- Ποιός ήταν ο πατέρας του Χριστού? - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
και ο Λόγος ήταν προς το Θεό,
και Θεός ήταν ο Λόγος.
2 Αυτός ήταν στην αρχή προς το Θεό.
3 Τα πάντα μέσω αυτού έγιναν,
και χωρίς αυτόν δεν έγινε
ούτε ένα απ’ ό,τι έχει γίνει.
Και ο Λόγος σάρκα έγινε
και κατασκήνωσε ανάμεσά μας,
και είδαμε με θαυμασμό τη δόξα του,
δόξα όπως ενός μονογενούς από τον Πατέρα,
πλήρης από χάρη και αλήθεια.
ο Χριστός Ιησούς,
6 ο οποίος, ενώ υπήρχε με μορφή Θεού,
δε θεώρησε αρπαγμό το να είναι ίσα με το Θεό,
7 αλλά τον εαυτό του κένωσε
και έλαβε μορφή δούλου,
όταν έγινε με ομοίωμα ανθρώπων.
Και αφού βρέθηκε στο σχήμα ως άνθρωπος,
8 ταπείνωσε τον εαυτό του
και έγινε υπάκουος μέχρι το θάνατο,
θάνατο μάλιστα σταυρικό.
9 Γι’ αυτό και ο Θεός τον υπερύψωσε
και του χάρισε το όνομα
που είναι πάνω από κάθε όνομα,
10 ώστε στο όνομα του Ιησού
κάθε γόνατο να καμφθεί
επουράνιων και επίγειων και καταχθόνιων όντων,
11 και κάθε γλώσσα να ομολογήσει
ότι είναι Κύριος ο Ιησούς Χριστός
προς δόξα του Θεού Πατέρα.
Ο Ιησούς Χριστός ήταν αναμάρτητος ! Άρα θα πει ότι γεννήθηκε αναμάρτητος! Άρα πως θα μπορούσε να έχει για πατερά έναν άνθρωπο και να είναι αναμάρτητος? Αφού ο άνδρας γεννάει και όχι η γυναικά. Η γυναικά τηχτεί.
ΠΑΝΤΑ ΦΙΛΙΚΑ el.elyon.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
quote:
Vasiliscm:Κι εσύ που το ξέρεις αυτό Snoopy?
Aπο τα Ευαγγέλια ...
macedon
Ο Μίθρας γεννήθηκε με «άνωθεν επέμβαση», το ίδιο και ο Χριστός.
Η Παρθένος, εδώ και εκεί, και πέρα απο θρησκοληψία και προλήψεις, μόνο αλληγορικά μπορεί να γίνει μητέρα χωρίς να πάψει να είναι παρθένος.
Όταν η μυσταγωγία πέσει στα χέρια αδίστακτων Σχολαστικών θεουργών, τότε γίνεται κυριολεξία και καταντά, σταδιακά, ως περιθωριακή λαογραφία...
«Η γέννηση του Ιησού από μια παρθένο είναι δική του επινόηση, για να συγκαλύψει την πραγματική του καταγωγή: γεννήθηκε σ’ ένα χωριό της Ιουδαίας από μια ντόπια, άπορη χειρώνακτα που ο άντρας της, ένας μαραγκός, την έδιωξε από το σπίτι σαν έμαθε ότι τον απατούσε μ έναν στρατιώτη που τον έλεγαν Πάνθηρα. Και διωγμένη και ταπεινωμένη περιπλανήθηκε και γεννησε κρυφα. Ο ιδιος επειδη ηταν φτωχος, πηγε να δουλέψει εργάτης στην Αίγυπτο όπου έμαθε μερικά από
τεχνάσματα για τα οποία περηφανεύονται οι Αιγύπτιοι, και με τη βοήθεια αυτών των τεχνασμάτων, όταν ξαναγύρισε ανακήρυξε τον εαυτό του Θεό.
