μεγάλη εταιρία στην Αθήνα. Όλα καλά, αλλά τώρα η κατάσταση του έχει επηρεάσει πάρα πολύ την απόδοση του στην δουλειά και γενικά όλα πάνε από το κακό στο χειρότερο .
Είναι έτοιμος. Αλλά …όχι ….ξέχασε κάτι πολύ βασικό, κάτι που δεν αποχωρίζετε ποτέ, τουλάχιστον κατά την διάρκεια της ημέρας. Τα μαύρα γυαλιά ηλίου. Το πλέον απαραίτητο αξεσουάρ εδώ και αρκετούς μήνες. Και να ήθελε να βγει έξω στο φως χωρίς αυτά δεν θα άντεχε ούτε πέντε λεπτά Ο πόνος και τα τσούξιμο στα μάτια του θα ήταν ανυπόφορος. Αφού ακούστηκε και το δεύτερο γύρισμα της κλειδαριάς κλειδώνοντας την πόρτα του σπιτιού του, άρχισε να κατηφορίζει για την πρώτη του στάση, το τυροπιτάδικο της γειτονιάς . Για να πάρει τι άλλο… το πρώτο καφέ της ημέρας ,μιας και θα ακολουθήσουν πολλοί άλλοι ακόμη μέχρι να τελειώσει την δουλειά και να γυρίσει στο σπίτι του.
«Καλημέρα! Ένα φραπέ μέτριο παρακαλώ, μπορώ να έχω;» Η κοπέλα που τον ήξερε , μιας και κάθε πρωί πέρναγε από εκεί, αφού έφτιαξε τον καφέ προσπαθώντας να κοιτάξει μέσα από τα μαύρα του γυαλιά των ρώτησε χαμογελώντας: «Τόσο καιρό έρχεστε εδώ κάθε πρωί δεν μπορούμε να σας δούμε μια μέρα και χωρίς τα γυαλιά σας;» Ο Άγγελος αφού πρώτα μειδίασε της απάντησε με μία ερώτηση : «Μήπως δουλεύεις εδώ βράδυ;» - «Όχι βέβαια το απογευματάκι κλείνουμε το μαγαζί..»
Απάντησε η κοπέλα.- «Τότε μάλλον ατύχησες !! Το όνομα σου;»
-«Δέσποινα..» απάντησε…. Και αφού ο Άγγελος άφησε τα χρήματα στον πάγκο και πήρε τον καφέ του, γύρισε στην κοπέλα…: «Και πάλι καλή σου μέρα Δέσποινα… σε χαιρετώ!!»
«Καλή σου μέρα»…σκέφτηκε, γιατί η δική μου θα είναι ίδια με τις προηγούμενες…Μια χαμένη μέρα ,μια μέρα χωρίς εκείνη ,μια μέρα χωρίς νόημα, μια μέρα που σέρνει πίσω της μια ατελείωτη νύχτα….. Βγήκε έξω από την πόρτα , άναψε ένα τσιγάρο και άρχισε πάλι να περπατάει για να φτάσει στην στάση του λεωφορείου…
«Ουφ … επτά παρά είναι η ώρα ….Πρέπει να ετοιμαστώ για να πάω στην δουλειά σιγά, σιγά». Σκέφτηκε. Σηκώθηκε από το γραφείο του αφου πρώτα πάτησε το κουμπι ΄σκοτώνοντας’ το μοναδικό του φιλο που του κράτησε παρέα όλη την νύχτα, τον υπολογιστή του, ένα γρήγορο ντους τον έφερε σε με μία νορμάλ κατάσταση ώστε να μπορέσει να πάει στη δουλειά του. Τεχνικός ηλεκτρονικών υπολογιστών εδώ και δυο χρόνια ο Άγγελος βρέθηκε με μια πολύ καλή θέση σε μεγάλη εταιρία στην Αθήνα. Όλα καλά, αλλά τώρα η κατάσταση του έχει επηρεάσει πάρα πολύ την απόδοση του στην δουλειά και γενικά όλα πάνε από το κακό στο χειρότερο .
Είναι έτοιμος. Αλλά …όχι ….ξέχασε κάτι πολύ βασικό, κάτι που δεν αποχωρίζετε ποτέ, τουλάχιστον κατά την διάρκεια της ημέρας. Τα μαύρα γυαλιά ηλίου. Το πλέον απαραίτητο αξεσουάρ εδώ και αρκετούς μήνες. Και να ήθελε να βγει έξω στο φως χωρίς αυτά δεν θα άντεχε ούτε πέντε λεπτά Ο πόνος και τα τσούξιμο στα μάτια του θα ήταν ανυπόφορος. Αφού ακούστηκε και το δεύτερο γύρισμα της κλειδαριάς κλειδώνοντας την πόρτα του σπιτιού του, άρχισε να κατηφορίζει για την πρώτη του στάση, το τυροπιτάδικο της γειτονιάς . Για να πάρει τι άλλο… το πρώτο καφέ της ημέρας ,μιας και θα ακολουθήσουν πολλοί άλλοι ακόμη μέχρι να τελειώσει την δουλειά και να γυρίσει στο σπίτι του.
«Καλημέρα! Ένα φραπέ μέτριο παρακαλώ, μπορώ να έχω;» Η κοπέλα που τον ήξερε , μιας και κάθε πρωί πέρναγε από εκεί, αφού έφτιαξε τον καφέ προσπαθώντας να κοιτάξει μέσα από τα μαύρα του γυαλιά των ρώτησε χαμογελώντας: «Τόσο καιρό έρχεστε εδώ κάθε πρωί δεν μπορούμε να σας δούμε μια μέρα και χωρίς τα γυαλιά σας;» Ο Άγγελος αφού πρώτα μειδίασε της απάντησε με μία ερώτηση : «Μήπως δουλεύεις εδώ βράδυ;» - «Όχι βέβαια το απογευματάκι κλείνουμε το μαγαζί..»
Απάντησε η κοπέλα.- «Τότε μάλλον ατύχησες !! Το όνομα σου;»
-«Δέσποινα..» απάντησε…. Και αφού ο Άγγελος άφησε τα χρήματα στον πάγκο και πήρε τον καφέ του, γύρισε στην κοπέλα…: «Και πάλι καλή σου μέρα Δέσποινα… σε χαιρετώ!!»
«Καλή σου μέρα»…σκέφτηκε, γιατί η δική μου θα είναι ίδια με τις προηγούμενες…Μια χαμένη μέρα ,μια μέρα χωρίς εκείνη ,μια μέρα χωρίς νόημα, μια μέρα που σέρνει πίσω της μια ατελείωτη νύχτα….. Βγήκε έξω από την πόρτα , άναψε ένα τσιγάρο και άρχισε πάλι να περπατάει για να φτάσει στην στάση του λεωφορείου…
Εδώ μπροστά , ένα ακόμα βράδυ. Ένα ακόμα βράδυ άγρυπνος, μπροστά στον υπολογιστή. Που θα πάει αυτό το πράγμα σκέφτηκε ο Άγγελος. «Δεν πάει άλλο Θεέ μου».Ψιθύρισε. «Πρέπει επιτέλους να κοιμηθώ….»
Άναψε ακόμα ένα τσιγάρο ενώ το προηγούμενο ακόμα μισοκαιγόταν πάνω σε ένα σωρό από άλλα στο βρόμικο τασάκι . Άφησε τον αναπτήρα και έτριψε τα ματιά του με μανία ,που ήταν κατακόκκινα. Θα μπορούσε να ήταν από την αποπνικτική ατμόσφαιρα στο δωμάτιο του ,μιας και είχε γίνει ένας ‘θάλαμος αερίων’. Όμως ο λόγος είναι τόσο διαφορετικός . Σε μερικές μέρες θα είναι ο 3ος μήνας χωρίς να κοιμηθεί ούτε ένα λεπτό! Τα 15 κιλά που έχει χάσει σίγουρα δεν του λείπουν όσο μερικά λεπτά ύπνου.
Το τσιγάρο τελειώνει το ίδιο και η μπύρα . Η ώρα είναι 05.00 και ενώ το βιολογικό του ρολόι του λέει ότι πρέπει να κοιμηθεί , ο ίδιος ξέρει ότι δεν μπορεί . Ξέρει ότι αν το κάνει αυτή θα είναι εκεί …Θα είναι εκεί για να μην το αφήσει να ξυπνήσει ποτέ. Την τελευταία φορά που μπήκε στον πειρασμό να κλέψει λίγο ύπνο παραλίγο να τον κρατήσει μαζί της.
Ο Αντώνης του το είπε καθαρά ..Από την στιγμή που δεν θέλεις ο ίδιος να ξυπνήσεις από το όνειρο σου ,δεν θα ξυπνήσεις ποτέ . Από την στιγμή που κλείσεις τα μάτια σου αυτή έχει τον απόλυτο έλεγχο .
Είναι σίγουρος ότι την επόμενη φορά δεν θα γυρίσει πίσω, σε αυτό τον κόσμο…Μήπως όμως αυτό θέλει τελικά . Να μείνει για πάντα μαζί της! Ο δικός της κόσμος ,αυτός ο ονειρικός κόσμος είναι πιο αληθινός και τόσο πιο όμορφος από αυτόν εδώ . Η μήπως δεν είναι έτσι;
Αυτή είναι τώρα η χειρότερη φάση . Οι σκέψεις και τα αναπάντητα ερωτήματα που τον βασανίζουν κάθε μέρα που περνά. Που για τον Άγγελο είναι άπειρα πιο αβάσταχτο ακόμα και από την αϋπνία του. Όλα αυτά έρχονται και γινοντα μια δίνη , μια ονειρική δίνη που παγιδεύει κάθε του συναίσθημα και κάθε του προσπάθεια να ξεφύγει. Μέσα του όμως ξέρει πια είναι η σκληρή πραγματικότητα . Η απώλεια της. Δεν μπορεί πια να την αγγίξει , να χαϊδέψει τα μαλλιά της , να της δώσει την αγάπη του που είναι τόσο μεγάλη. Πως μπορεί αυτή που την λάτρεψε ,τώρα να τον στοιχειώνει στα όνειρα του;
Δεν μπορεί να γίνετε αυτό. Πρέπει το μυαλό μου να μου παίζει αυτό το άσχημο παιχνίδι . Αυτή έφυγε από αυτόν τον κόσμο ,που εμείς τον λέμε «πραγματικότητα». Βάλτο καλά στο μυαλό σου….. «Άγγελε π έ θ ά ν ε!!» Και εσύ είσαι εγκλωβισμένος μέσα σε αυτόν και σε ένα κόσμο που τον δημιούργησες εσύ και μόνο εσύ!!
Δάκρυα, δάκρυα πάνε να κυλίσουν από τα ματιά του αλλά ούτε αυτό δεν μπορεί να κάνει πια είναι ένα ράκος τα μάτια του είναι πρησμένα και το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να αφήσει την λύπη του να ξεσπάσει μέσα του και να πλημμυρίσει όλο του το σώμα σαν μια ρίγη. Γιατί να γίνουν όλα αυτά είπε μέσα του…γιατί;;
Άναψε ακόμα ένα τσιγάρο ενώ το προηγούμενο ακόμα μισοκαιγόταν πάνω σε ένα σωρό από άλλα στο βρόμικο τασάκι . Άφησε τον αναπτήρα και έτριψε τα ματιά του με μανία ,που ήταν κατακόκκινα. Θα μπορούσε να ήταν από την αποπνικτική ατμόσφαιρα στο δωμάτιο του ,μιας και είχε γίνει ένας ‘θάλαμος αερίων’. Όμως ο λόγος είναι τόσο διαφορετικός . Σε μερικές μέρες θα είναι ο 3ος μήνας χωρίς να κοιμηθεί ούτε ένα λεπτό! Τα 15 κιλά που έχει χάσει σίγουρα δεν του λείπουν όσο μερικά λεπτά ύπνου.
