- Μετεμψύχωση & μετενσάρκωση - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
Άπλετο φως που δεν δημιούργησε έκπτωτους κόσμους, αλλά τέλειες εικόνες Του παντού, σκορπίζοντας απλόχερα ομορφιά, έλεος, ευκαιρίες και αγάπη.
εικόνες Του παντού, από το τίποτα και το πάντα με απόλυτη σοφία θα συμπληρώσω αγαπητή Unseen
Στον κόσμο του Πνεύματος είμαστε πάντα στην αρχή.
quote:
europaios2 από http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?ARCHIVE=&whichpage=8&TOPIC_ID=10035ο Ιησούς ο ίδιος είπε ότι ήρθε για να δημιουργήσει μία Νέα Διαθήκη του Θεού με τον άνθρωπο.
Τη δημιούργησε και 1εάν έπαιζαν μετεμψυχώσεις, οι πρώτοι που θα το έλεγαν είναι οι Αγίοι και Σοφοί Πατέρες ημών, όπως ο Βασίλειος ή ο Γρηγόριος ή ο Χρυσόστομος για παράδειγμα.
2 Και φυσικά οι Ευαγγελιστές θα το τόνιζαν, θα το διευκρίνιζαν και στις πράξεις "των Αποστόλων" θα αναφερόταν. Ήταν αδύνατο να μην συμπεριληφθεί εκεί, παρά μόνο εάν δεν υφίστατο.....όπως και δεν υφίστατο
Ορίστε, αυτό είναι !
Για να δούμε τώρα και ΤΙ μας λες > δηλ. οι πρώτοι που το έλεγαν θα ήταν αυτοί οι Άγιοι και οι Σοφοί πατέρες. Άμα το 'λεγε δηλ. κάνας άλλος πρώτος ; θα ήταν μούσι κι άμα το 'λεγαν αυτοί ; θα ήταν ok, αυτό λες ; [1]
[2] Για το δεύτερο που λες, ε, δεν είναι και λόγος αυτό. Π.χ πουθενά στην Παλαιά αλλά και στην Καινή Διαθήκη δεν αναφέρεται και δεν συμπεριλαμβάνεται η κοινωνία των Εσσαίων. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπήρξε, ότι δεν υφίστατο Εσσαίοι ... έτσι ; Ή ένα άλλο παράδειγμα να σου πω, πιο hot, μην παρεξηγηθείς δεν το λέω για να σου επιτεθώ, πουθενά οι Ευαγγελιστές δεν αναφέρουν που έκανε την σωματική του ανάγκη ο Ιησούς. Αυτό δεν σημαίνει πως ο Ιησούς δεν έκανε τσίσα του ποτέ ...
Edited by - zip on 02/04/2009 19:04:59
Ιδιοτροπίες του εγκεφάλου δημιουργούν το αίσθημα του deja-vu
Τα Νέα
Deja-vu: παιχνίδια του μυαλού μας
Θεσσαλονίκη
Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν κάποια στιγμή στη ζωή τους την αίσθηση ότι αυτό που βλέπουν ή βιώνουν το έχουν ξαναζήσει στο παρελθόν, ένα φαινόμενο γνωστό ως jeva-vu ή παραμνησία. Όχι, δεν πρόκειται για αναμνήσεις μιας προηγούμενης ζωής, αλλά για ιδιοτροπία του εγκεφάλου για την οποία υπάρχουν διάφορες πιθανές ερμηνείες, εξήγησαν την Παρασκευή ψυχίατροι σε συνέδριο του ΑΠΘ.
Το 65% των ανθρώπων έχει βιώσει την εμπειρία της παραμνησίας τουλάχιστον μία φορά, ωστόσο το φαινόμενο είναι συχνότερο στις ηλικίες 15-25 ετών. Σύμφωνα με προηγούμενες έρευνες, περισσότερο επιρρεπή είναι άτομα σε συνθήκες κόπωσης και στρες, ανώτερου κοινωνικού και μορφωτικού επιπέδου, καθώς και όσοι ταξιδεύουν συχνά.
