ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- ΕΛΛΑΔΑ - ΤΟΥΡΚΙΑ προφητειες για κοντινο πολεμο??? - No. 1 - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

- ΕΛΛΑΔΑ - ΤΟΥΡΚΙΑ προφητειες για κοντινο πολεμο??? - No. 1 - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

gigenis61 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 2/4
stavros77Μέλος
27/07/2007, 12:06:02
Συμφωνώ με τον Rankett.Κάθε άνθρωπος έχει τη δυνατότητα για να γίνει και άγιος και σφαγέας της ανθρωπότητας.

Όλα εξαρτώνται από το περιβάλλον που μεγάλωσε, την εποχή, και φυσικά την ιδιοσυγκρασία του ίδιου του ατόμου.

Όλοι θα κριθούμε με εντελώς διαφορετικά κριτήρια.
Αν κάποιος μεγάλωσε σε καλό περιβάλλον και ενώ μπορούσε να κάνει 10 καλά έκανε 5 ενώ άλλος που μεγάλωσε σε κακό περιβάλλον αντί να κάνει 10 κακά έκανε 5, να ξέρετε ότι ο δεύτερος θα είναι πιο δικαιωμένος.

Για αυτό καλό είναι να μην κρίνουμε κανέναν άνθρωπο και καμία πληθυσμιακή ομάδα. Δεν ξέρουμε τα εσώψυχα του καθενός και πως ο κάθε ένας θα κριθεί. Η κρίση δεν είναι δική μας δουλειά.

Ένας άγιος είχε πει το εξής :

Άν πάω στον παράδεισο με 3 πράγματα θα εκπλαγώ
1) ότι θα δω εκεί ανθρώπους που δεν περίμενα να δω!!
2) ότι δεν θα δω ανθρώπους που περίμενα να δω!!
3) Ότι είμαι και εγώ εκεί!!!!

Φιλικά
Σταύρος

Είπεν άφρων εν καρδία αυτού, ουκ έστι Θεός.
Ουκ έστιν εν τω θανάτω ο μνημονεύων σου. Εν δε τω άδη τις εξομολογήσεταί σοι;

RankettΜέλος
27/07/2007, 13:00:16
quote:
Για αυτό καλό είναι να μην κρίνουμε κανέναν άνθρωπο και καμία πληθυσμιακή ομάδα. Δεν ξέρουμε τα εσώψυχα του καθενός και πως ο κάθε ένας θα κριθεί. Η κρίση δεν είναι δική μας δουλειά.


quote:

Ένας άγιος είχε πει το εξής :

Άν πάω στον παράδεισο με 3 πράγματα θα εκπλαγώ
1) ότι θα δω εκεί ανθρώπους που δεν περίμενα να δω!!
2) ότι δεν θα δω ανθρώπους που περίμενα να δω!!
3) Ότι είμαι και εγώ εκεί!!!!

Φιλικά
Σταύρος



Αυτές είναι φράσεις που συνοψίζουν πολύ παραστατικά μεγάλες και διαχρονικές ηθικές αξίες, ανεξάρτητα από φύλο, φυλή, χρώμα, θρησκεία, πίστη. Νά 'σαι καλά Σταύρο που μας τις θύμισες.
KoshΝέο Μέλος
27/07/2007, 13:36:39
Από όλη αυτή τη συζήτηση η μόνη κακοποιημένη είναι η Ελληνική γλώσσα την οποία βάρβαρα, βάρβαροι, βιάζετε. Μην αναφέρεστε σε αρχαίους ημών προγόνους αν δεν τιμάτε τις πρακτικές τους.

Ειδάλλως, Ματαιότης ματαιοτήτων...

27/07/2007, 17:09:56
quote:

Είσαι απόλυτος PREDATOR. Που ξέρεις εσύ ότι οι ερμηνείες είναι λανθασμένες? Γιατί να δεχθώ την δική σου "αυθεντία" και άποψη???

Είσαι μήπως εσύ αλάνθαστος????

Για αυτό λέω, ΜΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΤΕ ΝΑ ΠΕΙΣΕΤΕ, απλά πείτε την γνώμη σας.

Φιλικά
Σταύρος




ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΠΟΤΕ ΝΑ ΜΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΤΕ???????

ΠΟΣΕΣ ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΟ ΕΙΠΑ....

ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΟΜΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ, ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΕΣΑΣ, ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΤΕ ΝΑ ΤΙΣ "ΕΞΗΞΓΗΣΕΤΕ"

ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ..."ΠΑΡΑΚΑΛΑΤΕ" ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ, ΑΝΤΙ ΝΑ ΠΑΡΑΚΑΛΑΤΕ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΡΙΞΕΙ ΒΡΟΧΕΣ, ΝΑ ΣΒΗΣΟΥΝ ΟΙ ΦΩΤΙΕΣ...

ΑΛΛΑ ΤΙ ΛΕΩ... ΑΦΟΥ ΣΑΣ ΑΡΕΣΟΥΝ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ, ΘΑ ΣΑΣ ΑΡΕΣΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ (ΕΙΤΕ ΑΠΟ ΦΥΣΚΙΑ ΑΙΤΙΑ, ΕΙΤΕ ΑΠΟ "ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ")

stavros77Μέλος
27/07/2007, 18:02:13
Καλά Predator υπάρχει έλλειψη συννενόησης.....από την ταραχή σου μάλλον δεν εξηγείται αλλιώς.


ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΕΚΠΛΗΡΩΘΟΥΝ ΜΟΝΟ ΕΙΚΑΣΙΕΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ. ΑΝ ΕΣΥ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΠΟΥ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΤΑΔΕ ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΤΙ ΜΕ ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ ΕΤΣΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΣΥ ΛΑΘΟΣ ΠΟΥ ΛΕΣ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ. ΠΟΥ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ?????????.

ΕΓΩ ΔΕΝ ΛΕΩ ΟΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΚΑΤΙ ΣΤΟ 2007 Η ΤΟ 2008 ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΑΠΟΚΛΕΙΩ ΟΠΩΣ ΕΣΥ. ΦΑΣΚΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΦΑΣΚΕΙΣ. ΑΝ ΔΕΝ ΔΕΧΕΣΑΙ ΤΗΝ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥ ΣΥΝΟΜΙΛΗΤΗ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΕΒΑΣΤΟ. ΚΑΙ Η ΔΙΚΙΑ ΣΟΥ ΓΝΩΜΗ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΟΠΩΣ ΟΛΩΝ ΜΑΣ. ΓΙΑ ΣΚΕΨΟΥ ΤΟ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΜΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣΕΙΣ.


ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝ ΕΜΕΙΣ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΟΛΕΜΟΣ Η ΟΧΙ ΚΑΙ ΑΝ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΕΙ ΑΣΕ ΝΑ ΤΟ ΞΕΡΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΣΥ ΑΓΑΠΗΤΕ ΜΟΥ. ΕΚΤΟΣ ΑΝ ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΟ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗ - ΑΠΟΛΥΤΟ.

Είπεν άφρων εν καρδία αυτού, ουκ έστι Θεός.
Ουκ έστιν εν τω θανάτω ο μνημονεύων σου. Εν δε τω άδη τις εξομολογήσεταί σοι;

28/07/2007, 07:19:36
stavros77,
Εγώ ξέρω γιατί δεν θα γίνει τίποτα:
Γιατί είμαι ο Όσιος Ιωάννης, ο μηχανολόγος, ο θαυματουργός...
Σε αυτόν που εσύ και ο Μητσάκος θα χτίσετε ναό...

Κάτσε να δεις τις πλάκες που θα γίνουν (όταν γίνουν) πραγματικότητα οι δικές μου προφητείες...
Ε ρε πλάκες ππου έχουν να γίνουν...
Επειδή όμως ο Μητσάκος έδωσε ημερομηνία, περιμένουμε να γελάσουμε μαζί του...

ΥΓ Μεγάαααααλη η χάρη μου...

Edited by - OANNHSEA on 28/07/2007 07:21:52

stavros77Μέλος
28/07/2007, 11:13:45
OANNHSEA δεν χρειάζεται να σου χτίσουμε ναό γιατί έχεις ήδη χτίσει εσύ στον εαυτό σου λόγω αλαζονίας.

