- ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
quote:
zipΌμως η απορία μου είναι η εξής : Γιατί αυτή η υπακοή ενός παιδιού στους γέροντες και τους γονείς [ που έχει ως παραπροϊόν της, σύμφωνα με τα παραπάνω, την θρησκεία ], χαρακτηρίζεται ως "εξέλιξη" ή ως, ας πούμε, διαδικασία εξέλιξης ; Κανένα είδος υπακοής [πλην ενός που γνωρίζω και η υπακοή στους γονείς ή τους γέροντες δεν εντάσσεται σε αυτό*], δεν μπορεί να ενταχθεί σε μια εξελικτική διαδικασία ούτε να αποτελέσει - κατά την γνώμη μου - εξελικτικό ή αναπτυξιακό βήμα. Συνεπώς, κατ' εμέ, η θρησκεία είναι παραπροϊόν μιας υπακοής, αλλά αυτή η υπακοή δεν είναι εξέλιξη ή τουλάχιστον δεν εντάσσεται στην εξελικτική διαδικασία ενός ανθρώπου. Ένα παιδί δεν σημαίνει πως εξελίσσεται υπακούοντας τους γονείς του ή τους μεγαλυτέρους του. Μεγαλώνει κατ' αυτόν τον τρόπο, ναι, αλλά δεν σημαίνει πως εξελίσσεται κιόλας. Γιατί το λαμβάνουμε αυτό ως εξέλιξη ;
Γενικά κάθε οργανισμός εξελίσσεται με ανεπαίσθητους κατά βάση ρυθμούς. Η επιβίωση ενός οργανισμού (αναφέρομαι σε βάθος χρόνου) υποδηλώνει ότι έχουν συσσωρευθεί βαθμιαία εκείνα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που τον κατέστησαν ικανό να επιβιώσει περισσότερο. Ισως ένα τέτοιο χαρακτηριστικό να αποτελεί και η δόμηση (μέσω της φυσικής επιλογής που είναι η κινητήρια δύναμη της εξέλιξης) των παιδικών εγκεφάλων με τον τρόπο που αναφέρει ο Dawkins στην υπόθεση περί παραπροϊόντος. Δηλαδή με την τάση να πιστεύουν ό,τι τους πουν οι γονείς και οι γέροντες της φυλής, αφού κατ'αυτό τον τρόπο έχουν αυξημένες πιθανότητες να επιβιώσουν και να αφήσουν απογόνους.
quote:
zipΈχω μια ένσταση σε αυτό : Αν θεωρήσουμε την θρησκεία ως παραπροϊόν της υπακοής ενός ανθρώπου (ενός παιδιού) στους γονείς ή στους γέροντες, τότε μπαίνουμε σε έναν φαύλο κύκλο. Γιατί και αυτοί οι γονείς και οι γέροντες κάποτε ήσαν παιδιά. Και κάποτε κι αυτοί έδειξαν υπακοή στους δικούς τους γονείς ή σε κάποιους άλλους γέροντες. Και πάει λέγοντας ... Κατ' εμέ λοιπόν ο Dawkins πάλι δεν διεισδύει στις ρίζες της θρησκείας, δεν ερμηνεύει δηλ. τον πρωταρχικό λόγο εμφάνισής της ως φαινόμενο. Παρουσιάζει σαφώς μια άλλη οπτική. Και όντως υπάρχει λογική βάση στον συλλογισμό του. Δεν διαφωνώ σ' αυτό.