Το τσιγάρο τελειώνει το ίδιο και η μπύρα . Η ώρα είναι 05.00 και ενώ το βιολογικό του ρολόι του λέει ότι πρέπει να κοιμηθεί , ο ίδιος ξέρει ότι δεν μπορεί . Ξέρει ότι αν το κάνει αυτή θα είναι εκεί …Θα είναι εκεί για να μην το αφήσει να ξυπνήσει ποτέ. Την τελευταία φορά που μπήκε στον πειρασμό να κλέψει λίγο ύπνο παραλίγο να τον κρατήσει μαζί της.
Ο Αντώνης του το είπε καθαρά ..Από την στιγμή που δεν θέλεις ο ίδιος να ξυπνήσεις από το όνειρο σου ,δεν θα ξυπνήσεις ποτέ . Από την στιγμή που κλείσεις τα μάτια σου αυτή έχει τον απόλυτο έλεγχο .
Είναι σίγουρος ότι την επόμενη φορά δεν θα γυρίσει πίσω, σε αυτό τον κόσμο…Μήπως όμως αυτό θέλει τελικά . Να μείνει για πάντα μαζί της! Ο δικός της κόσμος ,αυτός ο ονειρικός κόσμος είναι πιο αληθινός και τόσο πιο όμορφος από αυτόν εδώ . Η μήπως δεν είναι έτσι;
Αυτή είναι τώρα η χειρότερη φάση . Οι σκέψεις και τα αναπάντητα ερωτήματα που τον βασανίζουν κάθε μέρα που περνά. Που για τον Άγγελο είναι άπειρα πιο αβάσταχτο ακόμα και από την αϋπνία του. Όλα αυτά έρχονται και γινοντα μια δίνη , μια ονειρική δίνη που παγιδεύει κάθε του συναίσθημα και κάθε του προσπάθεια να ξεφύγει. Μέσα του όμως ξέρει πια είναι η σκληρή πραγματικότητα . Η απώλεια της. Δεν μπορεί πια να την αγγίξει , να χαϊδέψει τα μαλλιά της , να της δώσει την αγάπη του που είναι τόσο μεγάλη. Πως μπορεί αυτή που την λάτρεψε ,τώρα να τον στοιχειώνει στα όνειρα του;
Δεν μπορεί να γίνετε αυτό. Πρέπει το μυαλό μου να μου παίζει αυτό το άσχημο παιχνίδι . Αυτή έφυγε από αυτόν τον κόσμο ,που εμείς τον λέμε «πραγματικότητα». Βάλτο καλά στο μυαλό σου….. «Άγγελε π έ θ ά ν ε!!» Και εσύ είσαι εγκλωβισμένος μέσα σε αυτόν και σε ένα κόσμο που τον δημιούργησες εσύ και μόνο εσύ!!
Δάκρυα, δάκρυα πάνε να κυλίσουν από τα ματιά του αλλά ούτε αυτό δεν μπορεί να κάνει πια είναι ένα ράκος τα μάτια του είναι πρησμένα και το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να αφήσει την λύπη του να ξεσπάσει μέσα του και να πλημμυρίσει όλο του το σώμα σαν μια ρίγη. Γιατί να γίνουν όλα αυτά είπε μέσα του…γιατί;;
Θαύμα: ''Η αδυναμία κατανωησης κάποιου φυσικού (κοσμικού) φαινόμενου με αποτέλεσμα την λάθος εξήγηση για παρέμβαση του θειου!Που η όποια αδυναμία κατανωησης είναι ανάλογη με το επίπεδο γνώσης του συνμπαντος και του κόσμου από τον παρατηρητή!''
Δέχομαι τις παρατηρήσεις σας παιδιά ,είναι σωστές!
Όμως την επίπτωση της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας στο ανθρώπινο σώμα αυξάνετε ή μειώνετε από τη μεταβολή τον ατμοσφαιρικών φαινόμενων, πχ. Υγρασία 90% ευνοεί κατά πολύ την μετάδοση στο περιβάλλον της ακτινοβολίας από ότι 30%.Ισως οι συνθήκες να ήταν ιδανικές για να γίνει πιο αισθητό το φαινόμενο εδώ και όχι κάπου αλλού στην Ελλάδα.
Όσοι είχαν το ίδιο πρόβλημα ήταν άτομα διαφορετικής ηλικίας από 12 έως 78 για να σας δώσω να καταλάβετε ακόμα και διαφορετικής εθνικότητας ,τουρίστες που ήταν εκείνες τις μέρες στη περιοχή!
Τα ατυχήματα που έγιναν εκείνες τις μέρες ήταν τουλάχιστον περίεργα π.χ αυτοκίνητα να φύγουν οδηγώντας σε μια ευθεία μέρα μεσημέρι ;;;;;;
Δεν λέω ότι είναι παραφυσικό φαινόμενο αλλά τουλάχιστον πολύ περίεργο!
Ούτε εγώ αν δεν είχα μιλήσει με όλους όσους είχαν την ιδία εμπειρία δεν θα έδινα σημασία σε ένα επίμονο πονοκεφαλο! Ειναι απόλυτα λογικό !Εδώ κάτι παίζει πιστεύω!
Όμως την επίπτωση της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας στο ανθρώπινο σώμα αυξάνετε ή μειώνετε από τη μεταβολή τον ατμοσφαιρικών φαινόμενων, πχ. Υγρασία 90% ευνοεί κατά πολύ την μετάδοση στο περιβάλλον της ακτινοβολίας από ότι 30%.Ισως οι συνθήκες να ήταν ιδανικές για να γίνει πιο αισθητό το φαινόμενο εδώ και όχι κάπου αλλού στην Ελλάδα.
Όσοι είχαν το ίδιο πρόβλημα ήταν άτομα διαφορετικής ηλικίας από 12 έως 78 για να σας δώσω να καταλάβετε ακόμα και διαφορετικής εθνικότητας ,τουρίστες που ήταν εκείνες τις μέρες στη περιοχή!
Τα ατυχήματα που έγιναν εκείνες τις μέρες ήταν τουλάχιστον περίεργα π.χ αυτοκίνητα να φύγουν οδηγώντας σε μια ευθεία μέρα μεσημέρι ;;;;;;
Δεν λέω ότι είναι παραφυσικό φαινόμενο αλλά τουλάχιστον πολύ περίεργο!
Ούτε εγώ αν δεν είχα μιλήσει με όλους όσους είχαν την ιδία εμπειρία δεν θα έδινα σημασία σε ένα επίμονο πονοκεφαλο! Ειναι απόλυτα λογικό !Εδώ κάτι παίζει πιστεύω!
Πρώτα από όλα θα ζητήσω συγνώμη φίλε μου Paul και θα μου επιτρέψεις να απαντήσω σε μερικά ερωτήματα του beetljuice .
1) 1) Λοιπόν …ρωτώντας ένα φίλο μου και συμμαθητή μου που είναι στην τροχαία Ξυλοκάστρου για το πόσα ατυχήματα έγινα μετάξι 17 και18 του μήνα μου είπε ότι αν και δεν μπορεί να μου πει τον ακριβές αριθμό κοιτώντας το βιβλίο συμβάντων γιατί δεν μπορεί να μιλήσει για επίσημα έγγραφα της υπηρεσίας μου είπε ότι έγινα περίπου 13 με ένα μέσο όρο 3 με 4 την ημέρα τις προηγούμενες μέρες.
!!!!Πράγμα περίεργο !Τα περισσότερα θανατηφόρα!
2) 2) Ρωτώντας και άλλο κόσμο γνωστούς διαπίστωσα ότι και άλλοι είχαν πονοκέφαλο εκείνες τις μέρες ..πάρα πολύ!!
3) 3) Όσο το αν παρατηρήθηκε από κάποιον κάποιο περίεργο άλλο φαινόμενο δεν πήρα θετική απάντηση !Ίσως γιατί κανείς δεν ήταν θέση να παρατηρήσει κάτι μέσα στην καθημερινότητα του!
Φίλε Paul έχοντας σπουδάσει τεχνικός ηλεκτρονικός έχω να πω το εξής σύμφωνα με τις γνώσεις μου:
Εκείνες τις μέρες παρατηρήθηκε το πρόβλημα με την Vodafone!
Ένα κινητό όταν έχει αδυναμία επικοινωνίας με το δύκτιο εκπέμπει μεγαλύτερη ακτινοβολία στην προσπάθεια του !Δηλαδή ..ένα κινητό εκπέμπει στο μέγιστο 2 WATT αλλά σε κανονικές συνθήκες ποτέ πάνω από 1 WATT .Φανταστείτε πόσοι
Χρήστες της Vodafone προσπαθούσαν επίμονα να στείλουν μύνημα η να κάνουν μια κλήση ταυτοχρονα!!!! Πιστευω ότι η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία ειδικά την μέρα που είχε παρουσιαστή το πρόβλημα θα είχε χτυπήσει κόκκινο!!!
Αυτή είναι μια εξήγηση που μπορώ να δώσω!!
1) 1) Λοιπόν …ρωτώντας ένα φίλο μου και συμμαθητή μου που είναι στην τροχαία Ξυλοκάστρου για το πόσα ατυχήματα έγινα μετάξι 17 και18 του μήνα μου είπε ότι αν και δεν μπορεί να μου πει τον ακριβές αριθμό κοιτώντας το βιβλίο συμβάντων γιατί δεν μπορεί να μιλήσει για επίσημα έγγραφα της υπηρεσίας μου είπε ότι έγινα περίπου 13 με ένα μέσο όρο 3 με 4 την ημέρα τις προηγούμενες μέρες.
!!!!Πράγμα περίεργο !Τα περισσότερα θανατηφόρα!
2) 2) Ρωτώντας και άλλο κόσμο γνωστούς διαπίστωσα ότι και άλλοι είχαν πονοκέφαλο εκείνες τις μέρες ..πάρα πολύ!!
3) 3) Όσο το αν παρατηρήθηκε από κάποιον κάποιο περίεργο άλλο φαινόμενο δεν πήρα θετική απάντηση !Ίσως γιατί κανείς δεν ήταν θέση να παρατηρήσει κάτι μέσα στην καθημερινότητα του!
Φίλε Paul έχοντας σπουδάσει τεχνικός ηλεκτρονικός έχω να πω το εξής σύμφωνα με τις γνώσεις μου:
Εκείνες τις μέρες παρατηρήθηκε το πρόβλημα με την Vodafone!
Ένα κινητό όταν έχει αδυναμία επικοινωνίας με το δύκτιο εκπέμπει μεγαλύτερη ακτινοβολία στην προσπάθεια του !Δηλαδή ..ένα κινητό εκπέμπει στο μέγιστο 2 WATT αλλά σε κανονικές συνθήκες ποτέ πάνω από 1 WATT .Φανταστείτε πόσοι
Χρήστες της Vodafone προσπαθούσαν επίμονα να στείλουν μύνημα η να κάνουν μια κλήση ταυτοχρονα!!!! Πιστευω ότι η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία ειδικά την μέρα που είχε παρουσιαστή το πρόβλημα θα είχε χτυπήσει κόκκινο!!!
Αυτή είναι μια εξήγηση που μπορώ να δώσω!!
Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι περίεργο που συνέβη εκείνες τις μέρες αυτή την στιγμή!!
Όμως όπως είπα κάθε άλλο παρά πρωσοπική εμπειρία ήταν!!Μπορώ να ρωτήσω κάποια άτομα αν πρόσεξαν κάτι περίεργο εκείνες τις ώρες!
Τώρα εγώ δεν μπορώ να ανακαλέσω κάτι στο μυαλό μου.
ΘΕΛΩ ΠΟΛΥ ΝΑ ΜΑΘΩ ΑΝ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΥΝΕΒΗ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ!
ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΘΑ ΗΤΑΝ ΑΝ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΥΝΕΒΗ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΑ ΜΕΡΗ ΤΙΣ ΕΛΛΑΔΟΣ!!
Όμως όπως είπα κάθε άλλο παρά πρωσοπική εμπειρία ήταν!!Μπορώ να ρωτήσω κάποια άτομα αν πρόσεξαν κάτι περίεργο εκείνες τις ώρες!
Τώρα εγώ δεν μπορώ να ανακαλέσω κάτι στο μυαλό μου.
ΘΕΛΩ ΠΟΛΥ ΝΑ ΜΑΘΩ ΑΝ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΥΝΕΒΗ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ!
ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΘΑ ΗΤΑΝ ΑΝ ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΥΝΕΒΗ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΑ ΜΕΡΗ ΤΙΣ ΕΛΛΑΔΟΣ!!
ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΣ
Λοιπόν ….Πως ένας απλός και επίμονος πονοκέφαλος μετατράπηκε σε ένα πολύ περίεργο και ανεξήγητο φαινόμενο!! Μένω στην Συκιά Κορινθίας πολύ κοντά στο Ξυλόκαστρο.
Στις 17 και 18 Αυγούστου από τις 19.00 το απόγευμα και τις δυο μέρες είχα ένα τρομερό πονοκέφαλο. Τόσο έντονο που στις 17 αναγκάστηκα να πάρω 3 παυσίπονα για να μπορέσω να βγω από το σπίτι.Αν και πολύ περίεργο γιατί ήταν πραγματικά ανυπόφορος δεν έδωσα καμία σημασία.
Τις επόμενες μέρες όμως καθώς μιλούσα με φίλους και γνωστούς μου αλλά και γείτονες μου διαπίστωσα ότι πάρα πολοί είχαν
τις ίδιες μέρες πονοκέφαλο….και ταλαιπωρήθηκαν όπως και εγώ!!!
Ακόμα και φίλοι μου από το Ξυλόκαστρο!!!
Κατά πόσο αυτό είναι μια σύμπτωση ;;;;;
Σκεπτόμενος το τι μπορεί να συνέβη το μόνο που μου ήρθε
στο μυαλό είναι ότι εκείνες τις μέρες είχε δημιουργηθεί το πρόβλημα με την Vodafone!!!
Παρακαλώ όποιος είχε την ίδια εμπειρία τις ίδιες μέρες ας πει την άποψη του και τα δικά του συμπεράσματα!!!!
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!!!!!!!!!!!
Λοιπόν ….Πως ένας απλός και επίμονος πονοκέφαλος μετατράπηκε σε ένα πολύ περίεργο και ανεξήγητο φαινόμενο!! Μένω στην Συκιά Κορινθίας πολύ κοντά στο Ξυλόκαστρο.
Στις 17 και 18 Αυγούστου από τις 19.00 το απόγευμα και τις δυο μέρες είχα ένα τρομερό πονοκέφαλο. Τόσο έντονο που στις 17 αναγκάστηκα να πάρω 3 παυσίπονα για να μπορέσω να βγω από το σπίτι.Αν και πολύ περίεργο γιατί ήταν πραγματικά ανυπόφορος δεν έδωσα καμία σημασία.
Τις επόμενες μέρες όμως καθώς μιλούσα με φίλους και γνωστούς μου αλλά και γείτονες μου διαπίστωσα ότι πάρα πολοί είχαν
τις ίδιες μέρες πονοκέφαλο….και ταλαιπωρήθηκαν όπως και εγώ!!!
Ακόμα και φίλοι μου από το Ξυλόκαστρο!!!
Κατά πόσο αυτό είναι μια σύμπτωση ;;;;;
Σκεπτόμενος το τι μπορεί να συνέβη το μόνο που μου ήρθε
στο μυαλό είναι ότι εκείνες τις μέρες είχε δημιουργηθεί το πρόβλημα με την Vodafone!!!
Παρακαλώ όποιος είχε την ίδια εμπειρία τις ίδιες μέρες ας πει την άποψη του και τα δικά του συμπεράσματα!!!!
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!!!!!!!!!!!
Τι εγινε βρε παιδια με το Ξυλοκαστρο κατι πολυ περιεργο συμβαινει αυτο τον καιρο!Μηπως εχει να κανει κατι απο ολλα τα παραπανω και με την δικια μου εμπειρια?????????
Μπορει να συνδεονται αυτες οι δυο εμπειριες ?????
Φιλε Jonathan αν ηθελες θα μπορουσε να επικοινωνησεις μαζι μου με ενα email! Να εχω μια επαφη με αυτο το ατομο απο Ξυλοκαστρο!!!
Ευχαριστω!!
''ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΣ'' Είναι δυνατόν;
________________________________________
ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΣ
Λοιπόν ….Πως ένας απλός και επίμονος πονοκέφαλος μετατράπηκε σε ένα πολύ περίεργο και ανεξήγητο φαινόμενο!! Μένω στην Συκιά Κορινθίας πολύ κοντά στο Ξυλόκαστρο.
Στις 17 και 18 Αυγούστου από τις 19.00 το απόγευμα και τις δυο μέρες είχα ένα τρομερό πονοκέφαλο. Τόσο έντονο που στις 17 αναγκάστηκα να πάρω 3 παυσίπονα για να μπορέσω να βγω από το σπίτι.Αν και πολύ περίεργο γιατί ήταν πραγματικά ανυπόφορος δεν έδωσα καμία σημασία.
Τις επόμενες μέρες όμως καθώς μιλούσα με φίλους και γνωστούς μου αλλά και γείτονες μου διαπίστωσα ότι πάρα πολοί είχαν
τις ίδιες μέρες πονοκέφαλο….και ταλαιπωρήθηκαν όπως και εγώ!!!
Ακόμα και φίλοι μου από το Ξυλόκαστρο!!!
Κατά πόσο αυτό είναι μια σύμπτωση ;;;;;
Σκεπτόμενος το τι μπορεί να συνέβη το μόνο που μου ήρθε
στο μυαλό είναι ότι εκείνες τις μέρες είχε δημιουργηθεί το πρόβλημα με την Vodafone!!!
Παρακαλώ όποιος είχε την ίδια εμπειρία τις ίδιες μέρες ας πει την άποψη του και τα δικά του συμπεράσματα!!!!
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!!!!!!!!!!!
__________________
Τι γινετε......... πανικος στο Ξυλοκαστρο
!!!!!!!
Μπορει να συνδεονται αυτες οι δυο εμπειριες ?????
Φιλε Jonathan αν ηθελες θα μπορουσε να επικοινωνησεις μαζι μου με ενα email! Να εχω μια επαφη με αυτο το ατομο απο Ξυλοκαστρο!!!
Ευχαριστω!!
''ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΣ'' Είναι δυνατόν;
________________________________________
ΟΜΑΔΙΚΟΣ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΣ
Λοιπόν ….Πως ένας απλός και επίμονος πονοκέφαλος μετατράπηκε σε ένα πολύ περίεργο και ανεξήγητο φαινόμενο!! Μένω στην Συκιά Κορινθίας πολύ κοντά στο Ξυλόκαστρο.
Στις 17 και 18 Αυγούστου από τις 19.00 το απόγευμα και τις δυο μέρες είχα ένα τρομερό πονοκέφαλο. Τόσο έντονο που στις 17 αναγκάστηκα να πάρω 3 παυσίπονα για να μπορέσω να βγω από το σπίτι.Αν και πολύ περίεργο γιατί ήταν πραγματικά ανυπόφορος δεν έδωσα καμία σημασία.
Τις επόμενες μέρες όμως καθώς μιλούσα με φίλους και γνωστούς μου αλλά και γείτονες μου διαπίστωσα ότι πάρα πολοί είχαν
τις ίδιες μέρες πονοκέφαλο….και ταλαιπωρήθηκαν όπως και εγώ!!!
Ακόμα και φίλοι μου από το Ξυλόκαστρο!!!
Κατά πόσο αυτό είναι μια σύμπτωση ;;;;;
Σκεπτόμενος το τι μπορεί να συνέβη το μόνο που μου ήρθε
στο μυαλό είναι ότι εκείνες τις μέρες είχε δημιουργηθεί το πρόβλημα με την Vodafone!!!
Παρακαλώ όποιος είχε την ίδια εμπειρία τις ίδιες μέρες ας πει την άποψη του και τα δικά του συμπεράσματα!!!!
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!!!!!!!!!!!
__________________
Τι γινετε......... πανικος στο Ξυλοκαστρο
!!!!!!!
Η Προετοιμασία μας είναι το απλούστερο πράγμα στον κόσμο. Προετοιμάζουμε τους εαυτούς μας εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο για τη συμπλοκή αυτή με το άπειρο. Το μεγάλο Ναγουάλ κατάφερε να σβήσει από μέσα μας την συγκεχυμένη ιδέα της αθανασίας και την αδιαφορία στη ζωή και μας είπε ότι σαν πλάσματα που πρόκειται να πεθάνουν, μπορούμε να αυξήσουμε τα πεδία των επιλογών μας στη ζωή. Οι μάγοι βεβαιώνουν, ότι τα ανθρώπινα όντα είναι όντα μαγικά, άξια για τις πιο θαυμάσιες και τέλειες πράξεις, από τη στιγμή που απελευθερωθούν από ιδεολογίες που τους μετατρέπουν σε κοινούς, συνηθισμένους ανθρώπους. Ο απολογισμός μας στην πραγματικότητα είναι φαινομενολογικές περιγραφές κατορθωμάτων της αντίληψης, που είναι διαθέσιμα σε όλους μας, ειδικά στις γυναίκες, κατορθώματα που αποσιωπήθηκαν, λόγω της συνηθειάς μας για αυτοανάλυση. Οι μάγοι ισχυρίζονται ότι το μόνο πράμα που υπάρχει για μας ως ανθρώπινα όντα, είναι το ΕΓΩ, ΕΓΩ και μόνο ΕΓΩ. Κάτω από τέτοιες συνθήκες, το μόνο δυνατό κατόρθωμα, είναι αυτό που με τον οποιονδήποτε τρόπο ικανοποιεί το Εγω. Και εξ ορισμού, οτιδήποτε αφορά στο ατομικό ΕΓΩ, μόνο σε οργή και προσβολή μπορεί να οδηγήσει.
-Ο Κάρλος Καστανέντα είναι το νέο Ναγουάλ. Ποιο είναι το νόημα για σας σαν γυναίκες ή επίσης για τις θηλυκές ακουλουθούς σας; Είναι δυνατό για μια γυναίκα να είναι Ναγουάλ;
-Όλο αυτό σημαίνει για μας ότι ο Κάρλος Καστανέντα είναι ο συμβουλός μας, ο δικηγόρος που ξέρει που να υπογράψουμε ντοκουμέντα σχετικά με το άπειρο. Είναι ο νομικός μας σύμβουλος σε ερωτήσεις που αφορούν στο άπειρο. Βεβαίως μια γυναίκα θα μπορούσε να κάνει το ίδιο πράγμα αλλά, όπως λένε οι μάγοι, αν μπορείς να το κάνεις ξαπλωμένος στο κρεβάτι σου, γιατί να σηκωθείς; Το να είσαι ένα τέτοιο είδος συμβούλου, είναι πραγματικά γιούνισεξ. Το μεγάλο Ναγουάλ συνήθιζε ν' αστειεύεται γι' αυτό, λέγοντας ότι το να είσαι Ναγουάλ, είναι ίδιο με το να είσαι υπηρέτης. "Που να πάρει Τζέημς, πήγαινε στην κουζίνα και φέρε μου το αλάτι, είμαι πολύ κουρασμένη να σηκωθώ". Και φυσικά ο Τζέημς, οφείλει να σηκωθεί, να πάει στην κουζίνα και να φέρει το αλάτι.