Μηχανολόγος μπορεί να είσαι αλλά το μυαλό σου δεν το χρησιμοποιείς. Αν το χρησιμοποιούσες για κάτι άλλο εκτός από το να λες κουταμαρο-εξυπνάδες θα μπορούσες να καταλάβεις ότι κάθε τι που γίνεται (είτε μηχανολογική κατασκευή είτε το σύμπαν είτε ο άνθρωπος) έχει και έναν κατασκευαστή. Άλλωστε αυτό διδάχθηκες στο πολυτεχνείο, έτσι δεν είναι?

Δεν νομίζω λοιπόν οι μηχανολογικές κατασκευές που μελετάς να γίνανε τυχαία όπως εσύ θεωρείς ότι έγινε το σύμπαν και ο άνθρωπος.

Καλό θα ήταν εμείς οι μηχανικοί να βάζαμε το μυαλό μας να στροφάρει και για πιο σημαντικά πράγματα εκτός από την δουλειά μας και να προσπαθούμε να αποδειχθούμε "έξυπνοι" δια της κουταμάρας.

Πάντως για να πούμε και κανένα αστείο, αν είσαι όντως μεγάλος μηχανολόγος θαυματουργός, κοίτα να φτιάξεις λίγο το ΤΣΜΕΔΕ γιατι δεν μας βλέπω καλά :)

Φιλικά
Σταύρος

Είπεν άφρων εν καρδία αυτού, ουκ έστι Θεός.
Ουκ έστιν εν τω θανάτω ο μνημονεύων σου. Εν δε τω άδη τις εξομολογήσεταί σοι;

28/07/2007, 12:44:13
stavros77,
Βρε ψυχή και εσύ μηχανολόγος είσαι;
Κοίτα να δεις εξομολογήσεις που μαζεύω και δεν έχω βάλει ακόμα το πετραχείλι...

Δεν είμαι αλαζόνας - όταν όμως με αρχίζουν στις προφητείες, ρίχνω και εγώ τις δικές μου, με μπόλικο χούμορ...
Όταν ξεκίνησε ο Β πόλεμος στον κόλπο του περσικού, έλεγαν στην δουλειά ο καθένας το δικό του για την διάρκεια του πολέμου. Άλλος 3 μήνες, άλλος θα ηττηθούν οι αμερικανικές δυνάμεις, άλλος μία εβδομάδα. Λέω και εγώ 21 με 24 μέρες το πολύ - και έπεσα μέσα!!!
Με κάνει αυτό προφήτη; Όχι βέβαια. Ήξερα το τι όπλα έχουν οι Ιρακινοί και τι προθέσεις έχουν, ήξερα τα όπλα των αμερικανών, τις προθέσεις τους και φυσικά την γελοιότητα τους. Μία ματιά ύστερα στον χάρτη για να δω πόσο απέχει η Βαγδάτη από τα σύνορα του Κουβέιτ και αυτό ήταν όλο...
ΛΟΓΙΚΗ και έρευνα...
Κάτι που δεν γίνεται με τις προφητείες των "γερόντων" ή κάθε άλλου καραγκιόζη...
Δεν μπορείς να κρίνεις μία κατάσταση ή ένα συμβάν όταν έχεις εμπάθεια προς αυτό. ΠΡΕΠΕΙ να είσαι ανεξάρτητος, ειδάλως η κρίση σου θα είναι λάθος. Όταν λοιπόν είσαι φανατικός χριστιανός ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ να δώσεις τις κατάλληλες ερμηνείες σε ένα τόσο αμφιλεγόμενο θέμα.
Αυτό το ξέρω - για αυτό και το διασκεδάζω...
Σκέφτεσαι όμως να βγουν αληθινές οι δικές μου προφητείες;;;
Ε ρε γέλια που θα ρίξουμε...
Αλήθεια τι δουλειά κάνεις;;;


Edited by - OANNHSEA on 28/07/2007 12:46:31

stavros77Μέλος
28/07/2007, 15:06:47
Κοίτα OANNHSEA κανονικά δεν υπάρχει φανατισμός στην πραγματική ορθοδοξία. Ή είσαι πιστός ή όχι. Αν είσαι φανατισμένος κάτι δεν πάει καλά.

Με τις προφητείες πάλι δεν πρέπει να καταγινόμαστε και πολύ - τουλάχιστον αυτό λένε οι πατέρες. Μα τι λέω... αυτό είπε και ο ίδιος ο Χριστός όταν τον ρώτησαν για το μέλλον της Ιερουσαλήμ. Τους είπε προσέχετε μην πλανηθήτε ως απάντηση και όχι κάτι το οποίο θα τους ικανοποιούσε την περιέργια που είχανε για τα μέλλοντα.

Τώρα θα μου πεις γιατί συζητάμε εδώ. Φαίνεται έχουμε και εμείς την ίδια περιέργια. Ουδείς τέλειος.
Δεν ξέρω αν έχεις πάει στο Άγιον Όρος. Εγώ έχω πάει και ξέρω ότι κάποιοι γέροντες είναι χαρισματικοί. Όχι γιατι μιλάνε για προφητείες αλλά γιατι βοηθάνε κουρασμένες ψυχές που τρέχουνε κοντά τους. Βλέπει ο οποιοσδήποτε ότι έχουν χάρη από το Θεό γιατί σε αυτόν έχουν δώσει το είναι τους. Τυχαίνει κάποιες φορές να συζητάνε και για τα μέλλοντα γιατί έχουν πληροφορία (το χάρισμα αυτό λέγεται και προορατικότητα) για αυτά. Πάντα βέβαια έχουν κάποιο σκοπό για να μιλήσουν προορατικά. Συνήθως είναι για να προβληματίσουν τους ολιγόπιστους και να επαναφέρουν τους απομακρυσμένους. Αν τώρα εν προκειμένω έχουν μιλήσει κάποιοι γέροντες για επερχόμενο πόλεμο πρέπει να διερωτηθούμε κάποια πράγματα

1) Τα είπαν στα αλήθεια ή κάποιος μας λέει ψέμματα?
2) Ποιοί είναι αυτοί που τα είπαν? Είναι πράγματι χαρισματικοί?
3) Συμβαίνουν γεγονότα γύρω μας που να "δένουν" με τα λεγομενά τους?

Για το πρώτο δεν μπορώ να βάλω το χέρι μου στη φωτιά για αυτό άλλωστε και δεν υποστηρίζω ότι ΣΙΓΟΥΡΑ θα έχουμε πόλεμο σε 2,3,4,5 και δεν ξέρω εγώ πόσους μήνες.
Για το δεύτερο, τα ονόματα που έχω ακούσει να λένε αυτές τις προφητείες είναι άτομα που όντως είναι χαρισματικά και δεν το λέω μόνο εγώ αυτό. Αυτό με φέρνει σε μια μικρή ανησυχία.
Για το τρίτο δεν λέω τίποτα. Βλέπουμε όλοι μας γύρω τι συμβαίνει. Ακόμα και αν απορρίψω τους γέροντες, τα πράγματα αρχίζουν και "δένουν" ανησυχητικά με τις προφητείες της Αγίας γραφής (πχ βλέπε Ιεζεκιήλ που μιλάει για Ρωσία και Ιράν ξεκάθαρα).

Σαφώς και δεν χρειάζεται εμπάθεια, σαφώς και δεν χρειάζεται πανικός. Ο καλός Θεός το μυαλό δεν μας το έδωσε τζάμπα, ούτε την λογική. Και τις προφητείες όμως δεν τις έδωσε άδικα. Τις έδωσε για να μπορούμε να διακρίνουμε τα σημεία των καιρών. Να τα διακρίνουμε όμως με διάκριση. Απολυτότητες δεν χωράνε. Sorry για το αλαζόνας. Δεν μου άρεσε τώρα που το ξαναδιάβασα. Το παίρνω πίσω.