Να ξεκαθαρίσω αρχικά ότι αναφέρθηκα γενικότερα στις ποικίλες ιδέες και υποθέσεις που εκφράζει ο Dawkins στο συγκεκριμένο βιβλίο και όχι μόνο στην υπόθεση του παραπροϊόντος σχετικά με τις ρίζες της θρησκείας. Τώρα για το θέμα μας νομίζω ότι με την εν λόγω υπόθεση μάλλον εξηγείται καλύτερα το πώς έθεσε στέρεες βάσεις στη συνείδηση του ανθρώπου η θρησκευτική συμπεριφορά παρά η αρχική της προέλευση. Θα μπορούσε λόγου χάριν η θρησκευτική συμπεριφορά να εκκολάφθηκε για να ερμηνευτεί ο φυσικός κόσμος και να παρηγορηθεί ο ανθρώπινος νους για τον θάνατο και τις φυσικές κακουχίες, αλλά να θεμελιώθηκε δυναμικά πάνω στο στέρεο οικοδόμημα της υπακοής προς τα γεροντότερα μέλη της κοινότητας με τελικό αποτέλεσμα τη διαιώνισή της.
Edited by - Agnostic on 15/09/2010 11:40:05
quote:
Τώρα για το θέμα μας νομίζω ότι με την εν λόγω υπόθεση μάλλον εξηγείται καλύτερα το πώς έθεσε στέρεες βάσεις στη συνείδηση του ανθρώπου η θρησκευτική συμπεριφορά παρά η αρχική της προέλευση.
Αυτό ναι, συμφωνώ απόλυτα.
υποστηριζω οτι αυτη η λειτουργικοτητα ηταν διπλη..
1) για οσους ειχαν υπαρξιακες ανησυχιες το θρησκευεσθαι ηταν μια προφανεστατη πραξη εκφρασης αυτων των ανησυχιων...
2) για οσους δεν ειχαν ιδιαιτερες υπαρξιακες ανησυχιες, η θρησκεια λειτουργουσε με αλλο τροπο, ηταν ενα ωραιο φολκλορ που περιλαμβανε τις εορτες της κοινοτητας, τους μυθους των παλαιοτερων, πιθανως τελετες μυησης που δεν ειχαν αποκλειστικα θρησκευτικη σημασια αλλα που συνδεοντουσαν και με οψεις της κοινοτικης ζωης, εθιμα που σχετιζοντουσαν με την ιεροτητα του ουρανου (συχνα χρησιμοποιουσαν τον ηλιο σαν συμβολο της θεοτητας) και της γης (η γονιμοτητα της οποιας τους εδινε τις καλες σοδειες)...
γενικοτερα θα μπορουσαμε να μιλησουμε για την υπαρξη δυο θρησκευτικοτητων, η μια ηταν πιο εσωτερικη και αφορουσε οσους ευχαν εντονες υπαρξιακες ανησυχιες-αυτη αργοτερα συνδεθηκε με τα λεγομενα μυστηρια, η δευτερη ειχε να κανει με τη λαικη θρησκευτικοτητα η οποια ειχε και αρκετες νατουραλιστικες οψεις, γι' αυτο εξαλλου ηταν απο παναρχαιους χρονους δημοφιλης αναμεσα στις γυναικες οι οποιες στολιζαν τα ιερα και τους ναους η ετοιμαζαν τις προσφορες στους Θεους και στη Μητερα Γη...
απ' αυτη τη σκοπια η λαικη θρησκευτικοτητα δεν ηταν μονο φολκλορ, συνεδεε την κοινοτητα με τη Γη και τον Ουρανο, με τον Ηλιο, τις κινησεις των Αστρων και της Σεληνης, με τις Ισημεριες και τα Ηλιοστασια, με τις αλλαγες των εποχων, με τους μυθους των προγονων και της φυλης, με τη γεννησεις και τους θανατους των μελων της κοινοτητας, με τα τοτεμικα ζωα, με τα θεραπευτικα φυτα και τα ιερα βοτανα...
η εσωτερικη θρησκευτικοτητα τωρα δεν ειχε τοσο νατουραλιζε οψεις, στο επικεντρο της ηταν η τραγικοτητα της ζωης, η υπαρξη η οχι Θεου και το τι ακριβως ηταν αυτος, η αναγκαιοτητα η οχι της ηθικης, η υπαρξη η οχι ψυχης, οι εσωτερικοι θρησκευτες που σε καποιες περιπτωσεις προοδευαν πολυ στο εσωτερικο μονοπατι ηταν αυτοι που δημιουργουσαν τους μυθους της φυλης οι οποιοι ειχαν χαρακτηρα παραβολης και αλληγοριας με κρυμενες κωδικες εννοιες...