Το deja-vu μπορεί να εμφανιστεί είτε σε υγιή άτομα, είτε σε υπόβαθρο οργανικής νόσου, είτε λόγω λήψης φαρμάκων, ανέφεραν οι επιστήμονες της Α΄ Ψυχιατρικής Κλινικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Ελπίδα Κουιμτζή, Δήμητρα. Νέλλα, Αναστασία. Κώνστα, Πέτρος Πετρίκης, Λουκάς Αθανασιάδης , Κωνσταντίνος Φωκά) σε ανακοίνωσή τους στο 5ο Επιστημονικό Συνέδριο της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ .
«Σύμφωνα με μία θεωρία το φαινόμενο εξηγείται ως διαταραχή μνήμης στο οποίο εμπλέκονται ο ιππόκαμπος και ο αμυγδαλοειδής πυρήνας του εγκεφάλου» γράφει η ομάδα των ψυχιάτρων. Ο ιππόκαμπος είναι μια περιοχή που σχετίζεται με τις λειτουργίες της μνήμης και της μάθησης, ενώ ο αμυγδαλοειδής πυρήνας εμπλέκεται στον έλεγχο των συναισθηματικών αντιδράσεων. Ίσως κάποιο «βραχυκύκλωμα» σε αυτές τις περιοχές να δημιουργεί την ψευδαίσθηση μιας ανάμνησης στο φαινόμενο της παραμνησίας.
Σύμφωνα με μια άλλη θεωρία, ο εγκέφαλος λαμβάνει πληροφορίες για το περιβάλλον ακόμη και όταν η προσοχή του ατόμου είναι προσηλωμένη σε κάτι άλλο, και αυτές οι πληροφορίες κάνουν τις καταστάσεις να μοιάζουν γνωστές.
Η θεωρία του «ολογράμματος» υποστηρίζει ότι το deja-vu συμβαίνει όταν ένα στοιχείο του περιβάλλοντος μοιάζει με μέρος μιας ανάμνησης, πυροδοτώντας την ανάκληση της ανάμνησης στην τρισδιάστατη μορφή της.
Σύμφωνα πάλι με τη θεωρία της καθυστερημένης όρασης, το ερέθισμα από το ένα μάτι καθυστερεί να φτάσει στον εγκέφαλο, σε σχέση με το σήμα από το άλλο μάτι, με αποτέλεσμα το δεύτερο ερέθισμα να θεωρείται ανάμνηση του πρώτου.
Τέλος, σύμφωνα με μια νεότερη άποψη, το deja-vu οφείλεται σε καταστολή της εξελικτικά αρχαιότερης οδού μεταβίβασης των οπτικών ερεθισμάτων μέσω του εγκεφαλικού στελέχους, η οποία καθυστερεί σε σχέση με τη βασική οδό που διέρχεται από το θάλαμο.
Στους περισσότερους ανθρώπους η παραμνησία είναι σπάνιο φαινόμενο, υπάρχει όμως και η χρόνια μορφή του φαινομένου. Στα άτομα αυτά παρατηρείται υπερδραστηριότητα ή συνεχής διέγερση του κυκλώματος του μετωπιαίου λοβού, το οποίο είναι υπεύθυνο για τη λειτουργία των αναμνήσεων, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται αναμνήσεις εκεί που δεν υπάρχουν.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
"Ο πιο σοφός άνθρωπος μπρος στο Θεό θα φανεί πίθηκος και στη σοφία και στην ομορφιά και σ' όλα τ' άλλα."(Ηράκλειτος).
Περιπτώσεις και όχι τις περιπλοκές πχ δεν μπορεί να είναι ψευδαίσθηση ανάμνησης
Κατι που θα δεις μετά από κάποιο χρονικο διάστημα πχ πας σε ένα μέρος που δεν έχεις
Ξαναπάει αλλα ξέρεις πως είναι πριν το δεις στην πραγματικότητα .
quote:
Σύμφωνα με μια άλλη θεωρία, ο εγκέφαλος λαμβάνει πληροφορίες για το περιβάλλον ακόμη και όταν η προσοχή του ατόμου είναι προσηλωμένη σε κάτι άλλο, και αυτές οι πληροφορίες κάνουν τις καταστάσεις να μοιάζουν γνωστές.
Θα το συναντήσετε αυτό στα διάφορα βιβλία εσωτερισμού και ως διάσπαση προσοχής.
quote:
ΛΟΜΒΑΡΔΟΠΟΥΛΟΣ:
Πρώτη φορά συμφωνώ με τόν europaius,
Προοδεύεις σιγά....σιγά....
