- Μετά το θάνατο τι::::::: - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
1. ΠΛΗΡΗΣ ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ..ΔΗΛΑΔΗ ΚΑΠΟΥΤ..
2. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΚΑΤΑ ΚΑΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ
ΕΑΝ ΙΣΧΥΕΙ Η 1 ΤΟΤΕ ΤΙ ΜΑΣ ΝΟΙΑΖΕΙ ΑΦΟΥ ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ..ΕΑΝ ΙΣΧΥΕΙ Η 2 ΤΟΤΕ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΑΛΛΙΩΣ ΟΠΟΤΕ ..ΟΚ..
Ήρθα, είδα, νίκησα, είπε ο στρατηγός. Ανέβηκες, ξεκίνησες, έφτασες! ώρα να κατεβείς! λέει ο φιλόσοφος
Μέχρι όμως να έρθει η ώρα που θα τα τεζάρω και θα νίωσω όλα αυτά το άγνωστο είναι νομίζω λογικό να με τρομάζει. Υπάρχει άραγε άνθρωπος που να μην τον τρομάζει το άγνωστο;;;; Υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει έστω και μία φορά στη ζωή του υπαρξιακές αναζητήσεις;;;
Σκάβε βαθειά-τρέξε γρήγορα!
ΣΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ, ΕΝΥΠΑΡΧΕΙ Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ, ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΥΠΑΡΞΙΑΚΕΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ ΣΚAΨΕ ΒΑΘΕΙΑ, ΤΡΕΞΕ ΓΡΗΓΟΡΑ
BEYOND-ASOF-ΤΥΧΕΡΟΥΛΗ
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΕΝΑ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
quote:
Υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει έστω και μία φορά στη ζωή του υπαρξιακές αναζητήσεις;;;
Οχι. Αρκει να μη σου γινει εμμονη ιδεα.
Αφου καταλαβες τι ηθελα να πω πιο πανω , μη με βαζεις να στα ξαναλεω.
Κατα βαθος πιστευω τα ιδια λεμε...
Κανενας.
του χάρου παραγγέλνω,
αναθεμα σε χάροντα
και μια κατάρα στέλνω,
Του θάνατου παράγγειλα
του χάρου παραγγέλνω
και λέω της χαρόντισσας
στα χαροπαιδια λέω,
ανάθεμα σας όφιδες
και άλλο πια δεν κλαίω
χοοοοοοοοοoooooooo
πολεμικό τραγούδι με πανάρχαιες μουσικές ριζες
(Χριστοδουλου Χαλαρη-Γ.Κακουλιδη)
----
Σκάβε βαθειά-τρέξε γρήγορα!
Edited by - τυχερουλης on 08/06/2004 17:40:22
Πριν αρκετά χρόνια στη διάρκεια τροχαίου ατυχήματος βρέθηκα σε κατάσταση "επιθανάτιας εμπειρίας". Η γαλήνη, η ευτυχία, η αίσθηση του όλου ήταν τα συναισθήματα που με κατέλαβαν ενω ειχα πληρη γνώση του τι συμβαίνει και που πηγαίνω.
Μετά από χρόνια αγωνιώδους έρευνας σε επιστημονικό και κυρίως στο μεταφυσικό επίπεδο έχω καταλήξει ότι δεν πρόκειται για θάνατο και επιστροφη αλλά για ένα σοκ και άνοιγμα κάποινω οδών του εγκεφάλου που μπορει να μας φέρουν σε επαφή με τους μοροντιανούς (μετα το θανατο) κόσμους.
Ο θάνατος /ο ύπνος είναι χωρίς επιστροφή.
Ας δουμε τωρα τι αριβως συμβαίνει την ώρα ενός φυσιολογικού και όχι βίαιου θανάτου.
Κατά την ώρα του πραγματικού θανάτου στον εγκέφαλο του ανθρώπου δημιουργείται ένα περίεργο φαινόμενο, μια λάμψη η οποία φαίνεται σαν οντότητα. Δεν είναι τίποτε άλλο από ένα φαινόμενο καθαρά υλικού τύπου.
