- ΤΑ ΙΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΒΟΥΝΑ - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
quote:Πανειος
...παντως δεν ξερω για αλλους αλλα πολυ δυσκολα μπορω να συνδεθω με το εσωτερικα μερικες φορες.... Αμαλια γιατι συμβαινει αυτο; ειναι μερες που δεν μπορω να μπω με τιποτα... δεν ξερω αν το παθαινουν κι αλλοι...
γεια σου Θαναση!
οχι δεν εισαι ο μονος - με 784kb τρεχω και μονο το εσωτερικα μου αργει οπως και οταν ειχα απλη συνδεση
quote:Και τωρα κατι ενδιαφερον!!
Ο ΘΡΥΛΙΚΟΣ ΧΙΟΝΟΚΑΡΚΑΡΟΣ ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ
Με μονιμο Παγετωνα!! κατι σαν τον Εφταστομο περιπου....
Προταση για Μητσο Αντρεα Γιαννη τι λετε; για μια αποστολη - επισκεψη;Θανασης
εγω ειμαι μεσα, αλλά μετα τις γιορτες, γιατι τωρα εχω επαγγελματικο τρεξιμο
ελπιζω μεχρι τοτε να εχω κατορθωσει να αποκτησω δικο μου εξοπλισμο
quote:dim.kar
Αγαπητέ kroko!
Mε απογοητεύεις...
Για μια ακόμη μια φορά δείχνεις να δίνεις σημασία σε τρίχες από τους αδένες σου...
Τoυς οποίους (που προφανώς ομοιάζουν με του φίλτατου Vril), παρέθεσε αυτό το εξαιρετικό παιδί, ο vrilakos... στο υπέροχo μπλόγκιον του... http://vrilakos.blogspot.com/
εγω παντως εχω κατουρηθει απο τα γελια!!!
τον ειδατε τον σουπερ τζωνη?
εγραψε!!! ![]()
ναναι καλα το παιδι!
ΥΓ. βριλακο οπως καταλαβες (αν καταλαβες) σου στελνουμε κοσμο στο μπλογκακι σου βρε! ![]()
και αν το αποφασισεις ποτε να κανεις σπηλαιολογια, θα κανουμε ερανο μεταξυ μας για να κανεις τα σεμιναρια τζαμπα!!! ![]()
quote:dim.kar
Και τι λάστιχο...
Από τρακτέρ... 1.40 ύψος έχει...
(το λάστιχο...)
Φανταστείτε δηλαδή με τι κουρσάρες κυκλοφοράμε...
εμ βεβαια, αφου μπαινουν πρωτα οι παλιοι με το 4x4 ειδικα κατασκευασμενο τρακτερ τους στα βαραθρα, εχουν μαζεψει ολες τις καβατζες του Νταβελη σε τζοβαερικα και γροσια
που ειναι εκεινος ο καλος ανθρωπος να του πω τον πονο μου??? ![]()

quote:
Σε ένα τόσο ψηλό και πυκνό δάσος, πως είναι δυνατό να κάνει κανείς 10δες χιλιόμετρα χωρίς να χάνεται, πριν την εφεύρεση του gps;
gentleman
quote:
Ποια GPS, ποιοι χάρτες και ποιες πυξίδες…
Μια είναι η μέθοδος: Περπάτα, σκαρφάλωσε κι’ όπου βγεις.
Αυτή είναι η Μαγεία.
Ntavelis666
Με αφορμή τις όμορφες φωτογραφίες, που είδα μέσα σε ετούτο το θέμα,
καθώς και τις παραπάνω αναφορές, θα ήθελα να σας γράψω μια δική μου
ιστορία, πάνω σε βουνό. Φωτογραφίες δε θα βάλω, αν και επιφυλάσσομαι
κάποια στιγμή να ανεβάσω κάποιες, όταν καταφέρω να τα βγάλω πέρα με
τα "μυστήρια της τεχνολογίας του internet", αλλά θα προσπαθήσω να
κάνω την αφήγησή μου όσο πιό εικονική γίνεται.
Ακόμη, θα ήθελα να σας γράψω ότι συμμερίζομαι απόλυτο το θαυμασμό και
το ενδιαφέρον σας για την φύση των Ελληνικών βουνών. Δε γνωρίζω αν για
το μέρος, που θα αναφερθώ έχει υπάρξει κάποια αναφορά σε προηγούμενες
σελίδες... Αν ναι, ίσως επαναληφθώ όσον αφορά την περιγραφή του μέρους,
αλλά όχι και της προσωπικής μου εμπειρίας...
Πριν αρκετά χρόνια, χειμώνα, ή αρχές άνοιξης -δε θυμάμαι πιά- είχα
ταξιδέψει για ακόμη μια φορά στη Μακεδονία, στην περιοχή των Σερρών,
όπου υψώνεται το πανέμορφο και άγριο βουνό του Λαϊλιά.
Το δάσος που σκεπάζει τον Λαϊλιά είναι ελατόδασος, πολύ πυκνό πάνω
σε πλαγιές που διασχίζονται από ελάχιστους δρόμους, χωματόδρομους
ή μονοπάτια. Το βουνό είναι μεγάλο και η περιπλάνηση έξω από τους
δρόμους ή τα μονοπάτια χωρίς κάποιο χάρτη ή έμπειρο οδηγό θεωρείται
πολύ επικίνδυνη. Έχουν υπάρξει κιόλας περιστατικά ορειβατών που
έχουν χαθεί για μέρες, ή πεθάνει σε εκείνο το βουνό...
Είχα φτάσει, θυμάμαι, απόγευμα, πάνω στο ξέφωτο με την καφετέρια, με
κάποιους συγγενείς, ένα σημείο από το οποίο ξεκινά ένας χωματόδρομος
που διασχίζει το βουνό, φαινομενικά από το σημείο εκείνο σε ευθεία.
Ήθελα να μαζέψω βατόμουρα! Τα τόσο σπάνια και υπέροχα βατόμουρα,
σε εκείνο το μέρος ήταν τόσα πολλά, τόσο ζουμερά και υπέροχα, που
δεν κρατιώμουν από τη χαρά μου για την μεγάλη μου τύχη. Είχα πάρει
λοιπόν ένα μπουκάλι πλαστικό και πήγαινα κατά μήκος του χωματόδρομου
και λίγο πιό μέσα στο δάσος.
Δε χρειάστηκε να κάνω πολλά βήματα, (από βατομουριά σε βατομουριά)
όταν αντιλήφθηκα ότι ο χωματόδρομος δεν ήταν πλέον εκεί!