τωρα ο Ντωκινς πουλαει φυκια, η ιστορια της θρησκειας ειναι μια τεραστια υποθεση που δεν λυνεται με εναν προχειρο αφορισμο και ενα παραδειγμα για τους νυχτοπεταλουδες, εδω μιλαμε μεχρι και ο ανθρωπος του Νεαντερνταλ 90.000 χρονια π.Χ. αποκαλυφθηκε οτι ειχε ταφικα εθιμα τετοια που μας υποδεικνυουν την υπαρξη καποιου θρησκευτικου συστηματος...
quote:
Εαρινός:
Και εχω προβλέψει , ότι στο εγγύς μέλλον και ιδιαίτερα ο Χριστιανισμός θα χάσει τα "ερίσματά του" στον κόσμο...και γι'αυτό κατηγορήθηκα ως "Χριστιανομάχος"..."Οψόμεθα" φίλε μου ...θα δούμε και θα αποκαλυφθεί ποιός συμπεριφέρεται ως Χριστιανομάχος και χωρίς να το αντιλαμβάνεται συντελλεί στα μέγιστα απ'αυτών που κατηγορεί και θεωρεί ως ενόχους άλλους...!!!
Δεν κατηγορήθηκες για την άποψή σου ως χριστιανομάχος.....αλλά για τη συκοφαντία σου.
Βρες το συγκεκριμένο μήνυμα και ξαναδιάβασε το προσεκτικά.
Ο καθένας, είναι θεμιτό να λέει την άποψή του.
Δεν είναι όμως θεμιτό, να συνδέει την άποψή του αυτή με συκοφαντία και ύβρη.
Η μπαλάντα του κυρ μέντιου Νίκος Ξυλούρης
"Ο πιο σοφός άνθρωπος μπρος στο Θεό θα φανεί πίθηκος και στη σοφία και στην ομορφιά και σ' όλα τ' άλλα."(Ηράκλειτος).
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ
quote:quote:
Εαρινός:
Και εχω προβλέψει , ότι στο εγγύς μέλλον και ιδιαίτερα ο Χριστιανισμός θα χάσει τα "ερίσματά του" στον κόσμο...και γι'αυτό κατηγορήθηκα ως "Χριστιανομάχος"..."Οψόμεθα" φίλε μου ...θα δούμε και θα αποκαλυφθεί ποιός συμπεριφέρεται ως Χριστιανομάχος και χωρίς να το αντιλαμβάνεται συντελλεί στα μέγιστα απ'αυτών που κατηγορεί και θεωρεί ως ενόχους άλλους...!!!
Δεν κατηγορήθηκες για την άποψή σου ως χριστιανομάχος.....αλλά για τη συκοφαντία σου.
Βρες το συγκεκριμένο μήνυμα και ξαναδιάβασε το προσεκτικά.
Ο καθένας, είναι θεμιτό να λέει την άποψή του.
Δεν είναι όμως θεμιτό, να συνδέει την άποψή του αυτή με συκοφαντία και ύβρη.
Η μπαλάντα του κυρ μέντιου Νίκος Ξυλούρης
"Ο πιο σοφός άνθρωπος μπρος στο Θεό θα φανεί πίθηκος και στη σοφία και στην ομορφιά και σ' όλα τ' άλλα."(Ηράκλειτος).
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ
Θα μπορούσα και όπως ο καθένας εξάλλου εύκολα -ενδεχομένως- να σε ακολουθήσω στον τρόπο με τον οποίο μιλάς και τοποθετείσαι έναντι των συνομιλούντων σου -δεν χρειάζεται δα και ιδιαίτερο ταλέντο- θα προτιμήσω όμως απλά να χαμογελάσω με τα όσα λές...
Επί του θέματος τώρα...και σε "πεζό λόγο"...