Οταν τελικά επέλθει ο θάνατος αμέσως με το που θα σταματήσουν την λειτουργια τους τα ζωτικά όργανα του θνητού, η αθάνατη ψυχή -που εχει με πλήρη συνείδηση επιλέξει την συνέχιση της ύπαρξής της μετά τον υλικό θάνατο- ενώνεται με το κλάσμα του θεού που ενοικεί στο νου των θνητών και έτσι δημιουργείται η νέα οντότητα. Η νέα ψυχή βρίσκεται σε κατάσταση ύπνου και παραλαμβάνεται από τον φύλακα άγγελο και μεταφέρεται στον χώρο εκείνο του πλανήτη μας που χρησιμοποιειται από τα αγγελικά κυκλώματα. Η ψυχή τοποθετειται σε ένα άγγελο - σεραφείμ μεταφοράς (έχει σχήμα κάψουλας) , και μεταφέρεται στα Δώματα. Το ταξείδι αυτό διαρκεί 3 γήνινες ημέρες.
Η ψυχή που είχε επιλέξει την επιβίωση "ξυπνάει" στα Δώματα, την υποδέχεται και γνωρίζεται επιτέλους με τον φύλακα αγγελό της και της δινεται αμέσως νέο σώμα από νέα ύλη άγνωστη σε εμάς , τη μοροντιανή ύλη. Αυτό το νέο σώμα -είναι σαν αυτο που φέρουμε στην εδω μας κατασταση, μονο που δεν περιέχει αίμα και δεν γίνονται καύσεις. Ειναι ακριβως σαν το σωμα του Ιησου οταν επεστρεψε - δεν έμοιαζε σε αυτο που ηταν αλλα όλοι ηξεραν οτι ηταν Αυτός.
Μας δινεται λοιπον το νεο σώμα, το οποιο αν και δεν εχει αιμα, έχει όμως ανάγκη από ενεργειακή τροφή , ξεκούραση και ύπνο. Και ατό θα γίνεται για πολλούς αιώνες μέχρι να ανυψωθούμε απο επίπεδο σε επίπεδο και κάθε φορά με την ιδια διαδικασία του υπνου/ θανάτου να ανερχόμαστε. Θα πεθάνουμε περίπου 560 φορές μέχρι να πνευματοποιηθούμε.
Αυτη η διαδικασία έχει αποκαλυφθεί στην ανθρωποτητα μονο που οι γνωσεις της εποχης ηταν τετοιες που δεν μπορεσαν να δωσουν τη σωση ερμηνεία, ετσι οταν "είδαν" την ίδια ψυχή σε άλλο "όχημα/ σώμα" έγινε η παρερμηνεία της μετεμψυχωσης.
Θα αλλάξουμε πολλές φορές σώμα κατα την ανοδο μας αλλα θα γινεται με πληρη συνειδηση του παρελθοντος και του παρόντος.
[Για τις "αναδρομές" τώρα. Παρόλο που γενικά ειμαι ελαφροϊσκιωτη και διαφορα οραματα κατα καιρους με βασανιζαν δοκίμασα και την αναδρομη αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Τιποτε! Καμία επικοινωνία. Μαύρο!
Η αναδρομή -όταν τελικά επιτευχθεί- αφορά τις προηγούμενες εμπειρίες του πνευματος του θεού που ενοικεί στο νου μας και προϋπηρξε σε άλλους ανθρώπους οι οποίοι τελικά δεν επιβίωσαν του θανάτου.]
Λοιπον, με το νεο μας σώμα είμαστε έτοιμοι να αρχίσουμε την εκπαίδευση στη νεα κατάσταση που μας περιμένει.. πρώτα όμως θα έχουμε 10 μέρες ξεκούραση να βρουμε και να αναζητησουμε τους φιλους και τους αγαπημενους μας που εφυγαν πριν απο εμάς.. και όσοι πέθαναν από ανίατες ασθένειες ή ειχαν οργανικά προβλήματα , θα "νοσηλετούν" μέχρι την πλήρη αποκατάσταση της μοροντιανής τους υπόστασης. Η μορφή μας θα αντανακλά τήν προσωπικότητά μας και παρόλο που δεν θα μοιάζουμε με ότι ειμαστε στη γη όλοι οι φίλοι και συγγενείς μας στα μοροντιανα δωματα θα μας αναγνωρίζουν και θα ξέρουν ποιοι είμαστε.