Χωρίς να πανικοβάλλομαι, άρχισα να κάνω προς τα πίσω τη διαδρομή,
άρχισα να παρατηρώ τις κλήσεις του εδάφους, να υπολογίζω το σημείο,
που κανονικά θα έπρεπε να βρίσκεται -αριστερά μου- ο χωματόδρομος,
όταν μετά από 2 ώρες ανακάλυψα ότι απομακρυνόμουν σταθερά και
ανέλπιδα!
Αν και με τα βουνά και το δάσος είχα πάντα μια παραπάνω από καλή
σχέση, αν και δεκάδες φορές είχα περάσει μόνη ή με παρέα μέσα από
δύσκολα σημεία μέσα σε δάση, αυτή τη φορά υπερεκτίμησα τον εαυτό μου.
Γιατί, η ώρα περνούσε, σουρούπωνε και εγώ δεν έβλεπα καμμία διέξοδο
στην περιπλάνησή μου. Φαινόταν μάλιστα, ότι όσο προσπαθούσα να
προσανατολιστώ, τόσο περισσότερο χανόμουν!
Μέσα από κλάμα, τρέμουλο και ιδρώτα πανικού άρχισα να φωνάζω "βοήθεια".
Μετά από πραγματικά αρκετή ώρα άκουσα από πολύ μακριά γαυγίσματα.
Ήταν για μένα τότε, σαν να άκουσα τη φωνή του Θεού! Τα γαυγίσματα
πλησίαζαν, με βρήκαν, με έγλιψαν, κοιλιστήκαμε μαζί στο χώμα, φιλώντας
και αγκαλιάζοντάς τα, και μετά με οδήγησαν σιγά - σιγά, περιμένοντας
με να τα ακολουθήσω μέχρι το ξεφωτο, όπου ήταν η καφετέρεια.
Μη νομίζετε ότι ήταν τίποτε εκπαιδευμένα σκυλιά, αντιθέτως φαίνονταν
σκυλιά αδέσποτα, του δρόμου.
Βρέθηκα λοιπόν πίσω, μετά από συνολικά 3,5 ώρες περιπλάνησης, μπροστά
από ένα ανήσυχο πλήθος, που είχε ήδη θορυβηθεί για την εξαφάνισή μου
και που με έψαχνε εκεί γύρω -αρκετά μακριά από το σημείο που με βρήκαν
τα σκυλιά.
Τί μου έκανε ετούτη η εμπειρία;
Όχι, δε "μίσησα" το δάσος, το βουνό, τη φύση, που με άφησαν να χαθώ.
Συνειδητοποίησα το δικό μου μέγεθος, τα όριά μου απέναντι στη φύση.
Ένιωσα ότι υπερεκτιμούμε τον εαυτό μας απέναντι σε αυτήν, ότι νομίζουμε
ότι είμαστε κυρίαρχοι, ενώ εκείνη, πολύ εύκολα μπορεί να μας "παίξει στο
μικρό της δακτυλάκι"!
Ακόμη, συγκινήθηκα βαθειά για εκείνα τα ζωάκια, τα σκυλάκια, που το
ένστικτό τους τα έκανε ένα με εκείνη τη φύση, ένα κοινό μηχανισμό,
φυσικό, όχι ανθρώπινο ή τεχνιτό.
Τα σκυλάκια εκείνα ήταν ο συνδετικός κρίκος μεταξύ της άγριας φύσης
και της ανθρώπινης φύσης. Ήταν ταυτόχρονα όντα, που ανήκαν και στους
δύο κόσμους...
Ήταν οι οδηγοί μου, δύο πλάσματα, που μπορεί να υποτιμούνται από
πολλούς ανθρώπους, αλλά σε εκείνη την περίσταση, θα μπορούσαν να μου
έχουν σώσει και τη ζωή, αν δεχτούμε ότι ήμουν πραγματικά σε κίνδυνο
και δε με βρίσκανε διαφορετικά.
Αυτή η ανάμνηση θα μου μείνει αξέχαστη, σαν ένα μάθημα και μια μύηση
μέσα στα μυστήρια της φύσης.
Εννοείται δε, ότι μετά από εκείνο το περιστατικό, δεν έχω ξανά
επιχειρήσει να μαζέψω βατόμουρα!!!
![]()
![]()
quote:quote:
Προταση για Μητσο Αντρεα Γιαννη τι λετε; για μια αποστολη - επισκεψη;
Βεβαίως! Να βγάλουμε και φωτογραφίες από είσοδο/κατάβαση
θα βγουν ομορφες φωτο κροκο εχει εντυπωσιακη εισοδο!!
quote:
εγω ειμαι μεσα, αλλά μετα τις γιορτες, γιατι τωρα εχω επαγγελματικο τρεξιμοελπιζω μεχρι τοτε να εχω κατορθωσει να αποκτησω δικο μου εξοπλισμο
Γιορτες ερχονται γιαννη εστειλες γραμμα στον αη βασιλη; να σου φερει εξοπλισμο;
Που ξερεις μπορει να βρεις στο τζακι διπλα αυτα που χρειαζεσαι το πρωι της πρωτοχρονιας....
Αλλα θα μου πεις μπορει να μην εχεις τζακι, ενταξει στο καλοριφερ!
Θανασης
Ο μέγας ΠΑΝ δεν τέθνηκε...ζει στα βουνά και στις σπηλιές..
quote:
Τί μου έκανε ετούτη η εμπειρία;Όχι, δε "μίσησα" το δάσος, το βουνό, τη φύση, που με άφησαν να χαθώ.
Συνειδητοποίησα το δικό μου μέγεθος, τα όριά μου απέναντι στη φύση.
Ένιωσα ότι υπερεκτιμούμε τον εαυτό μας απέναντι σε αυτήν, ότι νομίζουμε
ότι είμαστε κυρίαρχοι, ενώ εκείνη, πολύ εύκολα μπορεί να μας "παίξει στο
μικρό της δακτυλάκι"!
Ποσο πολυ συμφωνω μαζι σου λιλιθ...
Αλλα αξιζει να ξαναπας για να μαζεψεις βατομουρα μια ατυχια δεν πρεπει να σου αφησει τον φοβο να ξαναεπιχειρησεις να το κανεις...
Θανασης
Ο μέγας ΠΑΝ δεν τέθνηκε...ζει στα βουνά και στις σπηλιές..