Βασικά εγώ δεν είμαι μηχανολόγος, είμαι ηλεκτρονικός μηχανικός από το Πολυτεχνείο Κρήτης. Δουλεύω στον τηλεπικοινωνιακό κλάδο. Και επειδή μου αρέσει και μένα το χιούμορ σου λέω ότι ένας πόλεμος τώρα θα μας χαλάσει τα σχέδια για καμιά αύξηση. Και την χρειαζόμαστε μιας και πάμε για 5ετία στο ΤΣΜΕΔΕ.....εσύ θα ξέρεις

Είπεν άφρων εν καρδία αυτού, ουκ έστι Θεός.
Ουκ έστιν εν τω θανάτω ο μνημονεύων σου. Εν δε τω άδη τις εξομολογήσεταί σοι;

28/07/2007, 17:41:06
quote:

Καλά Predator υπάρχει έλλειψη συννενόησης.....από την ταραχή σου μάλλον δεν εξηγείται αλλιώς.


Eγω εχω ταραχες? 'Η εσεις????

Μονος σου (Ο ΙΔΙΟΣ ΤΟ ΛΕΣ) οτι οι προφητειες, δεν προσδιοριζουν χρονο... ΠΟΥ ΤΟ ΞΕΡΕΤΕ ΟΤΙ ΝΟΕΜΒΡΙΟ (ΑΦΟΥ Ο ΙΟΥΛΙΟΣ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΤΙΠΟΤΑ-πρωτο χτυπημα) οτι θα γινει κατι???

Τερμα το δουλεμα ετσι? Ως εδω....

Αμα σας χτυπησε ο καυσωνας, δεν φταιμε οι υπολοιποι, να ακουμε τις τρομολαγνειες σας... Αμα ειναι να γινει Πολεμος, ας γινει... δεν χρειαζομαστε ΕΣΑΣ να μας το πειτε!

Και φυσικα δεν ξερεις τιποτα...ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΣ ΠΑΝΤΑ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΙ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ!!!

Εισαι παντελως ασχετος αν πιστευεις στο οτι δεν υπαρχει φανατισμος...ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΘΡΗΣΚΕΙΑ...Και οντως, καποιοι φανατισμενοι, ειτε αποδεικνυονται καλοι πιστοι ειτε οι χειροτεροι!

Φανατισμενοι ηταν ο Κυριλλος και Μεθοδιος, που εδειξαν την Χριστιανοσυνη στους Σλαβους!!!! Φανατισμενοι με το παθος και την υπομονη, ασχετως αν στην αρχη εκδιωχθησαν!

"Φανατισμενος" ηταν και ο Βασιλειος ο Βουλγαροκτονος, μονο που λογο του φανατισμου του, ξεπαστρεψε 1.500.000 Βουλγαρους!!! Και ομως, στα βιβλια τον "τιμουνε"!!!

Φανατισμενοι ηταν και οι Σταυροφοροι, μονο που περα απο τους μουσουλμανους, βανδαλησαν και τα αδερφια τους, και μαλιστα στο Ονομα Του ιδιου Θεου!!!

Οπως βλεπεις, τα λαθη σας ειναι απανωτα, αφου δεν βασιζεστε καθολου στην ιστορια... μονο σε 5-6 προσωπα...

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΟΜΩΣ, ΕΧΕΙ ΠΟΛΛΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ, περα απο τα προσωπα!!!

18/12/2006, 00:20:35
Abraham Maslow







O Abraham Maslow γεννήθηκε το 1908 στη Νέα Υόρκη και σπούδασε Νομική.
Σύντομα στράφηκε προς την Ψυχολογία και τελείωσε τις σπουδές του στο Ουϊσκόνσιν το 1934 απ' όπου επέστρεψε στην γενέτειρα του με την οικογένεια του.
Μαζί με τον Carl Rogers (1902 - 1987) θεωρείται από τους πατέρες της Ανθρωπιστικής Ψυχολογίας στην οποία δίνεται μεγάλη βαρύτητα στην προσπάθεια του ανθρώπου να πραγματωθεί, να ολοκληρωθεί δηλαδή ως οντότητα.
Πέθανε το 1970 ύστερα από πολλές ταλαιπωρίες με την υγεία του.

Μερικές από τις αρχές του Maslow ήταν οτι η ανθρώπινη φύση είναι ουδέτερη - δεν τείνει δηλαδή ούτε στο καλό ούτε και στο κακό κι η οποιαδήποτε άσχημη συμπεριφορά προκαλείται από τις επιδράσεις που έχει το περιβάλλον πάνω στο άτομο - πως ο άνθρωπος έχει μια έμφυτη ροπή προς την υγεία κι η προώθηση της ενιαίας αντιμετώπισης του ανθρώπου σε ενιαίο επίπεδο.

Αυτό όμως που τον έκανε πολύ γνωστό ήταν το μοντέλο της πυραμίδας του, γνωστή κι ως Πυραμίδα του Maslow ή αλλιώς ως η Πυραμίδα των Αναγκών.

Σύμφωνα με το μοντέλο αυτό λοιπόν οι ανθρώπινες ανάγκες διαχωρίζονται σε 5 επίπεδα:

  1. Φυσιολογικές/Βασικές Ανάγκες
  2. Ανάγκες Ασφάλειας
  3. Ανάγκες Κοινωνικής Αποδοχής
  4. Ανάγκες Αυτοεκτίμησης
  5. Ανάγκες Αυτοπραγμάτωσης

Στην πρώτη βαθμίδα είναι οι Φυσιολογικές/Βασικές Ανάγκες (φαγητό, νερό, αέρας, σεξ).
Ανεβαίνοντας στην Πυραμίδα είναι οι Ανάγκες Ασφαλείας, η ανάγκη δηλαδή της στέγης, της υγείας και της προστασίας γενικότερα.
Στις Ανάγκες Κοινωνικής Αποδοχής βρίσκονται οι κοινωνικές μας σχέσεις με τους άλλους ανθρώπους, η ανάγκη μας να έχουμε φίλους, να ερωτευτούμε και να είμαστε κοινωνικά αποδεκτοί ενώ στις Ανάγκες Αυτοεκτίμησης ανήκουν οι ανάγκες μας εκείνες όπου ο άνθρωπος αποζητά την προβολή της ατομικότητας του, των δικών του αξιών κι αρχών και την αυτονομία του.
Τέλος, στις Ανάγκες Αυτοπραγμάτωσης ανήκουν όλες εκείνες οι ανάγκες οι οποίες κάνουν το άτομο να νιώθει πλήρης, πραγματωμένος κι ευτυχισμένος.

Για να ανέβει κάποιος μια βαθμίδα στην Πυραμίδα θα πρέπει να έχει ικανοποιήσει τις Ανάγκες της προηγούμενης βαθμίδας.

Αλήθεια, αυτό συμβαίνει στις μέρες μας?
Μας είναι εύκολο να ανέβουμε από κάποιο σκαλοπάτι κι ύστερα ή σκαλώνουμε σε κάποιο/α?
Γιατί έχουμε διαρκώς μια αίσθηση του ανικανοποίητου όσον αφορά τις ανάγκες των κατώτερων βαθμίδων και τι συνέπειες έχει αυτό για εμάς?

In anticipation of my resurrection...

18/12/2006, 15:56:59
Καλησπέρα!
Όμορφο θέμα Dying_Incubus

Θα περίμενε κανείς, ίσως, ότι οι άνθρωποι, οι οποίοι έχουν
ικανοποιήσει τις ανάγκες του πρώτου και κατώτερου επιπέδου, θα
προχωρούσαν στο δεύτερο επίπεδο, από εκεί και μετά την ικανοποίηση
αυτού του επιπέδου θα προχωρούσαν στο τρίτο, μετά στο τέταρτο και
τέλος στο πέμπτο.

Συμβαίνει όμως κάτι τέτοιο;

Ενώ για τα πρώτα 3 σκαλοπάτια, δηλαδή για τις φυσιολογικές / βασικές
ανάγκες, ανάγκες ασφάλειας, ανάγκες κοινωνικής αποδοχής, σε πολλές
περιπτώσεις υπάρχει η άνοδος, το πρόβλημα παρουσιάζεται ιδιαίτερα
από εκεί και πέρα, δηλαδή από το τρίτο στο τέταρτο σκαλοπάτι και πιό
έντονα από το τέταρτο στο πέμπτο και τελευταίο σκαλοπάτι.