ΚΑι επειδή ο θνητός της γης ειναι κοινωνικό άτομο, αμέσως θα μας δοθεί συντροφος / αδελφή ψυχή να συνεχίσουμε μαζι. Αν εχουμε γνωρισει την αδελφη ψυχη στη θνητη μας ζωη τοτε θα την περιμενουμε να ανέλθει, αν ομως δεν επιβιώσει ενας αληθινος συντροφος ψυχής θα μας συναντήσει και θα ειναι το αλλο μας μισο στην αιωνιοτητα.
Στη μοροντιανη ζωη δεν υπαρχει αναπαραγωγη ούτε σεξ σαν γενετήσια λειτουργια, (ουτε υπανδρεύεστε ούτε γεννάτε παιδιά , Ιησους) εκει μονο συναισθηματα υπαρχουν και ειναι αληθινα και αωνια..
Το ερώτημα ειναι γιατι πεθαινουμε? Ο υλικός θάνατος είναι μια τεχνική για να δραπετεύσει η ψυχή από την ύλη. Δεν ειναι τιμωρια, απλά δεν μπορει να γινει αλλοιώς "τεχνικά". Μονο με αυτή τη τεχνική μπορούμε να αλλάξουμε οχημα.
Το ταξιδι στον πλανητη γη, ειναι η αρχή της αναζητησης αλλά μπορει και το τέλος. Ειμαστε δημιουργήματα με ικανότητα ελευθερης βουλησης και εμεις και μονο εμεις θα αποφασισουμε να επιλέξουμε ή όχι την επιβίωση μετά τον υλικό θάνατο και την ένωση μας με την Ανώτερη Πηγή και Κέντρο των Πάντων.
quote:
Το ταξιδι στον πλανητη γη, ειναι η αρχή της αναζητησης αλλά μπορει και το τέλος. Ειμαστε δημιουργήματα με ικανότητα ελευθερης βουλησης και εμεις και μονο εμεις θα αποφασισουμε να επιλέξουμε ή όχι την επιβίωση μετά τον υλικό θάνατο και την ένωση μας με την Ανώτερη Πηγή και Κέντρο των Πάντων.
Το θέμα είναι ότι όλοι θα επέλεγαν την επιβίωση. Και οι καλοί και οι κακοί. Δηλαδή τα ίδια προβλήματα θα είχαμε πάντα.
Μπέρδεμα! Με ποια κριτήρια πρέπει να επιλέξουμε; Γιατί να επιλέξουν την επιβίωση οι δολοφονημένοι, αν ξέρουν ότι και οι δολοφόνοι τους το ίδιο θα επιλέξουν; Για να ξαναδολοφονηθούν 560 φορές στη .. . Μοροντία;
Ελεύθερος
Να ο δρόμος προς το φως: Τί, γιατί και πώς; Και πότε, πού, και ποιός;
BLACK ROSE μήπως θα μπορούσε νας μου πεις , τι συμβαίνει όταν
ένα νέο άτομο χάνεται νέο, με βίαιο θάνατο;
Ευχαριστώ εκ των προτέρων
quote:
Και δεν είναι "η γνωστή ρήση " αλλά το λέει η ορθόδοξη πίστη !!Πίστευε και μη , ερεύνα !!!
φίλε chaos πάνω σ'αυτή τη ρήση βρήκα κάτι που για να πω την αλήθεια, δεν γνωρίζω αν αληθεύει: http://www.christianity.gr/topics_gr.php?id=word&w_id=29
Όσο για το ΤΙ συμβαίνει μετά θάνατον ρίξτε μια ματιά εδώ:
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=3275
Αυτό ΠΙΣΤΕΥΩ πως συμβαίνει!
--------------------------------------------------
Να ζείς σαν ετοιμοθάνατος και να δημιουργείς σαν αθάνατος !!
Είναι αστείο όμως και φαιδρό το να λέμε τόσες ανοησίες όπως 560 φορές θα πνευματοποιηθούμε θα έχουμε 10 μέρες ξεκούραση και όλα αυτά..