επειδη δεν πιστευω στο τυχαιο και τις συμπτωσεις, θα σχολιασω την εμπειρια σου προσεγγιζοντας την ανιμιστικα ![]()
quote:λίλιθ
Τα τόσο σπάνια και υπέροχα βατόμουρα,
σε εκείνο το μέρος ήταν τόσα πολλά, τόσο ζουμερά και υπέροχα, που
δεν κρατιώμουν από τη χαρά μου για την μεγάλη μου τύχη.
με κατι επρεπε να σε "παρασυρει" ωστε να σε βγαλει απ τον πολιτισμο
quote:Δε χρειάστηκε να κάνω πολλά βήματα, (από βατομουριά σε βατομουριά)
όταν αντιλήφθηκα ότι ο χωματόδρομος δεν ήταν πλέον εκεί!
χεχεχε
quote:Χωρίς να πανικοβάλλομαι, άρχισα να κάνω προς τα πίσω τη διαδρομή,
άρχισα να παρατηρώ τις κλήσεις του εδάφους, να υπολογίζω το σημείο,
που κανονικά θα έπρεπε να βρίσκεται -αριστερά μου- ο χωματόδρομος,
όταν μετά από 2 ώρες ανακάλυψα ότι απομακρυνόμουν σταθερά και
ανέλπιδα!
χεχεχε (ξανα
)
quote:Φαινόταν μάλιστα, ότι όσο προσπαθούσα να
προσανατολιστώ, τόσο περισσότερο χανόμουν!
ή προσεγγιζες καποιο σημειο του τοπου ή του εαυτου σου
quote:Μέσα από κλάμα, τρέμουλο και ιδρώτα πανικού άρχισα να φωνάζω "βοήθεια".
εφτασες στα "ακρα σου"
quote:Μη νομίζετε ότι ήταν τίποτε εκπαιδευμένα σκυλιά, αντιθέτως φαίνονταν
σκυλιά αδέσποτα, του δρόμου.
θα έρχονταν οπωσδηποτε
θυμασαι την στιγμη πριν τα ακουσεις?
τι σκεφτοσουν? (δεν χρειαζεται να το γραψεις στο φορουμ, απλα θυμησου)
quote:Τί μου έκανε ετούτη η εμπειρία;
Όχι, δε "μίσησα" το δάσος, το βουνό, τη φύση, που με άφησαν να χαθώ.
Συνειδητοποίησα το δικό μου μέγεθος, τα όριά μου απέναντι στη φύση.
Ένιωσα ότι υπερεκτιμούμε τον εαυτό μας απέναντι σε αυτήν, ότι νομίζουμε ότι είμαστε κυρίαρχοι, ενώ εκείνη, πολύ εύκολα μπορεί να μας "παίξει στο μικρό της δακτυλάκι"!
πολυ σωστα!!!
αλλά υπηρχε και αλλο ενα μηνυμα στην εμπειρια σου - το βιωσες αλλά δεν το συνειδητοποιησες
quote:Τα σκυλάκια εκείνα ήταν ο συνδετικός κρίκος μεταξύ της άγριας φύσης
και της ανθρώπινης φύσης. Ήταν ταυτόχρονα όντα, που ανήκαν και στους
δύο κόσμους...
Ήταν οι οδηγοί μου, δύο πλάσματα, που μπορεί να υποτιμούνται από
πολλούς ανθρώπους, αλλά σε εκείνη την περίσταση, θα μπορούσαν να μου
έχουν σώσει και τη ζωή, αν δεχτούμε ότι ήμουν πραγματικά σε κίνδυνο
και δε με βρίσκανε διαφορετικά.
αυτη η "κορυφωση" της εμπειριας ειναι που δειχνει το αλλο μηνυμα
quote:Αυτή η ανάμνηση θα μου μείνει αξέχαστη, σαν ένα μάθημα και μια μύηση
μέσα στα μυστήρια της φύσης.
ηταν σαφως μυηση, αλλά ολοκληρωσε την συνειδησιακα - αποδεξου ολοκληρο το μηνυμα...
quote:Εννοείται δε, ότι μετά από εκείνο το περιστατικό, δεν έχω ξανά
επιχειρήσει να μαζέψω βατόμουρα!!!
...και τοτε θα ξαναμαζεψεις βατομουρα αν σου δωθει η ευκαιρια και θα το απολαυσεις ![]()
quote:πάνειος
Γιορτες ερχονται γιαννη εστειλες γραμμα στον αη βασιλη; να σου φερει εξοπλισμο;
Που ξερεις μπορει να βρεις στο τζακι διπλα αυτα που χρειαζεσαι το πρωι της πρωτοχρονιας....
Αλλα θα μου πεις μπορει να μην εχεις τζακι, ενταξει στο καλοριφερ!
στελνω Θαναση μου, αλλά με αποριπτει γιατι δεν ειμαι καλο παιδι επειδη βριζω το δοντι του καραμπινερ μου, λεει... ![]()

Πριν από πολλά χρόνια έκανα διακοπές κοντά στον Αίνο.
Για έναν παράξενο λόγο όταν ξεκουραζόμουν, συνήθιζα να προσανατολίζομαι προς Αυτόν. Ξεκούραζε τα μάτια της ψυχής μου. Ήμουν ακόμα παιδί.
Όταν ξαναπήγα σ'αυτόν περπάτησα, αναζήτησα, βρήκα...
Για όσους αναζητούν και έχουν όρεξη να διαβάσουν προτείνω την παρακάτω σελίδα.
http://www.ionion.com/greek/kefalonia/nature/ainos/proistor.htm
(*αν και λίγο εκτός θέματος... -όσον αφορά τα ΙΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΒΟΥΝΑ-μα όχι και για την ενότητα ΠΑΡΑΞΕΝΟ-για όσους έχουν ακόμα περισσότερη όρεξη να διαβάσουν...και αγαπούν τους "δράκοντες" υπάρχει και η εξής ενδιαφέρουσα σελίδα
http://www.ionion.com/greek/kefalonia/nature/ainos/dracontas.htm
Καλή σας ανάγνωση...!
"η μαγεία των βουνών είναι μέσα μας"
...
Ο μέγας ΠΑΝ δεν τέθνηκε...ζει στα βουνά και στις σπηλιές..
Προσφατα εφτιαξα μια νεα σελιδα με θεμα μια επισκεψη μας σε ενα σπηλαιο στην ΕΥΒΟΙΑ.
Μαζι με μια μικρη παρεα φιλων επισκεφθηκαμε την Γκαλί Σκιά..
Παράξενο ονομα!!