Για το λόγο αυτό, θα ήθελα να διαχωρίσω σε ετούτο το σχήμα δύο
υποσχήματα, το ένα περιέχει τα πρώτα 3 σκαλοπάτια, το δεύτερο αναφέρεται
στα 2 τελευταία σκαλοπάτια.

Αν και όπως έγραψα πριν για πολλούς ανθρώπους η άνοδος στα 3 σκαλοπάτια
είναι κάτι σύνηθες, παρατηρούμε ότι δε συμβαίνει για όλους αυτό,
δηλαδή υπάρχουν άνθρωποι, που παρά το γεγονός ότι έχουν εκπληρώσει
τις φυσιολογικές / βασικές τους ανάγκες και τις ανάγκες ασφάλειας,
ή ακόμη και τις ανάγκες κοινωνικής αποδοχής, ξαναγυρίζουν πίσω σε
ένα από αυτά τα σκαλοπάτια και μένουν εκεί.
Κατά την άποψή μου, οι άνθρωποι αυτοί αρχικά εγκλωβίζονται μέσα σε
εκείνα τα 3 σκαλοπάτια, επειδή δε γνωρίζουν την ύπαρξη των υπόλοιπων
δύο σκαλοπατιών. Ο λόγος, που ξαναγυρίζουν σε προηγούμενα σκαλοπάτια
μπορεί να οφείλεται σε ψυχολογικά τραύματα, που έχουν υποστεί, όπως
για παράδειγμα ένας άνθρωπος, που έχει μεγαλώσει χωρίς να νιώθει
ασφαλής, πάντα θα κυνηγά την ασφάλεια, ή κάποιος άλλος που έχει το
λεγόμενο "κατοχικό σύνδρομο", πάντα θα γεμίζει το ψυγείο του με
απειρα φαγητά για να μην στερηθεί την τροφή!
Είναι λοιπόν, κάποιοι άνθρωποι ψυχολογικά εγκλωβισμένοι σε αυτά τα
3 σκαλοπάτια, αφενός επειδή δε γνωρίζουν τα παραπέρα και αφετέρου
επειδή τα ψυχολογικά τους βιώματα τους τραβούν προς τα κάτω και πίσω.

Τί γίνεται όμως με τα δύο ανώτερα σκαλοπάτια, την αυτοεκτίμηση και την
αυτοπραγμάτωση;

Κατά την άποψή μου, οι δύο αυτές ανάγκες έχουν παραμεληθεί πολύ
στην εποχή μας, ιδιαίτερα μετά τη βιομηχανική επανάσταση και την
μετανάστευση των ανθρώπων στις πόλεις. Με τη βιομηχανική επανάσταση
έσπασαν προηγούμενες δομές και ισορροπίες, μέσα από τις οποίες ο
άνθρωπος, ενδεχομένως, αυθόρμητα έφτανε στα δύο τελευταία σκαλοπάτια,
επειδή έβλεπε τα πράγματα πιό απλά και δεν υπήρχε κάτι, που να τον
τραβά προς τα πίσω. Μετά τη βιομηχανική επανάσταση, ξεκίνησε ένας
νέος αγώνας για επιβίωση μέσα στην πόλη και μαζί με αυτόν ένας αγώνας
για ασφάλεια, πέρα από το γνώριμο καταφύγιο της φύσης, και ένας
αγώνας για κοινωνική αποδοχή, ως αποτέλεσμα της αποξένωσης και της
κατάργησης των παλαιότερων παραδοσιακών μικροδομών (επαρχία, χωριά).

Ίσως λοιπόν παλαιότερα ο άνθρωπος να μην ένιωθε ότι ο δρόμος του
σταματά στα 3 πρώτα σκαλοπάτια, επειδή η άνοδος προς τα πάνω
αυθόρμητα του συνέβαινε. Δεν υποστηρίζω βέβαια, ότι εκείνοι οι
παλαιοί, παραδοσιακοί άνθρωποι ήταν οπωσδήποτε αυτοπραγματωμένοι,
αλλά ίσως λιγότερο εγκλωβισμένοι και αποπροσανατολισμένοι από τον
σύγχρονο άνθρωπο του τελευταίου τουλάχιστον αιώνα.

Για εμάς σήμερα, όταν έστω αντιληφθούμε την ανάγκη μας να βαδίσουμε
τα δύο ανώτερα σκαλοπάτια, όταν ξεπεράσουμε αυτά, που μας τραβούν προς
τα κάτω, θα πρέπει να παλέψουμε σε ένα ανώτερο επίπεδο από αυτό,
που παλαιότερα πάλευε ο άνθρωπος. Θα πρέπει να "σπάσουμε" τα λάθη,
τις αλυσίδες, που μας δεσμεύουν, να καταλάβουμε ότι αυτό που φταίει
και δεν είμαστε ευτυχισμένοι είναι ο φαύλος κύκλος, η επαναφορά και η
ανάλωση σε ένα στάδιο, το οποίο είναι ατελές και ανεπαρκές.

Πιό δύσκολα θα βρούμε το δρόμο σήμερα, γιατί θα πρέπει να θυμηθούμε
τη φύση μας, να ξεθωρακιστούμε από τις ψυχολογικές μας πανοπλίες,
να εμπιστευτούμε αυτούς, που μας θυμίζουν, ότι είμαστε κάτι περισσότερο
από "υλικά ρομπότ"...

vasiliskosΜέλος
18/12/2006, 16:19:31
Φίλε μου Dying incubus,

Πολύ μεγάλο θέμα αυτό που άνοιξες. Που να ξεκινήσουμε και πως να προχωρήσουμε και πως να βάλουμε σε μια «πυραμίδα» κι εμείς τις σκέψεις μας ...

Ο αγαπητός Maslow λοιπόν, υποστηρίζει πως οι ανάγκες μας θα πρέπει να ταξινομηθούν σε κάποιες «βαθμίδες» . Και για να μπορούμε να ικανοποιήσουμε τις ανάγκες που προκύπτουν από την κάθε βαθμίδα θα πρέπει να έχουμε ικανοποιήσει της ανάγκες των προηγούμενων.

Είναι η προσωποκεντρική προσέγγιση μέσα στα πλαίσια της υπαρξιακής ψυχολογίας που εκλαμβάνει το ον σαν μια ενότητα, συνεχώς αυξανόμενη , με μια αδιάκοπη πορεία προς την αυτοπραγμάτωση όπως θα έλεγε ο καλός μαθητής !

Μάλιστα ο Μανσλοου μιλάει χαρακτηριστικά «για το αυτοπραγματούμενο ανθρώπινο ον».

Εδώ θα θέσω ένα πρώτο ερώτημα

Ποιοι παράγοντες προσδιορίζουν τις ανάγκες μας?

Μπορούν να κατηγοριοποιηθούν οι ανάγκες μας και η προτεραιότητα μεταξύ τους , και μάλιστα με ομαδικό τρόπο , δηλαδή να ισχύει για όλους μας αυτή η σκάλα , και μάλιστα όταν ο απώτερος σκοπός είναι η ατομική πραγμάτωση ?

Και πολύ περισσότερο σε μια κοινωνία που είναι δομημένη με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε, ένα μέρος του πληθυσμού να γεννιέται με τις ανάγκες των πρώτων επιπέδων καλυμμένες και ένα άλλο μέρος να γεννιέται μη έχοντας ούτε τα προς το ζειν?

«Αλήθεια, αυτό συμβαίνει στις μέρες μας?»

Βάζω λοιπόν κι εγώ το ίδιο ερώτημα που έκανες κι εσύ. Αλήθεια αυτό συμβαίνει στις μέρες μας? Αυτό άραγε συνέβαινε πάντα?


Γιατί παρατηρούμε το εξής. Στην τελευταία σκάλα, πόσοι φθάνουν? Και όσους είδαμε να φθάνουν δεν ήταν απαραίτητο ότι είχαν καλύψει τις ανάγκες από τις προηγούμενες κλίμακες.