Ας είμαστε σοβαροί μέσα στην άγνοιά μας, είναι νομίζω μία καλή αρχή.
Φιλικά,
Το ανθρώπινο σώμα είναι ύλη με τον εγκέφαλο ("ψυχικό όργανο") και το πνεύμα (νοητικό), να είναι το σύνολο της λειτουργίας του εγκεφάλου με τα 100 δισεκατομμύρια κύτταρα, τους έξι τρισεκατομμύρια νευρώνες και τις πάνω απο 64 εκατομμύρια συνάψεις.
Η "ψυχή" (ψύχω-πνέω-φυσώ-κινούμαι) δέν είναι μια αόριστη και μη αποδείξιμη υποστασιοποιημένη έννοια, όπως θέλει η σχολή της Πνευματοκρατίας, αλλά ένα σύνολο ενεργειών του χαώδους ανθρώπινου "δικτύου".
Εξάλλου, ας μην λησμονούμε πως μετα απο χιλιάδες χρόνια και άπειρες ερμηνείες περί "ψυχής", δέν έχουμε καμία απολύτως εμπειρική αντίληψη της ψυχής ως άυλης μετα-φυσικής ουσίας.
Και αυτό μάλλον δέν είναι τυχαίο.
Υπάρχει άραγε τίποτα πιο..."υπερφυσικό" απο την ίδια την φύση?
Ευθεία απόδειξη όμως δεν έχει δωθεί μέχρι σήμερα. Για την ακρίβεια δεν υπάρχουν λογικά επιχειρήματα που να οδηγούν στο συμπέρασμα ότι υπάρχει κάποιος μηχανισμός, που έχοντας ως παράμετρο την πολυπλοκότητα της σύνθεσης να οδηγεί στο φαινόμενο της ζωής. Από την άλλη πλευρά πάλι δεν έχει διατυπωθεί ποτέ κανένας αξιόλογος ορισμός της ζωής ως το αποτέλεσμα μίας περισσότερο πολύπλοκης δόμησης της ύλης.
Αντίθετα, 'στον τόπο μας εδώ, την γη', αν παρατηρήσουμε θα διαπιστώσουμε ότι στη φύση το φαινόμενο της ζωής υπάρχει και σε οργανισμούς με απλούστατη (πολύ απλούστερη σύνθεση της ύλης από τον άνθρωπο) και επομένως δεν προκύπτει από πουθενά η σχέση πολυπλοκότητας ύλης - ζωής.
Επίσης, αν ακολουθήσουμε τον συλλογισμό ότι πολυπλοκότητα = ζωή, τότε θα ήταν εύκολο πολύ με την σημερινή τεχνολογία να συνθέσουμε μέσα στα πλαίσια μηχανημάτων Η/Υ αντίστοιχη και μεγαλύτερη ακόμα πολυπλοκότητα και η ζωή να προκύψει με τρόπο .. μαγικό.
Είναι νομίζω επομένως ξεκάθαρο ότι δεν υπάρχει σχέση πολυπλοκότητας και ζωής.
Αυτό που αναμφισβήτητα προκύπτει είναι η σχέση πολυπλοκότητα ύλης - επίπεδο αισθήσεων_επίπεδο λογικής_επίπεδο συνείδησης.
Όμως λέγωντας ζωή δεν εννοούμε μόνο τις αισθήσεις, ούτε μόνο τη λογική, έτσι δεν είναι;
Μπορεί κάτι να ζει δίχως αισθήσεις ή δίχως λογική ή δίχως συνείδηση κλπ.
Η ζωή επομένως υπό την ευρεία έννοια είναι η 'σπίθα' εκείνη που δημιουργεί την κίνηση (με την αρχαιοελληνική σημασία του όρου δηλ. τη δυνατότητα μετάβασης από μία κατάσταση σε μία άλλη).
Όμως αν παρατηρήσει κανείς θα διαπιστώσει, ότι υπάρχουν διαφορετικά είδη ψυχής. Υπάρχουν επίσης ψυχές ζώων και ψυχές ανθρώπων με διαφορετικά χαρακρηριστικά.