-Η φυσική παρουσία ενός δασκάλου μπορεί να μην είναι απολύτως αναγκαία αλλά σε κάθε περίπτωση, είναι μεγάλη βοήθεια. Δεχτήκατε άμεση εκπαίδευση από το Δον Χουάν και τους συντρόφους του προκειμένου να σας οδηγήσουν στον κόσμο του Σαμανισμού. Νομίζετε στ' αλήθεια ότι αυτός ο κόσμος είναι ευπρόσιτος στον καθένα, ακόμα και όταν δεν έχει έναν προσωπικό δάσκαλο;
-Κατά κάποιο τρόπο, η επιμονή του να έχει κάποιος έναν δάσκαλο, είναι παραλογισμός. Η ιδέα του μεγάλου Ναγουάλ ήταν ότι μας βοηθούσε να καταργήσουμε την κυριαρχία του εγώ. Με τα' αστεία του και την καταπληκτική αίσθηση χιούμορ, κατάφερε να μας κάνει να γελάμε με τον εαυτό μας. Μ' αυτή την αίσθηση πιστεύουμε ακράδαντα ότι η αλλαγή είναι δυνατή για τον καθένα, μια αλλαγή παρόμοια με τη δική μας, για παράδειγμα, το να εξασκείσαι στη tensegrity χωρίς την ανάγκη ενός συγκεκριμένου και προσωπικού δασκάλου. Το μεγάλο Ναγουάλ δεν ενδιαφερόταν να διδάξει τη γνώση του. Ποτέ δεν υπήρξε δάσκαλος ή Γκουρού. Δεν επιθυμούσε λιγότερο το να είναι ένας. Το μεγάλο Ναγουάλ είχε αφοσιωθεί στη διαιώνιση του είδους του. Εάν μας καθοδήγησε προσωπικά, ήταν για να ενσταλάξει μέσα μας την υπόσχεση του μάγου που θα μας επέτρεπε να συνεχίσουμε το είδους του. Περίμενε ότι μια μέρα θα ερχόταν η σειρά μας να κάνουμε το ίδιο. Περιστάσεις έξω από τη θελησή μας ή τη δική του, συνωμότησαν στο να σταματήσει η συνέχεια αυτής της γενεαλογίας. Μπροστά σε ένα γεγονός που δεν μπορούμε να το απομονώσουμε από την παραδοσιακή του λειτουργία, της γενεαλογικής συνέχειας δηλαδή, θέλουμε να κάνουμε αυτή τη γνώση διαθέσιμη. Από τη στιγμή που οι ενασκούμενοι στην tensegrity δεν υποχρεώνονται να διαιωνίσουν κανένα σαμανικό είδος, έχουν την δυνατότητα να εκπληρώσουν ό,τι εκπληρώσαμε, αλλά μέσα από ένα διαφορετικό μονοπάτι.
-Αισθανόσαστε έτοιμες για να κάνετε το τελευταίο πέρασμα; Τι περιμένετε στο διάστημα, που θα το γνωρίσετε σαν απρόσωπο, κρύο και αρπακτικό;
-Ό,τι περιμένουμε είναι μια ατέλειωτη σύγκρουση και η πιθανότητα να αντικρίσουμε το άπειρο, είτε για ένα δευτερόλεπτο είτε για πέντε εκατομμύρια χρόνια.
-Μερικοί αναγνώστες των βιβλίων του Κάρλος Καστανέντα, τον επικρίνουν για την έλλειψη μιας μεγαλύτερης πνευματικότητας (θρησκευτικής) στα βιβλία του, εξαιτίας του ότι ποτέ δεν χρησιμοποίησε λέξεις όπως "αγάπη". Είναι ο κόσμος του πολεμιστή στ' αλήθεια τόσο κρύος; Αισθάνεστε τα ανθρώπινα συναισθήματα; Ή ίσως δίνετε μια διαφορετική ερμηνεία σ' αυτά;
-Ναι, τους δίνουμε ένα διαφορετικό νόημα και δεν χρησιμοποιούμε λέξεις όπως "αγάπη" ή "θρησκεία" γιατί το μεγάλο Ναγουάλ μας έπεισε ότι είναι κενές αξίες. Όχι η αγάπη η η θρησκεία ως έννοιες, αλλά η χρησιμοποίηση αυτών των δυο λέξεων. Η διαφωνία του είχε ως εξής. Εάν στ' αλήθεια θεωρούμε τους εαυτούς μας αθάνατα πλάσματα που έχουν την πολυτέλεια να ζουν μεταξύ γιγαντιαίων αντιφάσεων και ατέλειωτη φιλαυτίας, εάν το μόνο που μετράει για μας είναι η προσωπική απόλαυση, πως μπορούμε να κάνουμε την αγάπη η τη θρησκεία κάτι αυθεντικό; Για το μεγάλο Ναγουάλ, αυτές οι σκέψεις είναι ανέμπνευστες, άψυχες λέξεις που κανένας δεν είναι προετοιμασμένος να συγκρατήσει. Είπε πως κάθε φορά που ερχόμαστε αντιμέτωποι μ' αυτές τις αντιφάσεις, τις ξεπερνάμε λέγοντας πως σαν ανθρώπινα πλάσματα είμαστε αδύναμοι. Το μεγάλο Ναγουάλ μας είπε αυτό, ότι σε γενικό κανόνα εμείς τα ανθρώπινα πλάσματα ποτέ δεν διδαχτήκαμε την αγάπη. Διδαχτήκαμε μόνο ευχάριστα συναισθήματα, σχετιζόμενα αποκλειστικά με το ατομικό εγώ. Το άπειρο είναι απόλυτο και χωρίς οίκτο, είπε, και δεν υπάρχει χώρος για απατηλές αρχές, ανεξάρτητα από το πόσο ευχάριστες μπορεί να μας είναι.
-Φαίνεται πως το κλειδί στο να επεκτείνουμε τις ικανοτητές μας για αντίληψη, βρίσκεται στην ποσότητα ενέργειας που έχουμε στη διαθεσή μας και πως η ενεργειακή κατάσταση του σύγχρονου ανθρώπου, είναι άθλια. Ποια θα ήταν η απαραίτητη προϋπόθεση για την εξοικονόμηση ενέργειας; Είναι αυτό δυνατό για κάποιον που έχει να φροντίσει οικογένεια, να πάει στη δουλειά κάθε μέρα και να συμμετέχει πλήρως στην κοινωνική ζωή; Και τι γίνεται σε σχέση με την αγαμία ως τρόπος εξοικονόμησης ενέργειας, που είναι ένα από τα πιο αμφισβητήσιμα σημεία στα βιβλία σας;
-Η αγαμία είπε το μεγάλο Ναγουάλ πως έχει συστηθεί για την πλειοψηφία από μας όχι για ηθικούς λόγους, αλλά γιατί δεν έχουμε αρκετή ενέργεια. Μας έκανε να δούμε πως η πλειοψηφία μας έχει εγκλωβιστεί μέσα στη συζυγική πλήξη. Σαν πραγματικός μάγος, το μεγάλο Ναγουάλ υποστήριξε ότι η σύλληψη έχει σε μεγάλο βαθμό την τελική σημασία. Είπε ότι εάν η μητέρα δεν κατάφερε να έχει έναν οργασμό τη στιγμή της σύλληψης, το αποτέλεσμα είναι κάτι που αποκάλεσε "βαρετή σύλληψη". Δεν υπάρχει ενέργεια υπ' αυτές τις συνθήκες. Το μεγάλο Ναγουάλ, συνιστούσε την αγαμία για κείνους που έχουν συλληφθεί με παρόμοιο τρόπο. Ένα άλλο πράγμα που συνέστησε όσο αφορά στην εξοικονόμηση της ενέργειας, ήταν η διάλυση των πρότυπων συμπεριφοράς που οδηγεί στο χάος, όπως η αδιάκοπη απασχόληση με ρομαντικές ερωτοτροπίες. Η παρουσίαση και η άμυνα του εαυτού στην καθημερινή ζωή, οι υπερβολικές ρουτίνες και πάνω απ' όλα η τρομερή επιμονή στο ενδιαφέρον για τον εαυτό. Εάν αυτά τα σημεία έχουν ξεπεραστεί, τότε ο καθένας από μας μπορεί να έχει απαραίτητη ενέργεια να χρησιμοποιήσει το χρόνο, τον τόπο και την κοινωνική αποστολή του πιο έξυπνα.
-Τα μαγικά περάσματα της tensegrity είναι η μεγαλυτερή σας παραχώρηση σε κείνους που ενδιαφέρθηκαν για τον κόσμο του Δον Χουάν Μάτους. Τι μπορεί ν' αποφέρει η tensegrity σε κείνους που την εξασκούν; Μπορεί αυτή να εξισωθεί με οποιαδήποτε άλλη φυσική άσκηση ή έχει τα δικά της χαρακτηριστικά;
-Αυτό που η tensegrity αποφέρει σε κείνους που την εξασκούν, είναι η ενέργεια. Η διαφορά μεταξύ της tensegrity και άλλων συστημάτων φυσικής άσκησης είναι ότι ο σκοπός της tensegrity, έχει υπαγορευτεί από τους Σαμάνους του αρχαίου Μεξικού. Αυτή η υπαγόρευση είναι η απελευθέρωση του πλάσματος που πρόκειται να πεθάνει.
-Ποια είναι η ιδέα για να διαδώσετε τη γνώση σας στη μείζονα κλίμακα μέσω των ανοιχτών σεμιναρίων; Σκέφτεστε αυτό το είδος προσέγγισης που συνεπάγεται τη χρησιμοποίηση των εμπορικών μέσων και των μεγάλων συναθροίσεων, για να είστε πραγματικά αποτελεσματικές για κάποιον που αποζητά να επιτύχει μια προσωπική αλλαγή;
-Η ενθουσιώδης συμβολή ενός τόσο μεγάλου αριθμού ενασκούμενων, είναι κάπως έκπληξη για μας. Το μεγάλο Ναγουάλ ποτέ Δε μας μίλησε για κάτι τέτοιο επειδή ποτέ δεν είχαμε την ευκαιρία να το δούμε. Το πλήθος των ανθρώπων είναι που δίνει στην tensegrity ένα κοινό σκοπό και ανταμείβει τους ενασκούμενους προσωπικά, με το να κατορθώσουν αυτό που κανονικά θα λέγαμε ακατόρθωτο, μέσα σ' αυτό το χρονικό πλαίσιο των σεμιναρίων.
-έχετε βεβαιώσει ότι είσαστε το τέλος στη γενεαλογική σειρά του Δον Χουάν και ότι κάνετε καινούργια πράματα που δεν έχουν γίνει ποτέ από τους Σαμάνους που προηγήθηκαν. Ίσως οι κοντόφθαλμοι σας κατηγορήσουν ότι δεν είσαστε πιστοί στις γνήσιες διδασκαλίες. Σε ποιο επίπεδο έχετε διαχωριστεί από τον παραδοσιακό Σαμανισμό, όπως έχει διδαχτεί σε σας από τον Δον Χουάν; Και ποια είναι η καινούργια κατεύθυνση της δουλειάς σας;
Με κανένα τρόπο δεν έχουμε διαχωριστεί από τη διδασκαλία του μεγάλου Ναγουάλ. Μας ανάθεσε την αποστολή να κλείσουμε την γενεαλογική του συνέχεια με μια χρυσή πόρπη και αυτό είναι που προσπαθούμε να κάνουμε. Για μας τα σεμινάρια είναι ο μόνος τρόπος για να σας πλησιάσουμε και να κρατήσουμε την προσοχή σας. Ο Κάρλος Καστανέντα δίδαξε την tensegrity για δέκα χρόνια σε κείνους που τον πλησίασαν. Έδωσε διαλέξεις και μαθήματα σε κείνους που τα ζήτησαν και το μόνο πράμα που πέτυχε τέλεια, ήταν να προμηθεύσει λεξικό στα άτομα που έκαναν καριέρα, πελεκίζοντας τον Κάρλος Καστανέντα.
