- Πρακτικη + Συμβουλευτικη Φιλοσοφια - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
Οτι να ναι!!ειναι αλλη μια εκφραση του λαου που μπορει να χαρακτηρισει αυτα που καταλαβες!!(με καλη διαθεση κ χιουμορ το λεω,αυτο αν θες,το πιστευεις)Κατα πρωτον να πω οτι ΟΛΑ,μα ΟΛΑ ΟΜΩΣ οσα ειπα τα παρερμηνευσες τοσο οσο δεν παει!!ΚΑΜΙΑ ΜΑ ΚΑΜΙΑ σχεση δεν εχουν αυτα που εννοω εγω μ αυτα που καταλαβες!!Τα ΠΑΝΤΑ ειναι λαθος!!Απεχουν χιλιομετρα μακρια!!Απο που να το πιασω δεν ξερω!!Γι αυτο και δεν κανω παραθεσεις,σε ολα εχεις δωσει δικια σου ερμηνεια!!
Αυτο που λεω ειναι οτι πρεπει να κανεις δουλεια με τον εαυτο σου ΤΕΛΟΣ (οχι να ριξεις τον αλλο, και να τον αλλαξεις με την αγαπη σου και και και.... απο που τα εβγαλες δεν ξερω!!)Το ιδιο και για τον πονο!!Δεν εχει καμια σχεση με την αγαπη που το συνεδεσες και παλι με τον εαυτο σου εχεις να κανεις!!Αυτο που ειπα ειναι οτι ο πονος,υπαρχει λογος που υπαρχει,κατι θελει να σου δειξει!!
Καπου ειπες για κατι πιο πρακτικο!!Μα ολα αυτα ειναι πρακτικα για τη ζωη σου!!Στην πραξη τα βλεπεις να ισχυουν!!Ξεκινανε απ το πνευμα και στη συνεχεια υλοποιουνται!!ΜΟΝΟ οταν τα προσπαθησεις βεβαια!!Οπως καταλαβαινεις τα "ολα αυτα" θα τα βρεις μονη σου!!!
αγαπητή Lightworker είμαι χαζή μάλλον αλλά δυστυχώς δεν καταλαβαίνω γρι απο όσα μου λες...σου έκανα ολόκληρη ερμηνεία των όσων κατάλαβα εγώ από τα λεγόμενά σου αλλά εσύ δεν λες κάτι.. τι να βρω μόνη μου?ποια όλα αυτά ειναι πρακτικά που λες? μου έχεις αναφέρει κάτι πρακτικό και δεν το βλέπω..?που είναι?
πιάστο από την αρχή αφού το γνωρίζεις το θέμα τόσο καλά και αν έχεις όρεξη να γράψεις γράψε γιατί μπορεί και να βαριέσαι..
Τι δουλειά ακριβώς πρέπει να κάνω με τον εαυτό μου?
quote:
Lightworker
Εχεις μπερδεψει κατι το μαγικο και το ονειρικο δε σου ερχονται ετσι επειδη εισαι τυχερη/ρος!!Εχει προηγηθει παρα πολυ δουλεια και πονος και συνηδητοποιηση!!
τι σημαίνει αυτό? έχει προηγηθεί παρα πολυ δουλειά και πόνος και συνειδητοποίηση.. εσύ το λες αυτό όχι εγω... για τον πόνο...ότι προηγήθηκε.. πριν βιώσεις την αγάπη τόσο καλά όπως μας τα λες...
Και οκ πουθενά δεν ανέφερες το έτερον ήμυσι πως συμμετέχει στην διαδικασία..το όλο θέμα το αντιμετωπίζεις σαν να είσαι ερωτευμένη με τον εαυτό σου κάτι που είναι πολύ θετικό! δεν λέω...αλλά οκ αυτάαα
Μία από τις ιδέες που έπεσαν στο τραπέζι ανήκε στον Hugh Everett , στην εξαιρετικής σημασίας διδακτορική διατριβή του το 1957 :
Επινόησε μια μέθοδο τη λεγόμενη «ερμηνεία συσχετισμένων καταστάσεων», που σου επιτρέπει κάτι πολύ ενδιαφέρον :
Εάν ξέρεις ποιά ακριβώς ερώτηση θέλεις να θέσεις και τη διατυπώσεις στη γλώσσα της κβαντικής θεωρίας , τότε μπορείς να συναγάγεις τις πιθανότητες των διαφορετικών δυνατών απαντήσεων , ακόμη κι αν τα όργανα μέτρησης αποτελούν μέρος του κβαντικού συστήματος .
Πρόκειται για ένα βήμα προόδου , ουσιαστικά όμως δεν κατορθώνει να εξαλείψει τον ιδιαίτερο ρόλο που παίζουν οι παρατηρήσεις στη θεωρία .