Αν η εξέλιξη δεν συντελλείται και δεν συνετελέσθη μέχρι σήμερα , μέσα απο το σύνολο των εμπειριών του ανθρώπου και των αντιστοίχων γνώσεων που άντλησε μέσα απο αυτές...τότε τι είναι???
Εξελίχθηκε "νοητικά" χωρίς λόγο και σκοπό..???
Φαντάζομαι πως "όχι"....
Η νοητική και όχι μόνο εξέλιξη -έχω την αίσθηση- συντελλείται δια μέσου της "σύλληψης" του λάθους που συντελλεί σε μια διορθωτική διαδικασία του υποκειμένου και σε αυτό εκτός απο την λογική μετέχει και η συναισθηματική "απώλεια" δια μέσου των εμπειριών του ή η συναισθηματική "πλήρωση"...!!!
Η γνώση "απαλλάσει" τον άνθρωπο απο λάθος πεποιθήσεις και προάγει το πνεύμα του , ελευθερώνοντας ένα δυναμικό του καθυποταγμένο...προωθώντας στοιχεία εν δυνάμει εντός του και καθιστώντας τα "εν ενεργεία"...-Αριστοτελική αντιληψη- , διαστρωματώνοντας και χαρτογραφώντας έτσι την σκέψη του και θέτοντάς την , σε ένα άλλο επίπεδο αναφοράς...!!!
Έχω την αίσθηση , ότι η εξέλιξη του ανθρώπου είναι αναπόφευκτη και αναπόδραστη και αυτό διότι ο ανθρωπος -και θα ελεγα όχι μόνο- και "δή" ο άνθρωπος για να το θέσω διαφορετικά .... διαβαίνει τον χρόνο συναμα με τις εμπειρίες του...τα παθήματά του και ασφαλώς και με τα επίτευγματά του...και βιωνει την καθε σκέψη και συμπεριφορά του...και το "όλο αυτό" καταχωρείται και ειναι διαθέσιμο για τις οποιεσδήποτε μετέπειτα συνδιαλέξεις του και όχι μόνο..!!!
Απο την άλλη μεριά οι άνθρωποι -κάποιοι άνθρωποι μάλλον- αυτές τις καταγραφές τις μελετούν και αντλούν πληροφορίες και χρήσιμα στοιχεία και ανασυνθέτουν το πάζλ της ίδιας της ζωής , δίνοντας βήμα στην προσπέλαση νέων πεδίων νοηματοδότησης , θεμελιώνοντας την εξέλιξη...!!!
Ο ΧΡιστιανισμός θα μπορούσε υπό όρους να διαδραματίσει ενεργό ρόλο σε αυτήν την εξέλιξη...όμως οι αναφορές του περί ενός Θεού "παντογνώστη και πάνσοφου" του αποστέρησε την δυνατότητα της οποιασδήποτε εξέλιξης και διότι το "τέλειο" δεν εξελίσσεται...Έκαψε ο ίδιος τον άσσο που ενδεχομένως κρατούσε στα χέρια του...!!!
Σε εποχές όπου η γνώση εξέλειπε , προφανως οι άνθρωποι έδιναν χωρο στην ελπίδα της ύπαρξης μιας ανωτέρας φύσεως...και μπορώ να πώ , ότι αυτό έφερνε αποτελέσματα -τα όποια αποτελέσματα- πλέον όμως -έχω την αίσθηση- οτι οι Θρησκειες και ο χριστιανισμός , θα αρχίσει να "τρέχει" πίσω απο τα πράματα , προσπαθώντας να αποδείξει ότι δεν είναι Ελέφαντας...
Η έπαρση και οι μεγάλες υποσχέσεις και μάλιστα οι ανεκπλήρωτες απογοητεύουν θανάσιμα ....
Όντας προσκολλημένοι στο άρμα του δόγματος , αποστερούν το δικαίωμα στην εξέλιξη...και αυτό διότι η εξέλιξη απορρέει απο την αμφισβήτηση και την μεταβίβαση σε νέα επίπεδα αναφοράς...