"Ο πιο σοφός άνθρωπος μπρος στο Θεό θα φανεί πίθηκος και στη σοφία και στην ομορφιά και σ' όλα τ' άλλα."(Ηράκλειτος).
(ωχχ τι μας βρηκε τωρα).λοιπον, ο παππους μου(ο πατερας της μαμας μου) πεθανε το 1984, νοεμβριο καθως βρησκοτανε στην νοτια κορεα(στρατιοτικος ηταν. εγω φυσικα δεν το προλαβα, αφου ουτε καν ειχα γεννηθει τοτε.
ο παππους μου απο τα λεγομενα και τις ιστοριες των συγγενων μου που τον ειχαν προλαβει,λεγανε οτι ηταν συμπεριφεροταν ακριβως σαν εμενα,με τις ιδιες εκφρασεις προσωπου αλλα και ατακες.
στην αρχη δεν εδωσα σημασια αλλα μετα απο καποια χρονια αρχισα να σκεφτομαι για πλακα οτι: - ρε λες να ειμαι η μετανσαρκωση του παππου;;; αλλα μετα,δεν ξερω τι εγινε,αλλα το πειρα στα σοβαρα γιατι οσο περνουσαν τα χρονια μου λεγανε οτι εξωτερικα μοιαζω στον αλλον παππου(πατερας του μπαμπα μου). δηλαση εμφανιση και ψυχη ιδια με τους δυο παππουδες!
ο παππους μου ο δευτερος ειχε πεθανει το 1989,τον ειχα προλαβει δηλαδη,εστω και μικρη.
βρε παιδια καμια ιδεα για το τι συμβαινει;;;
λετε να ειναι καμια συμπτωση και εγω να εχω παθει μαλακινση μυαλου;συγνωμη και για την εκφραση κιολας αλλα οταν το λεω στους αλλους αυτο που μου συμβαινει βαζουν τα γελια
Το σύμπαν είναι ένα όμορφο άλυτο μυστήριο που το κάθε του κομάτι φαντάζει μοναδικό!
Θα σου δωσω μιαν εξηγηση και ας γελανε οσο θελουν!
Υπαρχει περιπτωση μετενσαρκωσης,εφ οσον ο ενας παπους πεθανε πριν
την γεννηση σου.
Η ομοιοτητα του αλλου παπου τωρα,εξηγειται προφανως γονιδιακα,εφ οσον
αφορα την εξωτερικη εμφανιση.
Η οντοτητα που ηταν ο πρωτος αποθανων παππους,ειχε ολο τον χρονο να
ενσαρκωθει παλι.Ισως καποιο εργο του να εμεινε ατελειωτο και να το
ολοκληρωσεις εσυ.
Αυτα συμφωνα με τους αποδεχομενους την μετενσαρκωση.Κατι που δεν
ειναι ευκολα αποδειξιμο και οπως καταλαβαινεις ειναι στην διαθεση
του καθ ενος να το αποδεχθει.
Σκεψου μεσα στο μυαλο σου,σε συνδυασμο με την γνωση σου,την ειδικη επιστημονικη σου γνωση και αποφασισε.
Μην λες τιποτα στον κυκλο σου.Η απορριψη ειναι συνηθες φαινομενο.
Οτι αποφασισεις,εσυ και ο εαυτος σου!!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Σουρης.
quote:
Nasa που ησουν?
λολ ειπα να μην μιλαω πολυ γιατι σας κουραζω
quote:
Αυτα συμφωνα με τους αποδεχομενους την μετενσαρκωση.Κατι που δεν
ειναι ευκολα αποδειξιμο και οπως καταλαβαινεις ειναι στην διαθεση
του καθ ενος να το αποδεχθει.Σκεψου μεσα στο μυαλο σου,σε συνδυασμο με την γνωση σου,την ειδικη επιστημονικη σου γνωση και αποφασισε.
Μην λες τιποτα στον κυκλο σου.Η απορριψη ειναι συνηθες φαινομενο.
Οτι αποφασισεις,εσυ και ο εαυτος σου!!
λες ε;;; αλλα τι δουλεια να εχει αφησει ο παππους ατελειωτη και γιατι να επιλεξει εμενα;;; τα παιδια της θειας μου δεν μπορουσε πχ;
Το σύμπαν είναι ένα όμορφο άλυτο μυστήριο που το κάθε του κομάτι φαντάζει μοναδικό!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Σουρης.
quote:
Aυτο ρωτα τον ιδιο...μεσα σου ειναι!