Οι φωτογραφίες και μια μικρή περιγραφή της επίσκεψης μας σε ενα ακόμα πανέμορφο μερος της ΕΛΛΑΔΑΣ μας ειναι στο
http://users.ntua.gr/paneios/agdimitirios.htm
Θανάσης
Ξανθόπουλος
Πάνειος
Ο μέγας ΠΑΝ δεν τέθνηκε...ζει στα βουνά και στις σπηλιές..
Edited by - πάνειος on 17/12/2006 01:14:19
ρε σεις, μες τις γιορτες βρηκατε να πατε σε ολα αυτα τα ωραια μερη?
τωρα που περιμενω να βγαλω κανα φραγκο για το τεβε? ![]()
Θαναση, καταπληκτικα τα σπηλαια!!!

... ...
Ο μέγας ΠΑΝ δεν τέθνηκε...ζει στα βουνά και στις σπηλιές..
Ο Σωτάδης ο Κρης, ένας κωμικός ποιητής που έγραφε άσεμνους στίχους, ιδιαίτερα δημοφιλής στην εποχή του, σατύρισε το γάμο αυτό ως ανήθικο. Αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Αλεξάνδρεια αμέσως μετά τη δημοσίευση του ποιήματος, επιδή βλασφήμησε τους "φιλάδελφους" θεούς. Συνελήφθη όμως από τον Πάτροκλο, το ναύαρχο του βασιλιά Πτολεμαίου, και λίγο έξω από τις ακτές τις Καρίας, βρήκε το θάνατο αφού τον πέταξαν μέσα στη θάλασσα σε ένα δοχείο από μολύβι.
Θα ήθελα να συζητήσουμε:
1. Πόσα, πότε και γιατί θεοποιηθήκανε ιστορικά πρόσωπα στην αρχαιότητα;; Αρχίζωντας απο τον Ηρακλή και τελειώνοντας σε βασιλείς της ελληνιστικής Αιγύπτου.
2. Οι θεοποιημένοι βασιλείς, ήρωες και εραστές των επιφανών προσώπων τυγχάνανε της ίδιας λατρείας σαν τις υπόλοιπες θεότητες;;; ...Με ότι αυτό συνεπάγεται: ανθρωποθυσίες, τιμωρία εις θάνατον για βλασφημία κ.λ.π.
3. Βάσει ποιανού θεολογικού υποβάθρου απο την ελληνική μυθολογία, δικαιούνταν κάποιος να θεοποιήσει ή να θεοποιηθεί;; Δηλαδή θα ήθελα να ξερα που στήριζαν το δικαίωμα θεοποίησης, όποιοι θεοποιούσανε.
HASTA LA VICTORIA SIEMPRE
«..για τον θεοποιημένο Πτολεμάιο τον Β, ο οποίος παντρεύτηκε την αδερφή του, την Αρσινόη την Β, και λατρευότανε ως θεοί στην Αίγυπτο..»
Η Αρσινόη η Β΄ είχε με τον Πτολεμαίο τον Β΄κοινό πατέρα αλλά διαφορετική μητέρα, μιας και η μητέρα του Πτολεμαίου ήταν η τέταρτη εκ των γυναικών που είχε ο Πτολεμαίος ο επονομαζόμενος Σωτήρας. Ήταν η ετεροθαλής αδελφή του με άλλα λόγια.
Να σημειώσουμε ότι στην αρχαία Αίγυπτο οι γάμοι μεταξύ αδελφών ενθαρρύνονταν, σαν μίμηση του γάμου των Θεών Όσιρι και Ίσιδας που ήσαν αδέρφια.
Επίσης, να πούμε ότι όλοι οι Πτολεμαίοι ως Φαραώ ήσαν ταυτόχρονα και εν δυνάμει «Θεοί». Οι Φαραώ ταυτίστηκαν στην Αίγυπτο με τους θεούς Ώρο και Ρα και Αμμωνα- Άτών και μετά θάνατον με τον Όσιρη. Έτσι, οι «Θεοί» κληροδοτούσαν ουσιαστικά την θεϊκή υπόσταση και στους απογόνους τους και συνεχιστές της δυναστείας τους. Έχαιραν θεϊκών τιμών και εν ζωή, αλλά και στον θάνατο, που για τους Αιγύπτιους ήταν η μετάβαση σε ένα άλλο κόσμο αρχέγονο και μυστικιστικό.
Αυτά τα ολίγα για την «Θεοποίηση».
Ας πούμε όμως δυο λόγια για τις αιμομικτικές σχέσεις.
Στην Ανατολή αυτή η συνήθεια ήταν κάτι το αποδεκτό, και φυσικά τα ίδια συναντούμε και στην «πολύ και θεόπνευστη» Αγία Γραφή, εφόσον βλέπουμε τον Θεό της Βίβλου να επιβραβεύει την αιμομικτική σχέση του Αβραάμ με την Σάρα (αδέλφια από τον ίδιο πατέρα..) ή την οργιάζουσα σχέση του ανιψιού του Αβραάμ, του Λώτ, με τις δυο κόρες του.
Στην Ελλάδα, η αιμομικτικές σχέσεις όχι μόνο δεν ενθαρρύνονταν αλλά απαγορεύονταν, δίχως φυσικά να αποκλείσουμε και φαινόμενα χαλαρότητας τα οποία παντού και πάντοτε υπήρξαν και θα υπάρχουνε.
Βέβαια, αρκετά παραδείγματα αιμομικτικής σχέσης συναντούμε στις μυθολογικές αφηγήσεις των λεγομένων προϊστορικών χρόνων, όπως του θεού Διός με την Ήρα ή του Λυγκέα με την εξαδέλφη του Υπερμήστρα. Φυσικά, αναφερόμαστε σε μυθολογικές αφηγήσεις και σε «Θεούς» και «ημίθεους», όπου άλλοτε η φαντασία έθεσε τη βάση της αφήγησης είτε απλά ο συμβολισμός που οραματίστηκε ο συγγραφέας.
Συνεπώς, θεολογικό υπόβαθρο της Ελληνικής κοσμοθέασης που να συσχετίζεται με τις περιπτώσεις των Πτολεμαίων δεν υφίσταται, καθώς οι Πτολεμαίοι ανέπτυξαν και αφομοίωσαν εν πολλοίς συνήθειες της Αιγύπτου και της ευρύτερης Ανατολής, όπως π.χ. και σήμερα μπορούμε να αναγνώσουμε στα ηγετικά πρόσωπα της Αγίας Γραφής που προανέφερα...