"Κόλλησαν" μόνοι τους , απο την έπαρσή τους και το άκαμπτο και απόλυτο των πεποιθήσεών-ιδεών τους...!!!
Η ζωή θα ακολουθήσει το δρόμο της ούτως ή άλλως την "βλέπουμε" εξ'άλλου να μας προσπερνάει χωρίς συναίσθημα και "ανθρώπινη λογική" ακολουθώντας τον δικό της ρυθμό και τις δικές της νομοτέλειες...!!!
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:
Η "υπακοή" του Dawkins (ως έννοια δηλ) είναι επιβίωση, όχι εξέλιξη ενώ η "υπακοή" π.χ του Γκουρτζίεφ ή κάποιων άλλων Εσωτεριστών είναι εξέλιξη. Κατά συνέπεια η θρησκεία είναι παραπροϊόν αλλά όχι της εξέλιξης, είναι παραπροϊόν της επιβίωσης κατά Dawkins. Και αυτό φαίνεται και από το παράδειγμα της νυχτοπεταλούδας.
Προσοχή, εδώ ο Dawkins μιλά για την θεωρία της εξέλιξης των ειδών. Θεωρία που έχει επαληθευτεί και εξηγεί την βιοποικιλότητα και την διαφοροποίηση των εκατομμυρίων ζώων και φυτών του πλανήτη. Σύμφωνα με αυτήν, από κάθε είδος ζώου ή φυτού θα επιβιώσουν οι απόγονοι που θα προσαρμοστούν καλύτερα στο περιβαλλον. Έτσι κάποιοι απόγονοι με διαφοροποιημένα χαρακτηριστικά (π.χ. υπακοή) που ευνοούν την επιβίωση θα έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να περάσουν τα γονίδιά τους σε επόμενες γενιές.
Είναι καθαρά θέμα Βιολογίας και όχι εσωτερισμού.
Ο κος Αντωνιάδης λοιπόν, αποστρατευόμενος εξέδωσε βιβλίο με τίτλο «Κρεμώντας τη στολή», (εκδόσεις Κάκτος,) στο οποίο απ’οτι φαίνεται λέει όλα όσα δεν μπορούσε να πει ενόσω τη φόραγε.
Όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, αυτό το άρθρο του espresso το συνιστώ τα μέγιστα, γιατί ασχέτως του σκανδαλοθηρικού (όπως και το κάθε τι με αυτή τη φυλλάδα) τίτλου του, είναι καλογραμμένο.
Δίνει μία ιδιαίτερη ικανοποίηση να διαβάζεις τέτοιες απόψεις από έναν άνδρα που κατείχε μία παραδοσιακά λίαν συντηρητική θέση, και έχει επίσης ενδιαφέρον να διαβάζεις για τις βλακώδεις αντιδράσεις των χριστιανοφασιστών.
Το άρθρο της espresso βρίσκεται εδώ: «Ο επίτιμος αρχηγός ΓΕΝ έχει φαντασιώσεις με την… Παναγία».
Επίσης διαβάστε αρθράκι της Ελευθεροτυπίας για τον Γιώργο Σούρλα, του αξίζει.