ΤΕΛΟΣ
-Ο Κάρλος Καστανέντα είναι το νέο Ναγουάλ. Ποιο είναι το νόημα για σας σαν γυναίκες ή επίσης για τις θηλυκές ακουλουθούς σας; Είναι δυνατό για μια γυναίκα να είναι Ναγουάλ;
-Όλο αυτό σημαίνει για μας ότι ο Κάρλος Καστανέντα είναι ο συμβουλός μας, ο δικηγόρος που ξέρει που να υπογράψουμε ντοκουμέντα σχετικά με το άπειρο. Είναι ο νομικός μας σύμβουλος σε ερωτήσεις που αφορούν στο άπειρο. Βεβαίως μια γυναίκα θα μπορούσε να κάνει το ίδιο πράγμα αλλά, όπως λένε οι μάγοι, αν μπορείς να το κάνεις ξαπλωμένος στο κρεβάτι σου, γιατί να σηκωθείς; Το να είσαι ένα τέτοιο είδος συμβούλου, είναι πραγματικά γιούνισεξ. Το μεγάλο Ναγουάλ συνήθιζε ν' αστειεύεται γι' αυτό, λέγοντας ότι το να είσαι Ναγουάλ, είναι ίδιο με το να είσαι υπηρέτης. "Που να πάρει Τζέημς, πήγαινε στην κουζίνα και φέρε μου το αλάτι, είμαι πολύ κουρασμένη να σηκωθώ". Και φυσικά ο Τζέημς, οφείλει να σηκωθεί, να πάει στην κουζίνα και να φέρει το αλάτι.
-Η φυσική παρουσία ενός δασκάλου μπορεί να μην είναι απολύτως αναγκαία αλλά σε κάθε περίπτωση, είναι μεγάλη βοήθεια. Δεχτήκατε άμεση εκπαίδευση από το Δον Χουάν και τους συντρόφους του προκειμένου να σας οδηγήσουν στον κόσμο του Σαμανισμού. Νομίζετε στ' αλήθεια ότι αυτός ο κόσμος είναι ευπρόσιτος στον καθένα, ακόμα και όταν δεν έχει έναν προσωπικό δάσκαλο;
-Κατά κάποιο τρόπο, η επιμονή του να έχει κάποιος έναν δάσκαλο, είναι παραλογισμός. Η ιδέα του μεγάλου Ναγουάλ ήταν ότι μας βοηθούσε να καταργήσουμε την κυριαρχία του εγώ. Με τα' αστεία του και την καταπληκτική αίσθηση χιούμορ, κατάφερε να μας κάνει να γελάμε με τον εαυτό μας. Μ' αυτή την αίσθηση πιστεύουμε ακράδαντα ότι η αλλαγή είναι δυνατή για τον καθένα, μια αλλαγή παρόμοια με τη δική μας, για παράδειγμα, το να εξασκείσαι στη tensegrity χωρίς την ανάγκη ενός συγκεκριμένου και προσωπικού δασκάλου. Το μεγάλο Ναγουάλ δεν ενδιαφερόταν να διδάξει τη γνώση του. Ποτέ δεν υπήρξε δάσκαλος ή Γκουρού. Δεν επιθυμούσε λιγότερο το να είναι ένας. Το μεγάλο Ναγουάλ είχε αφοσιωθεί στη διαιώνιση του είδους του. Εάν μας καθοδήγησε προσωπικά, ήταν για να ενσταλάξει μέσα μας την υπόσχεση του μάγου που θα μας επέτρεπε να συνεχίσουμε το είδους του. Περίμενε ότι μια μέρα θα ερχόταν η σειρά μας να κάνουμε το ίδιο. Περιστάσεις έξω από τη θελησή μας ή τη δική του, συνωμότησαν στο να σταματήσει η συνέχεια αυτής της γενεαλογίας. Μπροστά σε ένα γεγονός που δεν μπορούμε να το απομονώσουμε από την παραδοσιακή του λειτουργία, της γενεαλογικής συνέχειας δηλαδή, θέλουμε να κάνουμε αυτή τη γνώση διαθέσιμη. Από τη στιγμή που οι ενασκούμενοι στην tensegrity δεν υποχρεώνονται να διαιωνίσουν κανένα σαμανικό είδος, έχουν την δυνατότητα να εκπληρώσουν ό,τι εκπληρώσαμε, αλλά μέσα από ένα διαφορετικό μονοπάτι.
-Αισθανόσαστε έτοιμες για να κάνετε το τελευταίο πέρασμα; Τι περιμένετε στο διάστημα, που θα το γνωρίσετε σαν απρόσωπο, κρύο και αρπακτικό;
-Ό,τι περιμένουμε είναι μια ατέλειωτη σύγκρουση και η πιθανότητα να αντικρίσουμε το άπειρο, είτε για ένα δευτερόλεπτο είτε για πέντε εκατομμύρια χρόνια.
-Μερικοί αναγνώστες των βιβλίων του Κάρλος Καστανέντα, τον επικρίνουν για την έλλειψη μιας μεγαλύτερης πνευματικότητας (θρησκευτικής) στα βιβλία του, εξαιτίας του ότι ποτέ δεν χρησιμοποίησε λέξεις όπως "αγάπη". Είναι ο κόσμος του πολεμιστή στ' αλήθεια τόσο κρύος; Αισθάνεστε τα ανθρώπινα συναισθήματα; Ή ίσως δίνετε μια διαφορετική ερμηνεία σ' αυτά;
-Ναι, τους δίνουμε ένα διαφορετικό νόημα και δεν χρησιμοποιούμε λέξεις όπως "αγάπη" ή "θρησκεία" γιατί το μεγάλο Ναγουάλ μας έπεισε ότι είναι κενές αξίες. Όχι η αγάπη η η θρησκεία ως έννοιες, αλλά η χρησιμοποίηση αυτών των δυο λέξεων. Η διαφωνία του είχε ως εξής. Εάν στ' αλήθεια θεωρούμε τους εαυτούς μας αθάνατα πλάσματα που έχουν την πολυτέλεια να ζουν μεταξύ γιγαντιαίων αντιφάσεων και ατέλειωτη φιλαυτίας, εάν το μόνο που μετράει για μας είναι η προσωπική απόλαυση, πως μπορούμε να κάνουμε την αγάπη η τη θρησκεία κάτι αυθεντικό; Για το μεγάλο Ναγουάλ, αυτές οι σκέψεις είναι ανέμπνευστες, άψυχες λέξεις που κανένας δεν είναι προετοιμασμένος να συγκρατήσει. Είπε πως κάθε φορά που ερχόμαστε αντιμέτωποι μ' αυτές τις αντιφάσεις, τις ξεπερνάμε λέγοντας πως σαν ανθρώπινα πλάσματα είμαστε αδύναμοι. Το μεγάλο Ναγουάλ μας είπε αυτό, ότι σε γενικό κανόνα εμείς τα ανθρώπινα πλάσματα ποτέ δεν διδαχτήκαμε την αγάπη. Διδαχτήκαμε μόνο ευχάριστα συναισθήματα, σχετιζόμενα αποκλειστικά με το ατομικό εγώ. Το άπειρο είναι απόλυτο και χωρίς οίκτο, είπε, και δεν υπάρχει χώρος για απατηλές αρχές, ανεξάρτητα από το πόσο ευχάριστες μπορεί να μας είναι.
-Φαίνεται πως το κλειδί στο να επεκτείνουμε τις ικανοτητές μας για αντίληψη, βρίσκεται στην ποσότητα ενέργειας που έχουμε στη διαθεσή μας και πως η ενεργειακή κατάσταση του σύγχρονου ανθρώπου, είναι άθλια. Ποια θα ήταν η απαραίτητη προϋπόθεση για την εξοικονόμηση ενέργειας; Είναι αυτό δυνατό για κάποιον που έχει να φροντίσει οικογένεια, να πάει στη δουλειά κάθε μέρα και να συμμετέχει πλήρως στην κοινωνική ζωή; Και τι γίνεται σε σχέση με την αγαμία ως τρόπος εξοικονόμησης ενέργειας, που είναι ένα από τα πιο αμφισβητήσιμα σημεία στα βιβλία σας;
-Η αγαμία είπε το μεγάλο Ναγουάλ πως έχει συστηθεί για την πλειοψηφία από μας όχι για ηθικούς λόγους, αλλά γιατί δεν έχουμε αρκετή ενέργεια. Μας έκανε να δούμε πως η πλειοψηφία μας έχει εγκλωβιστεί μέσα στη συζυγική πλήξη. Σαν πραγματικός μάγος, το μεγάλο Ναγουάλ υποστήριξε ότι η σύλληψη έχει σε μεγάλο βαθμό την τελική σημασία. Είπε ότι εάν η μητέρα δεν κατάφερε να έχει έναν οργασμό τη στιγμή της σύλληψης, το αποτέλεσμα είναι κάτι που αποκάλεσε "βαρετή σύλληψη". Δεν υπάρχει ενέργεια υπ' αυτές τις συνθήκες. Το μεγάλο Ναγουάλ, συνιστούσε την αγαμία για κείνους που έχουν συλληφθεί με παρόμοιο τρόπο. Ένα άλλο πράγμα που συνέστησε όσο αφορά στην εξοικονόμηση της ενέργειας, ήταν η διάλυση των πρότυπων συμπεριφοράς που οδηγεί στο χάος, όπως η αδιάκοπη απασχόληση με ρομαντικές ερωτοτροπίες. Η παρουσίαση και η άμυνα του εαυτού στην καθημερινή ζωή, οι υπερβολικές ρουτίνες και πάνω απ' όλα η τρομερή επιμονή στο ενδιαφέρον για τον εαυτό. Εάν αυτά τα σημεία έχουν ξεπεραστεί, τότε ο καθένας από μας μπορεί να έχει απαραίτητη ενέργεια να χρησιμοποιήσει το χρόνο, τον τόπο και την κοινωνική αποστολή του πιο έξυπνα.
-Τα μαγικά περάσματα της tensegrity είναι η μεγαλυτερή σας παραχώρηση σε κείνους που ενδιαφέρθηκαν για τον κόσμο του Δον Χουάν Μάτους. Τι μπορεί ν' αποφέρει η tensegrity σε κείνους που την εξασκούν; Μπορεί αυτή να εξισωθεί με οποιαδήποτε άλλη φυσική άσκηση ή έχει τα δικά της χαρακτηριστικά;
-Αυτό που η tensegrity αποφέρει σε κείνους που την εξασκούν, είναι η ενέργεια. Η διαφορά μεταξύ της tensegrity και άλλων συστημάτων φυσικής άσκησης είναι ότι ο σκοπός της tensegrity, έχει υπαγορευτεί από τους Σαμάνους του αρχαίου Μεξικού. Αυτή η υπαγόρευση είναι η απελευθέρωση του πλάσματος που πρόκειται να πεθάνει.
-Ποια είναι η ιδέα για να διαδώσετε τη γνώση σας στη μείζονα κλίμακα μέσω των ανοιχτών σεμιναρίων; Σκέφτεστε αυτό το είδος προσέγγισης που συνεπάγεται τη χρησιμοποίηση των εμπορικών μέσων και των μεγάλων συναθροίσεων, για να είστε πραγματικά αποτελεσματικές για κάποιον που αποζητά να επιτύχει μια προσωπική αλλαγή;
-Η ενθουσιώδης συμβολή ενός τόσο μεγάλου αριθμού ενασκούμενων, είναι κάπως έκπληξη για μας. Το μεγάλο Ναγουάλ ποτέ Δε μας μίλησε για κάτι τέτοιο επειδή ποτέ δεν είχαμε την ευκαιρία να το δούμε. Το πλήθος των ανθρώπων είναι που δίνει στην tensegrity ένα κοινό σκοπό και ανταμείβει τους ενασκούμενους προσωπικά, με το να κατορθώσουν αυτό που κανονικά θα λέγαμε ακατόρθωτο, μέσα σ' αυτό το χρονικό πλαίσιο των σεμιναρίων.
