- EINAI H ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΘΕΟΠΝΕΥΣΤΗ;;; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Η παλαιά διαθήκη δεν είναι θεόπνευστη, απλά "ονομάστηκε" έτσι, ώστε να γίνει αποδεκτή (όπως λέει και ο φίλος Πλωτίνος).
Αναφέρει για τη δημιουργία του Αδάμ και της Εύας, το οποίο γεγονός χρονολογείται στο 5.000πΧ, κάτι που έχει μέχρι σήμερα καταρριφθεί παταγωδώς. Επίσης σε πολλαπλές αναφορές της είναι εξαιρετικά μισελληνική, διότι περνά καθαρότατα μηνύματα γενοκτονίας των Ελλήνων Κρητών. Μην ξεχνάμε ότι και στην ιστορία του Δαβίδ, παρουσιάζει τον Γολιάθ ως Έλληνα Φιλισταίο (και κατά τις περιγραφές, βάρβαρο).

Η γνώμη μου, όπως και πολλών Ελλήνων είναι η ολοκληρωτική της απόρριψη, διότι πέραν του ανθελληνικού περιεχομένου της, είναι γεμάτη ιστορικά ψεύδη, τα οποία εξυπηρετούν συμφέροντα των διαβρωμένων ιερατείων.

Ελεύθερος

quote:

---

ΣΕ ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΑΛΑΙΕΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΙΔΙΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΓΡΑΦΕ Η ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ........................

---

quote:

---

Όχι. Το μοναδικό ίδιο γεγονός στις παλιές θρησκείες είναι ο κατακλυσμός. Τα γεγονότα του απαγορευμενου καρπού, του πύργου της Βαβέλ,

---

Θα έλεγα ότι για να κρίνουμε αν ένα κείμενο είναι θεόπνευστο ή όχι πρέπει να θέσουμε κάποιες παραμέτρους που θα μας έπειθαν ότι είναι ή το αντίθετο.
Δηλαδή αν το κείμενο έχει ιστορική βάση σε όσα λεει, αν αυτοαναιρείται, αν υποστηρίζεται με στοιχεία "έξω από τον εαυτό του" και παρόμοια ερωτήματα ορθολογιστικού κυρίως χαρακτήρα.
Έπειτα θα ήταν αναγκαίο να ερευνηθεί η "ποιότητα" όσον υποστηρίζει η αν θέλεις "τον μυστικισμό" που το κείμενο θέλει να προβάλει κι αυτό γίνεται ερευνόντας την αλήθεια των προφητειών του, τις εμπειρίες ανθρώπων που έχουν άμμεση σχέση με το κείμενο κ.ο.κ.
Φυσικά όλα τα παραπάνω απαιτούν έρευνα και με χαρά μου αν φυσικά το επιθυμείς και εσύ να κάνουμε μια τέτοια έρευνα στον χώρο αυτό που τώρα γράφουμε. (Ας θέσουμε τα κριτίρια που, υποκειμενικά φυσικά, θεωρούμε ανακαία ενός θεόπνευστου κειμένου κι ας βάλουμε την Παλαιά Διαθήκη σε έλεγχο αυτών)

Όσον αφορά στο το δικό σου ερώτημα ΕοΝ, με τον όρο «θεόπνευστο» εννοούμε αυτό που το ίδιο το κείμενο διατείνεται για τον εαυτό του, ή ποιο συχνά η ομάδα που το δέχεται τι διατείνεται για τα «άγια κείμενα» της. Μερικοί τρόποι που γίνεται αυτό είναι οι εξής: Ότι είναι απευθείας δοσμένο από τον Θεό (πχ Το Κοράνι ή το βιβλίο του Μορμον), ότι είναι απλά αφήγηση «γνωστών αληθειών» με «μυστηριακό» τρόπο δοσμένο (Όμηρος), ότι είναι ανακάλυψη του νου έπειτα από μεγάλες αναζητήσεις (Φιλόσοφοι) ή ότι είναι εμπνευσμένη από τον Θεό (Παλαιά και Καινή Διαθήκη) κλπ. Φυσικά υπάρχουν πολλές ακόμα έννοιες που μπορούν να έχουν άμεση συσχέτιση με τα παραπάνω, λέξεις όπως αποκάλυψη ή διαλογισμός κλπ παίζουν τον ρόλο τους σε αυτήν την αναζήτηση της κάθε ομάδας.

Η θρησκεία του τότε είναι τα ΜΜΕ του σήμερα

Τα ιερά βιβλία του τότε είναι τα reportage του σήμερα

Ο χαρακτηρισμός "θεόπνευστος" του τότε είναι ο χαρακτηρισμός "live" ή "αποκλειστικό", "ντοκουμέντο" ετψ..

Δεν θέλω να αναλύσω αυτές τις τρεις προτάσεις διότι είναι σαν να "καθοδηγώ" ( - χειραγωγώ ) τη σκέψη σας...

Ο καθένας ας το επεξεργαστεί μόνος του,να καταλάβει σε τι βαθμό έχω δίκιο και ύστερα να συζητήσουμε επί του συγκεκριμένου θέματος που θέτω εαν υπάρχει κάποιο τέτοιο ενδιαφέρον..

**Take It or Leave It**

Από μία πρόχειρη αναζήτηση στο Google βρήκα μία σελίδα που αναφέρει κάποια πράγματα γι' αυτό. ( http://www.shema.com/names.htm ).

Συνεπώς το επιχείρημα σου δεν στέκει όπως τουλάχιστον είναι διατυπωμένο.

Όσον αφορά τους αναχρονισμούς, τις αντιφάσεις και οτιδήποτε άλλο γνωρίζεις πραγματικά θα με ενδιέφερε να τα μάθω αν έχεις κάποια στοιχεία. (Για να μην γίνουμε κι εμείς αυτό που κατηγορούμε, ότι δηλαδή γράφουμε πράγματα χωρίς υποστήριξη όσων πρεσβεύουμε).