Ειδικότερα , εφαρμόζεται το ίδιο σε ένα άπειρο πλήθος ερωτήσεων που μπορούν να τεθούν και οι οποίες είναι όλες μαθηματικά ισοδύναμες από τη σκοπιά της θεωρίας .
Πουθενά στη θεωρία δεν εκδηλώνεται η ιδιαιτερότητα των συγκεκριμένων παρατηρήσεων που τελικά κάνουμε , με χρήση μακροσκοπικών αντικειμέμων τα οποία έχουν καθορισμένες θέσεις και ταχύτητες .
Τίποτα δεν διακρίνει τον Κόσμο που βιώνουμε από ένα άπειρο πλήθος άλλων κόσμων , συγκροτουμένων από πολύπλοκες υπερθέσεις πραγμάτων του δικού μας Κόσμου .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Τούτο οφείλεται στη μεγάλη ελευθερία εφαρμογής των νόμων τους .
Η νευτώνεια φυσική μας παρέχει τους νόμους βάσει των οποίων τα σωματίδια κινούνται και αλληλεπιδρούν μεταξύ τους .
Κατά τα άλλα , όμως , δεν καθορίζει τις θεσεογραφίες των σωματιδίων .
Δεδομένης μιας οποιασδήποτε διάταξης των σωματιδίων που συγκροτούν το Σύμπαν και οποιασδήποτε επιλογής για τις αρχικές τους ταχύτητες , οι νόμοι του Νεύτωνα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να προβλέψουν το μέλλον του συστήματος .
Καθίστανται έτσι εφαρμόσιμοι σε κάθε δυνατό σύμπαν συγκροτούμενο από σωματίδια που κινούνται σύμφωνα με αυτούς .
Αντιλαμβάνεται κανείς ότι η θεωρία του Νεύτωνα περιγράφει άπειρο πλήθος διαφορετικών κόσμων , ο καθένας από τους οποίους αντιστοιχεί σε κάποια διαφορετική λύση της θεωρίας , στην οποία φθάνουμε ξεκινώντας με τα σωματίδια σε διαφορετικές θέσεις και με διαφορετικές ταχύτητες .
Εν τούτοις , καθεμία λύση της θεωρίας του Νεύτωνα περιγράφει ένα και μόνο σύμπαν .
Αυτό διαφέρει πολύ από την κατάσταση που βλέπουμε να ξεπηδά από τις εξισώσεις της συμβατικής προσέγγισης της κβαντικής κοσμολογίας .
Εκεί , (στην συμβατική κβαντική κοσμολογία) , καθεμία λύση φαίνεται να εμπεριέχει την περιγραφή άπειρου πλήθους συμπάντων .
Τα σύμπαντα αυτά διαφέρουν όχι μόνο ως προς τις απαντήσεις που δίνει η θεωρία στις τιθέμενες ερωτήσεις , αλλά και ως προς τις ίδιες τις ερωτήσεις .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Αρκετοί επιστήμονες έχουν επιχειρήσει να αντιμετωπίσουν το ζήτημα , και έχει σημειωθεί κάποια πρόοδος με τη χρήση μιας ιδέας που καλείται «αποσυγκρότηση» (decoherence) .
Ένα σύνολο ερωτήσεων ονομάζεται αποσυγκροτημένο αν μια οριστική απάντηση σε κάποια από αυτές αποκλείεται να αποτελεί υπέρθεση οριστικών απαντήσεων σε άλλες .
Η ιδέα έχει αναπτυχθεί από αρκετούς ερευνητές και η αντίστοιχη αντιμετώπιση της κβαντικής κοσμολογίας στην οποία έχει εξελιχθεί ονομάζεται «διατύπωση των συνεπών ιστοριών» . Η εν λόγω προσέγγιση επιτρέπει τον προσδιορισμό σειράς ερωτήσεων σχετικά με την ιστορία του Σύμπαντος .
Ξεκινώντας με μόνη την υπόθεση ότι οι ερωτήσεις είναι συνεπείς μεταξύ τους , με την έννοια ότι η απάντηση στη μία δεν απαγορεύει την άλλη , η συγκεκριμένη προσέγγισή μας λέει πώς να υπολογίσουμε τις πιθανότητες των διαφορετικών δυνατών συνόλων απαντήσεων .
Πρόκειται περί προόδου , μα δεν μας πάει αρκετά μακριά . Ο Κόσμος που βιώνουμε πράγματι είναι αποσυγκροτημένος , όπως όμως έχουν δείξει πειστικά δύο νεαροί άγγλοι φυσικοί , η Fay Dowker και ο Adrian Kent , το ίδιο ισχύει και για άπειρους άλλους δυνατούς κόσμους .
Η παρουσίαση της εν λόγω εργασίας , σε ένα συνέδριο κβαντικής βαρύτητας στο Ντάραμ της Αγγλίας το καλοκαίρι του 1995 , υπήρξε μια από τις πιο δραματικές στιγμές της επιστήμης .