Αλλιώς πως θα μπορούσαμε να ερμηνεύσουμε την δυνατότητα αντίληψης του κόσμου (με τις αισθήσεις) και συνείδησης (με την λογική);
Άρα η ψυχή=ζωή δεν μπορεί να είναι υλική γιατί αφενός μεν η ύλη δεν εμπεριέχει τη δυνατότητα αυτόνομης κίνησης αλλά μόνο παρωχημλένης και δεύτερον γιατί η ύλη δεν εμπεριέχει αισθήσεις, ούτε λογική.
Πως λοιπόν εμείς, αν δεχτούμε ότι είμαστε μόνο ύλη, έχουμε αισθήσεις και λογική.
Εκτός αν δεχθούμε ως ιδιότητες της ύλης τις αισθήσεις και την λογική, έστω σε πολύπλοκη οργάνωση της ύλης.
Τότε όμως θα πρέπει να ερμηνεύσουμε πολλά, πάρα πολλά που δεν ερμηνεύονται δυστυχώς.
Θα πρέπει να δεχτούμε ότι όλες οι αισθήσεις υπάρχουν ενδογενώς στη φύση και δεν είναι ο άνθρωπος εκείνος που υποκειμενικά ερμηνεύει την ποιότητα των αισθήσεων. Θα πρέπει να δεχθούμε ότι δεν υπάρχει αλγοριθμική υλοποίηση της λογικής στον κόσμο, αλλά η λογική είναι ενδογενής ιδιότητα της ύλης και επομένως οποιαδήποτε ύλη θα μπορούσε να αντιληφθεί.
Αν κάποιος πει ότι αυτό συμβαίνει μόνο σε υψηλά επίπεδα οργάνωσης, τότε αυτό δεν είναι σωστό γιατί η πολυπλοκότητα αυξάνει τα ήδη υπάρχοντα χαρακτηριστικά μίας κατάστασης, δεν προσθέτει άλλα που δεν υπάρχουν. Όσο πολύπλοκοι επομένως και αν είμαστε δεν μπορούμε να δεχθούμε ότι αποκτάμε ιδιότητες που σε απλή μορφή η ύλη δεν έχει, όπως αισθήσεις και λογική.
Άρα η ζωή/ψυχή βρίσκεται έξω από την ύλη, ανεξάρτητη ούσα και με βασικό χαρακτηριστικό τη ζωή.
Αν όμως η ζωή/ψυχή υπάρχει έξω από την ύλη, τότε δεν μπορεί να επηρρεάζεται από τον θάνατο.
Η φύση της ψυχής είναι άγνωστη και η ίδια η ψυχή αθέατη αλλά όχι απούσα!
Φιλικά,
Τι συμβαίνει όταν πεθάνεις από αιφνίδιο θάνατο ένα νέο άτομο!
Καλέ μου,
Η ερώτηση σου έρχεται σε μια τραγικη στιγμη για μένα. Χθες έφυγε ο γιος ενος αγαπημένου οικογενειακού φιλου .19 χρονών παληκάρι. Από τροχαίο! Πόνεσα και έκλαψα πολύ για τον πόνο του φίλου μου και της οικογενειάς του..ξέρω όμως για το που ταξιδευει ο Αλέξης μας...
Αλλα ας γενικεύσουμε το θέμα.
οταν ένας άνθρωπος φεύγει βίαια εξαρτάται αν μέχρι τοτε είχε (λόγω ηλικίας)προφθάσει να αποφασίσει με πλήρη συνείδητη για επιβίωση, με δυο λόγια αν πίστευε και αγαπούσε το Θεό.
Αν είχε περάσει σε αυτό το στάδιο τότε θα συμβεί αυτό που σας περιέγραψα. Αμέσως θα συνεχίσει το ταξείδι προς τους μοροντιανούς κόσμους.
Αν ο νέος δεν είχε αποφασίσει ή άν πρόκειται για μωρό ή μικρό παιδί, τοτε η ψυχή πέφτει σε ασυνείδητο ύπνο μέχρι να ανέλθει πρώτος ένας απο τους δυο γονείς του παιδιού. Εάν ο γονιός είχε επιλέξει την ένωση με τη Τελειότητα, επιβιώνει του θανάτου και αναλαμβάνει την συνέχιση της διαπαιδαγώγησης του παιδιού του μέχρι την ενηλικίσωσή του (υπολογίστε γύρω στα 15 γήινα χρόνια του).