»Κατ’ αρχήν, για να κατασκευάσουν την ιστορία της παρθενογένεσης, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι Χριστιανοί έχουν χρησιμοποιήσει τους Ελληνικούς μύθους της Δανάης και Μελανίππης ή της Αύγης και της Αντιόπης. Τόσο ωραία ήταν η μάνα του Ιησού που η ομορφιά της τράβηξε το θεό κι ήρθε σ’ επαφή μαζί της, αυτός που δεν είναι στη φύση του να ερωτεύεται θνητά κορμιά; ‘Η μήπως θα ταίριαζε να ερωτευτεί ο θεός αυτήν, μια δύστυχη που τίποτε το αρχοντικό δεν είχε πάνω της και που δεν την ήξερε κανείς, ούτε καν οι γείτονές της ο μαραγκός την είχε μισήσει και την είχε ξαποστείλει και δεν την έσωζε ούτε η Θεία δύναμη ούτε σι δικαιολογίες. ‘Ολα αυτα δεν μπορουν να εχουν καμια σχεση με τη βασιλεια του Θεού.’’ (Και συνεχίζουμε με τις ερωτήσεις που θέτει ο Ιουδαίος μας προς τον Ιησού:) «‘Οταν λουζόσουν στο ποτάμι πλάι στον Ιωάννη, φάνηκε, λες, ένα πουλί που πέταξε προς τα σένα από ψηλά. Ποιός αξιόπιστος μάρτυρας είδε αυτό το θαυμαστό γεγονος, η ποιος ακουσε την φωνη εξ ουρανου που σε ονομαζε υιο του θεου, περα απο σενα κι ακομη εναν απ αυτους που τιμωρήθηκαν μαζί σου; Μα, θα μου πεις, το είπε ο Προφήτης μου στα Ιεροσόλυμα, ότι θα έρθει στον κόσμο ο υιός του Θεού, που θα κρίνει τους καλούς και θα τιμωρήσει τους αδίκους. Και ποιος μου λέει ότι εννοούσε εσένα και όχι τόσους και τόσους άλλους που έζησαν μετά την προφητεία; Δεν είσαι ο μόνος στον οποίο ταιριάζουν οι προφητείες που έχουν γίνει. Λες πως ο κάθε άνθρωπος χάρη στη θεία πρόνοια γίνεται υιός του Θεού. Αν είναι έτσι, τότε σε τι διαφέρεις εσύ από οποιονδήποτε άλλο; Κι έπειτα, πως, αφου οπως λες εισαι υιος του θεου, δεν σε βοηθησε στη συμφορά σου ο πατέρας σου ή δεν μπόρεσες εσύ ο ίδιος να βοηθήσεις τον εαυτό σου; ‘Αλλωστε υπάρχουν τόσοι και τόσοι που θα ισχυριστουν οτι οι προφητειες αναφερονται σ αυτους κι όχι στον Ιησού. Λες πως όταν γεννήθηκες, ήρθαν Χαλδαίοι να σε βρουν και να σε προσκυνησουν, νηπιο ακομα, ως θεο, και πως το είπαν στον Ηρώδη τον Τετράρχη και κείνος έστειλε ανθρώπους του να σκοτώσουν όσα βρέφη γεννήθηκαν την ίδια χρονιά νομίζοντας πως θα βγάλει και σένα από τη μέση, για να μη, βασιλεύσεις σαν θα μεγαλώσεις. Αν είναι έτσι, πώς έγινε και τωρα που μεγαλωσες εσυ ο υιος του θεου οχι μονο δεν βασιλεύεις αλλά και τριγυρνάς πέρα δώθε σκυφτός από φόβο και ζώντας με ελεημοσύνες; Μάζεψες γύρω σου δέκα—έντεκα φυντάνια, κάτι φοροεισπράχτορες αναλφάβητους και κάτι ναυτικούς ελεεινούς και τρισάθλιους κι όλοι μαζί ξεκόψατε από τον κόσμο και το ρίξατε στην αλητεια, εξοικονομωντας τα προς το ζην με τρόπο αισχρό και ενοχλητικό. Κι αυτή πάλι η ιστορία, που οταν ήσουν νηπιο χρειαστηκε να σε φυγαδευσουν στην Αίγυπτο για να μη σφαχτείς; Μα πώς γίνεται, να κατατρέχε τον θεό ο φόβος του θανάτου; Παρ όλα αυτά, κατέβηκε άγγελος από τον ουρανό, κι έδωσε εντολή στους δικούς σου να φυγετε, γιατι αν σας αφηνε στην τυχη σας θα πεθαίνατε. Και δεν μπορούσε επί τόπου να σε προστατέψει ο μέγας Θεός, που ήδη είχε μπει στον κόπο να στείλει για χάρη σου δύο αγγέλους;