Κι όσους δυστυχισμένους βλέπω δεν ειναι απαραίτητο ότι βρίσκονται ακόμα στη χαμηλότερη κλίμακα κάλυψης των αναγκών τους. Πολλές φορές έχουν καλύψει κάθε υλική ανάγκη αλλά δεν βρίσκουν κανένα τρόπο να αντιληφθούν τις πνευματικές τους ανάγκες...

Τώρα βέβαια αν σκεφτούμε ότι και ο ίδιος ο Maslow υποστήριζε ότι μόλις ένα ελάχιστο ποσοστό του πληθυσμού έχει φθάσει στη αυτοπραγμάτωση να υποθέσουμε ότι τόσο περίπου είναι το ποσοστό που έχει καλύψει τις προηγούμενες βαθμίδες?

Προσοχή δεν κρίνω αυτή τη στιγμή το έργο του Maslow ο οποίος ήταν ένας μεγάλος αναζητητής της αλήθειας και ένας πραγματικά σπουδαίος ερευνητής στον τομέα της ανρθωπιστικής ψυχολογίας, απλά θέτω μερικά ερωτήματα συγκεκριμένα για την «πυραμίδα» και την θεωρία περί «ιεραρχίας των ανθρώπινων αναγκών».

Δηλαδή το γεγονός ότι ο άνθρωπος έχει συνεχείς ανάγκες που όταν η μία καλύπτεται προβάλλει μια άλλη και ότι οι ανάγκες αυτές έχουν μια ανοδική βαθμίδα. Και ότι ένας άνθρωπος μπορεί να φθάσει να καλύψει την ανάγκη πραγμάτωσής του μόνο και εφόσον έχει καλύψει τις πρωταρχικές του ανάγκες

19/12/2006, 09:16:14
Καλή μου λίλιθ, σύμφωνα με την Πυραμίδα του Maslow το φυσιολογικό θα ήταν όντως ο άνθρωπος που θα κάλυπτε τις βασικές/φυσιολογικές ανάγκες να προχωρούσε στην προσπάθεια κάλυψης των αναγκών ασφάλειας, μετά αυτές της κοινωνικής αποδοχής κτλ.
Αυτό - φαινομενικά τουλάχιστον - ίσως και να μην συμβαίνει τόσο εύκολα όσο προσπαθούμε να ανέλθουμε προς την κορυφή της πυραμίδας.
Πολλές φορές δείχνουμε να "κολλάμε" στα κατώτερα επίπεδα, δε μπορούμε να βρούμε την χρυσή τομή εκείνη που θα μας δώσει την απαιτούμενη πληρότητα ώστε να προχωρήσουμε στο επόμενο στάδιο.
Ίσως αυτό να είναι μια απόρροια της κατάστασης της κοινωνίας μας.
Ο σύγχρονος άνθρωπος βομβαρδίζεται συνεχώς από την ιδέα της απόκτησης ολοένα και περισσότερων υλικών αγαθών.
Ένα καλύτερο σπίτι, ένα εξοχικό σπίτι, ένα ακριβό αυτοκίνητο είναι ανάγκες οι οποίες λίγο - πολύ έχουν απασχολήσει όλους τους ανθρώπους.
Άλλους λιγότερο κι άλλους περισσότερο.
Πολλές φορές νομίζω οτι οι άνθρωποι κάνουμε κύκλους στα 3 πρώτα επίπεδα και κυρίως στα 2 πρώτα.
Γιατί δείχνουμε να μην ικανοποιούμαστε με κάποια λιγότερα πράγματα κι αποζητούμε συνεχώς περισσότερα?
Που μας οδηγεί αυτό και γιατί δε μπορούμε να απαλλαγούμε από αυτά τα δεσμά?

quote:
Για εμάς σήμερα, όταν έστω αντιληφθούμε την ανάγκη μας να βαδίσουμε
τα δύο ανώτερα σκαλοπάτια, όταν ξεπεράσουμε αυτά, που μας τραβούν προς
τα κάτω, θα πρέπει να παλέψουμε σε ένα ανώτερο επίπεδο από αυτό,
που παλαιότερα πάλευε ο άνθρωπος. Θα πρέπει να "σπάσουμε" τα λάθη,
τις αλυσίδες, που μας δεσμεύουν, να καταλάβουμε ότι αυτό που φταίει
και δεν είμαστε ευτυχισμένοι είναι ο φαύλος κύκλος, η επαναφορά και η
ανάλωση σε ένα στάδιο, το οποίο είναι ατελές και ανεπαρκές.

Ακριβώς αυτό, αγαπητή μου!

Καλή μου vasiliskos, πιστεύω πως ο προσδιορισμός των αναγκών μας προέρχεται τόσο από εμάς όσο κι από το περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγαλώνουμε κι αλληλεπιδρούμε με τα υπόλοιπα μέλη του.
Πράγματι η ταξινόμηση των αναγκών μας σύμφωνα με τον Maslow είναι ομαδική, ας σκεφθούμε όμως κατά πόσο έχει απήχηση στην πραγματικότητα.
Ένας άνθρωπος θα προσπαθήσει πρώτα να έχει την κοινωνική αποδοχή των γύρω του, να ερωτευτεί κτλ ή θα κοιτάξει πρώτα να βρει τον τρόπο να καλύψει βασικές ανάγκες όπως την καθημερινή του τροφή, τον ύπνο του?
Θα κοιτάξει να έχει μια στέγη (ανάγκες ασφάλειας) ή την αυτοπραγμάτωση του?

Ίσως κάποιοι άνθρωποι να φαίνεται οτι δεν αναλώνονται αρκετά στις κατώτερες βαθμίδες.
Εγώ θα πω οτι το πιο πιθανό κατά την γνώμη μου είναι να τις έχουν καλύψει πολύ ευκολότερα από κάποιον άλλον άνθρωπο ή καλύτερα με περισσότερη λιτότητα.
Με λίγα λόγια ικανοποιούνται με την κάλυψη πιο απλών αναγκών από κάθε βαθμίδα χωρίς να αναλώνουν περισσότερο χρόνο απ' ό,τι θα έπρεπε.
Μια μερίδα ανθρώπων που πράγματι γεννιέται με τουλάχιστον τα 2 πρώτα επίπεδα ήδη καλυμμένα, πιστεύεις οτι μπορούν να μεταπηδήσουν ευκολότερα κατευθείαν στο πέμπτο ή κολλάνε κάπου στο 3ο - 4ο επίπεδο?

quote:
Γιατί παρατηρούμε το εξής. Στην τελευταία σκάλα, πόσοι φθάνουν? Και όσους είδαμε να φθάνουν δεν ήταν απαραίτητο ότι είχαν καλύψει τις ανάγκες από τις προηγούμενες κλίμακες.

Ο Maslow σύμφωνα με σχετική έρευνα του είχε δηλώσει πως περίπου το 2% των ανθρώπων είχαν φτάσει στην κάλυψη των αναγκών της αυτοπραγμάτωσης.
Όμως σίγουρα θα είχαν καλύψει, φίλη μου, τις ανάγκες των προηγούμενων βαθμίδων.
Δεν είναι απαραίτητο το μέγεθος κι ο αριθμός των αναγκών να είναι ίδιος για όλους μας.
Κάποιος άνθρωπος μπορεί να είναι πλήρως ικανοποιημένος με το να ζει σε ένα μικρό δυάρι κι ένας άλλος με το να ζει σε μια μεζονέτα.
Ποιός θα πρέπει να προσπαθήσει περισσότερο για να έχει αυτό που επιθυμεί?

In anticipation of my resurrection...

vasiliskosΜέλος
19/12/2006, 22:09:30

quote:

Με λίγα λόγια ικανοποιούνται με την κάλυψη πιο απλών αναγκών από κάθε βαθμίδα χωρίς να αναλώνουν περισσότερο χρόνο απ' ό,τι θα έπρεπε.