Αν κανένας από τους δυο γονείς δεν επιβιώσει του θανάτου, τότε αυτή η ψυχουλα θα ξυπνήσει αφού χαθούν και οι δυο γονείς και θα αναλάβουν την διαπαιδαγώγήσή του άλλοι ανελθόντες θνητοί που δεν είχαν παιδιά στη υλική τους ζωή. καθότι όλοι οι θνητοι θα περάσουμε από τον ρόλο του γονιού είτε σε αυτή είτε στην επόμενη ζωή).
Οι ψυχές δεν χάνονται εύκολα. Το ταξίδι συνεχίζεται αμέσως για όσους επέλεξαν συνειδητά την τελειότητα στη διάρκεια της γήινης υπαρξής τους, οι υπόλοιποι που για διάφορους λόγους δεν το κατάφεραν παραμένουν σε ασυνείδητο ύπνο μέχρι τα μαζικά προσκλητήρια ανάστασης των ψυχών που γίνονται κάθε χίλια περίπου γήινα χρόνια ή με την ευκαιρία κάποιου μεγάλου γεγονότος πχ η λήξη της ενσάρκωσης του Ιησού και η Ανάληψή του.
Σπάνια χάνονται ψυχές. Γιατί στο Σύμπαν υπάρχει μόνο η Αγάπη του Συμπαντικού Πατέρα και το Ελεος του Υιού / Χριστού. Κανένας δεν χάνεται αν δεν έχει εξαντληθεί κάθε προσπάθεια για τη σωτηρία του.. και η συγχώρεση είναι η απόδειξη του μεγαλείου της πατρικής αγαπης Του σε όλα του τα δημιουργήματα.
ΞΕΡΩ γιατι ακριβώς ομιλώ!
Δεν έχει ειπωθεί τίποτα για ψυχή αύλων.
Υπάρχουν σε όλες τις φιλοσοφίες θεωρείες μετεμψύχωσης ή επαναφοράς της ψυχής στο σώμα κλπ.
Αυτό σημαίνει ότι όλοι οι λαοί και οι σοφοί τους, θέλουν την ψυχή συνδεδεμένη κατά κάποιο τρόπο με την ύλη.
Πολλοί είδαν την ψυχή σαν μπλε αύρα να αναδύεται απ το σώμα του κοιμωμένου.
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ:
Αν σήμερα δεν εξηγήσει κάποιος κάτι επιστημονικά είναι για τα μπετά, της σφαλιάρας.
Γιατί υπάρχει η κοινή γνώμη ότι η επιστήμη έχει φτάσει σε τέτοιο ύψος που μπορεί να εξηγήσει τα πάντα.
Για μερικούς διανοητικά στον μέσο όρο ανθρώπους, που τους χαρακτηρίζει ένας φωτισμένος ορθολογισμός, μια επιστημονική θεωρία που απλοποιεί έξοχα τα γεγονότα αποτελεί γι αυτόυς αμυντικό μέσο, εξ αιτίας της ακλόνητης πίστης που έχει ο σύγχρονος σε κάθε τι "επιστημονικό".
Roma locuta, causa finita (η Ρώμη μίλησε, το ζήτημα (η συζήτηση) τελείωσε.
Δηλαδή προσπαθεί ο άνθρωπος να ξεφύγει απ το δόγμα, καταφεύγοντας απελπισμένος σε δόγμα.
Αυτό είναι πιο μυστύριο απ το ιρρασιοναλιστικό γεγονός της ύπαρξης της ψυχής.
τα ζώα δεν έχουν ψυχή, δεν συνεχίζουν το ταξείδι γιατί δεν έχουν λογική, δεν μπορούν να επιλέξουν, δεν αναγνωρίζουν τον Θεό. Τα ζωα λειτουργούν με το ένστικτο, κάνουν ή δεν κάνουν κάτι ενστικτωδως, ο εγκέφαλος στερείται της λογικής και φυσικά δεν φέρουν τίποτε το θείο στο πνευμα τους..