Όταν η Fay Dowker ξεκίνησε την παρουσίασή της με αντικείμενο τη διατύπωση των συνεπών ιστοριών , τούτη η προσέγγιση θεωρούνταν ευρέως η μεγαλύτερη ελπίδα για την επίλυση των προβλημάτων της κβαντικής κοσμολογίας .
Η Fay εργαζόταν ως μεταδιδακτορική συνεργάτιδα στην ομάδα του James Hartle , πρωτοπόρου στην ανάπτυξη των συνεπών ιστοριών στην κβαντική κοσμολογία , και στην εισαγωγή της λίγα προοικονομούσαν τι θα επακολουθούσε .
Στην αριστοτεχνική παρουσίασή της ανέδειξε αρχικά τη θεωρία , και στην πορεία φώτισε μερικά από τα πιο σκοτεινά σημεία της .
Η θεωρία έδειχνε «να σκίζει» .
Στη συνέχεια όμως , η Fay παρουσίασε δύο θεωρήματα που υποδείκνυαν πως η ερμηνεία της δεν ήταν εκείνη που νομίζαμε .
Ενώ ο «κλασικός» Κόσμος , δηλαδή αυτός που παρατηρούμε και στον οποίο τα φυσικά σώματα έχουν καθορισμένες θέσεις , μπορεί να ανήκει στο σύνολο των συνεπών κόσμων τους οποίους περιγράφει μία λύση της θεωρίας , σύμφωνα με τα αποτελέσματα των Dowker και Kent θα πρέπει να υπάρχει κι ένα άπειρο πλήθος άλλων τέτοιων «κλασικών» κόσμων .
Επιπλέον , θα μπορούσε να υπάρχει άπειρο πλήθος συνεπών κόσμων που ήταν κλασικοί μέχρις αυτής της στιγμής , οι οποίοι ωστόσο δεν θα μοιάζουν καθόλου με τον Κόσμο μας σε πέντε λεπτά .
Ακόμη χειρότερα , δεν αποκλείεται η ύπαρξη κόσμων που είναι κλασικοί τώρα , αλλά οι οποίοι αποτελούσαν τυχαίες υπερθέσεις κλασικών κόσμων καθ’όλη τη διάρκεια του παρελθόντος .
Η Dowker κατέληξε σημειώνοντας ότι , αν η ερμηνεία των συνεπών ιστοριών είναι σωστή , δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να συμπεράνουμε ότι στον πλανήτη τριγυρνούσαν δεινόσαυροι πριν από 100 εκατομμύρια χρόνια βασιζόμενοι στη σημερινή ύπαρξη των απολιθωμάτων τους .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
έχει νομίζω κάποιο ενδιαφέρον.
(είναι στα αγγλικά γραμμένο βέβαια και ίσως δυσκολέψει κάποιους)
.
.
.
" Υπάρχει ο σωστός τρόπος, ο λάθος τρόπος, και ο ...δικός μου τρόπος! "
quote:
Πυθαγόρας :Το βάζω εδώ, γιατί δεν βρήκα σχετικότερο θέμα (στα πρόσφατα εννοώ) και επίσης λόγω της τροπής που του έχει δώσει ο Κηφέας:
έχει νομίζω κάποιο ενδιαφέρον.
(είναι στα αγγλικά γραμμένο βέβαια και ίσως δυσκολέψει κάποιους)
Πυθαγόρα
Εξαιρετικό το link που παρέθεσες παραπάνω , το οποίο σαφέστατα έχει άμεση σχέση και με τις δύο θεματικές ενότητες με τις οποίες ασχολούμαστε σ'αυτό το topic , δηλαδή τις : "Ολογραφικό σύμπαν" και "Εγκέφαλος, Συνείδηση και Κβαντική μηχανική" .
Όσον αφορά την τροπή που έχω δώσει στο παρόν θέμα θα οδηγήσει (όπως θα φανεί στη συνέχεια) στην ανάλυση του τι εννοούμε όταν αναφερόμαστε στο "ολογραφικό σύμπαν" .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Γνώριζαν ήδη πολύ καλά ότι η πρότασή τους επέβαλλε επί της πραγματικότητας μια ριζική εξάρτηση από το εκάστοτε θεωρούμενο πλαίσιο μελέτης :
Δεν έχει νόημα να μιλάμε για την ύπαρξη αντικειμένων ή την αλήθεια προτάσεων χωρίς πρώτα να ορίζουμε λεπτομερώς και πλήρως τις ερωτήσεις που πρόκειται να θέσουμε .
Είναι σχεδόν σαν να λέμε ότι την πραγματικότητα τη δημιουργούν οι ερωτήσεις .