Ξέρεις φίλε μου, πάντα πίστευα και πιστεύω ακόμα, ότι "το κλειδί" για να προχωρήσει κάποιος πιο μακριά είναι να έχει πολύ λίγα πράγματα να κουβαλάει για να είναι ανάλαφρος και ακούραστος ο δρόμος του. Λιτότητα, απλότητα, μέτρο.
Αν μπορείς να αρκεστείς στα πιο απλά πράγματα στην καθημερινή διαβίωση, και δεν επιθυμείς να αγοράσεις ότι σκουπιδι κυκλοφορεί κανένας "πονηρός" έμπορος δεν θα μπορέσει να σου πουλήσει "σκάρτα".
Λένε ότι είναι δύσκολο να το καταφέρει κανείς στην εποχή της αφθονίας που βιώνουμε. Και μας το λένε συνέχεια πως είναι δύσκολο μην τυχόν και καταλάβουμε ότι μπορούμε να το πετύχουμε.
Γιατί αν το καταφέρναμε στα πρώτα επίπεδα της πυραμίδας θα μένανε πολλοι έμποροι άνεργοι


20/12/2006, 04:37:30
Γειά χαρά σε όλους,

Dying Incubus πολύ ενδιαφέρον θέμα και ακόμα πιο ενδιαφέρουσες οι ερωτήσεις που έθεσες.

Για αρχή όμως να κάνω το εξής σχόλιο.

Πρόσφατα, το 1981, ο Edwin C. Nevis ενώ δίδασκε ένα μάθημα σχετικό με την ψυχολογία του μάρκετινγκ στην Σαγκάι της Κίνας παρατήρησε ότι η ιεραρχία των αναγκών των κινέζων μαθητών του ήταν αρκετά διαφορετικές από αυτές της πυραμίδας του Μάσλοου. Έτσι λοιπόν διαμόρφωσε μια άλλη πυραμίδα αυτήν των αναγκών στην κομμουνιστική Κίνα. Το σχήμα είναι το ακόλουθο (από κάτω προς τα πάνω).

Self-Actualization
Safety
Physiology
Belonging

Γιατί το έγραψα τώρα το παραπάνω; Απλά για να δείξω την σχετικότητα της θεωρίας του Μάσλοου ο οποίος βάσισε τα στοιχεία του στην δομή της αμερικανικής κοινωνίας. Ως γνωστόν, μελέτησε τους χαρακτήρες προσώπων όπως ο Αινστάιν, η Ελέανορ Ρούσβελτ κ.α. που λειτουργούσαν μέσα στα πλαίσια της αμερικανικής-δυτικής κοινωνίας. Ίσως λοιπόν σε διαφορετικές κουλτούρες και πολιτισμούς το παραπάνω σχήμα να πρέπει να διαφοροποιηθεί ανάλογα και σύμφωνα με τις αρχές της πολιτισμικής σχετικότητας (cultural relativity) που πρώτος είχε παρατηρήσει στα ταξίδια του και ο Ηρόδοτος.


Να πω και πάλι πως δεν προσπαθώ να μειώσω στο ελάχιστο την αξία της κατηγοριοποίησης των αναγκών του Μάσλοου. Και παρατηρήστε ότι η αυτο-πραγμάτωση βρίσκεται στην κορυφή και των δύο σχημάτων και αυτό είναι σημαντικό.

Τώρα στα ερωτήματα.

quote:
Για να ανέβει κάποιος μια βαθμίδα στην Πυραμίδα θα πρέπει να έχει ικανοποιήσει τις Ανάγκες της προηγούμενης βαθμίδας.

Αλήθεια, αυτό συμβαίνει στις μέρες μας?
Μας είναι εύκολο να ανέβουμε από κάποιο σκαλοπάτι κι ύστερα ή σκαλώνουμε σε κάποιο/α?
Γιατί έχουμε διαρκώς μια αίσθηση του ανικανοποίητου όσον αφορά τις ανάγκες των κατώτερων βαθμίδων και τι συνέπειες έχει αυτό για εμάς?


Ο Μάσλοου πίστευε, και συμφωνώ μαζί του, πως ένα από τα βασικά κωλύματα ομαλής ανάληψης στην πυραμίδα αποτελεί η εκπαίδευση η οποία δυστυχώς όχι μόνο δεν βοηθά αλλά πολλές φορές και αναστέλει την αυτοπραγμάτωση. Μάλιστα ο Μάσλοου κάνει κάποιες συγκεκριμένες προτάσεις στους εκπαιδευτικούς οι οποίες κατά την γνώμη μου έιναι αρκετά σημαντικές γιαυτό και τις αναφέρω:

1. Πρέπει να διδάσκουμε τους ανθρώπους να είναι αυθεντικοί, να έχουν επίγνωση του εσωτερικού εαυτού τους και να ακούν τις φωνές των συναισθημάτων τους.

2. Πρέπει να διδάσκουμε τους ανθρώπους να υπερβαίνουν τα πολιτισμικά όρια τους και να γίνονται πολίτες του κόσμου (αυτό είχε πεί και ο Σωκράτης -Δεν είμαι Αθηναίος, δεν είμαι Έλληνας, είμαι πολίτης του κόσμου).

3. Πρέπει να βοηθάμε τους ανθρώπους να ανακαλύψουν την φωνή τους στην ζωή, το κάλεσμα, τo πεπρωμένο και την μοίρα τους. Αυτό ειδικότερα επικεντρώνεται στο να βρει κανείς την κατάλληλη καριέρα και σύντροφο στην ζωή.

4. Πρέπει να διδάξουμε τους ανθρώπους πως η ζωή είναι πολύτιμη, ότι υπάρχει χαρά που μπορεί να βρεθεί στην ζωή, και αν οι άνθρωποι είναι ανοιχτοί να δουν το καλό και την χαρά σε κάθε κατάσταση, αυτό δίνει αξία στην ίδια την ζωή.

5. Πρέπει να δεχτούμε κάθε άτομο όπως αυτή ή αυτός πραγματικά είναι και να βοηθήσουμε το άτομο να ανακαλύψει την εσωτερική του φύση. Από την πραγματική γνώση των κλίσεων και των περιορισμών μπορούμε να μάθουμε τι να χτίσουμε και ποιές δυνατότητες ήδη υπάρχουν εκεί.

6. Πρέπει να σιγουρευτούμε πως οι βασικές ανάγκες του ατόμου θα ικανοποιηθούν. Αυτό περιλαμβάνει την ανάγκη της ασφάλειας, του να ανήκεις και την εκτίμηση.

7. Πρέπει να αναζωογονήσουμε την συνείδηση, να διδάξουμε το άτομο να εκτιμά την ομορφιά και τα άλλα καλά πράγματα στην φύση και στην ζωή.

8. Πρέπει να διδάξουμε τους ανθρώπους ότι ο έλεγχος είναι κάτι καλό και η απόλυτη παράδοση στις παρορμήσεις κάτι κακό. Χρειάζεται έλεγχος για να βελτιώσεις την ποιότητα ζωής σε όλα τα επίπεδα.

9. Πρέπει να διδάξουμε τους ανθρώπους να παραβλέπουν τα ασήμαντα ζητήματα στην ζωή και να καταπιάνονται με τα σοβαρά. Αυτά είναι τα ζητήματα αδικίας, πόνου, δοκιμασίας, και θανάτου.

10. Πρέπει να διδάξουμε τους ανθρώπους να μπορούν να διαλέγουν με επιτυχία. Πρέπει να ασκείται κανείς στο να κάνει καλές επιλογές.

Αυτά έγραψε ο Μάσλοου.

Άν λοιπόν η εκπαίδευση που λαμβάνουμε μέσα από την οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον καθώς και το σχολείο εμπεριέχει τα παραπάνω το άτομο έχει πολλές πιθανότητες να είναι ηθικό, δημιουργικό και να επικεντρώνει την ζωή και την ύπαρξη του στις ανάγκες της κορυφής της πυραμίδας.

Και αν όχι;

Ο αγώνας ίσως να είναι πιο σκληρός και δύσκολος, η ανάβαση αργή και το κατρακύλημα πιο συχνό. Όμως και η ικανοποίηση που νοιώθεις μετά πιο εντυπωσιακή.