-έχετε βεβαιώσει ότι είσαστε το τέλος στη γενεαλογική σειρά του Δον Χουάν και ότι κάνετε καινούργια πράματα που δεν έχουν γίνει ποτέ από τους Σαμάνους που προηγήθηκαν. Ίσως οι κοντόφθαλμοι σας κατηγορήσουν ότι δεν είσαστε πιστοί στις γνήσιες διδασκαλίες. Σε ποιο επίπεδο έχετε διαχωριστεί από τον παραδοσιακό Σαμανισμό, όπως έχει διδαχτεί σε σας από τον Δον Χουάν; Και ποια είναι η καινούργια κατεύθυνση της δουλειάς σας;
Με κανένα τρόπο δεν έχουμε διαχωριστεί από τη διδασκαλία του μεγάλου Ναγουάλ. Μας ανάθεσε την αποστολή να κλείσουμε την γενεαλογική του συνέχεια με μια χρυσή πόρπη και αυτό είναι που προσπαθούμε να κάνουμε. Για μας τα σεμινάρια είναι ο μόνος τρόπος για να σας πλησιάσουμε και να κρατήσουμε την προσοχή σας. Ο Κάρλος Καστανέντα δίδαξε την tensegrity για δέκα χρόνια σε κείνους που τον πλησίασαν. Έδωσε διαλέξεις και μαθήματα σε κείνους που τα ζήτησαν και το μόνο πράμα που πέτυχε τέλεια, ήταν να προμηθεύσει λεξικό στα άτομα που έκαναν καριέρα, πελεκίζοντας τον Κάρλος Καστανέντα.
ΤΕΛΟΣ
Παραθέτω μια συνέντευξη με μαθητευόμενες του Δον Χουάν Μάτους που η μια από αυτές ήταν και σύντροφος του Καστανέντα! Η Κάρολ Τίγκις!
1η Απριλίου 1997
Όλες οι απαντήσεις δόθηκαν από την Τ. Αμπελάρ, Κ. Τιγκς,
Φ. Ν. Γκράου.
Ήσασταν μαζί με τον Κάρλος Καστανέντα, μαθητευόμενοι του Δον Χουάν Μάτους και των μάγων συντρόφων του. Ωστόσο παραμείνατε στην ανωνυμία για χρόνια και δεν είναι παρά πρόσφατα που αποφασίσατε να μιλήσετε για την δική σας μαθητεία με τον Δον Χουάν. Γιατί αυτή η μακριά σιωπή; Και ποιος ο λόγος της αλλαγής μετά;
-Πρώτα απ' όλα θέλουμε να διευκρινίσουμε ότι στον καθένα από μας που γνώρισε ο άνθρωπος Κάρλος Καστανέντα, αποκαλούσε τον Δον Χουάν Μάτους με διαφορετικό όνομα. Melhior Vaquizque/ John Michael Abelar/ Mariano Alueriano. Για ν' αποφύγουμε τη σύγχυση πάντα τον αποκαλούμε το μεγάλο Ναγουάλ. Όχι μεγάλο με την έννοια της ηλικίας αλλά της προτεραιότητας και πάνω απ' όλα για να τον ξεχωρίσουμε από το νέο ναγουάλ, τον Κάρλος Καστανέντα. Το να συζητήσουμε για τη μαθητεία μας με το μεγάλο Ναγουάλ, δεν ήταν καθόλου μέρος της αποστολής που μας ανάθεσε. Γι' αυτό παραμείναμε στην απόλυτη ανωνυμία. Η επιστροφής της Κάρολ Τιγκς το 1985 επέφερε μια πλήρη αλλαγή σε ότι αφορά τους στόχους και τις φιλοδοξίες μας.
Ήταν παραδοσιακά προετοιμασμένη από την καθοδήγηση, για ένα πέρασμα που ο σημερινός άνθρωπος θα μετέφραζε σε τόπο και χρόνο αλλά που για τους Σαμάνους του αρχαίου Μεξικού, σημαίνει γνώση.
Ξεκίνησαν ένα ταξίδι μέσω ενός πράματος που αποκαλούσαν "η σκοτεινή θάλασσα της επίγνωσης". Παραδοσιακά πάλι ο ρόλος της Κάρολ Τιγκς ήταν να μας καθοδηγήσει ώστε να καταφέρουμε αυτό το πέρασμα. Όταν επέστρεψε, αυτόματα μετέφερε τον απομονωμένο στόχο του ατομικού μας ταξιδιού σ' ένα μεγαλύτερο και υψηλότερο σκοπό. Γι' αυτό αποφασίσαμε να σταματήσουμε την ανωνυμία και να διδάξουμε τα μαγικά περάσματα του αρχαίου Μεξικού.
-Ήταν οι οδηγίες που λάβατε από τον Δον Χουάν Μάτους όμοιες μ' αυτές του Κάρλος Καστανέντα; Αν όχι, ποια είναι η διαφορά; Πως η καθεμιά σας θα περιέγραφε τον Δον Χουάν και τους αρσενικούς ή θηλυκούς συντρόφους του;
-Οι οδηγίες που μας δόθηκαν δεν ήταν καθόλου ίδιες μ' αυτές του Κάρλος Καστανέντα, για τον απλούστατο λόγο ότι είμαστε γυναίκες. Έχουμε όργανα που οι άντρες δεν έχουν. Τις ωοθήκες και τη μήτρα, που είναι όργανα τεράστιας σπουδαιότητας. Οι οδηγίες του μεγάλου Ναγουάλ για μας, εστιάζονται στην καθαρή δράση. Όσο αφορά στην περιγραφή των συντρόφων του μεγάλου Ναγουάλ, αρσενικών και θηλυκών, όλο που μπορούμε να πούμε σ' αυτό το σημείο της ζωής μας, είναι ότι ήταν πολύ εξαιρετικά πλάσματα. Το να μιλήσουμε γι' αυτούς σαν άνθρωποι του καθημερινού κόσμου θα ήταν άσκοπο για μας σε μια τέτοια χρονική στιγμή. Το λιγότερο που μπορούμε να πούμε είναι ότι όλοι τους, -και ήταν δεκάξη συμπεριλαμβανομένου και του μεγάλου Ναγουάλ- βρίσκονταν σε μια μοναδική κατάσταση νεανικού σφρίγους. Ήταν όλοι τους μεγάλοι και την ίδια στιγμή, δεν ήταν. Όταν από περιέργεια και θαυμασμό ρωτήσαμε το μεγάλο Ναγουάλ ποιος ήταν ο λόγος της υπερβολικής τους ζωτικότητας, μας είπε ότι αυτό που τους ανανέωνε σε κάθε βήμα της ζωής τους, ήταν η σχέση τους με το άπειρο.
-Μολονότι πολλές σύγχρονες ψυχολογικές και κοινωνιολογικές έρευνες συνηγορούν στο να τεθεί ένα τέλος στην απόσταση ανάμεσα στο αρσενικό και το θηλυκό, έχουμε διαβάσει στα βιβλία σας, ότι υπάρχουν σημαντικές διαφορές ανάμεσα στον άντρα και τη γυναίκα στον τρόπο που ο καθένας τους εισχωρεί στη γνώση. Θα μπορούσατε να μας διαφωτίσετε σε σχέση μ' αυτό; Πως είστε σεις και με ποιο τρόπο οι εμπειρίες σας ως θηλυκοί μάγοι, είναι διαφορετικές απ' αυτές του Κάρλος Καστανέντα;
-Η διαφορά μεταξύ θηλυκών και αρσενικών μάγων στην ταξινόμηση από το μεγάλο Ναγουάλ, είναι το απλούστερο πράμα στον κόσμο. Όπως κάθε άλλη γυναίκα στον κόσμο, έχουμε μια μήτρα. Έχουμε διαφορετικά όργανα από τους άντρες. Τη μήτρα και τις ωοθήκες, τα οποία σύμφωνα τους μάγους κάνουν εύκολο για τις γυναίκες να εισέλθουν σε εξωτικές περιοχές της γνώσης. Υπάρχει μια γιγάντια δύναμη στο σύμπαν. Μια σταθερή, συνεχής, αυτοανανεούμενη δύναμη, που διακυμαίνεται αλλά δεν αλλάζει. Ονομάζουν αυτή τη δύναμη επίγνωση της σκοτεινής θάλασσας της γνώσης. Οι μάγοι βεβαιώνουν ότι όλα τα ζωντανά πλάσματα είναι προσαρτημένα σ' αυτή τη δύναμη. Αποκαλούν αυτό το σημείο της ένωσης, σημείο συναρμολόγησης. Οι μάγοι υποστηρίζουν ότι λόγω της παρουσίας της μήτρας μέσα στο σώμα, οι γυναίκες έχουν την ικανότητα να μεταφέρουν το σημείο συναρμολόγησης σε μια νέα θέση. Θέλουμε να τονίσουμε ότι οι μάγοι πιστεύουν ότι το σημείο συναρμολόγησης για κάθε ανθρώπινη ύπαρξη βρίσκεται στο ίδιο μέρος. Τρία πόδια πίσω από το φτερό του ώμου. Όταν οι μάγοι βλέπουν τα ανθρώπινα πλάσματα ως ενέργεια, αντιλαμβάνονται αυτό το σημείο ως ένα πεδίο με σύνθετη μάζα ενέργειας, στο σχήμα της φωτεινής μπάλας. Οι μάγοι λένε ότι από τη στιγμή που τα αντρικά σεξουαλικά όργανα βρίσκονται έξω από το σώμα, οι άντρες δεν έχουν την ίδια ευκολία. Επομένως θα ήταν ανόητο για τους μάγους το να προσπαθήσουν να σβήσουν ή να καλύψουν αυτές τις ενεργειακές διαφορές. Σχετικά με τη συμπεριφορά των αρσενικών και θηλυκών μάγων στην κοινωνική αποστολή, είναι σχεδόν η ίδια. Η ενεργειακή διαφορά κάνει τους ενασκούμενους, άντρες ή γυναίκες να ακολουθούν διαφορετικούς τρόπους. Στην περίπτωση των μάγων, αυτή η διαφορά είναι προσθετική. Η μεγάλη ευκολία των γυναικών να μετατοπίζουν το σημείο συναρμολόγησης, χρησιμεύει σαν βάση για τη δράση των αντρών μάγων, που χαρακτηρίζονται από μεγαλύτερη αντοχή και πιο επίμονη θέληση.
-Έχουμε επίσης διαβάσει στα βιβλία σας ότι η Φλορίντα Ντόνερ Γκράου και η Τάισα Αμπελάρ, αντιπροσωπεύουν η καθεμιά, μια διαφορετική κατηγορία στον κόσμο του Σαμανισμού. Η μία σας είναι ονειρευτής και η άλλη διώκτης. Αυτά είναι ελκυστικές και εξωτικές ικανότητες αλλά πολλοί άνθρωποι τις χρησιμοποιούν αδιαχώρητα και τις μεταφράζουν με τον δικό τους τρόπο. Ποια είναι η πραγματική σημασία μιας τέτοιας ταξινόμησης; Όταν ερχόσαστε στη δράση, ποιες είναι οι συνέπειες για την Φλορίντα Ντόνερ Γκράου, με το να είναι ονειρευτής και για την Τάισα Αμπελάρ, με το να είναι διώκτης;
-Για μια ακόμη φορά, όπως στην προηγούμενη ερώτηση, η διαφορά είναι πολύ απλή διότι έχει υπαγορευτεί από την ενέργεια της καθεμιάς. Η Φλορίντα Ντόνερ Γκράου είναι ονειρευτής επειδή έχει μια ασυνήθιστη ευκολία να μετατοπίζει το σημείο συναρμολόγησης. Σύμφωνα με τους μάγους, όταν το σημείο συναρμολόγησης το οποίο είναι το σημείο προσάρτησης στη σκοτεινή θάλασσα της γνώσης μετατοπίζεται, ένα νέο σημείο ενεργειακής μάζας έχει συναρμολογηθεί. Μια συνένωση παρόμοια με την αρχική, αλλά αρκετά διαφορετική για να εγγυηθεί την αντίληψη ενός άλλου κόσμου, που δεν είναι ο κόσμος της καθημερινής ζωής.