Ενημέρωση 2009-12-03: αντιγράφω το άρθρο της «espresso» παρακάτω ως αντίγραφο ασφαλείας:
Ο επίτιμος αρχηγός ΓΕΝ έχει φαντασιώσεις με την… Παναγία
10.6.2008
Νέες τορπίλες εξαπολύει κατά του ελληνοχριστιανισμού ο επίτιμος αρχηγός ΓΕΝ Αντώνης Αντωνιάδης, ο οποίος αφού κρέμασε τη στολή του ναυάρχου, φόρεσε τη «στολή» του συγγραφέα και μέσα από το βιβλίο του «Κρεμώντας τη στολή» καταθέτει εμπειρίες και βιώματα από την πολύχρονη σταδιοδρομία του στο Πολεμικό Ναυτικό, προκαλώντας με τις απόψεις και τις θέσεις του σχετικά με το Χριστιανισμό. Ο επί τρία χρόνια αρχηγός (2002-2005) του Πολεμικού Ναυτικού αποκαλύπτει τις φαντασιώσεις του «για την καλλίγραμμη νεαρή μητέρα», την Παναγία, θεωρεί «ανοησία» τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, χλευάζει όσους πιστεύουν ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Υιός του Θεού, χαρακτηρίζει τα Ευαγγέλια κείμενα «απίστευτης απλοϊκότητας και αφέλειας», αποκαλεί «σαχλαμάρες» τα όσα πιστεύει ο λαός και οι ναυτικοί για τον Αγιο Νικόλαο. Ακόμη, περιγράφει ως «αισθητική παρωδία» την εμφάνιση των μητροπολιτών και θεωρεί «δουλοπρεπή παπαδοπαίδια» τους ναυτικούς δοκίμους που συνοδεύουν με άγημα το Ευαγγέλιο στις τελετές ορκωμοσίας.
Ο bon viveur ναύαρχος ομολογεί ότι ουδέποτε επιθυμούσε «οι ναυτικοί δόκιμοι, που προορίζονται για μέλλοντες ηγέτες, να υποβαθμίζονται σε δουλοπρεπή παπαδοπαίδια συνοδεύοντας το Ευαγγέλιο» (σελ. 262). Συγκεκριμένα, αναφερόμενος σε δεκάδες τελετές ορκωμοσίας που είχε παραστεί, ο επίτιμος αρχηγός ΓΕΝ γράφει: «Το θέαμα ναυτικών δοκίμων να συνοδεύουν ιερείς και ευαγγέλια μου προκαλούσε θλίψη. Δεν ήταν τόσο το θέαμα που με εκνεύριζε όσο οι συνειρμοί. Η τιμητική συνοδεία εμπεριέχει και το στοιχείο της υποταγής. Γι’ αυτό άλλωστε και η Πολιτεία την περιορίζει για τους ένστολους μόνο όταν πρόκειται για εθνικά σύμβολα και πολιτειακούς θεσμούς. Το Ευαγγέλιο και οι ιερωμένοι σε καμία πολιτισμένη χώρα δεν ανήκουν σε κάποια από αυτές τις κατηγορίες» (σελ. 24).
Και ποια είναι η άποψη του κ. Αντωνιάδη για τα Ιερά Ευαγγέλια; Ο ναύαρχος χαρακτηρίζει τα Ευαγγέλια ως «απίστευτης απλοϊκότητας και αφέλειας κείμενα», που «από επιστημονικής απόψεως είναι σχεδόν ανύπαρκτης ιστορικής εγκυρότητας».
«Καθαρόαιμος Ιουδαίος ήτανε ο Χριστός»
Οσο για την εμφάνιση των μητροπολιτών, ο Αντώνης Αντωνιάδης είναι ιδιαίτερα καυστικός: «Με απωθούσε, επίσης, η όλη κακόγουστη γραφικότητα του σκηνικού. Μητροπολίτες, συνήθως παχύσαρκοι, τυλιγμένοι μέσα σε φανταχτερά, κιτς άμφια με κωμικές, υπερμεγέθεις μίτρες στο κεφάλι να περιστοιχίζονται από μαυροντυμένους ιερείς και όλοι μαζί να ψέλνουν, να κουνάνε κεριά και εικονίσματα και από καιρού εις καιρόν να λιβανίζουν. Την επιτομή της αισθητικής παρωδίας έδιναν οι μακριές γενειάδες. Ενα αμιγώς ιουδαϊκό τελετουργικό, τόσο στην ουσία όσο και στην εμφάνιση. Και πώς να μην είναι! Καθαρόαιμος Ιουδαίος ήτανε ο Χριστός και αίρεση του Ιουδαϊσμού η συνακόλουθη θρησκεία του» (σελίδα 26).