Οπότε αξίζει τον κόπο


20/12/2006, 12:10:40
Καλή μου vasiliskos, συμφωνώ απόλυτα στην αναφορά σου για λιτότητα κι ειδικά για απλότητα.
Φυσικά και δεν είναι εύκολο στην εποχή της αφθονίας που ανήκουμε, όμως δεν είναι κι ανέφικτο.
Τι θα γίνει δηλαδή αν αρκεστούμε σε κάτι το απλό το οποίο μπορεί να ικανοποιήσει την ανάγκη μας καθεαυτή από το να προτιμήσουμε κάτι το σύνθετο το οποίο καλύπτει εν μέρει την συγκεκριμένη μας ανάγκη?
Κι αυτό το σύνθετο τι ανάγκες μας ικανοποιεί?
Τι καλύπτει στην πραγματικότητα?
Λίγο μέτρο όμως, βρε παιδιά!

Φίλε μου A. Kircher, πολύ ενδιαφέροντα τα όσα κατέθεσες!
Την διάταξη των αναγκών κατά Nevis δεν την γνώριζα, είναι όμως πολύ σημαντική γιατί μπορεί να καταδεικνύει αυτό που λες:

quote:
Ίσως λοιπόν σε διαφορετικές κουλτούρες και πολιτισμούς το παραπάνω σχήμα να πρέπει να διαφοροποιηθεί ανάλογα και σύμφωνα με τις αρχές της πολιτισμικής σχετικότητας (cultural relativity) που πρώτος είχε παρατηρήσει στα ταξίδια του και ο Ηρόδοτος.

Οι ανάγκες των ανθρώπων είναι συνυφασμένες με το κοινωνικό - πολιτικό/σμικό - οικογενειακό περιβάλλον μέσα στο οποίο έχουν μεγαλώσει.
Ένας άνθρωπος πχ του δυτικού κόσμου που καλύπτει πιο εύκολα τις βασικές/φυσιολογικές του ανάγκες θα έπρεπε να δείχνει μικρότερο ενδιαφέρον για αυτές.
Αντιθέτως βλέπουμε οτι διακατέχεται από ένα αίσθημα "πλεονεξίας".
Στις χώρες της Ανατολής που οι ίδιες ανάγκες καλύπτονται πιο δύσκολα παρατηρούμε ένα πιο περιορισμένο ενδιαφέρον για την κάλυψη τους την στιγμή που θα ήταν αναμενόμενο να παρατηρούμε το αντίθετο.

Γιατί αυτά λοιπόν η διάθεση για την κάλυψη των κατώτερων αναγκών είναι αντιστρόφως ανάλογη με τις δυνατότητες που έχουμε (Δύση - Ανατολή) για να τις καλύψουμε?

Τις 10 προτάσεις του Maslow προς τους εκπαιδευτικούς τις βρίσκω και πολύ ορθές αλλά και πολύ ιδανικές για μια σωστή εκπαίδευση κι έπειτα για το χτίσιμο μιας σωστής παιδείας.

Φίλε μου, αν τις κοιτάξουμε προσεκτικά μία προς μία θα αντιληφθούμε οτι όλοι μας στις Συζητήσεις έχουμε κάνει διαλόγους γύρω απ' αυτές τις προτάσεις.

Η εκπαίδευση όμως είναι αυτή που θα μας ανυψώσει?
Κι αν όχι, γιατί δεν την απαιτούμε?
Την δικαιούμαστε...


In anticipation of my resurrection...

20/12/2006, 14:56:09
quote:
vasiliskos
Ξέρεις φίλε μου, πάντα πίστευα και πιστεύω ακόμα, ότι "το κλειδί" για να προχωρήσει κάποιος πιο μακριά είναι να έχει πολύ λίγα πράγματα να κουβαλάει για να είναι ανάλαφρος και ακούραστος ο δρόμος του. Λιτότητα, απλότητα, μέτρο.
Αν μπορείς να αρκεστείς στα πιο απλά πράγματα στην καθημερινή διαβίωση, και δεν επιθυμείς να αγοράσεις ότι σκουπιδι κυκλοφορεί κανένας "πονηρός" έμπορος δεν θα μπορέσει να σου πουλήσει "σκάρτα".

Ότι ακριβώς σκεφτόμουνα κι εγώ, διαβάζοντας το θέμα.

Οι περισσότεροι από εμάς κινούνται μεταξύ 1 και 2 επιπέδου και μόλις τα αποκτήσουμε αυτά, τα χρησιμοποιούμε για να κατακτήσουμε και το 3 επίπεδο. Και μένουμε εκεί γιατί ξαναγυρίζουμε στο 1 και στο 2 για να αυξήσουμε περισσότερο το 3.

Τώρα γιατί γίνεται αυτό ;
Πιθανών γιατί αυτό θέλει και η κοινωνία που ζούμε.
Να δουλεύουμε όλο και περισσότερο για να αποκτήσουμε όλο και περισσότερα, για να ικανοποιήσουμε τεχνητές ανάγκες, που η ίδια κοινωνία μας έχει δημιουργήσει για να καταξιωθούμε πιο ψηλά σε αυτή. Έτσι να μας μένει και λιγότερος χρόνος για να σκεφτούμε τελικά πόσο ανούσιος είναι όλος αυτός ο αγώνας που κάνουμε για το κυνήγι όλο και περισσότερων αγαθών.

Για πολλούς πιστεύω στόχος είναι το 3. Ανάγκες Κοινωνικής Αποδοχής γιατί σε αυτό το επίπεδο βλέπουν τους κόπους τους στα επίπεδα 1και 2 να ανταμείβονται.

Πολλοί πάλι ίσως να μην γνωρίζουν καν την ύπαρξη των :
4. Ανάγκες Αυτοεκτίμησης
5. Ανάγκες Αυτοπραγμάτωσης
Έτσι ώστε να τις επιδιώξουν.


Στράτος


Ήρθα...Διάβασα...Έγραψα...Έφυγα...
ΚιρκηΜέλος
20/12/2006, 18:07:58
Αγαπητε μου Incubus,
στα πλαισια μιας εργασιας για την συμπεριφορα του καταναλωτη, ειχα διαβασει για την πυραμίδα του Maslow, σε ενα απο τα βιβλια που εξεταζονται οι φοιτητες της ΑΣΟΕΕ (το αναφερω αυτο για την εγκυροτητα).
Εκει η πυραμιδα του Maslow, παρουσιαζοταν με μια ειδοποιο διαφορα απο τη δικη σου:

στο τεταρτο επιπεδο αντι για Ανάγκες Αυτοεκτίμησης, υπηρχαν οι Αναγκες Αυτοπροβολης, οι οποιες περιλαμβανουν την αναγκη για κυρος, για εξουσια, αναγκη να ξεχωρισεις και να διαφοροποιηθεις.

Μοιαζει με την περιγραφη σου αλλα δεν ειναι τοσο προσανατολισμενες σε "ανωτερα" ιδανικα. Εμενα μου φαινεται λογικοτερο γιατι μια ολοκληρη πυραμιδα χωρις ψιγμα ματαιοδοξιας, ειναι λιγο εξωπραγματικη.

Δυστυχως το βιβλιο δεν το εχω για να παραθεσω το χωρίο ως εχει, γιατι ηταν δανεικο. Αλλα θα επιφυλασσομαι να ψαξω μολις βρω χρονο για να το διευκρινισω.


Θα ηθελα να επισημανω κατι. Νομιζω οτι γινεται μια μονιμη παρανοηση στο τι αντιπροσωπευει καθε επιπεδο της πυραμιδας.

Οταν μιλαμε για βασικες αναγκες (1ο επιπεδο) εννοουμε απλως να μην εχουμε αδειο στομαχι (φαι), ο οργανισμος να εχει ξεκουραστει (υπνος), να βρισκομαστε σε συνθηκες ικανοποιητικης συγκεντρωσης οξυγονου, αζωτου, κλπ(αερας). Για το sex θα μιλησω αργοτερα γιατι εχω μια παρατηρηση.
Αν εγω θελω να φαω καραβιδες με φρεσκα ζυμαρικα, ψαρονεφρι με σος τρουφας και φρουτοσαλατα μινεστρονε, σαφως και ΔΕΝ εντασσεται στις βασικες αναγκες.
Αν εγω θελω king size με στρωμα νερου για να κοιμηθω, σαφως και ΔΕΝ εντασσεται στις βασικες αναγκες.
Και τα δυο εντασσονται στις αναγκες Αυτοπροβολης (4ο επιπεδο).