»Ο παλιοί μύθοι απέδιδαν θεία γέννηση στον Περσέα, τον Αμφιωνα, τον Αιακο και τον Μινωα• ούτε αυτούς τους πιστεύουμε αλλά τουλάχιστον αυτοί οι μύθοι παρουσιάζουν σαν απόδειξη τα όσα μεγάλα και θαυμαστά κατόρθωσαν εκείνοι για το καλό των ανθρώπων, ώστε να αποκτήσουν κάποιαν αληθοφάνεια. Εσύ τι το καλό ή θαυμάσιο, σε έργα ή σε λόγια, έχεις να παρουσιάσεις; Σε μας δεν είχες να παρουσιάσεις τίποτα, παρ’ όλο που σε προκαλούσαμε μες στο ναό, να μας δώσεις ένα χειροπιαστό σημάδι ότι ήσουν ο γιος του θεού. Ας δεχτούμε πως είναι αληθινές όλες οι τερατολογίες των μαθητών σου (οι θεραπείες, οι αναστάσεις, τα λίγα ψωμιά που έφαγαν οι πολλοί και που στο τέλος περισσέψαν κιόλας). Σε τι διαφέρουν από τα κατορθώματα των απατεώνων θαυματοποιών κι όσων έχουν μαθητεύσει πλάι σε Αιγύπτιους; ‘Ολοι αυτοί αναλαμβάνουν να κάνουν ακόμα πιο δύσκολα και απίθανα πράγματα και μάλιστα μπροστά σ’ όλο τον κόσμο, στην αγορά, έναντι ολίγων οβολών:
και δαίμονες βγάζουν και διώχνουν μέσα από ανθρώπους, και αρρώστιες θεραπεύουν με ένα φύσημα, και πνεύματα ηρώων καλούν, και τραπέζια στρωμένα με πλούσια γεύματα και γλυκά και ψάρια, ανύπαρκτα στην πραγματικότητα, τα παρουσιάζουν κάνοντάς τα να κινούνται σαν να ήταν ζωντανά ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι, απλώς δίνουν αυτήν την εντύπωση. Πρέπει δηλαδή να τους θεωρήσουμε κι αυτούς υιούς του θεού, μιας και τα κατορθώνουν όλα αυτά; Δεν Θα ‘ταν πιο σωστό να πούμε ότι μια τέτοιου είδους απασχόληση ταιριάζει σε ανθρώπους ελεεινούς και δυστυχισμένους;
»‘Ενα σώμα σαν το δικό σου, Ιησού, δε θα μπορούσε να ‘ναι σώμα θεού• δεν θα μπορούσε να είναι θεικό ένα σώμα γεννημένο με το τροπο που γεννηθηκες εσυ• ουτε τρεφεται ο θεος με τον τρόπο που τρεφόσουν εσύ• και δεν έχει ανάγκη από τα λόγια και τη φωνη σου ουτε απο την πειθώ σου: αυτα ανηκαν σ ενα θεομίσητο και πανούργο απατεώνα.»
quote:
Η Παρθένος, εδώ και εκεί, και πέρα απο θρησκοληψία και προλήψεις, μόνο αλληγορικά μπορεί να γίνει μητέρα χωρίς να πάψει να είναι παρθένος.
Eμμμ..ακομα και μια παρθενος μπορει να μεινει εγκυος αρκει να υπαρξει εξσπερματιση κοντα στην εισοδο του κολπου.Ο παρθενικος υμενας εχει τρυπα (και καποιες φορες περισσοτερες απο μια)(εκτος απο τις παθολογικες εκ γενετης περιπτωσης ατρησιας παρθενικου υμενα) για να διερχεται το αιμα της περιοδου.Απο αυτη την τρυπα ομως μπορουν να ανεβουν και τα σπερματοζωαρια τα οποια οπως γνωριζεται εχουν μεγαλη κινητικοτητα.Και γνωριζω μια τετοια περιπτωση κυησης σε παρθενο.
Ομως για την περιπτωση της υποτιθεμενης Παρθενου Μαριας εχω ακουσει και το εξης:Οταν εκαναν την μεταφραση της Καινης Διαθηκης οι 70 μεταφρασαν λανθασμενα την λεξη "κορη" σε "παρθενο".