πως;;;;λολ
Το σύμπαν είναι ένα όμορφο άλυτο μυστήριο που το κάθε του κομάτι φαντάζει μοναδικό!
quote:
[quote]
Aυτο ρωτα τον ιδιο...μεσα σου ειναι!
Περιμενε να βρουμε το μποζωνιο και θα σου πω...
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Σουρης.
Ήμουν στο λύκειο όταν είδα το όνειρο (και δεν είχα δίπλωμα οδήγησης). Όσο δεν είχα δίπλωμα οδήγησης δεν οδηγούσα ποτέ και συνεπώς δεν έβλεπα ούτε στον ύπνο μου ότι οδηγούσα γιατί δεν ήξερα πως... Εκείνο το βράδι όμως με είδα στον ύπνο μου να οδηγάω ένα άσπρο αμάξι, παλιό μοντέλο (για τα τωρινά δεδομένα). Θυμάμαι πως "ένιωθα" μεγάλος, ένιωθα πάνω από 30, αλλά όχι πολύ. Πάρκαρα το αμάξι μου στα δεξιά ενός δρόμου, και πέρασα απέναντι. Ήταν βράδυ και κατέβηκα κάποια σκαλοπάτια για να μπω σε έναν ημιυπόγειο χώρο του οποίου η πόρτα θυμάμαι πως ήταν από άσπρο αλουμίνιο, σαν να επρόκειτο για κάποια βιοτεχνεία ή κάτι τέτοιο.
Μπήκα μέσα και ήμουν σε έναν χώρο που με περίμεναν 2 άτομα, τα οποία θυμάμαι πως τα ένιωθα για "φίλους" όχι για αγνώστους. Ο χώρος είχε ελάχιστα έπιπλα. Ένα τραπέζι και 2 καρέκλες. Δεν θυμάμαι να ένιωθα καθόλου φόβο, μόνο ανησυχία. Τότε άρχισα να μιλάω και να απολογούμαι για κάτι που δεν κατάφερα να κάνω. Ζητούσα συγνώμη και παραδεχόμουν το λάθος μου, όμως οι 2 άντρες που ήταν στον χώρο μαζί μου είχαν ένα βλέμα που έλεγε "καταλαβαίνουμε... αλλά δεν είναι στο χέρι μας...". Τότε ο ένας άντρας έβγαλε ένα πιστόλι και μου είπε "ξέρεις ότι δεν μπορώ να το αποτρέψω αυτό".
Τότε εγώ έκανα κάτι για το οποίο ντρεπόμουν για πολλές μέρες όταν ξύπνησα (και όταν λέω ντρεπόμουν εννοώ πως ένιωθα ντροπή, όχι απλά σκεφτόμουν "ντροπή"). Του είπα "το ξέρω. θέλω αν μπορείς να με πυροβολήσεις στο κεφάλι για να μην πονέσω" και γονάτισα δίπλα του. Αυτός έβαλε το πιστόλι στον αριστερό μου κρόταφο και με πυροβόλησε. Θυμάμαι να νιώθω μια "πίεση" στο σημείο εισόδου της σφαίρας, αλλά όχι πόνο. Επίσης, δεν ένιωσα το σώμα μου να πέφτει στο πάτωμα, δεν ένιωσα τίποτα. Όλα είχαν σκοτεινιάσει όμως.
Και τώρα μπαίνουμε στο "μετά θάνατον" κομμάτι, στο οποίο έχω 1 λεπτό αναμνήσεων, καθοριστικών για μένα που τις ένιωσα. Θα προσπαθήσω να σας μεταφέρω τα συναισθήματά μου όσο καλύτερα μπορώ. Εκεί μέσα στο σκοτάδι, περίμενα μερικά δευτερόλεπτα. Περίμενα τον θάνατο. Στο εν τω μεταξύ, ένιωθα να "αναπνέω". Τότε έκανα την πρώτη μου σκέψη "αποκλείεται να αναπνέω, πυροβολήθηκα στο κεφάλι" σκέφτηκα. Αμέσως μετά "ναι όμως αποκλείεται και να σκέφτομαι, τι συμβαίνει? αυτό είναι ο θάνατος?". Τότε ένιωσα ένα συναίσθημα που δεν νομίζω να ζήσω όσο ζώ, το συναίσθημα του απόλυτου "ξαλαφρώματος". Ένιωσα να αφήνω όλα μου τα προβλήματα πίσω. Απλά δεν με άγγιζαν πια. Ούτε αυτοί που αγαπούσα με άγγιζαν. Ένιωσα πως "δεν έχω να κάνω εγώ με αυτά πλεον" και το συναίσθημα της γαλήνης ήταν πραγματικά απερίγραπτο. Ενώ το ένιωθα αυτό σκέφτηκα "τώρα θα μάθω επιτέλους τι γίνεται μετά τον θάνατο". Και εκεί σταμάτησαν οι αναμνήσεις μου.