Αν δεν ζητήσουμε πρώτα μια ιστορία του Κόσμου που να συμπεριλαμβάνει το ερώτημα αν ζούσαν δεινόσαυροι στη Γη πριν από 100 εκατομμύρια χρόνια , στην περιγραφή που θα λάβουμε η έννοια των δεινοσαύρων — ή οποιουδήποτε άλλου μεγάλου «κλασικού αντικειμένου» — δεν θα έχει κανένα νόημα .
Πιστεύω ότι ο Hurtle είχε δίκιο . Όσα είχαν πει αυτός και ο Gell-Mann εξακολουθούσαν να ισχύουν .
Φαίνεται πως είχε συμβεί κάτι ενδιαφέρον , το οποίο βλέποντάς το εκ των υστέρων δεν μοιάζει και τόσο ασυνήθιστο :
Πολλοί από όσους ασχολούνταν με το συγκεκριμένο πρόβλημα είχαν παρανοήσει τον Gell-Mann και τον Hurtle και είχαν την εντύπωση ότι εννοούσαν κάτι πολύ λιγότερο ριζοσπαστικό απ’ό,τι πραγματικά είχαν προτείνει , κάτι που βόλευε περισσότερο τη δική μας κλασική και παλιομοδίτικη διαίσθηση .
Δέχονται την ύπαρξη μίας ιστορίας του Κόσμου , την οποία εκφράζουν σε κβαντική γλώσσα , όμως αυτός ο μοναδικός κόσμος εμπεριέχει πάμπολλες διαφορετικές , ισοδύναμα συνεπείς ιστορίες , καθεμιά από τις οποίες πραγματοποιείται από το κατάλληλο σύνολο ερωτήσεων .
Κάθε ιστορία δεν είναι συμβιβαστή με τις άλλες , με την έννοια ότι δεν μπορούν να βιωθούν δύο ιστορίες μαζί από παρατηρητές σαν κι εμάς . Σύμφωνα με τη διατύπωση , όμως , είναι όλες το ίδιο πραγματικές .
Όπως θα φαντάζεσθε , υπήρξε μια τεράστια , αν και φιλική ως επί τω πλείστω , διαφωνία για το τι μέλλει γενέσθαι .
Μερικοί από εμάς υιοθετούμε την πεποίθηση της Fay Dowker και του Andrian Kent πως μια τέτοια άπειρη επέκταση της έννοιας της πραγματικότητας δεν είναι αποδεκτή .
Θεωρούμε ότι είτε η κβαντική μηχανική είναι λανθασμένη όταν εφαρμόζεται σε ολόκληρο το Σύμπαν είτε είναι ατελής — με την έννοια ότι πρέπει να συμπληρωθεί με μια θεωρία σχετικά με το ποιο σύνολο ερωτήσεων ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα .
Άλλοι ακολουθούν τους Hurtle και Gell-Mann αποδεχόμενοι την ακραία εξάρτηση από το θεωρούμενο πλαίσιο μελέτης την οποία επιφέρει η διατύπωσή τους .
Όπως λέει ο Chris Isham , το πρόβλημα έγκειται στην ερμηνεία της λέξης «είναι» .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Αποδεικνύεται ότι δεν είμαστε ελεύθεροι να θέσουμε οποιοδήποτε σύνολο ερωτήσεων : αντιθέτως , οι ερωτήσεις υποχρεώνονται να αποτελούν λύσεις συγκεκριμένων εξισώσεων .
Δυστυχώς , παρ’όλο που είχαν λυθεί οι εξισώσεις που προσδιορίζουν τις κβαντικές καταστάσεις του Σύμπαντος , αποδείχθηκε πολύ πιο δύσκολος ο προσδιορισμός των αποδεκτών από τη θεωρία ερωτήσεων .
Μοιάζει απίθανο να τον επιτύχουμε ποτέ — τουλάχιστον στα πλαίσια πραγματικών θεωριών , όχι στα απλοϊκά μοντέλα που περιγράφουν «γιογιοειδείς» εκδοχές του Σύμπαντος . Ίσως δεν θα έπρεπε να σχολιάζουμε το κατά πόσον είναι πιθανή η εύρεση του σωστού συνόλου ερωτήσεων , δεδομένου ότι και η επίλυση των εξισώσεων για τις καταστάσεις συνέβη κατά τύχη . Εντούτοις , πολλοί άλλοι επιστήμονες έχουν προσπαθήσει , μα όλοι τους κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τούτος ο βράχος παραμένει ακλόνητος .
Όπως φαίνεται , επομένως , στη συμβατική κβαντική κοσμολογία μπορούμε να διατυπώσουμε τις απαντήσεις , αλλά όχι και τις ερωτήσεις .
Υπό το φως , βέβαια , των προηγούμενων , κάτι τέτοιο δεν μας εκπλήσσει . Όπως είδαμε , για να διατυπώσουμε μια θεωρία της κοσμολογίας πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι κάθε παρατηρητής διαθέτει εν μέρει διαφορετική και αποσπασματική άποψη του Σύμπαντος .