Υπενθυμίζεται ότι στην αποκλειστική συνέντευξη που είχε δώσει στην «Espresso» o κ. Αντωνιάδης το Νοέμβριο του 2006, είχε πει για τους ιερείς: «Οταν ήμουν κυβερνήτης στο αντιτορπιλικό “Σφενδόνη”, απαγόρευα την είσοδο ιερέα στο πλοίο και, επιπλέον, θεωρώ και γρουσουζιά την παρουσία παπά στο πλοίο, όπως και πολλοί ναυτικοί. Επίσης, δεν θα έπρεπε να παρίστανται ιερείς σε καθελκύσεις πλοίων και ορκωμοσίες. Σε καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα δεν συμβαίνει αυτό. Τι γυρεύουν οι παπάδες στις εκδηλώσεις αυτές;»
Ο επίτιμος αρχηγός ΓΕΝ χαρακτηρίζει «κακόγουστες και ανόητες» τις θρησκευτικές λειτουργίες: Ειδικότερα, στη σελ. 27 του βιβλίου διαβάζουμε: «Δυσκολεύομαι να εξηγήσω πώς ένας λαός με αποδεδειγμένες γενετικές συγγένειες με την πλατωνική ή την αριστοτέλεια σκέψη μπορεί να αποδεχτεί, με τόση αφέλεια, ότι προγονοί του ήταν ο Αβραάμ, ο Ισαάκ, η Σάρα και… όλο το κακό συναπάντημα και να καταντήσει να προσκυνάει Ιουδαίους θεούς, αγίους, προφήτες, αποστόλους, ακόμη και λείψανα. Δεν χωράει στο μυαλό μου και στην αισθητική μου το γεγονός ότι οι απόγονοι του καλαίσθητου ελληνισμού -έστω κι αν ακόμη πιστεύουν ότι ο Χριστός είναι ο “Υιός του Θεού”!- μπορεί να παρακολουθούν όλες αυτές τις κακόγουστες και ανόητες τελετουργίες και να νιώθουν θρησκευτική κατάνυξη».
Από την πένα του ναυάρχου δεν… γλιτώνει ούτε ο Αγιος Νικόλαος. Στη σελίδα 74 του βιβλίου του, ο κ. Αντωνιάδης αναφέρει: «Ο Αγιος Νικόλαος ήταν ένας Μικρασιάτης επίσκοπος από τα Πάταρα. Δεν πρόσφερε απολύτως τίποτα στον ελληνισμό, δεν γνωρίζω αν πάτησε καν το πόδι του ποτέ στην Ελλάδα, είναι θαμμένος κάπου στην Ιταλία και, σε κάθε περίπτωση, δεν έχει την παραμικρή ιστορική ή εθνολογική σχέση με το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Αλλά ούτε και με τη θάλασσα γενικότερα, εκτός κι αν πάρουμε στα σοβαρά τις ανοησίες περί θαυμάτων του με θαλασσοπόρους και τις σαχλαμάρες για “αναβλύζοντα” από τον τάφο του νερά (δεν αναφέρεται εάν είναι ποταμίσια ή θαλασσινά)».
«Οι εικόνες της Παναγίας εξέπεμπαν μια θηλυκή ομορφιά, η οποία με έθελγε»
Εντύπωση προκαλούν τα όσα αναφέρει για την Παναγία, η εικόνα της οποίας τον «θέλγει». Αφού θεωρεί «ανοησία» τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, αποκαλύπτει τις φαντασιώσεις του για «την όαση της ομορφιάς», την «καλλίγραμμη νεαρή μητέρα», χαρακτηρισμούς που ο ίδιος αποδίδει στο πρόσωπο που περισσότερο από κάθε άλλο ιερό πρόσωπο τιμά ο ελληνικός λαός. Συγκεκριμένα, στη σελίδα 75 αναφέρει ο συγγραφέας: «Θεσμοθετήσαμε να εορτάζουμε την εθνική μας επέτειο αντί στις 21 Μαρτίου -ημέρα που άρχισε η Επανάσταση-, στις 25 του ίδιου μήνα για να συμπίπτει με μια θρησκευτική ανοησία την οποία αποκαλούν… Ευαγγελισμό της Θεοτόκου!»