Το χάρισμα της Τάισα Αμπελάρ σαν διώκτης, είναι η ευκολία της να τακτοποιεί το σημείο συναρμολόγησης στην καινούργια θέση όπου έχει μετατοπιστεί. Χωρίς αυτή την ευκολία, να τακτοποιείται το σημείο συναρμολόγησης, η αντίληψη του άλλου κόσμου είναι πολύ προσωρινή, κάτι πολύ παρόμοιο με το αποτέλεσμα που προκύπτει από τη χρήση ισχυρών παραισθησιογόνων. Ένας αχταρμάς παραστάσεων χωρίς ρυθμό και αιτία. Οι μάγοι πιστεύουν ότι αυτό που προκύπτει από τα παραισθησιογόνα είναι ότι πράγματι μετατοπίζεται το σημείο συναρμολόγησης, αλλά μόνο μέσα σ' ένα χαοτικό και πρόσκαιρο αποτέλεσμα.
-Στα τελευταία βιβλία σας, "Όντα σε ονείρεμα" και το "Πέρασμα των μάγων", μιλάτε για προσωπικές εμπειρίες που είναι δύσκολο να πραγματοποιηθούν. Αντικρίζοντας άλλους κόσμους, ταξιδεύοντας μέσα στο άγνωστο, ερχόμενες σ' επαφή με ανόργανα όντα, είναι όλα εμπειρίες που προκαλούν αντιδράσεις. Η πρόκληση δεν είναι ούτε στο να πιστέψει κανείς τέτοιες περιγραφές, ούτε να σας θεωρήσει πλάσματα ανώτερα ή διαβολικά, πλάσματα που δεν αγγίζονται από αρρώστιες, γηρατειά ή θάνατο. Ποια είναι η καθημερινή πραγματικότητα μιας γυναίκας μάγισσας και πως καταφέρνει να συνταιριάζει στη ζωή της τον ορισμένο χρόνο με το μαγικό χρόνο;
-Η ερωτησή σας κυρία Labarta, είναι πολύ αποπροσανατολιστική και εξεζητημένη. Συγχωρείστε μας την ειλικρίνεια. Δεν είμαστε πλάσματα της διανόησης και δεν είμαστε ικανές να συμμετέχουμε σε πρακτικές με τις οποίες ασχολείται ο κόσμος της διανόησης, που στην πραγματικότητα δεν σημαίνουν τίποτα. Καμιά από μας με κανένα τρόπο δεν είναι ανώτερη η διαβολική, ή άρρωστη ή γερασμένη. Αυτό που συνέβη σε μας είναι ότι έχουμε πεισθεί από το μεγάλο Ναγουάλ, ότι υπάρχουν δυο κατηγορίες ανθρώπων. Η μεγάλη πλειοψηφία από μας είναι πλάσματα που οι μάγοι αποκαλούν (μ' ένα υποτιμητικό τρόπο θα προσθέταμε), οι αθάνατοι. Η άλλη κατηγορία, είναι αυτοί που πρόκειται να πεθάνουν. Το μεγάλο Ναγουάλ μας το είπε αυτό, σαν αθάνατα πλάσματα, ποτέ δεν παίρνουμε το θάνατο σαν σημείο αναφοράς και επομένως επιτρέπουμε στους εαυτούς μας την αδιανόητη πολυτέλεια να ζούμε σε ολόκληρη τη ζωή μας μπλεγμένοι σε κόσμους, περιγραφές, πολεμικές, συμφωνίες και διαφωνίες. Η άλλη κατηγορία είναι η κατηγορία των μάγων, πλασμάτων που πρόκειται να πεθάνουν, που δεν μπορούν σε οποιαδήποτε στιγμή και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες να επιτρέψουν στον εαυτό τους την πολυτέλεια του να κάνουν διανοητικού τύπου δηλώσεις. Αν είμαστε κάτι, είμαστε πλάσματα χωρίς καμιά σημασία. Και αν κατέχουμε κάτι, είναι η βεβαιότητά μας πως είμαστε πλάσματα που θα πεθάνουμε και αυτή τη μέρα θα αναγκαστούμε ν' αντιμετωπίσουμε το άπειρο.
1η Απριλίου 1997
Όλες οι απαντήσεις δόθηκαν από την Τ. Αμπελάρ, Κ. Τιγκς,
Φ. Ν. Γκράου.
Ήσασταν μαζί με τον Κάρλος Καστανέντα, μαθητευόμενοι του Δον Χουάν Μάτους και των μάγων συντρόφων του. Ωστόσο παραμείνατε στην ανωνυμία για χρόνια και δεν είναι παρά πρόσφατα που αποφασίσατε να μιλήσετε για την δική σας μαθητεία με τον Δον Χουάν. Γιατί αυτή η μακριά σιωπή; Και ποιος ο λόγος της αλλαγής μετά;
-Πρώτα απ' όλα θέλουμε να διευκρινίσουμε ότι στον καθένα από μας που γνώρισε ο άνθρωπος Κάρλος Καστανέντα, αποκαλούσε τον Δον Χουάν Μάτους με διαφορετικό όνομα. Melhior Vaquizque/ John Michael Abelar/ Mariano Alueriano. Για ν' αποφύγουμε τη σύγχυση πάντα τον αποκαλούμε το μεγάλο Ναγουάλ. Όχι μεγάλο με την έννοια της ηλικίας αλλά της προτεραιότητας και πάνω απ' όλα για να τον ξεχωρίσουμε από το νέο ναγουάλ, τον Κάρλος Καστανέντα. Το να συζητήσουμε για τη μαθητεία μας με το μεγάλο Ναγουάλ, δεν ήταν καθόλου μέρος της αποστολής που μας ανάθεσε. Γι' αυτό παραμείναμε στην απόλυτη ανωνυμία. Η επιστροφής της Κάρολ Τιγκς το 1985 επέφερε μια πλήρη αλλαγή σε ότι αφορά τους στόχους και τις φιλοδοξίες μας.
Ήταν παραδοσιακά προετοιμασμένη από την καθοδήγηση, για ένα πέρασμα που ο σημερινός άνθρωπος θα μετέφραζε σε τόπο και χρόνο αλλά που για τους Σαμάνους του αρχαίου Μεξικού, σημαίνει γνώση.
Ξεκίνησαν ένα ταξίδι μέσω ενός πράματος που αποκαλούσαν "η σκοτεινή θάλασσα της επίγνωσης". Παραδοσιακά πάλι ο ρόλος της Κάρολ Τιγκς ήταν να μας καθοδηγήσει ώστε να καταφέρουμε αυτό το πέρασμα. Όταν επέστρεψε, αυτόματα μετέφερε τον απομονωμένο στόχο του ατομικού μας ταξιδιού σ' ένα μεγαλύτερο και υψηλότερο σκοπό. Γι' αυτό αποφασίσαμε να σταματήσουμε την ανωνυμία και να διδάξουμε τα μαγικά περάσματα του αρχαίου Μεξικού.
-Ήταν οι οδηγίες που λάβατε από τον Δον Χουάν Μάτους όμοιες μ' αυτές του Κάρλος Καστανέντα; Αν όχι, ποια είναι η διαφορά; Πως η καθεμιά σας θα περιέγραφε τον Δον Χουάν και τους αρσενικούς ή θηλυκούς συντρόφους του;
-Οι οδηγίες που μας δόθηκαν δεν ήταν καθόλου ίδιες μ' αυτές του Κάρλος Καστανέντα, για τον απλούστατο λόγο ότι είμαστε γυναίκες. Έχουμε όργανα που οι άντρες δεν έχουν. Τις ωοθήκες και τη μήτρα, που είναι όργανα τεράστιας σπουδαιότητας. Οι οδηγίες του μεγάλου Ναγουάλ για μας, εστιάζονται στην καθαρή δράση. Όσο αφορά στην περιγραφή των συντρόφων του μεγάλου Ναγουάλ, αρσενικών και θηλυκών, όλο που μπορούμε να πούμε σ' αυτό το σημείο της ζωής μας, είναι ότι ήταν πολύ εξαιρετικά πλάσματα. Το να μιλήσουμε γι' αυτούς σαν άνθρωποι του καθημερινού κόσμου θα ήταν άσκοπο για μας σε μια τέτοια χρονική στιγμή. Το λιγότερο που μπορούμε να πούμε είναι ότι όλοι τους, -και ήταν δεκάξη συμπεριλαμβανομένου και του μεγάλου Ναγουάλ- βρίσκονταν σε μια μοναδική κατάσταση νεανικού σφρίγους. Ήταν όλοι τους μεγάλοι και την ίδια στιγμή, δεν ήταν. Όταν από περιέργεια και θαυμασμό ρωτήσαμε το μεγάλο Ναγουάλ ποιος ήταν ο λόγος της υπερβολικής τους ζωτικότητας, μας είπε ότι αυτό που τους ανανέωνε σε κάθε βήμα της ζωής τους, ήταν η σχέση τους με το άπειρο.
-Μολονότι πολλές σύγχρονες ψυχολογικές και κοινωνιολογικές έρευνες συνηγορούν στο να τεθεί ένα τέλος στην απόσταση ανάμεσα στο αρσενικό και το θηλυκό, έχουμε διαβάσει στα βιβλία σας, ότι υπάρχουν σημαντικές διαφορές ανάμεσα στον άντρα και τη γυναίκα στον τρόπο που ο καθένας τους εισχωρεί στη γνώση. Θα μπορούσατε να μας διαφωτίσετε σε σχέση μ' αυτό; Πως είστε σεις και με ποιο τρόπο οι εμπειρίες σας ως θηλυκοί μάγοι, είναι διαφορετικές απ' αυτές του Κάρλος Καστανέντα;
-Η διαφορά μεταξύ θηλυκών και αρσενικών μάγων στην ταξινόμηση από το μεγάλο Ναγουάλ, είναι το απλούστερο πράμα στον κόσμο. Όπως κάθε άλλη γυναίκα στον κόσμο, έχουμε μια μήτρα. Έχουμε διαφορετικά όργανα από τους άντρες. Τη μήτρα και τις ωοθήκες, τα οποία σύμφωνα τους μάγους κάνουν εύκολο για τις γυναίκες να εισέλθουν σε εξωτικές περιοχές της γνώσης. Υπάρχει μια γιγάντια δύναμη στο σύμπαν. Μια σταθερή, συνεχής, αυτοανανεούμενη δύναμη, που διακυμαίνεται αλλά δεν αλλάζει. Ονομάζουν αυτή τη δύναμη επίγνωση της σκοτεινής θάλασσας της γνώσης. Οι μάγοι βεβαιώνουν ότι όλα τα ζωντανά πλάσματα είναι προσαρτημένα σ' αυτή τη δύναμη. Αποκαλούν αυτό το σημείο της ένωσης, σημείο συναρμολόγησης. Οι μάγοι υποστηρίζουν ότι λόγω της παρουσίας της μήτρας μέσα στο σώμα, οι γυναίκες έχουν την ικανότητα να μεταφέρουν το σημείο συναρμολόγησης σε μια νέα θέση. Θέλουμε να τονίσουμε ότι οι μάγοι πιστεύουν ότι το σημείο συναρμολόγησης για κάθε ανθρώπινη ύπαρξη βρίσκεται στο ίδιο μέρος. Τρία πόδια πίσω από το φτερό του ώμου. Όταν οι μάγοι βλέπουν τα ανθρώπινα πλάσματα ως ενέργεια, αντιλαμβάνονται αυτό το σημείο ως ένα πεδίο με σύνθετη μάζα ενέργειας, στο σχήμα της φωτεινής μπάλας. Οι μάγοι λένε ότι από τη στιγμή που τα αντρικά σεξουαλικά όργανα βρίσκονται έξω από το σώμα, οι άντρες δεν έχουν την ίδια ευκολία. Επομένως θα ήταν ανόητο για τους μάγους το να προσπαθήσουν να σβήσουν ή να καλύψουν αυτές τις ενεργειακές διαφορές. Σχετικά με τη συμπεριφορά των αρσενικών και θηλυκών μάγων στην κοινωνική αποστολή, είναι σχεδόν η ίδια. Η ενεργειακή διαφορά κάνει τους ενασκούμενους, άντρες ή γυναίκες να ακολουθούν διαφορετικούς τρόπους. Στην περίπτωση των μάγων, αυτή η διαφορά είναι προσθετική. Η μεγάλη ευκολία των γυναικών να μετατοπίζουν το σημείο συναρμολόγησης, χρησιμεύει σαν βάση για τη δράση των αντρών μάγων, που χαρακτηρίζονται από μεγαλύτερη αντοχή και πιο επίμονη θέληση.