Οδηγούμαστε στη διαπίστωση ότι δεν έχει νόημα να αντιμετωπίζουμε ολόκληρο το Σύμπαν σαν να επρόκειτο για ένα κβαντικό σύστημα κλεισμένο στο εργαστήριο , όπως εκείνα στα οποία εφαρμόζεται η συνηθισμένη κβαντική θεωρία .
Θα μπορούσε άραγε να βρεθεί κάποιο διαφορετικό είδος κβαντικής θεωρίας , στο οποίο οι κβαντικές καταστάσεις να αναφέρονται ρητά στο «οπτικό πεδίο» του εκάστοτε παρατηρητή ;
Μια τέτοια θεωρία θα διέφερε από τη συμβατική κβαντική θεωρία .
Κατά κάποιον τρόπο θα τη «σχετικοποιούσε» , με την έννοια ότι θα την καθιστούσε εξαρτώμενη σαφέστερα από την θέση του παρατηρητή μέσα στο Σύμπαν .
Θα περιέγραφε ένα μεγάλο , ίσως άπειρο σύνολο κβαντικών κόσμων , καθένας από τους οποίους ανταποκρίνεται στο κομμάτι εκείνο που έχει πρόσβαση συγκεκριμένος παρατηρητής ευρισκόμενος σε συγκεκριμένο τόπο και χρόνο στην ιστορία του Σύμπαντος .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
1) Μία πρόταση ξεφύτρωσε από την προσέγγιση των συνεπών ιστοριών : Πρόκειται για κάποιου είδους αναδιατύπωσή της από τον Chris Isham και το συνεργάτη του Jeremy Butterfield , στην οποία η εξάρτηση από το θεωρούμενο πλαίσιο μελέτης κατέχει κεντρική θέση στη μαθηματική διατύπωση .
Συγκεκριμένα χρησιμοποίησαν τη θεωρία τόπων η οποία επιτρέπει την εφαρμογή ενιαίου μαθηματικού φορμαλισμού σε πλήθος αλληλοσχετιζομένων κβαντομηχανικών περιγραφών που διαφέρουν ανάλογα με την επιλογή του θεωρούμενου πλαισίου μελέτης .
Πρόκειται για ωραία δουλειά αλλά δύσκολη — με την ίδια έννοια που ένας φιλόσοφος όπως ο Hegel ή ο Heidegger χαρακτηρίζεται δύσκολος .
Πράγματι , δεν είναι εύκολο να βρούμε την κατάλληλη γλώσσα να μιλήσουμε για τον Κόσμο αν πιστεύουμε στ’αλήθεια ότι η έννοια της πραγματικότητας εξαρτάται από το πλαίσιο του προσώπου που ομιλεί .
Για όσους ασχολούνται με την κβαντική βαρύτητα , ο Chris Isham είναι τρόπον τινά ο «θεωρητικός των θεωρητικών» .
Οι περισσότεροι θεωρητικοί φυσικοί σκέπτονται με τη βοήθεια παραδειγμάτων και επιχειρούν εκ των υστέρων να γενικεύσουν τα συμπεράσματά τους όσο το δυνατόν ευρύτερα .
Ο Chris Isham φαίνεται πως είναι από τους λίγους ανθρώπους που μπορούν να εργάζονται παραγωγικά προς την αντίθετη κατεύθυνση .
Έχει εισαγάγει αρκετές φορές ιδέες σε πολύ γενική μορφή , αφήνοντας στους άλλους την εφαρμογή των διδαγμάτων τους σε συγκεκριμένα παραδείγματα .
Κάπως έτσι οδηγηθήκαμε στην κβαντική βαρύτητα βρόχων , όταν ο Carlo Rovelli είχε διακρίνει μέσα σε μια πολύ γενική ιδέα του Isham τη στρατηγική που θα μπορούσε να εξαργυρώσει σε πολύ συγκεκριμένους όρους .
Σήμερα η ιστορία επαναλαμβάνεται . Οι ερευνητές εξετάζουν στην κοσμολογία την εξάρτηση από το πλαίσιο εδώ και δέκα περίπου χρόνια .
Τα απαραίτητα μαθηματικά τα μάθαμε από τον Chris Isham .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Για να επιστρέψουμε στο προηγούμενο , «γατήσιο» παράδειγμά μας , ως βασική ιδέα είχαμε ότι ο καθένας από τους συμμετέχοντες διαθέτει και ένα πλαίσιο μελέτης το οποίο απαρτίζεται από το κομμάτι του κόσμου που περιγράφει ο ίδιος .
Αντί να ρωτάμε ποια κβαντική περιγραφή είναι η σωστή — του ποντικιού , της γάτας , η δική μου , της φιλενάδας μου — , υποστηρίξαμε ότι πρέπει να τις δεχόμασθε όλες μαζί .