Και όσο για τους "κακούς" αθρώπους , να θυμηθούμε ότι : εμείς κρίνουμε τους συνανθρωπους μας ανάλογα με τις πράξεις τους Εκεινος όμως κρίνει ανάλογα με τις σκέψεις μας. Δεν είναι το τι πράττουμε αλλα το τι σκέψεις κάνουμε. Οι σκέψεις μας φέρνουν κοντά στο θειο όχι τα έργα (που μπορει να γινονται και προς έυνοια των θεων και προς επίδειξη "πίστης"!)
δεν θέλω να σας τρομάξω αλλα..... δεν υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα για να υπάρχει κάθε είδους ζωή μεταθάνατον. ΚΑΜΙΑ!!!!
Γιατί?? Απλό. δεν μου λέτε? πώς ξέρετε οτι την στιγμή που διβάζετε αυτό το μηνημα οτι είστε ζωντανοί??
Μήπως είστε νεκροί??
οχι βέβαια... αισθάνεστε την ζωή. Νιώθετε ζωντανοί. αν δεν νιώθατε θα ήσασταν ζωντανοί??
.ΟΧΙ. Ο Θάνατος είναι ΤΟ τέλος. γιατί τα νευρικά κύτταρα απενεργοποιούνται. Αρα δεν νιώθουμε τίποτα άρα δεν είμαστε ζωντανοί ΑΡΑ είμαστε ΚΑΠΟΥΤ( όπως το έθεσε και ένας αγαπητός πιο πάνω...) ακούγεται τρομακτηκό.!! μα πώς είναι να μην αισθάνεσαι τίποτα.....???
Έχετε ποτέ βρεθεί στην περίπτωση όπου κάποιος σας κάνει ερωτηκή εξομολόγιση και εσείς να προσπαθήτε νε νίωσετε κάτι για αυτόν.?? λοιπόν το αίσθημα του Έρωτα ήταν ΝΕΚΡΟ μέσα σας. κατι παρόμοιο..
Η Ψυχη όμως? τι γίνεται μ αυτήν.?? και εδώ θα σας απογοητεύσω.. Δεν υπάρχει.!!! τα συναισθήματα είναι λογικές-φυσικές διεργασίες του ανθρωπίνου οργανισμού... η Ψηχή-πνεύμα είναι σε κάθε τι που κάνεις .. δεν είναι χειροπιαστή. Είναι μια ανάμνηση.
Είναι μια σκέψη.Είναι ο λόγος που δημιουργίθηκε μια αλληλουχία σκέψεων... είναι το μόνο που μένει όταν πεθάνεις... Η ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΣΟΥ
οι DREAM THEATER λένε σε ένα τραγούδι και νομίζω πως θα συμφωνήσετε. : "I used to be frighten of diying,
I used to think that was the end,
but that was before I m not skared
anymore...
I know that my soul will trensend.....
I MAY NEVER FIND ALL THE ANSWERS,
I MAY NEVER ANDESTAND WY.
I MAY NEVER PROOVE WHAT I KNOW TO BE TRUE,
BUT I KNOW THAT I STIL HAVE TO TRY....."
Ο θάνατος είναι η αρχή της ζωής που δημιουργήσατε και η ψηχή σας (με την ένοια που της έδωσα εγώ) θα μείναι στην αιωνιότητα όπως άλλων τόσων που πέθαναν νωρίς ή μή. σας ευχαριστω και σας λέω δύο πράγματα. :
CARPE DIEM,
I m not afraid to die.. I just dont want to...
Τίποτε δεν είναι καλό ή κακό. Η σκέψη μας είναι που τα κάνει τέτοια. Και θα ήμασταν τυχεροί άν τουλάχιστον οι μισές απ' αυτές τις σκέψεις ήταν σωστές.
Ας είμαστε ειλικρινείς. Τόση λεπτομέρεια για το ταξίδι του θανάτου δεν θα γνώριζε ούτε κι αυτός ο . . . χάροντας
Ελεύθερος
Να ο δρόμος προς το φως: Τί, γιατί και πώς; Και πότε, πού, και ποιός;
Ο Ernst Kaeckel έγραφε: «Βρίσκουμε στα μεμονωμένα ζωντανά κύτταρα τις ίδιες εκδηλώσεις της ψυχικής ζωής, όπως αίσθηση, αντίληψη, βούληση, κίνηση, ομοίως και στα πολυκύτταρα ανώτερα ζώα».