Σχετικά με τους γάμους αδελφών στην Αρχαία Αίγυπτο, θα πρέπει να πούμε ότι αυτοί λάμβαναν χώρα μεταξύ των αδελφών αυτών που ανέβαιναν στον θρόνο για την "καθαρότητα" της Δυναστείας -τουλάχιστον έτσι πίστευαν.
Το πρότυπο για τέτοιου είδους γάμους δεν ξέρω αν ήταν ο Δίας με την Ήρα, έχω την αίσθηση ότι ήταν ο Όσιρις κι η Ίσιδα.
Αν ανατρέξουμε στην Εννεάδα της Ηλιούπολης, η οποία προέκυψε από τον Ατούμ, θα δούμε ότι όλα τα ζεύγη που προέκυψαν ήταν αδέρφια:
- Σου (εκπρόσωπος Ζωής) - Τεφνούτ (Παγκόσμια Τάξη)
- Γκεμπ (Γη) - Νουτ (Ουρανός)
- Όσιρις - Ίσιδα
- Σεθ - Νέφθις
Πέραν του Ατούμ που γέννησε φτύνοντας τον Σου και κάνοντας εμετό την Τεφνούτ, οι 8 θεοί ήταν αδέρφια που ενώθηκαν μεταξύ τους.
Να σημειώσω εδώ ότι σύμφωνα με άλλες πηγές στην Εννεάδα κάποιοι δεν συμπεριλαμβάνουν τον Ατούμ αλλά τον γιο της Ίσιδας και του Όσιρη, τον Ώρο.
Οι Φαραώ της Αιγύπτου δεν ήταν ακριβώς θεοί αλλά δυνάμει θεοί καθώς θεωρούνταν τέκνα του Ρα.
Στον θρόνο ανέβαινε ο πρωτότοκος γιος κι η πρωτότοκη κόρη οι οποίοι παντρεύονταν.
Ένα παράδειγμα αποτελεί η Κλεοπάτρα με τον 7 χρόνια μικρότερο αδερφό της, Πτολεμαίο (νομίζω τον 14ο) οι οποίοι ήταν και σε εμπόλεμη κατάσταση μεταξύ τους, κάτι που οδήγησε στον θάνατο τον Πτολεμαίο και την αδερφή του Αρσινόη, η οποία θεωρήθηκε υπεύθυνη ως υποκινήτρια του αδερφού της.
Στην αρχαία Ελλάδα κάτι τέτοιο δεν γινόταν με τους διαδόχους των θρόνων.
Σχετικά με τα ερωτήματα σου:
quote:
1. Πόσα, πότε και γιατί θεοποιηθήκανε ιστορικά πρόσωπα στην αρχαιότητα;; Αρχίζωντας απο τον Ηρακλή και τελειώνοντας σε βασιλείς της ελληνιστικής Αιγύπτου.
Τον αριθμό δεν τον γνωρίζω δυστυχώς.
Όπως είπα όμως κάθε Φαραώ εθεωρείτο δυνάμει Θεός - όπως πολύ σωστά είπε κι ο Schwabe - ο οποίος μετά τον φυσικό του θάνατο γινόταν Θεός.
Σχετικά με τον Ηρακλή, θεοποιήθηκε μετά τον θάνατο του κι ανέβηκε στον Όλυμπο όπου παντρεύτηκε με την Ήβη.
Η ένωση τους βέβαια (ήταν κι ετεροθαλή αδέρφια) έχει και συμβολικό χαρακτήρα καθώς ενώθηκε η δύναμη (Ηρακλής) με τη νεότητα (Ήβη).
quote:
2. Οι θεοποιημένοι βασιλείς, ήρωες και εραστές των επιφανών προσώπων τυγχάνανε της ίδιας λατρείας σαν τις υπόλοιπες θεότητες;;; ...Με ότι αυτό συνεπάγεται: ανθρωποθυσίες, τιμωρία εις θάνατον για βλασφημία κ.λ.π.
Στο πρώτο σκέλος της ερώτησης σου, θα πρέπει να αναφέρω ότι οι εραστές των Θεών ή επιφανών ανθρώπων δεν θεοποιούνταν.
Δεν γνωρίζω κάποια περίπτωση τέτοια τουλάχιστον.
Ελάχιστοι ήρωες θεοποιήθηκαν, οι υπόλοιποι πήγαιναν είτε στα Ηλύσια Πεδία είτε στη Νήσο των Μακάρων.
Αν θέλεις, ανέφερε μου κάποιο παράδειγμα θεοποίησης.
Όσον αφορά τις ανθρωποθυσίες, τιμωρία εις θάνατο για βλασφημία κλπ, δεν έχω υπόψιν μου κάποια περίπτωση θνητού που σφαγιάστηκε ως θυσία σε κάποιον Θεό.
Στην αρχαία Ελλάδα πχ η ανθρωποθυσία σε Θεό δεν ήταν συνηθισμένη.
Αν έχεις κάποιο παράδειγμα, θα με βοηθούσες.
quote:
3. Βάσει ποιανού θεολογικού υποβάθρου απο την ελληνική μυθολογία, δικαιούνταν κάποιος να θεοποιήσει ή να θεοποιηθεί;; Δηλαδή θα ήθελα να ξερα που στήριζαν το δικαίωμα θεοποίησης, όποιοι θεοποιούσανε.
Συνήθως αυτό το αποφάσιζαν οι Θεοί του Ολύμπου καθώς οι πιο πολλοί ήρωες, όπως ήδη είπα, πήγαιναν στα Ηλύσια ή στη Νήσο των Μακάρων.
Κάποιοι θνητοί που θεοποιήθηκαν μετά θάνατον ήταν η Ινώ με το Μελικέρτη που πέφτοντας στην θάλασσα για να ξεφύγουν από την παράνοια του Αθάμαντα μεταμορφώθηκαν από τον Δία στη θαλάσσια θεότητα Λευκοθέα και Γλαύκο αντίστοιχα.
Δεν θυμάμαι κάποιον άλλον αυτή την στιγμή.
Τον Ηρακλή δεν τον αναφέρω επειδή ήταν ημίθεος. ![]()
Μια ιστορία αιμομιξίας που θυμάμαι από την Κύπρο και την ελληνική μυθολογία είναι της Μύρρας και του πατέρα της.
Την αναφέρω γιατί είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του αποτροπιασμού που δημιουργούσε μια αιμομικτική ένωση.
Η Μύρρα ήταν κόρη του βασιλιά της Κύπρου η οποία ήθελε να παραμείνει αγνή και παρθένα σε όλη της την ζωή.
Για το λόγο αυτό τιμούσε δεόντως την Άρτεμη κι "αγνοούσε" την Αφροδίτη, η οποία οργίστηκε.