Υπάρχουν μεν πολλές κβαντικές θεωρίες που ανταποκρίνονται στις παρατηρήσεις πολλών διαφορετικών πιθανών παρατηρητών , όλες τους όμως αλληλοσχετίζονται , διότι , αν δύο παρατηρητές θέσουν την ίδια ερώτηση , θα πρέπι να λάβουν την ίδια απάντηση .
Τα μαθηματικά της θεωρίας τόπων , όπως αναπτύχθηκαν από τον Chris Isham και τους συνεργάτες του , μας παρέχουν τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουμε οποιαδήποτε τέτοια περίπτωση συναντήσουμε .
3) Μια τρίτη θεωρία εξαρτώμενη από το θεωρούμενο πλαίσιο μελέτης διατυπώθηκε από τη Φωτεινή Μαρκοπούλου-Καλαμάρα ως επέκταση της κοσμολογικής λογικής που είχε προτείνει ώστε να εφαρμόζεται στην κβαντική θεωρία .
Σύμφωνα με τα αποτελέσματά της , αποδεικνύεται πως το πλαίσιο μελέτης είναι το παρελθόν του εκάστοτε παρατηρητή μια δεδομένη χρονική στιγμή .
Πρόκειται για μια όμορφη ενοποίηση της κβαντικής θεωρίας και της σχετικότητας , στην οποία η γεωμετρία των ακτίνων φωτός — που προσδιορίζει το πώς ταξιδεύει η πληροφορία — προσδιορίζει και τα δυνατά πλαίσια μελέτης .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Καθεμιά τους εξαρτάται από κάποιον τρόπο διαίρεσης του Σύμπαντος σε δύο μέρη τέτοια ώστε το ένα να περιέχει τον παρατηρητή και το άλλο τα όσα ο παρατηρητής επιθυμεί να περιγράψει .
Κάθε τέτοια διαίρεση παρέχει και μια κβαντική περιγραφή μέρους του Σύμπαντος , και αφορά όσα βλέπει ένας συγκεκριμένος παρατηρητής .
Οι περιγραφές θα διαφέρουν μεταξύ τους , θα πρέπει όμως να εμφανίζονται συμβιβαστές η μία με την άλλη .
Έτσι αίρεται το παράδοξο των υπερθέσεων , καθώς αποδίδεται στη διαφορετική οπτική γωνία του καθενός .
Η κβαντική περιγραφή πραγματοποιείται κάθε φορά για μέρος μόνο του Σύμπαντος από κάποιον παρατηρητή που παραμένει έξω από το εν λόγω μέρος .
Κάθε τέτοιο κβαντικό σύστημα δύναται να βρίσκεται σε υπέρθεση καταστάσεων .
Έτσι , αν παρατηρείτε ένα σύστημα που περιέχει και εμένα , ίσως με βλέπετε σε υπέρθεση καταστάσεων .
Εγώ όμως δεν περιγράφω έτσι τον εαυτό μου , διότι σε τέτοιου τύπου θεωρίες κανένας παρατηρητής δεν μπορεί ποτέ να περιγράψει τον εαυτό του .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Αντί να προσπαθούμε να βγάλουμε νόημα από μεταφυσικές προτάσεις περί συνυπάρξεως πολλών συμπάντων — πολλών πραγματικοτήτων — μέσα σε μία λύση της θεωρίας της κβαντικής κοσμολογίας , οικοδομούμε μια πλουραλιστική εκδοχή της κβαντικής κοσμολογίας κατά την οποία υπάρχει ένα μοναδικό Σύμπαν , το οποίο όμως μπορεί να δεχθεί πολλές διαφορετικές μαθηματικές περιγραφές .
Καθεμιά τους αντιστοιχεί στα όσα βλέπει γύρω του κάθε διαφορετικός παρατηρητής .
Όλες τους παραμένουν ημιτελείς , επειδή κανένας παρατηρητής δεν μπορεί να δει ολόκληρο το Σύμπαν — για παράδειγμα , αποκλείει τον εαυτό του από τον Κόσμο που παρατηρεί .
Όταν όμως δύο παρατηρητές θέτουν την ίδια ερώτηση , οι απαντήσεις θα πρέπει να συμπίπτουν .
Αν αύριο κοιτάξω γύρω μου , αποκλείεται να έχει μεταβληθεί το παρελθόν .
Εάν σήμερα παρατηρώ έναν πλανήτη σε απόσταση 100 εκατομμυρίων ετών φωτός και διαπιστώνω ότι πάνω του ζουν δεινόσαυροι , τα σήματα τα οποία θα λάβω από τον πλανήτη σε ένα έτος δεν θα διαψεύδουν τη σημερινή μου παρατήρηση .