Παντως συμφωνω με το γεγονος οτι υπερφυσικοι τροποι συλληψης αναφερονται για πολλες θεοτητες,οσιους,ημιθεους κτλ κτλ σε πολλες θρησκειες και σε πολλες εποχες.
The plural of anecdote is not data.
Edited by - medtech on 10/04/2007 00:45:40
"Ο αληθής λόγος" του Κέλσου είναι πράγματι συγκλονιστικός. Τα επιχειρήματα του Κέλσου τσακίζουν κόκκαλα. Γι'αυτό δεν βρέθηκε ούτε μισό αντίγραφο του συγγράματος αυτού. Οι Χριστιανοί το έκαψαν κατά τους πρώτους μ.Χ. αιώνες.
Αν δεν ήταν ο "αφελής" Ωριγένης, που προκειμένου να αντικρούσει τον Κέλσο παρέθεσε σχεδόν αυτούσιο το έργο του στο "Κατά Κέλσου" σύγγραμά του, σήμερα δεν θα είχαμε αυτό το εξαιρετικό βιβλίο.
Στο δια ταύτα τώρα, η Καινή Διαθήκη λέει ότι πατέρας του Ιησού είναι ο Ιωσήφ και παππούς του ο Ιακώβ :
quote:
Βίβλος της γενεαλογίας του Ιησού Χριστού, υιού του Δαβίδ, υιού του Αβραάμ.
2 Ο Αβραάμ εγέννησε τον Ισαάκ, Ισαάκ δε εγέννησε τον Ιακώβ, Ιακώβ δε εγέννησε τον Ιούδαν και τους αδελφούς αυτού,
3 Ιούδας δε εγέννησε τον Φαρές και τον Ζαρά εκ της Θάμαρ, Φαρές δε εγέννησε τον Εσρώμ, Εσρώμ δε εγέννησε τον Αράμ,
4 Αράμ δε εγέννησε τον Αμιναδάβ, Αμιναδάβ δε εγέννησε τον Ναασσών, Ναασσών δε εγέννησε τον Σαλμών,
5 Σαλμών δε εγέννησε τον Βοόζ εκ της Ραχάβ, Βοόζ δε εγέννησε τον Ωβήδ εκ της Ρούθ, Ωβήδ δε εγέννησε τον Ιεσσαί,
6 Ιεσσαί δε εγέννησε τον Δαβίδ τον βασιλέα. Δαβίδ δε ο βασιλεύς εγέννησε τον Σολομώντα εκ της γυναικός του Ουρίου,
7 Σολομών δε εγέννησε τον Ροβοάμ, Ροβοάμ δε εγέννησε τον Αβιά, Αβιά δε εγέννησε τον Ασά,
8 Ασά δε εγέννησε τον Ιωσαφάτ, Ιωσαφάτ δε εγέννησε τον Ιωράμ, Ιωράμ δε εγέννησε τον Οζίαν,
9 Οζίας δε εγέννησε τον Ιωάθαμ, Ιωάθαμ δε εγέννησε τον Άχαζ, Άχαζ δε εγέννησε τον Εζεκίαν,
10 Εζεκίας δε εγέννησε τον Μανασσή, Μανασσής δε εγέννησε τον Αμών, Αμών δε εγέννησε τον Ιωσίαν,
11 Ιωσίας δε εγέννησε τον Ιεχονίαν και τους αδελφούς αυτού επί της μετοικεσίας Βαβυλώνος.