Ο διεθνούς κύρους ιστολόγος Myller διατύπωσε εδώ και πολλά χρόνια την ύπαρξη κυτταρικής συνείδησης και σε κύτταρα ζώων. «Η μνήμη είναι ιδιότητα της οργανικής ύλης και όχι φαινόμενο της ανώτερης βιολογικής εξέλιξης, αφού ο ψυχισμός ΔΕΝ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΑΛΛΑ ΣΥΝΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕ ΤΗ ΖΩΗ».
Το «πνεύμα» (πνοή-ζωή) εμφανίζεται και εξελίσσεται με την ύλη. ΟΣΟ ΠΙΟ ΑΝΕΠΤΥΓΜΕΝΗ Η ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΜΟΡΦΗ ΖΩΗΣ (εκ των διαφόρων) ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΑΝΕΠΤΥΓΜΕΝΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΓΩΓΑ ΤΟΥ. Το πνεύμα είναι ο υπηρέτης της ύλης. Φτάνοντας στο επίπεδο του ανθρώπου που εξετάζουμε, γίνεται «Κύριος» της (Εγκέφαλος και πνεύμα).
Τα σωματίδια λοιπόν π.χ έχουνε μια νόηση απλούστερη, τα άτομα μια νόηση συνθετότερη, τα μόρια μια νόηση πολύπλοκη, τα κύτταρα μια νόηση τελειότερη. Ο ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΜΙΑ ΝΟΗΣΗ ΤΕΛΕΙΑ!
Η ανθρώπινη σκέψη-νόηση δεν είναι παρά μια εξελικτική κατάσταση της ύλης, που διαδέχεται μια προηγούμενη σειρά ενός επιπέδου οργάνωσης της ύλης: τα εγκεφαλικά κύτταρα.
Όλες οι θεωρίες περί φαντασιακών δομών και υποστασιοποιημένων όρων ήτανε, είναι και θα παραμείνουνε αναπόδεικτες στα πρόθυμα χέρια του εκάστοτε ιερατείου.
Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ (συν-ειδ-έναι) ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΪΟΝ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ.
Ονομάζουμε «ένστικτο» την νόηση των κατώτερων έμβιων όντων και «συνείδηση» των ανωτέρων.
Το «ένστικτο» είναι η σοφία των ζωντανών οργανισμών. Ο Αριστοτέλης ονόμασε αυτή τη νοητική σκοπιμότητα των υπάρξεων «ΕΝΤΕΛΕΧΕΙΑ», που σημαίνει ότι το κάθε όν έχει μέσα του (εν-τός) τον σκοπό (τέλος) της εξελικτικής του τελείωσης (εν-τέλος-έχειν=εντελέχεια).
Επομένως, η νόηση αναδύθηκε στο εσωτερικό της φύσης με μια ποιοτική ΥΠΕΡΒΑΣΗ ΤΗΣ. Προϋποθέτει έναν ΥΛΙΚΟ ΦΟΡΕΑ: τα αισθητήρια, τον εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα, αλλά και την πρακτική κοινωνική ζωή.
Η νόηση, και τα παράγωγα της, ΑΝΑΔΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΛΗ ΩΣ ΕΝΔΟΓΕΝΗΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ. Είναι το αποτέλεσμα δομών, σχέσεων και τρόπου λειτουργίας της ύλης, υποκείμενη σε βιολογικούς και κοινωνικούς καθορισμούς. Όπως σχετικά μας αναλύει και ο Ε. Μπιτσάκης.
Το δέος μπροστά στα γιγαντιαία μεγέθη της γης και του Σύμπαντος οδηγεί τον άνθρωπο στην πίστη ενός "Θεού" με γιγαντιαίες δυνάμεις. Αν λοιπόν με την λέξη ΥΛΗ εννοούμε μια αντιπροσωπευτική μορφή των φυσικών δυνάμεων, με τη λέξη ΘΕΟΣ εννοούμε το σύνολο των φυσικών δυνάμεων που είναι άχρονες και..........μας φοβίζουνε!