Όπως όλοι οι υποστηρικτές νέων ιδεών , υπερασπιζόμαστε τη γνώμη μας τόσο με αποτελέσματα όσο και με συνθήματα .
Ως συνθήματά μας υιοθετούμε τα εξής : «Στο μέλλον θα γνωρίζουμε περισσότερα» και «Ένα Σύμπαν και πολλοί παρατηρητές , παρά πολλά σύμπαντα και ένας μυθικός παρατηρητής έξω απ’αυτά» .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
Κηφεύς
Εάν σήμερα παρατηρώ έναν πλανήτη σε απόσταση 100 εκατομμυρίων ετών φωτός και διαπιστώνω ότι πάνω του ζουν δεινόσαυροι , τα σήματα τα οποία θα λάβω από τον πλανήτη σε ένα έτος δεν θα διαψεύδουν τη σημερινή μου παρατήρηση .
Δεν ζουν, αλλά ζούσαν φίλε Κηφέα.
Τα δε σήματα, που θα λάβεις σε ένα έτος, θα μπορούσαν κάλλιστα να διαψεύσουν την σημερινή σου παρατήρηση.
Επειδή βλέπεις πάντα, 100 εκατομμύρια έτη στο παρελθόν του πλανήτη.
Και αν μετά την τελευταία σου παρατήρηση, ο πλανήτης καταστράφηκε, θα δεις μια λάμψη και όχι δεινόσαυρους.
quote:
Κηφεύς
Αντί να προσπαθούμε να βγάλουμε νόημα από μεταφυσικές προτάσεις περί συνυπάρξεως πολλών συμπάντων — πολλών πραγματικοτήτων
Δεν ξέρω που τα βρήκες αυτά Κηφέα, αλλά οι προτάσεις δεν είναι καθόλου μεταφυσικές.Οι κβαντικές πραγματικότητες είναι γεγονός πλέον.Και οι διαστάσεις, άρα και σύμπαντα, πραγματικές και αυτές.
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
quote:
quote:
________________________________________
Κηφεύς
Εάν σήμερα παρατηρώ έναν πλανήτη σε απόσταση 100 εκατομμυρίων ετών φωτός και διαπιστώνω ότι πάνω του ζουν δεινόσαυροι , τα σήματα τα οποία θα λάβω από τον πλανήτη σε ένα έτος δεν θα διαψεύδουν τη σημερινή μου παρατήρηση .
________________________________________
Δεν ζουν, αλλά ζούσαν φίλε Κηφέα.
Τα δε σήματα, που θα λάβεις σε ένα έτος, θα μπορούσαν κάλλιστα να διαψεύσουν την σημερινή σου παρατήρηση.
Επειδή βλέπεις πάντα, 100 εκατομμύρια έτη στο παρελθόν του πλανήτη.
Και αν μετά την τελευταία σου παρατήρηση, ο πλανήτης καταστράφηκε, θα δεις μια λάμψη και όχι δεινόσαυρους.quote:
________________________________________
Κηφεύς
Αντί να προσπαθούμε να βγάλουμε νόημα από μεταφυσικές προτάσεις περί συνυπάρξεως πολλών συμπάντων — πολλών πραγματικοτήτων
________________________________________
Δεν ξέρω που τα βρήκες αυτά Κηφέα, αλλά οι προτάσεις δεν είναι καθόλου μεταφυσικές.Οι κβαντικές πραγματικότητες είναι γεγονός πλέον.Και οι διαστάσεις, άρα και σύμπαντα, πραγματικές και αυτές.
Φίλε Νικόμαχε
Δεν διεκδικώ το αλάθητο , αλλά τέτοια παιδαριώδη λάθη σαν κι αυτά που μου υποδεικνύεις με τις δύο προηγούμενες παρατηρήσεις σου, θεωρούσα αδύνατο να πιστέψω ποτέ ότι θα μου έκανες .
Δεν υπάρχει κανένα λάθος σ’ αυτά που ανέφερα . Αυτό που συνέβη είναι ότι έδωσες εσφαλμένη ερμηνεία στα όσα έγραψα παραπάνω .
Σου συνιστώ να διαβάσεις με μεγάλη προσοχή τα τρία τελευταία μηνύματά μου , και τότε είμαι σίγουρος ότι θα αντιληφθείς τι ακριβώς εννοούσα με αυτά που έγραψα . 
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Απάντησα μόνον στα συγκεκριμένα αποσπάσματα και επεσήμανα τα λάθη, στα νοήματα που αποδίδουν.
Δηλαδή:
quote:
Κηφεύς
Εάν σήμερα παρατηρώ έναν πλανήτη σε απόσταση 100 εκατομμυρίων ετών φωτός και διαπιστώνω ότι πάνω του ζουν δεινόσαυροι , τα σήματα τα οποία θα λάβω από τον πλανήτη σε ένα έτος δεν θα διαψεύδουν τη σημερινή μου παρατήρηση .