12 Μετά δε την μετοικεσίαν Βαβυλώνος Ιεχονίας εγέννησε τον Σαλαθιήλ, Σαλαθιήλ δε εγέννησε τον Ζοροβάβελ,
13 Ζοροβάβελ δε εγέννησε τον Αβιούδ, Αβιούδ δε εγέννησε τον Ελιακείμ, Ελιακείμ δε εγέννησε τον Αζώρ,
14 Αζώρ δε εγέννησε τον Σαδώκ, Σαδώκ δε εγέννησε τον Αχείμ, Αχείμ δε εγέννησε τον Ελιούδ,
15 Ελιούδ δε εγέννησε τον Ελεάζαρ, Ελεάζαρ δε εγέννησε τον Ματθάν, Ματθάν δε εγέννησε τον Ιακώβ,
16 Ιακώβ δε εγέννησε τον Ιωσήφ τον άνδρα της Μαρίας, εξ ης εγεννήθη Ιησούς ο λεγόμενος Χριστός.(Κατά Ματθαίον κ.1)
Τώρα το πως η Μαρία γονιμοποιήθηκε από το Άγιο Πνεύμα, είναι απορίας άξιο! Εδώ η Καινή Διαθήκη κάνει τα αδύνατα δυνατά να μας πείσει ότι ο Ιησούς είναι σπέρμα του Αβρααμ από τον Ιωσήφ ! Τι δουλειά έχει το Άγιο Πνεύμα; Ποιός από τους δυο γονιμοποίησε την Μαρία;
1. Ο Ιωσήφ, άρα ο Ιησούς είναι πράγματι υιός Δαυίδ και υιός του Αβραάμ;
2. Το Άγιο πνεύμα, άρα ο Ιησούς είναι υιός του Αγίου πνεύματος;
Στην πρώτη περίπτωση η Μαρία δεν είναι Παρθένος !! (Εμείς το ξέραμε)
Στην δεύτερη περίπτωση όλη η ιστορία περί υιού Δαυίδ και Αβραάμ είναι ΑΠΑΤΗ !
Βασίλης
quote:
1. Ο Ιωσήφ, άρα ο Ιησούς είναι πράγματι υιός Δαυίδ και υιός του Αβραάμ;
2. Το Άγιο πνεύμα, άρα ο Ιησούς είναι υιός του Αγίου πνεύματος;Στην πρώτη περίπτωση η Μαρία δεν είναι Παρθένος !! (Εμείς το ξέραμε)
Στην δεύτερη περίπτωση όλη η ιστορία περί υιού Δαυίδ και Αβραάμ είναι ΑΠΑΤΗ !
Θα είχε πλάκα να βρίσκαμε ότι και ο ρωμαίος στρατιώτης Πάνθηρ καταγόταν από βασιλική γενιά. Αλήθεια, πώς βγήκε άραγε αυτή η φήμη; Γιατί όταν δίνεις και όνομα και ιδιότητα σημαίνει ότι κυκλοφορεί μια τέτοια φήμη στα μέσα του 2ου αιώνα. Λέτε αυτή η ιστορία, να ήταν και γραμμένη σε τίποτα 'απόκρυφα' με περισσότερες λεπτομέρειες;
Πάντως ο Ιωσήφ χάνεται γρήγορα από τα Ευαγγέλια (αν θυμάμαι καλά τον βλέπουμε να υπάρχει στην οικογένεια μέχρι τα 12 χρόνια του Ιησού) και μετά δεν έχουμε καμιά πληροφορία για την τύχη του.
'We are either alone in the universe or we are not. Both ideas are overwhelming'
-Arthur C. Clarke-
Σαν Λόγος του Θεού έτσι γεννιόταν και πριν τη σάρκωση και κατά τη σάρκωση και μετά.
Στον άνθρωπο δε γίνεται έτσι. Αλλά μην μπλέκουμε τα ανθρώπινα με τα θεϊκά. Το Πνεύμα το Αγιον είναι αυτό που κινεί τη φύση να το πούμε απλά. Κινεί το σπόρο του πεύκου να πάει στο σωστό σημείο να φυτρώσει ένα δεντράκι. Κινεί το στόμα του ανθρώπου να δώσει μια παρηγοριά σε κάποιον. Κινεί το σώμα της Θεοτόκου να υποδεχθεί το Θεό.
Οσο για Πάνθηρες και Λεοπαρδάλεις, μη τρελαινόμαστε. Πολύ πριν από αυτόν το συγγραφέα έχει γραφτεί από διάφορους ότι υπερφυσικά για τη λογική μας και το συνηθισμένο η Θεοτόκος δέχθηκε την επίσκεψη του Θεού στην κοιλιά της.
Να πει κάποιος ότι έχει αμφιβολίες για τα ευαγγέλια και τα πρώτα γραπτά και τα μετέπειτα είναι σεβαστό.
Αλλά το να αμφιβάλλει κάποιος για πρώτα βιβλία επωνύμων και να κόπτεται για την ορθότητα ενός μεταγενέστερου βιβλίου ανωνύμου, δε νομίζω ότι είναι δεκτό για την ορθή λογική.