-Έχουμε επίσης διαβάσει στα βιβλία σας ότι η Φλορίντα Ντόνερ Γκράου και η Τάισα Αμπελάρ, αντιπροσωπεύουν η καθεμιά, μια διαφορετική κατηγορία στον κόσμο του Σαμανισμού. Η μία σας είναι ονειρευτής και η άλλη διώκτης. Αυτά είναι ελκυστικές και εξωτικές ικανότητες αλλά πολλοί άνθρωποι τις χρησιμοποιούν αδιαχώρητα και τις μεταφράζουν με τον δικό τους τρόπο. Ποια είναι η πραγματική σημασία μιας τέτοιας ταξινόμησης; Όταν ερχόσαστε στη δράση, ποιες είναι οι συνέπειες για την Φλορίντα Ντόνερ Γκράου, με το να είναι ονειρευτής και για την Τάισα Αμπελάρ, με το να είναι διώκτης;
-Για μια ακόμη φορά, όπως στην προηγούμενη ερώτηση, η διαφορά είναι πολύ απλή διότι έχει υπαγορευτεί από την ενέργεια της καθεμιάς. Η Φλορίντα Ντόνερ Γκράου είναι ονειρευτής επειδή έχει μια ασυνήθιστη ευκολία να μετατοπίζει το σημείο συναρμολόγησης. Σύμφωνα με τους μάγους, όταν το σημείο συναρμολόγησης το οποίο είναι το σημείο προσάρτησης στη σκοτεινή θάλασσα της γνώσης μετατοπίζεται, ένα νέο σημείο ενεργειακής μάζας έχει συναρμολογηθεί. Μια συνένωση παρόμοια με την αρχική, αλλά αρκετά διαφορετική για να εγγυηθεί την αντίληψη ενός άλλου κόσμου, που δεν είναι ο κόσμος της καθημερινής ζωής.
Το χάρισμα της Τάισα Αμπελάρ σαν διώκτης, είναι η ευκολία της να τακτοποιεί το σημείο συναρμολόγησης στην καινούργια θέση όπου έχει μετατοπιστεί. Χωρίς αυτή την ευκολία, να τακτοποιείται το σημείο συναρμολόγησης, η αντίληψη του άλλου κόσμου είναι πολύ προσωρινή, κάτι πολύ παρόμοιο με το αποτέλεσμα που προκύπτει από τη χρήση ισχυρών παραισθησιογόνων. Ένας αχταρμάς παραστάσεων χωρίς ρυθμό και αιτία. Οι μάγοι πιστεύουν ότι αυτό που προκύπτει από τα παραισθησιογόνα είναι ότι πράγματι μετατοπίζεται το σημείο συναρμολόγησης, αλλά μόνο μέσα σ' ένα χαοτικό και πρόσκαιρο αποτέλεσμα.
-Στα τελευταία βιβλία σας, "Όντα σε ονείρεμα" και το "Πέρασμα των μάγων", μιλάτε για προσωπικές εμπειρίες που είναι δύσκολο να πραγματοποιηθούν. Αντικρίζοντας άλλους κόσμους, ταξιδεύοντας μέσα στο άγνωστο, ερχόμενες σ' επαφή με ανόργανα όντα, είναι όλα εμπειρίες που προκαλούν αντιδράσεις. Η πρόκληση δεν είναι ούτε στο να πιστέψει κανείς τέτοιες περιγραφές, ούτε να σας θεωρήσει πλάσματα ανώτερα ή διαβολικά, πλάσματα που δεν αγγίζονται από αρρώστιες, γηρατειά ή θάνατο. Ποια είναι η καθημερινή πραγματικότητα μιας γυναίκας μάγισσας και πως καταφέρνει να συνταιριάζει στη ζωή της τον ορισμένο χρόνο με το μαγικό χρόνο;
-Η ερωτησή σας κυρία Labarta, είναι πολύ αποπροσανατολιστική και εξεζητημένη. Συγχωρείστε μας την ειλικρίνεια. Δεν είμαστε πλάσματα της διανόησης και δεν είμαστε ικανές να συμμετέχουμε σε πρακτικές με τις οποίες ασχολείται ο κόσμος της διανόησης, που στην πραγματικότητα δεν σημαίνουν τίποτα. Καμιά από μας με κανένα τρόπο δεν είναι ανώτερη η διαβολική, ή άρρωστη ή γερασμένη. Αυτό που συνέβη σε μας είναι ότι έχουμε πεισθεί από το μεγάλο Ναγουάλ, ότι υπάρχουν δυο κατηγορίες ανθρώπων. Η μεγάλη πλειοψηφία από μας είναι πλάσματα που οι μάγοι αποκαλούν (μ' ένα υποτιμητικό τρόπο θα προσθέταμε), οι αθάνατοι. Η άλλη κατηγορία, είναι αυτοί που πρόκειται να πεθάνουν. Το μεγάλο Ναγουάλ μας το είπε αυτό, σαν αθάνατα πλάσματα, ποτέ δεν παίρνουμε το θάνατο σαν σημείο αναφοράς και επομένως επιτρέπουμε στους εαυτούς μας την αδιανόητη πολυτέλεια να ζούμε σε ολόκληρη τη ζωή μας μπλεγμένοι σε κόσμους, περιγραφές, πολεμικές, συμφωνίες και διαφωνίες. Η άλλη κατηγορία είναι η κατηγορία των μάγων, πλασμάτων που πρόκειται να πεθάνουν, που δεν μπορούν σε οποιαδήποτε στιγμή και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες να επιτρέψουν στον εαυτό τους την πολυτέλεια του να κάνουν διανοητικού τύπου δηλώσεις. Αν είμαστε κάτι, είμαστε πλάσματα χωρίς καμιά σημασία. Και αν κατέχουμε κάτι, είναι η βεβαιότητά μας πως είμαστε πλάσματα που θα πεθάνουμε και αυτή τη μέρα θα αναγκαστούμε ν' αντιμετωπίσουμε το άπειρο.
Η πιο μυστηριώδεις προσωπικότητα των καιρών μας ….Ο Κάρλος Καστανέντα!! Πολυδιαβασμένος, αινιγματικός…Ο άνθρωπος που είδε την “Άλλη πλευρά” και γνώρισε το αληθινό σύμπαν!!
Μάγος, Προφήτης , Αγγελιοφόρος ή απλά ένας Συγγραφέας;;;;
Μάγος, Προφήτης , Αγγελιοφόρος ή απλά ένας Συγγραφέας;;;;
Είναι η μόνη αλήθεια δυστυχώς ότι μόνοι μας βγάλαμε τα μάτια μας !! Που είμασταν όταν μας παρακάλαγαν τα Σκοπια για μια δική μας παρέμβαση στην Ε.Ε την περίοδο των ταραχών με τους Αλβανούς του uck κάναμε το κορό'ι'δο. Τώρα το κάνουν αυτοί με το θέμα της ονομασίας και των συνομιλιών.
π.χ: Όπως είπε και ο φίλος zeppelin ότι το Ελληνικό κράτος παραμέλησε με το να ασχοληθεί με την προπαγάνδα του Τίτο στην περιοχή τον Σκοπίων!!
Η αλήθεια είναι άλλη....
Μετά το τέλος του εμφυλίου πάρα πολλοί αριστεροί κατέφυγαν στα νότια της Γιουγκοσλαβίας και συγκεκριμένα στην σημερινή περιοχή των Σκοπίων όπου και εζησαν πολλά χρόνια περιμένοντας να γυρίσουν στην πατρίδα.
Αλλά η πατρίδα ποτέ δεν δέχτηκε την επιστροφή τους πόσο μάλλον να δεχτεί ότι
είναι Έλληνες πολίτες και πολιτικοί πρόσφυγες !Το καθεστός του Τίτο όμως το εκμεταλλεύτηκε αυτο το γεγονός στο έπακρο.
Ότι πρόβλημα υπάρχει σήμερα με τα Σκόπια είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένης πολιτικής και κινήσεων των προηγούμενων δεκαετιών!!
Και εγώ και εσύ πιστεύουμε ότι στα καλα καθούμενα και χωρις λόγο ήρθαν να μας πάρουν την Μακεδονία γιατι έτσι μας έμαθαν ,έτσι θέλουν να πιστεύουμε κάποιοι που τα έκαναν θάλασσα πριν απο μερικά χρόνια!!!
Η αλήθεια είναι άλλη....
Μετά το τέλος του εμφυλίου πάρα πολλοί αριστεροί κατέφυγαν στα νότια της Γιουγκοσλαβίας και συγκεκριμένα στην σημερινή περιοχή των Σκοπίων όπου και εζησαν πολλά χρόνια περιμένοντας να γυρίσουν στην πατρίδα.
Αλλά η πατρίδα ποτέ δεν δέχτηκε την επιστροφή τους πόσο μάλλον να δεχτεί ότι
είναι Έλληνες πολίτες και πολιτικοί πρόσφυγες !Το καθεστός του Τίτο όμως το εκμεταλλεύτηκε αυτο το γεγονός στο έπακρο.
Ότι πρόβλημα υπάρχει σήμερα με τα Σκόπια είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένης πολιτικής και κινήσεων των προηγούμενων δεκαετιών!!
Και εγώ και εσύ πιστεύουμε ότι στα καλα καθούμενα και χωρις λόγο ήρθαν να μας πάρουν την Μακεδονία γιατι έτσι μας έμαθαν ,έτσι θέλουν να πιστεύουμε κάποιοι που τα έκαναν θάλασσα πριν απο μερικά χρόνια!!!
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από cosmictsak
εγώ πάντως δεν κατάλαβα τι είναι η ψυχοιστορία.
|
Kαι εσυ εχεις διδαχτει στο σχολειο ψυχο'ι'στορια χωρις να το ξερεις!!
Εχεις διδαχτει με το να μαθαίνεις την μιση αληθεια η ενα μερος της για την ιστορια της Ελλαδος μεσα στους αιωνες.!
Συμφωνώ με την σκέψη του φίλου jonathan ,στο κατα πόσο είναι ένα φαινόμενο
που δημιουργήτε από τους ίδιους του ''μάρτυρες'' !Χωρίς να υποβαθμίζει αυτό, το ίδιο το φαινόμενο!!
Πολύ ενδιαφέρον πραγματικα!
Υ.Γ.... rokko47 thanks!!
που δημιουργήτε από τους ίδιους του ''μάρτυρες'' !Χωρίς να υποβαθμίζει αυτό, το ίδιο το φαινόμενο!!
Πολύ ενδιαφέρον πραγματικα!
Υ.Γ.... rokko47 thanks!!