Ας γίνω αναλυτικότερος.Παρατηρώντας σήμερα έναν πλανήτη σε απόσταση 100 εκατ. ετών φωτός, βλέπεις πως ήταν η κατάστασή του πριν 100 εκατ. χρόνια και όχι όπως πραγματικά είναι τώρα.
Αν π.χ δύο μέρες μετά την αποστολή φωτονίων, που παρατήρησες προχθές, ο πλανήτης καταστρεφόταν, δηλαδή πριν 99.999.999,11 έτη φωτός, εσύ σε ένα χρόνο από την τελευταία σου παρατήρηση, θα έβλεπες λάμψεις και όχι δεινόσαυρους.
quote:
Κηφεύς
Αντί να προσπαθούμε να βγάλουμε νόημα από μεταφυσικές προτάσεις περί συνυπάρξεως πολλών συμπάντων — πολλών πραγματικοτήτων
Και πάλι αναλυτικά:
Δεν υπάρχουν μεταφυσικές προτάσεις περί συνύπαρξης πολλών συμπάντων.Υπάρχουν θεωρίες που βασίζονται σε μελέτες, παρατηρήσεις και εργαστηριακές ενδείξεις (βλ. CERN ).
Π.χ η θεωρία και όχι μεταφυσική πρόταση του Σάββα Δημόπουλου του Στάνφορντ.Με βάση την συγκεκριμένη θεωρία, το 'δικό" μας σύμπαν, αποτελεί μία από δισεκατομμύρια διαφορετικές παραλλαγές από σύμπαντα.
Π.χ η θεωρία του Μπιλ Πουαριέ του πανεπιστημίου του Τέξας, καταφέρνει να εξηγήσει τις παράδοξες ιδιότητες των σωματιδίων σε ατομική και υποατομική κλίμακα, χωρίς να χρειάζεται γι’ αυτό τις «εξωτικές» έννοιες της κβαντικής φυσικής. Ωστόσο, προϋποθέτει πως αυτές οι ιδιότητες οφείλονται στην ύπαρξη παράλληλων συμπάντων, τα οποία αλληλεπιδρούν με το δικό μας.
ο αριθμός των συμπάντων, φίλε Κηφέα, είναι...απίστευτος.Τουλάχιστον 10 στην 500στη δύναμη!!!
Εγώ δεν βλέπω τίποτα το μεταφυσικό, σε αυτά που έγραψα και έρχονται σε αντιπαράθεση, με το μεταφυσικό της πρότασης πολλαπλών συμπάντων, που έγραψες εσύ.
Τώρα φίλε Κηφέα, αν αυτά σου φαίνονται παιδαριώδη λάθη, τότε ειλικρινώς θα ασπασθώ την θεωρία του Ντενίζ Γαβ-Γαβ!!!
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Και εξηγούμαι: αν δεν πρόκειται για φυσική που βρίσκεται όμως κάτω απο την σημερινό ορίζοντα της ανθρώπινης διάνοιας και επιστήμης, τότε πρόκειται για κάτι ανύπαρκτο. Θεολογικό θα το χαρακτηρίσω.
Αλλα το πρώτο, επειδή δεν μπορεί να γίνει άμεσα αντιληπτό, αλλά δίνει εμμέσως, αρκετές και σαφείς ενδείξεις, σε καμία περίπτωση δεν το χαρακτηρίζουμε ανύπαρκτο. Διαφορετικά πέφτουμε σε μια άλλου τύπου "θεολογία" που έχει υπάρξει στο παρελθόν και αρκετά χειρότερη απο την σημερινή: αυτήν των Ιακωβίνων.
There is no Dark Side of the Moon really. In fact it is all Dark.
Βρήκαν τρεχούμενο νερό στον Αρη.Πότε?
Πριν δέκα χρόνια.Μας το λένε τώρα επίσημα.Γιατί?
Και κρατάνε και πισινή.Γιατί?
Ακολουθούν οι...Αρειανοί?
ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΣ
ΜΕ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΑΣ.
Αυτό που μου έκανε την εντύπωση είναι ότι σε όλες τις φωτογραφίες φαίνεται σαν να έχει γίνει της ... εταίρας εκεί πάνω.
Είναι σαν να έχουν γίνει όλα κομμάτια, να λιώσανε και μετά να "απανθρακωθήκανε". Σε πολλές φωτογραφίες κάποια τοπία και σπασμένα κομμάτια, δεν είναι καταφανέστατα φυσικά, αλλά είναι σαν απολιθωμένα.
Τουλάχιστον αυτή την εντύπωση δίνουν οι φωτογραφίες. Πάντως στα δικά μου μάτια οι φωτό φωνάζουν ότι κάποτε υπήρξε ζωή εκεί.
Μπορεί βέβαια και τα μάτια μου να κάνουν πουλάκια.