Για να εκδικηθεί την άτυχη κοπέλα της ενεφύσησε σφοδρό πόθο για τον πατέρα της.
Η κοπέλα μεθούσε τον πατέρα της κάθε βράδυ κι έκανε έρωτα μαζί του στα κρυφά, ενώ το πρωί ξυπνούσε νωρίτερα από αυτόν κι έφευγε από το δωμάτιο του για να μην γίνει αντιληπτή από αυτόν.
Ένα πρωί παρακοιμήθηκε κι όταν ο πατέρας της ανακάλυψε τι συνέβη τη νύχτα, αηδιασμένος πήρε το μαχαίρι του για να την σκοτώσει.
Εκείνη έτρεχε ζητώντας έλεος από τους Θεούς κι ο Δίας τη μεταμόρφωσε στο φυτό μυρτιά.
Εννέα μήνες αργότερα από το φυτό αυτό γεννήθηκε ο Άδωνις, καρπός αυτού του ανόσιου έρωτα.
Ένα άλλο παράδειγμα αιμομιξίας είναι ο Οιδίποδας με τη μητέρα του Ιοκάστη, που παντρεύτηκαν χωρίς να νωρίζει ο ένας την ταυτότητα του άλλου.
Όταν έμαθαν την αλήθεια, η Ιοκάστη κρεμάστηκε από τη ντροπή της κι ο Οιδίποδας τυφλώθηκε.
Νομίζω πως από τα δύο αυτά παραδείγματα, μπορεί να καταλάβει κάποιος ότι η αιμομιξία στην αρχαία Ελλάδα ήταν ανεπίτρεπτη. ![]()

In anticipation of my resurrection...
Λες ότι δεν υπήρχανε ανθρωποθυσίες στην αρχαία Ελλάδα.
Μπορείς να μου πεις γιατί εμείς οι Νεοέλληνες λέμε κάθαρμα όποιον είναι εγκληματίας;
Μήπως γιατί στην αρχαία Ελλάδα εκτελούσανε τους εγκληματίες για κάθαρση των αμαρτιών της πόλης-κράτους για να κερδιθεί η εύνοια των θεών;;
Η Ιφιγένεια σε ποιόν και γιατί θυσιάστηκε;
Ο Σωκράτης μήπως δεν εκτελέστηκε για βλασφημία προς τα θεία;
Γράφεις:
"Στο πρώτο σκέλος της ερώτησης σου, θα πρέπει να αναφέρω ότι οι εραστές των Θεών ή επιφανών ανθρώπων δεν θεοποιούνταν.
Δεν γνωρίζω κάποια περίπτωση τέτοια τουλάχιστον.
Ελάχιστοι ήρωες θεοποιήθηκαν, οι υπόλοιποι πήγαιναν είτε στα Ηλύσια Πεδία είτε στη Νήσο των Μακάρων.
Αν θέλεις, ανέφερε μου κάποιο παράδειγμα θεοποίησης."
Αυτά που είχε γράψει το μέλος symbol δεν αρκούνε;;
symbol:
"1. Θεοί ανακηρύχθηκαν Ο Πτολεμαίος Β’, οι γονείς του και η γυναίκα του.
2. Θεοί ο βασιλιάς της Περγάμου Άτταλος και η γυναίκα του Πτολεμαίου Γ’, Βερενίκη.
3. Ο Πτολεμαίος Γ’ μπήκε στην Αθήνα σαν ζωντανός Θεός, ανάμεσα σε δύο σειρές Ιερέων που τον περίμεναν στο Δίπυλο. Αμέσως άνοιξαν όλοι οι ναοί και άρχισαν οι θυσίες στον θεό Πτολεμαίο Γ’. (Πολύβιος, ΧVI, 16, 2-3)
4. Ο Ελληνολάτρης αυτοκράτορας Αδριανός είχε εραστή τον νεαρό Αντίνοο, ο οποίος πνίγηκε 18 χρονών στον Νείλο. Τότε ο Αδριανός τον ανακήρυξε θεό! Μάλιστα αναγορεύτηκε σύνθρονος των Αιγυπτίων Θεών και «νέος Διόνυσος». Δεν έμεινε πόλη χωρίς ναό της λατρείας του Αντίνοου και καθιερώθηκαν Αθλητικοί αγώνες τα «Αντιόνεια». Ναοί, βωμοί ανδριάντες αφιερώθηκαν στον Θεό Αντίνοο, οι ιερείς του οποίου μάλιστα έδιναν και χρησμούς.
5. Στον ιερό χώρο των Δελφών πλάι στα αγάλματα Θεών στήθηκε και το άγαλμα της εταίρας Φρύνης!"
@ schwabe
O τρόπος που προσπαθείς να λιμάρεις τα νύχια των αρχαίων τερατουργημάτων σε καθιστά άξιο συνήγορο της χλαμυδολατρείας.
Δηλαδή μας λές με λίγα λόγια, για την περίπτωση του Πτολεμαίου που παντρεύτηκε την αδερφή του την Αρσινόη και λατρεύονταν και οι δύο σα θεοί ότι:
Ε... δεν ήτανε και πολύ θεοί
Ε... δεν ήτανε και πολύ αδέρφια
πες μας και κανένα:
Ε... δεν τον έβαζε και πολύ μέσα...
HASTA LA VICTORIA SIEMPRE
«O τρόπος που προσπαθείς να λιμάρεις τα νύχια των αρχαίων τερατουργημάτων σε καθιστά άξιο συνήγορο της χλαμυδολατρείας.»
Κοίτα να δεις φίλτατε, θα μάθεις να μιλάς δίχως προσβολές ΕΠΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ διότι ειδάλλως μπορώ να σε στολίσω με χίλια δυο μαργαριτάρια. Να είσαι απολύτως σίγουρος για αυτό!
Μπορώ κάλλιστα να σε αποκαλέσω γονυπετή ιουδαιολάγνο, λάτρη μιας φασιστικής ιδεοληψίας περί δήθεν «θεολογίας», Ταυροαββά του Εβραιοχριστιανισμού και τόσα πολλά άλλα. Όμως, δεν το έκανα.
Φρόντισε λοιπόν την ρητορική σου στάση, διότι ούτε ως ιεραπόστολος μπορείς να πείσεις αλλά ούτε και θεολογία κατέχεις.