Και λίγο παρακάτω, στη σελίδα 81, διαβάζουμε: «Απ’ όλες τις άλλες εικόνες, αυτές της Παναγίας είχαν μια ασυνήθιστη για αγιογραφία γλύκα και ανθρωπιά. Ορισμένες ακόμη φορές εξέπεμπαν και μια θηλυκή ομορφιά, η οποία με έθελγε». Και σε άλλο σημείο για την εικόνα της Παναγίας: «Για μένα, περιέργως, ήτανε πράγματι μια όαση ομορφιάς μέσα στην ασχήμια και κακομοιριά όλων των υπόλοιπων αγιογραφιών. Πολλές φορές δε, τη φαντασιωνόμουν σαν μια όμορφη, καλλίγραμμη νεαρή μητέρα, να περιφέρεται με τα σανδάλια της στους χωματόδρομους της Ναζαρέτ, γεμάτη ζωή και ανύποπτη, ασφαλώς, για τον ανιστόρητο και εξωπραγματικό ρόλο που της επιφύλασσε η ανθρώπινη άγνοια και η εκμετάλλευσή της από τον εκκλησιαστικό σκοταδισμό. Είναι και η μόνη εικόνα την οποία, για ανεξήγητους λόγους, έχω ακόμη κρεμασμένη στο δωμάτιό μου».
Επίσης, ο επίτιμος αρχηγός ΓΕΝ στη συνέντευξή του στην «Espresso» είχε δηλώσει άθεος, με αποτέλεσμα λίγες μέρες αργότερα ο βουλευτής της Ν.Δ. Γιώργος Σούρλας να ζητήσει, με ερώτησή του που κατάθεσε στη Βουλή, να αφαιρεθεί ο τίτλος του επίτιμου αρχηγού ΓΕΝ ναύαρχου Αντώνη Αντωνιάδη. Αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που οδήγησαν τον κ. Αντωνιάδη να γράψει το βιβλίο «Κρεμώντας τη στολή». Ο ίδιος στη σελίδα 258 αναφέρει: «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι κάθε λαός αξίζει τους πολιτικούς και τις κυβερνήσεις που ο ίδιος εκλέγει. Αναρωτιέμαι, όμως, αν τα λίγα αυτά χρόνια κοινοβουλευτικού βίου δικαιολογούν ένα επίπεδο λαού που στέλνει στο Κοινοβούλιο ανθρώπους η πολιτισμική υστέρηση των οποίων μετριέται κυριολεκτικά σε αιώνες! Αναρωτιέμαι, ακόμη, αν δικαιολογούν εκλεγμένους βουλευτές οι οποίοι να ζητούν θεσμικές κυρώσεις εις βάρος μου επειδή δεν πιστεύω στον Χριστό και στην Παναγία! Ή η Ελληνική Βουλή ζει το Μεσαίωνά της ή εγώ έχω την ψευδαίσθηση ότι ζω σε πολιτισμένη χώρα».
Ο επίτιμος αρχηγός ΓΕΝ Αντώνης Αντωνιάδης κλείνει το βιβλίο του ως εξής: «Στην ερώτηση γιατί δεν παραιτήθηκα από το Ναυτικό αφού δεν ήμουν χριστιανός, απαξιώ να απαντήσω. Τη θεωρώ τόσο βαθιά απολίτιστη και βλακώδη, ώστε να με πείθει ότι η νοητική θόλωση του ερωτώντος δεν θα του επιτρέψει ποτέ να καταλάβει και την πιο απλοϊκή απάντηση την οποία θα μπορούσα να δώσω».
ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΦΕΙΡΙΟΥ
Απο το διαδίκτυο!!!
Μείνε μέσα στο παιχνίδι...