Το όνειρο το θυμάμαι και ανατριχιάζω. Επίσης θυμάμαι το πόσο μεγάλη ντροπή ένιωθα σαν ύπαρξη όταν ξύπνησα, που είχα αποδεχθεί έτσι την ήττα μου και δεν πάλεψα για να μείνω ζωντανός. Θυμάμαι που ξύπνησα και είπα στον εαυτό μου "δεν θα το ξανακάνω αυτό".
Αναμένω σχόλια
-------------------------------------
http://en.wikipedia.org/wiki/Jegudiel
Διαβάζοντας έντονο όνειρο του φίλου μας,πιστεύω ότι είναι η ώρα να γράψω το δικό μου ενύπνιο.Οδηγούσα το αμάξι μου,και ξαφνικά μια λάμψη ,ο θάνατός μου ,κι εγώ αιωρούμενη να κοιτώ το άλλο αμάξι που με χτύπησε.. έβλεπα καθαρά καθώς βρισκόμουν ίσως δυο μετρα πάνω απ’το έδαφος κι ότι μέσα στο άλλο αμάξι που το γνώριζα, ήταν οι φίλοι μου ένας άνδρας και μια γυναίκα που ικανοποιημένοι εξαφανίστηκαν σίγουροι ότι με σκότωσαν.Αυτό το δυσάρεστο συμβάν ήταν ότι καλύτερο μπορούσε να μου συμβεί..γιατί? συνεχίζω να βλέπω τον εαυτό μου να ανεβαίνει ψηλά στον ουρανό, σαν ρουκέτα να εκτοξεύομαι στο σύμπαν .. βρέθηκα μπροστά σε μια μικρή οβάλ πόρτα που έπρεπε να μου ανοίξει καποιος για να μπω..Υπήρχε μια αίσθηση όταν ξύπνησα γαλήνης ,και μακαριότητας όπως του φίλου μας,όμως τα πρώτα λόγια που επαναλάμβανα τις πρώτες μέρες ήταν αυτά: «μη μου άπτου» .. ότι δηλαδή μην μ’αγγίξει κανείς , πηγαίνω προς τον Πατέρα και κανείς δεν μπορεί να μου κάνει κακό..για να μην μακρηγορώ, έχει βιώσει καποιος κατι παρόμοιο?διότι όλο αυτό μου έγινε χάρη και το αποσυμβόλισα , δεν θα το εννοούσα διαφορετικά.. σήμερα που έχουν περάσει τόσα χρόνια κατανοώ ότι είναι η πορεία όλων των ανθρώπων πάνω στη γη, δηλαδή να να βιώσουν τη δεύτερη γέννηση και στην πορεία το θάνατο του κατώτερου φρονήματος,ή το θάνατο του «εγώ» κι έτσι να φτάσουν από τον εγωκεντρισμό στην καθαρή συνειδητότητα..περιμένω τα σχόλιά σας για να προχωρήσουμε στον αποσυμβολισμό.
anahs
καποιος gianipseftis.
Edited by - Notirk on 02/11/2011 17:32:25
Προετοιμάσου τώρα για τις συνέπειες….
Εγώ τον διαβάζω πάντα όταν θέλω να χαμογελάσω. Συν τουτου τα γραπτά του είναι γεμάτα με ενδιαφέρουσες επιστημονικές πληροφορίες. Επίσης συμπαθεί πολύ τον Νικόμαχο. Ένας λόγος ακόμα για να τον αγαπήσεις.
Αμπλαρ μουτσατσος.
Ελειψες σε μερικούς!!!!
Και σε μενα,αντε να μην κρυβόμαστε!!!
Elo
κάπως ετσι φανταζόμουν κι εγω τον Γιαννάκη!!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.