Εάν αισθάνεσαι στριμωγμένος, εάν και πάλι δεν σου βγαίνουνε τα ζάρια που έριξες, αυτό που σου φταίει είναι ότι περισσότερο γειτνιάζεις με τους ζηλωτές πιστούς και όχι με τους ερευνητές της μυθολογίας και παραδόσεων των λαών.
Άντε να δούμε…
samuel1974:
«Δηλαδή μας λές με λίγα λόγια, για την περίπτωση του Πτολεμαίου που παντρεύτηκε την αδερφή του την Αρσινόη και λατρεύονταν και οι δύο σα θεοί ότι:»
Εξήγησα αλλά και παρέθεσε πληθώρα αναφορών ο Συντονιστής, το πώς είχε το θέμα ετούτο. Εάν δεν θέλεις να το καταλάβεις, δεν πειράζει, δεν θα είναι η πρώτη φορά.
Όσον δε αφορά τις υπόλοιπες σου βλακείες («πες μας και κανένα:Ε... δεν τον έβαζε και πολύ μέσα.»), εξήγησε μας πρώτα εσύ, ΩΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΤΕΚΝΟ ΤΟΥ ΑΙΜΟΜΙΚΤΗ ΑΒΡΑΑΜ (αδελφή του ήταν η Σάρα!), τα………..«βάθη» της θεολογίας που εισχώρησε ο εκλεκτός για την διάδοση του μηνύματος του Θεού της Αγίας Γραφής, και μετά βλέπουμε και τι έκαναν και τι όχι οι απλοί θνητοί που βασίλεψαν στην Αίγυπτο!
Ξέρεις τι λέει ο λαός? ΣΤΟ ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΟΥ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΔΕΝ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΣΧΟΙΝΙ….
quote:
samuel1974
Λες ότι δεν υπήρχανε ανθρωποθυσίες στην αρχαία Ελλάδα.
Ολοι οι ιστορικοί το λένε, όχι μόνο ο D_I. Φυσικά, δεν βασίζονται ούτε στην Ιφιγένεια που μνημονεύεις παρακάτω, ούτε στον Παυσανία που παραθέτει αυτό που άκουσε κάποιους να λένε ότι είχαν ακούσει πώς κάποιος είχε μάθει... κτλ. κτλ...
quote:
samuel1974
Μήπως γιατί στην αρχαία Ελλάδα εκτελούσανε τους εγκληματίες για κάθαρση των αμαρτιών της πόλης-κράτους για να κερδιθεί η εύνοια των θεών;;
Η εκτέλεση των εγκληματιών για την ικανοποίηση του κοινού περί δικαίου αισθήματος είναι συνηθισμένη ακόμη και σήμερα σε πάμπολλα χριστιανικά κράτη.
quote:
samuel1974
Η Ιφιγένεια σε ποιόν και γιατί θυσιάστηκε;
1. Η Ιφιγένεια δεν θυσιάστηκε
2. Η Ιφιγένεια είναι μύθος
quote:
samuel1974
Ο Σωκράτης μήπως δεν εκτελέστηκε για βλασφημία προς τα θεία;
Οχι. Δικάστηκε και καταδικάστηκε καθαρά για πολιτικούς λόγους. Η ασέβεια προς τους θεούς ήταν η πρόφαση.
Στην Ελλάδα του 2007 η ασέβεια προς τα θεία τιμωρείται με 2 χρόνια φυλάκιση. Θεωρείται ένα είδος θυσίας προς το θεό των χριστιανών;
quote:
samuel1974
Στον ιερό χώρο των Δελφών πλάι στα αγάλματα Θεών στήθηκε και το άγαλμα της εταίρας Φρύνης!"
Και στον ιερό χώρο των χριστιανικών ναών, πλάι στους αγίους, υπάρχει η απεικόνιση της αρχι-εταίρας Ελένης να αγκαλιάζει μάλιστα το σταυρό (που υποτίθεται ότι βρήκε).
Πραγματικά δεν καταλαβαίνω τι θέλεις να πεις. Πάντως με χαροποιεί ιδιαίτερα που συγκρίνεις τους μυθικούς θεούς των αρχαίων Ελλήνων και Αιγυπτίων με τους θεούς των χριστιανών. Αλλωστε, από τα μαθηματικά της Α΄ δημοτικού γνωρίζουμε πως μόνο ομοειδή μπορούν να συγκριθούν.

macedon
Για να γνωρίσουμε κάποια ιστορικά (μυθολογικά) στοιχεία ή το να προσπαθήσουμε να αποδείξουμε οι μεν στους δεν την ανωτερότητα της δικιά μας αντίληψης, του δικού μας πιστεύω, της δικιά μας θρησκείας …![]()
Βέβαια δεν θέλω να προσβάλλω τον θεματολήπτη με αυτά που λέω, απλά βλέπω ότι το θέμα παίρνει μια τροπή που ειλικρινά…
.γίνεται πολύ προβλέψιμη .

quote:
samuel1974
Λες ότι δεν υπήρχανε ανθρωποθυσίες στην αρχαία Ελλάδα.Μπορείς να μου πεις γιατί εμείς οι Νεοέλληνες λέμε κάθαρμα όποιον είναι εγκληματίας;
Μήπως γιατί στην αρχαία Ελλάδα εκτελούσανε τους εγκληματίες για κάθαρση των αμαρτιών της πόλης-κράτους για να κερδιθεί η εύνοια των θεών;;
Η Ιφιγένεια σε ποιόν και γιατί θυσιάστηκε;
Για την θεοποίηση των ηρώων ξεκινήσαμε , στις ρημάδες τις ανθρωποθυσίες θα καταλήξουμε . Αμάν φίλοι Χριστιανοί , χωνέψτε το μια για πάντα , οι ανθρωποθυσίες στην Ελλάδα ανήκουν στην προ-ϊ-στο-ρι κή περίοδο , και καταργήθηκαν σύμφωνα με τον μύθο από τον Ηρακλή .
quote:
Μήπως γιατί στην αρχαία Ελλάδα εκτελούσανε τους εγκληματίες για κάθαρση των αμαρτιών της πόλης-κράτους για να κερδιθεί η εύνοια των θεών;;
Αγαπητέ samuel1974, η θανατική ποινή υπάρχει ακόμη και στις μέρες μας.
Μπορούμε να πούμε ότι αυτή εφαρμόζεται για να κερδιθεί η εύνοια του Θεού;
Παρόλα αυτά, είναι διαφορετική η περίπτωση της θανατικής ποινής και διαφορετική η περίπτωση της ανθρωποθυσίας.
Σχετικά με την Ιφιγένεια, η κοπέλα δεν θυσιάστηκε.