Οταν μιλαμε για αναγκες ασφαλειας (2ο επιπεδο), εννοουμε να διαθετουμε μια απλη κατοικια, μια σταθερη δουλεια, ενα μεταφορικο μεσο, κοινωνικη προστασια (π.χ.αστυνομια)κλπ.
Αν εγω θελω σαλε στην Ελβετια (που θελω) και Porsche (που επισης θελω, Carrera GT προτιμω Αγιε μου Βασιλη), προφανως προκειται και παλι για αναγκη 4ου επιπεδου.

Ετσι λοιπον βλεπουμε οτι στο δυτικο κοσμο που οι πλειοψηφια γεννιεται με εξασφαλισμενες τις αναγκες 1ου κ 2ου επιπεδου, οι επιδιωξεις μας και οι στοχοι μας βρισκονται κυριως στο 4ο επιπεδο.

Βεβαια εδω πρεπει να κανω μια διευκρινηση, γιατι παραπανω παρουσιασα το 4ο σκαλοπατι ως καθαρα "υλικο" και μπορει να γινει παρανοηση.
Η αυτοπροβολη μπορει να ειναι υλικη, πνευματικη ή συνδιασμος αναλογα με το ατομο. Για καποιον κυρος ειναι η Porsche και να γινει "πρωτο ονομα στην πιατσα", ενω για καποιον αλλο να αναγνωριστει η πολυχρονη ακαδημαικη του ερευνα.

Φυσικα το πιο δυσκολο βημα ειναι η μεταβαση απο το 4ο στο 5ο σκαλοπατι της αυτοπραγματωσης.

Δυο αποριες μου:
1. Το sex , το οποιο ο Maslow το κατατασσει στις βασικες αναγκες, θεωρετε πως προηγειται των αναγκων ασφαλειας; Εγω θεωρω το αντιθετο, εκτος αν μεσα στο sex συμπεριλαμβανει και την αυτοικανοποιηση οποτε και συμφωνω.
2.Ο γαμος και η σταθερη σχεση (οχι ο ερωτας), εντασσονται στις αναγκες ασφαλειας ή στις κοινωνικες;




vasiliskosΜέλος
20/12/2006, 22:44:11
Αγαπητοί φίλοι, πολύ όμορφα αναπτύσετται η συζήτηση από όλους!

Dying_Incubus

quote:
Φυσικά και δεν είναι εύκολο στην εποχή της αφθονίας που ανήκουμε, όμως δεν είναι κι ανέφικτο.

Εχεις παρατηρήσει φίλε μου, πόσο φτωχή είναι αυτή η αφθονία?
Οπως πολύ σωστά είπε η Κίρκη αναλωνόμαστε συνέχεια στο 1ο 2ο επίπεδο και το 4ο επίπεδο είναι κι αυτό μια «επέκταση» των επιθυμιών των πρώτων επιπέδων. Βλέπουμε ότι η «καταξίωση» η «επιβεβαίωση» για την πλειοψηφία είναι μια πιο «πολυτελής» έκδοση των βασικών αναγκών. Ολα κινούνται σε μία βιτρίνα. Οι πιο φτωχοί την κοιτούν και επιθυμούν κάποια μέρα να γίνουν μέρος της. Οι πιο καταξιωμένοι επιδεικνύονται φιλάρεσκα μέσα από αυτήν.

Στο 5ο επίπεδο και νομίζω ότι όλοι συμφωνούμε και το βλέπουμε αυτό, πόσο ποσοστό κατορθώνει να φθάσει? Πόσο ποσοστό έχει έστω την επιθυμία να φθάσει?

Και επι πλέον όλοι οι μηχανισμοί της βιτρίνας των αναγκών λειτουργούν ακριβώς με τρόπο ώστε να ξεφύγουν όσο το δυνατόν λιγώτεροι...

Είναι η γνωστή άποψη που προωθείται συνεχώς ότι κάποιος που δεν έχει φιλοδοξίες πλουτου, καταξίωσης κοινωνικής, που δεν προσπαθεί να αποκτήσει όσο το δυνατόν περισσότερα, απλά είναι ή ανίκανος ή τεμπέλης. Στην πιο ευγενική περίπτωση τον ονομάζουν απλά «γραφικό».

Kircher

quote:
Ένας άνθρωπος πχ του δυτικού κόσμου που καλύπτει πιο εύκολα τις βασικές/φυσιολογικές του ανάγκες θα έπρεπε να δείχνει μικρότερο ενδιαφέρον για αυτές.

Αντιθέτως βλέπουμε οτι διακατέχεται από ένα αίσθημα "πλεονεξίας".»
Γιατί ο δυτικός κόσμος δεν είναι απλά «πολιτισμός της αφθονίας», είναι «πολιτισμος της απληστίας»

Η για να είμαι πιο ακριβής ωθείται στο να είναι άπληστος. Γιατι πρέπει να πουληθούν όλα αυτά που κατασκευάζονται. Δεν υπάρχει περιθώριο κέρδους χωρίς «αγορά» Αρα οι ανάγκες πρέπει να είναι τέτοιες ώστε ο κόσμος μας να περιορίζεται στη σχέση «πουλάω-αγοράζω»

Φανταστείτε ότι ακόμα και στο χώρο «της εσωτερικής αναζήτησης» έχουν βγει αμέτρητοι έμποροι που επίσης «πουλάνε» ότι νάναι. Και μάλιστα με τον πιο ύπουλο τρόπο.

quote:
Η εκπαίδευση όμως είναι αυτή που θα μας ανυψώσει?
Κι αν όχι, γιατί δεν την απαιτούμε?
Την δικαιούμαστε...»

Πως μπορει να εφαρμοστεί πλέον στην πράξη το ρήμα «απαιτώ?»....


Ευστράτιος

quote:
Πολλοί πάλι ίσως να μην γνωρίζουν καν την ύπαρξη των :
4. Ανάγκες Αυτοεκτίμησης
5. Ανάγκες Αυτοπραγμάτωσης
Έτσι ώστε να τις επιδιώξουν.

Συμφωνώ απόλυτα με όσα ανέφερες αγαπητέ Στράτο όπως βλέπεις και από την απάντησή μου.
Απλα πρόσθεσα ότι δεν είναι τίποτα τυχαίο. Δεν αφήνεται τίποτα τυχαίο. Κατά τη δική μου γνώμη τα χειρότερα θα έρθουν. Ακόμα τίποτα δεν είδαμε...

Ενα πράγμα που περισσότερο απ'όλα με στεναχωρεί ειναι ότι ενώ δεν είναι όλα "χαμένα", πολλοί είναι αυτοί που θέλουν να βγουν από το μαντρί, οι σκέψεις τους μένουν απλά σκέψεις. Εμείς εδώ, όπως και στις παρέες μας, στο κόσμο μας, αναρωτιόμαστε, επιθυμούμε να φθάσουμε σε αλήθειες, πολλοί έχουν αναλώσει όλη τους τη ζωή πολεμόντας γι'αυτό, όμως μπορούμε πραγματικά να αλλάξουμε κάτι?

Οι προβληματισμοί μας μπορούν να είναι κάτι παραπάνω από προβληματισμοι? Οχι για τον καθένα μας ατομικά. Αυτό δίνοντας την προσωπικη μας μάχη μπορούμε να το κατορθώσουμε. Ομως οι υπόλοιποι?
Υιοθετούμε την άποψη "ο καθένας είναι άξιος της τύχης του, ας πρόσεχε.." ή μπορεί να γίνει κάτι διαφορετικό?

Είναι εύκολο να αδιαφορήσουμε για τους ανθρώπους, είναι εύκολο και να φθάσει κανείς να απογοητευτεί και να εγκαταλείψει την ιδέα άνθρωπος.
Το δύσκολο είναι να μείνει ενεργό ανήσυχο πνεύμα και να ξαναγαπήσει τον άνθρωπο από την αρχή...