Σύμφωνα με το μύθο την ώρα που ο ιερέας θα της έκοβε το λαιμό, στην θέση της Ιφιγένειας βρισκόταν ένα ελάφι.
Η Άρτεμις είχε πάρει μακριά την Ιφιγένεια και την πήγε στην Ταυρίδα κι εξευμενίστηκε.
Ο Σωκράτης τώρα, δεν εκτελέστηκε αλλά αυτοκτόνησε πίνοντας το κώνειο. ![]()
Η κατηγορία εναντίον του ήταν ότι εισήγαγε κοινά δαιμόνια στους νέους αλλά η πραγματική αιτία δεν ήταν αυτή.
Όσον αφορά τις 5 αναφορές του μέλους symbol και τις οποίες μου ανέφερες, οι 4 πρώτες αφορούν την Πέργαμο και την Αίγυπτο.
Θέλεις να μιλήσουμε λοιπόν για αυτά τα μέρη ή για τον κυρίως ελλαδικό χώρο;
Θα πρέπει επίσης να αναφέρουμε ότι στην Αίγυπτο τουλάχιστον δεν ίσχυε ούτε κατά την ελληνιστική περίοδο η αρχαία ελληνική θρησκεία αλλά η αιγυπτιακή.
Οπότε καλό θα ήταν να διαχωριστούν κάποια πράγματα για να μην γίνονται παρανοήσεις.
Μετά την άφιξη του Αλέξανδρου στην Αίγυπτο και την άνοδο των Πτολεμαίων στον θρόνο, το κοινό τους με τον κυρίως ελλαδικό χώρο ήταν η καταγωγή.
Σε όλα τα υπόλοιπα είχαν ενσωματωθεί στον αιγυπτιακό τρόπο ζωής κι αυτή ήταν όντως μια σωστή στρατηγική εκ μέρους τους.
quote:
Εγώ από την άλλη αναρωτιέμαι για τον λόγο που ανοίχτηκε το συγκεκριμένο θέμα και ποιο σκοπό εξυπηρετεί ;Για να γνωρίσουμε κάποια ιστορικά (μυθολογικά) στοιχεία ή το να προσπαθήσουμε να αποδείξουμε οι μεν στους δεν την ανωτερότητα της δικιά μας αντίληψης, του δικού μας πιστεύω, της δικιά μας θρησκείας …
![]()
Φίλε elo, θέλω να πιστεύω πως ο σκοπός δημιουργίας του θέματος αυτού είναι να εξεταστούν κάποια στοιχεία για τον τρόπο θεοποίησης διαφόρων ημίθεων και προσώπων γενικότερα από την αρχαιότητα.
Εάν ο σκοπός δημιουργίας του είναι να μειωθεί η θρησκεία κάποιων συνανθρώπων μας για να φανεί καλύτερη κάποια άλλη ή μια σύγκριση ανάμεσα στον Δωδεκαθεϊσμό και στον Χριστιανισμό, δεν έχει λόγο ύπαρξης κι οδεύει προς την απενεργοποίηση.
Τέτοια στοιχεία ήδη φαίνονται να ξεπροβάλλουν κι ελπίζω να σταματήσουν...
Το θέμα μας δεν είναι να συγκρίνουμε την εταίρα Φρύνη με την εταίρα Ελένη, δεν είναι να δούμε ποιά αιμομιξία ανάμεσα σ' αυτήν του Αβραάμ και της Σάρας ή του Πτολεμαίου με την Αρσινόη είναι βαρύτερη ούτε ποιός "θα την μπει καλύτερα στον άλλον".
Εξηγούμαστε για να μην παρεξηγούμαστε στην πορεία...

In anticipation of my resurrection...
«Και η μάνα του Μέγα Κωνσταντίνου, υπήρξε εταίρα και ερωμένη του πατέρα του, ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΝΥΜΦΕΥΤΗΚΕ, όμως το «βαρύ» παρελθόν της δεν σας εμπόδισε να την ανακηρύξετε «Αγία» αλλά και να την προσκυνάτε σήμερα ακόμη!»
macedon
«Και στον ιερό χώρο των χριστιανικών ναών, πλάι στους αγίους, υπάρχει η απεικόνιση της αρχι-εταίρας Ελένης να αγκαλιάζει μάλιστα το σταυρό (που υποτίθεται ότι βρήκε).»
Φίλτατοι είναι λυπηρό να βλέπει κανείς ανθρώπους, οι οποίοι μέσα από τους παραμορφωτικούς φακούς μιας «ιδεολογικά» εχθρικής αντίληψης, επιδίδονται σε τερατώδεις ψευτοιστορίες.
Λοιπόν αγαπητοί μάθετε πώς η Ελένη γεννήθηκε το 249 στο Δράπανο της Βιθυνίας. Προς τιμήν της ο Μ. Κωνσταντίνος μετονόμασε το Δράπανο σε Ελενόπολις.
Ήταν πανέμορφη Ελληνίδα κόρη πτωχού ξενοδόχου. Ο πατέρας του Μ. Κωνσταντίνου Κωνστάντιος χλωρός, την γνώρισε στο Δράπανο, υποθετικά στο πανδοχείο του πατέρα της, σαγηνεύτηκε από τη ομορφιά της και την ΝΥΜΦΕΥΤΙΚΕ το 270 μ.χ.
Ο Μ. Κωνσταντίνος γεννήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου του 274 μ.χ. στη Ναισσό (σημερινή Νις της Σερβίας).
Ο Κωνστάντιος Χλωρός χώρισε ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ την Ελένη μετά από 23 χρόνια γάμου, μετά την ανάδειξή του στη θέση του καίσαρα. Αυτό γιατί σύμφωνα με τον Ρωμαϊκό νόμο όφειλε σαν καίσαρας να νυμφευτεί Ρωμαία από «ευγενή» οικογένεια. Ο νόμος απαγόρευε σε ανώτατους αξιωματούχους το γάμο με γυναίκες ταπεινής καταγωγής.
Αδιαμαρτύρητα η Ελένη δέχτηκε το πλήγμα και απέδειξε την αγάπη της στον Κωνστάντιο, στον οποίο ξανοίγονταν πλέον προοπτικές λαμπρής καριέρας. Αναχώρησε με τον νεαρό Κωνσταντίνο για την ιδιαίτερη πατρίδα τας και παρέμειναν όμηροι του αυτοκράτορα Διοκλητιανού στην Νικομήδεια της Βιθυνίας, για να έχει αυτός την υπάκουη πιστότητα του καίσαρα Κωνστάντιου.
